Νόμοι — ΦΕΚ A' 109/2001

Όπου στις διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονο?μίας αναφέρονται οι λέξεις «πρώτη συζήτηση» αντικαθί?στανται με τη λέξη «συζήτηση».

Στην παράγραφο 2 του άρθρου 115 του Κώδικα Πολι?τικής Δικονομίας οι λέξεις και οι αριθμοί «εκτός από την περίπτωση του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 2 του άρθρου 226» διαγράφονται.

Καταργούνται οι διατάξεις των άρθρων 147 παρ. 1 έως 5, 148 παρ. 2 και 149 του Κώδικα Πολιτικής Δικονο?μίας.

Η παράγραφος 1 του άρθρου 178 του Κώδικα Πολιτι?κής Δικονομίας αντικαθίσταται ως εξής: «1. Σε περίπτωση μερικής νίκης και μερικής ήττας κάθε διαδίκου, το δικαστήριο κατανέμει τα έξοδα ανάλογα με την έκταση της νίκης ή της ήττας του καθενός.»

Το άρθρο 179 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας αντι?καθίσταται ως εξής: «Άρθρο 179 Το δικαστήριο μπορεί να συμψηφίσει όλα τα έξοδα ή ένα μέρος τους, μόνο όταν πρόκειται για διαφορές ανά?μεσα σε συζύγους ή σε συγγενείς εξ αίματος έως και το δεύτερο βαθμό ή όταν η ερμηνεία του κανόνα δικαίου που εφαρμόσθηκε ήταν ιδιαίτερα δυσχερής.»

Η παράγραφος 3 του άρθρου 214Α του Κώδικα Πολι?τικής Δικονομίας αντικαθίσταται ως εξής: «3. Στην κλήση για συζήτηση πρέπει να περιλαμβάνεται και πρόσκληση προς τον εναγόμενο να προσέλθει στο γραφείο του δικηγόρου του ενάγοντος ή στα γραφεία του δικηγορικού συλλόγου του τελευταίου ορισμένη ημέρα και ώρα, με αντικείμενο την απόπειρα εξώδικης επίλυσης της διαφοράς. Αν η επίσπευση γίνεται από τον εναγόμενο ή από άλλο διάδικο, αυτός προσκαλεί τον αντίδικο στο γραφείο του δικηγόρου του ή στα γραφεία του δικηγορι?κού συλλόγου του τελευταίου. Η ημερομηνία της πρώτης συνάντησης ορίζεται μέσα στο χρονικό διάστημα από τη δέκατη έως την τεσσαρακοστή πέμπτη ημέρα από την επί?δοση της αγωγής. Ο προσκαλούμενος οφείλει να παρα?στεί με δικηγόρο ή να εκπροσωπηθεί από δικηγόρο εφο?διασμένο με την κατά το άρθρο 98 ειδική πληρεξουσιότη?τα. Στη συνάντηση μπορεί να κληθεί και ο τυχόν προσεπικαλούμενος. Οι δικηγόροι μπορούν από κοινού να ορίσουν άλλη ημε?ρομηνία συνάντησης ή να αναβάλλουν τη συνάντηση για άλλη ημέρα και ώρα σε ορισμένο τόπο, έως την τριακοστή πέμπτη ημέρα πριν από τη δικάσιμο, εφόσον απαιτείται για την εξώδικη επίλυση της διαφοράς.»

Όπου στο άρθρο 214A του Κώδικα Πολιτικής Δικονο?μίας αναγράφονται οι λέξεις «συμβιβαστική επίλυση δια?φοράς» αντικαθίστανται με τις λέξεις «εξώδικη επίλυση διαφοράς».

Η διάταξη του άρθρου 214Α παρ. 9 δεύτερο εδάφιο του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας καταργείται.

Το πινάκιο είναι βιβλίο με αριθμημένες σελίδες, μονο?1907

Ο δικαστής που διευθύνει τη συζήτηση σημειώνει στο πινάκιο αν η συζήτηση έγινε κατ΄ αντιμωλία ή ερήμην ή αναβλήθηκε ή ματαιώθηκε. Αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας οφείλει αμέσως μετά το τέλος της συνε?δρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υπο?θέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε. Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υπόθεσης στο πι?νάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Αν ματαιω?θεί η συνεδρίαση για οποιονδήποτε λόγο, οι υποθέσεις που είναι γραμμένες σ' αυτήν μεταφέρονται με επιμέλεια των διαδίκων στις επόμενες συνεδριάσεις, ακόμη και με υπέρβαση του ορισμένου αριθμού, και ο αντίδικος αυτού που επισπεύδει τη συζήτηση καλείται πάντοτε στη νέα δι?κάσιμο. Στην περίπτωση αυτή η εγγραφή, η κλήση και η επίδοσή της γίνονται ατελώς. Το ίδιο ισχύει και όταν είναι αναγκαία η ανασυζήτηση της υπόθεσης.»

Το άρθρο 229 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας αντι?καθίσταται ως εξής: «Άρθρο 229

Αντίγραφο της αγωγής μαζί με την κάτω απ' αυτήν πράξη για τον προσδιορισμό δικασίμου και την κλήση προς συζήτηση στην ορισμένη δικάσιμο επιδίδεται στον εναγόμενο με επιμέλεια του ενάγοντος το αργότερο τριά?ντα ημέρες από την κατάθεση της αγωγής. Αν ο διάδικος στον οποίο γίνεται η επίδοση ή κάποιος από τους ομοδί?κους διαμένει στο εξωτερικό ή είναι άγνωστης διαμονής, μέσα στην παραπάνω προθεσμία πρέπει να γίνει η πρώτη κατά το νόμο πράξη της διαδικασίας της επίδοσης.

Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 2 του άρθρου 254, για τον προσδιορισμό κάθε άλλης δικα?σίμου η προθεσμία για την κλήτευση των διαδίκων είναι εξήντα ημέρες και, αν ο διάδικος που καλείται ή κάποιος από τους ομοδίκους διαμένει στο εξωτερικό ή είναι άγνω?στης διαμονής, ενενήντα ημέρες πριν από τη συζήτηση. Κατά τα λοιπά ισχύουν οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 3 του άρθρου 237.»

Οι διατάξεις των άρθρων 228 και 230 παρ. 1 του Κώ?δικα Πολιτικής Δικονομίας καταργούνται.

Η παράγραφος 1 του άρθρου 237 του Κώδικα Πολιτι?κής Δικονομίας αντικαθίσταται ως εξής: «1. Ενώπιον του μονομελούς και του πολυμελούς πρω?τοδικείου οι διάδικοι πρέπει να καταθέσουν το αργότερο τριάντα ημέρες πριν από τη δικάσιμο προτάσεις, επί των οποίων ο γραμματέας σημειώνει τη χρονολογία κατάθε?σης. Το χρονικό διάστημα μεταξύ της επίδοσης της αγω?γής και της κατάθεσης των προτάσεων δεν μπορεί να εί?ναι μικρότερο από εξήντα ημέρες. Εκπρόθεσμες προτά?σεις δεν λαμβάνονται υπόψη. Μαζί με τις προτάσεις οι διάδικοι πρέπει να καταθέσουν και: α) αντίγραφο των προτάσεων ατελώς, επικυρωμένο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του διαδίκου και β) με ποινή απαραδέκτου όλα τα αποδεικτικά μέσα και διαδικαστικά έγγραφα που επι?καλούνται με τις προτάσεις τους.»

Η παράγραφος 3 του άρθρου 237 του Κώδικα Πολιτι?κής Δικονομίας αντικαθίσταται ως εξής: «3. Οι αμοιβαίες αντικρούσεις γίνονται με προσθήκη στις προτάσεις, η οποία κατατίθεται το αργότερο δεκα?πέντε ημέρες πριν από τη δικάσιμο, κατά τους όρους της προηγούμενης παραγράφου, οπότε κλείνει ο φάκελος και ορίζεται ο εισηγητής της υπόθεσης ή ο δικαστής του μονομελούς πρωτοδικείου που θα δικάσει, στον οποίο διαβιβάζεται ο φάκελος. Εκπρόθεσμη προσθήκη δεν λαμ?βάνεται υπόψη. Νέοι ισχυρισμοί με την προσθήκη μπορεί να προταθούν και νέα αποδεικτικά μέσα να προσκομι?σθούν μόνο για την αντίκρουση ισχυρισμών που περιέχο?νται στις προτάσεις της παραγράφου 1. Οι διατάξεις της παραγράφου 2 εφαρμόζονται αναλόγως.»

Οι διατάξεις για τις προθεσμίες κατάθεσης προτάσε?ων, προσθήκης - αντίκρουσης και ανταγωγής που προ?βλέπονται στις προηγούμενες παραγράφους και στα άρ?θρα 10 και 12 του παρόντος ως προς τις δίκες ενώπιον του μονομελούς πρωτοδικείου θα τεθούν σε εφαρμογή με προεδρικό διάταγμα που θα εκδοθεί με πρόταση του Υπουργού Δικαιοσύνης. Ως τότε οι προτάσεις και η προ?σθήκη - αντίκρουση κατατίθενται στις προθεσμίες που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του άρθρου 591, όπως αυτή αντικαθίσταται με το άρθρο 19 του παρόντος, και η ανταγωγή ασκείται οκτώ τουλάχιστον πλήρεις εργάσιμες ημέρες πριν από τη συζήτηση.

Το άρθρο 239 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας κα?ταργείται.

Το άρθρο 241 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας αντι?καθίσταται ως εξής: «Άρθρο 241

Ύστερα από αίτηση του διαδίκου και αν ακόμη δεν κα?τατέθηκαν προτάσεις ή αυτές κατατέθηκαν εκπρόθεσμα, μπορεί να αναβληθεί η συζήτηση της υπόθεσης μόνο μία φορά, ανά βαθμό δικαιοδοσίας, σε μεταγενέστερη δικά?σιμο, εφόσον υπάρχει σπουδαίος κατά την κρίση του δι?καστηρίου λόγος, με απλή σημείωση στο πινάκιο.

Το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει, με απόφαση που καταχωρίζεται στα πρακτικά, δικαστική δαπάνη σε βάρος εκείνου που ζήτησε την αναβολή, με αίτηση του αντιδίκου του, σε ύψος μέχρι το τριπλάσιο του ελάχιστου ορίου αμοιβής για την παράσταση προς συζήτηση.»

Στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 242 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας η φράση «ακόμη και όπου η προφορική συζήτηση δεν είναι υποχρεωτική κατά το άρθρο 115 παρ. 2» διαγράφεται.

Με την εξαίρεση των περιπτώσεων ειδικών διαδικα?σιών, στις οποίες δεν εφαρμόζονται οι προθεσμίες της παραγράφου 1 του άρθρου 237, στην επαναλαμβανόμε?νη συζήτηση οι διάδικοι κλητεύονται τριάντα τουλάχιστον ημέρες πριν από αυτήν. Οι διάδικοι μπορούν να καταθέ?σουν σημείωμα πέντε ημέρες πριν από τη δικάσιμο μόνο για τα θέματα που θα συζητηθούν. Η διάταξη της παρα?γράφου 6 του άρθρου 270 εφαρμόζεται ανάλογα και για την επαναλαμβανόμενη συζήτηση. 1908 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) Η παράγραφος 5 του άρθρου 268 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας αναριθμείται σε παράγραφο 6 και η παρά?γραφος 4 του ίδιου άρθρου αντικαθίσταται με τις παρα?γράφους 4 και 5 ως εξής: «4. Η ανταγωγή ασκείται είτε με χωριστό δικόγραφο που επιδίδεται σαράντα πέντε τουλάχιστον ημέρες πριν από τη συζήτηση είτε με τις προτάσεις της παραγράφου 1 του άρθρου 237 που στην περίπτωση αυτή κατατίθενται σαράντα πέντε τουλάχιστον ημέρες πριν από τη συζήτη?ση είτε, όπου η υποβολή προτάσεων δεν είναι υποχρεωτι?κή, προφορικά, κατά τη συζήτηση. Στην τελευταία περί?πτωση η ανταγωγή καταχωρίζεται στα πρακτικά.

Η συζήτηση της ανταγωγής που ασκήθηκε με τις προ?τάσεις είναι, σε περίπτωση απουσίας ή μη νόμιμης παρά?στασης του ενάγοντος, απαράδεκτη, εκτός αν οι προτά?σεις αυτές έχουν επιδοθεί στον ενάγοντα στην προθεσμία της προηγούμενης παραγράφου.»

Μέσα επίθεσης και άμυνας προβάλλονται με τις προ?τάσεις, διαφορετικά είναι απαράδεκτα. Το απαράδεκτο αυτό δεν ισχύει για τους ισχυρισμούς που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως ή που μπορεί να προταθούν σε κά?θε στάση της δίκης.

Μέσα επίθεσης και άμυνας μπορεί να προβληθούν παραδεκτά έως και τη συζήτηση με προτάσεις ή και προ?φορικά: α) αν το δικαστήριο κρίνει ότι δεν προβλήθηκαν εγκαίρως με τις προτάσεις από δικαιολογημένη αιτία. αυ?τό ισχύει και για την ένσταση κατάχρησης δικαιώματος,

Ενώπιον των πρωτοβάθμιων δικαστηρίων η συζήτηση είναι προφορική. Ο δικαστής οφείλει πριν από τη συζήτη?ση να έχει ενημερωθεί επί της αγωγής και επί των εκατέ?ρωθεν ισχυρισμών και αποδεικτικών μέσων και ιδίως ως προς τα θέματα και το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών. Οι διάδικοι ή οι νόμιμοι αντιπρόσωποί τους οφείλουν κα?τά τη συζήτηση στο ακροατήριο να εμφανισθούν αυτο?προσώπως. Η μη εμφάνιση του διαδίκου ή του νόμιμου αντιπροσώπου του στο ακροατήριο, αν είναι αδικαιολό?γητη, εκτιμάται από το δικαστήριο ελεύθερα. Με την επι?φύλαξη του άρθρου 260, αν κατά τη συζήτηση της υπό?θεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί και δεν λάβει νόμιμα μέρος κάποιος από τους διαδίκους, μολονότι έχει κληθεί νομίμως και εμπροθέσμως, η διαδικασία προχωρεί σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι.

Το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τα αποδεικτικά μέσα που πληρούν τους όρους του νόμου, σύμφωνα με την προβλεπόμενη αποδεικτική δύναμη του καθενός. Συ?μπληρωματικά μπορεί να λαμβάνει υπόψη και να εκτιμά ελεύθερα και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου, με την επιφύλαξη των άρθρων 393 και

Ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβο?λαιογράφου ή προξένου λαμβάνονται υπόψη το πολύ τρεις για κάθε πλευρά και μόνο αν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση και, αν πρόκειται να δο?θούν στην αλλοδαπή, οκτώ τουλάχιστον ημέρες πριν από αυτή. Για την αντίκρουση ένορκων βεβαιώσεων επιτρέπε?ται η προσκομιδή, μέσα στην προθεσμία της παραγρά?φου 3 του άρθρου 237, πρόσθετων βεβαιώσεων, το πολύ ίσου αριθμού προς τις αντικρουόμενες.

Το δικαστήριο ζητεί τις αναγκαίες πληροφορίες και διασαφήσεις από τους διαδίκους ή τους εκπροσώπους τους και τους εξετάζει κατά την κρίση του, έστω και αν δεν συντρέχουν οι όροι του άρθρου 415. Οφείλει να εξετάσει έναν τουλάχιστον από τους προτεινόμενους και παριστά?μενους μάρτυρες για κάθε πλευρά. Σε περίπτωση ομοδι?κίας μπορεί να εξετασθεί ένας μάρτυρας για κάθε ομόδι?κο, αν τούτο κριθεί απαραίτητο λόγω διαφορετικών συμ?φερόντων.

Το δικαστήριο, αν είναι αναγκαίο, διατάσσει αυτοψία ή πραγματογνωμοσύνη με προφορική ανακοίνωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά. Στην ανακοίνωση αυτή προσδιορίζεται ο τόπος, ο χρόνος, τα ονόματα των πραγ?ματογνωμόνων, το θέμα της πραγματογνωμοσύνης, η προθεσμία για την κατάθεση της γνωμοδότησης των πραγματογνωμόνων, που δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερη από εξήντα ημέρες, καθώς και κάθε άλλο χρήσιμο στοιχείο.

Η συζήτηση και η διεξαγωγή της απόδειξης ολοκλη?ρώνονται σε μία δικάσιμο. Αν ο χρόνος δεν επαρκεί, επι?τρέπεται διακοπή για άλλη ημέρα και ώρα ενώπιον των ίδιων δικαστών, με προφορική ανακοίνωση που καταχω?ρίζεται στα πρακτικά και επέχει θέση κλήτευσης όλων των διαδίκων και εκείνων που δεν παρίστανται.

Έως τη δωδεκάτη ώρα της πέμπτης εργάσιμης ημέ?ρας από τη συζήτηση ή από την αυτοψία ή από τη λήξη της προθεσμίας για την κατάθεση της γνωμοδότησης των πραγματογνωμόνων οι διάδικοι μπορούν να καταθέσουν προσθήκη στις προτάσεις τους, η οποία περιορίζεται στην αξιολόγηση των αποδείξεων και την αντίκρουση των ισχυρισμών που προβλήθηκαν οψίμως κατά το άρθρο 269 παράγραφος 2. Ο γραμματέας, την πρώτη ή το αργότερο τη δεύτερη εργάσιμη ημέρα από τη συζήτηση, υποχρε?ούται να χορηγεί στους διαδίκους αντίγραφα των πρακτι?κών της δίκης.

Η οριστική απόφαση εκδίδεται με βάση τα αποδεικτι?κά μέσα που οι διάδικοι έχουν προσκομίσει και τις απο?δείξεις που έχουν διεξαχθεί στο ακροατήριο.»

Το άρθρο 271 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας αντι?καθίσταται ως εξής: «Άρθρο 271

Αν ο εναγόμενος δεν εμφανισθεί κατά τη συζήτηση ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν κανονικά, το δι?καστήριο, αν η αγωγή και η κλήση για συζήτηση δεν επι?δόθηκαν σ' αυτόν νόμιμα και εμπρόθεσμα, κηρύσσει απα?ράδεκτη τη συζήτηση.

Το ίδιο ισχύει, αν η συζήτηση γίνεται με την επιμέλεια του εναγομένου και δεν εμφανισθεί ο ενάγων ή εμφανι?σθεί αλλά δεν λάβει μέρος στη συζήτηση κανονικά. ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) 1909 ήταν παρόντες» ή «σαν να ήταν παρών».

Οι διατάξεις των άρθρων 341 έως 345, 351 δεύτερο εδάφιο, 370 παρ. 1, 389, 396, 397, 398 παρ.1, 403 παρ. 5, 406 παρ. 1, 412, 414 και 421 έως 431 του Κώδικα Πολιτι?κής Δικονομίας καταργούνται.

Στο άρθρο 339 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας δια?γράφονται οι λέξεις «ο όρκος του διαδίκου».