Νόμοι — ΦΕΚ A' 197/2003

Δημόσια Υγεία είναι το σύνολο των οργανωμένων δραστηριοτήτων της Πολιτείας και της Κοινωνίας, που αποβλέπουν στην προαγωγή της υγείας, στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής και της αύξησης του προσδόκι?μου επιβίωσης όλου του πληθυσμού.

Η Δημόσια Υγεία στηρίζεται σε συντονισμένες ενέρ?γειες και δραστηριότητες στο Κέντρο και την Περιφέρεια. Είναι πολυτομεακή, καθώς κάθε τομέας που υπάγεται ή αναφέρεται στη Δημόσια Υγεία ενεργεί ή δρα ανεξάρτη?τα, στο πλαίσιο πάντοτε της ενιαίας εθνικής στρατηγικής για τη Δημόσια Υγεία, και διατομεακή, καθώς βασίζεται στη συνεργασία πολλών τομέων που υπάγονται ή αναφέ?ρονται στη Δημόσια Υγεία.

Η Δημόσια Υγεία περιλαμβάνει τη συμμετοχή της το?πικής αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού.

Η προστασία και προαγωγή της Δημόσιας Υγείας αποτελεί θεμελιώδη ευθύνη της Πολιτείας.

Οι βασικές λειτουργίες της Δημόσιας Υγείας συνί?στανται ιδίως: α. στην παρακολούθηση της υγείας του πληθυσμού, κα?θώς και των παραγόντων που την επηρεάζουν, β. στην προστασία και προαγωγή της υγείας, καθώς και στην πρόληψη ασθενειών, γ. στο σχεδιασμό και την αξιολόγηση υπηρεσιών υγεί?ας, δ. στην προάσπιση των αναγκών υγείας των διαφόρων ομάδων του πληθυσμού, ε. στον έλεγχο των λοιμωδών νοσημάτων και άλλων υψηλής επικράτησης νοσημάτων και στ. στην αντιμετώπιση έκτακτων κινδύνων και απρόβλε?πτων ειδικών συνθηκών.

Οι δράσεις της Δημόσιας Υγείας επικεντρώνονται: α. στην εκτίμηση και αντιμετώπιση των επιπτώσεων στην υγεία από το φυσικό περιβάλλον από δραστηριότη?τες της κοινωνικής και παραγωγικής ζωής, β. στους κοινωνικούς, περιβαλλοντικούς και οικονομι?κούς παράγοντες, που επηρεάζουν την υγεία του πληθυ?σμού και την προσβασιμότητα στις υπηρεσίες υγείας, γ. στις ανάγκες των ευπαθών πληθυσμών και στους τρό?πους ζωής και τις συνθήκες που τις επηρεάζουν, δ. στην αποτελεσματική αντιμετώπιση επειγόντων ή έκτακτων καταστάσεων και γεγονότων και ε. γενικά στη διαμόρφωση πολιτικών που προάγουν την υγεία και τη βιωσιμότητα, στ. στη διατήρηση, βελτίωση και ανάπτυξη του ανθρώ?πινου κεφαλαίου της χώρας.

Οι υπηρεσίες και φορείς της Δημόσιας Υγείας είναι: α. Το Εθνικό Συμβούλιο Δημόσιας Υγείας (Ε.ΣΥ.Δ.Υ.). β. Η Γενική Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας, καθώς και όλες οι άλλες συναφείς υπηρεσίες και συλλογικά όργανα του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας. γ. Όλοι οι οργανισμοί, ανεξάρτητα από τη νομική τους φύση, που υπάγονται στο Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας και έχουν ως καταστατική αρμοδιότητα την προσφορά υπηρεσιών, που συμβάλλουν στη βελτίωση της ποιότητας της υγείας και του προσδόκιμου επιβίωσης όλου του πλη?θυσμού της χώρας. δ. Όλες οι υπηρεσίες των λοιπών Υπουργείων, καθώς και οι Οργανισμοί που υπάγονται σε αυτές, ανεξάρτητα από τη νομική τους φύση και προσφέρουν υπηρεσίες με το ίδιο αντικείμενο. ε. Όλες οι υπηρεσίες της Περιφέρειας με το ίδιο αντι?κείμενο. στ. Όλες οι υπηρεσίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που υπάγονται σε αυτή, καθώς και τα Ν.Π.Δ.Δ. που υπάγονται σε αυτή, με το ίδιο αντικείμενο. ζ. Το Περιφερειακό Συμβούλιο Δημόσιας Υγείας, που συνιστάται με τις διατάξεις του άρθρου 10 αυτού του νό?μου. 3811 υποστήριξη των υπηρεσιών υγείας σε όλον τον κόσμο ή σε ευρύτερες περιφέρειες.

Φορείς της Δημόσιας Υγείας μπορούν να είναι και μη κυβερνητικές οργανώσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερι?κό, οι οποίες: α. έχουν καταστατική αρμοδιότητα να συμβάλλουν στη βελτίωση της ποιότητας της υγείας και του προσδόκιμου επιβίωσης όλου του πληθυσμού, κυρίως μέσα από την κι?νητοποίηση και ευαισθητοποίηση του πληθυσμού, β. ασκούν δραστηριότητες σύμφωνα με τις οδηγίες των κρατικών υπηρεσιών ή οργάνων της Δημόσιας Υγείας ή υποστηρίζονται υλικά ή και με άλλον τρόπο μέσα από κρα?τικά προγράμματα Δημόσιας Υγείας και γ. έχουν εγγραφεί στο Ειδικό Μητρώο μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που τηρείται στο Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 2 του άρ?θρου 12 του Ν. 2646/1998 (ΦΕΚ 236/Α΄).

Η εθνική στρατηγική για τη Δημόσια Υγεία αποβλέπει στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και ποιότητας ζω?ής του πληθυσμού και δεν περιορίζεται στις δράσεις προ?στασίας του πληθυσμού από παράγοντες κινδύνου. Η εθνική στρατηγική για τη Δημόσια Υγεία: α. καθορίζει τους μακροπρόθεσμους και βραχυπρόθεσμους στόχους της, β. περιγράφει τις δράσεις και τις παρεμβάσεις και γ. προσδιορίζει τους φορείς, τους τομείς και τα επίπεδα της Διοίκησης που έχουν την ευθύνη για την πολυτομεακή και διατομεακή εφαρμογή της.

Στη διαμόρφωση της εθνικής στρατηγικής συμβάλ?λουν όλες οι υπηρεσίες και φορείς της Δημόσιας Υγείας. Η τελική διαμόρφωσή της ανήκει στην αποκλειστική ευ?θύνη του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας, εκτός εάν, με ειδικές διατάξεις, προβλέπεται συναρμοδιότητα και με άλλα Υπουργεία.

Η εθνική στρατηγική για τη Δημόσια Υγεία, όπως αυ?τή τελικά διαμορφώνεται, είναι υποχρεωτική και δε?σμευτική για όλες τις υπηρεσίες και φορείς της Δημόσιας Υγείας.

Στο Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας συνιστάται και λειτουργεί το Εθνικό Συμβούλιο Δημόσιας Υγείας (Ε.ΣΥ.Δ.Υ.).

Το Ε.ΣΥ.Δ.Υ. αποτελείται από πρόσωπα που έχουν: α. ιδιαίτερο επιστημονικό και κοινωνικό κύρος, β. διακριθεί στην Ελλάδα ή και στο εξωτερικό για τις γνώσεις τους, την πείρα και την προσφορά τους στα θέ?ματα της Δημόσιας Υγείας και γ. δύνανται να συμβάλλουν σημαντικά στη διαμόρφωση της πολιτικής ή των πολιτικών στο χώρο της Δημόσιας Υγείας, καθώς και στις άλλες αρμοδιότητες του Ε.ΣΥ.Δ.Υ.

Το Ε.ΣΥ.Δ.Υ. αποτελείται από: α. έναν ειδικό στην προαγωγή υγείας, β. έναν ειδικό στη βιοπαθολογία ή την εργαστηριακή Δημόσια Υγεία, γ. έναν ειδικό στην κοινωνική ιατρική, δ. έναν ειδικό στη στοματική φροντίδα, ε. έναν ειδικό στον έλεγχο λοιμωδών νόσων, στ. έναν ειδικό στην ψυχική υγεία, ζ. έναν ειδικό στα χρόνια νοσήματα, η. έναν ειδικό στην επιδημιολογία, θ. έναν ειδικό στην παιδιατρική, ι. έναν ειδικό στα οικονομικά της υγείας, ια. έναν ειδικό σε θέματα υγιεινής του φυσικού περι?βάλλοντος, ιβ. έναν ειδικό στη διατροφή, ιγ. έναν ειδικό στην ιατρική της εργασίας, ιδ. έναν ειδικό στην κλινική φαρμακολογία, ιε. τον Γενικό Διευθυντή του Γενικού Χημείου του Κρά?τους. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημό?σιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Υγείας και Πρόνοι?ας μπορεί να διευρύνεται η σύνθεση του Ε.ΣΥ.Δ.Υ., με την προσθήκη και άλλων ειδικών με αντικείμενο τη Δημόσια Υγεία.

Η θητεία των μελών του Ε.ΣΥ.Δ.Υ. είναι πενταετής. Σε περίπτωση παραίτησης μέλους ή αποχώρησής του ή αντι?κατάστασής του, για οποιονδήποτε λόγο, τότε για το υπό?λοιπο της θητείας ορίζεται, με απόφαση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας, νέο πρόσωπο με τις ίδιες επιστημο?νικές ιδιότητες.

Για κάθε μέλος του Συμβουλίου ορίζεται αναπληρω?τής. Ο Γενικός Διευθυντής του Γενικού Χημείου του Κρά?τους αναπληρώνεται από το νόμιμο αναπληρωτή του. Ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος του Συμβουλίου ορίζονται με την απόφαση συγκρότησης αυτού. Ο αντιπρόεδρος αναπληρώνει τον πρόεδρο, όταν αυτός κωλύεται, απου?σιάζει ή ελλείπει. Ο Πρόεδρος μπορεί να είναι είτε ένα από τα μέλη της παρ. 3 είτε άλλο πρόσωπο με ανάλογα προ?σόντα.

Το Ε.ΣΥ.Δ.Υ. συγκροτείται με απόφαση του Υπουρ?γού Υγείας και Πρόνοιας που δημοσιεύεται στην Εφημε?ρίδα της Κυβερνήσεως.

Τα μέλη του Ε.ΣΥ.Δ.Υ. ορίζονται από τον Υπουργό Υγείας και Πρόνοιας με πλήρη ή μερική απασχόληση.

Ως μέλη του Ε.ΣΥ.Δ.Υ. μπορεί να διορίζονται και δη?μόσιοι λειτουργοί ή υπάλληλοι δημοσίων υπηρεσιών και Ν.Π.Δ.Δ. ή άλλων φορέων του δημόσιου τομέα, καθώς και μέλη Διδακτικού Επιστημονικού Προσωπικού (Δ.Ε.Π.) των Α.Ε.Ι. ή Επιστημονικού Προσωπικού (Ε.Π.) των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων ή της Εθνικής Σχο?λής Δημόσιας Υγείας. Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζο?νται οι διατάξεις του άρθρου 32 παρ. 18 του Ν. 2190/1994, της παρ. 6 του άρθρου 8 του Ν. 2194/1994 και του άρθρου 4 του Ν. 2198/1994, όπως κάθε φορά ισχύουν. Σε περί?πτωση που τα μέλη του Ε.ΣΥ.Δ.Υ. είναι ταυτόχρονα και μέ?λη Δ.Ε.Π. Πανεπιστημίου ή Ε.Π. Τεχνολογικού Ιδρύματος εφαρμόζονται οι διατάξεις περί μερικής απασχόλησης του Ν. 2530/1997 (ΦΕΚ 218/Α΄), καθώς και οι διατάξεις των άρθρων 5 παρ. 11β και 14 του Ν. 2703/ 1999 (ΦΕΚ 72/Α΄).

Η αμοιβή και η αποζημίωση για έξοδα παράστασης και κίνησης του προέδρου, του αντιπροέδρου και των λοι?πών μελών του Ε.ΣΥ.Δ.Υ, καθώς και η αποζημίωση των γραμματέων αυτού, καθορίζονται, κατά παρέκκλιση από τις κείμενες διατάξεις, με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Υγείας και Πρόνοιας. 3812 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) συμβουλευτικό όργανο της Πολιτείας, που στηρίζεται και λειτουργεί με βάση αποδεδειγμένες, τεκμηριωμένες και αναγνωρισμένες γνώσεις στο χώρο της Δημόσιας Υγείας.

Το Ε.ΣΥ.Δ.Υ. γνωμοδοτεί αυτεπαγγέλτως για θέματα Δημόσιας Υγείας ή αποφαίνεται με βάση ερωτήματα του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας ή άλλου Υπουργού, που έχει, σύμφωνα με το Ν. 1558/1985 «Κυβέρνηση και Κυ?βερνητικά όργανα» (ΦΕΚ 137/Α΄), όπως αυτός ισχύει σή?μερα, αρμοδιότητα σε θέματα Δημόσιας Υγείας, όπως αυτή προσδιορίζεται στο νόμο αυτόν.

Το Ε.ΣΥ.Δ.Υ., ως επιστημονικό, συμβουλευτικό και γνωμοδοτικό όργανο, έχει τις παρακάτω αρμοδιότητες: α. Γνωμοδοτεί και προτείνει λύσεις σε θέματα αξιολό?γησης κινδύνων της Δημόσιας Υγείας, καθώς και σε περι?πτώσεις κρίσεων. β. Γνωμοδοτεί και υποβάλλει προτάσεις για τη διαμόρ?φωση της εθνικής στρατηγικής για τη Δημόσια Υγεία. Σε κάθε περίπτωση η εθνική αυτή στρατηγική εγκρίνεται με απόφαση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας και αποτε?λεί κατευθυντήριο οδηγό για τη δραστηριότητα όλων των υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας. γ. Γνωμοδοτεί σε ειδικότερα θέματα στρατηγικής για τη Δημόσια Υγεία. δ. Γνωμοδοτεί για το σχέδιο αξιολόγησης της ποιότη?τας, της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας των υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας. ε. Γνωμοδοτεί για τις ερευνητικές προτεραιότητες για τη Δημόσια Υγεία.

Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Υγείας και Πρόνοιας και του κατά περί?πτωση αρμόδιου Υπουργού, μπορεί να ανατίθενται στο Ε.ΣΥ.Δ.Υ. και άλλες επιστημονικές, γνωμοδοτικές, συμ?βουλευτικές, καθώς και εκτελεστικές αρμοδιότητες και να καθορίζονται οι όροι και προϋποθέσεις άσκησης των νέων αρμοδιοτήτων.

Το Ε.ΣΥ.Δ.Υ. λειτουργεί, οργανώνεται και δραστηριο?ποιείται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος νόμου και του Κανονισμού Οργάνωσης και Λειτουργίας του, που συντάσσεται από την Ολομέλειά του, εγκρίνεται από τον Υπουργό Υγείας και Πρόνοιας και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Με τον Κανονισμό αυτόν ρυθμίζονται ιδίως τα θέματα που αφορούν τη σύγκληση σε συνεδριάσεις της Ολομέλειας και των Τμημάτων αυ?τής, τον ορισμό των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης, την ύπαρξη απαρτίας, τις απαιτούμενες πλειοψηφίες για τη λήψη αποφάσεων, τον καθορισμό των τμημάτων, τη συγκρότηση, σύνθεση και τις αρμοδιότητες αυτών, τον ορισμό εισηγητών, που επιτρέπεται να είναι και πρόσωπα που αναφέρονται στην παρ. 3 του άρθρου αυτού και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια. Συμπληρωματικά και για θέ?ματα που δεν ρυθμίζει ο ανωτέρω Κανονισμός εφαρμόζο?νται οι σχετικές διατάξεις του Ν. 2690/1999 (ΦΕΚ 45/Α΄).

Το Ε.ΣΥ.Δ.Υ. λειτουργεί σε Ολομέλεια και σε Τμήμα?τα, με τριμελή τουλάχιστον σύνθεση το καθένα.

Στην Ολομέλεια και στα Τμήματα μπορεί να καλού?νται και να παρίστανται και άλλα πρόσωπα, που επιλέγο?νται από την Ολομέλεια και έχουν ειδικές γνώσεις ή εμπει?ρία στα θέματα της Δημόσιας Υγείας.

Η Ολομέλεια του Ε.ΣΥ.Δ.Υ. συγκαλείται τακτικά του?λάχιστον μία φορά κάθε δίμηνο και έκτακτα, όταν κριθεί αναγκαίο από τον πρόεδρό του ή με εντολή του Υπουρ?γού Υγείας και Πρόνοιας.

Με αποφάσεις του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας, μετά από εισήγηση της ολομέλειας του Ε.ΣΥ.Δ.Υ., μπορεί να συνιστώνται, κατά περίπτωση, επιστημονικές επιτρο?πές ή ομάδες εργασίας, για τη μελέτη συγκεκριμένων θε?μάτων και την υποβολή τεκμηριωμένων προτάσεων. Στις αρμοδιότητες των επιτροπών αυτών συμπεριλαμβάνεται και η προετοιμασία και εκπόνηση Ετήσιας Αναφοράς για την Κατάσταση της Υγείας του Πληθυσμού, η οποία δη?μοσιοποιείται μετά από σχετική έγκριση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας. Στις επιτροπές και τις ομάδες αυτές μπορούν να συμμετέχουν και εμπειρογνώμονες ή ειδικοί επιστήμονες που δεν είναι μέλη του Ε.ΣΥ.Δ.Υ. Στους προ?έδρους, τα μέλη και τους γραμματείς των ανωτέρω επι?τροπών και ομάδων εργασίας καταβάλλεται αποζημίωση, που καθορίζεται, κατά παρέκκλιση των διατάξεων που ισχύουν, με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Υγείας και Πρόνοιας.

Διαγραμματειακή Συντονιστική Δημόσιας Υγείας (ΔΙΑ.ΣΥ.Δ.Υ.). Με απόφαση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας συγκαλείται η Διαγραμματειακή Συντονιστική Δημόσιας Υγείας (ΔΙΑ.ΣΥ.Δ.Υ.), με σκοπό τη διαμόρ?φωση ενιαίας κατεύθυνσης της Δημόσιας Υγείας και την επίλυση σχετικών ζητημάτων διατομεακού χαρακτήρα. Στη ΔΙΑ.ΣΥ.Δ.Υ. συμμετέχει ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας και οι Γενικοί ή Ειδικοί Γραμματείς που έχουν αρμοδιότητα ή συναρμοδιότητα σε θέματα Δημόσιας Υγείας ή σε θέματα που επηρεάζουν άμεσα ή έμμεσα τη Δημόσια Υγεία. Σε κάθε περίπτωση κα?λούνται:

Ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας εκτελεί τα καθήκοντα του Προέδρου των συ?σκέψεων και έχει την ευθύνη της κοινοποίησης των εκτι?μήσεων, συμπερασμάτων ή και αποφάσεών του στις αρ?μόδιες υπηρεσίες και οργανισμούς. Στις συσκέψεις αυ?τές μπορεί να καλούνται και να συμμετέχουν, χωρίς δικαίωμα ψήφου, ο Πρόεδρος και τα λοιπά μέλη του Ε.ΣΥ.Δ.Υ. ή ορισμένα από αυτά. 3.1. Συντονιστική Οργανισμών Δημόσιας Υγείας (ΣΥΝ.Ο.Δ.Υ.). Με απόφαση του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας συγκαλείται η Συντο?νιστική Οργανισμών Δημόσιας Υγείας (ΣΥΝ.Ο.Δ.Υ.), με σκοπό την πολυτομεακή και διατομεακή εφαρμογή της εθνικής στρατηγικής για τη Δημόσια Υγεία. Στη ΣΥΝ.Ο.Δ.Υ. συμμετέχουν ο Πρόεδρος του Ε.ΣΥ.Δ.Υ., εκ?πρόσωποι και πρόσωπα που προτείνονται από τους ακό?λουθους οργανισμούς ή οργανώσεις ή υπηρεσίες Δημό?σιας Υγείας: α. Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας (Ε.Σ.Δ.Υ.). β. Εθνικό Κέντρο Ερευνών Υγείας. γ. Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. δ. Εθνικό Κέντρο για το Διαβήτη. ε. Εθνικό Κέντρο Φυσικών Επιστημών Δημόκριτος (Ε.ΚΕ.Φ.Ε. Δημόκριτος). στ. Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων (Ε.Ο.Φ.). ζ. Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων (Ε.Φ.Ε.Τ.). η. Το Ινστιτούτο Θώρακος, Υγείας και Ασφάλειας εργα?ζομένων. θ. Ινστιτούτο PASTEUR. ι. Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού. ια. Κέντρο Ελέγχου Ειδικών Λοιμώξεων (Κ.Ε.Ε.Λ.). ιβ. Οργανισμός Καταπολέμησης Ναρκωτικών (Ο.ΚΑ.ΝΑ.). ιγ. Γενικό Χημείο του Κράτους. ιδ. Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας. 3.2. Με απόφαση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας και του κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού μπορεί να προστίθενται και άλλοι οργανισμοί και φορείς.