Europees Verdrag betreffende de sociale zekerheid van arbeiders werkzaam bij het internationaal vervoer

De arbeiders zijn slechts aan de wetgeving van één Verdragsluitende Partij onderworpen.

De toepasselijke wetgeving is die van de Verdragsluitende Partij op wier grondgebied de onderneming waarbij de arbeiders werkzaam zijn, is gevestigd.

Indien echter de onderneming op het grondgebied van één of meer der andere Verdragsluitende Partijen dan die waar haar hoofdzetel is gevestigd een filiaal of een duurzame vertegenwoordiging heeft, zijn de daarbij werkzame arbeiders onderworpen aan de wetgeving van de Verdragsluitende Partij op wier grondgebied het filiaal of de duurzame vertegenwoordiging is gevestigd.

Ingeval de arbeider uitsluitend of hoofdzakelijk werkzaam is op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij en zich daar heeft gevestigd, is, niettegenstaande het bepaalde in de voorgaande leden van dit artikel, de wetgeving van genoemde Partij van toepassing, ook al heeft de onderneming waarbij hij in dienst is noch haar hoofdzetel, noch een filiaal, noch een duurzame vertegenwoordiging op dat grondgebied.

De bevoegde autoriteiten van twee of meer Verdragsluitende Partijen kunnen voor bepaalde arbeiders of groepen arbeiders, indien dat in het belang van deze arbeiders is, in gemeen overleg uitzonderingen vaststellen op de voorgaande bepalingen van dit artikel met betrekking tot de toepasselijke wetgeving, daarbij aangevende aan welke andere wetgeving van een Verdragsluitende Partij dan de normaal toepasselijke deze arbeiders onderworpen zijn.

Een arbeider die zich bevindt op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan die waarvan de wetgeving op hem van toepassing is gezien de in artikel 1, onder h), van dit Verdrag omschreven werkzaamheden, en wiens toestand het verlenen van uitkeringen wegens ziekte of moederschap noodzakelijk maakt, heeft recht op bedoelde uitkeringen alsof hij zich bevond op het grondgebied van de Verdragsluitende Partij, waarvan de wetgeving op hem van toepassing is.

De terstond noodzakelijke uitkeringen in natura worden echter verstrekt door het orgaan van de verblijfplaats; wat betreft de omvang, de duur en de wijze der verstrekkingen worden deze uitkeringen verstrekt volgens de wetgeving van het land waar dat orgaan zich bevindt. Indien er ingevolge die wetgeving verschillende stelsels voor de toekenning van uitkeringen bij ziekte en moederschap bestaan, zijn de bepalingen, geldende voor arbeiders in dienst van een vervoersonderneming, welke vergelijkbaar is met die waarbij de betrokken arbeider werkzaam is, op deze laatste van toepassing. Voor zover de omvang of de duur van de uitkeringen in natura overeenkomstig de wetgeving, toegepast door het bevoegd orgaan, gunstiger is dan die overeenkomstig de wetgeving, toegepast door het orgaan van de verblijfplaats, dienen deze uitkeringen voor zover zulks in zijn vermogen ligt te worden verstrekt door het laatstgenoemde orgaan op verzoek van het bevoegde orgaan.

Het recht van een arbeider op uitkeringen in natura ingevolge de wetgeving, waaraan hij onderworpen is, blijft gehandhaafd voor zover dat recht nog bestaat nadat de uitkeringen overeenkomstig het bepaalde in het vorige lid zijn toegekend. Indien genoemde wetgeving voorziet in een maximum uitkeringsduur wordt het tijdvak, waarover overeenkomstig het bepaalde in het voorgaande lid uitkeringen zijn verleend, door het bevoegde orgaan in aanmerking genomen indien de toestand van de arbeider na zijn terugkeer in het land waar dit orgaan gevestigd is het genot van een uitkering voor hetzelfde geval van ziekte of moederschap noodzakelijk maakt, teneinde vast te stellen of de maximum duur is bereikt.

Het verschaffen van prothesen, hulpmiddelen van grotere omvang en andere uitkeringen in natura van groot belang, welke in gemeen overleg door de bevoegde autoriteiten van de Verdragsluitende Partijen worden aangewezen, geschiedt onder voorwaarde, dat het bevoegde orgaan daartoe machtiging verleent.

De uitkeringen in geld worden verstrekt ingevolge de wetgeving, welke wordt toegepast door het bevoegde orgaan. Op verzoek van dit orgaan kan de uitbetaling voor zijn rekening geschieden door het orgaan van de verblijfplaats.

Het bepaalde in de voorgaande leden is van overeenkomstige toepassing op de gezinsleden van een arbeider werkzaam aan boord van een binnenvaartuig, die met hem op dat vaartuig wonen.

Een arbeider die op het grondgebied van een der Verdragsluitende Partijen het slachtoffer wordt van een bedrijfsongeval of van een beroepsziekte en zich bevindt op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan die, waarvan de wetgeving op hem van toepassing is gezien de in artikel 1, onder h), van dit Verdrag omschreven werkzaamheden, heeft recht op uitkeringen in natura en op periodieke uitkeringen in geld anders dan renten, alsof het ongeval of de beroepsziekte ware voorgevallen op het grondgebied van de Verdragsluitende Partij, waarvan de wetgeving op hem van toepassing is.

Ten aanzien van de uitkeringen in natura zijn de leden 2, 3 en 4 van artikel 3 van dit Verdrag van overeenkomstige toepassing.

Indien een verzekering tegen bedrijfsongevallen of beroepsziekten niet bestaat op het grondgebied van de Verdragsluitende Partij, waarop de arbeider zich bevindt, of indien zodanige verzekering bestaat, doch niet voorziet in organen voor het verstrekken van uitkeringen in natura, worden deze verstrekt door het orgaan van de verblijfplaats, dat bevoegd is voor de toekenning van uitkeringen in natura ingeval van ziekte.

Indien een wetgeving het geheel kosteloos verstrekken van uitkeringen in natura afhankelijk stelt van het gebruik dat de betrokkene maakt van een door de werkgever ingestelde geneeskundige dienst, worden de uitkeringen in natura, toegekend overeenkomstig de leden 1, 2 en 3 van dit artikel, beschouwd als te zijn verleend door die geneeskundige dienst.

Ten aanzien van de periodieke uitkeringen in geld, anders dan renten, is artikel 3, lid 5, van dit Verdrag van overeenkomstige toepassing.

Wanneer een arbeider die onderworpen is aan de wetgeving van een der Verdragsluitende Partijen overlijdt op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij, waar hij zich bevindt voor arbeid als omschreven in artikel 1, onder h), van dit Verdrag, wordt het overlijden geacht te hebben plaatsgevonden op het grondgebied van eerstgenoemde Partij voor wat betreft het vaststellen van het recht op de uitkering bij overlijden ten aanzien van de wetgeving van deze Partij. De uitkering bij overlijden kan de aanvrager niet geweigerd worden op grond van het feit dat hij zich niet op bedoeld grondgebied bevond, maar op dat van een andere Verdragsluitende Partij.

Het bepaalde in het voorgaande lid is van overeenkomstige toepassing wanneer een gezinslid, bedoeld in artikel 3, lid 6, van dit Verdrag, overlijdt op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan die, waar het bevoegde orgaan is gevestigd.

Voor de toepassing van de artikelen 3, 4 en 7 van dit Verdrag zijn de arbeiders onderworpen aan de verplichtingen en genieten zij de uitkeringen ingevolge de wetgeving van een Verdragsluitende Partij, waarvan zij de nationaliteit niet bezitten, onder dezelfde voorwaarden als de onderdanen van die Partij.

De in dit Verdrag bedoelde uitkeringen in geld kunnen geen enkele korting ondergaan, noch worden gewijzigd, opgeschort of vervallen verklaard op grond van het feit, dat de arbeider zich voor arbeid als omschreven in artikel 1 onder h), bevindt op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan het land waar het bevoegde orgaan is gevestigd.

De bevoegde autoriteiten van de Verdragsluitende Partijen:

Voor de toepassing van het onder a) en b) van het voorgaande lid gestelde kan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau op verzoek van of na overleg met de bevoegde autoriteiten van de Verdragsluitende Partijen vergaderingen van vertegenwoordigers van genoemde autoriteiten beleggen.

Voor de toepassing van dit Verdrag verlenen de autoriteiten en de organen van de Verdragsluitende Partijen elkaar wederzijdse bijstand; zij handelen als betrof het de toepassing van hun eigen wetgeving. De wederzijdse administratieve bijstand van genoemde autoriteiten en organen geschiedt in beginsel kosteloos; na overleg met de belanghebbende organen kunnen de bevoegde autoriteiten van de Verdragsluitende Partijen echter overeenkomen bepaalde kosten terug te betalen.