LegalizeUstawa z dnia 12 maja 2000 r. o zasadach wspierania rozwoju regionalnego
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady i formy wspierania rozwoju regionalnego oraz zasady współdziałania w tym zakresie Rady Ministrów oraz organów administracji rządowej z samorządem terytorialnym, a w szczególności:
1) instytucje wspierające rozwój regionalny,
2) tryb prowadzenia działań z zakresu wspierania rozwoju regionalnego,
3) zasady zawierania i wykonywania kontraktu wojewódzkiego.
Wspieranie przez państwo rozwoju regionalnego odbywa się na podstawie dokumentów określonych w niniejszej ustawie.
Wykonywanie zadań z zakresu rozwoju regionalnego na obszarze województwa, nie zastrzeżone przepisami ustawowymi do kompetencji innych organów, należy do samorządu województwa.
Art. 2.
Ilekroć w ustawie mowa jest o:
1) wspieraniu rozwoju regionalnego - rozumie się przez to terytorialnie ukierunkowany zespół działań Rady Ministrów i administracji rządowej na rzecz trwałego rozwoju społeczno-gospodarczego i ochrony środowiska prowadzonych we współpracy z jednostkami samorządu terytorialnego oraz partnerami społecznymi i gospodarczymi,
2) partnerach społecznych i gospodarczych - rozumie się przez to przedsiębiorców i pracodawców oraz ich organizacje, związki zawodowe, organizacje pozarządowe i instytucje naukowe, których zakres działania obejmuje sprawy rozwoju regionalnego,
3) wsparciu finansowym - rozumie się przez to dotacje celowe na zadania bieżące lub inwestycyjne w rozumieniu ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych , z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy,
4) obszarze wsparcia - rozumie się przez to obszar wyodrębniony ze względu na występujące w nim problemy rozwojowe, podlegający określonym działaniom ze strony Rady Ministrów, administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego,
5) narodowej strategii rozwoju regionalnego - rozumie się przez to uchwałę Rady Ministrów określającą uwarunkowania, cele i kierunki wspierania rozwoju regionalnego przez państwo,
6) długofalowej strategii rozwoju regionalnego kraju - rozumie się przez to strategię przygotowaną w trybie prac nad strategią rozwoju społecznego i gospodarczego kraju, stosownie do przepisów ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Rządowym Centrum Studiów Strategicznych ,
7) programie wsparcia - rozumie się przez to zakres, tryb i warunki wspierania przez państwo programów wojewódzkich określone w rozporządzeniu Rady Ministrów oraz realizacji na podstawie kontraktu wojewódzkiego na terenie województwa zadań ministrów właściwych,
8) strategii rozwoju województwa - rozumie się przez to strategię, o której mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa oraz w art. 54b ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ,
9) programie wojewódzkim - rozumie się przez to program, o którym mowa w art. 11 ust. 3, art. 18 pkt 2 i art. 41 ust. 2 pkt 4 ustawy o samorządzie województwa oraz w art. 54d ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym,
10) zrównoważonym rozwoju - rozumie się przez to rozwój, o którym mowa w art. 3 ust. 3a ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska ,
11) infrastrukturze technicznej - rozumie się przez to urządzenia wymienione w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ,
12) infrastrukturze transportowej - rozumie się przez to obiekty, urządzenia i instalacje, o których mowa w art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych , w art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o transporcie kolejowym , w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich oraz w art. 27 ustawy z dnia 31 maja 1962 r. - Prawo lotnicze , a także obiekty budowlane śródlądowych: dróg wodnych, przystani i portów,
13) małym przedsiębiorcy - rozumie się przez to przedsiębiorcę, o którym mowa w ustawie z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej ,
14) średnim przedsiębiorcy - rozumie się przez to przedsiębiorcę, o którym mowa w ustawie - Prawo działalności gospodarczej,
15) podmiotach uprawnionych - rozumie się przez to podmioty realizujące zadania wynikające z kontraktów wojewódzkich zawartych pomiędzy Radą Ministrów a samorządem województwa oraz zadania określone w art. 29 ust. 1 wykonywane w trybie przewidzianym w niniejszej ustawie,
16) ministrach właściwych - rozumie się przez to ministrów kierujących działami administracji rządowej, o których mowa w ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej , z wyjątkiem ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego.
Granice obszaru wsparcia nie mogą przecinać granic powiatów. Jeżeli obszarem wsparcia jest miasto na prawach powiatu, obszar wsparcia musi obejmować to miasto wraz z okalającym je powiatem lub powiatami.
Art. 3.
Wspieranie rozwoju regionalnego jest wykonywane na podstawie narodowej strategii rozwoju regionalnego oraz inicjatyw samorządu województwa, zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju.
Wspieranie rozwoju regionalnego ma na celu:
1) rozwój poszczególnych obszarów kraju, poprawę jakości i warunków życia mieszkańców oraz poziomu zaspokajania potrzeb wspólnot samorządowych,
2) stwarzanie warunków dla podnoszenia konkurencyjności wspólnot samorządowych,
3) wyrównywanie różnic w poziomie rozwoju poszczególnych obszarów kraju oraz wyrównanie szans obywateli państwa bez względu na miejsce zamieszkania, a także zmniejszanie zacofania obszarów słabo rozwiniętych i mających najmniej korzystne warunki rozwoju.
Wspieranie rozwoju regionalnego uwzględnia:
1) wymogi wynikające z potrzeb wzmocnienia spójności gospodarczej i integralności terytorialnej Polski jako państwa jednolitego,
2) potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa realizowane na mocy odrębnych ustaw,
3) wymogi ochrony dziedzictwa kulturowego i dóbr kultury.
Wspieranie rozwoju regionalnego jest realizowane na zasadach określonych w art. 24-28 oraz przy użyciu innych instrumentów, w szczególności działań podejmowanych na podstawie odrębnych przepisów, właściwych dla osiągania specyficznych celów lub odnoszących się do określonych obszarów, a także poprzez stymulowanie i popieranie udziału partnerów zagranicznych i instytucji międzynarodowych w realizacji przedsięwzięć regionalnych.
Kierunki i priorytety wspierania rozwoju regionalnego oraz ogólne zasady wyodrębniania obszarów wsparcia zawiera narodowa strategia rozwoju regionalnego.
Szczegółowe cele wspierania rozwoju regionalnego oraz zobiektywizowane kryteria wyodrębnienia obszarów wsparcia zawiera program wsparcia.
Art. 4.
Główny Urząd Statystyczny opracowuje w układzie terytorialnym, określonym ustawą z dnia 24 lipca 1998 r. o wprowadzeniu zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa , dane niezbędne dla celów polityki regionalnej. Układ ten stanowi również podstawę do wykonywania zadań w zakresie wspierania rozwoju regionalnego.
Art. 5.
Wsparcie finansowe rozwoju regionalnego ze środków budżetu państwa może być przeznaczone na zadania ujęte w kontraktach wojewódzkich oraz zadania realizowane w trybie, o którym mowa w art. 29 ust. 1.
W rozumieniu niniejszej ustawy do środków finansowych przeznaczonych na wspieranie rozwoju regionalnego nie zalicza się kwot subwencji ogólnej i kwot dotacji celowych na zadania zlecone z zakresu administracji rządowej oraz na zadania własne wynikające z ustaw, należnych jednostkom samorządu terytorialnego na podstawie ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999 i 2000 .
Do zadań, o których mowa w ust. 1, zalicza się:
1) rozwój przedsiębiorczości, zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorców, innowacje gospodarcze, transfer technologii,
2) restrukturyzację wybranych dziedzin usług publicznych oraz gospodarki lokalnej i regionalnej opierającą się na zasadach zrównoważonego rozwoju,
3) tworzenie nowych, stałych miejsc pracy,
4) inwestycje w zakresie infrastruktury technicznej i transportowej poprawiające warunki realizowania inwestycji gospodarczych,
5) przedsięwzięcia z zakresu edukacji, w tym edukacji dorosłych,
6) przedsięwzięcia z zakresu kultury regionalnej i lokalnej będących składnikami kultury narodowej oraz ochrony i rozwoju dziedzictwa kulturowego,
7) inwestycje poprawiające stan środowiska,
8) rozwój instytucji działających na rzecz pobudzania aktywności i wspomagania działań samorządowych wspólnot regionalnych i lokalnych,
9) studia i badania niezbędne do prowadzenia polityki rozwoju regionalnego,
10) inne zadania związane ze wspieraniem rozwoju regionalnego.
Dostęp samorządu terytorialnego do środków wsparcia finansowego, o których mowa w ust. 1, opiera się na zobiektywizowanych kryteriach. Kryteria te powinny wynikać z danych i wskaźników statystycznych mających charakter powszechnie dostępnych wynikowych informacji statystycznych.
Rozdział 2. Instytucje wspierania rozwoju regionalnego
Art. 6.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, zwany dalej „ministrem”, opracowuje:
1) projekt narodowej strategii rozwoju regionalnego,
2) projekt programu wsparcia,
3) sprawozdanie oraz wnioski z wykonania programu wsparcia i kontraktów wojewódzkich, o których mowa w art. 15.
Minister przedkłada do zaopiniowania dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2:
1) Radzie Polityki Regionalnej Państwa,
2) Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego,
3) zarządom województw,
4) przedstawicielstwu partnerów społecznych i gospodarczych.
Minister, w drodze rozporządzenia, ustala tryb wyłaniania przedstawicielstwa, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, kierując się zasadami sprawności działania i właściwej reprezentacji partnerów społecznych i gospodarczych.
Do opinii projektu strategii, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zarząd województwa załącza strategię rozwoju województwa.
Minister przedkłada do wiadomości wojewodom oraz zarządom województw sprawozdanie, informację i wnioski, o których mowa w art. 15.
Art. 7.
Do zadań ministrów właściwych należy dostosowanie nadzorowanych przez nich spraw dotyczących wspierania rozwoju regionalnego do działań ministra.
Dostosowanie, o którym mowa w ust. 1, polega na:
1) wyodrębnieniu spośród planowanych przez poszczególnych ministrów właściwych zadań, które:
mieszczą się w obrębie zadań, o których mowa w art. 5 ust. 3,
są terytorialnie ukierunkowane,
2) określeniu priorytetów i celów ministra właściwego, którym służyć ma wykonanie zadań, o których mowa w pkt 1.
O ile odrębne ustawy nie stanowią inaczej, środki przeznaczone na zadania, o których mowa w ust. 2, są wyodrębnione w ustawie budżetowej i wydatkowane są na podstawie kontraktu wojewódzkiego na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
W projekcie rozporządzenia, o którym mowa w art. 13, minister zamieszcza stosowne postanowienia określające wydatkowanie środków przeznaczonych na kontrakty wojewódzkie, tak aby zapewnić realizację priorytetów i celów, o których mowa w ust. 2, w zakresie przeznaczonych na to środków.
Art. 8.
Przy Prezesie Rady Ministrów tworzy się Radę Polityki Regionalnej Państwa, zwaną dalej „Radą”, będącą organem opiniodawczo-doradczym w sprawach dotyczących wspierania rozwoju regionalnego.
Do zakresu zadań Rady należy w szczególności:
1) opiniowanie:
projektu narodowej strategii rozwoju regionalnego,
projektu programu wsparcia,
projektów aktów prawnych zawierających systemowe rozwiązania związane z priorytetami polityki rozwoju regionalnego państwa,
sprawozdań, informacji i wniosków, o których mowa w art. 15,
stanu dostosowania projektów planów i programów, o których mowa w art. 14 ust. 2, do narodowej strategii rozwoju regionalnego,
innych spraw przedłożonych przez ministra,
2) doradztwo w zakresie działań wspierających rozwój regionalny, o których mowa w pkt 1 lit. a)-e).
Minister może określać terminy przedstawienia przez Radę opinii w sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt 1.
Art. 9.
Rada liczy od 12 do 15 członków.
Członkiem Rady może być osoba, która:
1) jest obywatelem polskim,
2) korzysta z pełni praw publicznych,
3) nie była karana za przestępstwo popełnione umyślnie,
4) cieszy się nieposzlakowaną opinią.
Prezes Rady Ministrów powołuje 8 członków Rady spośród osób odpowiadających warunkom określonym w ust. 2, których wiedza, doświadczenie i autorytet dają rękojmię prawidłowej realizacji zadań Rady.
Prezes Rady Ministrów powołuje pozostałych członków Rady spośród osób reprezentujących wszystkie kluby parlamentarne, odpowiadających warunkom określonym w ust. 2 i 3.
Prezes Rady Ministrów powołuje przewodniczącego Rady spośród członków Rady.
Rada wybiera wiceprzewodniczącego Rady ze swojego grona na wniosek przewodniczącego Rady.
Kadencja członków Rady powołanych na podstawie ust. 3 trwa 6 lat, przy czym co 3 lata kończy się kadencja połowy liczby członków.
Kadencja członków Rady powołanych na podstawie ust. 4 trwa odpowiednio do kadencji Sejmu i Senatu.
Członkowie Rady pełnią swoje funkcje do czasu powołania ich następców.
Członkostwo w Radzie wygasa:
1) w razie śmierci członka Rady,
2) jeżeli członek Rady, o którym mowa w ust. 3, przestał odpowiadać jednemu z warunków określonych w ust. 2 pkt 1-3.
Prezes Rady Ministrów odwołuje członka Rady na wniosek Rady, w razie:
1) niewykonywania obowiązków członka Rady,
2) choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie funkcji członka Rady.
Prezes Rady Ministrów odwołuje członka Rady również w razie złożenia przez członka Rady rezygnacji.
Prezes Rady Ministrów odwołuje członka Rady w przypadku, gdy przestał on odpowiadać warunkowi określonemu w ust. 2 pkt 4, za zgodą co najmniej 2/3 składu Rady.
W przypadku wygaśnięcia członkostwa w Radzie lub odwołania członka Rady przed upływem kadencji Prezes Rady Ministrów powołuje nowego członka Rady na okres do końca tej kadencji.
Art. 10.
Obsługę prac Rady zapewnia minister.
Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia przewodniczącego, wiceprzewodniczącego i pozostałych członków Rady. Posłom i senatorom powołanym w skład Rady wynagrodzenie nie przysługuje.
Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, tryb pracy Rady.
Rozdział 3. Programowanie rozwoju regionalnego
Art. 11.
Minister opracowuje projekt narodowej strategii rozwoju regionalnego, zwanej dalej „strategią”.
⋯
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.