Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 stycznia 2003 r. sygn. akt SK. 37/01

Treść wyroku

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Teresa Dębowska-Romanowska - przewodniczący,

Marian Grzybowski - sprawozdawca,

Jadwiga Skórzewska-Łosiak,

Jerzy Stępień,

Bohdan Zdziennicki,

protokolant: Dorota Raczkowska,

po rozpoznaniu, z udziałem skarżącego, Prokuratora Generalnego i Rzecznika Praw Obywatelskich, na rozprawie w dniu 14 stycznia 2003 r., skargi konstytucyjnej spółki Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. z siedzibą w Warszawie Oddział Dolnośląski Zakład Gazowniczy we Wrocławiu o zbadania zgodności:

1) art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji z art. 45 ust. 1 i art. 2 oraz art. 176 ust. 1 w związku z art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

2) art. 393 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2000 r. z art. 45 ust. 1, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

orzeka:

Art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji w związku z art. 393 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2000 r. - w zakresie, w jakim nie przewiduje szczególnej regulacji dotyczącej przyjęcia do rozpoznania kasacji do Sądu Najwyższego, złożonych przed dniem 1 lipca 2000 r. od wyroków Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Antymonopolowego - jest niezgodny z zasadą zaufania obywatela do państwa i stanowionego przezeń prawa, wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji.

Ponadto postanawia:

w pozostałym zakresie zaskarżenia umorzyć postępowanie na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym z powodu zbędności orzekania.