Ustawa z dnia 12 grudnia 2003 r. o zmianie ustawy - Kodeks morski, ustawy o pracy na morskich statkach handlowych oraz ustawy o bezpieczeństwie morskim

Art. 1.

W ustawie z dnia 18 września 2001 r. - Kodeks morski wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 9:

§ 3. Terenowy organ administracji morskiej, na którego obszarze działania znajduje się port rozpoczęcia podróży, może w uzasadnionych przypadkach zezwolić na wykonywanie przez czas oznaczony stałego przewozu między portami polskimi przez statek podnoszący banderę państwa innego niż państwo członkowskie Unii Europejskiej.

2) w art. 12:

§ 2. Właściciel nadaje statkowi nazwę i wskazuje port morski jako port macierzysty statku. Nazwa podlega zatwierdzeniu przez dyrektora urzędu morskiego właściwego dla portu macierzystego statku, w drodze decyzji administracyjnej, z zastrzeżeniem § 2a.

§ 2a. Nazwa statku morskiego używanego wyłącznie do celów sportowych lub rekreacyjnych o długości kadłuba do 24 m podlega zatwierdzeniu, w drodze decyzji administracyjnej, przez zarząd związku sportowego, o którym mowa w art. 23 § 3.

3) w art. 23 § 3 otrzymuje brzmienie:

§ 3. Statek morski stanowiący polską własność, używany wyłącznie do celów sportowych lub rekreacyjnych, o długości kadłuba do 24 m, podlega obowiązkowi wpisu do polskiego rejestru jachtów prowadzonego przez związek sportowy, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej .

4) w art. 26 § 2 otrzymuje brzmienie:

§ 2. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb prowadzenia polskiego rejestru jachtów, wzór dokumentu rejestracyjnego i wysokość opłat rejestrowych, z uwzględnieniem odpowiednio przepisów art. 29 ustawy i zasady proporcjonalności opłat.

5) w art. 33:

§ 2. W razie niezgłoszenia statku lub okoliczności podlegających wpisowi do rejestru okrętowego izba morska może, w drodze postanowienia, nałożyć na obowiązanego do zgłoszenia karę grzywny w wysokości od 500 do 10 000 PLN w celu spowodowania zgłoszenia. Grzywny nieuiszczone mogą być umorzone w całości lub części w przypadku dokonania zgłoszenia przez obowiązanego.

§ 2a. Na postanowienie o nałożeniu kary grzywny, o której mowa w § 2, przysługuje zażalenie.

6) w art. 37 w § 2 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:

W razie niezwrócenia certyfikatu okrętowego stosuje się art. 33 § 2 i § 2a.

7) w art. 39 w § 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:

Obowiązek ten nie dotyczy statków używanych do celów sportowych lub rekreacyjnych, o długości do 5 m, nieuprawiających żeglugi międzynarodowej.

8) w art. 282 uchyla się § 4;

9) w art. 284 § 2 otrzymuje brzmienie:

§ 2. Postanowienie art. 282 § 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 2.

W ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o pracy na morskich statkach handlowych w art. 57 w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) minimalny czas wypoczynku nie może być krótszy niż 77 godzin na tydzień oraz 10 godzin na dobę,

Art. 3.

W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o bezpieczeństwie morskim wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 7 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej może powierzyć, w drodze rozporządzenia, niektóre zadania organu inspekcyjnego w stosunku do statków sportowych o długości kadłuba do 24 m - związkowi sportowemu, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej , kierując się względami uproszczenia procedur i specjalistycznym charakterem zadań realizowanych przez związki sportowe.

2) w art. 14:

1. Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa, z zastrzeżeniem ust. 2a.

2a. W przypadku, o którym mowa w art. 7 ust. 4, opłaty, o których mowa w ust. 1, pobiera właściwy związek sportowy i stanowią one dochód tego związku.

Art. 4.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej.