LegalizeWyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 kwietnia 2009 r. sygn. akt P 22/07
Treść wyroku
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Ewa Łętowska - przewodniczący,
Stanisław Biernat,
Maria Gintowt-Jankowicz - sprawozdawca,
Marian Grzybowski,
Wojciech Hermeliński,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem sądu przedstawiającego pytanie prawne oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2009 r., pytania prawnego Sądu Okręgowego w Gliwicach, czy art. 434 § 3 oraz art. 443 zdanie pierwsze in fineustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego , w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 10 stycznia 2003 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy - Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania karnego, ustawy o świadku koronnym oraz ustawy o ochronie informacji niejawnych , w zakresie, w jakim dopuszczają możliwość orzeczenia na niekorzyść oskarżonego w przypadku zaskarżenia wyroku, wydanego z zastosowaniem art. 387 k.p.k., wyłącznie na korzyść oskarżonego, są zgodne z art. 42 ust. 2 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji,
orzeka:
Art. 434 § 3 i art. 443 zdanie pierwsze in fineustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego w zakresie, w jakim dopuszczają możliwość orzeczenia na niekorzyść oskarżonego w sytuacji zaskarżenia wyroku, wydanego z zastosowaniem art. 387 k.p.k., wyłącznie na korzyść oskarżonego w oparciu o zarzuty:
związane ze skazaniem w trybie art. 387 k.p.k., są zgodne z art. 42 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
nieobjęte porozumieniem zawartym w trybie wskazanym w punkcie 1 lit. a, są niezgodne z art. 42 ust. 2 Konstytucji.
Art. 434 § 3 i art. 443 zdanie pierwsze in fineustawy powołanej w punkcie 1 nie są niezgodne z art. 176 ust. 1 Konstytucji.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.