Ustawa z dnia 30 sierpnia 2013 r. o zmianie ustawy o usługach płatniczych

Art. 1.

W ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:

1. Ustawa określa również podstawowe zasady funkcjonowania rynku krajowych transakcji płatniczych przy użyciu kart płatniczych.

2) w art. 2:

16a) krajowa transakcja płatnicza - transakcję płatniczą, w przypadku której dostawca płatnika i dostawca odbiorcy prowadzą działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

19a) opłata interchange - ustaloną przez organizację kartową opłatę uiszczaną przez agenta rozliczeniowego na rzecz wydawcy karty płatniczej; 19b) organizacja kartowa - podmiot określający zasady wydawania i akceptowania kart płatniczych, zawierający umowy z wydawcami kart płatniczych lub agentami rozliczeniowymi;

35c) wydawca karty płatniczej - dostawcę wydającego kartę płatniczą do dyspozycji płatnika;

3) art. 33 otrzymuje brzmienie:

Art. 33. Dostawca i użytkownik niebędący konsumentem mogą uzgodnić, że przepisów art. 34, art. 35-37, art. 40 ust. 3 i 4, art. 45, art. 46 ust. 2-5, art. 47, art. 48, art. 51 oraz art. 144-146 nie stosuje się w całości lub w części oraz mogą uzgodnić inny niż określony w art. 44 ust. 2 termin powiadomienia dostawcy o stwierdzonych nieautoryzowanych, niewykonanych lub nienależycie wykonanych transakcjach płatniczych.

4) po art. 34 dodaje się art. 34a i art. 34b w brzmieniu:

Art. 34a. Nieważne są postanowienia umowne zobowiązujące do stosowania zasad nałożonych przez organizację kartową dla transakcji płatniczych z użyciem kart płatniczych wydanych w ramach umowy z inną organizacją kartową. Art. 34b. Nieważne są postanowienia umowne uniemożliwiające akceptantowi promowanie określonych form płatności, w tym oferowanie zniżki.

5) po art. 38 dodaje się art. 38a w brzmieniu:

Art. 38a. 1. Stawka opłaty interchange nie może przekroczyć 0,5% wartości jednostkowej krajowej transakcji płatniczej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz - w zakresie transakcji płatniczej przy użyciu karty płatniczej - art. 3 ust. 1 pkt 3. 2. W przypadku ustalenia w umowie wyższej stawki opłaty interchange niż określona w ust. 1, stosuje się maksymalną stawkę ustawową. 3. W okresie 3 lat od rozpoczęcia działalności przez nową organizację kartową w odniesieniu do stawki opłaty interchange od jednostkowej krajowej transakcji płatniczej przy użyciu karty płatniczej wydanej w ramach umowy z tą organizacją, przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli: 1) nowo utworzona organizacja kartowa nie należy do tej samej grupy co inna organizacja kartowa; 2) inna organizacja kartowa nie wywiera na nowo utworzoną organizację kartową znaczącego wpływu, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 36 ustawy o rachunkowości. 4. Organizacja kartowa, wydawca karty płatniczej oraz agent rozliczeniowy udostępniają na swoich stronach internetowych informację o aktualnych stawkach opłaty interchange. 5. Organizacja kartowa udostępnia na swojej stronie internetowej informację w zakresie stawek opłat stanowiących przychód organizacji kartowej, składających się na opłatę pobieraną przez agenta rozliczeniowego od akceptanta, z tytułu krajowej transakcji płatniczej przy użyciu karty płatniczej. 6. Organizacja kartowa przekazuje do KNF oraz agentów rozliczeniowych informację w zakresie zmian stawek opłat stanowiących przychód organizacji kartowej, innych niż opłata interchange, składających się na opłatę pobieraną przez agenta rozliczeniowego od akceptanta, z tytułu krajowej transakcji płatniczej przy użyciu karty płatniczej, nie później niż 3 miesiące przed ich datą wejścia w życie, wraz z uzasadnieniem takich zmian. 7. Organizacja kartowa nie może pobierać opłat z tytułu krajowej transakcji płatniczej przy użyciu karty płatniczej wydanej w ramach umowy z inną organizacją kartową.

Art. 2.

Organizacja kartowa, wydawca kart płatniczych oraz agent rozliczeniowy działający w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy są obowiązani, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, dostosować swoją działalność, w tym zawarte umowy, do przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 3.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.