Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 lipca 2023 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego i innych należności przysługujących żołnierzom zawodowym w razie ogłoszenia mobilizacji, ogłoszenia stanu wojennego i w czasie wojny

W razie ogłoszenia mobilizacji, ogłoszenia stanu wojennego i w czasie wojny żołnierzom przysługują:

W czasie wojny żołnierzom, niezależnie od należności, o których mowa w ust. 1, przysługuje dodatek wojenny.

Stawki uposażenia zasadniczego według zajmowanego stanowiska służbowego są określone w załączniku do rozporządzenia.

Żołnierzowi skierowanemu do stanu zmiennego pododdziału uzupełnienia kadrowego albo żołnierzowi pełniącemu zawodową służbę wojskową w trakcie kształcenia, który nie został wyznaczony na stanowisko służbowe, przysługuje uposażenie zasadnicze w stawce należnej w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym ogłoszono mobilizację, ogłoszono stan wojenny albo ogłoszono stan wojny.

W przypadku wyznaczenia żołnierza na inne stanowisko służbowe, od dnia objęcia obowiązków służbowych na tym stanowisku przysługuje mu uposażenie zasadnicze w wysokości wynikającej z zajmowania tego stanowiska, jednak nie niższe niż uposażenie zasadnicze przysługujące na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym.

Jeżeli prawo do wyższego uposażenia zasadniczego powstało w trakcie miesiąca kalendarzowego, uposażenie za czas do końca tego miesiąca oblicza się w wysokości 1/30 części miesięcznego uposażenia za każdy dzień.

Uposażenie zasadnicze wypłaca się w pierwszym dniu roboczym miesiąca, za który przysługuje.

W okresie niezdolności do pełnienia służby z powodu choroby lub z innych niezawinionych przez żołnierza powodów żołnierz zachowuje prawo do pełnego uposażenia zasadniczego.

Prawo do uposażenia zasadniczego wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym żołnierz został zwolniony z zawodowej służby wojskowej, poległ, zmarł lub został uznany za zmarłego albo zaginął.

Wysokość dodatku wojennego wynosi 30% stawki uposażenia zasadniczego należnej żołnierzowi.

Dodatek wojenny zwiększa się o 30% stawki uposażenia zasadniczego należnej żołnierzowi za bezpośredni udział w działaniach wojennych podczas przebywania w strefie tych działań.

W zakresie wypłacania dodatku wojennego przepisy § 4 ust. 2-5 stosuje się odpowiednio, z wyjątkiem terminu wypłaty zwiększenia dodatku wojennego, które wypłaca się w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstało prawo do tego zwiększenia.

Żołnierzowi zawodowemu przyznaje się świadczenie stażowe po osiągnięciu 15 lat służby wojskowej w wysokości 5% należnego uposażenia zasadniczego miesięcznie.

Świadczenie stażowe zwiększa się o kwotę 1% należnego uposażenia zasadniczego za każdy kolejny rok służby wojskowej, nie więcej jednak niż do wysokości 15% po 25 latach tej służby.

Świadczenie stażowe zwiększa się dodatkowo o:

Do okresu służby, o którym mowa w ust. 1-3, zalicza się okresy pełnienia nieprzerwanej czynnej służby wojskowej, z wyłączeniem okresów zawieszenia w czynnościach służbowych lub tymczasowego aresztowania, chyba że prawomocnym orzeczeniem postępowanie karne lub dyscyplinarne, będące przyczyną zawieszenia lub aresztowania, zostało umorzone albo żołnierz został uniewinniony na podstawie prawomocnego wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym.

W zakresie wypłacania świadczenia stażowego przepisy § 4 ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.

Żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej w przypadkach, o których mowa w art. 556 ust. 2 pkt 1-4 oraz ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, przysługuje wojenna odprawa z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej w wysokości:

Wysokość odprawy, o której mowa w ust. 1 pkt 3, ulega zwiększeniu o 20% uposażenia zasadniczego za każdy rok służby wojskowej pełnionej ponad dziesięć lat, nie więcej jednak niż do wysokości 600%.

Do okresu służby, o którym mowa w ust. 1 i 2, zalicza się okresy pełnienia nieprzerwanej czynnej służby wojskowej, z wyłączeniem okresów zawieszenia w czynnościach służbowych lub tymczasowego aresztowania, chyba że prawomocnym orzeczeniem postępowanie karne lub dyscyplinarne, będące przyczyną zawieszenia lub aresztowania, zostało umorzone albo żołnierz został uniewinniony na podstawie prawomocnego wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym.

Do celów ustalenia wysokości odprawy, o której mowa w ust. 1 i 2, przysługującej żołnierzom zwalnianym w czasie wojny uwzględnia się również dodatek wojenny.

Do celów ustalenia wysokości odprawy, o której mowa w ust. 1 i 2, przysługującej żołnierzom zwalnianym w czasie wojny nie uwzględnia się świadczenia stażowego.

Żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej na podstawie art. 556 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny przysługuje 50% odprawy, o której mowa w ust. 1 i 2.

Odprawę z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej wypłaca się w terminie 30 dni od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej.

W przypadku gdy żołnierz poległ, zmarł lub został uznany za zmarłego albo zaginął, małżonkowi żołnierza, a w razie braku małżonka - dzieciom, wnukom lub rodzicom żołnierza, przysługuje wojenna odprawa pośmiertna w takiej wysokości, w jakiej przysługiwałaby temu żołnierzowi, na podstawie § 7, odprawa przy zwolnieniu z czynnej służby wojskowej, nie niższej jednak niż 600% najniższego uposażenia zasadniczego żołnierza określonego na dzień, w którym żołnierz poległ, zmarł lub został uznany za zmarłego albo zaginął.

Przez najniższe uposażenie zasadnicze, o którym mowa w ust. 1, należy rozumieć uposażenie określone dla stopnia etatowego szeregowego.

Prawo do:

Uposażenie zasadnicze, świadczenie stażowe, dodatek wojenny oraz odprawa są płatne w formie bezgotówkowej na rachunek bankowy (konto osobiste) lub rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową na warunkach ustalonych w pisemnym porozumieniu między płatnikiem a żołnierzem albo w formie gotówkowej bezpośrednio w kasie (punkcie kasowym) jednostki wojskowej.

Wypłaty uposażenia zasadniczego, świadczenia stażowego, dodatku wojennego oraz należności pieniężnych, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3 i 4, dokonuje jednostka wojskowa lub instytucja cywilna, na której zaopatrzeniu finansowym żołnierz pozostaje.