Πράξεις Υπουργικού Συμβουλίου — ΦΕΚ A' 112/2024

(km) Άμεση Λεκάνη Απορροής (km2) Αθροιστική Λεκάνη Απορροής (km2) Μέση Ετήσια Απορροή (106m3) Τύπος ΥΣ 90 ΠΛΑΤΥΣ EL1340R000301030N ΦΥΣ 3,25 54,04 54,04 8,87 R-M5 91 ΚΟΥΡΤΑΛΙΩΤΗΣ EL1340R000401031N ΦΥΣ 2,6 4,15 108,69 46,62 R-M2 92 ΚΟΥΡΤΑΛΙΩΤΗΣ EL1340R000402133N ΦΥΣ 3,87 44,31 44,31 22,97 R-M5 93 ΚΟΥΡΤΑΛΙΩΤΗΣ EL1340R000403032N ΦΥΣ 2,74 60,24 60,24 23,43 R-M1 94 ΡΟΔΑΚΙΝΟ EL1340R000501034N ΦΥΣ 1,86 10,22 10,22 1,40 R-M5 95 ΣΑΜΑΡΙΑΣ ΦΑΡΑΓΓΙ EL1340R000601035N ΦΥΣ 2,22 5,27 51,2 1,44 R-M5 96 ΣΑΜΑΡΙΑΣ ΦΑΡΑΓΓΙ EL1340R000602136N ΦΥΣ 13,55 45,92 45,92 1,33 R-M5 97 ΚΑΚΟΔΙΚΙΑΝΟΣ EL1340R000701038N ΦΥΣ 2,62 3,57 77,63 13,04 R-M5 98 ΚΑΚΟΔΙΚΙΑΝΟΣ EL1340R000701039N ΦΥΣ 9,01 21,41 74,06 12,63 R-M1 99 ΚΑΚΟΔΙΚΙΑΝΟΣ EL1340R000702140N ΦΥΣ 2,84 34,94 34,94 6,56 R-M1 100 ΚΑΚΟΔΙΚΙΑΝΟΣ EL1340R000702241N ΦΥΣ 2,43 17,71 17,71 3,37 R-M1 101 ΠΕΛΕΚΑΝΙΩΤΗΣ EL1340R000801042N ΦΥΣ 2,39 2,97 40,72 22,32 R-M5 102 ΠΕΛΕΚΑΝΙΩΤΗΣ EL1340R000801043N ΦΥΣ 6,09 17,19 37,75 10,21 R-M1 103 ΠΕΛΕΚΑΝΙΩΤΗΣ EL1340R000801044N ΦΥΣ 3,65 20,56 20,56 5,60 R-M1 ΛΑΠ Ρεμάτων Ανατολικής Κρήτης (EL1341) 104 ΑΛΜΥΡΟΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥ EL1341R000101001N ΦΥΣ 6,47 9,68 115,1 7,61 R-M5 105 ΑΛΜΥΡΟΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥ EL1341R000101002N ΦΥΣ 7,61 68,12 105,41 7,61 R-M5 106 ΑΛΜΥΡΟΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥ EL1341R000101003N ΦΥΣ 6,49 37,29 37,29 7,31 R-M1 107 ΠΕΝΤΕΛΗΣ EL1341R000201004N ΦΥΣ 5,11 59,3 126,88 14,33 R-M5 108 ΠΕΝΤΕΛΗΣ EL1341R000201005N ΦΥΣ 3,9 67,57 67,57 6,71 R-M5 109 ΧΟΧΛΑΚΙΑΣ EL1341R000301006N ΦΥΣ 2,69 3,73 21,17 5,89 R-M5 110 ΧΟΧΛΑΚΙΑΣ EL1341R000302008N ΦΥΣ 3,02 7,01 7,01 0,03 R-M5 111 ΧΟΧΛΑΚΙΑΣ EL1341R000303007N ΦΥΣ 4,87 10,44 10,44 5,85 R-M4 112 ΖΑΚΡΟΥ ΦΑΡΑΓΓΙ EL1341R000401009N ΦΥΣ 7,22 49,53 49,53 0,46 R-M5 113 ΜΠΡΑΜΙΑΝΟΣ EL1341R000501010H ΙΤΥΣ 2,47 2,78 29,17 1,99 R-M5 114 ΜΠΡΑΜΙΑΝΟΣ EL1341R000501011N ΦΥΣ 2,41 16,67 16,67 1,73 R-M5 115 ΚΑΛΑΜΑΥΚΙΑΝΟΣ EL1341R000601012N ΦΥΣ 4,95 9,91 35,03 3,57 R-M4 116 ΚΑΛΑΜΑΥΚΙΑΝΟΣ EL1341R000601013N ΦΥΣ 6,01 25,12 25,12 2,62 R-M4 117 ΜΥΡΤΟΣ EL1341R000701013H ΙΤΥΣ 5,73 26,3 95,35 10,86 R-M5 118 ΜΥΡΤΟΣ EL1341R000701014N ΦΥΣ 2,81 69,05 69,05 7,27 R-M4 ΦΥΣ: Φυσικό ΥΣ, ΙΤΥΣ: Ιδιαίτερα τροποποιημένο ΥΣ

άρτης 4-1: Π οτά μια ΥΣ π ου αναγνωρίστηκαν στο Υ Δ Κρήτης (EL 13) και η τυπ ο λ ογία τους Οι λίμνες τις Ελλάδας παρουσιάζουν διαφορές σε σχέση με το υψόμετρο στο οποίο απαντούν, την επιφάνεια, το βάθος, τον τύπο στρωμάτωσης, τον χρόνο παραμονής, τα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά των υδάτων τους. Ορισμένες δε από αυτές καλύπτονται εκτεταμένα από καλαμώνες και κατά τους θερινούς μήνες δεν έχουν νερό (π.χ. Δύστος, Στυμφαλία). Παρόλες τις επιμέρους διαφορές τους, κατά την παρούσα φάση που είναι διαθέσιμα βιολογικά και άλλα δεδομένα, κρίνεται απαραίτητη η κατά το δυνατόν μεγαλύτερη ομαδοποίησή τους σε τύπους, και για τη διευκόλυνση της διατύπωσης των εθνικών μεθόδων ταξινόμησης, περιλαμβανομένων των συνθηκών αναφοράς. Οι συνθήκες στάσιμων υδάτων που επικρατούν στους ταμιευτήρες καθορίζουν ένα υδρολογικό και οικολογικό πλαίσιο που αναμφίβολα προσομοιάζει σε αυτό των λιμναίων ΥΣ. Τυπολογία ταμιευτήρων Σύμφωνα με την Απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 2013/480/ΕΕ «για τον καθορισμό, σύμφωνα με την Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των τιμών των ταξινομήσεων στα συστήματα παρακολούθησης των κρατών μελών, βάσει των αποτελεσμάτων της διαβαθμονόμησης και την κατάργηση της απόφασης 2008/915/ΕΚ», ορίζονται δύο κοινοί τύποι ταμιευτήρων για τη Μεσογειακή οικοπεριοχή: οι Τύποι L-M5/7 (Ταμιευτήρες, βαθεις, μεγάλοι, πυριτικοί, «υγρές» περιοχές) και L-M8 (Ταμιευτήρες, βαθείς, μεγάλοι, ασβεστολιθικοί). Οι δύο αυτοί τύποι διακρίνονται με βάση την αλκαλικότητα (<1 meq/l για τον τύπο L-M5/7 και >1 meq/l για τον τύπο L-M8). Το τυπολογικό αυτό σχήμα είχε ακολουθηθεί στο πλαίσιο των πρώτων ΣΔΛΑΠ χρησιμοποιώντας σχετικές εκτιμήσεις που βασίζονταν στο γεωλογικό υπόβαθρο κάθε ταμιευτήρα. Σημειώνεται ότι και οι δύο αυτοί τύποι αφορούν σε βαθείς ταμιευτήρες.Στο πλαίσιο του πρώτου κύκλου παρακολούθησης, κατά τη διενέργεια δειγματοληψιών φυσικοχημικών και βιολογικών παραμέτρων, για την εύρεση του βαθύτερου σημείου έγινε διερεύνηση της διακύμανσης του βάθους σε σταθμούς του δικτύου. Οι κατωτέρω τεχνητές λίμνες (ΤΛ) έχουν μέσο βάθος μικρότερο από 15 m: ΤΛ Στράτου, ΤΛ Πουρνάρι ΙΙ, ΤΛ Λευκογείων, ΤΛ Αδριανής, ΤΛ Κάρλα και ΤΛ Κερκίνη. Για τη διάκρισή τους οι ταμιευτήρες αυτοί εντάχθηκαν στον εθνικό τύπο GR-SR. Πίνακας 4-4: Τύποι τεχνητών λιμνών (ταμιευτήρες) Τύπος Γνωρίσματα Λίμνης Υψόμετρο (m) Κατακρημνίσματα (mm) και θερμοκρασία ( o C) (ετήσιες μέσες τιμές) Επιφάνεια (km2 ) Μέσο Βάθος (m) Λεκάνη Απορροής (km2 ) L-M5/7 Ταμιευτήρες, βαθείς, μεγάλοι, πυριτικοί, «υγρές» περιοχές < 1.000 > 800 ή/και < 15 > 0.5 > 15 < 20.000 L-M8 Ταμιευτήρες, βαθείς, μεγάλοι, ασβεστολιθικοί < 1.000 - > 0.5 > 15 < 20.000 GR-SR Ταμιευτήρες, ρηχοί < 1.000 - > 0.5 < 15 - Τυπολογία Φυσικών Λιμνών Τα λιμναία ΥΣ της Ελλάδας, κατά την επεξεργασία των δεδομένων με βάση το φυτοπλαγκτόν και τα υδρόβια μακρόφυτα, κατατάχτηκαν σε τρεις τύπους (GR-DNL, GR-SNL, GR-VSNL) (Kagalou et al. 2021) οι οποίοι παρουσιάζονται στον ακόλουθο πίνακα. Αβιοτικά χαρακτηριστικά διάκρισης των τύπων φυσικών λιμνών αποτελούν κυρίως το μέσο βάθος και ο τύπος στρωμάτωσης. Στον ακόλουθο πίνακα παρουσιάζονται όλες οι τυπολογικές παράμετροι και τα όρια διάκρισης των τύπων φυσικών λιμνών.

Τύπος Γνωρίσματα Λίμνης Υψόμετρο (m) Επιφάνεια (km2 ) Μέσο Βάθος (m) Γνωρίσματα μίξης GR-DNL Φυσικές λίμνες, βαθιές 0 - 1.000> 0.5> 9Θερμές μονομεικτικές GR-SNL Φυσικές λίμνες, ρηχές 0 - 1.000> 0.53 - 9Πολυμεικτικές GR-VSNL Φυσικές λίμνες, πολύ ρηχές 0 - 1.000> 0.5< 3Πολυμεικτικές Σημειώνεται ότι οι εθνικές μέθοδοι ταξινόμησης της οικολογικής κατάστασης για τα ψάρια (Petriki et al. 2017) και για τα βενθικά μακροασπόνδυλα στη βαθιά ζώνη φυσικών λιμνών (Ntislidou et al. 2018) εφαρμόζονται σε φυσικά λιμναία ΥΣ και των 3 τύπων, ακολουθώντας όμως μία ειδική προσέγγιση για την εξαγωγή τιμών αναφοράς για τους αντίστοιχους δείκτες σε επίπεδο μεμονωμένου λιμναίου ΥΣ. Με τον τρόπο αυτό η κάθε φυσική λίμνη έχει ειδικά όρια ταξινόμησης ανεξάρτητα από τον τύπο στον οποίο ανήκει. Για τους δύο τύπους (GR-DNL, GR-SNL) αναπτύχθηκαν εθνικές μέθοδοι ταξινόμησης για το φυτοπλαγκτόν και τα υδρόβια μακρόφυτα (Tsiaoussi et al. 2016 b, Zervas et al. 2016). Για τον τρίτο προαναφερόμενο τύπο απαιτούνται περισσότερα δεδομένα τα οποία θα επιτρέψουν τον υπολογισμό τους. Λιμναία υδατικά συστήματα & Ταμιευτήρες στο ΥΔ Κρήτης (EL13) Στον ακόλουθο πίνακα και στο Χάρτη 4-2 παρουσιάζονται τα φυσικά λιμναία υδατικά συστήματα και οι ταμιευτήρες του ΥΔ Κρήτης (EL13) με τη νέα τυπολογία, ανά ΛΑΠ. Πίνακας 4-6: Λιμναία ΥΣ και ταμιευτήρες ανά ΛΑΠ του ΥΔ Κρήτης (EL13) α/α Όνομα ΥΣ Κωδικός ΥΣ Κατηγορία Έκταση (km2 ) Περίμετρος (km) Τύπος ΥΣ ΛΑΠ Ρεμάτων Βορείου Τμήματος Χανίων – Ρεθύμνου – Ηρακλείου (EL1339) 1 Λ. ΚΟΥΡΝΑ EL3901L000701001N ΦΥΣ 0,72 3,7 GR-DNL 2 ΤΛ ΠΟΤΑΜΩΝ EL1339RL01001002H ΙΤΥΣ 1,12 9,70 L-M 8 3 ΤΛ ΑΠΟΣΕΛΕΜΗ EL1339RL01605003H ΙΤΥΣ 1,23 11,71 L-M 8 ΛΑΠ Ρεμάτων Νοτίου Τμήματος Χανίων - Ρεθύμνου - Ηρακλείου (EL1340) 4 ΤΛ ΠΛΑΚΙΩΤΙΣΣΑΣ EL1340RL00109102H ΙΤΥΣ 1,52 14,91 L-M5/7 5 ΤΛ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ EL1340RL00204101H ΙΤΥΣ 0,86 7,99 L-M 8 ΛΑΠ Ρεμάτων Ανατολικής Κρήτης (EL1341) 6 ΤΛ ΜΠΡΑΜΙΑΝΩΝ EL1341RL00501001H ΙΤΥΣ 0,98 8,44 L-M 8 ΦΥΣ: Φυσικό ΥΣ, ΙΤΥΣ: Ιδιαίτερα τροποποιημένο ΥΣ Επισημαίνεται ότι στο ΥΔ υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός έργων επιφανειακής ταμίευσης νερού (ταμιευτήρες και λιμνοδεξαμενές), οι οποίες δεν πληρούν τα κριτήρια ώστε να αναγνωριστούν ως διακριτά ΥΣ. Ενδεικτικά αναφέρονται οι ταμιευτήρες Βαλσαμιώτη και Χαλαυριανού, οι οποίοι βρίσκονται εντός των υδρολογικών λεκανών των ποτάμιων ΥΣ EL1339R000401114N και ΥΣ EL1339R001401042N αντίστοιχα. Το φράγμα του Βαλσαμιώτη έχει κατασκευαστεί από το 2014 με ωφέλιμη χωρητικότητα 5,5x106 m3 . Σήμερα χρησιμοποιείται για άρδευση των περιοχών Αλικιανού, Φουρνέ, Βατόλακκου και Κολυμπαρίου. Ο ταμιευτήρας Χαλαυριανού προορίζεται για την άρδευση συνολικής έκταση 2.470 στρεμμάτων.

άρτης 4-2: Λιμναία ΥΣ και τα μιευτήρες στο Υ Δ Κρήτης (EL13) και η τυπ ο λ ογία τους Βάση των μεθοδολογικών προσεγγίσεων που εφαρμόστηκαν στην αξιολόγηση των δεδομένων του πρώτου κύκλου παρακολούθησης από το εθνικό πρόγραμμα παρακολούθησης των επιφανειακών υδάτων διατηρείται η τυπολογική διάκριση που είχε εφαρμοστεί στο πλαίσιο των πρώτων Σχεδίων Διαχείρισης. Συγκεκριμένα διατηρείται η τυπολογική διάκριση των μεταβατικών υδάτων της Ελλάδας σε δύο τύπους:

• α) TW-1 : λιμνοθάλασσες

• β) TW-2: εκβολές ποταμών ή Δέλτα

Οι παράμετροι που χρησιμοποιούνται και τα όρια διάκρισης των δύο παραπάνω τύπων αναφέρονται στον ακόλουθο πίνακα: Πίνακας 4-7: Τύποι ελληνικών μεταβατικών υδατικών συστημάτων Τύπος Όνομα Αλατότητα Εύρος παλίρροιας Βαθμός Έκθεσης Χαρακτηριστικά ανάμιξης Βάθος TW 1 Λιμνοθάλασσα Ευρύαλα (5 -> 30 PSU) Μικροπαλίρροια (<1m) Προστατευόμενα έως πολύ προστατευόμενα Μερικώς στρωματοποιημένα έως πλήρως αναμειγμένα Αβαθή (<30m) TW 2 Δέλτα / Εκβολή ποταμού Ευρύαλα (5 -> 30 PSU) Μικροπαλίρροια (<1m) Προστατευόμενα έως πολύ προστατευόμενα Μερικώς στρωματοποιημένα έως πλήρως αναμειγμένα Αβαθή (<30m) Στο ΥΔ Κρήτης (EL13) προσδιορίσθηκαν τέσσερα (4) μεταβατικά υδατικά συστήματα, τα οποία παρουσιάζονται στον ακόλουθο πίνακα ανά ΛΑΠ και στο Χάρτη 4-3. Πίνακας 4-8: Μεταβατικά υδατικά συστήματα ανά ΛΑΠ του ΥΔ Κρήτης (EL13) α/α Όνομα ΥΣ Κωδικός ΥΣ Κατηγορία Έκταση (km2 ) Περίμετρος (km) Τύπος ΥΣ ΛΑΠ Ρεμάτων Βορείου Τμήματος Χανίων - Ρεθύμνου - Ηρακλείου (EL1339) 1 ΤΑΥΡΩΝΙΤΗΣ EL133901T0001N ΦΥΣ 0,05 1,09 TW2 2 ΚΕΡΙΤΗΣ EL133901T0002N ΦΥΣ 0,08 1,88 TW2 3 ΚΟΙΛΙΑΡΗΣ EL133901T0003N ΦΥΣ 0,02 1,24 TW2 4 ΜΟΥΣΕΛΑΣ EL133901T0004N ΦΥΣ 0,03 1,01 TW2 ΦΥΣ: Φυσικό ΥΣ

4.1.4 Παράκτια υδατικά συστήματα Οι μεθοδολογικές προσεγγίσεις για την εκτίμηση της οικολογικής κατάστασης των παράκτιων ΥΣ βάσει βιολογικών ποιοτικών στοιχείων αναγνωρίζουν μόνο ένα τύπο παράκτιων ΥΣ που καλύπτει την περιοχή της ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου, τον τύπο ΙΙΙΕ που δεν επηρεάζεται από τις εισροές γλυκών νερών με υψηλές αλατότητες >37,5. Έτσι το σύνολο των παράκτιων ΥΣ της χώρας κατατάσσονται σε έναν τύπο. Το γεγονός αυτό έχει ως επακόλουθο να μη γίνεται τυπολογική διάκριση μεταξύ ακτών με βραχώδες (σκληρό) υπόστρωμα και ιζηματικών ακτών ή με μαλακό υπόστρωμα, ρηχών και βαθειών ακτών και πολύ προστατευμένων κόλπων που είχε ακολουθηθεί κατά την Α´ φάση διαβαθμονόμησης και την ομάδα εργασίας COASTWG 2.4. Σημειώνεται ωστόσο, ότι η πιστή διάκριση των 5 αυτών συνδυαστικών τύπων παράκτιων ΥΣ θα οδηγούσε σε έντονο κατακερματισμό των παράκτιων ΥΣ και αυτό επειδή η χώρα μας χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα συχνή εναλλαγή μεταξύ των δύο αυτών οικολογικών τύπων κατά μήκος της μεγάλης και δαντελωτής ακτογραμμής της. Ο αριθμός των υδατικών συστημάτων που θα προέκυπτε έτσι από την κατά γράμμα εφαρμογή έστω και των δύο αυτών τύπων θα οδηγούσε σε προβλήματα εφαρμογής της Οδηγίας στα παράκτια ύδατα της χώρας. Όπως όμως είναι γνωστό, οι παράκτιες περιοχές με σκληρό υπόστρωμα πυθμένα διαφοροποιούνται οικολογικά από τις ακτές μαλακού υποστρώματος. Στις δυο αυτές περιπτώσεις ακτών αναπτύσσονται σαφώς διακριτές βιοκοινωνίες. Συγκεκριμένα στις βραχώδεις ακτές το οικοσύστημα που αναπτύσσεται βασίζεται στους προσκολλητικούς οργανισμούς με κύρια ομάδα τα μακροφύκη. Αντίθετα στις θαλάσσιες περιοχές με μαλακό υπόστρωμα, ή στη βαθύτερη ζώνη των βραχωδών ακτών, η κατηγορία αυτή δεν εμφανίζει σημαντική εκπροσώπηση. Ωστόσο στο μαλακό υπόστρωμα έντονη παρουσία έχουν οι ενδοψαμικοί οργανισμοί, οι οργανισμοί δηλαδή που έχουν την ικανότητα διείσδυσης στο υπόστρωμα και διαβίωσης εντός αυτού. Η διαφοροποίηση αυτή αποτέλεσε τη βάση της χρήσης και αξιοποίησης διαφορετικών δεικτών αξιολόγησης στο μαλακό και σκληρό υπόστρωμα που αντίστοιχα βασίζονται στα μακροφύκη για το σκληρό και στα μακροασπόνδυλα στο μαλακό υπόστρωμα. μακροασπονδύλων και των μακροφυκών σε αντίστοιχες περιοχές του ίδιου υδατικού συστήματος, σύμφωνα με τα όσα προαναφέρθηκαν, παρέχει μια αναλυτικότερη εικόνα για την οικολογική κατάσταση των παράκτιων υδάτων από ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί με την «ψευδή» ή κατά προσέγγιση απόδοση ενός τύπου σε ανομοιογενείς κατά τα άλλα περιοχές. Με βάση τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι η επιλογή της ενοποίησης των τύπων παράκτιων ΥΣ σε έναν αποτελεί μία συμβατή με το πνεύμα της Οδηγίας αντίληψη καθώς διασφαλίζει την επιτυχή εφαρμογή της στην κατηγορία αυτή ΥΣ. Στο ΥΔ Κρήτης (EL13) προσδιορίσθηκαν εικοσιπέντε (25) φυσικά παράκτια υδατικά συστήματα, τα οποία σύμφωνα με την τυπολογία που υιοθετήθηκε ανήκουν όλα σε έναν (1) τύπο, στον τύπο IIIΕ (βλ. ακόλουθο πίνακα και χάρτη). Πίνακας 4-9: Παράκτια υδατικά συστήματα του ΥΔ Κρήτης (EL13) α/α Όνομα ΥΣ Κωδικός ΥΣ Κατηγορία Έκταση (km2 ) Περίμετρος (km) Τύπος ΥΣ ΛΑΠ Ρεμάτων Βορείου Τμήματος Χανίων – Ρεθύμνου – Ηρακλείου (EL1339) 1 ΑΚΤΕΣ ΚΟΛΠΟΥ ΚΙΣΣΑΜΟΥ EL1339C0001N ΦΥΣ 87,22 117,08 ΙΙΙΕ 2 ΑΚΤΕΣ ΚΟΛΠΟΥ ΧΑΝΙΩΝ EL1339C0002N ΦΥΣ 165,13 219,10 ΙΙΙΕ 3 OΡΜΟΣ ΣΟΥΔΑΣ EL1339C0003N ΦΥΣ 23,20 37,20 ΙΙΙΕ 4 OΡΜΟΣ ΑΛΜΥΡΟΥ EL1339C0004N ΦΥΣ 87,12 118,12 ΙΙΙΕ 5 ΑΚΤΕΣ ΡΕΘΥΜΝΟΥ EL1339C0005N ΦΥΣ 31,72 43,47 ΙΙΙΕ 6 ΑΚΤΕΣ ΜΠΑΛΙ- ΦΟΔΕΛΕ EL1339C0006N ΦΥΣ 93,49 145,88 ΙΙΙΕ 7 ΑΚΤΕΣ ΚΟΛΠΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ EL1339C0007N ΦΥΣ 63,82 88,76 ΙΙΙΕ 8 ΝΗΣΟΣ ΔΙΑ EL1339C0008N ΦΥΣ 57,54 64,16 ΙΙΙΕ 9 ΑΚΤΕΣ ΣΤΟ ΝΟΤΙΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΠΕΛΑΓΟΣ ΠΕΛΑΓΟΣ-ΒΔΔ ΚΡΗΤΗ EL1339C0024N ΦΥΣ 153,33 232,91 ΙΙΙΕ 10 ΝΗΣΟΣ ΓΡΑΜΒΟΥΣΑ EL1339C0025N ΦΥΣ 15,77 17,09 ΙΙΙΕ ΛΑΠ Ρεμάτων Νοτίου Τμήματος Χανίων – Ρεθύμνου – Ηρακλείου (EL1340) 11 ΑΚΤΕΣ ΝΟΤΙΟΥ ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΠΕΛΑΓΟΥΣ - ΑΣΤΕΡΟΥΣΙΑ EL1340C0018N ΦΥΣ 120,38 174,46 ΙΙΙΕ 12 ΑΚΤΕΣ ΚΟΛΠΟΥ ΜΕΣΣΑΡΑΣ EL1340C0019N ΦΥΣ 70,84 100,23 ΙΙΙΕ 13 ΝΗΣΟΙ ΠΑΞΙΜΑΔΙΑ EL1340C0020N ΦΥΣ 25,92 29,42 ΙΙΙΕ 14 ΝΗΣΟΣ ΓΑΥΔΟΣ EL1340C0021N ΦΥΣ 70,09 86,00 ΙΙΙΕ 15 ΝΗΣΟΣ ΓΑΥΔΟΠΟΥΛΑ EL1340C0022N ΦΥΣ 23,87 30,31 ΙΙΙΕ 16 ΑΚΤΕΣ ΣΤΟ ΝΟΤΙΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΠΕΛΑΓΟΣ –ΧΑΝΙΑ/ΡΕΘΥΜΝΟ EL1340C0023N ΦΥΣ 188,44 266,88 ΙΙΙΕ ΛΑΠ Ρεμάτων Ανατολικής Κρήτης (EL1341) 17 ΚΟΛΠΟΣ ΜΑΛΙΩΝ EL1341C0009N ΦΥΣ 100,67 136,78 ΙΙΙΕ 18 ΝΗΣΙΣ ΑΒΓΟ EL1341C0010N ΦΥΣ 12,28 13,28 ΙΙΙΕ 19 OΡΜΟΣ ΕΛΟΥΝΤΑΣ EL1341C0011N ΦΥΣ 6,08 18,59 ΙΙΙΕ 20 ΚΟΛΠΟΣ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ EL1341C0012N ΦΥΣ 106,76 143,81 ΙΙΙΕ 21 ΑΚΤΕΣ ΣΗΤΕΙΑΣ EL1341C0013N ΦΥΣ 112,35 164,71 ΙΙΙΕ 22 ΑΚΤΕΣ ΔΙΟΝΥΣΙΑΔΩΝ EL1341C0014N ΦΥΣ 48,03 52,88 ΙΙΙΕ 23 ΑΚΤΕΣ ΣΤΟ ΝΟΤΙΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΠΕΛΑΓΟΣ-ΒΑΑ ΚΡΗΤΗ EL1341C0015N ΦΥΣ 75,84 104,05 ΙΙΙΕ 24 ΑΚΤΕΣ ΝΟΤΙΟΥ ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΠΕΛΑΓΟΥΣ - ΛΑΣΙΘΙ EL1341C0016N ΦΥΣ 246,99 317,67 ΙΙΙΕ 25 ΑΚΤΕΣ ΝΗΣΟΥ ΧΡΥΣΗ EL1341C0017N ΦΥΣ 36,75 44,92 ΙΙΙΕ ΦΥΣ: Φυσικό ΥΣ

άρτης 4-4: Π αράκτια ΥΣ π ου αναγνωρίστηκαν στο Υ Δ Κρήτης (EL13) και η τυπ ο λ ογία τους Σύμφωνα με την Οδηγία 2000/60/ΕΚ (άρθρο 2, παρ. 2) ως Υπόγεια ύδατα ορίζεται το σύνολο των υδάτων που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια του εδάφους στη ζώνη κορεσμού και σε άμεση επαφή με το έδαφος ή το υπέδαφος. Τα υπόγεια ύδατα είναι ανανεώσιμοι φυσικοί πόροι και θα πρέπει να εξασφαλίζεται αλλά και να διαφυλάσσεται η καλή κατάστασή τους με τον καθορισμό και την υλοποίηση των αναγκαίων μέτρων στο πλαίσιο ολοκληρωμένων προγραμμάτων μέτρων, λαμβάνοντας υπόψη τις υπάρχουσες ενωσιακές απαιτήσεις. Επίσης θα πρέπει να εντοπίζεται και να αναστρέφεται κάθε σημαντική και έμμονη ανοδική τάση συγκέντρωσης οιουδήποτε ρύπου. Ως Κατάσταση υπόγειων υδάτων, σύμφωνα με το άρθρο 2, παρ. 19 της Οδηγίας 2000/60/ΕΚ, ορίζεται «η συνολική έκφραση της κατάστασης υπογείου υδατικού συστήματος, που καθορίζεται από τις χαμηλότερες τιμές της ποσοτικής και της χημικής του κατάστασης». Ο τελικός χαρακτηρισμός της κατάστασης ενός ΥΥΣ εξαρτάται τόσο από την αξιολόγηση της χημικής όσο και από την αξιολόγηση της ποσοτικής του κατάστασης. Η χημική αλλά και η ποσοτική κατάσταση ενός συστήματος υπόγειων υδάτων, θα πρέπει να πληρούν όλους τους όρους των πινάκων 2.3.2 και 2.1.2 αντίστοιχα, του παραρτήματος V της Οδηγίας 2000/60/ΕΚ, οι οποίοι συνοπτικά είναι : 1) Η χημική σύνθεση του συστήματος υπόγειων υδάτων είναι τέτοια, ώστε οι συγκεντρώσεις των ρύπων: α) δεν εμφανίζουν επιπτώσεις εισροής αλμυρού νερού ή άλλων υλών, β) δεν υπερβαίνουν τα πρότυπα ποιότητας που εφαρμόζονται βάσει άλλης σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας σύμφωνα με το άρθρο 17 («Στρατηγικές για την πρόληψη και τον έλεγχο της ρύπανσης των υπόγειων υδάτων»), γ) δεν είναι τέτοιες ώστε να οδηγήσουν σε μη επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων του άρθρου 4 («Περιβαλλοντικοί στόχοι») για τα συνδεδεμένα επιφανειακά ύδατα, ούτε σε σημαντική επιδείνωση της οικολογικής ή χημικής ποιότητας των συστημάτων αυτών, ούτε σε σημαντική βλάβη των χερσαίων οικοσυστημάτων που εξαρτώνται άμεσα από το σύστημα υπογείων υδάτων και οι μεταβολές της αγωγιμότητας δεν υποδηλώνουν εισροή αλμυρού νερού ή άλλων υλών στο υπόγειο υδατικό σύστημα. 2) Η στάθμη των υπόγειων υδάτων στο υπόγειο υδατικό σύστημα εξασφαλίζει ότι ο διαθέσιμος πόρος υπόγειων υδάτων δεν εξαντλείται από το μακροπρόθεσμο ετήσιο μέσο όρο άντλησης. Κατά συνέπεια, η στάθμη των υπόγειων υδάτων δεν υπόκειται σε ανθρωπογενείς μεταβολές που θα οδηγούσαν σε : α) μη τήρηση των περιβαλλοντικών στόχων που ορίζονται στο άρθρο 4 για τα συνδεδεμένα επιφανειακά ύδατα, β) σημαντική μείωση της κατάστασης των υδάτων αυτών, γ) σημαντική βλάβη των χερσαίων οικοσυστημάτων τα οποία εξαρτώνται άμεσα από το σύστημα υπογείων υδάτων και μπορεί να εμφανίζονται προσωρινά, ή συνεχώς σε χωρικά περιορισμένη περιοχή, μεταβολές της κατεύθυνσης της ροής λόγω μεταβολών της στάθμης, αλλά οι αντιστροφές αυτές δεν οδηγούν σε εισροή αλμυρού νερού ή άλλων υλών και δεν αποτελούν μόνιμη και σαφώς διαπιστωμένη ένδειξη τάσεων, οφειλόμενων σε ανθρωπογενή αίτια, αλλαγής της κατεύθυνσης της ροής ικανών να οδηγήσουν σε τέτοιες εισροές. Στο πλαίσιο της 1ης Αναθεώρησης του ΣΔΛΑΠ του ΥΔ Κρήτης (EL13) επανεξετάσθηκαν τα αρχικά οριοθετημένα ΥΥΣ. Ο αρχικός προσδιορισμός και οριοθέτηση των ΥΥΣ είχε πραγματοποιηθεί με βάση τα ακόλουθα κριτήρια: x Τον υδρογεωλογικό χαρακτήρα των γεωλογικών σχηματισμών που συνθέτουν το υπόγειο υδατικό σύστημα και την ανάπτυξη υπόγειας υδροφορίας. Έγινε διάκριση σε καρστικά, πορώδη, ρωγμώδη και μικτά ΥΥΣ, στα οποία περιλήφθηκαν και μικροί επιμέρους υδροφόροι. x Τη δυναμικότητα των υπόγειων υδροφόρων η οποία προκύπτει από τα υφιστάμενα στοιχεία, τροφοδοσίας, εκφορτίσεων και εκμετάλλευσης του υπόγειου δυναμικού. x Τις χρήσεις που εξυπηρετεί η εκμετάλλευση κάθε ΥΥΣ. x Την αλληλεξάρτηση του ΥΥΣ με επιφανειακά ύδατα και χερσαία οικοσυστήματα. x Την ύπαρξη περιοχών σε κάθε ΥΥΣ με υποβαθμισμένη ποιοτική και ποσοτική κατάσταση, λόγω υπεραντλήσεων, υφαλμύρινσης ή άλλης αιτίας, ή περιοχών που βρίσκονται σε κίνδυνο (at risk) υποβάθρου. Στο πλαίσιο της 1ης αναθεώρησης του ΣΔΛΑΠ έγινε επανεξέταση των ΥΥΣ που περιέλαβε κατά περίπτωση: διαχωρισμό κάποιων ΥΥΣ σε υποσυστήματα, ένταξη περιοχών που δεν είχαν προσδιορισθεί ως ΥΥΣ σε υφιστάμενα ή ως νέα ΥΥΣ, τροποποιήσεις των ορίων των ΥΥΣ, είτε αναδιαμόρφωσή τους, η οποία βασίσθηκε, εκτός των προαναφερόμενων κριτηρίων και στα αποτελέσματα του προγράμματος παρακολούθησης, στην ποιοτική προσέγγιση των πιέσεων και στις υφιστάμενες χρήσεις γης. Στο πλαίσιο της 2ης Αναθεώρησης του ΣΔΛΑΠ Κρήτης (EL13) διατηρήθηκαν τα όρια των ΥΥΣ όπως προσδιορίστηκαν στα πλαίσια της 1ης Αναθεώρησης, βάσει των προαναφερόμενων κριτηρίων, των αποτελεσμάτων του προγράμματος παρακολούθησης, της ποιοτικής προσέγγισης των πιέσεων και των υφιστάμενων χρήσεων γης και δεν προέκυψαν διαφοροποιήσεις στην οριοθέτηση των ΥΥΣ μεταξύ της οριοθέτησης 1ης και 2ης Αναθεώρησης. Τα ενενήντα ένα (91) Υπόγεια Υδατικά Συστήματα του ΥΔ Κρήτης (EL13), όπως διαμορφώθηκαν στο πλαίσιο της 2ης Αναθεώρησης ΣΔΛΑΠ παρουσιάζονται στους ακόλουθους πίνακες και Χάρτες. Αναλυτικότερες πληροφορίες παρουσιάζονται στο Αναλυτικό Κείμενο Τεκμηρίωσης «Χαρακτηρισμός και αξιολόγηση/ταξινόμηση της κατάστασης των υπόγειων υδατικών συστημάτων». Πίνακας 4-10: ΥΥΣ του ΥΔ Κρήτης (EL13) όπως αυτά διαμορφώνονται στη ΛΑΠ Ρεμάτων Βορείου Τμήματος Χανίων – Ρεθύμνου – Ηρακλείου (EL1339) (km2 ) 1 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΚΟΛΕΝΙΟΥ EL1300011 97,10 2 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΣΦΗΝΑΡΙΟΥ EL1300012 6,80 3 ΠΟΡΩΔΕΣ ΚΙΣΣΑΜΟΥ EL1300021 38,09 4 ΠΟΡΩΔΕΣ ΚΑΜΠΟΥ ΧΑΝΙΩΝ EL1300022 278,39 5 ΠΟΡΩΔΕΣ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ EL1300023 122,96 6 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΒΔ. ΛΕΥΚΩΝ ΟΡΕΩΝ (ΑΓΙΑΣ) EL1300031 122,83 7 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΒΟΡΕΙΩΝ ΛΕΥΚΩΝ ΟΡΕΩΝ (ΣΤΥΛΟΥ-ΑΡΜΕΝΩΝ) EL1300032 93,16 8 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΒΑ. ΛΕΥΚΩΝ ΟΡΕΩΝ (ΚΟΥΡΝΑ-ΓΕΩΡΓΙΟΥΠΟΛΗΣ) EL1300033 125,00 9 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΓΕΩΡΓΙΟΥΠΟΛΗΣ EL1300035 1,97 10 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΑΡΜΕΝΩΝ-ΜΑΛΑΚΙΟΥ- ΜΟΥΝΤΡΟΥ-ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ EL1300041 40,83 11 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΚΤΙΟ ΓΕΡΑΝΙΟΥ EL1300044 14,95 12 ΠΟΡΩΔΕΣ ΒΔ. ΡΕΘΥΜΝΟΥ EL1300051 101,26 13 ΠΟΡΩΔΕΣ ΒΑ. ΠΑΡΑΚΤΙΟΥ ΡΕΘΥΜΝΟΥ (ΚΑΜΠΟΥ ΡΕΘΥΜΝΟΥΠΡΙΝΟΥ-ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ) EL1300052 48,22 14 ΠΟΡΩΔΕΣ ΒΑ.ΡΕΘΥΜΝΟΥ EL1300053 137,10 15 ΠΟΡΩΔΕΣ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΡΕΘΥΜΝΟΥ EL1300054 123,99 16 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΤΑΛΑΙΩΝ EL1300061 83,40 17 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΒΔ. ΨΗΛΟΡΕΙΤΗ EL1300062 173,43 18 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΒΑ. ΨΗΛΟΡΕΙΤΗ EL1300063 217,91 19 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΚΕΡΗΣ-ΤΥΛΙΣΣΟΥ EL1300064 8,27 20 ΠΟΡΩΔΕΣ ΒΟΡΕΙΟ-ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΛΕΚΑΝΗΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ EL1300071 434,67 21 ΠΟΡΩΔΕΣ ΠΑΡΑΚΤΙΟ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ EL1300072 108,45 22 ΠΟΡΩΔΕΣ ΚΑΣΤΕΛΙΟΥ EL1300101 25,05 23 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΧΡΥΣΟΣΚΑΛΙΤΙΣΣΑΣ EL1300172 14,84 24 ΡΩΓΜΩΔΕΣ ΧΑΝΙΩΝ EL1300190 581,17 25 ΠΟΡΩΔΕΣ ΧΡΥΣΟΣΚΑΛΙΤΙΣΣΑΣ EL1300200 27,56 26 ΠΟΡΩΔΕΣ ΟΡΟΠΕΔΙΟΥ ΛΑΣΙΘΙΟΥ EL1300231 27,01 27 ΡΩΓΜΩΔΕΣ ΨΗΛΟΡΕΙΤΗ EL1300250 295,20

(km2 ) 28 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΓΙΟΥΧΤΑ EL1300301 3,88 29 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ ΧΩΡΙΟΥ-ΣΜΑΡΙΟΥ EL1300311 69,10 30 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΚΤΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ-ΓΟΥΒΩΝ-ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥ EL1300312 56,86 31 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΚΤΙΟ ΓΡΑΜΒΟΥΣΑΣ EL1300321 25,53 32 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΚΤΙΟ ΣΠΑΘΑΣ (ΡΟΔΩΠΟΥ) EL1300322 78,35 33 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΚΤΙΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙΟΥ (ΣΟΥΔΑΣ) EL1300323 69,13 34 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΚΤΙΟ ΑΠΟΚΟΡΩΝΑ EL1300324 30,00 Πίνακας 4-11: ΥΥΣ του ΥΔ Κρήτης (EL13) όπως αυτά διαμορφώνονται στη ΛΑΠ Ρεμάτων Νοτίου Τμήματος Χανίων – Ρεθύμνου – Ηρακλείου (EL1340) (km2 ) 35 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΝΟΤΙΩΝ ΛΕΥΚΩΝ ΟΡΕΩΝ EL1300034 480,73 36 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ-ΑΣΙΔΕΡΩΤΑ EL1300042 93,10 37 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΚΕΔΡΟΥ EL1300043 72,66 38 ΠΟΡΩΔΕΣ ΝΟΤΙΟΥ ΡΕΘΥΜΝΟΥ EL1300055 49,37 39 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΝΑ. ΨΗΛΟΡΕΙΤΗ EL1300065 167,41 40 ΠΟΡΩΔΕΣ ΤΥΜΠΑΚΙΟΥ EL1300081 28,69 41 ΠΟΡΩΔΕΣ ΠΑΡΑΚΤΙΟ ΤΥΜΠΑΚΙΟΥ EL1300082 6,35 42 ΠΟΡΩΔΕΣ ΜΟΙΡΩΝ EL1300083 55,89 43 ΠΟΡΩΔΕΣ ΓΑΛΙΑΣ-ΒΑΓΙΩΝΙΑΣ-ΑΣΗΜΙΟΥ EL1300084 115,63 44 ΠΟΡΩΔΕΣ ΜΕΣΟΧΩΡΙΟΥ EL1300085 50,99 45 ΠΟΡΩΔΕΣ ΜΕΣΑΡΑΣ-ΝΟΤΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ EL1300086 508,00 46 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΠΟΜΠΙΑΣ-ΑΛΗΘΙΝΗΣ EL1300091 12,79 47 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΠΥΡΓΟΥ-ΧΑΡΑΚΑ-ΦΟΥΡΝΟΦΑΡΑΓΓΟΥ EL1300092 20,82 48 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΚΤΙΟ ΑΣΤΕΡΟΥΣΙΩΝ EL1300093 69,63 49 ΠΟΡΩΔΕΣ ΡΟΥΣΟΧΩΡΙΩΝ EL1300102 9,67 50 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΔΥΤΙΚΗΣ ΔΙΚΤΗΣ EL1300111 109,67 51 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΑΣ EL1300171 62,24 52 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΚΑΝΤΑΝΟΥ EL1300173 10,79 53 ΠΟΡΩΔΕΣ ΦΡΑΓΚΟΚΑΣΤΕΛΟΥ EL1300180 11,12 54 ΡΩΓΜΩΔΕΣ ΡΕΘΥΜΝΟΥ EL1300210 307,54 55 ΡΩΓΜΩΔΕΣ ΑΣΤΕΡΟΥΣΙΩΝ EL1300220 281,43 56 ΠΟΡΩΔΕΣ ΕΜΠΑΡΟΥ-ΠΑΝΑΓΙΑΣ EL1300232 8,00 57 ΠΟΡΩΔΕΣ ΓΑΥΔΟΥ EL1300270 17,03 58 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΓΑΥΔΟΥ EL1300280 15,46 59 ΡΩΓΜΩΔΕΣ ΓΙΟΥΧΤΑΣ-ΟΞΥ ΚΕΦΑΛΙ (ΔΑΜΑΝΙΩΝ - ΛΑΡΑΝΙΟΥ) EL1300290 30,95 60 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΔΑΜΑΝΙΩΝ-ΛΑΡΑΝΙΟΥ EL1300302 2,08 61 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΓΥΨΩΝ ΚΡΗΤΗΣ EL1300330 17,71 Πίνακας 4-12: ΥΥΣ του ΥΔ Κρήτης (EL13) όπως αυτά διαμορφώνονται στη ΛΑΠ Ρεμάτων Ανατολικής Κρήτης (EL1341) (km2 ) 62 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΜΑΛΙΩΝ-ΣΕΛΕΝΑΣ EL1300112 92,20 63 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΒΑ. ΔΙΚΤΗΣ EL1300113 86,73 64 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΛΑΚΩΝΙΩΝ-ΑΛΜΥΡΟΥ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ EL1300114 43,45 65 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΦΟΥΡΝΗΣ-ΕΛΟΥΝΤΑΣ EL1300115 80,96 66 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΚΤΙΟ ΣΙΣΙΟΥ-ΜΙΛΑΤΟΥ-ΕΛΟΥΝΤΑΣ EL1300116 88,72 67 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ-ΝΟΤΙΑΣ ΔΙΚΤΗΣ EL1300117 116,37

(km2 ) 68 ΠΟΡΩΔΕΣ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ-ΚΕΝΤΡΙΟΥ EL1300121 27,74 69 ΠΟΡΩΔΕΣ ΠΑΧΕΙΑΣ ΑΜΜΟΥ-ΚΑΛΟΥ ΧΩΡΙΟΥ EL1300122 27,00 70 ΠΟΡΩΔΕΣ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ-ΚΑΛΟΥ ΧΩΡΙΟΥ EL1300123 260,24 71 ΠΟΡΩΔΕΣ ΜΥΡΤΟΥ EL1300124 2,51 72 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΟΡΝΟΥ EL1300131 51,87 73 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΚΤΙΟ ΜΑΛΑΥΡΑΣ-ΠΑΧΕΙΑΣ ΑΜΜΟΥ EL1300132 15,24 74 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΘΡΥΠΤΗΣ EL1300133 35,40 75 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΠΕΥΚΩΝ - ΜΑΡΩΝΙΑΣ EL1300134 28,92 76 ΠΟΡΩΔΕΣ ΣΗΤΕΙΑΣ-ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΔΩΝ-ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ EL1300141 94,25 77 ΠΟΡΩΔΕΣ ΚΟΥΤΣΟΥΡΑ-ΜΑΚΡΥΓΙΑΛΟΥ EL1300142 94,40 78 ΠΟΡΩΔΕΣ ΣΚΟΠΗΣ-ΣΗΤΕΙΑΣ EL1300143 51,83 79 ΠΟΡΩΔΕΣ ΓΟΥΔΟΥΡΑ EL1300144 2,34 80 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΟΡΕΩΝ ΖΑΚΡΟΥ EL1300151 93,30 81 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΒΑ. ΑΠΟΛΗΞΕΩΝ ΟΡΕΩΝ ΖΑΚΡΟΥ EL1300152 44,28 82 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΚΤΙΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΝ ΑΠΟΛΗΞΕΩΝ ΟΡΕΩΝ ΖΑΚΡΟΥ EL1300153 71,69 83 ΚΑΡΣΤΙΚΟ ΟΡΕΩΝ ΠΗΓΗΣ ΖΟΥ EL1300154 15,59 84 ΠΟΡΩΔΕΣ ΦΟΙΝΙΚΟΔΑΣΟΥΣ ΒΑΪ EL1300161 1,66 85 ΠΟΡΩΔΕΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΠΛΟΥ-ΠΑΛΑΙΚΑΣΤΡΟΥ-ΞΗΡΟΚΑΜΠΟΥ EL1300162 63,67 86 ΠΟΡΩΔΕΣ ΑΝΩ ΒΙΑΝΝΟΥ EL1300233 0,98 87 ΠΟΡΩΔΕΣ ΚΕΡΑΤΟΚΑΜΠΟΥ-ΑΡΒΗΣ EL1300234 17,84 88 ΡΩΓΜΩΔΕΣ ΔΙΚΤΗΣ EL1300240 271,23 89 ΡΩΓΜΩΔΕΣ ΟΡΕΩΝ ΖΑΚΡΟΥ EL1300260 78,00 90 ΡΩΓΜΩΔΕΣ ΟΡΝΟΥ-ΘΡΥΠΤΗΣ EL1300320 125,65 91 ΝΗΣΙΔΕΣ ΚΡΗΤΗΣ EL1300340 43,61

άρτης 4-13: Υ όγεια Υδ ατα του Υ Δ Κρήτης (EL13) ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ (ΤΥΣ) Η μέχρι σήμερα ανθρώπινη δραστηριότητα έχει αλλοιώσει τα αρχικά χαρακτηριστικά ορισμένων υδατικών συστημάτων. Οι μεταβολές αυτές, ανεξάρτητα από τους λόγους για τους οποίους έγιναν και από το μέγεθος της αλλαγής που έχουν επιφέρει στα υδατικά συστήματα, τα καθιστούν κατά μια έννοια ιδιαίτερα. Επομένως, τα συστήματα αυτά αξιολογούνται με διαφορετικό τρόπο από την Οδηγία 2000/60/ΕΚ σε σχέση με τα υπόλοιπα, και ονομάζονται Ιδιαιτέρως Τροποποιημένα Υδατικά Συστήματα (ΙΤΥΣ). Αντίστοιχα, σε ορισμένες περιπτώσεις κατασκευάζονται με ανθρώπινη πρωτοβουλία έργα που δημιουργούν υδατικά συστήματα σε σημεία όπου προηγουμένως δεν υπήρχαν. Αυτά τα συστήματα ονομάζονται Τεχνητά Υδατικά Συστήματα (ΤΥΣ). Στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης αντιμετώπισης των θεμάτων που άπτονται της αξιολόγησης υδρομορφολογικών αλλοιώσεων σε σχέση με διάφορες διαδικασίες εφαρμογής της Οδηγίας 2000/60/ΕΚ, ανάμεσα στις οποίες είναι και ο αρχικός προσδιορισμός ΙΤΥΣ και ΤΥΣ, αναπτύχθηκε εξειδικευμένη μεθοδολογία αξιολόγησης υδρομορφολογικών αλλοιώσεων ως πιέσεων με σκοπό την κάλυψη των παραπάνω ελλείψεων και κενών και τη διαχείριση των ζητημάτων υδρομορφολογικών πιέσεων και αλλοιώσεων με ενιαίο και συνεπή τρόπο. Η μεθοδολογία αυτή αξιοποιείται μεταξύ άλλων και στον αρχικό προσδιορισμό ΙΤΥΣ. Η μεθοδολογία παρουσιάζεται λεπτομερώς στο σχετικό κατευθυντήριο κείμενο που είναι διαθέσιμο στη σχετική ιστοσελίδα της ΓΔΥ 9 . Η μεθοδολογία προσδιορισμού των ΙΤΥΣ-ΤΥΣ, όπως αναπτύχθηκε για τον 2ο διαχειριστικό κύκλο και εφαρμόστηκε κατά τη 2η Αναθεώρηση του ΣΔΛΑΠ παρουσιάζεται αναλυτικά στα Κείμενα Τεκμηρίωσης «Μεθοδολογία και Προδιαγραφές Προσδιορισμού Ιδιαιτέρως Τροποποιημένων και Τεχνητών Υδατικών Συστημάτων» και«Οριστικός Προσδιορισμός των Ιδιαιτέρως Τροποποιημένων και Τεχνητών Υδατικών Συστημάτων». Η επανεξέταση των προηγουμένως προσδιορισθέντων ΙΤΥΣ στην 2η Αναθεώρηση διαμορφώνεται σε σημαντικό βαθμό από την λειτουργία του δικτύου παρακολούθησης στο διάστημα που μεσολάβησε από την έγκριση της 1ης Αναθεώρησης, το οποίο συμπεριέλαβε και αρκετούς σταθμούς παρακολούθησης σε προσδιορισμένα ΙΤΥΣ και ΤΥΣ. Ακολούθως, για όσα προσδιορισμένα ΙΤΥΣ-ΤΥΣ δε διέθεταν δεδομένα παρακολούθησης, η επανεξέταση βασίσθηκε στην αξιολόγηση των υδρομορφολογικών πιέσεων, αλλοιώσεων και τροποποιήσεων που διενεργήθηκε στο πλαίσιο της ανάλυσης πιέσεων και επιπτώσεων. Συνοπτικά, κατά την παρούσα 2η Αναθεώρηση ΣΔΛΑΠ, εφαρμόστηκε η ίδια μεθοδολογία με τον 2ο Διαχειριστικό Κύκλο με τις εξής βελτιώσεις: x Συλλέχθηκαν στοιχεία για έργα τα οποία κατασκευάστηκαν μετά το 2015 ή/και θα κατασκευαστούν μέχρι το 2027. x Εξετάστηκε το σύνολο των επιφανειακών υδατικών συστημάτων (ΕΥΣ) και καταγράφηκαν όλα τα έργα/χρήσεις, ανά κριτήριο σε σύστημα γεωγραφικής πληροφορίας (GIS) ώστε να είναι δυνατή η μετέπειτα γεωγραφική τους σύγκριση με μελλοντικά έργα. x Κατόπιν αλλαγής των κατευθυντηρίων της ΕΕ, τα ΙΤΥΣ τα οποία προκύπτουν από την κατασκευή φραγμάτων (οι εσωποτάμιοι ταμιευτήρες) προσδιορίζονται ως λιμνιαία ΙΤΥΣ. x Λήφθηκαν υπόψη τα πρόσφατα αποτελέσματα του ΕΔΠ για τον οριστικό προσδιορισμό των ΙΤΥΣ. 9 Διαθέσιμο στο: http://wfdver.ypeka.gr/el/management-plans-gr/methodologies-gr/ Οικολογικού Δυναμικού των ΙΤΥΣ που ορίστηκαν στην 1η Αναθεώρηση (Παραδοτέο Ειδικά μέτρα για την επίτευξη του καλού οικολογικού δυναμικού σε ΙΤΥΣ) ώστε αυτά να εξεταστούν στο πλαίσιο του Προγράμματος Μέτρων της 2ης Αναθεώρησης. Τα προσδιορισμένα κατά την 1η Αναθεώρηση ποτάμια ΙΤΥΣ-ΤΥΣ του ΥΔ Κρήτης (EL13) στα οποία λειτούργησε σταθμός παρακολούθησης κατά την περίοδο 2018-2021 δίνονται στον ακόλουθο πίνακα. Πίνακας 4-13: Ποτάμια ΙΤΥΣ-ΤΥΣ με σταθμό παρακολούθησης στο ΥΔ Κρήτης (EL13) α/α Όνομα ΥΣ Κωδικός Κατηγορία Αριθμός Σταθμών Οικολογική κατάσταση Χημική κατάσταση 1 ΣΦΑΚΟΡΥΑΚΟ EL1339R001001063H ΙΤΥΣ 1 Άγνωστη Άγνωστη 2 ΑΠΟΣΕΛΕΜΗΣ EL1339R001603048H ΙΤΥΣ 1 Καλή () Καλή 3 ΜΥΡΤΟΣ EL1341R000701013H ΙΤΥΣ 1 Καλή () Καλή (*) Η Καλή κατάσταση προκύπτει χωρίς την ύπαρξη βιολογικών δεδομένων Οι ταμιευτήρες του ΥΔ Κρήτης (EL13) στους οποίους λειτούργησε σταθμός παρακολούθησης κατά την τριετία 2018-2021 δίνονται στον πίνακα που ακολουθεί. Πίνακας 4-14: Ταμιευτήρες με σταθμό παρακολούθησης στο ΥΔ Κρήτης (EL13) – Κατάσταση σταθμού παρακολούθησης α/α Όνομα ΥΣ Κωδικός Αριθ. Σταθμών Οικολογική κατάσταση Χημική κατάσταση 1 ΤΛ ΜΠΡΑΜΙΑΝΩΝ EL1341RL00501001H 1 ΜΕΤΡΙΑ ΚΑΛΗ 2 ΤΛ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ EL1340RL00204101H 1 ΜΕΤΡΙΑ ΚΑΛΗ Τα αποτελέσματα της επανεξέτασης του αρχικού προσδιορισμού ΙΤΥΣ-ΤΥΣ της 1ης Αναθεώρησης ΣΔΛΑΠ περιγράφονται αναλυτικά στο Αναλυτικό Κείμενο Τεκμηρίωσης «Οριστικός Προσδιορισμός των Ιδιαιτέρως Τροποποιημένων και Τεχνητών Υδατικών Συστημάτων», ενώ δεν προέκυψαν νέα ΙΤΥΣ-ΤΥΣ σε σχέση με την 1η Αναθεώρηση. Στο ΥΔ Κρήτης καθορίζονται δεκαέξι (16) Ιδιαιτέρως Τροποποιημένα Υδατικά Συστήματα σε σύνολο 153 επιφανειακών υδατικών συστημάτων ενώ δεν καθορίζεται κανένα ΤΥΣ. Στον πίνακα που ακολουθεί (Πίνακας 4-15), δίνεται μία εικόνα του αριθμού και της κάλυψης των ιδιαιτέρως τροποποιημένων υδατικών συστημάτων. Το ποσοστό κάλυψης για τα λιμναία και τα παράκτια υδατικά συστήματα αναφέρεται επί της συνολικής επιφάνειας των λιμναίων υδάτων και παράκτιων υδάτων αντίστοιχα, ενώ το ποσοστό κάλυψης για τα ποτάμια υδατικά συστήματα αναφέρεται επί του συνολικού μήκους των ποτάμιων υδάτων του ΥΔ. Το ποσοστό κάλυψης για τα λιμναία ΙΤΥΣ και τους εσωποτάμιους ταμιευτήρες αναφέρεται επί της συνολικής επιφάνειας των λιμναίων υδατικών συστημάτων και ταμιευτήρων. Πίνακας 4-15: Εποπτική εικόνα του αριθμού και της κάλυψης των ιδιαιτέρως τροποποιημένων υδατικών συστημάτων στο ΥΔ Κρήτης (EL13) Κατηγορία ΥΣ Ιδιαιτέρως Τροποποιημένα Υδατικά Συστήματα Αριθμός Υδατικών Συστημάτων Κάλυψη (%) Λιμναία ΥΣ 0 0,0 Ποτάμια ΥΣ (κατά μήκος ποταμών – ρεμάτων) 11 12,6 Ταμιευτήρες 5 100,0 Μεταβατικά ΥΣ 0 0,0

Στον παρακάτω πίνακα δίνεται η χρήση των ποτάμιων ΙΤΥΣ όπως αυτά προέκυψαν από την επαναξιολόγηση των υδρομορφολογικών πιέσεων. Εξετάστηκαν όλα τα υδατικά συστήματα αναλυτικά και παρακάτω δίνονται οι κύριες υδρομορφολογικές τροποποιήσεις όσων καθρίστηκαν ως ΙΤΥΣ. Πίνακας 4-16: Ιδιαιτέρως Τροποποιημένα Ποτάμια ΥΣ στο ΥΔ Κρήτης (EL13) Κωδικός ΙΤΥΣ Ονομασία Τύπος Μήκος (km) Καθορισμένη Χρήση ΛΑΠ Ρεμάτων Βορείου Τμήματος Χανίων – Ρεθύμνου – Ηρακλείου (EL1339) EL1339R000401012H ΚΕΡΙΤΗΣ R-M1 1,90 Άρδευση EL1339R001001026H ΣΦΑΚΟΡΥΑΚΟ R-M5 10,66 Άρδευση, ύδρευση (από ανάντη ταμιευτήρα Ποταμών) EL1339R001001063H ΣΦΑΚΟΡΥΑΚΟ R-M5 1,93 Άρδευση, ύδρευση (από ανάντη ταμιευτήρα Ποταμών) EL1339R001603048H ΑΠΟΣΕΛΕΜΗΣ R-M5 5,75 Ύδρευση από ανάντη ταμιευτήρα Αποσελέμη ΛΑΠ Ρεμάτων Νοτίου Τμήματος Χανίων – Ρεθύμνου – Ηρακλείου (EL1340) EL1340R000104108H ΑΝΑΠΟΔΑΡΗΣ R-M5 7,89 Άρδευση (εκτροπή προς φράγμα Ινίου), αντιπλημμυρική προστασία EL1340R000106210H ΑΝΑΠΟΔΑΡΗΣ R-M5 4,73 Άρδευση από ανάντη ταμιευτήρα Παρτίρων EL1340R000106311H ΑΝΑΠΟΔΑΡΗΣ R-M5 4,41 Άρδευση από ανάντη φράγμα Αμουργελών EL1340R000109012H ΑΝΑΠΟΔΑΡΗΣ R-M5 8,48 Άρδευση από ανάντη φράγμα Πλακιώτισσας (δεν έχει ξεκινήσει η λειτουργία του αρδευτικού ακόμη) EL1340R000204124H ΓΕΡΟΠΟΤΑΜΟΣ R-M5 7,10 Άρδευση από ανάντη φράγμα Φανερωμένης ΛΑΠ Ρεμάτων Ανατολικής Κρήτης (EL1341) EL1341R000501010H ΜΠΡΑΜΙΑΝΟΣ R-M5 2,47 Άρδευση και ύδρευση από ανάντη φράγμα Μπραμιανού EL1341R000701013H ΜΥΡΤΟΣ R-M5 5,73 Άρδευση – Μεταφορά νερού προς φρ. Μπραμιανού Στο πλαίσιο του καθορισμού των υδρομορφολογικών πιέσεων, επανεξετάστηκε το σύνολο των ΕΥΣ (ως παράγραφο 5.3 του παρόντος). Η πλειοψηφία των ΙΤΥΣ που προσδιορίστηκαν και στη 2η Αναθεώρηση αποτελούν ΕΥΣ κατάντη φραγμάτων είτε με ευθυγράμμιση - εκβάθυνση καναλιού είτε με κάλυψη ποταμού (κάτω από την επιφάνεια του εδάφους) π.χ. οχετοί. Πίνακας 4-17: Υδρομορφολογική κατάσταση των ΙΤΥΣ στο ΥΔ Κρήτης (EL13) (km) Χαρακτηρισμός πίεσης 1 EL1339R000401012H ΚΕΡΙΤΗΣ 1,90 Ισχυρή 2 EL1339R001001026H ΣΦΑΚΟΡΥΑΚΟ 10,66 Ισχυρή 3 EL1339R001001063H ΣΦΑΚΟΡΥΑΚΟ 1,92 Ισχυρή 4 EL1339R001603048H ΑΠΟΣΕΛΕΜΗΣ 5,75 Ισχυρή 5 EL1340R000104108H ΑΝΑΠΟΔΑΡΗΣ 7,89 Ισχυρή 6 EL1340R000106210H ΑΝΑΠΟΔΑΡΗΣ 4,73 Ισχυρή 7 EL1340R000106311H ΑΝΑΠΟΔΑΡΗΣ 4,41 Ισχυρή