Νόμοι — ΦΕΚ A' 124/2021

Η είσπραξη του φόρου στο πλαίσιο του παρόντος πραγματοποιείται στην αρμόδια τελωνειακή αρχή με ηλεκτρονικά μέσα σε μηνιαία βάση. Ο φόρος καταβάλλεται εντός της προθεσμίας καταβολής που εφαρμόζεται για την καταβολή των εισαγωγικών δασμών.

Τα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το παρόν τηρούν αρχείο των εισαγωγών που υπάγονται σε αυτό για χρονικό διάστημα δέκα (10) ετών. Η τήρηση του αρχείου εισαγωγών είναι λεπτομερής, ώστε να επιτρέπει στις τελωνειακές αρχές να επαληθεύουν την ακρίβεια του δηλωθέντος ποσού ΦΠΑ. Το αρχείο εισαγωγών είναι διαθέσιμο σε ηλεκτρονική μορφή κατόπιν αιτήματος των τελωνειακών αρχών.

Οποιαδήποτε παράβαση του παρόντος θεωρείται, με την επιφύλαξη της περί λαθρεμπορίας νομοθεσίας, ως απλή τελωνειακή παράβαση, σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 142 του Εθνικού Τελωνειακού Κώδικα (ν. 2960/2001, Α΄ 265) και τιμωρείται σύμφωνα με τον ανωτέρω Κώδικα.».

Στις εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών, εφαρμόζονται οι απαγορεύσεις των πωλήσεων προϊόντων καπνού, ηλεκτρονικών τσιγάρων και περιεκτών αναπλήρωσης που προβλέπονται στην παρ. 7 του άρθρου 60 του Εθνικού Τελωνειακού Κώδικα, του ν. 2960/2001 (Α΄ 265) και το άρθρο 16 του ν. 4419/2016 (Α΄ 174).

Για τις ενδοκοινοτικές εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών και τις εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών που εισάγονται από τρίτες χώρες ή τρίτα εδάφη, τα οποία υπόκεινται σε φόρο κατανάλωσης, όταν η άφιξη της αποστολής ή μεταφοράς στον αποκτώντα πελάτη είναι το εσωτερικό της χώρας, με την επιφύλαξη της παρ. 1, εφαρμόζεται το άρθρο 53Α του ν. 2960/2001, για τη βε

Για τις ενδοκοινοτικές εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών, τα οποία υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, όταν η άφιξη της αποστολής ή μεταφοράς στον αποκτώντα πελάτη, είναι το εσωτερικό της Χώρας, με την επιφύλαξη της παρ. 1, εφαρμόζονται το άρθρο 60 και η παρ. 5 του άρθρου 109 του ν. 2960/2001, για τη βεβαίωση και είσπραξη του ειδικού φόρου κατανάλωσης και του ΦΠΑ.».

Η εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου είναι ρητή, ανέκκλητη, ανεπιφύλακτη και σε πρώτη ζήτηση, σύμφωνα με τα άρθρα 213, 214 και 215 της παρ. 1 του Κανονισμού (ΕΕ) 575/2013, ως εάν το Ελληνικό Δημόσιο ήταν πρωτοφειλέτης, διέπεται από τις διατάξεις του παρόντος νόμου και ερμηνεύεται σύμφωνα με τις διατάξεις της «αρχικής απόφασης» και της «απόφασης παράτασης» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς και του πρωτογενούς, παραγώγου και επικουρικού ενωσιακού δικαίου περί κρατικών ενισχύσεων.».

Επιβάλλεται υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου, ως εγγυητή, προμήθεια ασφαλείας. Η προμήθεια ασφαλείας καταβάλλεται από την ημερομηνία παροχής της εγγύησης και καθ’ όλη τη διάρκεια ισχύος αυτής, υπολογιζόμενη επί του εκάστοτε ανεξόφλητου εγγυημένου υπολοίπου ομολογιών υψηλής εξοφλητικής προτεραιότητας. Η προμήθεια ασφαλείας υπολογίζεται και καταβάλλεται στην αρχή κάθε εκτοκιστικής περιόδου.

Το ύψος της προμήθειας καθορίζεται με την πράξη παροχής της εγγύησης σύμφωνα με το Παράρτημα Β΄ του παρόντος νόμου και σύμφωνα με τα οριζόμενα στην Ενότητα 3.2 της «αρχικής απόφασης» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.».

Στην παρ. 2 του άρθρου 9 του ν. 4649/2019 (Α΄ 206) προστίθεται η λέξη «εργάσιμων» στην προθεσμία υποβολής αιτήματος και η παρ. 2 διαμορφώνεται ως εξής: «2. Το αίτημα παροχής εγγύησης υποβάλλεται στη Διεύθυνση Χρηματοοικονομικής Πολιτικής του Υπουργείου Οικονομικών, η οποία εντός πέντε (5) εργάσιμων ημερών διενεργεί έλεγχο πληρότητας, σύμφωνα με τις επόμενες παραγράφους και το διαβιβάζει αμελλητί στην Επιτροπή Παρακολούθησης Εγγυήσεων του άρθρου 17.».

Η περ. α΄ της παρ. 4 του άρθρου 9 του ν. 4649/2019 αντικαθίσταται λαμβανομένης υπόψη της απόφασης παράτασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και η παρ. 4 διαμορφώνεται ως εξής: «4. Το υποβαλλόμενο αίτημα γίνεται αποδεκτό εφόσον:

Οι ομολογιούχοι υψηλής εξοφλητικής προτεραιότητας μπορούν, σύμφωνα με τους όρους των εγγράφων της τιτλοποίησης απαιτήσεων, να ζητήσουν ανά πάσα στιγμή τη διακοπή της εγγύησης. Αν, ομολογιούχος υψηλής εξοφλητικής προτεραιότητας, είναι ο μεταβιβάζων, για την πρόωρη λήξη της εγγύησης απαιτείται η σύμφωνη γνώμη της αρμόδιας εποπτικής αρχής.».

Στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Γ2 του ν. 4649/2019 (Α΄ 206), η περ. β΄ της παρ. 4 και η παρ. 7 του ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ Γ2 (Α) τροποποιούνται και οι παρ. 4 και 7 διαμορφώνονται ως εξής: «4. ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ (α) Κάθε γνωστοποίηση που πραγματοποιείται σύμφωνα με την παρούσα πρέπει να γίνεται εγγράφως και, εκτός αν αναφέρεται άλλως, πρέπει να πραγματοποιείται με επιστολή ή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. (β) Όλες οι κοινοποιήσεις προς τoν Εγγυητή θα απευθύνονται στο: Υπουργείο Οικονομικών Γενική Διεύθυνση Θησαυροφυλακίου και Δημοσιονομικών Κανόνων Διεύθυνση Κρατικών Εγγυήσεων και Κίνησης Κεφαλαίων, Τμήμα Α΄ Οδός Χαριλάου Τρικούπη 6-10 10679 Αθήνα Διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου: d25a@glk.gr «7. ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΕΓΓΥΗΣΗΣ Από την ημερομηνία παροχής της Εγγύησης και καθόλο το διάστημα ισχύος αυτής ο Αποκτών καταβάλλει προς τον Εγγυητή την προμήθεια ασφαλείας υπολογιζόμενη κατά την ημερομηνία υποβολής του αιτήματος σύμφωνα με το Παράρτημα Β΄ του νόμου [στοιχεία ταυτοποίησης του νόμου στον οποίο προσαρτάται το παρόν], και σύμφωνα με τα οριζόμενα στην Ενότητα 3.2 της «αρχικής απόφασης» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Εάν δεν ορίζεται διαφορετικά στην Πράξη Παροχής της εγγύησης, η προμήθεια ασφαλείας υπολογίζεται και καταβάλλεται στην αρχή κάθε εκτοκιστικής περιόδου. Η προμήθεια είναι καταβλητέα στον λογαριασμό [προσδιορισμός λογαριασμού καταβολής προμήθειας]».

Στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Γ2 του ν. 4649/2019 η περ. b΄ της παρ. 4 του ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ Γ2 - (Β) αντικαθίσταται, το πρώτο εδάφιο της παρ. 7 του ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ Γ2 – (B) τροποποιείται και οι παρ. 4 και 7 διαμορφώνονται ως εξής: «4. NOTICES (a) Each communication to be made hereunder shall be made in writing and, unless otherwise stated, shall be made by fax, or letter or e-mail. (b) All communications to the Guarantor shall be made to it at: General Accounting Office of the State Ministry of Finance General Directorate of Treasury and Financial Rules Directorate of State Guarantees and Capital transfers Department A 6-10, Charilaou Trikoupi, 106 79, Athens E-mail: d25a@glk.gr «7. PROVISION OF THE GUARANTEE From the date of the issuance of the Guarantee Deed and throughout its validity period, the Issuer shall pay to the Guarantor the Guarantee fee calculated on the date of the submission of the Request in accordance with Annex B of the Law (identifying the law to which this appendix is attached], and in accordance with Section 3.2 of the European Commission’s Decision on 10.10.2019 C (2019) 7309 (the Original Decision). Unless otherwise specified in the Guarantee Deed, the Guarantee fee shall be calculated and paid at the beginning of each interest period. The Guarantee Deed is payable to the account [determination of commission payment account].».

Στην παρ. 1 του άρθρου 6 του ν. 4738/2020 (Α΄ 207), προστίθεται νέα περ. ιθ) ως εξής: «ιθ) Ως «συνοφειλέτης χρηματοδοτικών φορέων» νοείται κάθε πρόσωπο που ευθύνεται αλληλεγγύως εκ του νόμου ή δυνάμει δικαιοπραξίας για την εξόφληση μέρους ή του συνόλου των οφειλών του οφειλέτη προς χρηματοδοτικούς φορείς. Στην έννοια του συνοφειλέτη περιλαμβάνεται και ο εγγυητής.».

Στο τέλος της παρ. 1 του άρθρου 10 του ν. 4738/2020 προστίθεται νέο εδάφιο μετά τις περ. α΄, β΄ και γ΄ ως εξής: «Τα στοιχεία των περ. α΄, β΄ και γ΄ για τον σύζυγο δεν χορηγούνται, εφόσον έχει λάβει χώρα διακοπή της έγγαμης συμβίωσης και αυτή έχει δηλωθεί στη Φορολογική Διοίκηση πριν την υποβολή της αίτησης.».

Στο τέλος της παρ. 3 του άρθρου 12 του ν. 4738/2020 προστίθεται νέο εδάφιο ως εξής: «Ο σύζυγος ή η σύζυγος δεν συνυπογράφουν την αίτηση για την παροχή της παραπάνω άδειας ανάκτησης, εάν έχει λάβει χώρα διακοπή της έγγαμης συμβίωσης, η οποία έχει δηλωθεί στη Φορολογική Διοίκηση πριν την υποβολή της αίτησης.».

Στην παρ. 2 του άρθρου 14 του ν. 4738/2020 τροποποιείται το πρώτο εδάφιο, προστίθεται νέο δεύτερο «2. Η υπογραφή της σύμβασης αναδιάρθρωσης με μηχανικό μέσο ή ηλεκτρονικό τρόπο μέσω της ψηφιακής πλατφόρμας του άρθρου 29 είναι επαρκής και ισοδυναμεί με ηλεκτρονική υπογραφή. Η κατά τα ανωτέρω συναφθείσα σύμβαση αναδιάρθρωσης έχει την ισχύ ιδιωτικού εγγράφου κατά την έννοια των άρθρων 160 ΑΚ και 443 ΚΠολΔ, με πλήρη αποδεικτική ισχύ ως προς την κατάρτιση και το περιεχόμενο της σύμβασης, σύμφωνα με το άρθρο 445 ΚΠολΔ. Εφόσον υπάρχουν οφειλές προς το Δημόσιο και Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, η σύμβαση μπορεί να τελεί υπό την αίρεση της συναίνεσής τους, η οποία παρέχεται σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο άρθρο 21. Οι συναινούντες πιστωτές αποδέχονται ή τεκμαίρεται ότι αποδέχονται, καθόσον αφορά στο Δημόσιο και Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, υπό τις προϋποθέσεις πρόσωπο που δεν ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα, ότι αποτρέπει την αφερεγγυότητά του.».

Στο άρθρο 21 του ν. 4738/2020 προστίθεται νέα παρ. 4 ως εξής: «4. Η συναίνεση του Δημοσίου ή των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης, κατά τα οριζόμενα στην περ. γ΄ της παρ. 2, σε πολυμερείς συμβάσεις αναδιάρθρωσης, στις οποίες δεν έχει γίνει αποδεκτή η πρόταση αναδιάρθρωσης που προέκυψε από το υπολογιστικό εργαλείο της υποπερ. iii της περ. β΄ της παρ. 2, τεκμαίρεται, εφόσον: α) η προτεινόμενη αντιπρόταση των χρηματοδοτικών φορέων, όπως αυτή προέκυψε από το υπολογιστικό εργαλείο της παρ. 2Α του άρθρου 71 έχει εξασφαλίσει τις συναινέσεις της παρ. 1 του άρθρου 14, β) διασφαλίζεται από το υπολογιστικό εργαλείο της παρ. 2Α του άρθρου 71 ότι η προτεινόμενη αντιπρόταση δεν επιφυλάσσει στο Δημόσιο ή στους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης χειρότερη μεταχείριση από ό,τι θα ίσχυε σε περίπτωση ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη και ότι η εφαρμογή της προτεινόμενης αντιπρότασης επιτρέπει τη βιώσιμη λειτουργία του, αν είναι επιχείρηση, ή τον καθιστά αξιόχρεο, γ) ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 22 και, δ) εφαρμόζονται οι εξής πρόσθετοι κανόνες: i. Η διαγραφή βασικής οφειλής που ενδεχομένως προκύψει από την εφαρμογή των κανόνων της παρούσας δεν δύναται σε καμία περίπτωση να υπερβαίνει ποσοστό εβδομήντα πέντε τοις εκατό (75%) επί της βασικής οφειλής, στην οποία δεν περιλαμβάνονται οι βασικές οφειλές από παρακρατούμενους και επιρριπτόμενους φόρους ή ασφαλιστικές εισφορές, που δεν υπόκεινται σε διαγραφή σύμφωνα με το άρθρο 22 και, ii. ειδικά στην περίπτωση κατά την οποία η οφειλή προς το Δημόσιο προέρχεται από αυτοτελή πρόστιμα που έχουν επιβληθεί από τη Φορολογική Διοίκηση, δεν μπορεί να διαγραφεί ποσό που αντιστοιχεί σε ποσοστό μεγαλύτερο από το εβδομήντα πέντε τοις εκατό (75%) επί της βασικής οφειλής. Στην περίπτωση αυτή, και με την επιφύλαξη των άρθρων 235 και 236 του Ποινικού Κώδικα, ουδείς υπάλληλος του δημοσίου τομέα υπό την έννοια του άρθρου 237Β του Ποινικού Κώδικα υπέχει οποιαδήποτε αστική, ποινική ή πειθαρχική ευθύνη για την υπογραφή ή αποδοχή της προτεινόμενης αντιπρότασης των χρηματοδοτικών φορέων στο πλαίσιο της διαδικασίας του παρόντος Κεφαλαίου.».

Στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 23 του ν. 4738/2020 προστίθεται παραπομπή στην παρ. 4 του άρθρου 21 και το πρώτο εδάφιο διαμορφώνεται ως εξής: «Η θέση σε ισχύ σύμβασης αναδιάρθρωσης οφειλών στην οποία τεκμαίρεται η συναίνεση του Δημοσίου ή Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης σύμφωνα με την περ. γ΄ της παρ. 2, καθώς και την παρ. 4 του άρθρου 21, παράγει τα ακόλουθα αποτελέσματα ως προς το Δημόσιο ή Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης, αντιστοίχως:».

Ο τίτλος του άρθρου 27 του ν. 4738/2020 αντικαθίσταται ως εξής: «Αθέτηση της σύμβασης αναδιάρθρωσης από τον οφειλέτη και καταγγελία από καταλαμβανόμενο πιστωτή.».

H υποπερ. στα. της περ. στ) της παρ. 2 του άρθρου 28 του ν. 4738/2020 τροποποιείται ως εξής: «στα. Οφειλέτες των οποίων οι μέσες μικτές μηνιαίες αποδοχές, αφαιρουμένων πρόσθετων ή άλλων έκτακτων αποδοχών των τελευταίων έξι (6) μηνών πριν την υποβολή της αίτησης παρουσίασαν μείωση, σε σχέση με τους αντίστοιχους έξι (6) προηγούμενους μήνες, σύμφωνα με την ακόλουθη κλίμακα: i) για ποσά έως χίλια (1.000) ευρώ, μείωση ίση ή μεγαλύτερη του είκοσι τοις εκατό (20%), ii) για ποσά μεγαλύτερα των χιλίων (1.000) ευρώ, μείωση ίση ή μεγαλύτερη του τριάντα τοις εκατό (30%), όπως οι αποδοχές αυτές δηλώνονται στους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης και την Ενιαία Αρχή Πληρωμών.».

Στο άρθρο 30 του ν. 4738/2020 προστίθεται παρ. 4 ως εξής: «4. Οι χρηματοδοτικοί φορείς δικαιούνται να ρυθμίζουν δάνεια οποιουδήποτε είδους προς φυσικά ή νομικά πρόσωπα, για τα οποία τους έχει παρασχεθεί η εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου ως προς όλους τους γενικούς και ειδικούς όρους αυτών, ενδεικτικά δε ως προς τη διάρκεια, το επιτόκιο, το ποσό της δόσης και την περιοδικότητα των δόσεων. Ανεξαρτήτως της ρυθμίσεως, οι ως άνω παρασχεθείσες υπέρ των χρηματοδοτικών φορέων εγγυήσεις διατηρούν την ισχύ τους στο σύνολό τους, χωρίς να επέρχεται ποσοτική αύξηση της εγγυητικής ευθύνης και εφαρμόζονται κατά τα λοιπά και μόνον αναλόγως οι παρ. 3 και 4 του άρθρου 60. Αιτήματα κατάπτωσης που έχουν ήδη υποβληθεί μέχρι την ημερομηνία υποβολής της αίτησης του άρθρου 8, επίδικα ή μη, παραμένουν ισχυρά.».

Το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 31 του ν. 4738/2020 αντικαθίσταται και το άρθρο διαμορφώνεται ως εξής: «Άρθρο 31 Ορισμός και σκοπός της εξυγίανσης Η διαδικασία εξυγίανσης αποτελεί συλλογική προπτωχευτική διαδικασία, που αποσκοπεί στη διατήρηση, αξιοποίηση, αναδιάρθρωση και ανόρθωση της επιχείρησης με την επικύρωση της συμφωνίας που προβλέπεται στο παρόν κεφάλαιο, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούται η αρχή της μη χειροτέρευσης της θέσης των πιστωτών. Η αρχή της μη χειροτέρευσης της θέσης των πιστωτών θεωρείται ότι πληρούται αν η συμφωνία εξυγίανσης:

Η παρ. 1 του άρθρου 37 του ν. 4738/2020 αντικαθίσταται ως εξής: «Το Δημόσιο, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, δημόσιες επιχειρήσεις και Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης δύνανται να συναινούν στη σύναψη συμφωνίας εξυγίανσης, ακόμα και όταν με τη συμφωνία παραιτούνται από προνόμια και εξασφαλίσεις ενοχικής ή εμπράγματης φύσης και από ένδικά μέσα ή βοηθήματα. Κατ’ εξαίρεση, η συναίνεση αυτή δεν παρέχεται στην περίπτωση που, λόγω της εφαρμογής της συμφωνίας εξυγίανσης, οι ως άνω φορείς θα περιέρχονταν σε χειρότερη θέση ως προς τις βεβαιωμένες ή ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις τους κατά τον χρόνο υπογραφής της συμφωνίας εξυγίανσης σε σχέση με τη θέση στην οποία θα περιέρχονταν ως προς τις απαιτήσεις αυτές σε περίπτωση πτώχευσης του οφειλέτη.».

Στο άρθρο 38 του ν. 4738/2020 τροποποιείται το πρώτο εδάφιο, προστίθεται τρίτο εδάφιο και το άρθρο διαμορφώνεται ως εξής: «Άρθρο 38 Απαλλαγή από την ευθύνη υπαλλήλου για την υπογραφή συμφωνίας εξυγίανσης Με την επιφύλαξη των άρθρων 235, 236, 237 και 237Β του Ποινικού Κώδικα για τη δωροδοκία, ουδείς υπάλληλος κατά την έννοια του άρθρου 13 του Ποινικού Κώδικα υπέχει οποιαδήποτε αστική, ποινική ή πειθαρχική ευθύνη για την υπογραφή συμφωνίας εξυγίανσης ή την παροχή θετικής ψήφου σε ηλεκτρονική ψηφοφορία ή τη συναγόμενη συναίνεσή του, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις, κατά περίπτωση, της παρ. 1 ή της παρ. 2 του άρθρου 37. Ποινική δίωξη ασκείται μόνο υπό τις προϋποθέσεις της παρ. 2 του άρθρου 65 του ν. 4472/2017 (Α΄ 74). Κατά τα λοιπά δεν θίγεται η εφαρμογή της παρ. 1 του άρθρου 65 του ν. 4472/2017.».

Η παρ. 3 του άρθρου 39 του ν. 4738/2020 αντικαθίσταται ως εξής: «3. Οι υποχρεώσεις που μπορεί να μεταρρυθμίζει η συμφωνία εξυγίανσης περιλαμβάνουν και τις υπό αίρεση ή τις άγνωστες υποχρεώσεις του οφειλέτη, συμπεριλαμβανομένων και των υποχρεώσεων από μελλοντική κατάπτωση εγγυήσεων, οι οποίες έχουν παρασχεθεί ως την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης που επικυρώνει τη συμφωνία εξυγίανσης.».

Το δεύτερο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 52 του ν. 4738/2020 αντικαθίσταται και η παρ. 2 διαμορφώνεται ως εξής: «2. Η αυτοδίκαιη αναστολή της παρ. 1 του άρθρου 50, τα προληπτικά μέτρα της παρ. 3 του άρθρου 50 και της παρ. 4 του άρθρου 51, δεν μπορούν να θίγουν τα δικαιώματα από συμφωνία παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας κατά την έννοια του άρθρου 2 του ν. 3301/2004 (Α΄ 263) ή από ρήτρα εκκαθαριστικού συμψηφισμού κατά την έννοια της ίδιας διάταξης, ανεξάρτητα από το αν η ρήτρα εκκαθαριστικού συμψηφισμού περιέχεται σε συμφωνία παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας ή σε συμφωνία της οποίας αποτελεί μέρος η συμφωνία παροχής ασφάλειας, καθώς και τα δικαιώματα του εκδοχέα απαίτησης που εκχωρήθηκε από τον οφειλέτη στον πιστωτή προς εξασφάλιση ή προς ικανοποίησή του από το προϊόν της είσπραξης. Επίσης, δεν θίγονται τα δικαιώματα από χρηματοδοτικές μισθώσεις του ν. 1665/1986 (Α΄ 194), καθώς και το δικαίωμα καταγγελίας και απόδοσης του μισθίου σε περίπτωση σύμβασης μίσθωσης, εφόσον ο οφειλέτης είναι υπερήμερος ως προς την καταβολή έξι (6) ή περισσότερων μηνιαίων μισθωμάτων.».

Στην παρ. 1 του άρθρου 54 του ν. 4738/2020 προστίθεται δεύτερο εδάφιο και η παρ. 1 διαμορφώνεται ως εξής: «1. Το δικαστήριο επικυρώνει τη συμφωνία εξυγίανσης, εφόσον έχει υπογραφεί από τον οφειλέτη (εκτός από την περίπτωση της παρ. 2 του άρθρου 34) και από τις απαιτούμενες κατά την παρ. 1 του άρθρου 34 πλειοψηφίες αφενός των πιστωτών με ειδικό προνόμιο και αφετέρου των λοιπών πιστωτών ή εφόσον οι απαιτούμενες πλειοψηφίες των πιστωτών έχουν ψηφίσει θετικά σε ψηφοφορία με ηλεκτρονικά μέσα, ή μόνον από πιστωτές του που συγκεντρώνουν την ανωτέρω πλειοψηφία κατά την παρ. 2. Οι απαιτήσεις πιστωτών των οποίων η συναίνεση συνάγεται σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 37 συνυπολογίζονται για τη διαμόρφωση των απαιτούμενων πλειοψηφιών.».

Η περ. α) του άρθρου 66 του ν. 4738/2020 τροποποιείται ως προς τις προϋποθέσεις εγγραφής στο Μητρώο Εμπειρογνωμόνων νομικών προσώπων που παρέχουν συμβουλευτικές υπηρεσίες και το άρθρο 66 διαμορφώνεται ως εξής: «Άρθρο 66 Μέλη του Μητρώου Εμπειρογνωμόνων Στο Μητρώο Εμπειρογνωμόνων δύνανται να εγγραφούν ως μέλη φυσικά και νομικά πρόσωπα, τα οποία προσφέρουν κατ’ επάγγελμα υπηρεσίες παροχής χρηματοοικονομικών συμβουλών και είναι:

Η υποπερ. ii της περ. ζα) της παρ. 2 του άρθρου 71 του ν. 4738/2020 τροποποιείται με πρόβλεψη ελάχιστης αξίας ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη και διαμορφώνεται ως εξής: «ii. την αξία ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη, η οποία για τα ακίνητα δεν μπορεί να υπολείπεται της αξίας του άρθρου 11, και».

Η υποπερ. i της περ. ζβ) της παρ. 2 του άρθρου 71 του ν. 4738/2020 (Α΄ 207), ως προς τους εφαρμοστέους κανόνες για την παραγωγή των τελικών ποσών αποπληρωμής, αντικαθίσταται ως εξής: «i. Δεν επιτρέπεται: αα) να φέρουν οποιονδήποτε καταλαμβανόμενο πιστωτή σε χειρότερη οικονομική θέση από αυτήν στην οποία θα βρισκόταν σε περίπτωση ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη, στο πλαίσιο διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης, σύμφωνα με τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως ισχύει κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης, ανεξάρτητα από τον χρόνο επιβολής κατάσχεσης ή επίδοσης επιταγής προς εκτέλεση και ββ) να έχει ως αποτέλεσμα, οποιοσδήποτε από τους μη συναινούντες πιστωτές, ο οποίος έχει κυριότητα επί πράγματος ή είναι εκδοχέας απαιτήσεων, ιδίως, στο πλαίσιο χρηματοδοτικής μίσθωσης ή πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων και έχει δικαίωμα να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του κατά του οφειλέτη από τα περιουσιακά στοιχεία αυτά, να υποχρεωθεί να λάβει ποσά μικρότερα από αυτά που θα ελάμβανε ή θα λάβει ασκώντας τα συμβατικά του δικαιώματα σε σχέση με τα περιουσιακά αυτά στοιχεία.».

Στo άρθρο 71 του ν. 4738/2020 προστίθεται παρ. 2Α ως εξής: «2Α. Σε περίπτωση που κατά τη διακριτική ευχέρεια των χρηματοδοτικών φορέων δεν γίνει χρήση του υπολογιστικού εργαλείου, αυτοί δύνανται, για να κάνουν πρόταση αναδιάρθρωσης στον οφειλέτη, να συναξιολογήσουν την ικανότητα συνεισφοράς στην αποπληρωμή των συνοφειλετών του στους χρηματοδοτικούς φορείς, όπως και την αξία ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων αυτών. Για τον λόγο αυτόν είναι δυνατή η πρόσκληση των συνοφειλετών χρηματοδοτικών φορέων, που κατά περίπτωση ορίζουν οι χρηματοδοτικοί φορείς. Τα τεχνικά και λεπτομερειακά θέματα της διαδικασίας πρόσκλησης των συνοφειλετών χρηματοδοτικών φορέων και η ανταπόκριση αυτών αναφέρονται στην κοινή απόφαση της παρ. 5. Η θετική ανταπόκριση συνοφειλέτη χρηματοδοτικού φορέα συνεπάγεται αυτοδίκαια την εφαρμογή των άρθρων 10 και 12. Η αντιπρόταση των τραπεζών κατά την παρούσα, προκύπτει επίσης από σχετικό υπολογιστικό εργαλείο, στο οποίο έχουν ενσωματωθεί οι παράμετροι της μεθοδολογίας αντιπρότασης των πιστωτών, όπως αυτή εξειδικεύεται στην απόφαση της παρ. 5 του άρθρου 71.».

Η περ. δ) της παρ. 5 του άρθρου 71 του ν. 4738/2020, ως προς το ελάχιστο περιεχόμενο της σύμβασης στην οποία υποχρεούνται να προσχωρήσουν χρηματοδοτικοί φορείς, προκειμένου να δικαιούνται να καταστούν συμμετέχοντες πιστωτές, αντικαθίσταται ως εξής: «δ) την αποδοχή, ότι η συμφωνία δεσμεύει και τους μη συναινούντες συμμετέχοντες πιστωτές που είναι χρηματοδοτικοί φορείς, εφόσον: αα) δεν φέρει οποιονδήποτε από αυτούς σε χειρότερη οικονομική θέση από αυτήν στην οποία θα βρισκόταν σε περίπτωση ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη, στο πλαίσιο διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης, σύμφωνα με τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και ββ) δεν έχει ως αποτέλεσμα, οποιοσδήποτε από τους μη συναινούντες πιστωτές, ο οποίος έχει κυριότητα επί πράγματος ή είναι εκδοχέας απαιτήσεων, ιδίως, στο πλαίσιο χρηματοδοτικής μίσθωσης ή πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων και έχει δικαίωμα να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του κατά του οφειλέτη από τα περιουσιακά στοιχεία αυτά, να υποχρεωθεί να λάβει ποσά μικρότερα από αυτά που θα ελάμβανε ή θα λάβει ασκώντας τα συμβατικά του δικαιώματα σε σχέση με τα περιουσιακά αυτά στοιχεία και

Στην παρ. 5 του άρθρου 71 του ν.  4738/2020 (Α΄ 207), ως προς το ελάχιστο περιεχόμενο της σύμβασης στην οποία υποχρεούνται να προσχωρήσουν χρηματοδοτικοί φορείς, προκειμένου να δικαιούνται να καταστούν συμμετέχοντες πιστωτές, προστίθεται περ.

Στην παρ. 2 του άρθρου 77 του ν. 4738/2020 (Α΄ 207) προστίθεται νέο τρίτο εδάφιο και η παρ. 2 διαμορφώνεται ως εξής: «2. Τεκμαίρεται, ότι ο οφειλέτης βρίσκεται σε παύση πληρωμών, όταν δεν καταβάλει ληξιπρόθεσμες χρηματικές υποχρεώσεις του προς το Δημόσιο, τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης ή πιστωτικά ή χρηματοδοτικά ιδρύματα, σε ύψος τουλάχιστον σαράντα τοις εκατό (40%) των συνολικών ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεών του για περίοδο τουλάχιστον έξι (6) μηνών, εφόσον η μη εξυπηρετούμενη υποχρέωσή του υπερβαίνει το ποσό των τριάντα χιλιάδων (30.000) ευρώ. Η επιλεκτική εκπλήρωση ληξιπρόθεσμων χρηματικών υποχρεώσεων δεν αίρει την παύση πληρωμών, η οποία μπορεί να συνίσταται και στην αδυναμία εκπλήρωσης ακόμα και μίας σημαντικής ληξιπρόθεσμης χρηματικής οφειλής. Το τεκμήριο της παρούσας είναι μαχητό.». «2. Μικρού αντικειμένου πτωχεύσεις ορίζονται αυτές στις οποίες ο οφειλέτης ικανοποιεί τα κριτήρια προσδιορισμού της πολύ μικρής οντότητας του άρθρου 2 του ν. 4308/2014 (Α΄ 251). Στην περίπτωση των νομικών προσώπων, εάν το καθαρό ύψος του κύκλου εργασιών υπερβαίνει τα δύο εκατομμύρια (2.000.000) ευρώ δεν θεωρούνται πολύ μικρή οντότητα. Στην περίπτωση των φυσικών προσώπων, το κριτήριο που αφορά το ενεργητικό εφαρμόζεται στην περιουσία του προσώπου. Ως προς την ακίνητη περιουσία του προσώπου, η αξία αυτής προκύπτει κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 11. Οι διαδικαστικές και άλλες παρεκκλίσεις της πτώχευσης μικρού αντικειμένου αναφέρονται στο Έκτο Μέρος του παρόντος Δεύτερου Βιβλίου, ενώ κατά τα λοιπά εφαρμόζονται οι διατάξεις των υπολοίπων Μερών του Δεύτερου Βιβλίου.».

Το πρώτο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 92 του ν. 4738/2020 αντικαθίσταται και η παρ. 2 διαμορφώνεται ως εξής: «2. Σε περίπτωση οφειλέτη φυσικού προσώπου, με την επιφύλαξη των παρ. 3 και 5, από την κήρυξη της πτώχευσης μέχρι την απαλλαγή του οφειλέτη, στην πτωχευτική περιουσία ανήκει το μέρος του ετησίου εισοδήματός του, αφού αφαιρεθούν οι φόροι και οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, που υπερβαίνει το ποσό των ετήσιων ευλόγων δαπανών διαβίωσης ή το δωδεκαπλάσιο του ακατάσχετου κατά την παρ. 2 του άρθρου 31 του Κώδικα Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων, όποιο είναι υψηλότερο εκ των δύο. Εντός τριάντα (30) ημερών από την παρέλευση της προθεσμίας αναγγελίας των απαιτήσεων κατά το άρθρο 153, ο σύνδικος υποβάλλει στον εισηγητή, με κοινοποίηση στον οφειλέτη, σχέδιο περιοδικών πληρωμών για την εφαρμογή της παρούσας. Εντός προθεσμίας δέκα (10) ημερών από την κοινοποίηση, ο οφειλέτης μπορεί να εκθέσει τις απόψεις του επί του σχεδίου περιοδικών πληρωμών, καταθέτοντας σημείωμα. Ο εισηγητής, με αιτιολογημένη διάταξή του, αποφασίζει περί της αποδοχής ή μη, εν όλω ή εν μέρει, του σχεδίου περιοδικών πληρωμών. Εγκεκριμένο σχέδιο πληρωμών εφαρμόζεται αναδρομικά από την ημερομηνία κήρυξης της πτώχευσης.».

Στο άρθρο 103 του ν. 4738/2020 αντικαθίστανται οι παρ. 1 και 2, καταργείται η παρ. 3 και το άρθρο 103 διαμορφώνεται ως εξής: «Άρθρο 103 Λύση συμβάσεων και εξαιρέσεις

Η κήρυξη πτώχευσης, στην οποία εφαρμόζεται η κατ’ ιδίαν εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη, σύμφωνα με το Κεφάλαιο Γ΄ του Μέρους Πέμπτου του παρόντος Βιβλίου, προκαλεί την αυτόματη και αζήμια λύση όλων των εκκρεμών και διαρκών συμβάσεων του οφειλέτη την εξηκοστή ημέρα από την κήρυξη της πτώχευσης, εκτός εάν ο σύνδικος δηλώσει εγγράφως προς τον αντισυμβαλλόμενο του οφειλέτη πριν την παρέλευση της προθεσμίας, ότι επιθυμεί την άμεση λύση τους ή, εναλλακτικά, τη συνέχισή τους εφόσον, κατά την κρίση του συνδίκου, εξυπηρετούν την ομαλή εξέλιξη των εργασιών της πτώχευσης ή τη βελτίωση της αξίας ρευστοποίησης των στοιχείων του ενεργητικού.

Εάν η απόφαση που κηρύσσει την πτώχευση προβλέπει την εκποίηση του συνόλου του ενεργητικού της επιχείρησης ή των επιμέρους λειτουργικών συνόλων αυτής, η κήρυξη της πτώχευσης δεν επιφέρει τη λύση των συμβάσεων της παρ. 1, ο δε σύνδικος δικαιούται με έγγραφη δήλωση προς τον αντισυμβαλλόμενό του να επιλέξει τη συνέχιση ή τη λύση της σύμβασης υποκαθιστώντας την ομάδα των πιστωτών στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του οφειλέτη. Επιπλέον, στην περίπτωση αυτήν, εντός τριάντα (30) ημερών από την κήρυξη της πτώχευσης, ο αντισυμβαλλόμενος δικαιούται να τάξει στον σύνδικο εύλογη προθεσμία προς άσκηση του δικαιώματος επιλογής, μη δυνάμενη να είναι μεγαλύτερη των τριάντα (30) ημερών. Εάν ο σύνδικος δεν απαντήσει εντός της εύλογης προθεσμίας που έταξε ο αντισυμβαλλόμενος, ο αντισυμβαλλόμενος δικαιούται να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση και να απαιτήσει αποζημίωση λόγω μη εκπλήρωσης, ικανοποιούμενος ως πτωχευτικός πιστωτής.

(Καταργείται).».

Ο τίτλος και το άρθρο 104 του ν. 4738/2020 αντικαθίστανται ως εξής: «Άρθρο 104 Συνέπεια επιλογής συνέχισης εκκρεμών συμβάσεων Σε περίπτωση, που κατά το άρθρο 103 συνεχίζονται εκκρεμείς συμβάσεις ο σύνδικος τις συνεχίζει και ο αντισυμβαλλόμενος οφείλει να τις εκπληρώσει και καθίσταται ομαδικός πιστωτής.».

Ο τίτλος και το περιεχόμενο του άρθρου 106 του ν. 4738/2020 αντικαθίστανται ως εξής: «Άρθρο 106 Ισχύς συμβατικών όρων λύσης και καταγγελίας λόγω πτώχευσης Η σύμβαση δεν δύναται να προβλέπει, ότι η κήρυξη της πτώχευσης αποτελεί λόγο λύσης ή τροποποίησης της σύμβασης. Κάθε αντίθετος όρος είναι άκυρος. Με την παρούσα δεν θίγεται το δικαίωμα καταγγελίας της σύμβασης, που προβλέπει ο νόμος ή η σύμβαση.».

Ο τίτλος και το περιεχόμενο του άρθρου 107 του ν. 4738/2020 αντικαθίστανται ως εξής: «Άρθρο 107 Δικαίωμα καταγγελίας συμβάσεων προσωπικού χαρακτήρα και χρηματοοικονομικών συμβάσεων

Η κήρυξη της πτώχευσης αποτελεί λόγο λύσης των συμβάσεων προσωπικού χαρακτήρα, στις οποίες ο οφειλέτης είναι συμβαλλόμενο μέρος, καθώς και εκείνων η λύση των οποίων επέρχεται ή μπορεί να επέλθει από ειδική διάταξη νόμου.

Χρηματοοικονομικές συμβάσεις μπορούν να παύσουν να ισχύουν ή να τροποποιηθούν ως συνέπεια της

Προστίθεται παρ. 1Α στο άρθρο 109 του ν. 4738/2020 ως εξής: «1Α. Ως προς τις συμβάσεις εργασίας, η λύση της σύμβασης του άρθρου 103 ισοδυναμεί με καταγγελία ως προς την υποχρέωση παροχής αποζημίωσης προς τον εργαζόμενο.».

Στην παρ. 3 του άρθρου 109 του ν. 4738/2020 προστίθεται νέο δεύτερο εδάφιο και η παρ. 3 διαμορφώνεται ως εξής: «3. Μισθωτός που πραγματικά συνεχίζει να παρέχει την εργασία του μετά την κήρυξη της πτώχευσης, για τους μισθούς και τις συναφείς παροχές, ικανοποιείται ως ομαδικός πιστωτής. Στην περίπτωση αυτήν της συνέχισης παροχής εργασίας, απαιτήσεις που γεννώνται από μεταγενέστερη καταγγελία της σύμβασης εργασίας, ικανοποιούνται ως ομαδικά πιστώματα.».

Προστίθεται νέα παρ. 9 στο άρθρο 158 του ν. 4738/2020 ως εξής: «9. Εντός πέντε (5) εργασίμων ημερών από τη δημοσίευση της έκθεσης του άρθρου 8, ο πλειοδότης υποχρεούται να καταθέσει, σε μετρητά ή με μεταφορά πίστωσης στον ειδικό τραπεζικό επαγγελματικό λογαριασμό του συνδίκου ή με εγγυητική επιστολή τράπεζας, διάρκειας τουλάχιστον ενός (1) μήνα ή με επιταγή που έχει εκδοθεί από τράπεζα ή άλλο πιστωτικό ίδρυμα που λειτουργεί νόμιμα σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εγγυοδοσία ίση προς το τίμημα που προσέφερε. Σε αντίθετη περίπτωση, ο σύνδικος καταρτίζει νέα έκθεση στην οποία αναφέρεται ως πλειοδότης όποιος προσέφερε την πλησιέστερη κατά αξία προσφορά προς αυτήν του αρχικού πλειοδότη, εφόσον υφίσταται, και ακολουθείται ως προς τον νέο πλειοδότη η προβλεπόμενη στο παρόν Κεφάλαιο διαδικασία.».

Τα άρθρα 167 έως και 169 του ν. 4738/2020 τίθενται σε Κεφάλαιο Δ΄ στο Πέμπτο Μέρος του Δευτέρου Βιβλίου με τίτλο «Διατάξεις ως προς τη διανομή προς πιστωτές.».

Το Κεφάλαιο Δ΄ του Πέμπτου Μέρους του Δευτέρου Βιβλίου αναριθμείται σε Κεφάλαιο Ε΄.

Στο τρίτο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 167 του ν. 4738/2020 η λέξη «και» αντικαθίσταται από τη λέξη «έως» και το εδάφιο διαμορφώνεται ως εξής: «Αν εκτός από τις απαιτήσεις των υποπερ. αα΄ έως αγ΄ της περ. α΄ της παρούσας υπάρχουν και άλλες απαιτήσεις με γενικό προνόμιο ή ειδικό προνόμιο ή ανέγγυες απαιτήσεις, η κατάταξη κατ’ άρθρο 977 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας χωρεί μετά την ολοσχερή ικανοποίηση των ανωτέρω απαιτήσεων των υποπερ. αα΄ έως αγ΄ της περ. α΄.».

Στο δεύτερο εδάφιο της υποπερ. αγ) της παρ. 2 του άρθρου 167 του ν. 4738/2020 η λέξη «παρούσας» αντικαθίσταται από τις λέξεις «περ. α)» και το εδάφιο διαμορφώνεται ως εξής: «Το προνόμιο της περ. α) υφίσταται ανεξάρτητα από την επικύρωση ή μη της συμφωνίας εξυγίανσης, εφόσον οι σκοποί των χρηματοδοτήσεων ή των παροχών και η ύπαρξη του προνομίου προβλέπονται ρητά στη συμφωνία εξυγίανσης ή σε συμβάσεις που καταρτίζονται κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα.».

Το τελευταίο εδάφιο της παρ. 3 του άρθρου 168 του ν. 4738/2020, ως προς την κατ’ εξαίρεση εφαρμογή για τις απαιτήσεις του Δημοσίου της παρ. 3 του άρθρου 58 του Κώδικα Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων (ν.δ. 356/1974, Α΄ 90), καταργείται.

Στην παρ. 3 του άρθρου 170 του ν. 4738/2020 αντικαθίστανται οι λέξεις «Κεφαλαίου Α΄ του Πέμπτου Μέρους» από τις λέξεις «Κεφαλαίου Β΄ του Πέμπτου Μέρους» και η παρ. 3 διαμορφώνεται ως εξής: «3. Το κέρδος από τη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη κατ’ εφαρμογή συμφωνίας εξυγίανσης, σύμφωνα με το Κεφάλαιο Β΄ του Μέρους Δευτέρου του Πρώτου Βιβλίου του παρόντος νόμου ή της εκκαθάρισης του Κεφαλαίου Β΄ του Πέμπτου Μέρους του Δευτέρου Βιβλίου του παρόντος νόμου απαλλάσσεται από τον φόρο εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων.».

Το πρώτο εδάφιο της παρ. 4 του άρθρου 170 του ν. 4738/2020 τροποποιείται με την προσθήκη επιφύλαξης για την εφαρμογή της παρ. 6 ως εξής: «Mε την επιφύλαξη της παρ. 6, κάθε σύμβαση που συνάπτεται και κάθε πράξη που ενεργείται στο πλαίσιο της πτωχευτικής εκκαθάρισης του Κεφαλαίου Β΄ του Πέμπτου Μέρους του Δευτέρου Βιβλίου, της εξωδικαστικής ρύθμισης οφειλών του Κεφαλαίου Α΄ του Μέρους Δευτέρου του Πρώτου Βιβλίου ή της συμφωνίας εξυγίανσης του Κεφαλαίου Β΄ του Μέρους Δευτέρου του Πρώτου Βιβλίου ή της άσκησης του δικαιώματος του άρθρου 219, οι συνεπεία αυτής επί μέρους μεταβιβάσεις, οι μεταγραφές και κάθε άλλη πράξη για την πραγμάτωσή τους, απαλλάσσονται από τέλη χαρτοσήμου και κάθε άλλον έμμεσο φόρο ή τέλος (πλην ΦΠΑ για τον οποίο εφαρμόζεται ο Κώδικας ΦΠΑ και ο Φ.Μ.Α.).».

Στην παρ. 1 του άρθρου 171 του ν. 4738/2020 αντικαθίστανται οι λέξεις «Κεφαλαίου Α΄ του Πέμπτου Μέρους» από τις λέξεις «Κεφαλαίου Β΄ του Πέμπτου Μέρους» και η παρ. 1 διαμορφώνεται ως εξής: «1. Περιορίζονται στο τριάντα τοις εκατό (30%) των νόμιμων ποσών οι αμοιβές και τα δικαιώματα των συμβολαιογράφων, των δικηγόρων, των δικαστικών επιμελητών και των υποθηκοφυλάκων για κάθε σύμβαση ή πράξη που αφορά τη διαδικασία πτωχευτικής εκκαθάρισης του Κεφαλαίου Β΄ του Πέμπτου Μέρους του Δευτέρου Βιβλίου, της εξωδικαστικής ρύθμισης οφειλών του Κεφαλαίου Α΄ του Μέρους Δευτέρου του Πρώτου Βιβλίου, της εξυγίανσης του Κεφαλαίου Β΄ του Μέρους Δευτέρου του Πρώτου Βιβλίου ή την άσκηση του δικαιώματος του άρθρου 219.».

Στην παρ. 1 του άρθρου 173 του ν. 4738/2020 προστίθεται νέο δεύτερο εδάφιο και η παρ. 1 διαμορφώνεται ως εξής: «1. Η αίτηση πτώχευσης μικρού αντικειμένου υποβάλλεται ηλεκτρονικά, μέσω του Ηλεκτρονικού Μητρώου Φερεγγυότητας, στο οποίο και δημοσιοποιείται για χρονικό διάστημα τριάντα (30) ημερών. Εφόσον, η αίτηση υποβάλλεται από τα πρόσωπα της παρ. 1 του άρθρου 79, κοινοποιείται στον οφειλέτη εντός δεκαπέντε (15) ημε της. Σε περίπτωση που εντός του χρονικού διαστήματος του πρώτου εδαφίου δεν υποβληθεί παρέμβαση κατά της αίτησης ή υποβληθεί παρέμβαση που αφορά μόνο στον διορισμό συνδίκου, η αίτηση γίνεται δεκτή με μόνη τη διαπίστωση παρέλευσης του χρονικού διαστήματος από το πτωχευτικό δικαστήριο. Με την ίδια απόφαση ορίζεται από το πτωχευτικό δικαστήριο ο εισηγητής. Ο εισηγητής διορίζει τον σύνδικο, εφόσον δεν προσδιορίζεται στην αίτηση, εκτός αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις καταχώρησης του άρθρου 178.».

Το τρίτο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 177 του ν. 4738/2020 τροποποιείται, με την προσθήκη επιφύλαξης για την εφαρμογή του δευτέρου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 173, και η παρ. 2 διαμορφώνεται ως εξής: «2. Οι παρεμβάσεις υποβάλλονται ηλεκτρονικά στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας. Εφόσον, υποβληθούν εμπρόθεσμα κύριες παρεμβάσεις, αντίγραφα των διαδικαστικών εγγράφων κατατίθενται σε έντυπη μορφή ή ηλεκτρονικά στο αρμόδιο Ειρηνοδικείο, με μέριμνα του επιμελέστερου των διαδίκων. Με την επιφύλαξη του δεύτερου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 173, αντίγραφο της αίτησης πτώχευσης επιδίδεται, εντός δέκα (10) εργασίμων ημερών, με φροντίδα του διαδίκου που επισπεύδει τη διαδικασία, στα λοιπά διάδικα μέρη.».

Η παρ. 1 του άρθρου 193 του ν. 4738/2020 αντικαθίσταται ως εξής: «1. Η προσφυγή κατά της απαλλαγής ασκείται παραδεκτά στο πτωχευτικό δικαστήριο εφόσον, ο προσφεύγων επικαλείται ότι η αδυναμία εκπλήρωσης την οποία διαπιστώνει η απόφαση που κηρύσσει την πτώχευση, οφείλεται σε δόλιες ενέργειες του οφειλέτη ή ότι, ο οφειλέτης δεν επέδειξε καλή πίστη είτε κατά την κήρυξη της πτώχευσης είτε και κατά τη διάρκειά της, δεν έχει υπάρξει συνεργάσιμος με τα όργανα της πτώχευσης, έχει δολίως αποκρύψει εισοδήματα ή περιουσιακά στοιχεία κατά τη διάρκεια της πτωχευτικής διαδικασίας ή ότι είτε εκκρεμεί ποινική δίωξη κατά του οφειλέτη για κάποια από τις πράξεις του Ενάτου Μέρους του Δεύτερου Βιβλίου ή για κάποια από τις κακουργηματικές πράξεις της κλοπής, απάτης, υπεξαίρεσης ή πλαστογραφίας, ή για το αδίκημα της καταδολίευσης δανειστών ή ότι έχει καταδικαστεί για κάποια από αυτές τις πράξεις.».

Στην παρ. 3 του άρθρου 193 του ν. 4738/2020 διαγράφεται το δεύτερο εδάφιο και η παρ. 3 διαμορφώνεται ως εξής: «3. Αν η προσφυγή επικαλείται ποινική δίωξη ή καταδίκη για κάποια από τις πράξεις της παρ. 1, το πτωχευτικό δικαστήριο μπορεί να αναβάλει την απόφασή του μέχρι την αμετάκλητη περάτωση της ποινικής διαδικασίας.».

Η παρ. 1 του άρθρου 195 του ν. 4738/2020 τροποποιείται ως προς τον προσδιορισμό: α) του φυσικού προσώπου που εκ του νόμου έχει αλληλέγγυα ευθύνη και β) της ύποπτης περιόδου και διαμορφώνεται ως εξής: «1. Φυσικό πρόσωπο που εκ του νόμου έχει αλληλέγγυα ευθύνη λόγω της εκπροσωπευτικής ή διοικητικής του σχέσης με οφειλέτη νομικό πρόσωπο, απαλλάσσεται από κάθε ευθύνη για οφειλές του οφειλέτη, που προέκυψαν εντός της ύποπτης περιόδου ή και εντός των τριάντα έξι (36) μηνών που προηγήθηκαν της ύποπτης περιόδου, με την πάροδο τριάντα έξι (36) μηνών από την υποβολή της αίτησης πτώχευσης, ή είκοσι τεσσάρων (24) μηνών από την κήρυξη της πτώχευσης ή την καταχώρηση της παρ. 4 του άρθρου 77, όποιο από τα δύο προηγηθεί χρονικά, εκτός εάν εντός της παραπάνω προθεσμίας υποβληθεί προσφυγή οποιουδήποτε έχει έννομο συμφέρον κατά της απαλλαγής του. Ως ύποπτη περίοδος νοείται η οριζόμενη στο άρθρο 116 ή η τεκμαιρόμενη ύποπτη περίοδος του δεύτερου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρου 81 σε περίπτωση καταχώρησης της παρ. 4 του άρθρου 77, κατά περίπτωση.».

Στο άρθρο 196 του ν. 4738/2020 τροποποιείται το δεύτερο εδάφιο, προστίθενται νέο τρίτο και τέταρτο εδάφιο και το άρθρο διαμορφώνεται ως εξής: «Άρθρο 196 Συνέπειες απαλλαγής στη ρευστοποίηση και διανομή - επίπτωση σε συνοφειλέτες ή σε οφειλές τρίτων εγγυημένες από τον οφειλέτη Η απαλλαγή του οφειλέτη ή του εκπροσώπου του από χρέη, κατά περίπτωση, δεν θίγει με οποιονδήποτε τρόπο τη συνέχιση της διαδικασίας ρευστοποίησης και διανομής των στοιχείων της πτωχευτικής περιουσίας και τα δικαιώματα των πιστωτών επί αυτών, συμπεριλαμβανομένων και των αδήλων εισοδημάτων ή περιουσιακών στοιχείων, τα οποία δολίως ή εξ αμελείας απεκρύβησαν στο πλαίσιο της πτωχευτικής διαδικασίας από τον οφειλέτη και των δικαιωμάτων των ενέγγυων πιστωτών επί υπεγγύων στοιχείων του οφειλέτη, η οποία διεξάγεται και ολοκληρώνεται σύμφωνα με τον παρόντα. Η απαλλαγή του οφειλέτη εκ της πρωτοφειλής ή εγγυήσεως δεν επηρεάζει τις απαιτήσεις έναντι των λοιπών συνοφειλετών ή εγγυητών που ενέχονται εκ του νόμου ή δυνάμει δικαιοπραξίας. Η απαλλαγή σύμφωνα με το άρθρο 193 ή 195, κατά περίπτωση, συνεπάγεται την άμεση και αυτοδίκαιη κατάργηση κάθε εκκρεμούς διαδικασίας διοικητικής εκτέλεσης ή άλλης αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος οφειλετών φυσικών προσώπων ή εκπροσώπων και διοικούντων νομικών προσώπων, αντιστοίχως. Με την επιφύλαξη του άρθρου 195, η απαλλαγή του οφειλέτη εκ της πρωτοφειλής ή εγγυήσεως δεν επηρεάζει τις απαιτήσεις έναντι των λοιπών συνοφειλετών ή εγγυητών που ενέχονται εκ του νόμου ή δυνάμει δικαιοπραξίας.».

Η παρ. 1 του άρθρου 201 του ν. 4738/2020 τροποποιείται με την προσθήκη ρύθμισης για αυτεπάγγελτη δίωξη και η παρ. 1 διαμορφώνεται ως εξής: «1. Κάθε παράνομη ιδιοποίηση χρημάτων ή άλλων πραγμάτων της πτωχευτικής περιουσίας από τον σύνδικο ή από πρόσωπα που έχουν προσληφθεί για τις ανάγκες της πτώχευσης τιμωρείται κατά τα άρθρα 375 και επόμενα του Ποινικού Κώδικα, περί υπεξαίρεσης και διώκεται αυτεπαγγέλτως.».

Η παρ. 3 του άρθρου 203 του ν. 4738/2020 αντικαθίσταται ως εξής: γεγονός που μπορεί να χαρακτηριστεί αδίκημα του παρόντος κεφαλαίου, ο εισηγητής ή ο αρμόδιος δικαστής του πτωχευτικού δικαστηρίου οφείλει να συντάξει έκθεση και να την διαβιβάσει στον αρμόδιο εισαγγελέα με κάθε πληροφορία και με τα σχετικά έγγραφα. Κατά τα λοιπά, εφαρμόζεται το άρθρο 39 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.».

Στην παρ. 3 του άρθρου 209 του ν. 4738/2020 αντικαθίσταται το άρθρο «192» από το άρθρο «195» και η παρ. 3 διαμορφώνεται ως εξής: «3. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, ορίζεται η διαδικασία διαγραφής απαιτήσεων του Δημοσίου και των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης λόγω της απαλλαγής φυσικού προσώπου σύμφωνα με το άρθρο 195.».

Το άρθρο 211 του ν. 4738/2020 αντικαθίσταται ως εξής: «Άρθρο 211 Τελικές διατάξεις Μέρους Τρίτου Σε περίπτωση, που η πτωχευτική απόφαση διατάζει την εκποίηση του συνόλου του ενεργητικού της επιχείρησης του οφειλέτη ή επιμέρους λειτουργικών συνόλων αυτής, ο σύνδικος δύναται να αναθέτει τον έλεγχο των οικονομικών στοιχείων σε ορκωτό ελεγκτή λογιστή με όρους και διαδικασίες που θα προσδιορίζει κατά περίπτωση.».

Τροποποιείται ο τίτλος του άρθρου 225 του ν. 4738/2020 (Α΄ 207) ως εξής: «Εξουσιοδοτικές διατάξεις Μέρους Πρώτου και Δεύτερου».

Προστίθεται νέα παρ. 1Α στο άρθρο 225 του ν. 4738/2020 ως εξής: «1A. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Ψηφιακής Διακυβέρνησης, μετά από κοινή εισήγηση της Ειδικής Γραμματείας Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους και της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων Δημόσιας Διοίκησης, καθορίζονται η διαδικασία τήρησης του Ηλεκτρονικού Μητρώου Φερεγγυότητας, τα δικαιώματα, οι όροι και οι διαδικασίες πρόσβασης, το περιεχόμενο και τα δικαιολογητικά αιτήσεων και άλλων τρόπων επικοινωνίας, η διασύνδεσή του με το πληροφοριακό σύστημα ευθύνης του Υπουργείου Δικαιοσύνης ή και η ενσωμάτωσή του σε αυτό και κάθε ειδικό ή τεχνικό θέμα και απαραίτητη λεπτομέρεια που αφορά στη σύσταση και λειτουργία του.».

Η παρ. 1 του άρθρου 232 του ν. 4738/2020 (Α΄ 207) τροποποιείται ως προς τους χρόνους προκήρυξης και διενέργειας των εξετάσεων για την απόκτηση της πιστοποίησης και διαμορφώνεται ως εξής: «1. Οι εξετάσεις για την απόκτηση της πιστοποίησης είναι πανελλήνιες και διενεργούνται εντός του τρίτου τριμήνου εκάστου κατά το δυνατόν έτους, μετά από προκήρυξη της αρμόδιας αρχής που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, τουλάχιστον εξήντα (60) ημέρες πριν από την ημερομηνία διεξαγωγής τους και αναρτάται στον διαδικτυακό τόπο του Υπουργείου Οικονομικών.».

Στην παρ. 2 του άρθρου 232 του ν. 4738/2020 προστίθεται δεύτερο εδάφιο και η παρ. 2 διαμορφώνεται ως εξής: «2. Τα γνωστικά αντικείμενα στα οποία εξετάζονται οι υποψήφιοι είναι αστικό δίκαιο, εμπορικό δίκαιο, γενικές αρχές λογιστικής και φορολογίας επιχειρήσεων, καθώς και βέλτιστες πρακτικές διαχείρισης αφερεγγυότητας. Τα γνωστικά αντικείμενα του πρώτου εδαφίου δύνανται να εξειδικεύονται περαιτέρω με απόφαση της Επιτροπής Διαχείρισης Αφερεγγυότητας.».

Στην περ. α΄ της παρ. 3 του άρθρου 234 του ν. 4738/2020 η φράση «ή με την οποία συνδέεται ως μέτοχος ή εταίρος ή μέλος διοίκησης ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο» διαγράφεται και η περ. α΄ διαμορφώνεται ως εξής: «α) το ονοματεπώνυμο, τη διεύθυνση, την ηλεκτρονική διεύθυνση, τα στοιχεία επικοινωνίας και τον αριθμό μητρώου διαχειριστή, που είναι φυσικό πρόσωπο ή την επωνυμία, τη διεύθυνση, την ηλεκτρονική διεύθυνση της εταιρείας στην οποία απασχολείται ο διαχειριστής αφερεγγυότητας.».

Στην παρ. 7 του άρθρου 236 του ν. 4738/2020 καταργούνται το δεύτερο, τρίτο και τέταρτο εδάφιο, τροποποιείται το πρώτο εδάφιο και η παρ. 7 διαμορφώνεται ως εξής: «7. Ο διαχειριστής αφερεγγυότητας υποχρεούται να προσκομίσει στο όργανο που τον διορίζει σε διαδικασία που προβλέπεται στον παρόντα νόμο σύμβαση ασφάλισης επαγγελματικής ευθύνης, η οποία καλύπτει την αστική του ευθύνη από την άσκηση των καθηκόντων του ως διαχειριστή αφερεγγυότητας.».

Το πρώτο εδάφιο του άρθρου 248 του ν. 4738/2020 τροποποιείται ως προς την απόφαση συγκρότησης και το άρθρο διαμορφώνεται ως εξής: «Άρθρο 248 Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο Το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο είναι πενταμελές και συγκροτείται με την απόφαση της παρ. 2 του άρθρου 260. Η θητεία των μελών του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου συμπίπτει με τον χρόνο θητείας των μελών της αρμόδιας αρχής.».

Το δεύτερο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 249 του ν. 4738/2020 τροποποιείται ως προς την απόφαση ορισμού των μελών και η παρ. 2 διαμορφώνεται ως εξής: «2. Το Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο είναι πενταμελές και αποτελείται από τον Πρόεδρο και τέσσερα (4) 260 ορίζονται ως Πρόεδρος του Ανωτάτου Πειθαρχικού Συμβουλίου, με τον αναπληρωτή του, ένας αρεοπαγίτης και ως μέλη, με τους αναπληρωτές τους, ένας καθηγητής ή αναπληρωτής καθηγητής νομικής σχολής Ανωτάτου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (Α.Ε.Ι.), εν ενεργεία ή ομότιμος, ένας δικηγόρος που έχει συμπληρώσει εικοσαετή τουλάχιστον δικηγορία και προτείνεται από την Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων, ένας λογιστής φοροτεχνικός Α΄ τάξης με εικοσαετή τουλάχιστον προϋπηρεσία που προτείνεται από το Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδος (Ο.Ε.Ε.) και ένας νόμιμος ελεγκτής με εικοσαετή τουλάχιστον προϋπηρεσία που προτείνεται από την Επιτροπή Λογιστικής Τυποποίησης και Ελέγχων (Ε.Λ.Τ.Ε.).».