Νόμοι — ΦΕΚ A' 144/2005

ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ F

ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ Αρ. Φύλλου 144 23 Ιουνίου 2005

Κύρωση της Σύμβασης Unidroit για τα κλαπέντα ή παρα?νόμως εξαχθέντα πολιτιστικά αγαθά.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Εκδίδομε τον ακόλουθο νόμο που ψήφισε η Βουλή. Άρθρο πρώτο Κυρώνεται και έχει την ισχύ, που ορίζει το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, η Σύμβαση Unidroit για τα κλα?πέντα ή παρανόμως εξαχθέντα πολιτιστικά αγαθά, που υπογράφηκε στη Ρώμη στις 24 Ιουνίου 1995, της οποίας το κείμενο σε πρωτότυπο στη γαλλική γλώσσα και σε με?τάφραση στην ελληνική έχει ως εξής: 2067 ΕΧΟΝΤΑΣ ΣΥΝΕΛΘΕΙ στη Ρώμη, από τις 7 έως τις 24 Ιουνίου 1995, σε Διπλωματική Διάσκεψη για την υιοθέτη?ση του σχεδίου Σύμβασης του UNIDROIT για τη Διεθνή Επιστροφή Κλαπέντων ή Παρανόμως Εξαχθέντων Πολιτι?στικών Αγαθών, ύστερα από πρόσκληση της Κυβέρνησης της Ιταλικής Δημοκρατίας. ΕΧΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ότι η σημασία της προ?στασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς και των πολιτιστι?κών ανταλλαγών είναι θεμελιώδης για την προώθηση της κατανόησης μεταξύ των λαών, καθώς και για τη διάδοση του πολιτισμού, με σκοπό την ευημερία της ανθρωπότη?τας και την πρόοδο του πολιτισμού. ΕΧΟΝΤΑΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΤΕΙ ΕΝΤΟΝΩΣ λόγω της πα?ράνομης διακίνησης πολιτιστικών αγαθών και των ανεπα?νόρθωτων ζημιών που συχνά αυτή προκαλεί, σ’αυτά τα ίδια τα αγαθά, στην πολιτιστική κληρονομιά εθνικών, φυ?λετικών, αυτοχθόνων ή άλλων κοινοτήτων, καθώς επίσης και στην κληρονομιά όλων των λαών και ανησυχώντας ιδι?αιτέρως για τη λεηλασία αρχαιολογικών χώρων και τη συ?νακόλουθη απώλεια αναντικατάστατων αρχαιολογικών, ιστορικών και επιστημονικών πληροφοριών, ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΑ να συμβάλουν αποτελεσματικά στον αγώνα κατά της παράνομης διακίνησης πολιτιστικών αγα?θών, με τη θέσπιση ενός ελάχιστου συνόλου κοινών κα?νόνων μεταξύ των Συμβαλλομένων Κρατών για την από?δοση και την επιστροφή πολιτιστικών αγαθών, με σκοπό την προώθηση της διατήρησης και της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς προς το συμφέρον όλων, ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΖΟΝΤΑΣ ότι η παρούσα Σύμβαση αποβλέ?πει στην διευκόλυνση της απόδοσης και της επιστροφής πολιτιστικών αγαθών και ότι η θέσπιση σε ορισμένα Κρά?τη μηχανισμών, όπως η αποζημίωση, απαραίτητων για την εξασφάλιση της απόδοσης ή της επιστροφής, δεν συνε?πάγεται την υποχρέωση υιοθέτησης παρόμοιων μέτρων και από άλλα Κράτη, ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΣ ότι η υιοθέτηση των διατάξεων της παρούσας Σύμβασης για το μέλλον, δεν συνιστά σε καμιά περίπτωση έγκριση ή νομιμοποίηση οποιασδήποτε παράνομης συναλλαγής, που έλαβε χώρα πριν από τη θέ?ση σε ισχύ της Σύμβασης, ΕΧΟΝΤΑΣ ΕΠΙΓΝΩΣΗ ότι η παρούσα Σύμβαση δεν θα προσφέρει από μόνη της λύση στα προβλήματα που προ?καλεί η παράνομη διακίνηση, αλλά ότι θα θέσει σε λει?τουργία μια διαδικασία με στόχο την ενίσχυση της διε?θνούς πολιτιστικής συνεργασίας και τη διατήρηση του ρόλου που αρμόζει στο νόμιμο εμπόριο και στις διακρατι?κές συμφωνίες πολιτιστικών ανταλλαγών, ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ότι η εφαρμογή της παρούσας Σύμ?βασης θα έπρεπε να συνοδεύεται και από άλλα αποτελε?σματικά μέτρα για την προστασία των πολιτιστικών αγα?θών, όπως η κατάρτιση και η χρήση καταλόγων, η φυσική προστασία των αρχαιολογικών χώρων και η συνεργασία σε τεχνικό επίπεδο, ΑΠΟΔΙΔΟΝΤΑΣ ΤΙΜΗ στο έργο που έχουν επιτελέσει διάφοροι οργανισμοί για την προστασία των πολιτιστικών αγαθών, ιδίως τη Σύμβαση της UNESCO του 1970 για την παράνομη διακίνηση, καθώς και την κατάρτιση κωδίκων δεοντολογίας στον ιδιωτικό τομέα, ΥΙΟΘΕΤΗΣΑΝ τις παρακάτω διατάξεις:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι-ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΣ

Άρθρο 1

Η παρούσα Σύμβαση εφαρμόζεται σε αιτήματα διε?θνούς χαρακτήρα που αφορούν: (α) στην απόδοση κλαπέντων πολιτιστικών αγαθών, (β) στην επιστροφή πολιτιστικών αγαθών που απομα?κρύνθηκαν από το έδαφος Συμβαλλόμενου Κράτους, κα?τά παράβαση του δικαίου του που ρυθμίζει την εξαγωγή πολιτιστικών αγαθών, με στόχο την προστασία της πολιτι?στικής του κληρονομιάς (τα οποία εφεξής θα αποκαλού?νται «παρανόμως εξαχθέντα πολιτιστικά αγαθά»).

Άρθρο 2

Με τον όρο πολιτιστικά αγαθά, κατά την έννοια της πα?ρούσας Σύμβασης, νοούνται τα αγαθά τα οποία για λό?γους θρησκευτικούς ή μη έχουν σημασία για την αρχαιο?λογία, την προϊστορία, την ιστορία, την λογοτεχνία, την τέχνη ή την επιστήμη και ανήκουν σε μια από τις κατηγο?ρίες που απαριθμούνται στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ της παρούσας Σύμβασης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ-ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΛΑΠΕΝΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ

ΑΓΑΘΩΝ

Άρθρο 3

(1) Ο κάτοχος κλαπέντος πολιτιστικού αγαθού οφείλει να το αποδώσει. (2) Για τους σκοπούς της παρούσας Σύμβασης, πολιτι?στικό αγαθό το οποίο προέρχεται από παράνομες ανα?σκαφές, ή από νόμιμες ανασκαφές, αλλά παρακρατείται παράνομα, θεωρείται κλαπέν, εφόσον αυτό δεν έρχεται σε αντίθεση με το δίκαιο του Κράτους, στο οποίο έλαβαν χώρα οι εν λόγω ανασκαφές. (3) Κάθε αίτημα απόδοσης εγείρεται εντός προθεσμίας τριών ετών από τη στιγμή που ο αιτών έλαβε γνώση του τόπου, στον οποίο βρίσκεται το πολιτιστικό αγαθό και της ταυτότητας του κατόχου του και σε κάθε περίπτωση, εντός προθεσμίας πενήντα ετών από τη στιγμή της κλο?πής. (4) Εντούτοις, η αξίωση για την απόδοση ενός πολιτι?στικού αγαθού που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος προσ?διορισμένου μνημείου ή αρχαιολογικού χώρου, ή ανήκει σε δημόσια συλλογή, δεν υπόκειται σε άλλη παραγραφή, παρά μόνον στην τριετή παραγραφή, από τη στιγμή που ο αιτών έλαβε γνώση του τόπου στον οποίο βρισκόταν το πολιτιστικό αγαθό και της ταυτότητας του κατόχου του. (5) Παρά τις διατάξεις της προηγούμενης παραγρά?φου, κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται να δηλώσει ότι η αξίωση υπόκειται σε παραγραφή εβδομήντα πέντε ετών (75), ή και μεγαλύτερη, που προβλέπεται από το δίκαιό του. Αξίωση που εγείρεται σε άλλο Συμβαλλόμενο Κρά?τος για την απόδοση πολιτιστικού αγαθού, το οποίο απο?μακρύνθηκε από μνημείο, αρχαιολογικό χώρο, ή δημόσια συλλογή, που βρίσκονται στο Συμβαλλόμενο Κράτος το οποίο προβαίνει σε τέτοια δήλωση, παραγράφεται επίσης εντός της ίδιας προθεσμίας. (6) Η δήλωση που προβλέπεται στην προηγούμενη πα?ράγραφο γίνεται κατά την υπογραφή, την κύρωση, την αποδοχή, την έγκριση, ή την προσχώρηση. (7) Με τον όρο «δημόσια συλλογή», κατά την έννοια της παρούσας Σύμβασης, νοείται κάθε σύνολο καταγεγραμ?μένων ή με άλλο τρόπο προσδιορισμένων πολιτιστικών αγαθών που ανήκουν σε: (α) Συμβαλλόμενο Κράτος, εξυπηρετεί σκοπούς δημοσίου συμφέροντος. (8) Επιπλέον, η αξίωση απόδοσης πολιτιστικού αγαθού, που είναι ιερό ή έχει συλλογική σημασία, και το οποίο ανή?κει και χρησιμοποιείται από μια φυλή ή αυτόχθονα κοινό?τητα σε Συμβαλλόμενο Κράτος, ως μέρος της παραδο?σιακής ή τελετουργικής της πρακτικής, υπόκειται στον ίδιο χρόνο παραγραφής που ισχύει για τις δημόσιες συλ?λογές.

Άρθρο 4

(1) Ο κάτοχος κλαπέντος πολιτιστικού αγαθού ο οποίος υποχρεούται να το αποδώσει, δικαιούται, κατά το χρόνο της απόδοσής του, δίκαιης και εύλογης αποζημίωσης, εφόσον δεν γνώριζε, ούτε εύλογα όφειλε να γνωρίζει, ότι το αντικείμενο ήταν κλαπέν και εφόσον μπορεί να αποδεί?ξει ότι ενήργησε με τη δέουσα επιμέλεια κατά την από?κτηση του αντικειμένου. (2) Υπό την επιφύλαξη του δικαιώματος του κατόχου για αποζημίωση, κατά την προηγούμενη παράγραφο, θα κα?ταβάλλονται εύλογες προσπάθειες, ώστε η αποζημίωση αυτή να βαρύνει το πρόσωπο που μεταβίβασε το πολιτι?στικό αγαθό στον κάτοχο, ή οποιονδήποτε προηγούμενο μεταβιβάσαντα, εφόσον τούτο είναι σύμφωνο προς το δί?καιο του Κράτους, στο οποίο εγείρεται η αξίωση. (3) Η καταβολή της αποζημίωσης στον κάτοχο από τον αιτούντα την απόδοση, όταν αυτή απαιτείται, δεν επηρε?άζει το δικαίωμα του αιτούντος να τη διεκδικήσει από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. (4) Για να καθοριστεί εάν ο κάτοχος ενήργησε με τη δέ?ουσα επιμέλεια, λαμβάνονται υπόψη όλες οι περιστάσεις της απόκτησης, ιδίως η ιδιότητα των μερών, το τίμημα που καταβλήθηκε, το κατά πόσον ο κάτοχος συμβουλεύ?θηκε προηγουμένως κατάλογο κλαπέντων πολιτιστικών αγαθών που είναι ευλόγως προσβάσιμος, επίσης κάθε άλ?λη σχετική τεκμηρίωση και πληροφορία, που θα μπορού?σε, εύλογα να αποκτήσει, καθώς και το εάν συμβουλεύ?θηκε άλλους φορείς, στους οποίους θα μπορούσε εύλο?γα να έχει πρόσβαση, ή προέβη σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια, στην οποία θα προέβαινε οποιοδήποτε επιμε?λές άτομο, κάτω από τις ίδιες περιστάσεις. (5) Ο κάτοχος δεν μπορεί να βρίσκεται σε πλεονεκτικό?τερη θέση από εκείνη του προσώπου, από το οποίο απέ?κτησε το πολιτιστικό αγαθό με κληρονομιά ή με άλλο χα?ριστικό τρόπο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III - ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΑΓΑΘΩΝ

ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΕΞΑΧΘΕΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ

Άρθρο 5

(1) Ένα Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται να ζητήσει από το δικαστήριο ή άλλη αρμόδια αρχή άλλου Συμβαλλόμε?νου Κράτους να διατάξει την επιστροφή πολιτιστικού αγαθού, που έχει εξαχθεί παράνομα από το έδαφος του αιτούντος Κράτους. (2) Πολιτιστικό αγαθό, που εξήχθη προσωρινά από την επικράτεια του αιτούντος Κράτους, για σκοπούς όπως η έκθεση, η έρευνα ή η συντήρηση και αποκατάσταση, βά?σει αδείας που εκδόθηκε σύμφωνα με το δίκαιό του, που ρυθμίζει την εξαγωγή πολιτιστικών αγαθών, ενόψει της προστασίας της πολιτιστικής του κληρονομιάς και δεν έχει επιστραφεί σύμφωνα με τους όρους της άδειας αυ?τής, θεωρείται ότι έχει εξαχθεί παράνομα. (3) Το δικαστήριο ή κάθε άλλη αρμόδια αρχή του Κρά?τους προς το οποίο απευθύνεται το αίτημα, διατάσσει την επιστροφή ενός πολιτιστικού αγαθού, που έχει εξαχθεί παράνομα, εφόσον το αιτούν Κράτος καταδείξει ότι η απομάκρυνση του αντικειμένου από το έδαφος του προ?σβάλλει σημαντικά ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω συμφέροντα: (α) την υλική διατήρηση του αγαθού ή του περιβάλλο?ντος στο οποίο εντάσσεται το αγαθό αυτό, (β) την ακεραιότητα ενός σύνθετου πολιτιστικού αγα?θού, (γ) τη διατήρηση πληροφοριών, ιδίως επιστημονικού ή ιστορικού χαρακτήρα, σχετικών με το αγαθό, (δ) την παραδοσιακή ή τελετουργική χρήση του αγαθού από μια κοινότητα αυτοχθόνων ή μια φυλή, ή καταδείξει ότι το αγαθό έχει μεγάλη πολιτιστική ση?μασία για το αιτούν Κράτος. (4) Κάθε αίτημα, που υποβάλλεται σύμφωνα με την πα?ράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, πρέπει να συνοδεύε?ται από κάθε πληροφορία, πραγματικής ή νομικής φύσε?ως, η οποία μπορεί να επιτρέψει στο δικαστήριο ή σε άλ?λη αρμόδια αρχή του Κράτους προς το οποίο απευθύνεται, να κρίνει εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις των παραγράφων 1 έως 3. (5) Κάθε αίτημα επιστροφής υποβάλλεται εντός προθε?σμίας τριών ετών από τη στιγμή που το αιτούν Κράτος έλαβε γνώση του τόπου όπου βρίσκεται το πολιτιστικό αγαθό και της ταυτότητας του κατόχου του και σε κάθε περίπτωση, εντός προθεσμίας πενήντα ετών από την ημε?ρομηνία της εξαγωγής ή από την ημερομηνία κατά την οποία το αγαθό θα έπρεπε να έχει επιστραφεί, σύμφωνα με τους όρους της αδείας της παραγράφου 2 του παρό?ντος άρθρου.

Άρθρο 6

(1) Ο κάτοχος πολιτιστικού αγαθού, που το απέκτησε μετά την παράνομη εξαγωγή του, δικαιούται, κατά το χρόνο της επιστροφής του, να εισπράξει από το αιτούν Κράτος δίκαιη και εύλογη αποζημίωση, υπό την προϋπό?θεση ότι δεν γνώριζε ούτε εύλογα όφειλε να γνωρίζει, κα?τά το χρόνο κτήσεως, ότι το αγαθό είχε εξαχθεί παράνο?μα. (2) Για να κριθεί αν ο κάτοχος γνώριζε ή εύλογα όφειλε να γνωρίζει ότι το πολιτιστικό αγαθό είχε εξαχθεί παρά?νομα, λαμβάνονται υπόψη οι συνθήκες απόκτησης, συ?μπεριλαμβανομένης της απουσίας πιστοποιητικού εξα?γωγής, που προβλέπεται από το δίκαιο του αιτούντος Κράτους. (3) Αντί για αποζημίωση και σε συμφωνία με το αιτούν Κράτος, ο κάτοχος που οφείλει να επιστρέψει το πολιτι?στικό αγαθό στο εν λόγω Κράτος, μπορεί να αποφασίσει: (α) να διατηρήσει την κυριότητα του αγαθού, ή (β) να μεταβιβάσει την κυριότητα, έναντι ανταλλάγμα?τος ή χαριστικώς, σε πρόσωπο της επιλογής του, το οποίο διαμένει στο αιτούν Κράτος και παρέχει τα απαραίτητα εχέγγυα. (4) Οι δαπάνες που προκύπτουν από την επιστροφή του πολιτιστικού αγαθού, σύμφωνα με το παρόν άρθρο, βα?2080 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) θέση από το πρόσωπο από το οποίο απέκτησε το πολιτι?στικό αγαθό, με κληρονομιά ή με άλλο χαριστικό τρόπο.

Άρθρο 7

(1) Οι διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου δεν εφαρμό?ζονται όταν: (α) Η εξαγωγή του πολιτιστικού αγαθού δεν είναι πλέον παράνομη κατά το χρόνο που ζητείται η επιστροφή, ή (β) το αγαθό είχε εξαχθεί κατά τη διάρκεια της ζωής του προσώπου που το δημιούργησε ή εντός περιόδου πενή?ντα ετών μετά το θάνατο αυτού του προσώπου. (2) Με την επιφύλαξη των διατάξεων του εδαφίου (β) της προηγούμενης παραγράφου, οι διατάξεις του παρό?ντος κεφαλαίου εφαρμόζονται εφόσον το πολιτιστικό αγαθό δημιουργήθηκε από μέλος ή μέλη μιας φυλής ή κοινότητας αυτοχθόνων, για παραδοσιακή ή τελετουργι?κή χρήση από την κοινότητα αυτή και το αντικείμενο οφεί?λει να επιστραφεί στην εν λόγω κοινότητα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV-ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 8

(1) Αίτημα που βασίζεται στις διατάξεις των κεφαλαίων ΙΙ ή III, μπορεί να εισαχθεί ενώπιον των δικαστηρίων ή οποι?ωνδήποτε άλλων αρμοδίων αρχών του Συμβαλλόμενου Κράτους στο οποίο βρίσκεται το πολιτιστικό αγαθό, κα?θώς και ενώπιον των δικαστηρίων ή άλλων αρμοδίων αρχών, που έχουν δικαιοδοσία, σύμφωνα με τους κανόνες που ισχύουν στα Συμβαλλόμενα Κράτη. (2) Τα μέρη μπορούν να συμφωνήσουν την υποβολή της μεταξύ τους διαφοράς είτε σε δικαστήριο, είτε σε άλλη αρμόδια αρχή, ή σε διαιτησία. (3) Η λήψη προσωρινών ή ασφαλιστικών μέτρων, που προβλέπονται από το δίκαιο του Συμβαλλόμενου Κρά?τους στο οποίο βρίσκεται το αγαθό, είναι δυνατή ακόμη και στην περίπτωση που το αίτημα απόδοσης ή επιστρο?φής του αγαθού έχει εισαχθεί ενώπιον των δικαστηρίων ή άλλων αρμόδιων αρχών άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους.

Άρθρο 9

(1) Η παρούσα Σύμβαση δεν εμποδίζει ένα Συμβαλλό?μενο Κράτος να εφαρμόσει ευνοϊκότερους κανόνες για την απόδοση ή επιστροφή κλαπέντων ή παρανόμως εξαχθέντων πολιτιστικών αγαθών, από εκείνους που προβλέ?πει η παρούσα Σύμβαση. (2) Το παρόν άρθρο δεν πρέπει να ερμηνεύεται ότι δη?μιουργεί υποχρέωση αναγνώρισης, ή εκτέλεσης απόφα?σης δικαστηρίου, ή κάθε άλλης αρμόδιας αρχής άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, η οποία δεν εφαρμόζει τις δια?τάξεις της παρούσας Σύμβασης.

Άρθρο 10

(1) Οι διατάξεις του Κεφαλαίου II δεν εφαρμόζονται πα?ρά μόνο στην περίπτωση που ένα πολιτιστικό αγαθό έχει κλαπεί μετά τη θέση σε ισχύ της παρούσας Σύμβασης στο Κράτος όπου εγείρεται το αίτημα, εφόσον: (α) το αγαθό έχει κλαπεί από το έδαφος Συμβαλλόμε?νου Κράτους μετά τη θέση σε ισχύ της παρούσας Σύμβα?σης στο Κράτος αυτό. (β) το αγαθό βρίσκεται σε Συμβαλλόμενο Κράτος μετά τη θέση σε ισχύ της παρούσας Σύμβασης στο Κράτος αυτό. (2) Οι διατάξεις του Κεφαλαίου III εφαρμόζονται μόνο στην περίπτωση που ένα πολιτιστικό αγαθό έχει εξαχθεί παράνομα μετά τη θέση σε ισχύ της παρούσας Σύμβα?σης, τόσο στο αιτούν Κράτος, όσο και στο Κράτος, στο οποίο υποβάλλεται το αίτημα. (3) Η παρούσα Σύμβαση δεν νομιμοποιεί με κανένα τρόπο οποιαδήποτε παράνομη συναλλαγή που έλαβε χώ?ρα πριν από τη θέση της σε ισχύ, ή που εξαιρείται από την εφαρμογή της κατά τις παραγράφους (1) και (2) του πα?ρόντος άρθρου, ούτε περιορίζει το δικαίωμα ενός Κρά?τους, ή άλλου προσώπου, να ασκήσει αγωγή προβλεπό?μενη εκτός του πλαισίου της παρούσας Σύμβασης, για την απόδοση ή επιστροφή πολιτιστικού αγαθού, που έχει κλαπεί ή εξαχθεί παράνομα, πριν από τη θέση της σε ισχύ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V-ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 11

(1) Η παρούσα Σύμβαση είναι ανοιχτή προς υπογραφή κατά την καταληκτήρια (τελική) συνεδρίαση της Διπλω?ματικής Διάσκεψης για την υιοθέτηση της Σύμβασης UNIDROIT για τη Διεθνή Επιστροφή Κλαπέντων ή Παρα?νόμως Εξαχθέντων Πολιτιστικών Αγαθών και θα παραμεί?νει ανοιχτή για υπογραφή από όλα τα Κράτη, στη Ρώμη, μέχρι τις 30 Ιουνίου 1996. (2) Η παρούσα Σύμβαση υπόκειται σε κύρωση, αποδοχή ή έγκριση από τα Κράτη που την υπέγραψαν. (3) Η παρούσα Σύμβαση είναι ανοιχτή για προσχώρηση από όλα τα Κράτη που δεν την έχουν υπογράψει, από την ημερομηνία κατά την οποία θα είναι ανοιχτή για υπογρα?φή. (4) Η επικύρωση, η αποδοχή, η έγκριση, ή η προσχώρη?ση, προϋποθέτουν την κατάθεση ενός επίσημου εγγρά?φου για το σκοπό αυτό στον θεματοφύλακα.

Άρθρο 12

(1) Η παρούσα Σύμβαση τίθεται σε ισχύ την πρώτη ημέ?ρα του έκτου μήνα, που ακολουθεί την ημερομηνία κατά?θεσης του πέμπτου εγγράφου κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης, ή προσχώρησης. (2) Ως προς κάθε Κράτος που κυρώνει, αποδέχεται, εγκρίνει, ή προσχωρεί, στην παρούσα Σύμβαση, μετά την κατάθεση του πέμπτου εγγράφου κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης, ή προσχώρησης, η παρούσα Σύμβαση τίθεται σε ισχύ, την πρώτη ημέρα του έκτου μήνα που ακολουθεί την ημερομηνία κατάθεσης του εγγράφου κύρωσης, απο?δοχής, έγκρισης, ή προσχώρησής του.

Άρθρο 13

(1) Η παρούσα Σύμβαση δεν θίγει οποιαδήποτε διεθνή σύμβαση, η οποία δεσμεύει νομικά ένα Συμβαλλόμενο Κράτος και περιέχει διατάξεις σχετικές με θέματα που ρυθμίζει η παρούσα Σύμβαση, εκτός εάν γίνει δήλωση πε?ρί του αντιθέτου από τα Κράτη που δεσμεύονται από μια τέτοια σύμβαση. (2) Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται να συνάψει συμφωνίες με ένα ή περισσότερα συμβαλλόμενα Κράτη, προκειμένου να προωθήσει την εφαρμογή της παρούσας Σύμβασης στις αμοιβαίες σχέσεις τους. Τα Κράτη που έχουν συνάψει τέτοιες συμφωνίες οφείλουν να διαβιβά?σουν αντίγραφο τους στο θεματοφύλακα. (3) Στις μεταξύ τους σχέσεις, τα Συμβαλλόμενα Κράτη ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) 2081 των παραπάνω κανόνων.

Άρθρο 14

(1) Εφόσον ένα Συμβαλλόμενο Κράτος περιλαμβάνει δύο ή περισσότερες εδαφικές ενότητες, ανεξάρτητα από το εάν αυτές διαθέτουν ή όχι διαφορετικά συστήματα εφαρμοστέου δικαίου, ως προς τα ζητήματα που ρυθμίζει η παρούσα Σύμβαση, το Κράτος αυτό δύναται, κατά το χρόνο υπογραφής ή κατάθεσης του εγγράφου κυρώσε?ως, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης, να δηλώσει ότι η παρούσα Σύμβαση θα εφαρμόζεται σε όλες τις εδαφι?κές του ενότητες, είτε μόνο σε μία, είτε σε περισσότερες από αυτές και μπορεί να αντικαταστήσει την εν λόγω δή?λωση με άλλη, ανά πάσα στιγμή. (2) Οι παραπάνω δηλώσεις πρέπει να γνωστοποιούνται στο θεματοφύλακα και να καθορίζουν ρητά τις εδαφικές ενότητες, στις οποίες θα εφαρμόζεται η Σύμβαση. (3) Εάν, δυνάμει δηλώσεως σύμφωνα με το παρόν άρ?θρο, η παρούσα Σύμβαση εφαρμόζεται σε μια ή περισσό?τερες, αλλά όχι σε όλες τις εδαφικές ενότητες ενός Συμ?βαλλόμενου Κράτους, η αναφορά:

• α) στο έδαφος Συμβαλλόμενου Κράτους, στο Άρθρο 1,

νοείται ως αναφορά στο έδαφος μιας εδαφικής ενότητας του Κράτους αυτού.

• β) σε δικαστήριο ή άλλη αρμόδια αρχή του Συμβαλλό?μενου Κράτους ή του Κράτους, όπου ασκείται η αξίωση,

νοείται ως αναφορά σε δικαστήριο ή άλλη αρμόδια αρχή μιας εδαφικής ενότητας του εν λόγω Κράτους.

• γ) στο Συμβαλλόμενο Κράτος, όπου βρίσκεται το πολι?τιστικό αγαθό, κατά το Άρθρο 8 παρ. 1, νοείται ως αναφο?ρά στην εδαφική ενότητα του Κράτους εκείνου, όπου βρί?σκεται το αγαθό.

• δ) στο δίκαιο του Συμβαλλόμενου Κράτους, όπου βρί?σκεται το πολιτιστικό αγαθό, κατά το Άρθρο 8 παρ. 3, νο?είται ως αναφορά στο δίκαιο της εδαφικής ενότητας του

Κράτους εκείνου, στο οποίο βρίσκεται το αγαθό και,

• ε) σε Συμβαλλόμενο Κράτος, κατά το άρθρο 9, νοείται

ως αναφορά σε εδαφική περιοχή του εν λόγω Κράτους. (4) Εάν ένα Συμβαλλόμενο Κράτος δεν προβεί σε δήλω?ση, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, η παρούσα Σύμβαση εφαρμόζεται σε όλες τις εδαφικές ενότητες του εν λόγω Κράτους.

Άρθρο 15