Νόμοι — ΦΕΚ A' 150/2006

«Επένδυση» σημαίνει κάθε είδους περιουσιακό στοιχείο που επενδύεται από επενδυτές του ενός Συμβαλλομένου Μέρους στο έδαφος του άλλου Συμβαλλομένου Μέρους σύμφωνα με τη νομοθεσία του τελευταίου και περιλαμβάνει ειδικώτερα, αλλά όχι αποκλειστικά:

«Απόδοση» σημαίνει τα έσοδα που αποφέρει μία επένδυση και περιλαμβάνει ειδικώτερα, αλλά όχι αποκλειστικά, κέρδη, τόκους, υπεραξία, μερίσματα, δικαιώματα πνευματικής και βιομηχανικής ιδιοκτησίας και αμοιβές.

«Επενδυτής» σημαίνει:

«Εδαφος» σημαίνει, σε σχέση με κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος, το έδαφος υπό την κυριαρχία του, περιλαμβανομένων και των χωρικών υδάτων, καθώς και τις υποθαλάσσιες περιοχές, επί των οποίων το εν λόγω Συμβαλλόμενο Μέρος ασκεί, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, κυριαρχικά δικαιώματα ή δικαιοδοσία.

Κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος προωθεί, στο έδαφός 1603 με τη νομοθεσία του.

Επενδύσεις επενδυτών ενός Συμβαλλομένου Μέρους θα τυγχάνουν πάντοτε δικαίας και ισοτίμου μεταχειρίσεως και θα απολαμβάνουν πλήρους προστασίας και ασφαλείας στο έδαφος του άλλου Συμβαλλομένου Μέρους. Κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος διασφαλίζει οτι η διαχείριση, συντήρηση, χρήση, εκμετάλλευση ή διάθεση, στο έδαφός του, επενδύσεων επενδυτών του άλλου Συμβαλλομένου Μέρους δεν παρακωλύεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο με μέτρα αδικαιολόγητα ή διακριτικής φύσεως.

Η απόδοση των επενδύσεων και, σε περίπτωση επανεπενδύσως, το προκύπτον εξ αυτών εισόδημα, απολαμβάνουν της ιδίας προστασίας με τις αρχικές επενδύσεις.

Κάθε Συμβαλλόμενο μέρος θα τηρεί οποιαδήποτε άλλη υποχρέωση έχει αναλάβει σε σχέση με επενδύσεις επενδυτών του άλλου Συμβαλλομένου Μέρους.

Κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος θα παραχωρεί στις επενδύσεις, που πραγματοποιούνται στο έδαφός του από επενδυτές του άλλου Συμβαλλομένου Μέρους, μεταχείριση όχι λιγότερο ευνοϊκή από εκείνη που παραχωρεί σε επενδύσεις των ιδίων επενδυτών του ή σε επενδύσεις επενδυτών οιουδήποτε τρίτου κράτους, εφαρμοζόμενης της ευνοϊκοτέρας μεταχειρίσεως.

Κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος θα παραχωρεί στους επενδυτές του άλλου Συμβαλλομένου Μέρους, όσον αφορά τη δραστηριότητα που αναπτύσσουν στο έδαφός του σε σχέση με επενδύσεις, μεταχείριση όχι λιγότερο ευνοϊκή από εκείνη που παραχωρεί στους ιδίους επενδυτές του ή σε επενδυτές οιουδήποτε τρίτου κράτους, εφαρμοζόμενης της ευνοϊκοτέρας μεταχειρίσεως.

Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου δεν θα συνεπάγονται υποχρέωση του ενός Συμβαλλομένου Μέρους να επεκτείνει στους επενδυτές του άλλου Συμβαλλομένου Μέρους τα πλεονεκτήματα οποιασδήποτε μεταχειρίσεως, προτιμήσεως ή προνομίου που απορρέουν από:

Επενδύσεις επενδυτών του ενός Συμβαλλομένου Μέρους στο έδαφος του άλλου Συμβαλλομένου Μέρους, δεν θα υπόκεινται σε απαλλοτρίωση, εθνικοποίηση ή οποιοδήποτε άλλο μέτρο τα αποτελέσματα του οποίου ισοδυναμούν με απαλλοτρίωση ή εθνικοποίηση (αποκαλούμενες εφ’ εξής «απαλλοτρίωση»), παρά μόνον για λόγους δημοσίου συμφέροντος, με νόμιμες διαδικασίες, σε βάση μη διακρίσεων και κατόπιν καταβολής αμέσου, επαρκούς και αποτελεσματικής αποζημιώσεως. Η αποζημίωση αυτή θα είναι ίση με την αγοραία αξία της θιγείσης επενδύσεως αμέσως πριν από το χρονικό σημείο κατά το οποίο ελήφθη το συγκεκριμένο μέτρο ή έγινε δημοσίως γνωστό, επιλεγομένου του προγενεστέρου χρονικού σημείου, θα περιλαμβάνει τόκο από την ημέρα της απαλλοτριώσεως έως την ημέρα καταβολής, με το σύνηθες εμπορικό επιτόκιο και θα μεταφέρεται ελεύθερα σε ελεύθερα μετατρέψιμο νόμισμα.

Οι διατάξεις της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου θα εφαρμόζονται επίσης και στην περίπτωση κατά την οποία Συμβαλλόμενο Μέρος προβαίνει σε απαλλοτρίωση περιουσιακών στοιχείων εταιρείας, η οποία έχει συσταθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία του σε οποιοδήποτε σημείο του εδάφους του και της οποίας επενδυτής του άλλου Συμβαλλομένου Μέρους κατέχει μετοχές.

Οι επενδυτές του ενός Συμβαλλομένου Μέρους των οποίων οι επενδύσεις στο έδαφος του άλλου Συμβαλλομένου Μέρους υφίστανται ζημίες λόγω πολέμου ή άλλης ένοπλης σύγκρουσης, καταστάσεως εκτάκτου ανάγκης, πολιτικών αναταραχών ή άλλων παρομοίων γεγονότων στο έδαφος του άλλου Συμβαλλομένου Μέρους, θα απολαμβάνουν από το δεύτερο Συμβαλλόμενο Μέρος μεταχείριση , όσον αφορά την αποκατάσταση, αποζημίωση, αντιστάθμιση ή άλλου είδους διευθέτηση, όχι λιγότερο ευνοϊκή από εκείνη που το Συμβαλλόμενο Μέρος αυτό επιφυλάσσει στους ιδίους επενδυτές του ή στους επενδυτές τρίτου κράτους, εφαρμοζόμενης της ευνοϊκοτέρας μεταχειρίσεως. Οι προκύπτουσες πληρωμές θα καταβάλονται αμέσως και θα μεταφέρονται ελεύθερα σε ελεύθερα μετατρέψιμο νόμισμα.

Μη θιγομένων των διατάξεων της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, επενδυτές του ενός Συμβαλλομένου Μέρους οι οποίοι, σε οποιαδήποτε από τις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο αυτή, υφίστανται ζημίες στο έδαφος του άλλου Συμβαλλομένου Μέρους λόγω:

Κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος θα εγγυάται, όσον αφορά τις επενδύσεις επενδυτών του άλλου Συμβαλλομένου Μέρους, την ανεμπόδιστη χρηματική μεταβίβαση όλων των πληρωμών που σχετίζονται με αυτές τις επενδύσεις. Οι χρηματικές μεταβιβάσεις θα πραγματοποιούνται χωρίς καθυστέρηση, σε ελεύθερα μετατρέψιμο νόμισμα, με την ισοτιμία που επικρατεί στην αγορά κατά την ημέρα της μεταβιβάσεως.

Αυτές οι χρηματικές μεταβιβάσεις θα περιλαμβάνουν ειδικώτερα, αλλά όχι αποκλειστικά:

Εάν ένα Συμβαλλόμενο Μέρος ή εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπός του (για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου: το «Πρώτο Συμβαλλόμενο Μέρος») προβεί σε πληρωμές βάσει ασφαλίσεως που έχει παρασχεθεί σε σχέση με επένδυση στο έδαφος του άλλου Συμβαλλομένου Μέρους (για τους σκοπούς του παρόντος άθρου: το «Δεύτερο Συμβαλλόμενο Μέρος»), το Δεύτερο Συμβαλλόμενο Μέρος αναγνωρίζει:

Το Πρώτο Συμβαλλόμενο Μέρος θα δικαιούται σε κάθε περίπτωση:

Κάθε διαφορά μεταξύ των Συμβαλλομένων Μερών σχετική με την ερμηνεία ή την εφαρμογή της παρούσης Συμφωνίας, θα επιλύεται, εφ’ όσον τούτο είναι δυνατόν, με διαπραγματεύσεις, μέσω της διπλωματικής οδού.

Εάν η διαφορά δεν μπορέσει να διευθετηθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο εντός έξι μηνών από την έναρξη των διαπραγματεύσεων, θα υποβάλεται σε διαιτητικό δικαστήριο κατόπιν αιτήσεως οιουδήποτε Συμβαλλομένου Μέρους.

Το διαιτητικό δικαστήριο θα συγκροτείται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση ως ακολούθως: Κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος θα ορίζει έναν διαιτητή και οι δύο αυτοί διαιτητές θα ορίζουν, κατόπιν μεταξύ τους συμφωνίας, έναν υπήκοο τρίτης χώρας ως πρόεδρο. Οι διαιτητές θα ορίζονται εντός τριών μηνών και ο πρόεδρος εντός πέντε μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία το καθένα Συμβαλλόμενο Μέρος γνωστοποίησε στο άλλο Συμβαλλόμενο Μέρος την πρόθεσή του να παραπέμψει τη διαφορά σε διαιτητικό δικαστήριο.

Εάν εντός των προθεσμιών που θα καθορίζονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου δεν έχουν γίνει οι αναγκαίοι διορισμοί, οποιοδήποτε από τα Συμβαλλόμενα Μέρη μπορεί, ελλείψει άλλης συμφωνίας, να ζητήσει από τον Πρόεδρο του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης να προβεί στους αναγκαίους διορισμούς. Εάν ο Πρόεδρος του Διεθνούς Δικαστηρίου είναι υπήκοος ενός των Συμβαλλομένων Μερών ή κωλύεται κατ’ άλλον τρόπον να ασκήσει το εν λόγω καθήκον, καλείται να προβεί στους αναγκαίους διορισμούς ο Αντιπρόεδρος και, σε περίπτωση που και ο τελευταίος είναι υπήκοος Συμβαλλομένου Μέρους ή κωλύεται κατ’ άλλον τρόπον να ασκήσει το εν λόγω καθήκον, το αρχαιότερο κατά σειράν Μέλος του Διεθνούς Δικαστηρίου που δεν είναι υπήκοος Συμβαλλομένου Μέρους θα καλείται να προβεί στους αναγκαίους διορισμούς.

Το διαιτητικό δικαστήριο θα αποφασίζει σύμφωνα με το νόμο και, ιδίως, βάσει της παρούσης Συμφωνίας και άλλων σχετικών συμφωνιών μεταξύ των Συμβαλλομένων Μερών, καθώς και των γενικώς παραδεδεγμένων κανόνων και αρχών του διεθνούς δικαίου.

Εκτός εάν τα Συμβαλλόμενα Μέρη αποφασίσουν άλλως, το δικαστήριο θα καθορίσει την εσωτερική του διαδικασία. Το δικαστήριο θα εκδόσει την απόφασή του κατά πλειοψηφία. Η απόφαση αυτή είναι τελική και δεσμευτική για τα Συμβαλλόμενα Μέρη.

Κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος θα αναλάβει το κόστος του διαιτητή που όρισε το ίδιο καθώς και της εκπροσώπησής του. Το κόστος του προέδρου καθώς και κάθε άλλο κόστος θα αναλάβουν τα Συμβαλλόμενα Μέρη εξ ίσου. Το δικαστήριο δύναται πάντως να ορίσει στην απόφασή του ότι ένα από τα δύο Συμβαλλόμενα Μέρη θα αναλάβει μεγαλύτερο ποσοστό του κόστους και η απόφαση αυτή θα είναι δεσμευτική για τα Συμβαλλόμενα Μέρη.

Οι διαφορές μεταξύ επενδυτή του ενός Συμβαλλομένου Μέρους και του άλλου Συμβαλλομένου Μέρους, που αφορούν υποχρέωση του τελευταίου βάσει της παρούσης Συμφωνίας, σχετική με επένδυση του πρώτου, θα επιλύονται, εφόσον τούτο είναι δυνατόν, από τα ενδιαφερόμενα μέρη με φιλικό τρόπο.

Εάν η εν λόγω διαφορά δεν μπορέσει να επιλυθεί εντός έξι μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία ένα από τα μέρη ζήτησε τη φιλική επίλυση της, ο ενδιαφερόμενος επενδυτής μπορεί να υποβάλει τη διαφορά είτε στα αρμόδια δικαστήρια του Συμβαλλομένου Μέρους στο έδαφος του οποίου έχει πραγματοποιηθεί η επένδυση, είτε στη διεθνή διαιτησία. Κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος συγκατατίθεται δια της παρούσης Συμφωνίας στην υποβολή των εν λόγω διαφορών στη διεθνή διαιτησία.

Εφ’ όσον η διαφορά παραπεμφθεί στη διεθνή διαιτησία, ο ενδιαφερόμενος επενδυτής μπορεί να υποβάλει τη διαφορά είτε:

Το διαιτητικό δικαστήριο θα επιλύει τη διαφορά σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσης Συμφωνίας και τους εφαρμοστέους κανόνες και αρχές του διεθνούς δικαίου. Οι διαιτητικές αποφάσεις θα είναι τελεσίδικες και δεσμευτικές για τα μέρη της διαφοράς. Κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος εφαρμόζει χωρίς καθυστέρηση τις εν λόγω αποφάσεις και θα τις εκτελεί σύμφωνα με την εθνική του νομοθεσία.

Κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας ή της εκτελέσεως της διαιτητικής αποφάσεως το Συμβαλλόμενο Μέρος που έχει εμπλακεί στη διαφορά δεν δύναται να επικαλεσθεί ότι ο επενδυτής του άλλου Συμβαλλομένου Μέρους έχει τύχει αποζημιώσεως, εν όλω ή εν μέρει, βάσει ασφαλιστικής συμβάσεως.