Προεδρικά Διατάγματα — ΦΕΚ A' 151/2018

Ενσωμάτωση στο ελληνικό δίκαιο της Οδηγίας (ΕΕ) 2015/1535 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 9ης Σεπτεμβρίου 2015 (ΕΕ L 241 της 17.9.2015, σ.1) «για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών (κωδικοποιημένο κείμενο)» και άλλες διατάξεις.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Έχοντας υπόψη:

Άρθρο 1

Σκοπός - Αντικείμενο Σκοπός του παρόντος διατάγματος είναι η προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας με τις διατάξεις της οδηγίας (ΕΕ) 2015/1535 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 9ης Σεπτεμβρίου 2015 «για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών (κωδικοποιημένο κείμενο)» (EE L 241 της 17.9.2015, σ.1) καθώς και η ρύθμιση εφαρμογής του Κανονισμού (ΕΕ) 1025/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 25ης Οκτωβρίου 2012 «σχετικά με την ευρωπαϊκή τυποποίηση…» (ΕΕ L 316 της 14.11.2012, σ. 12), αναφορικά με τον εθνικό οργανισμό τυποποίησης.

Άρθρο 2

(Άρθρο 1 της Οδηγίας 2015/1535/ΕΕ)

• α) «προϊόν»: κάθε προϊόν βιομηχανικής κατασκευής,

και κάθε γεωργικό προϊόν, συμπεριλαμβανομένων και των αλιευτικών προϊόντων.

• β) «υπηρεσία»: οποιαδήποτε υπηρεσία της κοινωνίας

των πληροφοριών, ήτοι κάθε υπηρεσία που συνήθως παρέχεται έναντι αμοιβής, με ηλεκτρονικά μέσα εξ αποστάσεως και κατόπιν συγκεκριμένης παραγγελίας ενός αποδέκτη υπηρεσιών. Για τους σκοπούς του παρόντος ορισμού, νοείται με τον όρο:

• αα) «εξ αποστάσεως»: υπηρεσία που παρέχεται χωρίς

τα συμβαλλόμενα μέρη να είναι ταυτόχρονα παρόντα,

• ββ) «με ηλεκτρονικά μέσα»:υπηρεσία που παρέχεται

στην αφετηρία της και γίνεται αποδεκτή στον προορισμό της μέσω εξοπλισμών ηλεκτρονικής επεξεργασίας (συμπεριλαμβανομένης της ψηφιακής συμπίεσης) ή αποθήκευσης δεδομένων και η οποία παρέχεται, διαβιβάζεται και λαμβάνεται εξ ολοκλήρου μέσω τηλεφωνικής γραμμής, ραδιοφωνικής μετάδοσης, οπτικής ίνας ή με άλλα ηλεκτρομαγνητικά μέσα,

• γγ) «κατόπιν συγκεκριμένης παραγγελίας ενός αποδέκτη υπηρεσιών»: υπηρεσία που παρέχεται με μετάδοση

δεδομένων κατόπιν συγκεκριμένης παραγγελίας. Στο παράρτημα Α (άρθρο 11) περιέχεται ενδεικτικός κατάλογος των υπηρεσιών που δεν καλύπτονται από τον ορισμό αυτό. συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων που ισχύουν για το προϊόν όσον αφορά την ονομασία πώλησης, την ορολογία, τα σύμβολα, τις δοκιμές και τις μεθόδους δοκιμής, τη συσκευασία, τη σήμανση και το ετικετάρισμα, καθώς και τις διαδικασίες αξιολόγησης της πιστότητας. Ο όρος «τεχνική προδιαγραφή» καλύπτει επίσης τις μεθόδους και διαδικασίες παραγωγής γεωργικών προϊόντων δυνάμει του άρθρου 38 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), προϊόντων που προορίζονται για ανθρώπινη διατροφή και διατροφή των ζώων, καθώς και φαρμάκων όπως ορίζονται στο άρθρο 1 της Οδηγίας 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 311 της 28.11.2001, σ. 67), ως ισχύει, η τελευταία ενσωμάτωση της οποίας στην εθνική νομοθεσία έγινε με την υπ αρ. Δ.ΥΓ3α./Γ.Π. 32221/29.04.2013 απόφαση των υπουργών Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων – Υγείας (B’ 1049) καθώς και τις μεθόδους και διαδικασίες παραγωγής άλλων προϊόντων, εφόσον αυτές έχουν επιπτώσεις στα χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα.

• δ) «άλλη απαίτηση»: απαίτηση, εκτός των τεχνικών

προδιαγραφών, επιβαλλόμενη σε ένα προϊόν, ιδίως για λόγους προστασίας των καταναλωτών ή του περιβάλλοντος, η οποία αφορά τον κύκλο ζωής του προϊόντος μετά τη διάθεση του στην αγορά, όπως οι συνθήκες χρησιμοποίησης, ανακύκλωσης, επαναχρησιμοποίησης ή εξάλειψης του, εφόσον οι συνθήκες αυτές μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τη σύνθεση ή τη φύση του προϊόντος, ή την εμπορία του.

• ε) «κανόνας σχετικά με τις υπηρεσίες»: απαίτηση γενικής φύσεως σχετικά με την πρόσβαση στις δραστηριότητες των υπηρεσιών που περιγράφονται στην περίπτωση

• β) και στην άσκηση τους, ειδικότερα διατάξεις για τους

παρέχοντες υπηρεσίες, τις υπηρεσίες και τον αποδέκτη των υπηρεσιών, εξαιρουμένων των κανόνων που δεν αναφέρονται ειδικά στις υπηρεσίες που ορίζονται στην ίδια περίπτωση. Για τους σκοπούς του παρόντος ορισμού:

• αα) ένας κανόνας θεωρείται ότι αφορά ειδικά τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών όταν, αν ληφθεί

υπόψη η αιτιολογία και το κείμενο του, έχει συγκεκριμένο σκοπό και αντικείμενο, είτε εξ ολοκλήρου είτε σε επί μέρους διατάξεις, να ρυθμίσει με σαφή και εύστοχο τρόπο τις υπηρεσίες αυτές,

• ββ) ένας κανόνας δεν θεωρείται ότι αφορά ειδικά τις

υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών όταν αφορά τις υπηρεσίες αυτές μόνον κατά συνεκδοχή ή κατά σύμπτωση.

• στ) «τεχνικός κανόνας/κανονισμός»: τεχνική προδιαγραφή ή άλλη απαίτηση ή κανόνας σχετικά με τις υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των οικείων διοικητικών

διατάξεων των οποίων η τήρηση είναι υποχρεωτική από το νόμο ή την πρακτική (de jure ή de facto), για την εμπορία, την παροχή υπηρεσιών, την εγκατάσταση ενός φορέα παροχής υπηρεσιών ή τη χρήση σε κράτος μέλος ή σε σημαντικό τμήμα του κράτους αυτού, όπως επίσης, με την επιφύλαξη των οριζομένων στο άρθρο 8, οι νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις των κρατών μελών που απαγορεύουν την κατασκευή, εισαγωγή, εμπορία ή χρήση ενός προϊόντος και την παροχή ή χρήση μιας υπηρεσίας ή την εγκατάσταση για την παροχή των υπηρεσιών αυτών. Τεχνικοί κανόνες de facto είναι ιδίως:

• αα) οι νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις ενός κράτους μέλους οι οποίες παραπέμπουν είτε

σε τεχνικές προδιαγραφές ή άλλες απαιτήσεις είτε σε κανόνες σχετικά με τις υπηρεσίες, είτε σε επαγγελματικούς κώδικες ή κώδικες ορθής πρακτικής που με τη σειρά τους παραπέμπουν σε τεχνικές προδιαγραφές ή άλλες απαιτήσεις ή κανόνες σχετικά με τις υπηρεσίες, η τήρηση των οποίων αποτελεί τεκμήριο συμβατότητας προς τις προδιαγραφές που καθορίζονται από τις εν λόγω νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις,

• ββ) οι εκούσιες συμφωνίες στις οποίες η δημόσια αρχή

είναι συμβαλλόμενο μέρος και οι οποίες αποσκοπούν στην τήρηση, προς το δημόσιο συμφέρον, των τεχνικών προδιαγραφών ή άλλων απαιτήσεων ή κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες. Εξαιρούνται οι συγγραφές υποχρεώσεων των δημοσίων συμβάσεων,

• γγ) οι τεχνικές προδιαγραφές ή άλλες απαιτήσεις ή οι

κανόνες περί υπηρεσιών, που συνδέονται με φορολογικά ή οικονομικά μέτρα και επηρεάζουν την κατανάλωση προϊόντων ή υπηρεσιών ενθαρρύνοντας την τήρηση των τεχνικών αυτών προδιαγραφών ή άλλων απαιτήσεων ή κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες. Εξαιρούνται οι τεχνικές προδιαγραφές ή άλλες απαιτήσεις ή οι κανόνες σχετικά με τις υπηρεσίες που έχουν σχέση με τα εθνικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης.

• ζ) «σχέδιο τεχνικού κανόνα/κανονισμού»: το κείμενο

μιας τεχνικής προδιαγραφής ή άλλης απαίτησης ή ενός κανόνα σχετικά με τις υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των διοικητικών διατάξεων, που εκπονείται προκειμένου η τεχνική αυτή προδιαγραφή ή απαίτηση ή κανόνας σχετικά με τις υπηρεσίες να καθιερωθεί αμέσως ή εν τέλει ως τεχνικός κανόνας, και το οποίο, δεδομένου ότι βρίσκεται σε προπαρασκευαστικό στάδιο, μπορεί να υποστεί ουσιαστικές τροποποιήσεις.

• α) στις υπηρεσίες ραδιοφωνικών μεταδόσεων ˙

• β) στις υπηρεσίες ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων ως

ορίζονται στο άρθρο 1 παρ. 1 στοιχείο ε) της οδηγίας 2010/13/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 95 της 15.04.2010, σ. 1), η οποία ενσωματώθηκε στην εθνική νομοθεσία με το π.δ. 109/2010 (Α’ 190)˙

• γ) στους κανόνες που άπτονται ζητημάτων εμπιπτόντων στις κανονιστικές ρυθμίσεις του τομέα των τηλεπικοινωνιών της Ένωσης, όπως αυτές ορίζονται στην

οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 33), ως ισχύει, η τελευταία ενσωμάτωση της οποίας στην εθνική νομοθεσία έγινε με το ν. 4070/2012 (Α’ 82)˙

• δ) στους κανόνες που άπτονται ζητημάτων εμπιπτόντων στις κανονιστικές ρυθμίσεις του τομέα των χρημα

Β (άρθρο 11) του παρόντος προεδρικού διατάγματος ˙

• ε) στους κανόνες που εκδίδονται από ή για οργανωμένες αγορές σύμφωνα με την οδηγία 2004/39/ΕΚ του

Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 145 της 30.4.2004, σ. 1) η οποία ενσωματώθηκε στην εθνική νομοθεσία με το ν.3606/2007 (ΦΕΚ Α’ 195), ως ισχύει, ή από ή για άλλες αγορές ή οργανισμούς που προσφέρουν συμψηφιστικές ή εκκαθαριστικές υπηρεσίες προς τις αγορές αυτές, με εξαίρεση μόνο τις προβλέψεις της παραγράφου 2 του άρθρου 6 του παρόντος ˙

• στ) για τα μέτρα που θεσπίζονται ως αναγκαία στο

πλαίσιο των Συνθηκών προκειμένου να εξασφαλίσουν την προστασία του κοινού, και ιδιαίτερα των εργαζομένων, κατά τη χρήση προϊόντων, εφόσον τα μέτρα αυτά δεν επηρεάζουν τα προϊόντα.

Άρθρο 3

(Άρθρο 4 της Οδηγίας 2015/1535/ΕΕ και άλλες διατάξεις)

Άρθρο 4

(Άρθρο 2 της Οδηγίας 2015/1535/ΕΕ) Mε απόφαση του Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης ορίζεται υπάλληλος της Γενικής Γραμματείας Βιομηχανίας ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στη μόνιμη επιτροπή του άρθρου 2 της Οδηγίας (ΕΕ) 2015/1535 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, εφεξής επιτροπή, ο οποίος, ανά περίπτωση, μπορεί να υποβοηθείται τόσο από άλλες Δημόσιες Υπηρεσίες και Οργανισμούς, όσο και από εμπειρογνώμονες ή συμβούλους για τη διατύπωση των ελληνικών θέσεων.

Άρθρο 5

(Άρθρο 3 της Οδηγίας 2015/1535/ΕΕ) Ο εκπρόσωπος της Ελλάδας:

• α) να μεριμνήσει, εφόσον χρειάζεται, και προκειμένου

να αποφευχθεί ο κίνδυνος παρεμπόδισης των συναλλαγών, να αποφασίσουν τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη σε μία πρώτη φάση μεταξύ τους για τα κατάλληλα μέτρα,

• β) να λάβει κάθε κατάλληλο μέτρο σχετικά με τα αναφερόμενα στην παράγραφο 2,

• γ) να εντοπίσει τους τομείς για τους οποίους αποδεικνύεται αναγκαία η εναρμόνιση και ανάληψη, ενδεχο

• δ) να επιλέξει το πρακτικό σύστημα που θα πρέπει να

εφαρμοστεί για την ανταλλαγή πληροφοριών που προβλέπει η Οδηγία 2015/1535/ΕΕ και των τροποποιήσεων που θα πρέπει, ενδεχομένως, να γίνουν σε αυτό,

• ε) να επανεξετάσει τη λειτουργία του συστήματος, που

θέτει σε εφαρμογή το παρόν π.δ,

• στ) να εκφράσει γνώμη σε κάθε σχέδιο τεχνικού κανόνα που τίθεται υπόψη της επιτροπής,

• ζ) να επιληφθεί κάθε άλλου ζητήματος που αφορά

στην εφαρμογή της Οδηγίας 2015/1535/ΕΕ.

Άρθρο 6

(Άρθρο 5 της Οδηγίας 2015/1535/ΕΕ)