Νόμοι — ΦΕΚ A' 213/2006

«στρατιωτικό προσωπικό»: α) το στρατιωτικό προσωπικό το αποσπασμένο από τα κράτη μέλη στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου προκειμένου να αποτελέσει το Στρατιωτικό Επιτελείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΕπΕΕ),

«πολιτικό προσωπικό»: το πολιτικό προσωπικό που αποσπάται από τα κράτη μέλη σε όργανα της ΕΕ για να ενεργεί στα πλαίσια της προετοιμασίας και της εκτέλεσης των καθηκόντων που αναφέρονται στο άρθρο 17, παράγραφος 2 της ΣΕΕ, συμπεριλαμβανόμενων των ασκήσεων, ή το πολιτικό προσωπικό, εξαιρουμένου του προσωπικού το οποίο προσλαμβάνεται επιτόπου, που εργάζεται σε αρχηγεία ή δυνάμεις ή τίθεται κατ’ άλλο τρόπο στη διάθεση της ΕΕ από τα κράτη μέλη για τις ίδιες ενέργειες,

«εξαρτώμενο πρόσωπο»: κάθε πρόσωπο που ορίζεται ή αναγνωρίζεται ως μέλος της οικογένειας ή που ορίζεται ως μέλος του νοικοκυριού του μέλους του στρατιωτικού ή πολιτικού προσωπικού από τους νόμους του κράτους προελεύσεως· αν πάντως οι νόμοι αυτοί θεωρούν ως μέλος της οικογένειας ή του νοικοκυριού μόνον το πρόσωπο που ζει υπό την ίδια στέγη του μέλους του στρατιωτικού ή πολιτικού προσωπικού, ο όρος αυτός θεωρείται ότι εκπληρούται, όταν το συγκεκριμένο πρόσωπο εξαρτάται κυρίως από το εν λόγω μέλος,

«δυνάμεις»: τα άτομα τα οποία ανήκουν σε στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό ή οι οντότητες που απαρτίζονται από στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό κατά τα οριζόμενα στις παραγράφους 1 και 2, υπό την προϋπόθεση ότι τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη μπορούν να συμφωνούν ότι ορισμένα άτομα, μονάδες, σχηματισμοί ή άλλες οντότητες δεν θεωρούνται ότι αποτελούν ή συμπεριλαμβάνονται σε δύναμη για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας,

«αρχηγεία»: τα αρχηγεία που βρίσκονται στο έδαφος των κρατών μελών, έχουν συγκροτηθεί από ένα ή περισσότερα κράτη μέλη ή από διεθνή οργανισμό και μπορεί να τίθενται στη διάθεση της ΕΕ στα πλαίσια της προετοιμασίας και της εκτέλεσης των καθηκόντων που αναφέρονται στο άρθρο 17, παράγραφος 2 της ΣΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των ασκήσεων,

«κράτος προελεύσεως»: το κράτος μέλος στο οποίο ανήκει το μέλος του στρατιωτικού ή πολιτικού προσωπικού ή η δύναμη,

«κράτος διαμονής»: το κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου βρίσκεται το μέλος του στρατιωτικού ή πολιτικού προσωπικού, η δύναμη ή τα αρχηγεία είτε διότι έχουν τοποθετηθεί ή αναπτυχθεί εκεί είτε διότι διέρχονται από εκεί υπό διαμετακόμιση, σε συνάρτηση με ατομική ή ομαδική εντολή αποστολής ή με διαταγή απόσπασης στα όργανα της ΕΕ.

Τα κράτη μέλη διευκολύνουν, εφόσον χρειάζεται, την είσοδο, τη διαμονή και την αναχώρηση για υπηρεσιακούς λόγους του αναφερόμενου στο άρθρο 1 προσωπικού και των εξαρτώμενων προσώπων. Εντούτοις, είναι δυνατόν να απαιτείται από το προσωπικό και τα εξαρτώμενα πρόσωπα να αποδεικνύουν ότι εμπίπτουν στις κατηγορίες που περιγράφονται στο άρθρο 1.

Για το σκοπό αυτό, και υπό την επιφύλαξη των σχετικών κανόνων που διέπουν την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων δυνάμει του κοινοτικού δικαίου, αρκεί ατομική ή ομαδική εντολή μετακίνησης ή διαταγή απόσπασης στα όργανα της ΕΕ.

Οι εν γένει άδειες οδήγησης που εκδίδουν οι στρατιωτικές υπηρεσίες του κράτους προελεύσεως αναγνωρίζονται στο έδαφος του κράτους διαμονής για παρόμοια στρατιωτικά οχήματα.

Το εξουσιοδοτημένο προσωπικό ενός κράτους μέλους δύναται να παρέχει ιατρική και οδοντιατρική περίθαλψη στο προσωπικό των δυνάμεων και αρχηγείων οποιουδήποτε άλλου κράτους μέλους.

Το αποσπασμένο στα όργανα της ΕΕ στρατιωτικό ή πολιτικό προσωπικό απολαύει ετεροδικίας προκειμένου περί προφορικού ή γραπτού λόγου και πράξεων στις οποίες προέβη υπό την επίσημη ιδιότητά του· η εν λόγω ετεροδικία εξακολουθεί να ισχύει ακόμη και μετά την παύση της απόσπασής τους.

Η ετεροδικία που αναφέρεται στο παρόν άρθρο παρέχεται προς το συμφέρον της ΕΕ και όχι προς όφελος του συγκεκριμένου προσωπικού.

Τόσο η αρμοδία αρχή του κράτους προελεύσεως όσο και τα οικεία όργανα της ΕΕ δύνανται να άρουν την ετεροδικία του αποσπασμένου στα όργανα της ΕΕ στρατιωτικού ή πολικού προσωπικού, εάν η εν λόγω ετεροδικία παρακωλύει την απονομή της δικαιοσύνης και η εν λόγω αρμοδία αρχή και το οικείο όργανο της ΕΕ δύνανται να την άρουν χωρίς να θίγονται τα συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα όργανα της ΕΕ συνεργάζονται ανά πάσα στιγμή με τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών για να διευκολύνουν την εύρυθμη λειτουργία της δικαιοσύνης και φροντίζουν να προλαμβάνουν οποιαδήποτε κατάχρηση της ασυλίας που παρέχεται δυνάμει του παρόντος άρθρου.

Εάν αρμοδία αρχή ή δικαστικό όργανο κράτους μέλους κρίνει ότι συντρέχει κατάχρηση ασυλίας παρεχόμενης δυνάμει του παρόντος άρθρου, η αρμόδια αρχή του κράτους προελεύσεως και το οικείο όργανο της ΕΕ διαβουλεύονται, κατόπιν αιτήματος, με την αρμόδια αρχή του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, για να αποφασίσουν κατά πόσον συντρέχει κατάχρηση.

Εάν οι διαβουλεύσεις δεν καταλήξουν σε ικανοποιητικό και για τα δύο μέρη αποτέλεσμα, η διαφορά εξετάζεται από το οικείο όργανο της ΕΕ με σκοπό να επιτευχθεί διευθέτηση.

Εάν η διαφορά δεν μπορέσει να διευθετηθεί, το οικείο όργανο της ΕΕ αποφασίζει τους λεπτομερείς διακανονισμούς για τη διευθέτηση της διαφοράς. Το Συμβούλιο, καθόσον το αφορά, υιοθετεί ομόφωνα τους εν λόγω διακανονισμούς.

Οι κανονικά συγκροτημένες από στρατιωτικό ή πολιτικό προσωπικό μονάδες, σχηματισμοί ή οντότητες δικαιούνται να ασκούν αστυνομικά καθήκοντα επί όλων των στρατοπέδων, εγκαταστάσεων, αρχηγείων ή άλλων χώρων που κατέχουν αποκλειστικά, δυνάμει συμφωνίας με το κράτος διαμονής. Η αστυνομία των εν λόγω μονάδων, σχηματισμών και οντοτήτων μπορεί να λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα για την εξασφάλιση της τήρησης της τάξης και ασφάλειας μέσα σ’ αυτούς τους χώρους.

Εκτός των εν λόγω χώρων, η αναφερόμενη στην παράγραφο 1 αστυνομία μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο κατόπιν διακανονισμού με τις αρχές του κράτους διαμονής και σε συνεργασία μαζί τους, και μόνον στο μέτρο που η χρησιμοποίηση αυτή είναι αναγκαία για την τήρηση της τάξης και πειθαρχίας μεταξύ των μελών των μονάδων, σχηματισμών ή οντοτήτων.

Το στρατιωτικό προσωπικό δύναται να κατέχει και να φέρει υπηρεσιακά όπλα, υπό την προϋπόθεση ότι είναι εξουσιοδοτημένο προς τούτο από τις εντολές του και με την επιφύλαξη διακανονισμού με τις αρχές του κράτους διαμονής.

Το πολιτικό προσωπικό δύναται να κατέχει και να φέρει υπηρεσιακά όπλα, υπό την προϋπόθεση ότι είναι εξουσιοδοτημένο προς τούτο από τις εθνικές ρυθμίσεις

Τα αρχεία και τα λοιπά επίσημα έγγραφα αρχηγείου τα οποία διατηρούνται στους χώρους που χρησιμοποιούνται από τα αρχηγεία αυτά ή βρίσκονται στην κατοχή δεόντως εξουσιοδοτημένου μέλους του αρχηγείου είναι απαραβίαστα, εκτός εάν το αρχηγείο παραιτηθεί αυτής της ασυλίας. Κατόπιν αιτήματος του κράτους διαμονής και παρουσία εκπροσώπου του, το αρχηγείο ελέγχει τη φύση κάθε εγγράφου προκειμένου να επιβεβαιώσει ότι αυτό τυγχάνει της ασυλίας του παρόντος άρθρου.

Εάν αρμοδία αρχή ή δικαστικό όργανο του κράτους διαμονής κρίνει ότι συντρέχει κατάχρηση απαραβιάστου παρεχόμενου δυνάμει του παρόντος άρθρου, το Συμβούλιο διαβουλεύεται, κατόπιν αιτήματος, με τις αρμόδιες αρχές του κράτους διαμονής, προκειμένου να διαπιστώσει κατά πόσον συντρέχει κατάχρηση.

Εάν οι διαβουλεύσεις δεν καταλήξουν σε ικανοποιητικό και για τα δυο μέρη αποτέλεσμα, η διαφορά εξετάζεται από το Συμβούλιο, με σκοπό να επιτευχθεί διευθέτηση. Εάν η διαφορά δεν μπορέσει να διευθετηθεί, το Συμβούλιο υιοθετεί ομόφωνα τους ακριβείς διακανονισμούς για τη διευθέτησή της.

Σε περίπτωση που οι νομικές επιπτώσεις οιαδήποτε μορφής φορολόγησης στο κράτος διαμονής εξαρτάται από τον τόπο διαμονής ή κατοικίας, ο χρόνος κατά τον οποίο το στρατιωτικό ή πολιτικό προσωπικό βρίσκεται στο έδαφος του εν λόγω κράτους μόνο λόγω της ιδιότητάς του ως στρατιωτικό ή πολιτικό προσωπικό, δεν θεωρείται ως χρόνος διαμονής στο εν λόγω κράτος ή ως συνεπαγόμενος αλλαγή διαμονής ή κατοικίας για τους σκοπούς της εν λόγω φορολόγησης.

Το στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό απαλλάσσεται στο κράτος διαμονής από τη φορολόγηση του μισθού και των εν γένει αποδοχών που του καταβάλλονται λόγω αυτής της ιδιότητάς του από το κράτος προελεύσεως ή από τη φορολόγηση επί κάθε ενσώματου κινητού που βρίσκεται στο κράτος διαμονής μόνο λόγω της προσωρινής παρουσίας του εκεί.

Το παρόν άρθρο ουδόλως κωλύει τη φορολόγηση του στρατιωτικού ή πολιτικού προσωπικού σε σχέση με τυχόν κερδοσκοπική δραστηριότητα, πλην της υπ’ αυτή την ιδιότητα εργασίας του, στην οποία επιδίδεται στο κράτος διαμονής, ούτε, εκτός όσον αφορά τον μισθό, τις εν γένει αποδοχές και τα ενσώματα κινητά που αναφέρονται στην παράγραφο 2, παρακωλύει τη φορολόγηση στην οποία το εν λόγω στρατιωτικό ή πολιτικό προσωπικό υπάγεται δυνάμει του δικαίου του κράτους διαμονής έστω και αν θεωρείται ότι έχει τη διαμονή ή την κατοικία του εκτός του εδάφους του κράτους αυτού.