Νόμοι — ΦΕΚ A' 224/2004

ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ F

ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ Αρ. Φύλλου 224 19 Νοεμβρίου 2004

ΝΟΜΟΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 3287

Κύρωση της Σύμβασης για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων στην αλλοδαπή σε αστικές ή εμπορικές υποθέ?σεις

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Εκδίδομε τον ακόλουθο νόμο που ψήφισε η Βουλή: 5985 CONVENTION ON THE TAKING OF EVIDENCE ABROAD IN CIVIL OR COMMERCIAL MATTERS (Concluded March 18, 1970) The States signatory to the present Convention, Desiring to facilitate the transmission and execution of Letters of Request and to further the accommodation of the different methods which they use for this purpose, Desiring to improve mutual judicial co-operation in civil or commercial matters, Have resolved to conclude a Convention to this effect and have agreed upon the following provisions: CHAPTER I - LETTERS OF REQUEST Article 1 In civil or commercial matters a judicial authority of a Con?tracting State may, in accordance with the provisions of the law of that State, request the competent authority of anoth?er Contracting State, by means of a Letter of Request, to obtain evidence, or to perform some other judicial act. A Letter shall not be used to obtain evidence which is not intended for use in judicial proceedings, commenced or contemplated. The expression «other judicial act» does not cover the service of judicial documents or the issuance of any pro?cess by which judgments or orders are executed or en?forced, or orders for provisional or protective measures. Article 2 A Contracting State shall designate a Central Authority which will undertake to receive Letters of Request coming from a judicial authority of another Contracting State and to transmit them to the authority competent to execute them. Each State shall organize the Central Authority in accor?dance with its own law. Letters shall be sent to the Central Authority of the State of execution without being transmitted through any other authority of that State. Article 3 A Letter of Request shall specify?a) the authority requesting its execution and the author?ity requested to execute it, if known to the requesting au?thority; b) the names and addresses of the parties to the pro?ceedings and their representatives, if any; c) the nature of the proceedings for which the evidence is required, giving all necessary information in regard thereto; Άρθρο πρώτο Κυρώνεται και έχει την ισχύ, που ορίζει το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, η Σύμβαση για τη συλλογή αποδεικτι?κών στοιχείων στην αλλοδαπή σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις, που υπογράφηκε στη Χάγη στις 18 Μαρτίου 1970, της οποίας το κείμενο σε πρωτότυπο στην αγγλική γλώσσα και σε μετάφραση στην ελληνική έχει ως εξής: e) the names and addresses of the persons to be examined; f) the questions to be put to the persons to be examined or a statement of the subject-matter about which they are to be examined; g) the documents or other property, real or personal, to be inspected; h) any requirement that the evidence is to be given on oath or affirmation, and any special form to be used; i) any special method or procedure to be followed under Article 9. A Letter may also mention any information necessary for the application of Article 11. No legalization or other like formality may be required. Article 4 A Letter of Request shall be in the language of the au?thority requested to execute it orJ6e. accompanied by a translation into that language. Nevertheless, a Contracting State shall accept a Letter in either English or French, or a translation into one of these languages, unless it has made the reservation authorized by Article 33. A Contracting State which has more than one official lan?guage and cannot, for reasons of internal . law, accept Letters in one of these languages for the whole of. its ter?ritory, shall, by declaration, specify the language in which the Letter or translation thereof shall be expressed for exe?cution in the specified parts of its territory. In case of failure to comply with this declaration, without justifiable excuse, the costs of translation into the required language shall be borne by the State of origin. A Contracting State may, by declaration, specify the lan?guage or languages other than those referred to in the pre?ceding paragraphs, in which a Letter may be sent to its Central Authority. Any translation accompanying a Letter shall be certified as correct, either by a diplomatic officer or consular agent or by a sworn translator or by any other person so au?thorized in either State. Article 5 If the Central Authority considers that the request does not comply with the provisions of the present Convention, it shall promptly inform the authority of the State of origin which transmitted the Letter of Request, specifying the ob?jections to the Letter. Article 6 If the authority to whom a Letter of Request has been transmitted is not competent to execute it, the Letter shall be sent forthwith to the authority in the same State which is competent to execute it in accordance with the provisions of its own law. Article 7 The requesting authority shall, if it so desires, be in?formed of the time when, and the place where, the pro?ceedings will take place, in order that the parties con?cerned, and their representatives, if any, may be present. This information shall be sent directly to the parties or their representatives when the authority of the State of origin so requests. Article 8 A Contracting State may declare that members of the judicial personnel of the requesting authority of another Contracting State may be present at the execution of a Letter of Request. Prior authorization by the competent au?thority designated by the declaring State may be required. Article 9 The judicial authority which executes a Letter of Request shall apply its own law as to the methods and procedures to be followed. However, it will follow a request of the requesting author?ity that a special method or procedure be followed, unless this is incompatible with the internal law of the State of exe?cution or is impossible of performance by reason of its in?ternal practice and procedure or by reason of practical dif?ficulties. A Letter of Request shall be executed expeditiously. Article 10 In executing a Letter of Request the requested authority shall apply the appropriate measures of compulsion in the instances and to the same extent as are provided by its in?ternal law for the execution of orders issued by the authori?ties of its own country or of requests made by parties in in?ternal proceedings. Article 11 In the execution of a Letter of Request the person con?cerned may refuse to give evidence in so far as he has a privilege or duty to refuse to give the evidence - a) under the law of the State of execution; or b) under the law of the State of origin, and the privilege or duty has been specified in the Letter, or, at the instance of the requested authority, has been otherwise confirmed to that authority by the requesting authority. A Contracting State may declare that, in addition, it will respect privileges and duties existing under the law of States other than the State of origin and the State of exe?cution, to the extent specified in that declaration. Article 12 The execution of a Letter of Request may be refused on?ly to the extent that - a) in the State of execution the execution of the Letter does not fall within the functions of the judiciary; or b) the State addressed considers that its sovereignty or security would be prejudiced thereby. Execution may not be refused solely on the ground that under its internal law the State of execution claims exclu?sive jurisdiction over the subject-matter of the action or that its internal law would not admit a right of action on it. Article 13 The documents establishing the execution of the Letter of Request shall be sent by the requested authority to the 5986 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) immediately through the same channel and advised of the reasons. Article 14 The execution of the Letter of Request shall not give rise to any reimbursement of taxes or costs of any nature. Nevertheless, the State of execution has the right to re?quire the State of origin to reimburse the fees paid to experts and interpreters and the costs occasioned by the use of a special procedure requested by the State of origin under Article 9, paragraph 2. The requested authority whose law obliges the parties themselves to secure evidence, and which is not able itself to execute the Letter, may, after having obtained the consent of the requesting authority, appoint a suitable person to do so. When seeking this consent the requested authority shall indicate the approximate costs which would result from this procedure. If the requesting authority gives its consent it shall reimburse any costs incurred; without such consent the requesting authority shall not be liable for the costs. CHAPTER II - TAKING OF EVIDENCE BY DIPLOMATIC OFFICERS, CONSULAR AGENTS AND COMMISSIONERS Article 15 In civil or commercial matters, a diplomatic officer or con?sular agent of a Contracting State may, in the territory of an?other Contracting State and within the area where he exer?cises his functions, take the evidence without compulsion of nationals of a State which he represents in aid of pro?ceedings commenced in the courts of a State which he rep?resents. A Contracting State may declare that evidence may be taken by a diplomatic officer or consular agent only if per?mission to that effect is given upon application made by him or on his behalf to the appropriate authority desig?nated by the declaring State. Article 16 A diplomatic officer or consular agent of a Contracting State may, in the territory of another Contracting State and within the area where he exercises his functions, also take the evidence, without compulsion, of nationals of the State in which he exercises his functions or of a third State, in aid of proceedings commenced in the courts of a State which he represents, if?a) a competent authority designated by the State in which he exercises his functions has given its permission either generally or in the particular case, and b) he complies with the conditions which the competent authority has specified in the permission. A Contracting State may declare that evidence may be taken under this Article without its prior permission. Article 17 In civil or commercial matters, a person duly appointed as a commissioner for the purpose may, without compul?sion, take evidence in the territory of a Contracting State in aid of proceedings commenced in the courts of another Contracting State, if?a) a competent authority designated by the State where the evidence is to be taken has given its permission either generally or in the particular case; and b) he complies with the conditions which the competent authority has specified in the permission. A Contracting State may declare that evidence may be taken under this Article without its prior permission. Article 18 A Contracting State may declare that a diplomatic officer, consular agent or commissioner authorized to take evi?dence under Articles 15, 16 or 17, may apply to the com?petent authority designated by the declaring State for ap?propriate assistance to obtain the evidence by compul?sion. The declaration may contain such conditions as the declaring State may see fit to impose. If the authority grants the application it shall apply any measures of compulsion which are appropriate and are prescribed by its law for use in internal proceedings. Article 19 The competent authority, in giving the permission re?ferred to in Articles 15, 16 or 17, or in granting the appli?cation referred to in Article 18, may lay down such condi?tions as it deems fit, inter alia, as to the time and place of the taking of the evidence. Similarly it may require that it be giv?en reasonable advance notice of the time, date and place of the taking of the evidence; in such a case a represen?tative of the authority shall be entitled to be present at the taking of the evidence. Article 20 In the taking of evidence under any Article of this Chap?ter persons concerned may be legally represented. Article 21 Where a diplomatic officer, consular agent or commis?sioner is authorized under Articles 15,16 or 17 to take evi?dence - a) he may take all kinds of evidence which are not in?compatible with the law of the State where the evidence is taken or contrary to any permission granted pursuant to the above Articles, and shall have power within such limits to administer an oath or take an affirmation; b) a request to a person to appear or to give evidence shall, unless the recipient is a national of the State where the action is pending, be drawn up in the language of the place where the evidence is taken or be accompanied by a translation into such language; c) the request shall inform the person that he may be legally represented and, in any State that has not filed a declaration under Article 18, shall also inform him that he is not compelled to appear or to give evidence; d) the evidence may be taken in the manner provided by the law applicable to the court in which the action is pend?ing provided that such manner is not forbidden by the law of the State where the evidence is taken; ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) 5987 The fact that an attempt to take evidence under the pro?cedure laid down in this Chapter has failed, .. owing to the refusal of a person to give evidence, shall not prevent an application being subsequently made to take the evidence in accordance with Chapter I. CHAPTER III - GENERAL CLAUSES Article 23 A Contracting State may at the time of signature, ratifi?cation or accession, declare that it will not execute Letters of Request issued for the purpose of obtaining pre-trial dis?covery of documents as known in Common Law countries. Article 24 A Contracting State may designate other authorities in addition to the Central Authority and shall determine the extent of their competence. However, Letters of Request may in all cases be sent to the Central Authority. Federal States shall be free to designate more than one Central Authority. Article 25 A Contracting State which has more than one legal system may designate the authorities of one of such systems, which shall have exclusive competence to exe?cute Letters of Request pursuant to this Convention. Article 26 A Contracting State, if required to do so because of con?stitutional limitations, may request the reimbursement by the State of origin of fees and costs, in connection with the execution of Letters of Request, for the service of process necessary to compel the appearance of a person to give e?vidence, the costs of attendance of such persons, and the cost of any transcript of the evidence. Where a State has made a request pursuant to the above paragraph, any other Contracting State may request from that State the reimbursement of similar fees and costs. Article 27 The provisions of the present Convention shall not pre?vent a Contracting State from - a) declaring that Letters of Request may be transmitted to its judicial authorities through channels other than those provided for in Article 2; b) permitting, by internal law or practice, any act provid?ed for in this Convention to be performed upon less re?strictive conditions; c) permitting, by internal law or practice, methods of tak?ing evidence other than those provided for in this Conven?tion. Article 28 The present Convention shall not prevent an agreement between any two or more Contracting States to derogate from - a) the provisions of Article 2 with respect to methods of transmitting Letters of Request; b) the provisions of Article 4 with respect to the lan?guages which may be used; c) the provisions of Article 8 with respect to the presence of judicial personnel at the execution of Letters; d) the provisions of Article 11 with respect to the privi?leges and duties of witnesses to refuse to give evidence; e) the provisions of Article 13 with respect to the methods of returning executed Letters to the requesting authority; f) the provisions of Article 14 with respect to fees and costs; g) the provisions of Chapter II. Article 29 Between Parties to the present Convention who are also Parties to one or both of the Conventions on Civil Proce?dure signed at The Hague on the 17th of July 1905 and the 1st of March 1954, this Convention shall replace Articles 816 of the earlier Conventions. Article 30 The present Convention shall not affect the application of Article 23 of the Convention of 1905, or of Article 24 of the Convention of 1954. Article 31 Supplementary Agreements between Parties to the Conventions of 1905 and 1954 shall be considered as e?qually applicable to the present Convention unless the Par?ties have otherwise agreed. Article 32 Without prejudice to the provisions of Articles 29 and 31, the present Convention shall not derogate from conven?tions containing provisions on the matters covered by this Convention to which the Contracting States are, or shall become Parties. Article 33 A State may, at the time of signature, ratification or ac?cession exclude, in whole or in part, the application of the provisions of paragraph 2 of Article 4 and of Chapter IL No other reservation shall be permitted. Each Contracting State may at any time withdraw a reservation it has made; the reservation shall cease to have effect on the sixtieth day after notification of the withdrawal. When a State has made a reservation, any other State af?fected thereby may apply the same rule against the re?serving State. Article 34 A State may at any time withdraw or modify a declaration. Article 35 A Contracting State shall, at the time of the deposit of its instrument of ratification or accession, or at a later date, in?form the Ministry of Foreign Affairs of the Netherlands of the designation of authorities, pursuant to Articles 2, 8, 24 and 25. A Contracting State shall likewise inform the Ministry, where appropriate, of the following - 5988 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) diplomatic officers and consular agents, pursuant to Arti?cles 15, 16 and 18 respectively; b) the designation of the authorities whose permission may be required in the taking of evidence by commission?ers pursuant to Article 17 and of those who may grant the assistance provided for in Article 18; c) declarations pursuant to Articles 4, 8, 11, 15, 16, 17, 18, 23 and 27; d) any withdrawal or modification of the above desig?nations and declarations; e) the withdrawal of any reservation. Article 36 Any difficulties which may arise between Contracting States in connection with the operation of this Convention shall be settled through diplomatic channels. Article 37 The present Convention shall be open for signature by the States represented at the Eleventh Session of the H?ague Conference on Private International Law. It shall be ratified, and the instruments of ratification shall be deposited with the Ministry of Foreign Affairs of the Netherlands. Article 38 The present Convention shall enter into force on the sixti?eth day after the deposit of the third instrument of ratifi?cation referred to in the second paragraph of Article 37. The Convention shall enter into force for each signatory State which ratifies subsequently on the sixtieth day after the deposit of its instrument of ratification. Article 39 Any State not represented at the Eleventh Session of the Hague Conference on Private International Law which is a Member of this Conference or of the United Nations or of a specialized agency of that Organization, or a Party to the Statute of the International Court of Justice may accede to the present Convention after it has entered into force in ac?cordance with the first paragraph of Article 38. The instrument of accession shall be deposited with the Ministry of Foreign Affairs of the Netherlands. The Convention shall enter into force for a State acced?ing to it on the sixtieth day after the deposit of its instrument of accession. The accession will have effect only as regards the re?lations between the acceding State and such Contracting States as will have declared their acceptance of the acces?sion. Such declaration shall be deposited at the Ministry of Foreign Affairs of the Netherlands; this Ministry shall for?ward, through diplomatic channels, a certified copy to each of the Contracting States. The Convention will enter into force as between the ac?ceding State and the State that has declared its accep?tance of the accession on the sixtieth day after the deposit of the declaration of acceptance. Article 40 Any State may, at the time of signature, ratification or ac?cession, declare that the present Convention shall extend to all the territories for the international relations of which it is responsible, or to one or more of them. Such a decla?ration shall take effect on the date of entry into force of the Convention for the State concerned. At any time thereafter, such extensions shall be notified to the Ministry of Foreign Affairs of the Netherlands. The Convention shall enter into force for the territories mentioned in such an extension on the sixtieth day after the notification indicated in the preceding paragraph. Article 41 The present Convention shall remain in force for five years from the date of its entry into force in accordance with the first paragraph of Article 38, even for States which have ratified it or acceded to it subsequently. If there has been no denunciation, it shall be renewed tacitly every five years. Any denunciation shall be notified to the Ministry of For?eign Affairs of the Netherlands at least six months before the end of the five year period. It may be limited to certain of the territories to which the Convention applies. The denunciation shall have effect only as regards the State which has notified it. The Convention shall remain in force for the other Contracting States. Article42 The Ministry of Foreign Affairs of the Netherlands shall give notice to the States referred to in Article 37, and to the States which have acceded in accordance with Article 39, of the following - a) the signatures and ratifications referred to in Article 37; b) the date on which the present Convention enters into force in accordance with the first paragraph of Article 38; c) the accessions referred to in Article 39 and the dates on which they take effect; d) the extensions referred to in Article 40 and the dates on which they take effect; e) the designations, reservations and declarations re?ferred to in Articles 33 and 35; f) the denunciations referred to in the third paragraph of Article 41. In witness whereof the undersigned, being duly au?thorized thereto, have signed the present Convention. Done at The Hague, on the 18th day of March, 1970, in the English and French languages, both texts being equally authentic, in a single copy which shall be de?posited in the archives of the Government of the Nether?lands, and of which a certified copy shall be sent, through the diplomatic channel, to each of the States represented at the Eleventh Session of the Hague Conference on Private International Law. ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) 5989 (Συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1970) Τα Κράτη που υπογράφουν την παρούσα Σύμβαση, Επιθυμώντας να διευκολύνουν τη διαβίβαση και εκτέλε?ση των δικαστικών παραγγελιών και να προωθήσουν την προσέγγιση των διαφόρων μεθόδων που χρησιμοποιούν για τον σκοπό αυτό, Μεριμνώντας για την αύξηση της αποτελεσματικότητας της αμοιβαίας δικαστικής συνεργασίας σε αστικές και ε?μπορικές υποθέσεις, κατέληξαν να συνάψουν Σύμβαση για τους σκοπούς αυτούς και συμφώνησαν τις ακόλουθες διατάξεις :

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι

ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ ΑΡΘΡΟ 1 Σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις η δικαστική αρχή ε?νός Συμβαλλόμενου Κράτους δύναται, σύμφωνα με τις διατάξεις της νομοθεσίας του, να ζητήσει με δικαστική παραγγελία από την αρμόδια αρχή άλλου Συμβαλλόμε?νου κράτους, να προβεί σε διενέργεια αποδείξεων, καθώς και σε άλλες διαδικαστικές πράξεις. Δεν δύναται να ζητηθεί η διενέργεια αποδείξεων, όταν σκοπός της είναι να επιτρέψει στα μέρη να συλλέξουν α?ποδεικτικά στοιχεία τα οποία δεν προορίζονται να χρησι?μοποιηθούν σε μία διαδικασία εν εξελίξει ή μελλοντική. Η έκφραση «άλλες διαδικαστικές πράξεις» δεν αφορά την επίδοση ή την κοινοποίηση διαδικαστικών πράξεων, ούτε τα ασφαλιστικά μέτρα ή μέτρα εκτελέσεως. ΑΡΘΡΟ 2 Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος ορίζει μία Κεντρική Αρχή, η οποία επιφορτίζεται να παραλαμβάνει τις δικαστικές παραγγελίες που προέρχονται από μία δικαστική αρχή ε?νός άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους και να τις διαβιβάζει στην αρμόδια αρχή προκειμένου να εκτελεστούν. Η Κε?ντρική Αρχή λειτουργεί σύμφωνα με τις διατάξεις που προβλέπει το δίκαιο του κράτους προς το οποίο απευθύ?νεται η αίτηση. Οι δικαστικές παραγγελίες διαβιβάζονται στην Κεντρι?κή Αρχή του κράτους προς το οποίο απευθύνεται η αίτη?ση, χωρίς να παρεμβαίνει άλλη αρχή αυτού του κράτους. ΑΡΘΡΟ 3 Η δικαστική παραγγελία πρέπει να περιέχει τα ακόλου?θα στοιχεία :

• α) την αιτούσα αρχή και αν είναι δυνατό, την αρχή προς

την οποία απευθύνεται η αίτηση,

• β) τα στοιχεία ταυτότητας και τη διεύθυνση των μερών,

και ενδεχομένως των εκπροσώπων τους,

• γ) τη φύση και το αντικείμενο της δίκης και μία συνοπτι?κή έκθεση των γεγoνότων,

• δ) τις αποδεικτικές πράξεις ή άλλες διαδικαστικές πρά?ξεις που θα πρέπει να πραγματοποιηθούν.

Εφόσον συντρέχει περίπτωση, η δικαστική παραγγελία πρέπει να περιέχει επιπλέον τα ακόλουθα:

• ε) τα ονόματα και τις διευθύνσεις των προσώπων που θα

εξετασθούν

• ζ) τις ερωτήσεις που θα πρέπει να τεθούν στους μάρτυ?ρες ή τα γεγονότα σχετικά με τα οποία θα πρέπει να ερω?τηθούν,

• η) τα έγγραφα ή άλλα αντικείμενα που θα πρέπει να ε?ξεταστούν,

• θ) την αίτηση να πραγματοποιηθεί ένορκη κατάθεση ή

κατάθεση με βεβαίωση, και ενδεχομένως την υπόδειξη του τύπου που θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί,

• ι) τον ειδικό τύπο ή διαδικασία των οποίων έχει ζητηθεί

η τήρηση σύμφωνα με το άρθρο 9, Η δικαστική παραγγελία αναφέρει επίσης, εάν υπάρχουν, τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την εφαρ?μογή του άρθρου 11. Δεν δύναται να ζητηθεί καμία επικύρωση ή άλλη ανάλο?γη διαδικασία. ΑΡΘΡΟ 4 Η δικαστική παραγγελία συντάσσεται στη γλώσσα της αρχής, προς την οποία απευθύνεται η αίτηση, ή συνοδεύ?εται από μετάφραση στη γλώσσα αυτή. Ωστόσο κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος οφείλει να αποδέχεται τη δικαστική παραγγελία που έχει συνταχθεί στη γαλλική ή την αγγλική γλώσσα ή είναι μεταφρασμένη σε μία από τις γλώσσες αυτές, εκτός αν έχει προβεί στην ε?πιφύλαξη που προβλέπεται στο άρθρο 33. Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος το οποίο έχει πολλές επί?σημες γλώσσες και δεν δύναται για λόγους εσωτερικού δικαίου να δεχθεί τις δικαστικές παραγγελίες σε μία από τις γλώσσες αυτές για το σύνολο της επικράτειας του, θα πρέπει να γνωστοποιήσει, με δήλωση, τη γλώσσα στην ο?ποία πρέπει να συντάσσεται ή να μεταφράζεται η δικαστι?κή παραγγελία, με σκοπό την εκτέλεση της στα μέρη της επικράτειας του που το εν λόγω Κράτος έχει καθορίσει. Σε περίπτωση μη τηρήσεως της υποχρεώσεως που προ?κύπτει από αυτή τη δήλωση, χωρίς κάποια δικαιολογία, τα έξοδα μεταφράσεως στην απαιτούμενη γλώσσα θα επι?βαρύνουν το αιτούν Κράτος. Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται, μέσω δηλώσεως, να γνωστοποιήσει τη γλώσσα ή τις γλώσσες, εκτός από αυτές που προβλέπονται στις προηγούμενες παραγρά?φους, στις οποίες θα πρέπει να απευθύνεται η δικαστική παραγγελία προς την Κεντρική Αρχή. Κάθε μετάφραση που επισυνάπτεται στη δικαστική πα?ραγγελία θα πρέπει να είναι επίσημα επικυρωμένη, είτε α?πό μία διπλωματική ή προξενική αρχή, είτε από ένα ορκω?τό μεταφραστή, είτε από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο σχετικώς εξουσιοδοτημένο σε ένα από τα δύο κράτη. ΑΡΘΡΟ 5 Εάν η Κεντρική Αρχή εκτιμά ότι οι διατάξεις της Συμβά?σεως δεν τηρήθηκαν, πληροφορεί αμέσως την αρχή του αιτούντος κράτους το οποίο της διαβίβασε τη δικαστική παραγγελία, επισημαίνοντας τις αντιρρήσεις της σχετικά με την αίτηση. ΑΡΘΡΟ 6 Σε περίπτωση αναρμοδιότητας της αρχής στην οποία α?πευθύνθηκε η αίτηση, η δικαστική παραγγελία διαβιβάζε?ται αυτεπαγγέλτως και χωρίς καθυστέρηση στην αρμόδια 5990 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) αιτούμενο μέτρο, έτσι ώστε τα ενδιαφερόμενα μέρη και ενδεχομένως οι εκπρόσωποι τους να μπορούν να παρα?στούν. Η κοινοποίηση αυτή απευθύνεται άμεσα στα προ?αναφερόμενα μέρη ή στους εκπροσώπους τους, όταν η αιτούσα αρχή το ζητήσει. ΑΡΘΡΟ 8 Οποιοδήποτε Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται να δηλώ?σει ότι δικαστές της αιτούσας αρχής ενός άλλου Συμβαλ?λόμενου κράτους μπορούν να παραστούν κατά την εκτέ?λεση μιας δικαστικής παραγγελίας. Το μέτρο αυτό μπορεί να υπόκειται στην προηγούμενη έγκριση της αρμόδιας αρχής που έχει οριστεί από το δηλούν Κράτος. ΑΡΘΡΟ 9 Η δικαστική αρχή που προβαίνει στην εκτέλεση μιας δι?καστικής παραγγελίας, εφαρμόζει τους νόμους της χώ?ρας της όσον αφορά τον τύπο ή τη διαδικασία που θα πρέ?πει να τηρήσει. Ωστόσο γίνεται δεκτή η αίτηση της αιτούσας αρχής για διενέργεια της δικαστικής παραγγελίας σύμφωνα με ειδι?κό τύπο ή διαδικασία, εκτός αν αντίκεινται στους νόμους του κράτους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση, ή αν η εφαρμογή τους δεν είναι δυνατή, είτε λόγω της δικαστι?κής πρακτικής στο Κράτος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση, είτε λόγω πρακτικών δυσχερειών. Η δικαστική παραγγελία πρέπει να εκτελείται αμελλητί. ΑΡΘΡΟ 10 Κατά την εκτέλεση της δικαστικής παραγγελίας η αρχή προς την οποία απευθύνεται η αίτηση εφαρμόζει τα κα?τάλληλα μέτρα καταναγκασμού, τα οποία προβλέπονται από το εσωτερικό της δίκαιο για τις περιπτώσεις και στο βαθμό που θα ήταν η ίδια υποχρεωμένη να εκτελέσει μια παραγγελία που υποβλήθηκε από τις αρχές του κράτους, προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση, ή μια αίτηση που υ?ποβλήθηκε για τον σκοπό αυτό από ένα διάδικο. ΑΡΘΡΟ 11 Η δικαστική παραγγελία δεν εκτελείται σε περίπτωση που το πρόσωπο, στο οποίο αφορά, επικαλείται μία εξαί?ρεση ή μία απαγόρευση καταθέσεως με βάση:

• α) είτε το δίκαιο του κράτους προς το οποίο απευθύνε?ται η αίτηση,

• β) είτε το δίκαιο του αιτούντος κράτους,

και οι οποίες προσδιορίζονται στη δικαστική παραγγε?λία ή ενδεχομένως, επιβεβαιώνονται από την αιτούσα αρχή κατόπιν αιτήσεως της αρχής προς την οποία απευθύ?νεται η αίτηση. Επιπλέον, κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται να δη?λώσει ότι αναγνωρίζει αυτές τις εξαιρέσεις και απαγο?ρεύσεις που προβλέπονται στο δίκαιο κρατών άλλων από το αιτούν Κράτος ή το Κράτος προς το οποίο απευθύνε?ται η αίτηση, στον βαθμό που αυτές προσδιορίζονται σ’ αυτή τη δήλωση. ΑΡΘΡΟ 12 Η εκτέλεση της δικαστικής παραγγελίας δεν γίνεται δε?κτή μόνο όταν:

• α) η εκτέλεση στο Κράτος προς το οποίο απευθύνεται η

αίτηση, δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες της δικαστικής ε?ξουσίας, ή

• β) το Κράτος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση κρίνει

ότι μπορεί να πλήξει την κυριαρχία του ή την ασφάλειά του. Το Κράτος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση δεν μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση για μόνο τον λόγο ότι διεκδικεί, σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιό του, αποκλει?στική δικαιοδοσία στην εν λόγω υπόθεση ή στο εσωτερι?κό δίκαιό του δεν προβλέπονται ένδικα βοηθήματα που να ικανοποιούν το αντικείμενο της αιτήσεως. ΑΡΘΡΟ 13 Τα έγγραφα που πιστοποιούν την εκτέλεση της δικαστι?κής παραγγελίας διαβιβάζονται από την αρχή, προς την οποία απευθύνεται η αίτηση, στην αιτούσα αρχή με τον ίδιο τρόπο που χρησιμοποίησε η τελευταία. Όταν η δικαστική παραγγελία δεν έχει εκτελεστεί εξ ο?λοκλήρου ή εν μέρει, η αιτούσα αρχή το πληροφορείται α?μέσως με τον ίδιο τρόπο και της Κοινοποιούνται οι λόγοι μη εκτελέσεως. ΑΡΘΡΟ 14 Η εκτέλεση της δικαστικής παραγγελίας δεν συνεπάγε?ται την καταβολή τελών ή εξόδων οποιασδήποτε φύσης. Ωστόσο, το Κράτος προς το οποίο απευθύνεται η αίτη?ση έχει το δικαίωμα να απαιτήσει από το αιτούν Κράτος την καταβολή των αποζημιώσεων που δόθηκαν στους πραγματογνώμονες και διερμηνείς και τα έξοδα που προ?κύπτουν από την εφαρμογή ειδικού τύπου ή διαδικασίας που ζητήθηκαν από το αιτούν Κράτος, σύμφωνα με το άρ?θρο 9, παράγραφος 2. Η αρχή προς την οποία απευθύνεται η αίτηση, όταν το δίκαιό της υποχρεώνει», τα μέρη να φροντίσουν για τη συλλογή των αποδεικτικών στοιχείων και η ίδια η αρχή δεν είναι σε θέση να εκτελέσει από μόνη της τη δικαστική πα?ραγγελία, δύναται να αναθέσει την εκτέλεση σε ένα πρό?σωπο εξουσιοδοτημένο για το σκοπό αυτό, αφού λάβει την έγκριση της αιτούσας αρχής. Η αρχή προς την οποία απευθύνεται η αίτηση, ζητώντας τα παραπάνω, αναφέρει το κατά προσέγγιση ποσό των εξόδων που θα προέκυ?πταν από μια τέτοια ενέργεια. Η έγκριση συνεπάγεται για την αιτούσα αρχή» την υποχρέωση να καλύψει τα έξοδα, ενώ αν δεν δώσει την έγκρισή της, η αιτούσα αρχή δεν εί?ναι υπόχρεη για τα έξοδα αυτά.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ

ΣΥΛΛΟΓΗ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΑΠΟ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΕΣ Ή ΠΡΟΞΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΕΝΤΕΤΑΛΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΑΡΘΡΟ 15 Σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις η διπλωματική ή προ?ξενική αρχή ενός Συμβαλλόμενου κράτους δύναται να προβεί, χωρίς να έχει τη δυνατότητα καταναγκασμού, στην επικράτεια ενός άλλου Συμβαλλόμενου κράτους και μέσα στην περιοχή όπου ασκεί τα καθήκοντά της, σε ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) 5991 Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος έχει τη δυνατότητα να δη?λώσει ότι αυτή η πράξη δεν μπορεί να γίνει παρά μέσω α?δείας που χορηγείται ύστερα από αίτηση της αρχής ή για λογαριασμό της από την αρμόδια αρχή, την οποία έχει υ?ποδείξει το δηλούν Κράτος. ΑΡΘΡΟ 16 Η διπλωματική ή προξενική αρχή ενός Συμβαλλόμε?νου κράτους δύναται επίσης να προβεί, χωρίς να έχει τη δυνατότητα καταναγκασμού, στην επικράτεια ενός άλ?λου Συμβαλλόμενου κράτους και στην περιοχή όπου α?σκεί τα καθήκοντά της, σε οποιαδήποτε αποδεικτική πράξη η οποία αφορά στους υπηκόους του κράτους υ?ποδοχής ή ενός τρίτου κράτους και σχετίζεται με διαδι?κασία εν εξελίξει ενώπιον δικαστηρίου του κράτους που εκπροσωπεί:

• α) εάν η αρμόδια αρχή που ορίστηκε από το Κράτος υ?ποδοχής έδωσε την άδειά της, είτε γενικά είτε για τη συ?γκεκριμένη περίπτωση, και

• β) εάν τηρεί τους όρους που προσδιόρισε η αρμόδια αρχή στην άδειά της.

Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται να δηλώσει ότι οι αποδεικτικές πράξεις που προβλέπονται παραπάνω μπο?ρούν να εκτελεστούν χωρίς την προηγούμενη άδειά του. ΑΡΘΡΟ17 Σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις οποιοδήποτε πρό?σωπο που έχει οριστεί κανονικά ως εντεταλμένο για τον σκοπό αυτό, δύναται να προβεί, χωρίς να έχει τη δυνατό?τητα καταναγκασμού, στην επικράτεια ενός Συμβαλλόμε?νου κράτους σε οποιαδήποτε αποδεικτική πράξη, η οποία αφορά σε διαδικασία εν εξελίξει ενώπιον των δικαστη?ρίων ενός άλλου Συμβαλλόμενου κράτους :

• α) εάν η αρμόδια αρχή που έχει οριστεί από το Κράτος

της εκτελέσεως έδωσε την άδειά της, είτε γενικά είτε για τη συγκεκριμένη περίπτωση, και

• β) εάν τηρεί τους όρους που προσδιόρισε η αρμόδια αρχή στην άδειά της.

Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται να δηλώσει ότι οι αποδεικτικές πράξεις που προβλέπονται παραπάνω μπο?ρεί να εκτελεστούν χωρίς την προηγούμενη άδειά του. ΑΡΘΡΟ 18 Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται να δηλώσει ότι μια διπλωματική ή προξενική αρχή ή ένα εντεταλμένο πρό?σωπο, εξουσιοδοτημένο να προβεί σε μια αποδεικτική πράξη σύμφωνα με τα άρθρα 15, 16 και 17, μπορεί να α?πευθυνθεί στην αρμόδια αρχή που έχει οριστεί από το προαναφερόμενο Κράτος, προκειμένου να λάβει την α?παραίτητη συνδρομή για την εκτέλεση αυτής της πράξης με μέσα καταναγκασμού.. Η δήλωση δύναται να περιέχει οποιοδήποτε όρο ο οποίος κρίνεται από το Κράτος που κάνει τη δήλωση ότι είναι κατάλληλος να επιβληθεί. Όταν η αρμόδια αρχή δέχεται την αίτηση, εφαρμόζει τα κατάλληλα μέσα καταναγκασμού που προβλέπονται από το εσωτερικό της δίκαιο. ΑΡΘΡΟ 19 Η αρμόδια αρχή, παρέχοντας την άδεια που προβλέπε?ται στα άρθρα 15, 16 και 17 ή με τη διάταξη που προβλέ?πεται στα άρθρο 18, δύναται να ορίσει τους όρους που κρίνει κατάλληλους σχετικά με την ώρα, την ημερομηνία και τον τόπο διενέργειας της αποδεικτικής πράξης. Επί?σης δύναται να ζητήσει να της γνωστοποιηθούν εκ των προτέρων η ώρα, η ημερομηνία και ο τόπος. Σ’ αυτή την περίπτωση ένας εκπρόσωπος αυτής της αρχής μπορεί να είναι παρών κατά τη διάρκεια της αποδεικτικής πράξης. ΑΡΘΡΟ 20 Τα πρόσωπα στα οποία αφορά μια αποδεικτική πράξη προβλεπόμενη σ’ αυτό το κεφάλαιο μπορούν να παρα?στούν με τον συνήγορό τους. ΑΡΘΡΟ 21 Όταν μια διπλωματική ή προξενική αρχή ή ένα εντεταλ?μένο» πρόσωπο έχει εξουσιοδοτηθεί να προβεί σε μια α?ποδεικτική πράξη βάσει των άρθρων 15, 16 και 17:

• α) δύναται να προβεί σε οποιαδήποτε αποδεικτική πρά?ξη η οποία δεν είναι ασύμβατη με το δίκαιο του κράτους

διενέργειας της αποδεικτικής πράξης που παρέχεται βά?σει των παραπάνω άρθρων και να λάβει, με τους ίδιους ό?ρους, μια ένορκη κατάθεση ή μια κατάθεση με υπεύθυνη δήλωση,

• β) εκτός από την περίπτωση που το πρόσωπο στο οποίο

αφορά η αποδεικτική πράξη είναι υπήκοος του κράτους, όπου εκκρεμεί η υπόθεση, κάθε κλήση για εμφάνιση ή συμμετοχή σε μια αποδεικτική πράξη συντάσσεται στη γλώσσα του τόπου όπου η αποδεικτική πράξη πρέπει να διενεργηθεί, ή συνοδεύεται από μετάφραση σ’ αυτή τη γλώσσα,

• γ) η κλήση αναφέρει ότι το πρόσωπο δύναται να παρα?στεί με τον συνήγορό του και, προκειμένου περί κράτους

το οποίο δεν έχει κάνει τη δήλωση που προβλέπεται στο άρθρο 18, ότι δεν οφείλει να εμφανιστεί ή να συμμετάσχει στην αποδεικτική πράξη,

• δ) η αποδεικτική πράξη δύναται να διενεργηθεί σύμφω?να με τον τύπο που προβλέπεται από το δίκαιο του κρά?τους, στο οποίο ανήκει το δικαστήριο ενώπιον του οποίου

εκκρεμεί η υπόθεση, υπό την προϋπόθεση να μην απαγο?ρεύεται ο τύπος αυτός από το δίκαιο του κράτους όπου διενεργείται η αποδεικτική πράξη,

• ε) το πρόσωπο από το οποίο ζητείται η παροχή αποδει?κτικών στοιχείων δύναται να επικαλεστεί τις εξαιρέσεις

και τις απαγορεύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 11. ΑΡΘΡΟ 22 Το γεγονός ότι μια αποδεικτική πράξη δεν μπόρεσε να εκτελεστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κε?φαλαίου λόγω της αρνήσεως ενός προσώπου να παρά?σχει αποδεικτικά στοιχεία, δεν εμποδίζει να αποσταλεί αργότερα μια δικαστική παραγγελία για την ίδια πράξη, σύμφωνα με τις διατάξεις του πρώτου κεφαλαίου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΑΡΘΡΟ 23 Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται κατά την υπο?γραφή, την επικύρωση ή την προσχώρηση να δηλώσει 5992 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) ΑΡΘΡΟ 24 Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται να ορίσει, εκτός από την Κεντρική Αρχή, και άλλες αρχές των οποίων προσδιορίζει τις αρμοδιότητες. Ωστόσο, οι δικαστικές παραγγελίες μπορούν να διαβιβάζονται πάντα στην Κε?ντρική Αρχή. Τα ομοσπονδιακά κράτη έχουν το δικαίωμα να ορίζουν περισσότερες κεντρικές αρχές. ΑΡΘΡΟ 25 Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος, στο οποίο ισχύουν πολ?λά συστήματα δικαίου, δύναται να ορίσει τις αρχές ενός από αυτά τα συστήματα, οι οποίες θα έχουν την απο?κλειστική αρμοδιότητα για την εκτέλεση των δικαστικών παραγγελιών κατ’ εφαρμογή της παρούσας Συμβάσε?ως. ΑΡΘΡΟ 26 Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος, εάν υποχρεώνεται λόγω συνταγματικών περιορισμών, δύναται να καλέσει το αι?τούν Κράτος να καταβάλει τα έξοδα εκτελέσεως της δι?καστικής παραγγελίας που αφορούν στην επίδοση ή την κοινοποίηση για εμφάνιση, τις αποζημιώσεις που οφείλο?νται στο πρόσωπο που καταθέτει και τη σύνταξη του πρα?κτικού της αποδεικτικής πράξης. Όταν ένα Κράτος κάνει χρήση των διατάξεων της προη?γούμενης παραγράφου, κάθε άλλο Συμβαλλόμενο Κρά?τος δύναται να καλέσει αυτό το Κράτος να καταβάλει τα αντίστοιχα έξοδα. ΑΡΘΡΟ 27 Οι διατάξεις της παρούσας Συμβάσεως δεν εμποδίζουν το Συμβαλλόμενο Κράτος:

• α) να δηλώσει ότι οι δικαστικές παραγγελίες μπορούν

να διαβιβαστούν στις δικαστικές αρχές του με άλλους τρόπους από αυτούς που αναφέρονται στο άρθρο 2 ,

• β) να επιτρέπει, σύμφωνα με τους νόμους του ή το εσω?τερικό εθιμικό δίκαιό του, την εκτέλεση των πράξεων στις

οποίες η Σύμβαση εφαρμόζεται, βάσει λιγότερο περιορι?στικών προϋποθέσεων,

• γ) να επιτρέπει, σύμφωνα με τους νόμους του ή το εσω?τερικό εθιμικό δίκαιό του, μεθόδους συλλογής αποδεικτι?κών στοιχείων άλλες από εκείνες που προβλέπονται από

την παρούσα Σύμβαση. ΑΡΘΡΟ 28 Δεν αντίκειται στην παρούσα Σύμβαση η συμφωνία των Συμβαλλόμενων κρατών να παρεκκλίνουν:

• α) από το άρθρο 2, όσον αφορά στην οδό διαβιβάσεως

των δικαστικών παραγγελιών,

• β) από το άρθρο 4, όσον αφορά στις χρησιμοποιούμε?νες γλώσσες,

• γ) από το άρθρο 8, όσον αφορά στην παρουσία δικα?στών κατά την εκτέλεση των δικαστικών παραγγελιών ,

• δ) από το άρθρο 11, όσον αφορά στις εξαιρέσεις και α?παγορεύσεις σχετικά με την κατάθεση,

• ε) από το άρθρο 13, όσον αφορά στη διαβίβαση των εγ?γράφων που πιστοποιούν την εκτέλεση,

• ζ) από το άρθρο 14, όσον αφορά στην πληρωμή των ε?ξόδων,

• η) από τις διατάξεις του κεφαλαίου II.

ΑΡΘΡΟ 29 Η παρούσα Σύμβαση θα αντικαταστήσει, στις σχέσεις ανάμεσα στα κράτη που θα την επικυρώσουν, τα άρθρα 8 έως 16 των Συμβάσεων σχετικά με την πολιτική δικονομία, οι οποίες αντιστοίχως υπογράφηκαν στην Χάγη στις 17 Ι?ουλίου 1905 και την 1 η Μαρτίου 1954, στο μέτρο που τα κράτη αυτά είναι μέρη στη μία ή την άλλη Σύμβαση. ΑΡΘΡΟ 30 Η παρούσα Σύμβαση δεν επηρεάζει την εφαρμογή του άρθρου 23 της Συμβάσεως του 1905, ούτε του άρθρου 24 της Συμβάσεως του 1954. ΑΡΘΡΟ 31 Οι πρόσθετες συμφωνίες στις Συμβάσεις του 1905 και 1954, που είχαν συναφθεί από τα Συμβαλλόμενα κράτη, θεωρούνται επίσης εφαρμοστέες στην παρούσα Σύμβα?ση, εκτός εάν τα ενδιαφερόμενα κράτη προβούν σε δια?φορετική συμφωνία. ΑΡΘΡΟ 32 Με την επιφύλαξη της εφαρμογής των άρθρων 29 και 31, η παρούσα Σύμβαση δεν θίγει τις συμφωνίες, στις ο?ποίες τα Συμβαλλόμενα κράτη είναι ή θα είναι Μέρη, και οι οποίες περιλαμβάνουν διατάξεις σχετικά με υποθέ?σεις οι οποίες ρυθμίζονται από την παρούσα Σύμβαση. ΑΡΘΡΟ 33 Κάθε Κράτος κατά την υπογραφή, την επικύρωση ή την προσχώρηση έχει το δικαίωμα να αποκλείσει συνολικά ή εν μέρει την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 2 του άρθρου 4, καθώς και του κεφαλαίου II. Καμία άλλη ε?πιφύλαξη δεν θα γίνεται δεκτή . Κάθε Κράτος δύναται, οποιαδήποτε στιγμή, να ανακα?λέσει μια επιφύλαξη που έχει διατυπώσει. Το αποτέλεσμα της επιφυλάξεως θα παύσει να ισχύει την εξηκοστή ημέ?ρα μετά την κοινοποίηση της ανακλήσεως. Όταν ένα Κράτος διατυπώσει μια επιφύλαξη, κάθε άλλο Κράτος το οποίο επηρεάζεται από αυτή, δύναται να ε?φαρμόσει την ίδια ρύθμιση έναντι του κράτους που δια?τύπωσε την επιφύλαξη. ΑΡΘΡΟ 34 Κάθε Κράτος δύναται οποιαδήποτε στιγμή να ανακαλέ?σει ή να τροποποιήσει μια δήλωση. ΑΡΘΡΟ 35 Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος θα υποδείξει στο Υπουρ?γείο Εξωτερικών της Ολλανδίας, είτε κατά την κατάθεση των εγγράφων της επικυρώσεως ή της προσχωρήσεως, είτε αργότερα, τις αρχές που προβλέπονται στα άρθρα 2, 8, 24 και 25. Θα κοινοποιήσει, ενδεχομένως, σύμφωνα με τις ίδιες προϋποθέσεις:

• α) τον καθορισμό των αρχών, στις οποίες οι διπλωματι?κές ή προξενικές αρχές θα πρέπει να απευθύνονται βάσει

ΦΕΚ 224 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) 5993

• β) τον καθορισμό των αρχών που μπορούν να παρέχουν

στο εντεταλμένο πρόσωπο την άδεια που προβλέπεται στο άρθρο 17 ή τη συνδρομή που προβλέπεται στο^άρ?θρο 18,

• γ) τις δηλώσεις που αναφέρονται στα άρθρα 4, 8, 11, 15,

16», 17, 18, 23 και 27,

• δ) οποιαδήποτε ανάκληση ή τροποποίηση του καθορι?σμού και των δηλώσεων που αναφέρονται παραπάνω,

• ε) οποιαδήποτε ανάκληση επιφυλάξεων.

ΑΡΘΡΟ 36 Οι δυσκολίες που τυχόν θα ανακύπτουν ανάμεσα στα Συμβαλλόμενα κράτη λόγω της εφαρμογής της παρού?σας Συμβάσεως θα ρυθμίζονται δια της διπλωματικής ο?δού. ΑΡΘΡΟ 37 Η παρούσα Σύμβαση μπορεί να υπογραφεί από κράτη που εκπροσωπούνται στην ενδέκατη σύνοδο της Συνδια?σκέψεως της Χάγης για το Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο. Θα επικυρωθεί και τα έγγραφα επικυρώσεως θα κατα?τεθούν στο Υπουργείο Εξωτερικών της Ολλανδίας. ΑΡΘΡΟ 38 Η παρούσα Σύμβαση θα αρχίσει να ισχύει εξήντα ημέ?ρες μετά την κατάθεση του τρίτου εγγράφου επικυρώσε?ως, όπως προβλέπεται στο άρθρο 37 παράγραφος 2. Η Σύμβαση θα αρχίσει να ισχύει για κάθε υπογράφον Κράτος, το οποίο θα την επικυρώσει μεταγενέστερα, εξή?ντα ημέρες μετά την κατάθεση του εγγράφου επικυρώ?σεως. ΑΡΘΡΟ 39 Κάθε Κράτος το οποίο δεν εκπροσωπείται στην ενδέ?κατη σύνοδο της Συνδιασκέψεως της Χάγης για το Ι?διωτικό Διεθνές Δίκαιο και είναι μέλος της Συνδιασκέ?ψεως ή του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών ή μιας εξει?δικευμένης οργανώσεως αυτού, ή Συμβαλλόμενο Μέρος στο Καταστατικό του Διεθνούς Δικαστηρίου, θα μπορεί να προσχωρήσει στην παρούσα Σύμβαση μετά την έναρξη ισχύος της βάσει της πρώτης παραγράφου του άρθρου 38. Το έγγραφο προσχωρήσεως θα κατατεθεί στο Υπουρ?γείο Εξωτερικών της Ολλανδίας. Η Σύμβαση θα αρχίσει να ισχύει για το προσχωρούν Κράτος εξήντα ημέρες μετά την κατάθεση του εγγράφου προσχωρήσεως. Η προσχώρηση θα ισχύει μόνο στις σχέσεις ανάμεσα στο προσχωρούν Κράτος και τα συμβαλλόμενα κράτη, τα οποία θα δηλώσουν ότι αποδέχονται αυτήν την προσχώ?ρηση. Η δήλωση αυτή θα κατατεθεί στο Υπουργείο Εξω?τερικών, της Ολλανδίας, το οποίο θα αποστείλει δια της διπλωματικής οδού ένα επικυρωμένο αντίγραφο σε κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος. Η Σύμβαση θα αρχίσει να ισχύει μεταξύ του κράτους που προσχώρησε και του κράτους που δήλωσε ότι απο?δέχεται αυτή την προσχώρηση, εξήντα ημέρες μετά την κατάθεση της δηλώσεως αποδοχής. ΑΡΘΡΟ 40 Κάθε Κράτος, κατά την υπογραφή της επικυρώσεως ή της προσχωρήσεως μπορεί να δηλώσει ότι η παρούσα Σύμβαση αφορά το σύνολο των εδαφών που εκπροσωπεί σε διεθνές επίπεδο, ή μια ή περισσότερες περιοχές. Η δή?λωση αυτή καθίσταται έγκυρη από την έναρξη ισχύος της Συμβάσεως γι’ αυτό το Κράτος. Στη συνέχεια, οποιαδήποτε επέκταση παρόμοιας φύ?σης θα κοινοποιείται στο Υπουργείο Εξωτερικών της Ολ?λανδίας. Η Σύμβαση θα αρχίσει να ισχύει για τα εδάφη στα οποία αφορά η επέκταση, εξήντα ημέρες μετά την κοινοποίηση που αναφέρεται στην προηγούμενη παράγραφο. ΑΡΘΡΟ 41 Η παρούσα Σύμβαση θα έχει διάρκεια πέντε ετών από την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος της, σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο του άρθρου 38, ακόμα και για τα κράτη που θα την επικυρώσουν ή θα προσχωρήσουν με?ταγενέστερα. Η Σύμβαση θα ανανεώνεται σιωπηρώς κάθε πέντε χρό?νια, εκτός αν υπάρξει καταγγελία. Η καταγγελία θα κοινοποιηθεί στο Υπουργείο Εξωτερι?κών της Ολλανδίας, τουλάχιστον έξι μήνες πριν από τη λή?ξη της προθεσμίας των πέντε ετών. Μπορεί να περιορίζεται σε ορισμένα από τα εδάφη στα οποία εφαρμόζεται η Σύμβαση. Η καταγγελία θα ισχύει μόνο έναντι του κράτους που την κοινοποίησε. Η Σύμβαση θα παραμείνει σε ισχύ για τα άλλα Συμβαλλόμενα κράτη. ΑΡΘΡΟ 42 Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ολλανδίας θα κοινοποι?ήσει στα κράτη που αναφέρονται στο άρθρο 37, καθώς και στα κράτη τα οποία θα έχουν προσχωρήσει σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 39 :

• α) τις υπογραφές και επικυρώσεις βάσει του άρθρου 37,

• β) την ημερομηνία που η παρούσα Σύμβαση θα αρχίσει

να ισχύει σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο του άρθρου 38,

• γ) τις προσχωρήσεις βάσει του άρθρου 39 και την ημε?ρομηνία από την οποία θα αρχίσουν να ισχύουν,

• δ) τις επεκτάσεις βάσει του άρθρου 40 και την ημερο?μηνία από την οποία θα αρχίσουν να ισχύουν,

• ε) τους διορισμούς, επιφυλάξεις και δηλώσεις που ανα?φέρονται στα άρθρα 33 και 35,

• ζ) τις καταγγελίες βάσει της τρίτης παραγράφου του

άρθρου 41. Σε πίστωση των παραπάνω, οι υπογράφοντες, δεόντως εξουσιοδοτημένοι, υπέγραψαν την παρούσα Σύμβαση. Έγινε στην Χάγη, στις 18 Μαρτίου 1970, στη Γαλλική και Αγγλική γλώσσα, με καθένα από τα δύο κείμενα να έχει την ίδια ισχύ, σε ένα αντίτυπο, το οποίο θα κατατεθεί στο αρχείο της κυβερνήσεως της Ολλανδίας και από το οποίο ένα επικυρωμένο αντίγραφο θα επιδοθεί δια της διπλω?ματικής οδού, σε κάθε Κράτος που θα εκπροσωπηθεί στην ενδέκατη σύνοδο της Συνδιασκέψεως της Χάγης για το Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο. 5994 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ)

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ Γ. ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ Π. ΜΟΛΥΒΙΑΤΗΣ Α. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ Θεωρήθηκε και τέθηκε η Μεγάλη Σφραγίδα του Κράτους Αθήνα, 18 Νοεμβρίου 2004 Ο ΕΠΙ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ Α. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ ΤΙΜΗ ΠΩΛΗΣΗΣ ΦΥΛΛΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ Σε έντυπη μορφή: • Για τα ΦΕΚ από 1 μέχρι 16 σελίδες σε 1 euro, προσαυξανόμενη κατά 0,20 euro για κάθε επιπλέον οκτασέλιδο ή μέρος αυτού. • Για τα φωτοαντίγραφα ΦΕΚ σε 0,15 euro ανά σελίδα. Σε μορφή CD: Τεύχος Περίοδος ΕURO Τεύχος Περίοδος ΕURO A~ Ετήσιο 150 Αναπτυξιακών Πράξεων Ετήσιο 50 Α 3μηνιαίο 40 Ν.Π.Δ.Δ. Ετήσιο 50 Α΄ Μηνιαίο 15 Παράρτημα Ετήσιο 50 Β’ Ετήσιο 300 Εμπορικής και Bιομηχανικής Ιδιοκτησίας Ετήσιο 100 B~ 3μηνιαίο 80 Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου Ετήσιο 5 Β΄ Μηνιαίο 30 Διακηρύξεων Δημοσίων Συμβάσεων Ετήσιο 200 Γ Ετήσιο 50 Διακηρύξεων Δημοσίων Συμβάσεων Εβδομαδιαίο 5 Δ΄ Ετήσιο 220 Α.Ε. & Ε.Π.Ε Μηνιαίο 100 Δ~ 3μηνιαίο 60 • Η τιμή πώλησης μεμονωμένων Φ.Ε.Κ. ειδικού ενδιαφέροντος σε μορφή cd-rom και μέχρι 100 σελίδες σε 5 euro προσαυξανόμενη κατά 1 euro ανά 50 σελίδες. • Η τιμή πώλησης σε μορφή cd- rom δημοσιευμάτων μιας εταιρείας στο τεύχος Α.Ε. και Ε.Π.Ε. σε 5 euro ανά έτος. Τα παραπάνω cd-rom διατίθενται ύστερα από σχετική παραγγελία και αφορούν Φ.Ε.Κ. που έχουν δημοσιευθεί μετά από το έτος1994. ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΗ Φ.Ε.Κ. : τηλεφωνικά : 210- 9472555 , fax : 210- 9472556 internet : http://www.et.gr. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΟΥ 34 * ΑΘΗΝΑ 104 32 * FAX 210 52 21 004 ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: http: www.et.gr e-mail: webmaster @ et.gr * Οι συνδρομές του εσωτερικού προπληρώνονται στις ΔΟΥ (το ποσό συνδρομής καταβάλλεται στον κωδικό αριθμό εσόδων ΚΑΕ 2531 και το ποσό υπέρ ΤΑΠΕΤ (5% του ποσού της συνδρομής) στον κωδικό αριθμό εσόδων ΚΑΕ 3512).Το πρωτότυπο αποδεικτικό είσπραξης (διπλότυπο) θα πρέπει να αποστέλλεται ή να κατατίθεται στην αρμόδια Υπηρεσία του Εθνικού Τυπογραφείου. * Η πληρωμή του υπέρ ΤΑΠΕΤ ποσοστού που αντιστοιχεί σε συνδρομές, εισπράττεται και από τις ΔΟΥ. * Οι συνδρομητές του εξωτερικού έχουν τη δυνατότητα λήψης των δημοσιευμάτων μέσω internet, με την καταβολή των αντίστοιχων ποσών συνδρομής και ΤΑΠΕΤ . * Οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις, οι Δήμοι, οι Κοινότητες ως και οι επιχειρήσεις αυτών πληρώνουν το μισό χρηματικό ποσό της συνδρομής και ολόκληρο το ποσό υπέρ του ΤΑΠΕΤ. * Η συνδρομή ισχύει για ένα ημερολογιακό έτος. Δεν εγγράφονται συνδρομητές για μικρότερο χρονικό διάστημα. * Η εγγραφή ή ανανέωση της συνδρομής πραγματοποιείται το αργότερο μέχρι την 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους. * Αντίγραφα διπλοτύπων, ταχυδρομικές επιταγές και χρηματικά γραμμάτια δεν γίνονται δεκτά. Οι υπηρεσίες εξυπηρέτησης των πολιτών λειτουργούν καθημερινά από 08.00~ έως 13.00~ ΑΠΟ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟ ΕΤΗΣΙΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ Φ.Ε.Κ. Σε έντυπη μορφή Από το Internet Α~ (Νόμοι, Π.Δ., Συμβάσεις κτλ.) 225 6 190 6 Β~ (Υπουργικές αποφάσεις κτλ.) 320 6 225 6 Γ~ (Διορισμοί, απολύσεις κτλ. Δημ. Υπαλλήλων) 65 6 ΔΩΡΕΑΝ Δ~ (Απαλλοτριώσεις, πολεοδομία κτλ.) 320 6 160 6 Αναπτυξιακών Πράξεων και Συμβάσεων (Τ.Α.Π.Σ.) 160 6 95 6 Ν.Π.Δ.Δ. (Διορισμοί κτλ. προσωπικού Ν.Π.Δ.Δ.) 65 6 ΔΩΡΕΑΝ Παράρτημα (Προκηρύξεις θέσεων ΔΕΠ κτλ.) 33 6 ΔΩΡΕΑΝ Δελτίο Εμπορικής και Βιομ/κής Ιδιοκτησίας (Δ.Ε.Β.Ι.) 65 6 33 6 Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου (Α.Ε.Δ.) 10 6 ΔΩΡΕΑΝ Ανωνύμων Εταιρειών & Ε.Π.Ε. 2.250 6 645 6 Διακηρύξεων Δημοσίων Συμβάσεων (Δ.Δ.Σ.) 225 6 95 6 Πρώτο (A΄), Δεύτερο (Β΄) και Τέταρτο (Δ΄) _ 450 6 Για την παροχή δικαιώματος ηλεκτρονικής πρόσβασης σε Φ.Ε.Κ. προηγούμενων ετών, η τιμή προσαυξάνεται πέραν του ποσού της ετήσιας συνδρομής έτους 2004, κατά 25 euro ανά έτος παλαιότητας και ανά τεύχος. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - Βασ. Όλγας 227 (2310) 423 956 ΠΕΙΡΑΙΑΣ - Ευριπίδου 63 (210) 413 5228 ΠΑΤΡΑ - Κορίνθου 327 (2610) 638 109 (2610) 638 110 ΙΩΑΝΝΙΝΑ - Διοικητήριο (26510) 87215 ΚΟΜΟΤΗΝΗ - Δημοκρατίας 1 (25310) 22 858 ΛΑΡΙΣΑ - Διοικητήριο (2410) 597449 ΚΕΡΚΥΡΑ - Σαμαρά 13 (26610) 89 127 (26610) 89 105 ΗΡΑΚΛΕΙΟ - Πλ. Ελευθερίας 1 (2810) 396 409