Νόμοι — ΦΕΚ A' 77/2023

Για το πετρέλαιο εσωτερικής καύσης (DIESEL) κινητήρων, της περ. στ’ της παρ. 1 του άρθρου 73, που χρησιμοποιείται αποκλειστικά στη γεωργία, καθορίζεται, από την 1η Ιανουαρίου 2023 έως και την 31η Δεκεμβρίου 2023, μηδενικός συντελεστής ειδικού φόρου κατανάλωσης, ανά χιλιόλιτρο. Για το διάστημα ισχύος του μηδενικού συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης, κατά τη θέση σε ανάλωση του ως άνω προϊόντος, εφαρμόζεται ο συντελεστής ειδικού φόρου κατανάλωσης της περ. στ’ της παρ. 1 του άρθρου 73 και επιστρέφεται, κατά τον χρόνο που καθορίζεται με την κανονιστική πράξη του τέταρτου εδαφίου, ποσό ειδικού φόρου κατανάλωσης ίσο με τον ως άνω οριζόμενο συντελεστή σύμφωνα με τους λοιπούς όρους που καθορίζονται στην ίδια πράξη. Το ποσό επιστροφής του ειδικού φόρου κατανάλωσης είναι ανεκχώρητο και ακατάσχετο στα χέρια του Δημοσίου ή τρίτων, κατά παρέκκλιση κάθε γενικής ή ειδικής διάταξης, δεν υπόκειται σε οποιαδήποτε κράτηση, τέλος ή εισφορά, δεν δεσμεύεται και δεν συμψηφίζεται με βεβαιωμένες ληξιπρόθεσμες ή μη οφειλές προς τη φορολογική διοίκηση και το Δημόσιο εν γένει, τους δήμους, τις περιφέρειες και τα νομικά τους πρόσωπα, τα ασφαλιστικά ταμεία ή τα πιστωτικά ιδρύματα και δεν υπολογίζεται στα εισοδηματικά όρια για την καταβολή οποιασδήποτε παροχής κοινωνικού ή προνοιακού χαρακτήρα. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε., καθορίζονται οι όροι, οι προϋποθέσεις και η διαδικασία επιστροφής του ειδικού φόρου κατανάλωσης, ο χρόνος επιστροφής, τα δικαιούχα επιστροφής πρόσωπα, τα κριτήρια για τον προσδιορισμό των ποσοτήτων πετρελαίου εσωτερικής καύσης (DIESEL) κινητήρων για τις οποίες υπολογίζεται η επιστροφή του ειδικού φόρου κατανάλωσης, η αρμόδια για την επιστροφή του ειδικού φόρου κατανάλωσης αρχή, ο τρόπος ελέγχου της νόμιμης χρήσης του πετρελαίου εσωτερικής καύσης (DIESEL) κινητήρων για το οποίο χορηγείται επιστροφή του φόρου, καθώς και κάθε σχετικό θέμα για την εφαρμογή της παρούσας. 4Α. Σε αλιείς, δικαιούχους απαλλαγής του ειδικού φόρου κατανάλωσης (Ε.Φ.Κ.) καυσίμων, σύμφωνα με την περ. β’ της παρ. 1, κατοίκους μικρών και απομακρυσμένων νησιών, όπου δεν υφίσταται φορολογική αποθήκη καυσίμων ναυτιλίας, παρέχεται δυνατότητα προκαταβολής της επιστροφής του ειδικού φόρου κατανάλωσης καυσίμων που αναλογεί στις ετήσιες καταναλώσεις καυσίμων κινητήρων για τις ανάγκες τους. Η δυνατότητα προκαταβολής της δικαιούμενης, σύμφωνα με την περ. β’ της παρ. 1, επιστροφής ισχύει και για νομικά πρόσωπα, καθώς και για οποιαδήποτε νομική οντότητα, με αντικείμενο την επαγγελματική αλιεία, υπό την προϋπόθεση ότι όλοι οι μέτοχοι ή εταίροι είναι κάτοικοι μικρών και απομακρυσμένων νησιών. Η προκαταβολή της παρούσας είναι ακατάσχετη και δεν συμψηφίζεται με βεβαιωμένες οφειλές προς τη Φορολογική Διοίκηση και το Δημόσιο εν γένει, τους δήμους, τις περιφέρειες και τα ασφαλιστικά ταμεία. Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, η οποία εκδίδεται ύστερα από εισήγηση του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε., καθορίζονται τα νησιά που υπάγονται στη ρύθμιση της παρούσας, τα κριτήρια για τον προσδιορισμό του ύψους της προκαταβολής, καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα.

Η απαλλαγή από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης των περ. α’ και β’ της παρ. 1 δύναται να χορηγείται, με επιστροφή του ειδικού φόρου κατανάλωσης. Με κοινή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. καθορίζονται τα δικαιούχα πρόσωπα, οι όροι, οι προϋποθέσεις, τα δικαιολογητικά, οι αρμόδιες αρχές και η διαδικασία επιστροφής και ελέγχου χορήγησης αυτής και κάθε άλλο σχετικό θέμα για την εφαρμογή της παρούσας.

Με κοινή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. καθορίζεται η διαδικασία επιστροφής του ειδικού φόρου κατανάλωσης και ο τρόπος ελέγχου της νόμιμης χρησιμοποίησης του πετρελαίου, για το οποίο χορηγείται επιστροφή του φόρου αυτού, σύμφωνα με την παρ. 3. Με όμοια απόφαση καθορίζεται κάθε άλλο αναγκαίο θέμα για την εφαρμογή του παρόντος, καθώς και ο τρόπος ελέγχου της νόμιμης χρησιμοποίησης των παραλαμβανόμενων, με μερική ή ολική απαλλαγή προϊόντων. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Περιβάλλοντος και Ενέργειας και του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. καθορίζονται οι όροι, οι προϋποθέσεις, οι απαιτούμενοι έλεγχοι, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την απαλλαγή από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης του φυσικού αερίου που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, σύμφωνα με την περ. ζ’ της παρ. 1.»

Η παρ. 4Β του άρθρου 78 του Εθνικού Τελωνειακού Κώδικα, όπως ίσχυε πριν από την κατάργησή της με την παρ. 1 του παρόντος, εφαρμόζεται σε συνδυασμό με το άρθρο 183 του ν. 4964/2022 (Α’ 150), έως την ολοκλήρωση των εκκρεμών πληρωμών, για την επιστροφή Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης του πετρελαίου εσωτερικής καύσης (DIESEL) κινητήρων που χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά στη γεωργία, κατά το έτος 2022.

Η παρ. 4 του άρθρου 78 του Εθνικού Τελωνειακού Κώδικα, όπως αντικαθίσταται με την παρ. 1 του παρόντος, ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2023. υπαγωγής στο καθεστώς του άρθρου 5Α του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος και ολοκλήρωσης της επένδυσης - Τροποποίηση περ. β’, προσθήκη περ. δ’ στην παρ. 81 του άρθρου 72 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος - Νομοτεχνική διόρθωση και προσθήκη περ. α’ στην παρ. 2 άρθρου 11 του ν. 5000/2022

Στην παρ. 81 του άρθρου 72 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν. 4172/2013, A’ 167), περί μεταβατικών διατάξεων και έναρξης ισχύος, προστίθενται: α) στην περ. β’ νέο τελευταίο εδάφιο, β) περ. δ’, και η παρ. 81 διαμορφώνεται ως εξής: «81.α. Ειδικά τα φυσικά πρόσωπα με πρώτο έτος υπαγωγής στον εναλλακτικό τρόπο φορολόγησης για το εισόδημα που προκύπτει στην αλλοδαπή του άρθρου 5Α του παρόντος, το φορολογικό έτος 2021, κατά παρέκκλιση των παρ. 2 και 5 του ίδιου άρθρου, εφόσον καταβάλλουν το κατ’ αποκοπή ποσό φόρου της παρ. 2 του άρθρου αυτού για το εισόδημα που προκύπτει στην αλλοδαπή κατά το φορολογικό έτος 2021 έως και την 20ή.7.2022, εξακολουθούν να υπάγονται στο καθεστώς του άρθρου 5Α του παρόντος και εκδοθείσες αποφάσεις άρσης της υπαγωγής τους για το φορολογικό έτος 2021, κατ’ εφαρμογή της παρ. 5 του ίδιου άρθρου, ανακαλούνται. β. Ειδικά για τα φυσικά πρόσωπα που έχουν υπαχθεί στον εναλλακτικό τρόπο φορολόγησης για το εισόδημα που προκύπτει στην αλλοδαπή του άρθρου 5Α κατά τα φορολογικά έτη 2020 και 2021, η προϋπόθεση της περ. β) της παρ. 1 του ίδιου άρθρου πληρούται, εφόσον διαπιστωθεί ότι ολοκληρώθηκε η προβλεπόμενη στην ίδια διάταξη επένδυση εντός της τιθέμενης προθεσμίας των τριών (3) ετών από την υποβολή της αίτησης σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 3 του ίδιου άρθρου. Ειδικά οι επενδύσεις αιτήσεων υπαγωγής φορολογικού έτους 2020 ολοκληρώνονται το αργότερο έως την 30ή Σεπτεμβρίου 2023. γ. Ειδικά για το φορολογικό έτος 2022, η αίτηση υπαγωγής στον εναλλακτικό τρόπο φορολόγησης του άρθρου 5Α υποβάλλεται στη Φορολογική Διοίκηση από το φυσικό πρόσωπο μέχρι τη 15η Δεκεμβρίου 2022. Η Φορολογική Διοίκηση εξετάζει την αίτηση και εκδίδει απόφαση, με την οποία την εγκρίνει ή την απορρίπτει, έως την τελευταία εργάσιμη ημέρα του μηνός Δεκεμβρίου του έτους 2022. δ. Ειδικά για το φορολογικό έτος 2023, η αίτηση υπαγωγής στον εναλλακτικό τρόπο φορολόγησης του άρθρου 5Α υποβάλλεται στη Φορολογική Διοίκηση από το φυσικό πρόσωπο μέχρι την 30ή Σεπτεμβρίου 2023. Η Φορολογική Διοίκηση εξετάζει την αίτηση και εκδίδει απόφαση, με την οποία την εγκρίνει ή την απορρίπτει, έως την τελευταία εργάσιμη ημέρα του μηνός Δεκεμβρίου του έτους 2023.»

Στις περ. α’ και β’ της παρ. 2 του άρθρου 11 του ν. 5000/2022 (Α’ 226) γίνεται διόρθωση σε σχέση με το έτος στο οποίο ανατρέχουν οι παρ. 5 και 9 του άρθρου 5Α του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, όπως είχε τροποποιηθεί με το άρθρο 11 του ν. 5000/2022, και οι περ. α’ και β’ διαμορφώνονται ως εξής: «α) Οι παρ. 3 και 10 του άρθρου 5Α του ν. 4172/2013, όπως τροποποιούνται με την παρ. 1 του παρόντος, ισχύουν για τις περιπτώσεις υπαγωγής στην εναλλακτική φορολόγηση από το έτος 2022 και εφεξής,

Η παρ. 1 του παρόντος ισχύει από την 1η.1.2023.

Στο πέμπτο και το ενδέκατο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 36 του ν. 2093/1992 (Α’ 181) η λέξη «2022» αντικαθίσταται με τη λέξη «2023» και η παρ. 1 διαμορφώνεται ως εξής: «1. Με την επιφύλαξη των οριζομένων στις διατάξεις του άρθρου 18 του ν. 2367/1953 (Α’ 82), τα τέλη κυκλοφορίας στα επιβατικά ιδιωτικής χρήσης αυτοκίνητα, στις επιβατικές δίκυκλες και τρίκυκλες μοτοσυκλέτες ιδιωτικής χρήσης, στα τύπου JEEP αυτοκίνητα ιδιωτικής χρήσης, ανεξάρτητα από τον χαρακτηρισμό τους ως επιβατικών ή φορτηγών και στα επιβατικά ρυμουλκούμενα, ημιρυμουλκούμενα ιδιωτικής χρήσης (τροχόσπιτα) είναι ετήσια και αδιαίρετα και οφείλονται για ολόκληρο το έτος, ανεξάρτητα από το χρονικό διάστημα κυκλοφορίας τους εντός του έτους. Στα επιβατικά Ι.Χ. αυτοκίνητα του ανωτέρω εδαφίου περιλαμβάνονται και τα επιβατικά Ι.Χ. αυτοκίνητα που εισάγονται από το αλλοδαπό προσωπικό των εμποροβιομηχανικών επιχειρήσεων των εγκαταστημένων στην Ελλάδα, βάσει του α.ν. 89/1967 (Α’ 132), όπως ισχύει. Τα ανωτέρω οχήματα θεωρείται ότι κυκλοφόρησαν εντός του έτους και οφείλονται για αυτά τέλη κυκλοφορίας για ολόκληρο το έτος, εφόσον δεν τεθούν σε ακινησία, κατά τις διατάξεις των παρ. 1 έως 6 του άρθρου 22 του ν. 2367/1953 για ολόκληρο το έτος. Η ακινησία δεν αίρεται εάν ο κάτοχος του οχήματος δεν καταβάλει τα τέλη κυκλοφορίας του έτους κατά το οποίο γίνεται η άρση. Κατ’ εξαίρεση, δίνεται εναλλακτικά η δυνατότητα άρσης της ακινησίας οχήματος αυτοκινήτου ή μοτοσικλέτας ιδιωτικής χρήσης του πρώτου εδαφίου της παρούσας, άπαξ, εντός του έτους 2023, με αναλογική καταβολή των δωδεκατημορίων των ετήσιων τελών κυκλοφορίας που αντιστοιχούν στους μήνες άρσης ακινησίας του οχήματος. Διάστημα άρσης ακινησίας μικρότερο του μηνός λογίζεται για τους σκοπούς του παρόντος, ως ολόκληρος μήνας και καταβάλλεται για αυτό ποσό ίσο με ένα δωδεκατημόριο των ετήσιων τελών κυκλοφορίας. Τα τέλη κυκλοφορίας στις παραπάνω περιπτώσεις καταβάλλονται πριν την άρση της ακινησίας. Ο ιδιοκτήτης ή κάτοχος του οχήματος υποχρεούται να θέσει εκ νέου το όχημά του σε ακινησία έως την τελευταία ημέρα της περιόδου κυκλοφορίας του, για την οποία έχουν καταβληθεί τα τέλη κυκλοφορίας και εάν αυτή είναι μη εργάσιμη ή συμπίπτει με επίσημη αργία, κατά την επόμενη εργάσιμη για τη φορολογική διοίκηση, ημέρα. Κατά τη θέση του οχήματος σε ακινησία και εφόσον έχει επέλθει μεταφορά του οχήματος σε νέο σημείο, διάφορο του αρχικά δηλωθέντος, δηλώνεται εκ νέου το σημείο ακινητοποίησης. με το διπλάσιο των ετήσιων τελών κυκλοφορίας, αφαιρουμένου του διπλάσιου ποσού των ήδη καταβληθέντων δωδεκατημορίων των ετήσιων τελών κυκλοφορίας. Σε περίπτωση άρσης αναγκαστικής ακινησίας εντός του έτους 2023, καταβάλλονται κατ’ εξαίρεση αναλογικά τα τέλη κυκλοφορίας για τους μήνες που υπολείπονται μέχρι το τέλος του έτους. Τα τέλη κυκλοφορίας στην περίπτωση αυτή καταβάλλονται εντός δεκαπέντε (15) ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία έλαβε χώρα το γεγονός εξαιτίας του οποίου ήρθη η αναγκαστική ακινησία, ενώ σε περίπτωση εκπρόθεσμης καταβολής, επιβάλλεται πρόστιμο ίσο με το διπλάσιο των ετήσιων τελών κυκλοφορίας. Για τον υπολογισμό του ποσού των τελών κυκλοφορίας, ο μήνας εντός του οποίου γίνεται η άρση της αναγκαστικής ακινησίας λογίζεται ως ολόκληρος μήνας ανεξάρτητα από τη χρονική στιγμή της άρσης αυτής. Με πράξη της αρμόδιας υπηρεσίας της φορολογικής διοίκησης διαπιστώνεται το οφειλόμενο ποσό, με βάση την ακριβή ημερομηνία της άρσης ακινησίας και τίθεται εκ νέου σε κυκλοφορία το όχημα.»

Η ισχύς της παρ. 1 αρχίζει από την 3η Απριλίου 2023.

Το τρίτο εδάφιο της παρ. 29 του άρθρου 66 του ν. 4646/2019 (Α’ 201) τροποποιείται με την κατάργηση της προθεσμίας υποβολής των αιτήσεων ως εξής: «Για την εφαρμογή του προηγούμενου εδαφίου, υποβάλλεται αίτηση στην Υπηρεσία της Φορολογικής Διοίκησης που είναι αρμόδια για την επιδίωξη της είσπραξης των οφειλών.»

Η παρ.  1 ισχύει από την έναρξη ισχύος του ν. 4646/2019.

Το έβδομο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 54 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 4987/2022, Α’ 206) αντικαθίσταται ως εξής: «Τα πρόστιμα του παρόντος δεν επιβάλλονται, σε περίπτωση υποβολής:

Στο άρθρο 70 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας προστίθεται παρ. 41 ως εξής: «41. Πράξεις επιβολής προστίμου που εκδόθηκαν για εκπρόθεσμες αρχικές δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος φυσικού προσώπου ή νομικού προσώπου ή νομικής οντότητας, από τις οποίες το ποσό φόρου που προέκυψε προς καταβολή είναι έως εκατό (100) ευρώ και πράξεις επιβολής προστίμου που εκδόθηκαν για εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις νομικού προσώπου ή νομικής οντότητας, από τις οποίες το ποσό φόρου που προέκυψε προς καταβολή, σε σχέση με την αρχική δήλωση, είναι έως εκατό (100) ευρώ, για τις οποίες:

Στην περ.  γ’ της παρ.  5 του άρθρου 111 του ν. 4446/2016 (Α’ 240) προστίθεται δεύτερο εδάφιο και η περ. γ’ της παρ. 5 διαμορφώνεται ως εξής: «γ. Σε περίπτωση εκπρόθεσμης Δήλωσης Βραχυχρόνιας Διαμονής επιβάλλεται αυτοτελές διοικητικό πρόστιμο ύψους εκατό (100) ευρώ. Το πρόστιμο του πρώτου εδαφίου δεν επιβάλλεται στην περίπτωση που το εισόδημα που προκύπτει από την εκπρόθεσμη Δήλωση Βραχυχρό

Πράξεις επιβολής προστίμου που εκδόθηκαν από την 1η.1.2018 και μετά για εκπρόθεσμη υποβολή Δήλωσης Βραχυχρόνιας Διαμονής, κατ’ εφαρμογή της περ. γ’ της παρ. 5 του άρθρου 111 του ν. 4446/2016, εφόσον το εισόδημα που προκύπτει από την εκπρόθεσμη Δήλωση Βραχυχρόνιας Διαμονής έχει περιληφθεί στη δήλωση φορολογίας εισοδήματος του οικείου φορολογικού έτους, ακυρώνονται ή, εφόσον έχουν εισπραχθεί, συμψηφίζονται ή επιστρέφονται κατά περίπτωση.

Στο άρθρο 130 του Εθνικού Τελωνειακού Κώδικα (ν. 2960/2001, Α’ 265) α) στην παρ. 2, στην περ. β’ της παρ. 3 και τις παρ. 4, 5, 7, 8, 9 και 10 επέρχονται νομοτεχνικές βελτιώσεις, β) η παρ. 6 αντικαθίσταται, γ) στην παρ. 9 επικαιροποιούνται οι παραπομπές σε ενωσιακούς Κανονισμούς και το άρθρο 130 διαμορφώνεται ως εξής: «Άρθρο 130 Βεβαίωση και είσπραξη του τέλους ταξινόμησης οχημάτων - Πιστοποιητικά ταξινόμησης

Υπόχρεος στην καταβολή του τέλους ταξινόμησης είναι ο ιδιοκτήτης του οχήματος ή ο νόμιμος αντιπρόσωπός του.

Για τη βεβαίωση και είσπραξη του τέλους ταξινόμησης και του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.) ή για τη χορήγηση οριστικής απαλλαγής ενωσιακών οχημάτων, υποβάλλεται στην αρμόδια τελωνειακή αρχή ειδική δήλωση μέχρι την ημερομηνία κατά την οποία το τέλος καθίσταται απαιτητό και οπωσδήποτε πριν από την έκδοση της άδειας κυκλοφορίας. Για τα οχήματα των παρ. 1 και 2 του άρθρου 133 η ειδική δήλωση υποβάλλεται κατά την έξοδο αυτών από τα ανασταλτικά καθεστώτα. Με την ειδική δήλωση, που αποτελεί τίτλο υπέρ του Δημοσίου, συνεισπράττεται και ο οφειλόμενος Φόρος Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.).

Η βεβαίωση και είσπραξη του τέλους ταξινόμησης ή η χορήγηση οριστικής απαλλαγής από αυτό, των οχημάτων που προέρχονται από τρίτες χώρες, γίνεται:

Οι συντελεστές, που λαμβάνονται υπόψη για τη βεβαίωση και είσπραξη του τέλους ταξινόμησης και εφόσον το όχημα είναι ενωσιακό και του Φ.Π.Α., είναι εκείνοι που ισχύουν κατά το χρόνο που το τέλος καθίσταται απαιτητό. Αν μειωθούν οι συντελεστές του τέλους ταξινόμησης ή και του Φ.Π.Α., μετά την υποβολή του παραστατικού βεβαίωσης και είσπραξης και πριν από την έκδοση του αποδεικτικού είσπραξης, εφαρμόζεται ο ευνοϊκότερος για τον υπόχρεο συντελεστής. Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται, όταν το αποδεικτικό είσπραξης δεν εκδόθηκε για λόγους που αποκλειστικά βαρύνουν τον υπόχρεο. Αν δεν υποβληθεί η δήλωση των παρ. 1 και 2 του άρθρου 129 και εφόσον οι τελωνειακές αρχές αδυνατούν να προσδιορίσουν το χρόνο κατά τον οποίο το τέλος κατέστη απαιτητό, οι συντελεστές, που λαμβάνονται υπόψη για τη βεβαίωση και είσπραξη του τέλους ταξινόμησης και του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.), είναι αυτοί που ισχύουν κατά την ημερομηνία διαπίστωσης της παράβασης.

Μετά την είσπραξη του τέλους ταξινόμησης και των λοιπών επιβαρύνσεων ή τη νόμιμη οριστική απαλλαγή από αυτά εκδίδονται από την αρμόδια τελωνειακή αρχή αποδεικτικό είσπραξης και πιστοποιητικό ταξινόμησης ή τελωνισμού του οχήματος.

α) Με αποφάσεις του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.) καθορίζονται ο τύπος και το περιεχόμενο της ειδικής δήλωσης, του αποδεικτικού είσπραξης, καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα.

Μετά από αίτηση του ιδιοκτήτη του οχήματος ή του νόμιμου αντιπροσώπου του που υποβάλλεται πριν των στοιχείων αυτού, επιτρέπεται η διόρθωση των εκ παραδρομής δηλωθέντων στοιχείων της Ειδικής Δήλωσης, υπό την προϋπόθεση ότι πρόκειται για το ίδιο όχημα. Διόρθωση της Δήλωσης δεν επιτρέπεται αν κατά την αποδοχή ή την καταχώριση διαπιστώνεται ανακρίβεια των στοιχείων αυτής.

Μετά από αίτηση του ιδιοκτήτη του οχήματος ή του νόμιμου αντιπροσώπου του επιτρέπεται η ακύρωση της Ειδικής Δήλωσης, εφόσον συντρέχει συγγνωστή νομική ή πραγματική πλάνη αυτού, που συνεπάγεται αδυναμία ταξινόμησης του οχήματος από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών ή ικανοποίησης όλων των προβλεπόμενων προϋποθέσεων υπαγωγής του οχήματος σε ειδικό απαλλακτικό φορολογικό καθεστώς. Εάν οι τελωνειακές αρχές έχουν πληροφορήσει τον ιδιοκτήτη του οχήματος ότι προτίθενται να προβούν στην εξέταση αυτού, αίτηση ακύρωσης της Δήλωσης μπορεί να γίνει δεκτή μόνο μετά την πραγματοποίηση της εξέτασης. Η διόρθωση ή η ακύρωση της Δήλωσης δεν επιδρά στην εφαρμογή των ισχυουσών κατασταλτικών διατάξεων.

Για την επαλήθευση των στοιχείων που αναγράφονται στην Ειδική Δήλωση οχήματος, εφαρμόζεται κατ’ αναλογία το άρθρο 33, καθώς και οι αντίστοιχες περί διασαφήσεων και επαλήθευσης εμπορευμάτων διατάξεις του Κανονισμού (ΕΕ) 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 9ης Οκτωβρίου 2013 για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (L 269), του κατ’ εξουσιοδότηση Κανονισμού (ΕΕ) 2015/2446 της Επιτροπής της 28ης Ιουλίου 2015 για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, όσον αφορά λεπτομερείς κανόνες σχετικούς με ορισμένες από τις διατάξεις του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (L 343) και του Εκτελεστικού Κανονισμού (ΕΕ) 2447/2015 της Επιτροπής της 24ης Νοεμβρίου 2015 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής ορισμένων διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα. Αν κατά τον έλεγχο και την επαλήθευση του οχήματος διαπιστωθούν διαφορές, εφαρμόζεται το άρθρο 42.

Με κοινή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών καθορίζονται εθνικές αρχές, ως εθνικά σημεία επαφής, αρμόδια για την επεξεργασία εισερχόμενων και εξερχόμενων αιτημάτων για δεδομένα ταξινόμησης οχημάτων, καθώς και λοιπά θέματα που αφορούν στους όρους λειτουργίας της αυτοματοποιημένης διαδικασίας ανταλλαγής πληροφοριών ταξινόμησης οχημάτων με χρήση της εφαρμογής λογισμικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Πληροφοριών για Οχήματα και Άδειες Οδήγησης (EUCARIS), για τους σκοπούς του Φ.Π.Α., όπως προβλέπεται στο άρθρο 21α του Κανονισμού (ΕΕ) 904/2010 του Συμβουλίου της 7ης Οκτωβρίου 2010 για τη διοικητική συνεργασία και την καταπολέμηση της απάτης στον τομέα του φόρου προστιθέμενης αξίας.

Το τέλος ταξινόμησης που βεβαιώθηκε και εισπράχθηκε, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, επιστρέφεται, σε περίπτωση οχημάτων, τα οποία δεν ταξινομήθηκαν, με συνέπεια να μην κυκλοφορήσουν στο εσωτερικό της χώρας, λόγω εξαγωγής σε τρίτες χώρες ή αποστολής τους σε άλλα κράτη μέλη της Ε.Ε. Δικαιούχος της επιστροφής είναι το πρόσωπο της παρ. 1, το οποίο κατέβαλε το τέλος ταξινόμησης με την κατά περίπτωση υποβολή του προβλεπόμενου από τις παρ. 2 και 3 τελωνειακού παραστατικού. Το σχετικό δικαίωμα παρέχεται ύστερα από αίτηση του δικαιούχου στις αρμόδιες τελωνειακές αρχές. Με κοινή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. καθορίζονται οι όροι, οι προϋποθέσεις, η διαδικασία και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την επιστροφή του τέλους ταξινόμησης.»

Η υπό στοιχεία ΔΕΦΚΔ/5018174/ΕΞ/23.7.2014 (Β’ 2161) κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων παύει να ισχύει από την έναρξη ισχύος της κανονιστικής πράξης που εκδίδεται κατ’ εξουσιοδότηση της περ. β’ της παρ. 6 του άρθρου 130 του Εθνικού Τελωνειακού Κώδικα, όπως αυτή προστίθεται με την παρ. 1.

Αν οι πληροφορίες ή τα στοιχεία που ζητούνται, σύμφωνα με την παρ. 3β του άρθρου 15, δεν παρέχονται από τον Πάροχο Υπηρεσιών Πληρωμών, επιβάλλεται πρόστιμο ύψους πενήντα χιλιάδων (50.000) ευρώ. Εφόσον ο Πάροχος Υπηρεσιών Πληρωμών ανταποκριθεί στο αίτημα της παρ. 3β του άρθρου 15 εκπρόθεσμα ή τα παρεχόμενα στοιχεία δεν ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές του ως άνω αιτήματος, επιβάλλεται πρόστιμο από δέκα χιλιάδες (10.000) έως σαράντα χιλιάδες (40.000) ευρώ. Για αιτήματα που υποβάλλονται εντός του ίδιου φορολογικού έτους, το πρόστιμο δεν μπορεί να υπερβαίνει, κατά περίπτωση, το τριπλάσιο των ανώτερων ποσών του δευτέρου εδαφίου.

Αν δεν υποβληθούν οι πληροφορίες και τα στοιχεία που ζητούνται, εκτός από το πρόστιμο της παρ. 1, δύναται να επιβάλλεται η διακοπή της πρόσβασης στους ιστότοπους του Παρόχου Υπηρεσιών Πληρωμών από τους Παρόχους Υπηρεσιών Διαδικτύου με καταστατική έδρα ή με τόπο πραγματικής διοίκησης ή μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 6 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν. 4172/2013, Α’ 167) ή στις Συμβάσεις Αποφυγής Διπλής Φορολογίας, υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις του άρθρου 54Δ του παρόντος, το οποίο εφαρμόζεται αναλόγως.

Με κοινή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του Διοικητή καθορίζονται τα κριτήρια προσδιορισμού του ύψους των προστίμων, σε περίπτωση εκπρόθεσμης υποβολής ή υποβολής που δεν ανταποκρίνεται στις ορισθείσες προδιαγραφές και ρυθμίζεται κάθε ειδικότερο θέμα για την εφαρμογή του παρόντος.»

Οντότητες του άρθρου 1 του ν. 4308/2014 (Α’ 251) που χρησιμοποιούν τερματικά «Ηλεκτρονικής Μεταφοράς Κεφαλαίων στο Σημείο Πώλησης (Electronic Funds Transfer at the point of sale, EFT/POS)», ημεδαπών ή αλλοδαπών παρόχων, υποχρεούνται να διασυνδέονται και να παρέχουν στη Φορολογική Διοίκηση πληροφορίες για τις συναλλαγές που εκτελούνται μέσω αυτών είτε μέσω διασύνδεσης των τερματικών με Φορολογικούς Ηλεκτρονικούς Μηχανισμούς (Φ.Η.Μ.) είτε απευθείας με τα πληροφοριακά συστήματα Φορολογικής Διοίκησης.

Με απόφαση του Διοικητή της καθορίζονται ο τρόπος, ο χρόνος, η έκταση εφαρμογής, η διαδικασία, οι υπόχρεοι, οι όροι και οι προϋποθέσεις διασύνδεσης των τερματικών Ηλεκτρονικής Μεταφοράς Κεφαλαίων στο Σημείο Πώλησης (EFT/POS) ημεδαπής και αλλοδαπής με τη Φορολογική Διοίκηση, καθώς και κάθε άλλο ειδικότερο θέμα για την εφαρμογή του παρόντος.»

Στην οντότητα του άρθρου 1 του ν.  4308/2014 (Α’ 251) που έχει υποχρέωση χρήσης τερματικών Ηλεκτρονικής Μεταφοράς Κεφαλαίων στο Σημείο Πώλησης (Electronic Funds Transfer at the Point of Sale, EFT/POS), ως δικαιούχος πληρωμής σύμφωνα με την περ. γ’ του άρθρου 62 του ν. 4446/2016 (Α’ 240) και παραβαίνει τις υποχρεώσεις του άρθρου 15Β, επιβάλλεται πρόστιμο από χίλια (1.000) ευρώ έως πενήντα χιλιάδες (50.000) ευρώ, ανά φορολογικό έτος.

Με κοινή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του Διοικητή καθορίζονται κριτήρια για τον προσδιορισμό του ύψους των προστίμων της παρ. 1, όπως ενδεικτικά το τηρούμενο λογιστικό σύστημα, απλογραφικό ή διπλογραφικό, τα ακαθάριστα έσοδα της οντότητας

Στον Εθνικό Τελωνειακό Κώδικα (ν.  2960/2001, Α’ 265) προστίθεται άρθρο 112Β ως εξής: «Άρθρο 112Β Έλεγχος στη διακίνηση και την παραλαβή ορισμένων ενεργειακών προϊόντων

Οι οντότητες των περ. α’, β’ και γ’ της παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 4308/2014 (Α’ 251), οι οποίες, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων τους ή της παραγωγικής τους διαδικασίας, παραλαμβάνουν είτε από άλλα κράτη μέλη της Ε.Ε., είτε από το εσωτερικό της χώρας, προϊόντα των κωδικών Σ.Ο. 2710 1971 έως και 2710 1999 και των δασμολογικών κλάσεων 3403 και 3814, σε χύδην μορφή, τα οποία δεν υπόκεινται στη νομοθεσία για τον έλεγχο και την κυκλοφορία του Μέρους Τρίτου, σύμφωνα με όσα ορίζονται στην παρ. 3 του άρθρου 72, υποχρεούνται να υποβάλουν στις αρμόδιες τελωνειακές αρχές της χώρας δήλωση γνωστοποίησης παραλαβής των προϊόντων αυτών, πριν την έναρξη της διακίνησής τους. Αν τα ως άνω προϊόντα εισάγονται από τρίτες χώρες, η δήλωση γνωστοποίησης παραλαβής των προϊόντων, υποβάλλεται κατά τον ίδιο χρόνο με τη διασάφηση εισαγωγής.

Οι διακινήσεις στο έδαφος της χώρας των προϊόντων της παρ. 1, τα οποία παραλαμβάνονται από άλλα κράτη μέλη της Ε.Ε. ή από το εσωτερικό της χώρας, πραγματοποιούνται υποχρεωτικά υπό την κάλυψη της δήλωσης γνωστοποίησης παραλαβής της παρ.1, μέχρι την ολοκλήρωσή τους.

Η μη τήρηση των υποχρεώσεων της παρ. 1 από τον παραλήπτη και της παρ. 2 από τον μεταφορέα, χαρακτηρίζεται ως απλή τελωνειακή παράβαση και επιβάλλονται αυτοτελώς στα ανωτέρω πρόσωπα τα διοικητικά πρόστιμα της παρ. 1 του άρθρου 119Α, με την επιφύλαξη της παρ. 2 του άρθρου 119Α σχετικά με τη λαθρεμπορία.

Εφόσον μετά από έλεγχο διαπιστωθεί η κατοχή των προϊόντων της παρ. 1, σε χύδην μορφή ή η ανάμιξή τους με άλλα ενεργειακά προϊόντα της παρ. 1 του άρθρου 73, σε εγκατάσταση κατόχου άδειας λιανικής εμπορίας πετρελαιοειδών προϊόντων του άρθρου 7 του ν. 3054/2002 (Α’ 230), εφαρμόζονται όσα ορίζονται στην παρ. 4 του άρθρου 119Α.

Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.) καθορίζονται: α. οι διαδικασίες παρακολούθησης και ελέγχου τήρησης όσων ορίζονται στις παρ. 1 και 2, β. το περιεχόμενο της δήλωσης γνωστοποίησης παραλαβής των προϊόντων της παρ. 1, γ. οι αρμόδιες τελωνειακές αρχές, στις οποίες υποβάλλεται η δήλωση γνωστοποίησης, δ. ο τρόπος υποβολής της, ε. οι υποχρεώσεις των παραληπτών και των μεταφορέων, καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα για την εφαρμογή του παρόντος.

Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, κατόπιν εισήγησης του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε., είναι δυνατό να ορίζονται και άλλα προϊόντα, πλέον όσων ορίζονται στην παρ. 1, τα οποία υπάγονται σε έλεγχο στη διακίνηση και την παραλαβή, σύμφωνα με το παρόν.»

Η ισχύς της παρ. 1 αρχίζει από την 15η.9.2023. Η ημερομηνία του πρώτου εδαφίου δύναται να μετατεθεί με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, πάντως όχι πέραν της 31ης.12.2023.

Αρμόδιες υπηρεσίες για τον έλεγχο εφαρμογής των διατάξεων που αφορούν στα ολοκληρωμένα συστήματα παρακολούθησης και ηλεκτρονικής αποστολής δεδομένων εισροών - εκροών των φορολογικών αποθηκών και των αποθηκών τελωνειακής αποταμίευσης ενεργειακών προϊόντων της παρ. 1 του άρθρου 73 είναι τα τελωνεία ελέγχου των ανωτέρω αποθηκών, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην απόφαση του Υπουργού Οικονομικών της παρ. 2 του άρθρου 63 και στην υπό στοιχεία ΔΔΘΤΟΚ Δ 1026126 ΕΞ 2017 απόφαση του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. (Β’ 810), αντίστοιχα, καθώς και οι τελωνειακές ελεγκτικές αρχές της Α.Α.Δ.Ε., σύμφωνα με τα οριζόμενα στην υπό στοιχεία Δ.ΟΡΓ.Α 1125859 ΕΞ2020 απόφαση του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. (Β’ 4738). Αν κρίνεται αναγκαίο, ζητείται η συνδρομή των λοιπών υπηρεσιών της Α.Α.Δ.Ε. στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, όπως αυτές καθορίζονται από την ίδια απόφαση, καθώς και των υπηρεσιών της Γενικής Γραμματείας Βιομηχανίας του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων, σύμφωνα με το π.δ. 5/2022 (Α’ 15).

α. Για κάθε παράβαση του πρώτου εδαφίου της παρ. 5 του άρθρου 33 και του τρίτου εδαφίου της παρ. 3 του άρθρου 63 και των υπουργικών αποφάσεων που εκδίδονται κατ’ εξουσιοδότησή τους και κατ’ εξουσιοδότηση του παρόντος, επιβάλλεται στους, κατά περίπτωση, υπόχρεους διοικητικό πρόστιμο από χίλια (1.000) ευρώ έως πεντακόσιες χιλιάδες (500.000) ευρώ, επιφυλασσομένης της υποπερ. αδ) και επιβάλλεται, κατά περίπτωση, ανάκληση της άδειας της φορολογικής αποθήκης ή της αποθήκης τελωνειακής αποταμίευσης. Το ποσό του προστίμου προσδιορίζεται λαμβάνοντας υπόψη το είδος και τη βαρύτητα της παράβασης, καθώς και την υποτροπή. Ειδικότερα:

α) Ποινή φυλάκισης τουλάχιστον έξι (6) μηνών επιβάλλεται σε όποιον προμηθεύει ή εγκαθιστά μετρητικά συστήματα και τον συνοδευτικό εξοπλισμό τους, τα οποία προορίζονται για εφαρμογές του συστήματος παρακολούθησης και ηλεκτρονικής αποστολής δεδομένων εισροών-εκροών και συνοδεύονται από πλαστά ή παραποιημένα πιστοποιητικά.

Οι κυρώσεις του παρόντος επιβάλλονται με την έναρξη της παραγωγικής λειτουργίας των ολοκληρωμένων συστημάτων παρακολούθησης και ηλεκτρονικής αποστολής δεδομένων εισροών -εκροών στις φορολογικές αποθήκες και αποθήκες τελωνειακής αποταμίευσης, σύμφωνα με την κοινή υπουργική απόφαση του δεύτερου εδαφίου της παρ. 5 του άρθρου 33 και του τέταρτου εδαφίου της παρ. 3 του άρθρου 63, με εξαίρεση την κύρωση της υποπερ. αα’ της περ. α’ της παρ. 2, η οποία εφαρμόζεται από την έκδοση της απόφασης του πρώτου εδαφίου της παρ. 5.

Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Ανάπτυξης και Επενδύσεων και του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. εξειδικεύονται οι παραβάσεις του παρόντος, ορίζεται το ποσό των διοικητικών προστίμων για κάθε παράβαση εντός των ορίων της περ. α’ της παρ. 2, εξειδικεύονται οι περιπτώσεις ανάκλησης της άδειας λειτουργίας της φορολογικής αποθήκης ή της αποθήκης τελωνειακής αποταμίευσης των υποπερ. αβ) και αγ) της περ. α’ της παρ. 2, καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα. Με όμοια απόφαση δύνανται να ορίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις για τη δημοσιοποίηση των στοιχείων των παραβατών, των παραβάσεων και κυρώσεων, ο τρόπος, ο χρόνος και το μέσο δημοσιοποίησης, η αποστολή των στοιχείων αυτών στο Συντονιστικό Επιχειρησιακό Κέντρο (Σ.Ε.Κ.) του άρθρου 6 του ν. 4410/2016 (Α’ 141), καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα, τηρουμένων των διατάξεων του Κανονισμού (Ε.Ε.) 679/2016 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016 «για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της οδηγίας 95/46/ΕΚ (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων)» (L 119) και του ν. 4624/2019 (Α’137).» ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ ΝΑΥΛΟΜΕΣΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ 27/1975, 4646/2019 ΚΑΙ 4111/2013

Το άρθρο 17 του ν. 27/1975 (Α’ 77), περί βεβαίωσης και καταβολής του φόρου πλοίων δεύτερης κατηγορίας, αντικαθίσταται ως εξής: «Άρθρο 17 Υποβολή δήλωσης και καταβολή του φόρου πλοίων δεύτερης κατηγορίας

Οι πλοιοκτήτες ή πλοιοκτήτριες εταιρείες που είναι εγγεγραμμένοι κατά την πρώτη Ιανουαρίου εκάστου έτους στο οικείο νηολόγιο ή λεμβολόγιο/Βιβλίο Εγγραφής Μικρών Σκαφών (ΒΕΜΣ) υποβάλλουν ηλεκτρονικά μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του μηνός Μαρτίου του ίδιου έτους, δήλωση φόρου πλοίων δεύτερης κατηγορίας στην αρμόδια για το πλοίο φορολογική αρχή, για το προηγούμενο έτος, με την οποία γίνεται άμεσος προσδιορισμός φόρου. Την ίδια υποχρέωση για υποβολή δήλωσης φόρου πλοίων δεύτερης κατηγορίας έχουν και οι ναυλωτές ή ναυλώτριες εταιρείες πλοίου υπό γυμνή ναύλωση, καθώς και οι μισθωτές ή μισθώτριες εταιρείες πλοίου υπό χρηματοδοτική μίσθωση.

Η καταβολή του φόρου γίνεται σε δύο (2) ισόποσες δόσεις, από τις οποίες η πρώτη καταβάλλεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του μηνός Απριλίου και η δεύτερη μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του μηνός Ιουνίου αντίστοιχα.

Αν το πλοίο ανήκει σε περισσότερους του ενός πλοιοκτήτες, υπόχρεοι σε υποβολή δήλωσης και καταβολή του φόρου είναι οι πλοιοκτήτες κατά το ποσοστό ιδιοκτησίας του καθενός. Σε περίπτωση έναρξης εργασιών συμπλοιοκτησίας ή κοινωνίας, υπόχρεος σε υποβολή δήλωσης και καταβολή του φόρου είναι η συμπλοιοκτησία ή η κοινωνία με αλληλέγγυα ευθύνη όλων των συμπλοιοκτητών ή κοινωνών αντίστοιχα.

Εξαιρετικά, η δήλωση για το έτος 2023 υποβάλλεται μέχρι τις 30 Ιουνίου 2024 και η καταβολή του φόρου γίνεται σε δύο (2) ισόποσες δόσεις, από τις οποίες η πρώτη καταβάλλεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του μηνός Ιουλίου 2024 και η δεύτερη μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του μηνός Σεπτεμβρίου 2024 αντίστοιχα.

Στις περιπτώσεις πλοίων, για τα οποία στην παρ. 2 του άρθρου 12 προβλέπεται μηδενικός συντελεστής ή μη υπολογισμός φόρου ανά είδος πλοίου, δεν υφίσταται υποχρέωση υποβολής δήλωσης του παρόντος.

Σε περίπτωση μεταβίβασης του πλοίου, εφόσον αυτό παραμένει στην ελληνική σημαία, για την υποβολή των δηλώσεων από τον παλιό και τον νέο πλοιοκτήτη, καθώς και για την καταβολή του φόρου εφαρμόζονται τα άρθρα 1 και 19. Οι ίδιες διατάξεις εφαρμόζονται και σε περίπτωση εκούσιας διάλυσης του πλοίου.

Αν το πλοίο τεθεί σε πλειστηριασμό, ο πλοιοκτήτης είναι υπόχρεος σε φόρο κατά το ποσό που αναλογεί μέχρι τον χρόνο έκδοσης της σχετικής κατακυρωτικής πράξης υπέρ του υπερθεματιστή και η υποβολή δήλωσης, καθώς και η εφάπαξ καταβολή του φόρου γίνονται μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του επόμενου μήνα από εκείνον της έκδοσης της κατακυρωτικής πράξης. Ο αποκτών είναι εξ ολοκλήρου υπόχρεος σε καταβολή του φόρου από τον χρόνο έκδοσης της σχετικής κατακυρωτικής πράξης και μετά, εφόσον το πλοίο παραμένει στην ελληνική σημαία.

Σε περίπτωση ολικής καταστροφής ή βύθισης του πλοίου, ο πλοιοκτήτης είναι υπόχρεος σε φόρο κατά το ποσό που αναλογεί μέχρι τον χρόνο κατά τον οποίο λαμβάνει χώρα το γεγονός που επιβάλλει τη διαγραφή του πλοίου από το βιβλίο της λιμενικής αρχής, στο οποίο το πλοίο εγγράφηκε κατά την ένταξή του στην ελληνική σημαία. Η υποβολή της δήλωσης και η εφάπαξ καταβολή του φόρου γίνονται μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του μεθεπόμενου μήνα από εκείνον κατά τον οποίο έλαβε χώρα το γεγονός.

Με απόφαση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων καθορίζονται ο τύπος και το περιεχόμενο της δήλωσης, ο τρόπος υποβολής αυτής, τα απαιτούμενα δικαιολογητικά και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για τον καθορισμό των διαδικασιών του παρόντος.»

Η παρ. 1 ισχύει για την εκμετάλλευση των πλοίων από το έτος 2023 και μετά.

Η παρ. 1 του άρθρου 19 του ν. 27/1975 (A’ 77) αντικαθίσταται ως εξής: «1. Σε περίπτωση μεταβίβασης της κυριότητας του πλοίου ή υποθήκευσης αυτού για την καταχώριση της σχετικής πράξης στο οικείο νηολόγιο ή λεμβολόγιο/ ΒΕΜΣ απαιτείται βεβαίωση του Προϊσταμένου της αρμόδιας φορολογικής αρχής, από την οποία προκύπτει ότι έχουν εξοφληθεί ο φόρος και η εισφορά του παρόντος νόμου, ο φόρος αμοιβών πληρωμάτων για το πλοίο αυτό, καθώς και το τέλος του άρθρου 57 του ν. 4646/2019 (Α’ 201) κατά τα ποσά που αναλογούν, μέχρι τον χρόνο ισχύος της βεβαίωσης, όπως αυτά προκύπτουν από τις υποβαλλόμενες για τον σκοπό αυτό σχετικές δηλώσεις του πλοιοκτήτη και επιπλέον ότι έχουν εκπληρωθεί όλες οι φορολογικές υποχρεώσεις του πλοιοκτήτη από την εκμετάλλευση του πλοίου κατά την ημερομηνία έκδοσης της βεβαίωσης. Η διάρκεια ισχύος της παραπάνω βεβαίωσης ορίζεται σε δύο (2) μήνες από την έκδοσή της. Εάν το πλοίο παραμένει στην ελληνική σημαία, ο νέος πλοιοκτήτης είναι υπόχρεος σε φόρο πλοίων και εισφορά του παρόντος νόμου από την ημερομηνία της μεταβίβα τον νέο πλοιοκτήτη μέσα στον επόμενο μήνα από τη μεταβίβασή του και η καταβολή του φόρου γίνεται σε ισόποσες μηνιαίες δόσεις μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου του ιδίου έτους, με την πρώτη δόση να καταβάλλεται με την υποβολή της εμπρόθεσμης δήλωσης. Η δήλωση για πλοίο δεύτερης κατηγορίας, κατά το άρθρο 3, υποβάλλεται από τον νέο πλοιοκτήτη στο επόμενο έτος από τη μεταβίβασή του. Η υποβολή της δήλωσης και η καταβολή του φόρου γίνονται στις προθεσμίες που ορίζονται στις παρ. 1, 2 και 4 του άρθρου 17. Τα βεβαιωθέντα ή καταβληθέντα ποσά του φόρου πλοίων του παρόντος νόμου ή του τέλους με βάση το άρθρο 57 του ν. 4646/2019 στο όνομα του παλιού πλοιοκτήτη, για το χρονικό διάστημα μετά τη μεταβίβαση του πλοίου, συμψηφίζονται ή επιστρέφονται αντίστοιχα με την υποβολή σχετικής τροποποιητικής δήλωσης από τον πλοιοκτήτη. Ομοίως, συμψηφίζονται ή επιστρέφονται τυχόν καταβληθέντα ποσά φόρου αμοιβών πληρωμάτων του πλοίου στο όνομα του παλιού πλοιοκτήτη για το χρονικό διάστημα μετά το κλείσιμο του ναυτολογίου με βάση τη βεβαίωση του Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου, με την υποβολή σχετικής τροποποιητικής δήλωσης από τον πλοιοκτήτη ανεξάρτητα της κατηγορίας στην οποία ανήκει το πλοίο. Η βεβαίωση της παρούσας απαιτείται και σε περίπτωση μεταβίβασης με σκοπό την εκούσια διάλυση του πλοίου, σε περίπτωση μεταβίβασης μέρους του πλοίου όταν αυτό ανήκει σε περισσότερους του ενός πλοιοκτήτες, καθώς και σε περίπτωση διαγραφής πλοίων από το νηολόγιο σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 18 του Κώδικα Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου (ν.δ. 187/1973, Α’ 261).»

Η παρ. 1 εφαρμόζεται για βεβαιώσεις που χορηγούνται από την 1η Ιουλίου 2023 και μετά. Ειδικά για τις βεβαιώσεις που χορηγούνται σε περίπτωση διαγραφής πλοίου από το νηολόγιο σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 18 του Κώδικα Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου (ν.δ. 187/1973, Α’ 261), η παρ. 1 εφαρμόζεται από την έναρξη ισχύος του παρόντος.

Το τέταρτο εδάφιο της παρ. 5 του άρθρου 26 του ν. 27/1975 (Α’ 77) αντικαθίσταται από δύο νέα εδάφια, και η παρ. 5 διαμορφώνεται ως εξής: «5. Η δήλωση και η καταβολή του φόρου του παρόντος άρθρου γίνεται κατ’ ανάλογη εφαρμογή των προβλεπομένων στον παρόντα νόμο για τον φόρο που επιβάλλεται στα πλοία υπό ελληνική σημαία. Σε περίπτωση που η διαχείριση πλοίου υπό ξένη σημαία ανατεθεί σε διαχειρίστρια εταιρεία εγκατεστημένη στην Ελλάδα δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 25 του παρόντος νόμου μετά την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους, οφείλεται φόρος από την επόμενη ημέρα της ανάθεσης της διαχείρισης σε τόσα δωδέκατα, όσοι οι μήνες μέχρι το τέλος του έτους. Η δήλωση και καταβολή του φόρου διενεργείται από διαχειρίστρια εταιρεία στο όνομα και για λογαριασμό της πλοιοκτήτριας εταιρείας ή της ναυλώτριας εταιρείας γυμνού πλοίου (bareboat charterer) ή της μισθώτριας εταιρείας πλοίου υπό χρηματοδοτική μίσθωση (ship lessee), ανάλογα με την περίπτωση. Από το ποσό του φόρου πλοίων του παρόντος άρθρου εκπίπτουν κατά περίπτωση, τα ποσά των μειώσεων του άρθρου 5 και των απαλλαγών της περ. β’ της παρ. 1 του άρθρου 7. Επιπλέον, τα ποσά που έχουν καταβληθεί και αφορούν σε μειώσεις της περ. γ’ της παρ. 1 του άρθρου 7 και σε μειώσεις λόγω αγοράς εφοδίων δυνάμει των εκδιδόμενων πράξεων του άρθρου 13 του ν.δ. 2687/1953, καθώς και το ποσό που αναλογεί σε φόρο χωρητικότητας (tonnage tax) ή οποιαδήποτε παρόμοια επιβάρυνση που αποδεδειγμένα καταβλήθηκε στην αλλοδαπή για το πλοίο υπό ξένη σημαία και μέχρι του ποσού του φόρου που οφείλεται στην Ελλάδα, εκπίπτουν από τον φόρο πλοίων εφόσον τα ως άνω ποσά και δαπάνες έχουν καταβληθεί από τον υπόχρεο.»

Στην παρ. 3 του άρθρου 26β του ν. 27/1975 προστίθενται νέα εδάφια τέταρτο, πέμπτο και έκτο και η παρ. 3 διαμορφώνεται ως εξής: «3. Ο υπολογισμός του φόρου πλοίων και των κατά περίπτωση μειώσεων αυτού που βαρύνει τα υπαγόμενα σε φόρο χωρητικότητας πρόσωπα του παρόντος άρθρου, γίνεται με τα ίδια κριτήρια, τις προϋποθέσεις, τους συντελεστές και τα κλιμάκια που προβλέπονται για τις υπαγόμενες σε φόρο χωρητικότητας πλοιοκτήτριες εταιρείες από τις διατάξεις του παρόντος νόμου και τις εκδιδόμενες δυνάμει του άρθρου 13 του ν.δ. 2687/1953, περί εγκριτικών πράξεων νηολόγησης, ανάλογα με τη σημαία του πλοίου και την κατηγορία αυτού κατά περίπτωση. Στην περίπτωση ναύλωσης γυμνού πλοίου ή μίσθωσης πλοίου με χρηματοδοτική μίσθωση ο φόρος πλοίων υπολογίζεται με βάση τη χρονική διάρκεια ναύλωσης ή μίσθωσης αντίστοιχα. Για την υποβολή της δήλωσης, τη βεβαίωση και την καταβολή του φόρου πλοίων, καθώς και τις προθεσμίες αυτών εφαρμόζονται τα οριζόμενα στις διατάξεις του νόμου αυτού και του άρθρου 122 του ν. 4446/2016 (Α’ 240) κατά περίπτωση. Ειδικότερα, από το ποσό του φόρου πλοίων πρώτης κατηγορίας του νόμου αυτού εκπίπτουν κατά περίπτωση τα ποσά των μειώσεων του άρθρου 5 και των απαλλαγών της περ. β’ της παρ. 1 του άρθρου 7 για τα πλοία υπό ελληνική και ξένη σημαία, καθώς και των απαλλαγών της περ. α’ της παρ. 1 του άρθρου 7 για τα πλοία υπό ελληνική σημαία. Επιπλέον, τα ποσά που αφορούν σε μειώσεις της περ. γ’ της παρ. 1 του άρθρου 7 και σε μειώσεις λόγω αγοράς εφοδίων δυνάμει των εκδιδόμενων πράξεων του άρθρου 13 του ν.δ. 2687/1953, καθώς και το ποσό που αναλογεί σε φόρο χωρητικότητας (tonnage tax) ή οποιαδήποτε παρόμοια επιβάρυνση που αποδεδειγμένα καταβλήθηκε στην αλλοδαπή για το πλοίο υπό ξένη σημαία και μέχρι του ποσού του φόρου που οφείλεται στην Ελλάδα, εκπίπτουν από τον φόρο πλοίων εφόσον τα ως άνω ποσά και δαπάνες έχουν καταβληθεί από τον υπόχρεο. Στην περίπτωση φόρου πλοίων δεύτερης κατηγορίας του νόμου αυτού, από το ποσό του φόρου

Στο άρθρο 26δ του ν. 27/1975, μετά την παρ.1, προστίθεται παρ. 1Α, για τον υπολογισμό των μειώσεων των πλοίων του άρθρου αυτού, ως εξής: «1Α. Ο φόρος πλοίων της παρ.  1 υπολογίζεται με βάση τις διατάξεις του παρόντος νόμου και τη χρονική διάρκεια ναύλωσης. Ο υπολογισμός του φόρου πλοίων και των κατά περίπτωση μειώσεων αυτού που βαρύνει τα υπαγόμενα σε φόρο χωρητικότητας πρόσωπα του παρόντος άρθρου, γίνεται με τα ίδια κριτήρια, τις προϋποθέσεις, τους συντελεστές και τα κλιμάκια που προβλέπονται για τις υπαγόμενες σε φόρο χωρητικότητας πλοιοκτήτριες εταιρείες από τις διατάξεις του παρόντος νόμου, ανάλογα με τη σημαία του πλοίου και την κατηγορία αυτού κατά περίπτωση. Για την υποβολή της δήλωσης, τη βεβαίωση και την καταβολή του φόρου πλοίων, καθώς και τις προθεσμίες αυτών εφαρμόζονται τα οριζόμενα στον παρόντα νόμο και το άρθρο 122 του ν. 4446/2016 (Α’ 240), ανάλογα με την κατηγορία του πλοίου. Για τον υπολογισμό των μειώσεων του φόρου πλοίων του παρόντος άρθρου έχουν εφαρμογή τα οριζόμενα στην παρ. 3 του άρθρου 26β, μη εφαρμοζόμενων των μειώσεων που προβλέπονται από τις εγκριτικές πράξεις νηολόγησης που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 13 του ν.δ. 2687/1953.»

Οι παρ. 1 έως και 3 αφορούν στην εκμετάλλευση πλοίων από το φορολογικό έτος 2023 και μετά.

Tα μερίσματα που λαμβάνουν οι μέτοχοι/εταίροι των εταιρειών οποιασδήποτε νομικής μορφής από τη διανομή των κερδών που προκύπτουν από την εκμετάλλευση των πλοίων που υπάγονται στο άρθρο 57 του ν. 4646/2019 (Α’ 201) φορολογούνται εφεξής και παγίως με τον συντελεστή φόρου μερισμάτων πέντε τοις εκατό (5%) της παρ. 1 του άρθρου 40 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν. 4172/2013, Α’ 167).

Η παρ. 1 ισχύει για μερίσματα που καταβάλλονται ή πιστώνονται στο έτος 2022 και επόμενα.