Richtlijn voor strafvordering seksueel misbruik van minderjarigen
Beschrijving
Deze strafvorderingsrichtlijn is van toepassing in gevallen van seksueel misbruik van minderjarige slachtoffers door meerderjarige verdachten. Deze richtlijn is niet gericht op één bepaald wetsartikel maar is van toepassing wanneer sprake is van een slachtoffer als bedoeld in) de artikelen 245 t/m 251 Sr en 253 Sr.
Uitgangspunten
Bij het bepalen van het uitgangspunt voor de strafeis staat de feitelijke seksuele handeling centraal, onderverdeeld in drie categorieën op basis van de ernstgradatie. Bij elk van deze categorieën, basisdelicten genoemd, hoort een strafeis als uitgangspunt.
Strafmaattabel en bandbreedtes
Hieronder is een tabel opgenomen waarbij per basisdelict een strafuitgangspunt/bandbreedte is opgenomen en uitgegaan wordt van éénmalig plegen door één meerderjarige verdachte, zonder dat sprake is van (relevante) recidive en zonder dat rekening is gehouden met de overige omstandigheden van het geval en de persoon van de verdachte. In individuele zaken wordt altijd maatwerk geleverd: feiten en omstandigheden van het specifieke geval worden meegenomen in de strafeis van het OM en in de praktijk zal daarom regelmatig worden afgeweken van de hieronder geformuleerde straf (bandbreedte). Immers zal in de praktijk zelden sprake zijn van een standaardsituatie waarin geen sprake is van feiten en omstandigheden die van invloed zijn op de beoordeling van de zaak. Het OM bepaalt in iedere zaak afzonderlijk of een gevangenisstraf, taakstraf, boete en/of voorwaardelijk strafdeel (evt. met op te leggen bijzondere voorwaarden) passend is. Dit gebeurt vanzelfsprekend met inachtneming van het taakstrafverbod.
In de wet wordt het zogenoemde ‘interactiecriterium’ dat is ontstaan in de jurisprudentie gecodificeerd. Dit betekent dat in de delicten zoals hieronder vermeld ook wordt verstaan het laten verrichten van seksuele handelingen door een kind met de dader of met zichzelf of met een derde en het laten ondergaan van een kind van seksuele handelingen door een derde. Verkrachting omvat dus alle vormen van seksueel binnendringen waarbij het lichaam van een kind is betrokken, waaronder seksuele penetratie van het eigen lichaam of van het lichaam van een ander, al dan niet op afstand (bijvoorbeeld via een webcam).
Onder de tabel is een aantal factoren vermeld die van invloed kunnen zijn en specifiek voor kunnen komen ten aanzien van de strafbaarstellingen waarop deze richtlijn van toepassing is. Deze lijst is niet uitputtend. Algemene factoren die niet delictspecifiek zijn worden uiteraard wel meegenomen in de beoordeling van de strafmaat en kunnen eveneens leiden tot een strafeis die hoger of lager is dan de uitgangspunten in de tabel.
1 Indien hiervan geen sprake is, is de reguliere richtlijn aanranding van toepassing
2 Indien hiervan geen sprake is, is de reguliere richtlijn verkrachting van toepassing
Mogelijk strafverzwarend onder andere:
(Met betrekking tot ernst van het feit)
(Met betrekking tot kwetsbaarheid slachtoffer)
(Met betrekking tot bewuste en planmatige werkwijze van verdachte rondom het feit)
Mogelijk strafverminderend onder andere:
Legenda
TS = Taakstraf
GS = gevangenisstraf