Verdrag tussen de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland inzake het wederzijds aanhouden van voorraden ruwe aardolie en/of aardolieproducten

Type Verdrag

Publication 2008-06-01

State In force

Source BWB

De Regering van het Koninkrijk der Nederlanden,

de Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland,

Gelet op Richtlijn 68/414/EEG van de Raad van 20 december 1968 houdende de verplichting voor de lidstaten van de Europese Economische Gemeenschap om minimumvoorraden ruwe aardolie en/of aardolieproducten in opslag te houden, zoals gewijzigd bij Richtlijn 98/93/EG van de Raad van 14 december 1998 (hierna samen te noemen “de Richtlijn”);

Gelet op artikel 6, tweede lid, van de Richtlijn dat voorziet in het aanleggen van voorraden op het grondgebied van een lidstaat voor rekening van in een andere lidstaat gevestigde ondernemingen, instanties of entiteiten uit hoofde van overeenkomsten tussen regeringen;

Gelet op nationale wetgeving inzake de verplichting tot het aanhouden van voorraden aardolieproducten;

Zijn het volgende overeengekomen:

Artikel 1

Voor de toepassing van dit Verdrag wordt verstaan onder:

a. „bevoegde autoriteit’’, het overheidsorgaan van elke Staat dat verantwoordelijk is voor het toezicht op het voldoen door ondernemingen aan de voorraadverplichting;

b. „voorraden’’, voorraden ruwe aardolie of aardolieproducten (met inbegrip van halffabrikaten en eindproducten) waarop de Richtlijn van toepassing is;

c. „voorraadverplichting’’, wat betreft het Koninkrijk der Nederlanden de totale hoeveelheid voorraad die uit hoofde van de nationale wetgeving moet worden aangehouden en wat betreft het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de totale hoeveelheid voorraad die uit hoofde van de Richtlijn moet worden aangehouden;

d. „crisis in de voorziening’’, hetzelfde als in artikel 6, tweede lid, van de Richtlijn wordt verstaan;

e. „grondgebied’’, het binnen de Europese Unie gelegen grondgebied waarover elke Staat rechtsmacht uitoefent;

f. „onderneming’’, een onderneming, instantie of entiteit gevestigd op het grondgebied van een Staat die voorraden aanhoudt ten behoeve van het vergemakkelijken van de nakoming (door die onderneming of een derde) van de wetgeving inzake de verplichting tot het aanhouden van voorraden aardolieproducten van die of de andere Staat.

Artikel 2

Dit Verdrag is uitsluitend van toepassing op voorraden die door de bevoegde autoriteiten in beide Staten zijn aanvaard als zijnde voorraden waarop dit Verdrag van toepassing is.

Artikel 3

Een in het Verenigd Koninkrijk gevestigde onderneming kan in Nederland voorraden aanhouden waarop dit Verdrag van toepassing is. Dergelijke voorraden kunnen worden aangehouden:

a. hetzij rechtstreeks door de in het Verenigd Koninkrijk gevestigde onderneming, hetzij

b. door een in Nederland gevestigde onderneming, namens de in het Verenigd Koninkrijk gevestigde onderneming.

Een in Nederland gevestigde onderneming kan in het Verenigd Koninkrijk voorraden aanhouden waarop dit Verdrag van toepassing is. Dergelijke voorraden kunnen worden aangehouden:

a. hetzij rechtstreeks door de in Nederland gevestigde onderneming, hetzij

b. door een in het Verenigd Koninkrijk gevestigde onderneming, namens de in Nederland gevestigde onderneming.

Voorraden komen uitsluitend in aanmerking voor aanvaarding uit hoofde van artikel 2 van dit Verdrag indien de onderneming die aanvaarding van deze voorraden uit hoofde van genoemd artikel nastreeft, ermee heeft ingestemd deze voorraden aan te houden, hetzij door hemzelf, hetzij door de andere onderneming, vanaf de eerste dag van een kalenderkwartaal gedurende een of meerdere volledige kalenderkwartalen, na aanvaarding door de bevoegde autoriteiten.

Indien een onderneming voorraden aanhoudt namens een andere onderneming in overeenstemming met het eerste lid, onderdeel b, of het tweede lid, onderdeel b, van dit artikel, mogen deze voorraden niet door de eerstgenoemde onderneming worden meegeteld bij haar eigen voorraadopgave.

Artikel 4

Geen van de Regeringen verzet zich tegen de verwijdering van haar grondgebied van voorraden waarop dit Verdrag van toepassing is, noch tegen de behandeling ervan in overeenstemming met instructies van de bevoegde autoriteit van de andere Staat.

Artikel 5

Voorraden mogen niet uit hoofde van artikel 2 van dit Verdrag worden aanvaard als zijnde voorraden waarop dit Verdrag van toepassing is, tenzij:

a. de onderneming die de voorraden wenst aan te houden buiten de Staat waar zij gevestigd is („de eerste onderneming’’) de bevoegde autoriteit van de Staat waar zij gevestigd is uiterlijk vijftien werkdagen voor aanvang van de periode waarop de aanvaarding betrekking heeft, voorziet van de volgende gegevens:

i. haar naam en adres en de naam en het adres van de onderneming die gevestigd is in de Staat waar de voorraden zullen worden aangehouden („de tweede onderneming’’), en die namens haar de voorraden zal aanhouden;

ii. de aard en hoeveelheid van de voorraden;

iii. de locatie, indien bekend, van de opslagplaats(en) waar de voorraden zullen worden aangehouden;

iv. de termijn gedurende welke de voorraden zullen worden aangehouden;

v. desgevraagd de bepalingen van enige overeenkomst houdende dat de voorraden namens de eerste onderneming door de tweede onderneming worden aangehouden;

b. zowel de eerste als de tweede onderneming ermee instemt dat de bevoegde autoriteit van de Staat op het grondgebied waarvan de voorraden zullen worden aangehouden de bevoegde autoriteit van de andere Staat in kennis stelt van inlichtingen verkregen ten behoeve van de implementatie van dit Verdrag.

Wanneer een onderneming buiten het grondgebied van de Staat waar zij gevestigd is voorraden wenst aan te houden die geen eigendom zullen zijn van die onderneming (de „begunstigde onderneming’’), maar die ter beschikking zullen worden gehouden van die onderneming door een andere onderneming (de „verschaffende onderneming’’), mogen, in aanvulling op de bepalingen van het eerste lid van dit artikel, voorraden die op deze wijze zullen worden aangehouden, niet uit hoofde van artikel 2 van dit Verdrag worden aanvaard als zijnde voorraden waarop dit Verdrag van toepassing is, tenzij de begunstigde onderneming de bevoegde autoriteit van de Staat waar zij gevestigd is gegevens heeft verstrekt waaruit blijkt dat

a. de voorraden zullen worden aangehouden uit hoofde van een schriftelijke overeenkomst tussen de begunstigde onderneming en de verschaffende onderneming (“de overeenkomst”) die van kracht blijft gedurende de periode waarop de aanvaarding betrekking heeft;

b. de begunstigde onderneming contractueel het recht heeft deze voorraden gedurende de gehele looptijd van de overeenkomst te verwerven en de wijze waarop de prijs van een dergelijke aankoop wordt bepaald, in de overeenkomst is vastgelegd;

c. de daadwerkelijke beschikbaarheid van de voorraden voor de begunstigde onderneming gedurende de gehele looptijd van de overeenkomst te allen tijde gewaarborgd is, en

d. de verschaffende onderneming een onderneming is die valt onder de rechtsmacht van de Staat op het grondgebied waarvan de voorraden worden aangehouden voorzover het de wettelijke bevoegdheid van de Staat om het bestaan van de voorraden te controleren en te verifiëren betreft.

Wanneer de bevoegde autoriteit van een Staat („de eerste bevoegde autoriteit’’) voorzien is van de in het eerste lid, onderdeel a, en tweede lid van dit artikel genoemde gegevens, of van wijzigingen daarin, en de desbetreffende voorraden aanvaardt als voorraden waarop dit Verdrag van toepassing is, zendt deze autoriteit uiterlijk tien werkdagen voor aanvang van de periode waarop de aanvaarding betrekking heeft, de gegevens naar de bevoegde autoriteit van de andere Staat („de tweede bevoegde autoriteit’’) en stelt deze op de hoogte van de aanvaarding.

De tweede bevoegde autoriteit zal, uiterlijk vijf werkdagen voor aanvang van de periode waarop de aanvaarding betrekking heeft, binnen de grenzen van het redelijke alles in het werk stellen om de eerste bevoegde autoriteit ervan in kennis te stellen of zij de desbetreffende voorraden al dan niet aanvaardt als voorraden waarop dit Verdrag van toepassing is. Indien de tweede bevoegde autoriteit nalaat de eerste bevoegde autoriteit de desbetreffende kennisgeving vijf werkdagen voor aanvang van die periode te doen toekomen aan de eerste bevoegde autoriteit, wordt de tweede bevoegde autoriteit geacht de voorraden niet te hebben aanvaard.

Aanvaarding uit hoofde van het derde of vierde lid van dit artikel kan door elk van de bevoegde autoriteiten worden ingetrokken indien er een onjuistheid wordt geconstateerd in de gegevens die met betrekking tot die aanvaarding zijn verstrekt uit hoofde van het eerste lid, onderdeel a, of het tweede lid van dit artikel, of indien er een wezenlijke verandering is opgetreden met betrekking tot de aangelegenheden waarop deze gegevens betrekking hebben. Alvorens een aanvaarding in te trekken uit hoofde van deze bepaling stelt de desbetreffende bevoegde autoriteit de bevoegde autoriteit van de andere Staat hiervan in kennis en biedt zij de onderneming die de gegevens heeft verstrekt in redelijke mate de gelegenheid bezwaar te maken.

Onverminderd de in het eerste, derde en vierde lid van dit artikel vermelde termijnen, kunnen de bevoegde autoriteiten, indien nodig, overeenkomen een of al deze termijnen te verlengen.

Artikel 6

Elke bevoegde autoriteit verplicht een onderneming die voorraden aanhoudt op het grondgebied van de andere Staat haar ten minste maandelijks te voorzien van een statistisch overzicht van deze voorraden binnen zes weken na het verstrijken van de periode waarop het overzicht betrekking heeft.

Elk statistisch overzicht dat uit hoofde van het eerste lid van dit artikel verstrekt moet worden bevat de volgende gegevens:

a. de naam en het adres van de onderneming die de voorraden aanhoudt in de andere Staat en waar van toepassing, de naam en het adres van de onderneming die gevestigd is in de Staat waar de voorraden zullen worden aangehouden, die namens hem de voorraden zal aanhouden;

b. de aard en hoeveelheid van de voorraden; en

c. indien bekend, de locatie van de opslagplaats(en) waar de voorraden worden aangehouden.

Elke bevoegde autoriteit voorziet op verzoek van de andere bevoegde autoriteit deze laatste van afschriften van elk statistisch overzicht dat uit hoofde van het eerste lid van dit artikel is verstrekt.

De bevoegde autoriteit van de Staat waar de voorraden worden aangehouden, controleert, door van tijd tot tijd haar inspectiebevoegdheden uit te oefenen, de gegevens in de aldus geleverde statistische overzichten en stelt de bevoegde autoriteit van de andere Staat onverwijld in kennis van enige materiële afwijking met betrekking tot deze gegevens.

Artikel 7

In het geval van een tekort in de totale hoeveelheid voorraad die een verschaffende onderneming moet aanhouden namens begunstigde ondernemingen en als onderdeel van de voorraadverplichting van de Staat waar zij is gevestigd, stelt de bevoegde autoriteit van de laatstgenoemde Staat zodra dit tekort te harer kennis komt de bevoegde autoriteit van de andere Staat daarvan in kennis.

De Regeringen komen overeen zo spoedig als redelijkerwijs mogelijk is met elkaar te overleggen:

a. in het geval van een crisis in de voorziening; of

b. bij het optreden van een tekort zoals bedoeld in het eerste lid van dit artikel;

c. op verzoek van een van beide Regeringen teneinde:

i. moeilijkheden die zijn gerezen met betrekking tot de uitlegging of toepassing van dit Verdrag op te lossen; of

ii. bepalingen van dit Verdrag te wijzigen.

Artikel 8

Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand nadat beide Regeringen elkaar langs diplomatieke weg ervan in kennis hebben gesteld dat hun onderscheiden procedures vereist voor de inwerkingtreding van dit Verdrag zijn afgerond.

Artikel 9

Dit Verdrag kan door elk van de Regeringen langs diplomatieke weg worden beëindigd door schriftelijke kennisgeving aan de andere Regering ten minste zes maanden voor het einde van enig kalenderjaar. Het Verdrag houdt in dat geval op van kracht te zijn met ingang van de eerste dag van het volgende kalenderjaar.

Geen van de Regeringen maakt gebruik van de in het eerste lid van dit artikel vervatte bevoegdheid tot beëindiging zonder de Commissie van de Europese Gemeenschappen op de hoogte te hebben gesteld van haar voornemen daartoe.

Dit Verdrag mag niet worden beëindigd tijdens een crisis in de voorziening.

IN WITNESS whereof the undersigned, being duly authorised thereto by their respective Governments, have signed this Agreement.

DONE in two originals, at London, this 26th day of June 2006 in the English language only.

For the Government of the Kingdom of the Netherlands,

J.M.V.A. GRAAF DE MARCHANT ET D’ANSEMBOURG

For the Government of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland,

MALCOLM WICKS

De raadpleging van dit document komt niet in de plaats van het lezen van het oorspronkelijke Staatsblad of de Staatscourant. Wij aanvaarden geen aansprakelijkheid voor eventuele onnauwkeurigheden die voortvloeien uit de omzetting van het origineel naar dit formaat.