Verdrag inzake de visserij

Iedere Verdragsluitende Partij erkent het recht van elk der andere Verdragsluitende Partijen, het in de artikelen 2 tot en met 6 van dit Verdrag omschreven visserijregime in te stellen.

Iedere Verdragsluitende Partij behoudt echter het recht, het regime dat op de datum waarop dit Verdrag voor ondertekening is opengesteld door haar wordt toegepast te blijven toepassen indien dat regime voor de visserij van andere landen gunstiger is dan het in de artikelen 2 tot en met 6 omschreven regime.

Binnen de in artikel 3 genoemde zone is de kuststaat bevoegd de visserij te regelen en naleving van deze regeling, met inbegrip van regelingen ter uitvoering van internationale maatregelen tot instandhouding van de visstand, af te dwingen, met dien verstande dat er noch formeel, noch in feite wordt gediscrimineerd ten aanzien van vissersschepen van andere Verdragsluitende Partijen die de visserij uitoefenen overeenkomstig de artikelen 3 en 4.

Alvorens regelingen te treffen, doet de kuststaat daarvan mededeling aan de andere betrokken Verdragsluitende Partijen en pleegt met hen overleg indien zij dit wensen.

Zodra een Verdragsluitende Partij het in de artikelen 2 tot en met 6 omschreven regime toepast, gelden alle visrechten die zij daarna toekent aan een Staat die geen partij is bij dit Verdrag automatisch voor de andere Verdragsluitende Partijen in het betrokken gebied, ongeacht of deze daarop aanspraak zouden kunnen maken wegens het feit dat zij de visserij gewoonlijk bedrijven en wel in zoverre de Staat die geen partij is bij dit Verdrag daadwerkelijk en geregeld van die rechten gebruik maakt.

Indien een Verdragsluitende Partij die het in de artikelen 2 tot en met 6 omschreven regime heeft ingesteld, aan een andere Verdragsluitende Partij visrechten toekent, waarop laatstgenoemde krachtens de artikelen 3 en 4 geen aanspraak kan maken, gelden deze rechten automatisch voor alle andere Verdragsluitende Partijen.

Ten einde vissers van andere Verdragsluitende Partijen die gewoon zijn geweest te vissen in de in artikel 2 bedoelde zone, in de gelegenheid te stellen zich aan te passen aan hun uitsluiting uit deze zone, verleent een Verdragsluitende Partij die het in de artikelen 2 tot en met 6 bedoelde regime heeft ingesteld, aan deze vissers het recht in die zone gedurende een overgangsperiode te vissen, waarvan de duur in overeenstemming tussen de betrokken Verdragsluitende Partijen wordt vastgesteld.

Indien een Verdragsluitende Partij het in de artikelen 2 tot en met 6 bedoelde regime instelt, mag zij, niettegenstaande de bepalingen van artikel 2, visrechten voor de gehele of voor een deel van de in artikel 2 bedoelde zone blijven verlenen aan andere Verdragsluitende Partijen wier vissers gewoon zijn geweest in dat gebied te vissen krachtens „voisinage”-regelingen.

Dit Verdrag staat open voor ondertekening van 9 maart 1964 tot en met 10 april 1964. Het dient door de ondertekenende Regeringen overeenkomstig hun onderscheiden grondwettelijke procedures te worden bekrachtigd of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging of goedkeuring dienen zo spoedig mogelijk bij de Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland te worden nedergelegd.

Dit Verdrag treedt in werking op de datum waarop acht ondertekenende Regeringen hun akte van bekrachtiging of goedkeuring hebben nedergelegd. Indien evenwel op 1 januari 1966 aan deze voorwaarde nog niet is voldaan, kunnen de Regeringen die hun akte van bekrachtiging of goedkeuring reeds hebben nedergelegd door middel van een bijzonder protocol in onderling overleg de datum van de inwerkingtreding van dit Verdrag vaststellen. In beide gevallen treedt het Verdrag ten aanzien van een Regering die het daarna bekrachtigt of goedkeurt in werking op de datum van nederlegging van haar akte van bekrachtiging of goedkeuring.

Elke Staat kan te allen tijde nadat het Verdrag van kracht is geworden ertoe toetreden op door die Staat met de Verdragsluitende Partijen overeen te komen voorwaarden. Toetreding op de overeengekomen voorwaarden komt tot stand door middel van een schriftelijke kennisgeving gericht aan de Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.

De Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland doet alle ondertekenende en toetredende Regeringen mededeling van alle nederleggingen van akten van bekrachtiging of goedkeuring, alsmede van alle ontvangen kennisgevingen van toetreding, en stelt ondertekenende en toetredende Regeringen in kennis van de data waarop, en van de Regeringen ten aanzien waarvan, dit Verdrag in werking treedt.

Binnen drie maanden na de ondertekening van het Verdrag of de toetreding ertoe, wijst iedere ondertekenende of toetredende Regering vijf personen aan, die de nationaliteit van een Lid-Staat van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling bezitten en bereid zijn de functie van scheidsrechter op zich te nemen.

De namen van de aldus aangewezen personen worden geplaatst op een lijst die door de Regering van het Verenigd Koninkrijk aan alle ondertekenende en toetredende Regeringen ter kennisneming wordt toegezonden.

Elke wijziging in de lijst van scheidsrechters wordt op dezelfde wijze kenbaar gemaakt.

Dezelfde persoon kan door meer dan een Regering worden aangewezen.

De scheidsrechters worden benoemd voor een termijn van zes jaar, die kan worden verlengd.

Indien een scheidsrechter komt te overlijden of ontslag neemt wordt hij vervangen op dezelfde wijze als waarop hij werd aangewezen, en weer benoemd voor een termijn van zes jaar.

De partij die overeenkomstig deze Bijlage om arbitrage verzoekt, stelt de andere partij op de hoogte van de eis welke zij aan arbitrage wenst te onderwerpen en geeft een korte samenvatting van de gronden waarop deze eis berust.

Het College van Scheidsrechters bestaat uit vijf leden. De partijen wijzen elk een lid aan, dat mag worden gekozen uit hun eigen onderdanen. De andere drie scheidsrechters, onder wie de Voorzitter, worden in overleg tussen de partijen gekozen uit de onderdanen van derde Staten wier namen voorkomen op de in artikel 1 bedoelde lijst.

Tijdens de procedure ontvangt ieder lid van het College van Scheidsrechters een geldelijke vergoeding, waarvan de grootte in overleg tussen de partijen wordt vastgesteld; elke partij draagt een gelijk aandeel bij.

De kosten van het College van Scheidsrechters worden op dezelfde wijze verdeeld.

In geval het geschil gegrond is op vermoedelijke schade aan particuliere belangen die, volgens het nationale recht van een der partijen, binnen de bevoegdheid valt van haar rechterlijke of bestuurlijke autoriteiten, kan de desbetreffende partij er bezwaar tegen maken dat het geschil ter regeling wordt voorgelegd door middel van de in deze Bijlage aangegeven procedure voordat door de bevoegde autoriteit binnen een redelijke termijn een definitieve beslissing is genomen.

Indien in de betrokken Staat een definitieve beslissing is genomen, zal het niet meer mogelijk zijn van de in deze Bijlage aangegeven procedure gebruik te maken na afloop van een termijn van vijf jaar te rekenen van de datum van bovengenoemde uitspraak af.

In alle gevallen waarin een geschil het onderwerp vormt van arbitrage, en in het bijzonder indien de kwestie waarover de partijen het oneens zijn voortvloeit uit reeds verrichte handelingen of uit handelingen die op het punt staan te worden verricht, stelt het College van Scheidsrechters binnen de kortst mogelijke tijd de voorlopige maatregelen die dienen te worden genomen, vast. De partijen bij het geschil moeten zich aan deze maatregelen houden.

De partijen onthouden zich van alle maatregelen die de tenuitvoerlegging van de uitspraak van het College van Scheidsrechters ongunstig zouden kunnen beïnvloeden en onthouden zich in het algemeen van elke handelwijze die het geschil kan verergeren of een grotere omvang kan doen aannemen.

Zodra het College van Scheidsrechters is gevormd, stelt de Voorzitter de andere Verdragsluitende Partijen van het aan dit College voorgelegde geschil in kennis.

Elke Verdragsluitende Partij kan binnen een maand van de datum van ontvangst van deze kennisgeving tussenbeide komen, indien zij kan aantonen dat zij een rechtmatig belang heeft bij de regeling van het geschil. Deze tussenkomst mag uitsluitend tot doel hebben datgene wat door de oorspronkelijke partijen bij het geschil is aangevoerd, of een gedeelte daarvan, te staven of te betwisten. Tussenkomst mag niet leiden tot een wijziging in de oorspronkelijke samenstelling van het College van Scheidsrechters.