Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Zwitserse Bondsstaat ter voorkoming van dubbele belasting op het gebied van belastingen van het inkomen en van het vermogen

Hare Majesteit de Koningin der Nederlanden, enerzijds, en de Zwitserse Bondsraad, anderzijds,

Bezield door de wens, zoveel mogelijk dubbele belasting te voorkomen op het gebied van belastingen van het inkomen en van het vermogen,

Hebben besloten te dien einde een Verdrag te sluiten,

En hebben tot Hun gevolmachtigden benoemd, te weten:

Hare Majesteit de Koningin der Nederlanden

Mr. D. U. STIKKER, Hoogstderzelver Minister van Buitenlandse Zaken,

De Zwitserse Bondsraad

De Heer D. SECRÉTAN, buitengewoon Gezant en gevolmachtigd Minister van Zwitserland te 's-Gravenhage,

Die, na elkander hun in goede en behoorlijke vorm bevonden volmachten te hebben overgelegd, zijn overeengekomen als volgt:

Artikel 1

Vervallen

Artikel 2

Vervallen

Artikel 3

Vervallen

Artikel 4

Vervallen

Artikel 5

Vervallen

Artikel 6

Vervallen

Artikel 7

Vervallen

Artikel 8

Vervallen

Artikel 9

Vervallen

Artikel 10

Vervallen

Artikel 10A

Vervallen

Artikel 11

Vervallen

Artikel 12

Vervallen

Artikel 13

Vervallen

Artikel 14

Vervallen

Artikel 15

Vervallen

Bij gelegenheid van de ondertekening van het Verdrag, heden tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Zwitserse Bondsstaat gesloten ter voorkoming van dubbele belasting op het gebied van belastingen van het inkomen en van het vermogen, zijn de ondergetekende gevolmachtigden de volgende verklaringen overeengekomen, welke een integrerend deel van het Verdrag uitmaken.

Ad Artikel 1

1). De hoogste administratieve autoriteiten van de beide Staten zullen elkaar aan het einde van ieder jaar mededeling doen van de wijzigingen welke in de belastingwetgeving zijn aangebracht. Zij zullen zich verstaan teneinde de twijfel op te lossen, die met betrekking tot de belastingen, waarop dit Verdrag van toepassing moet zijn, zou kunnen rijzen.

2). In het bijzonder is dit Verdrag niet van toepassing op de bij de bron geheven bondsbelasting van loterijwinsten, noch op de bedragen ten bate van de Nederlandse Staat, krachtens zijn wetgeving ingehouden op loterijwinsten.

Ad Artikel 2

1). Onverminderd de bepalingen van artikel 4 zijn de inkomsten voortvloeiende uit de vervreemding of uit het recht tot het gebruikmaken van auteursrechten, octrooien, merken, monsters en modellen of van technische ontwerpen, werkwijzen en ervaringen, zomede van recepten, enz., daaronder begrepen de vergoedingen voor het verhuren van films of voor het gebruik van de nijverheids-, handels of wetenschappelijke toerusting, belastbaar overeenkomstig artikel 2, eerste lid. Hetzelfde geldt ten aanzien van vermogen, dat uit rechten van deze aard bestaat.

2). Indien een belastingplichtige zijn woonplaats voor goed heeft overgebracht van de ene Staat naar de andere, houdt hij in de eerstbedoelde Staat op onderworpen te zijn aan de belastingen voor de heffing waarvan de woonplaats als regel geldt, aan het einde van de kalendermaand waarin de overbrenging van de woonplaats heeft plaats gevonden. De belastingplicht voor de heffing waarvan de woonplaats als regel geldt, vangt in de andere Staat aan bij het begin van de kalendermaand volgende op die waarin de overbrenging van de woonplaats heeft plaats gevonden.

3). Studenten, en degenen die een leer- of practijktijd doormaken, en die in één van beide Staten niet verblijven dan voor hun studie of hun vorming, zijn in deze Staat niet onderworpen aan de belastingen voor de bedragen, die hun door hun naastbestaanden, door studiebeurzen of dergelijke instellingen welke hun woonplaats in de andere Staat hebben, worden toegekend, om in hun onderhoud, studie of vorming te voorzien.

4). Roerende goederen bezwaard met vruchtgebruik zijn slechts belastbaar in de Staat waar de vruchtgebruiker woont.

Ad Artikel 2 tot 8

Vervallen

Ad Artikelen 2 en 9

Vervallen

Ad Artikel 3

1). De bepalingen in artikel 3 zijn niet alleen van toepassing op de inkomsten voortvloeiende uit het directe beheer of genot van onroerende goederen, maar ook op die, welke verkregen worden door verhuring, verpachting of elk ander genot van deze goederen, alsmede op de inkomsten verkregen bij de vervreemding van onroerende goederen, eventueel met hun toebehoren hetwelk in de vervreemding is begrepen of met de dode of levende have welke dient voor een landbouw- of bosbedrijf en welke in de vervreemding is begrepen.

2). Onroerende goederen welke deel uitmaken van een bedrijfsvermogen worden beschouwd als onroerende goederen in de zin van artikel 3.

Ad Artikel 4

1). Het feit dat slechts zakenrelaties worden onderhouden door een vertegenwoordiger, die werkelijk onafhankelijk is en in zijn eigen hoedanigheid en op zijn eigen naam handelt, valt niet onder het begrip vaste inrichting in de zin van artikel 4. Evenmin wordt de aanwezigheid van een vaste inrichting medegebracht door het hebben van een vertegenwoordiger (agent), die, hoewel voortdurend werkend op het grondgebied van een Staat voor een onderneming van de andere Staat, toch slechts enkel een tussenpersoon is, die niet gemachtigd is zaken af te sluiten in naam en voor rekening van degene, die hij vertegenwoordigt.

2). Het feit, dat een vertegenwoordiger in de zin van het eerste lid een voorraad monsters, een voorraad in consignatie of een voorraad voor aflevering houdt van de vertegenwoordigde onderneming, brengt in de Staat van de vertegenwoordiger niet de aanwezigheid van een vaste inrichting van de vertegenwoordigde onderneming mede.

3). Als vaste inrichtingen worden niet beschouwd de kantoren, die zich beperken tot de aankoop van goederen, bestemd om één of meer verkoopsinrichtingen of inrichtingen van be- of verwerking die een onderneming gevestigd in een van de beide Staten op het grondgebied van de andere Staat exploiteert, van voorraad te voorzien.

4). Het opslaan van goederen door een onderneming van een van de beide Staten bij een onderneming van de andere Staat met het oog op hun be- of verwerking en verzending, evenals het be- of verwerken en verzenden door degene, die ze be- of verwerkt, leiden niet tot de aanwezigheid van een vaste inrichting in de zin van artikel 4, tweede lid, van de lastgevende onderneming.

5). Noch het bezit van aandelen, van lidmaatschapsrechten in coöperatieve verenigingen of van deelgerechtigdheid in „sociétés à responsabilité limitée”, noch de deelneming in de vorm van effecten vormen een vaste inrichting voor de bezitter van die waarden, zelfs indien dit bezit een invloed op de leiding van de onderneming geeft (b.v. verhouding tussen moeder- en dochtermaatschappij).

6). Indien in de beide Staten vaste inrichtingen bestaan in de zin van artikel 4, derde lid, zal in de regel bij de verdeling van het inkomen vooraf 10 % tot 20 % worden toegerekend aan de zetel van de onderneming, waar een wezenlijk gedeelte van de leiding is geconcentreerd.

7). Het vermogen en de winst van verzekeringmaatschappijen, die in de beide Staten vaste inrichtingen hebben, worden, na aftrek voor zoveel het inkomen betreft van een bedrag van 10 % ten gunste van de Staat waar de zetel van de onderneming zich bevindt, verdeeld volgens de verhouding welke bestaat tussen het bedrag van de premiën van de vaste inrichting en het totale bedrag van de premiën door de onderneming geïnd. De winst kan ook worden verdeeld door, na aftrek van een bedrag van 10 % ten gunste van de Staat waar de zetel van de onderneming zich bevindt, op de premiën van de vaste inrichting coëfficiënten toe te passen, gegrond op de gemiddelde resultaten van grote ondernemingen van dezelfde tak van verzekering in de Staat waar de vaste inrichting zich bevindt.

8). Het belaste inkomen mag niet te boven gaan het bedrag van de nijverheids-, handels- of handwerkswinsten die door de vaste inrichting zijn behaald, in voorkomend geval met inbegrip van de winsten of voordelen, die middellijk uit de vaste inrichting zijn getrokken, of die zijn toegewezen of toegekend aan aandeelhouders, aan andere deelnemers of aan personen, die hun na staan, hetzij door vaststelling van onevenredige prijzen, hetzij door een andere gunst die niet aan een derde zou zijn toegekend.

9). Bovendien zullen de hoogste administratieve autoriteiten in ieder bijzonder geval of voor zekere groepen van gevallen, bijzondere regelingen treffen omtrent de verdeling van de bevoegdheid tot het heffen van belasting in de zin van artikel 4, derde lid.

Ad Artikel 5

Onder vrij beroep wordt verstaan elke niet binnen het kader van een onderneming uitgeoefende zelfstandige op voordeel gerichte werkzaamheid, zoals de zelfstandige werkzaamheid op het gebied van wetenschappen, kunsten, letterkunde, onderwijs of opvoeding, alsmede de zelfstandige op voordeel gerichte werkzaamheid van doktoren, advokaten, architecten, ingenieurs, accountants, belastingconsulenten en octrooibezorgers.

Ad Artikel 8

Het Verdrag is niet van toepassing op pensioenen, weduwen- of wezenpensioenen en andere uitkeringen of voordelen, op geld waardeerbaar, die betaald worden aan openbare ambtenaren van de Overzeese Gebieden of aan hun nabestaanden zelfs indien de betaling geschiedt door een openbare kas opgericht in het Koninkrijk der Nederlanden.

Ad Artikel 9

1). De uitdrukking „inkomsten uit roerend kapitaal” slaat zowel op dividenden als op andere inkomsten uit roerend kapitaal.

• a. De uitdrukking „dividenden” betekent inkomsten uit aandelen, winstaandelen of winstbewijzen, oprichtersaandelen of andere door effecten vertegenwoordigde vennootschappelijke rechten, zomede inkomsten uit deelgerechtigdheid in „sociétés à responsabilité limitée” of in coöperatieve verenigingen;

• b. De uitdrukking „andere inkomsten uit roerend kapitaal” betekent inkomsten uit overheidsleningen, obligaties, ongeacht of zij verzekerd zijn door hypotheek dan wel of daaraan een recht op een aandeel in de winst verbonden is, en uit schuldvorderingen van welke aard ook (leningen, deposito's, borgstellingen in geld en andere tegoeden) al dan niet verzekerd door een onroerende zaak die daarvoor verbonden is.

2). In de zin van artikel 9 is een belasting geheven bij wege van inhouding bij de bron op de opbrengst van roerend kapitaal, een belasting die de schuldenaar van de opbrengst moet voldoen voor rekening van de genieter van die opbrengst.

3). De termijn van twee jaren, bedoeld in artikel 9, tweede lid, wordt geacht in acht genomen te zijn, indien het verzoek tot terugbetaling bij de bevoegde autoriteit van de Staat, waar de verzoeker woonachtig is, binnenkomt binnen twee jaar na het einde van het kalenderjaar, waarin de belastbare prestatie vervallen is.

4). De hoogste administratieve autoriteiten van beide Staten zullen zich verstaan over de procedure van terugbetaling, in het bijzonder over de vorm van het verzoek tot terugbetaling, over de aard van de bewijsstukken, die de verzoeker moet overleggen, alsook over de maatregelen, die genomen moeten worden om te voorkomen dat ten onrechte verzoeken tot terugbetaling worden gedaan.

5). Met betrekking tot de aanspraken, welke ingevolge artikel 9, tweede lid, toekomen aan de leden van diplomatieke of consulaire vertegenwoordigingen, alsmede aan de internationale organisaties, haar organen en functionarissen, zijn de volgende bepalingen van toepassing:

• a. Hij die, deel uitmakende van een diplomatieke of consulaire vertegenwoordiging van een van de twee Staten, ambtshalve verblijft in de tweede Staat of in een andere dan de Verdragsluitende Staten en de nationaliteit bezit van de Staat die hem heeft uitgezonden, wordt beschouwd zijn woonplaats in de laatstbedoelde Staat te hebben, indien hij daar gehouden is tot betaling van directe belastingen van roerend kapitaal en de opbrengst daarvan, welke in de andere Staat onderworpen is aan een belasting bij wege van inhouding aan de bron geheven.

• b. Internationale organisaties, haar organen en functionarissen, alsmede het personeel van diplomatieke of consulaire vertegenwoordigingen van een andere dan de Verdragsluitende Staten, die hun woonplaats hebben of ambtelijk verblijf houden in een van de twee Staten en daar zijn vrijgesteld van de betaling van directe belastingen van roerend kapitaal en de opbrengst daarvan hebben geen recht op teruggave van belastingen, in de andere Staat bij wege van inhouding aan de bron geheven.

6). De Staat die de belasting heft, stelt aan de verzoekers tot terugbetaling van de ingehouden belasting dezelfde rechtsmiddelen open als aan zijn eigen belastingplichtigen.

7). Indien de wetgeving van de Staat, die de belasting aan de bron heft, reeds een teruggave van die belasting aan de genieter van de inkomsten uit roerend kapitaal toestaat, kan deze teruggave niet verwezenlijkt worden op de voet van artikel 9, tweede lid, maar uitsluitend op de voet van de wetgeving van die Staat.

8). Wat de inkomsten uit roerend kapitaal betreft, die in Nederland als Staat waar de genieter zijn woonplaats heeft belastbaar zijn, maar waarvoor Zwitserland, overeenkomstig artikel 9, tweede lid, het recht behoudt om deze bij wege van inhouding bij de bron te belasten, staat Nederland bij de berekening van zijn belasting en tot ten hoogste het bedrag van de eraan toe te rekenen belasting, aan de genieter van de bedoelde inkomsten een verrekening met de directe belastingen toe, die overeenkomt met het bedrag van de belasting die in Zwitserland is geheven en niet voor terugbetaling vatbaar is.

9). Wat de inkomsten uit roerend kapitaal betreft, die in Zwitserland als Staat waar de genieter zijn woonplaats heeft belastbaar zijn, maar waarvoor Nederland, overeenkomstig artikel 9, tweede lid, het recht behoudt om deze bij wege van inhouding bij de bron te belasten, staat Zwitserland aan de genieter van de bedoelde inkomsten op diens verzoek een vermindering van de belasting toe. Deze vermindering bestaat:

• a. in de verrekening van die overeenkomstig artikel 9, tweede lid, aan Nederland betaalde belasting, met de Zwitserse belasting op de inkomsten van die genieter; het aldus te verrekenen bedrag mag echter niet dat deel van de Zwitserse belasting, zoals deze berekend is vóór het verlenen van de vermindering, overschrijden, dat op de in Nederland belaste inkomsten betrekking heeft; of

• b. in een forfaitaire vermindering van de Zwitserse belasting; of

• c. in een gedeeltelijke vrijstelling van de desbetreffende inkomsten van de Zwitserse belasting, maar ten minste in een aftrek van de aan Nederland betaalde belasting op het bruto-bedrag van de uit Nederland ontvangen inkomsten.

Zwitserland zal overeenkomstig de voorschriften betreffende de uitvoering van internationale overeenkomsten die door de Zwitserse Bondsstaat ter vermijding van dubbele belasting zijn gesloten, de wijze van vermindering en de procedure vaststellen.

10). De bepalingen van het negende lid vinden geen toepassing op de dividenden waarop het Slotprotocol ad artikelen 2 en 9 betrekking heeft.

Ad Artikel 11

1). De procedure bedoeld in artikel 11, eerste lid, kan enerzijds worden ingeroepen zonder dat de belastingplichtige alle instanties van de rechtsgang voor geschillen heeft doorlopen; anderzijds belet het inroepen van deze procedure de belastingplichtige niet de rechtsmiddelen geldend te maken, die de wet hem toestaat.

2). De belastingplichtige moet in de regel zijn bezwaar, overeenkomstig artikel 11, eerste lid, indienen, binnen een termijn van een jaar na afloop van het kalenderjaar, waarin hij kennis gekregen heeft van het bestaan van dubbele belasting, hetzij door de uitreiking van belastingbescheiden, hetzij door de mededeling van andere officiële beslissingen.

3). De hoogste administratieve autoriteit in de zin van artikel 11 is, voor Zwitserland, het Bondsministerie van Financiën en Douane (federale administratie van de belastingen) en, voor Nederland, het Ministerie van Financiën (Directeur-Generaal voor Fiscale Zaken).

Ten blijke waarvan de bovengenoemde gevolmachtigden dit Verdrag hebben ondertekend en van hun zegel hebben voorzien.

Gedaan in tweevoud te 's-Gravenhage, de 12de November 1951, in de Nederlandse en in de Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek.

(w.g.) STIKKER

(w.g.) D. SECRÉTAN

Ad Artikel 1

Vervallen

Ad Artikel 2

Vervallen

Ad Artikel 3

Vervallen

Ad Artikel 4

Vervallen

Ad Artikel 5

Vervallen

Ad Artikel 8

Vervallen

Ad Artikel 9

Vervallen

Ad Artikel 11

Vervallen