Verdrag inzake douanefaciliteiten ten behoeve van het toeristenverkeer

Behoudens de andere bepalingen van dit Verdrag zal elke Verdragsluitende Staat met tijdelijke vrijstelling van rechten en heffingen ter zake van de invoer toelaten de persoonlijke goederen die door een toerist worden ingevoerd, mits deze goederen bestemd zijn voor diens persoonlijk gebruik en hij de goederen zelf of in zijn reisbagage medevoert, mits er geen vrees voor misbruik bestaat en mits deze persoonlijke goederen door de toerist weder zullen worden uitgevoerd wanneer hij het land verlaat.

Onder „persoonlijke goederen” worden verstaan alle kledingstukken en alle andere nieuwe of gebruikte goederen, welke een toerist redelijkerwijze en voor zich persoonlijk nodig kan hebben, rekening houdende met alle omstandigheden van zijn reis, doch met uitzondering van alle goederen welke voor handelsdoeleinden worden ingevoerd.

Onder persoonlijke goederen zijn onder andere de volgende voorwerpen begrepen, mits kan worden aangenomen dat zij in gebruik zijn:

Dit Verdrag staat tot en met 31 december 1954 open voor ondertekening namens iedere Staat die lid is van de Organisatie van de Verenigde Naties en namens elke andere Staat die is uitgenodigd deel te nemen aan de Conferentie van de Verenigde Naties nopens douaneformaliteiten met betrekking tot de tijdelijke invoer van voertuigen gebezigd in het toeristenverkeer en met betrekking tot het toeristenverkeer, welke Conferentie in mei en juni 1954 te New York is gehouden en die hierna zal worden aangeduid als „de Conferentie”.

Dit Verdrag is onderworpen aan bekrachtiging en de akten van bekrachtiging zullen worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.

Van 1 januari 1955 af kan elke Staat, bedoeld in het eerste lid van artikel 14, en elke andere Staat, die hiertoe wordt uitgenodigd door de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties, tot dit Verdrag toetreden. Toetreding zal eveneens mogelijk zijn namens elk trustgebied waarvoor de Organisatie van de Verenigde Naties de beherende Autoriteit is.

De toetreding geschiedt door nederlegging van een akte van toetreding bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.

Dit Verdrag treedt in werking op de negentigste dag na de datum van nederlegging van de vijftiende akte van bekrachtiging of van toetreding, hetzij zonder voorbehoud, hetzij onder voorbehoud dat overeenkomstig de bepalingen van artikel 20 is aanvaard.

Met betrekking tot elke Staat die dit Verdrag heeft bekrachtigd of die daartoe is toegetreden na de datum van nederlegging van de vijftiende akte van bekrachtiging of van toetreding, als bedoeld in het vorige lid, treedt dit Verdrag in werking op de negentigste dag na de datum van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging of van toetreding, hetzij zonder voorbehoud, hetzij onder voorbehoud dat overeenkomstig de bepalingen van artikel 20 is aanvaard.

Nadat dit Verdrag gedurende drie jaren in werking zal zijn geweest, kan het door elke Verdragsluitende Staat worden opgezegd door een daartoe strekkende, aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties gerichte kennisgeving.

De opzegging zal van kracht worden vijftien maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving van opzegging door de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.

Elke Staat kan ten tijde van de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging of van toetreding of te eniger tijd daarna door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties gerichte kennisgeving verklaren, dat dit Verdrag van toepassing zal zijn ten aanzien van alle of een deel van de gebieden welker internationale betrekkingen hij behartigt. Het Verdrag zal van toepassing zijn ten aanzien van de in de kennisgeving genoemde gebieden met ingang van de negentigste dag na ontvangst van die kennisgeving door de Secretaris-Generaal, indien de kennisgeving is gedaan zonder voorbehoud, of met ingang van de negentigste dag nadat de kennisgeving ingevolge artikel 20 van kracht zal zijn geworden, dan wel op de datum waarop het Verdrag ten aanzien van de desbetreffende Staat in werking treedt, zijnde de laatste van deze tijdstippen beslissend.

Elke Staat die overeenkomstig het voorgaande lid een verklaring heeft afgelegd waardoor dit Verdrag van toepassing wordt ten aanzien van een gebied welks internationale betrekkingen hij behartigt, kan dit Verdrag overeenkomstig de bepalingen van artikel 17 met betrekking tot dit gebied afzonderlijk opzeggen.

Een voorbehoud met betrekking tot dit Verdrag, gemaakt vóór de ondertekening van de Slotakte, wordt toegelaten indien het door de Conferentie bij meerderheid van stemmen is aanvaard en in de Slotakte is neergelegd.

Een voorbehoud met betrekking tot dit Verdrag, gemaakt na de ondertekening van de Slotakte, wordt niet toegelaten indien een derde van de ondertekenende of Verdragsluitende Staten daartegen met inachtneming van de hiernavolgende bepalingen bezwaar maakt.

De tekst van ieder voorbehoud, dat door een Staat bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties wordt ingediend bij de ondertekening, bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging of van toetreding of bij enige kennisgeving als bedoeld in artikel 19, zal door de Secretaris-Generaal ter kennis worden gebracht van alle Staten die het Verdrag hebben ondertekend of bekrachtigd of die tot het Verdrag zijn toegetreden. Het voorbehoud zal niet worden aanvaard indien binnen negentig dagen na de datum van kennisgeving een derde van deze Staten daartegen bezwaar maakt. De Secretaris-Generaal zal alle in dit lid bedoelde Staten in kennis stellen van elk bezwaar dat hem zal worden medegedeeld, alsmede van de aanvaarding of de verwerping van het voorbehoud.

Elk bezwaar, gemaakt door een Staat die het Verdrag heeft ondertekend maar nog niet heeft bekrachtigd, zal ophouden van kracht te zijn indien deze Staat het Verdrag niet binnen negen maanden na de datum van indiening van dat bezwaar zal hebben bekrachtigd. Indien het feit dat een bezwaar niet langer van kracht is, tot gevolg heeft dat het voorbehoud met toepassing van het vorige lid wordt aanvaard, zal de Secretaris-Generaal de in dat lid bedoelde Staten daarvan in kennis stellen. Niettegenstaande de bepalingen van het vorige lid zal de tekst van een voorbehoud niet ter kennis worden gebracht van een Staat, die het Verdrag heeft ondertekend maar niet binnen drie jaren na de datum van ondertekening heeft bekrachtigd.

De Staat die het voorbehoud indient, zal dat voorbehoud kunnen intrekken binnen twaalf maanden na de datum van de in lid 3 bedoelde kennisgeving van de Secretaris-Generaal, inhoudende dat het voorbehoud overeenkomstig de bepalingen van dat lid is verworpen. In dat geval zal de akte van bekrachtiging of van toetreding of, in voorkomend geval, de in artikel 19 bedoelde kennisgeving ook voor die Staat van kracht worden met ingang van de datum van intrekking. In afwachting van een zodanige intrekking zal de akte of, in voorkomend geval, de kennisgeving niet van kracht zijn, tenzij het voorbehoud met toepassing van de bepalingen van lid 4 later is aanvaard.

Een voorbehoud dat overeenkomstig dit artikel is aanvaard, kan te allen tijde worden ingetrokken door een daartoe strekkende, aan de Secretaris-Generaal gerichte kennisgeving.

De Verdragsluitende Staten zijn niet verplicht aan een Staat die een voorbehoud heeft gemaakt de voorrechten toe te kennen, welke voortvloeien uit de bepalingen van het Verdrag ten aanzien waarvan het voorbehoud is gemaakt. Elke Staat die van deze bevoegdheid gebruik maakt, dient de Secretaris-Generaal daarvan in kennis te stellen, en deze zal hiervan mededeling doen aan de ondertekenende en Verdragsluitende Staten.

Elk geschil tussen twee of meer Verdragsluitende Staten betreffende de uitlegging of de toepassing van dit Verdrag zal voor zoveel mogelijk worden beslecht door middel van onderhandelingen tussen de Staten waartussen geschil is gerezen.

Elk geschil dat niet is beslecht door onderhandelingen, zal aan een scheidsrechterlijke uitspraak worden onderworpen indien een der Verdragsluitende Staten waartussen geschil is gerezen zulks verzoekt, en zal dienovereenkomstig worden verwezen naar een of meer scheidsrechters die door de Staten waartussen geschil is gerezen in gemeen overleg zijn gekozen. Indien binnen drie maanden na de datum van het verzoek om een scheidsrechterlijke uitspraak de Staten waartussen geschil is gerezen niet tot overeenstemming zijn gekomen omtrent de keuze van een of meer scheidsrechters, kan een van die Staten de President van het Internationale Gerechtshof verzoeken één scheidsrechter aan te wijzen naar wie het geschil ter beslechting zal worden verwezen.

De uitspraak van de overeenkomstig het vorige lid aangewezen scheidsrechter of scheidsrechters zal bindend zijn voor de betrokken Verdragsluitende Staten.

Nadat dit Verdrag gedurende drie jaren in werking zal zijn geweest, kan elke Verdragsluitende Staat door een kennisgeving gericht aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties de bijeenroeping van een conferentie verzoeken, ten einde dit Verdrag te herzien. De Secretaris-Generaal zal van dit verzoek mededeling doen aan alle Verdragsluitende Staten en zal een conferentie ter herziening van dit Verdrag bijeenroepen, indien binnen vier maanden na de datum van de door hem gedane mededeling ten minste de helft van de Verdragsluitende Staten hem hun instemming met dit verzoek hebben kenbaar gemaakt.

Indien een conferentie overeenkomstig het vorige lid wordt bijeengeroepen, zal de Secretaris-Generaal alle Verdragsluitende Staten daarvan in kennis stellen en hen uitnodigen binnen drie maanden voorstellen in te dienen waarvan zij behandeling door de conferentie wensen. De Secretaris-Generaal zal uiterlijk drie maanden vóór de aanvang van de conferentie aan alle Verdragsluitende Staten mededeling doen van de voorlopige agenda voor de conferentie, alsmede van de tekst van de ingediende voorstellen.