LegalizeVerdrag betreffende schadeloosstelling voor arbeidsongevallen
VERDRAG BETREFFENDE SCHADELOOSSTELLING VOOR ARBEIDSONGEVALLEN.
De Algemeene Conferentie van de Internationale Organisatie van den Arbeid, door den Raad van Beheer van het Internationaal Arbeidsbureau bijeengeroepen te Genève en aldaar bijeengekomen op 19 Mei 1925 in haar zevende zitting,
besloten hebbende verschillende voorstellen aan te nemen betreffende „schadeloosstelling voor arbeidsongevallen”, welk onderwerp begrepen is in het eerste punt van de agenda der zitting en
na besloten te hebben, dat deze voorstellen den vorm zullen aannemen van een internationaal verdrag,
neemt heden, den 10den Juni 1925, het volgende verdrag aan, dat genoemd zal worden “Verdrag betreffende schadeloosstelling voor arbeidsongevallen, 1925”, ter bekrachtiging door de Leden van de Internationale Organisatie van den Arbeid, zulks overeenkomstig de bepalingen van het Statuut van de Internationale Arbeidsorganisatie:
Artikel 1
Ieder Lid van de Internationale Organisatie van den Arbeid, dat dit verdrag bekrachtigt, verbindt zich om aan arbeiders, aan wie een ongeval is overkomen of aan hun rechtverkrijgenden, schadeloosstellingen te verzekeren op voorwaarden, welke ten minste gelijk zijn aan die neergelegd in dit verdrag.
Artikel 2
De wetten en voorschriften betreffende de schadeloosstelling voor arbeidsongevallen zullen van toepassing moeten zijn op arbeiders, bedienden of leerlingen, werkzaam in ondernemingen, bedrijven of inrichtingen van welken aard ook, zoowel openbare als particuliere.
Ieder lid kan nochtans in zijn nationale wetten die uitzonderingen maken, die hij noodzakelijk acht betreffende:
- a. personen die werkzaamheden van tijdelijken aard verrichten, welke geen verband houden met de onderneming van den werkgever;
- b. de thuiswerkers;
- c. familieleden van den werkgever, die uitsluitend voor zijn rekening arbeid verrichten en in zijn huis wonen;
- d. arbeiders die geen handenarbeid verrichten en wier loon een door de nationale wetgeving te bepalen bedrag te boven gaat.
Artikel 3
Het verdrag is niet van toepassing op: 1°. zeelieden en visschers, voor wie bij een later verdrag een regeling getroffen zal worden; 2°. personen, die onder een bijzondere regeling vallen, welke ten minste even gunstig is als die neergelegd in dit verdrag.
Artikel 4
Dit verdrag zal niet van toepassing zijn op den landbouw, waarvoor het verdrag betreffende ongevallenverzekering in den landbouw, aangenomen door de derde Internationale Arbeidsconferentie van kracht blijft.
Artikel 5
De schadeloosstellingen verschuldigd ter zake van ongevallen, die den dood of blijvende arbeidsongeschiktheid ten gevolge hebben, zullen den getroffene of zijn rechtverkrijgenden worden uitgekeerd in den vorm van renten.
Deze schadeloosstellingen kunnen echter geheel of gedeeltelijk uitgekeerd worden in een bedrag ineens, wanneer aan de bevoegde autoriteiten waarborgen voor een oordeelkundig gebruik gegeven worden.
Artikel 6
Ingeval van ongeschiktheid tot werken zal de schadeloosstelling worden toegekend te beginnen uiterlijk vijf dagen na het ongeval, hetzij zij verschuldigd is door den werkgever of door een verzekeringsinstelling tegen ongevallen of door een tegen ziekte.
Artikel 7
Een toeslag op de schadeloosstelling zal worden toegekend aan door een ongeval getroffenen, die ongeschikt tot werken zijn en die de voortdurende hulp van een ander persoon noodig hebben.
Artikel 8
De nationale wetten zullen de contrôle op en de wijze van herziening van de schadeloosstellingen vaststellen, welke noodig geoordeeld worden.
Artikel 9
De door een arbeidsongeval getroffenen hebben recht op genees- en heelkundige behandeling en op genees-, heel- en verbandmiddelen, welke erkend worden ten gevolge van die arbeidsongevallen noodzakelijk te zijn.
De kosten van die behandeling komen ten laste hetzij van den werkgever, hetzij van verzekeringsinstellingen tegen ongevallen, tegen ziekte of tegen invaliditeit.
Artikel 10
De door een arbeidsongeval getroffenen hebben recht op het verstrekken en op het vernieuwen door den werkgever of den risicodrager, van die kunstmiddelen, waarvan het gebruik noodzakelijk wordt geacht.
Echter zullen bij wijze van uitzondering de nationale wetten kunnen toestaan, dat in plaats van de verstrekking of vernieuwing van de kunstmiddelen een toelage aan den door een arbeidsongeval getroffene toegekend wordt; deze toelage wordt vastgesteld op het tijdstip van de vaststelling of herziening van het bedrag der schadeloosstelling, en op het bedrag der vermoedelijke kosten van aanschaffing en van vernieuwing dier kunstmiddelen. De nationale wetten zullen contrôle-maatregelen nemen om, voorzooveel de vernieuwing der kunstmiddelen betreft, misbruiken te voorkomen en om te waarborgen, dat de toelage voor de kunstmiddelen voor dit doel aangewend wordt.
Artikel 11
De nationale wetten zullen voorschriften bevatten, welke, rekening houdend met de bijzondere toestanden in elk land, het meest geschikt zijn om in alle omstandigheden de betaling te verzekeren van de schadeloosstellingen aan door een arbeidsongeval getroffenen en aan hun rechtverkrijgenden en die te waarborgen bij insolvabiliteit van den werkgever of den risicodrager.
Artikel 12
De officieele bekrachtigingen van dit verdrag, overeenkomstig het bepaalde in het Statuut van de Internationale Arbeidsorganisatie, zullen worden medegedeeld aan den Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau en door hem worden ingeschreven.
Artikel 13
Dit verdrag zal van kracht worden, zoodra de bekrachtigingen van 2 leden van de Internationale Organisatie van den Arbeid door den Directeur-Generaal zullen zijn ingeschreven.
Het zal slechts verbindend zijn voor de leden, die hunne bekrachtiging door den Directeur-Generaal hebben doen inschrijven.
Vervolgens zal dit verdrag voor ieder der andere leden in werking treden op den datum, waarop de bekrachtiging van dat lid door het Internationaal Arbeidsbureau zal zijn ingeschreven.
Artikel 14
Zoodra de bekrachtigingen van 2 leden der Internationale Organisatie van den Arbeid door het Internationaal Arbeidsbureau zijn ingeschreven, zal de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau van dit feit mededeeling doen aan alle leden van de Internationale Organisatie van den Arbeid. Hij zal hen eveneens in kennis stellen met de inschrijvingen van de bekrachtigingen, die hem later door andere leden der Organisatie zullen worden medegedeeld.
Artikel 15
Onder voorbehoud der bepalingen van artikel 13 verbindt ieder Lid dat dit verdrag bekrachtigt, zich de bepalingen der artt. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 en 11 uiterlijk op 1 Januari 1927 in werking te doen treden en om die maatregelen te treffen, die noodig zullen blijken om deze bepalingen doeltreffend te doen zijn.
Artikel 16
Ieder lid van de Internationale Organisatie van den Arbeid, dat dit verdrag bekrachtigt, verbindt zich om het toe te passen ten aanzien van zijn koloniën, bezittingen en protectoraten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 35 van het Statuut van de Internationale Arbeidorganisatie.
Artikel 17
Ieder lid, dat dit verdrag heeft bekrachtigd, kan het opzeggen na verloop van een termijn van vijf jaren na den datum, waarop dit verdrag van kracht begint te worden, zulks bij een verklaring, toegezonden aan den Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau en door dezen in te schrijven. De opzegging wordt eerst van kracht een jaar nadat zij door het Internationaal Arbeidsbureau is ingeschreven.
Artikel 18
Telkens wanneer de Raad van Beheer van het Internationaal Arbeidsbureau zulks nodig acht legt deze een verslag inzake de toepassing van dit Verdrag voor aan de Algemene Conferentie, en gaat na of het wenselijk is de kwestie van de gehele of gedeeltelijke herziening van het Verdrag op de agenda van de Conferentie te plaatsen.
Artikel 19
Zoowel de Fransche als de Engelsche tekst van dit verdrag is authentiek.
The foregoing is the authentic text of the Convention duly adopted by the General Conference of the International Labour Organisation during its Seventh Session which was held at Geneva and declared closed the 10th day of June 1925.
In faith whereof we have appended our signatures this twenty-fourth day of June 1925.
The President of the Conference,
Dr. EDVARD BENES.
The Director of the International Labour Office,
ALBERT THOMAS.
De raadpleging van dit document komt niet in de plaats van het lezen van het oorspronkelijke Staatsblad of de Staatscourant. Wij aanvaarden geen aansprakelijkheid voor eventuele onnauwkeurigheden die voortvloeien uit de omzetting van het origineel naar dit formaat.