Verdrag tot het vaststellen van enige eenvormige bepalingen inzake conservatoir beslag op luchtvaartuigen

[Zie de Franse tekst voor een Opsomming van Staatshoofden]

het nut hebbende erkend om eenige eenvormige bepalingen te aanvaarden inzake conservatoir beslag op luchtvaartuigen,

hebben tot dat doel ieder hunne Gevolmachtigden aangewezen,

die na daartoe behoorlijk te zijn gemachtigd, het volgende Verdrag hebben gesloten en geteekend:

Artikel 1

De Hooge Verdragsluitende Partijen verbinden zich de noodige maatregelen te nemen teneinde de in dit Verdrag gestelde regelen ten uitvoer te brengen.

Artikel 2

(1). Dit Verdrag verstaat onder conservatoir beslag elke handeling, hoe ook genaamd, waardoor een luchtvaartuig ten behoeve van een privaat belang door tusschenkomst van justitieele of administratieve ambtenaren, hetzij ten behoeve van een schuldeischer, hetzij ten behoeve van den eigenaar of den gerechtigde tot een op het luchtvaartuig rustend zakelijk recht, in beslag wordt genomen, zonder dat de beslaglegger beroep kan doen op een tevoren, in de gewone procedure verkregen, voor tenuitvoerlegging vatbaar vonnis of een gelijkwaardigen executorialen titel.

(2). In geval de van toepassing zijnde wet aan den schuldeischer, die het luchtvaartuig zonder toestemming van den houder onder zich heeft, een retentierecht toekent, wordt de uitoefening van dat recht voor de toepassing van dit Verdrag gelijkgesteld met conservatoir beslag en door de bepalingen van dit Verdrag beheerscht.

Artikel 3

(1). Voor conservatoir beslag zijn niet vatbaar:

• a. De luchtvaartuigen, welke uitsluitend zijn bestemd voor een tak van staatsdienst, postvervoer daaronder begrepen, doch met uitsluiting van handelsvervoer;

• b. De luchtvaartuigen, welke werkelijk in dienst zijn gesteld op een geregelde luchtlijn van openbaar vervoer en de daarvoor onontbeerlijke reserve-luchtvaartuigen;

• c. Elk ander luchtvaartuig, dat dient voor het vervoer van personen of goederen tegen betaling, wanneer het gereed staat voor zulk een vervoer te vertrekken, behalve ingeval het beslag wordt gelegd voor een schuld, aangegaan ten behoeve van de reis, welke het luchtvaartuig op het punt staat te ondernemen, of voor een vordering, welke tijdens de reis is ontstaan.

(2).

De bepalingen van dit artikel zijn niet van toepassing ten aanzien van conservatoir beslag, hetwelk wordt gelegd door den eigenaar, wien door een onrechtmatige daad het bezit van zijn luchtvaartuig is ontnomen.

Artikel 4

(1). Indien het beslag niet verboden is of wanneer, bij onvatbaarheid van het luchtvaartuig voor beslag, de houder zich daarop niet beroept, belet een voldoende zekerheidstelling het conservatoir beslag; de zekerheidstelling geeft recht op onmiddellijke opheffing.

(2). De zekerheidstelling is voldoende, indien zij het bedrag der schuldvordering en de kosten dekt en uitsluitend is bestemd voor de betaling van den schuldeischer, of indien zij de waarde van het luchtvaartuig dekt, ingeval deze geringer is dan het bedrag van de schuld en de kosten.

Artikel 5

In alle gevallen zal door middel van een eenvoudigen en snellen rechtsgang worden beslist over het verzoek om opheffing van het conservatoir beslag.

Artikel 6

(1). Indien is overgegaan tot beslag op een luchtvaartuig, dat volgens de bepalingen van dit Verdrag niet vatbaar is voor beslag of indien de schuldenaar zekerheid heeft moeten stellen om zoodanig beslag te verhinderen of daarvan opheffing te verkrijgen, is de beslaglegger volgens de wet van de plaats van den rechtsgang aansprakelijk voor de schade, welke daaruit voor den houder of den eigenaar voortspruit.

(2). Dezelfde regel is van toepassing ingeval zonder wettigen grond conservatoir beslag is gelegd.

Artikel 7

Dit Verdrag is niet van toepassing op conservatoire maatregelen ter zake van faillissement, noch op conservatoire maatregelen, welke in geval van overtreding van douane-, straf- of politievoorschriften worden toegepast.

Artikel 8

Dit Verdrag vormt geen beletsel tegen de toepassing tusschen de Hooge Verdragsluitende Partijen van internationale verdragen, welke een ruimere onvatbaarheid voor beslag voorzien.

Artikel 9

(1). Dit Verdrag is van toepassing op het grondgebied van elke der Hooge Verdragsluitende Partijen ten aanzien van elk luchtvaartuig, dat binnen het grondgebied van een andere Hooge Verdragsluitende Partij is ingeschreven.

(2). De uitdrukking „grondgebied van een Hooge Verdragsluitende Partij” omvat elk grondgebied, dat is onderworpen aan het souverein gezag, de suzereiniteit, het protectoraat, het mandaat of het gezag van die Hooge Verdragsluitende Partij, en waarvoor laatstbedoelde bij dit Verdrag partij is.

Artikel 10

Dit Verdrag is gesteld in de Fransche taal in één enkel exemplaar, dat zal blijven berusten in de archieven van het Ministerie van Buitenlandsche Zaken van het Koninkrijk Italië en waarvan een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift door de zorg der Regeering van het Koninkrijk Italië aan elk der belanghebbende Regeeringen zal worden overgelegd.

Artikel 11

(1). Dit Verdrag zal bekrachtigd worden. De bekrachtigingsoorkonden zullen worden nedergelegd in de archieven van het Ministerie van Buitenlandsche Zaken van het Koninkrijk Italië, dat van die nederlegging kennis zal geven aan elke der belanghebbende Regeeringen.

(2). Zoodra vijf bekrachtigingen zullen zijn nedergelegd, zal het Verdrag tusschen de Hooge Verdragsluitende Partijen, welke het hebben bekrachtigd, in werking treden op den negentigsten dag na de nederlegging van de vijfde bekrachtiging. Elke bekrachtiging, waarvan de nederlegging later geschiedt, zal negentig dagen na die nederlegging van kracht worden.

(3). De Regeering van het Koninkrijk Italië zal aan elk der belanghebbende Regeeringen kennis geven van den datum van inwerkingtreding van dit Verdrag.

Artikel 12

(1). Dit Verdrag zal na zijn inwerkingtreding voor toetreding zijn opengesteld.

(2). De toetreding heeft plaats door een kennisgeving, gericht tot de Regeering van het Koninkrijk Italië, welke daarvan mededeeling zal doen aan elke der belanghebbende Regeeringen.

(3). De toetreding zal van kracht worden op den negentigsten dag na de aan de Regeering van het Koninkrijk Italië gedane kennisgeving.

Artikel 13

(1). Elke der Hooge Verdragsluitende Partijen kan dit Verdrag opzeggen door eene kennisgeving, gedaan aan de Regeering van het Koninkrijk Italië, welke daarvan onmiddellijk mededeeling zal doen aan elke der belanghebbende Regeeringen.

(2). De opzegging wordt van kracht zes maanden na de kennisgeving van de opzegging en enkel ten aanzien van de Partij, welke daartoe is overgegaan.

Artikel 14

(1). De Hooge Verdragsluitende Partijen kunnen ten tijde van de onderteekening, van de nederlegging van de bekrachtigingsoorkonde of van haar toetreding, verklaren, dat het aanvaarden van dit Verdrag niet geldt ten aanzien van het geheel of van een gedeelte van hare koloniën, protectoraten, overzeesche gebiedsdeelen, mandaatlanden of eenig ander gebied, onderworpen aan hare souvereiniteit, gezag of suzereiniteit.

(2). De Hooge Verdragsluitende Partijen kunnen later aan de Regeering van het Koninkrijk Italië kennis geven, dat zij de bedoeling hebben dit Verdrag van toepassing te doen zijn ten aanzien van het geheel of een gedeelte van hare koloniën, protectoraten, overzeesche gebiedsdeelen, mandaatlanden, of eenig ander gebied, onderworpen aan haar souvereiniteit, gezag, of suzereiniteit, dat aldus wordt geacht te zijn uitgesloten van haar oorspronkelijke verklaring.

(3). Zij kunnen op elk oogenblik aan de Regeering van het Koninkrijk Italië kennis geven, dat zij de bedoeling hebben de toepassing van dit Verdrag ten aanzien van het geheel of een gedeelte van haar koloniën, protectoraten, overzeesche gebiedsdeelen, mandaatlanden of eenig ander gebied, onderworpen aan haar souvereiniteit, gezag of suzereiniteit, te doen ophouden.

(4). De Regeering van het Koninkrijk Italië zal elke der belanghebbende Regeeringen in kennis stellen van de kennisgevingen, welke overeenkomstig de beide voorafgaande alinea's zijn gedaan.

Artikel 15

Elke der Hooge Verdragsluitende Partijen heeft de bevoegdheid, maar zulks niet eerder dan twee jaar na de inwerkingtreding van het Verdrag, het bijeenkomen van een nieuwe Internationale Conferentie uit te lokken, met het doel de verbeteringen na te gaan, welke in dit Verdrag zouden kunnen worden aangebracht. Zij zal zich te dien einde wenden tot de Regeering der Fransche Republiek, welke de maatregelen zal treffen noodig om die Conferentie voor te bereiden.

La présente Convention, faite à Rome, le 29 mai 1933, restera ouverte à la signature jusqu'au premier janvier 1934.

EN FOI DE QUOI, les Plénipotentiaires ont signé la présente Convention.