Legalize / Polska / Orzeczenie

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2000 r. sygn. akt K. 34/99

Typ Orzeczenie

Ogłoszono 2000-06-28

Status Obowiązujący

Wydawca TRYBUNAŁ KONSTYTUCYJNY

Źródło Dziennik Ustaw

Historia nowelizacji JSON API

Treść wyroku

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Andrzej Mączyński - przewodniczący,

Stefan J. Jaworski,

Wiesław Johann,

Krzysztof Kolasiński,

Jadwiga Skórzewska-Łosiak - sprawozdawca,

protokolant: Joanna Szymczak,

po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2000 r. na rozprawie sprawy z wniosku grupy posłów, z udziałem umocowanych przedstawicieli uczestników postępowania: wnioskodawcy, Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Prokuratora Generalnego, o stwierdzenie:

1) niezgodności art. 65 ust. 7 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;

2) niezgodności art. 65 ust. 1-5 Prawa o ruchu drogowym z art. 31 ust. 3, art. 57 i art. 59 ust. 3 Konstytucji RP oraz z art. 2 i art. 21 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167) i z art. 1 i art. 11 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, z 1995 r. Nr 36, poz. 175, 176 i 177 oraz z 1998 r. Nr 147, poz. 962), w zw. z art. 2, 7 i 9 Konstytucji RP;

3) niezgodności § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie określenia sposobu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas trwania imprez na drogach, warunków ich odbywania oraz trybu postępowania w tych sprawach z art. 31 ust. 3, art. 57 i art. 59 ust. 3 i 4 Konstytucji RP w związku z art. 146 ust. 4 pkt 7 Konstytucji oraz w związku z art. 1 ustawy o Policji, a także z art. 2 i 21 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167) i z art. 1 i 11 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, z 1995 r. Nr 36, poz. 175, 176 i 177 oraz z 1998 r. Nr 147, poz. 962);

4) niezgodności § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie określenia sposobu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas trwania imprez na drogach, warunków ich odbywania oraz trybu postępowania w tych sprawach z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP;

5) niezgodności § 7 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie określenia sposobu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas trwania imprez na drogach, warunków ich odbywania oraz trybu postępowania w tych sprawach z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP;

6) niezgodności § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie określenia sposobu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas trwania imprez na drogach, warunków ich odbywania oraz trybu postępowania w tych sprawach z art. 31 ust. 3, art. 57, art. 59 ust. 3 w związku z art. 7 Konstytucji RP, a także z art. 2 i 21 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167) i z art. 1 i 11 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, z 1995 r. Nr 36, poz. 175, 176 i 177 oraz z 1998 r. Nr 147, poz. 962) oraz z art. 9 Konstytucji RP;

7) niezgodności § 11 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie określenia sposobu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas trwania imprez na drogach, warunków ich odbywania oraz trybu postępowania w tych sprawach z art. 2, art. 7, art. 31, art. 42 ust. 1, art. 57 i art. 88 ust. 1 Konstytucji RP w związku z art. 52 § 1 pkt 2 i art. 90 kodeksu wykroczeń;

8) niezgodności całego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie określenia sposobu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas trwania imprez na drogach, warunków ich odbywania oraz trybu postępowania w tych sprawach z art. 2, 7, 8 ust. 2, art. 31 ust. 3 oraz art. 92 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz z art. 2 i 21 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167) i z art. 1 i 11 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, z 1995 r. Nr 36, poz. 175, 176 i 177 oraz z 1998 r. Nr 147, poz. 962) oraz z art. 9 Konstytucji RP,

orzeka:

Art. 65 ust. 7 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że przekazuje do samodzielnego unormowania w drodze rozporządzenia sprawy o istotnym znaczeniu dla realizacji konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela, upoważniając organ władzy wykonawczej do stanowienia norm prawnych wykraczających poza ramy przepisów wydawanych tylko w celu wykonania ustawy, a ponadto nie określa wytycznych dotyczących treści aktu.

Art. 65 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy powołanej w pkt 1 wyroku nie jest niezgodny z art. 31 ust. 3, art. 57 i art. 59 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i nie jest niezgodny z art. 2 i art. 21 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167) oraz z art. 1 i 11 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, z 1995 r. Nr 36, poz. 175, 176 i 177 i z 1998 r. Nr 147, poz. 962).

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie określenia sposobu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas trwania imprez na drogach, warunków ich odbywania oraz trybu postępowania w tych sprawach jest niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ponieważ upoważnienie ustawowe, na podstawie którego zostało wydane, nie odpowiada wymogom określonym w art. 92 ust. 1 Konstytucji.

Na podstawie art. 190 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej utrata mocy obowiązującej przepisu ustawy powołanego w pkt 1 wyroku i rozporządzenia powołanego w pkt 3 wyroku nastąpi z dniem 28 czerwca 2001 r.

Ponadto Trybunał Konstytucyjny

postanawia

na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym , uznając wydanie orzeczenia za zbędne, umorzyć postępowanie w zakresie dotyczącym art. 65 ust. 3 ustawy powołanej w pkt 1 wyroku oraz w zakresie pozostałych zarzutów dotyczących rozporządzenia powołanego w pkt 3 wyroku.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.