Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

Typ Ustawa

Ogłoszono 2001-09-06

Status Obowiązujący

Wydawca SEJM

Źródło Dziennik Ustaw

artykuły 110

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, zakres danych i informacji, o których mowa w ust. 1 i ust. 2, sposób i terminy ich przedstawiania, mając na względzie konieczność monitorowania rynku przewozów drogowych.

Art. 84.

Organ udzielający licencji lub zezwolenia albo organ wydający zaświadczenie jest uprawniony do kontroli przedsiębiorcy w zakresie zgodności wykonywania transportu drogowego lub przewozów na potrzeby własne z przepisami ustawy i warunkami udzielonej licencji lub zezwolenia albo zaświadczenia.

Kontrolę, o której mowa w ust. 1, organ udzielający licencji przeprowadza co najmniej raz na 5 lat.

Art. 85.

Postępowanie kontrolne przeprowadza się na podstawie wydanego w tej sprawie postanowienia określającego zakres kontroli oraz osoby upoważnione do jej przeprowadzenia.

Osoby upoważnione do przeprowadzenia kontroli mają prawo do:

1) żądania od przedsiębiorcy i jego pracowników pisemnych lub ustnych wyjaśnień, okazania dokumentów i innych nośników informacji oraz udostępnienia wszelkich danych mających związek z przedmiotem kontroli,

2) wstępu na teren przedsiębiorcy, w tym do pomieszczeń, gdzie prowadzi on działalność gospodarczą, w dniach i godzinach, w których jest lub powinna być wykonywana ta działalność, oraz wstępu do pojazdów użytkowanych przez przedsiębiorcę.

Czynności kontrolne przeprowadza się w obecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego wyznaczonej.

Art. 86.

Organ udzielający licencji lub zezwolenia może powierzyć czynności kontrolne wyspecjalizowanej jednostce administracji publicznej.

Art. 87.

Podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca pojazdu samochodowego, z zastrzeżeniem ust. 4, jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu kontroli, wypis z licencji, dowód uiszczenia należnej opłaty za korzystanie z dróg krajowych, zapisy urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku, a ponadto:

1) w transporcie drogowym osób:

przy wykonywaniu przewozów regularnych, przewozów regularnych specjalnych, przewozów wahadłowych lub okazjonalnych - odpowiednie zezwolenie,

przy wykonywaniu przewozów okazjonalnych lub wahadłowych, a także przewozów na potrzeby własne - formularz jazdy,

2) w transporcie drogowym rzeczy - dokumenty związane z przesyłką:

odpowiednie zezwolenie wymagane w międzynarodowym transporcie drogowym,

wymagane przy przewozie drogowym materiałów niebezpiecznych,

świadectwo wymagane zgodnie z umową o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP),

zezwolenie na przejazd pojazdu, z ładunkiem lub bez ładunku, o masie, naciskach osi lub wymiarach przekraczających wielkości określone w odrębnych przepisach,

wymagane przy przewozie żywych zwierząt,

3) w międzynarodowym transporcie drogowym rzeczy - wypis z wykazu numerów rejestracyjnych pojazdów samochodowych.

Podczas przewozu drogowego wykonywanego na potrzeby własne przedsiębiorcy kierowca pojazdu samochodowego, oprócz dokumentów określonych w ust. 1, jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu kontroli, zaświadczenie lub wypis z zaświadczenia, o którym mowa w art. 33.

Przedsiębiorca jest odpowiedzialny za wyposażenie kierowcy wykonującego przewóz w wymagane dokumenty.

Podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksówki jest obowiązany mieć przy sobie i okazać na żądanie licencję.

Art. 88.

Przepisy art. 87 nie naruszają praw i obowiązków przedsiębiorców i kierowców wykonujących transport drogowy, wynikających z odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych.

Art. 89.

Do kontroli dokumentów, o których mowa w art. 87, uprawnieni są:

1) Policja,

2) inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego,

3) organ celny,

4) funkcjonariusze Straży Granicznej,

5) zarządcy dróg - z wyłączeniem dokumentów, o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a) i ust. 4,

6) organy udzielające licencji lub zezwolenia poprzez osoby upoważnione do przeprowadzania kontroli lub organy, którym powierzono czynności kontrolne, zgodnie z art. 85 i art. 86.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych i ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, kierując się zasadą skuteczności kontroli, określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób wykonywania kontroli, o której mowa w ust. 1, oraz stosowane przez uprawnionych do tej kontroli dokumenty, a także ich wzory.

Art. 90.

W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzającej uchybienia organ udzielający licencji lub zezwolenia:

1) wzywa przedsiębiorcę do usunięcia stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie,

2) cofa licencję lub zezwolenie, z zachowaniem warunków, o których mowa w art. 15 i art. 24 ust. 4-6.

Art. 91.

Minister właściwy do spraw transportu kontroluje sposób egzaminowania i wydawania certyfikatów kompetencji zawodowych oraz gospodarkę finansową jednostki certyfikującej.

Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono uchybienia, minister właściwy do spraw transportu:

1) wzywa kontrolowaną jednostkę do niezwłocznego usunięcia uchybień lub

2) pozbawia ją uprawnień, o których mowa w art. 38 ust. 3.

Rozdział 11. Kary pieniężne

Art. 92.

Kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne:

1) bez wymaganej licencji oraz wypisu z wykazu numerów rejestracyjnych pojazdów samochodowych stanowiącego załącznik do tej licencji lub bez wymaganego zaświadczenia,

2) bez wymaganego zezwolenia na przewóz osób lub rzeczy,

3) bez wymaganego zezwolenia na przewóz, który zaczyna się i kończy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pojazdem zarejestrowanym za granicą (kabotaż),

4) bez świadectwa wymaganego zgodnie z umową o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP),

5) bez formularza jazdy lub z nieprawidłowo wypełnionym formularzem, przy wykonywaniu przewozu osób na potrzeby własne,

6) bez uiszczenia opłat za przejazd po drogach krajowych,

7) naruszając przepisy dotyczące przewozu materiałów niebezpiecznych i odpadów,

8) naruszając przepisy dotyczące wymagań co do pojazdu w zakresie ochrony środowiska,

9) naruszając przepisy dotyczące wymaganych dokumentów odnośnie do przewozu żywych zwierząt,

10) nie przestrzegając przepisów o czasie pracy i odpoczynku kierowców oraz nie posiadając zapisów urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy oraz czas jazdy i postoju,

11) nie przestrzegając przepisów w sprawie okresowych ograniczeń ruchu pojazdów na drogach lub zakazu ruchu niektórych ich rodzajów,

12) nie mając przy sobie dokumentów, o których mowa w pkt 1-5, lub nie przestrzegając warunków określonych w tych dokumentach,

13) samowolnie zmieniając wskazania urządzeń pomiarowo-kontrolnych zainstalowanych w pojeździe

podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 zł do 15 000 zł.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych i ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokości kar pieniężnych za naruszenia, o których mowa w ust. 1, zróżnicowane w zależności od ich rodzaju i społeczno-gospodarczej szkodliwości.

Art. 93.

Uprawnieni do kontroli, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1-5, mają prawo nałożyć na kontrolowanego karę pieniężną, w drodze decyzji administracyjnej.

W przypadku gdy podczas kontroli granicznej na kontrolowanego zostanie nałożona kara, o której mowa w ust. 1, przeprowadzający kontrolę uprawnieni są do uniemożliwienia kontrolowanemu wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności, z zastrzeżeniem ust. 4.

Dopuszcza się uiszczenie kary pieniężnej przez krajowego przedsiębiorcę w terminie 21 dni od dnia nałożenia kary. W takim przypadku krajowy przedsiębiorca obowiązany jest niezwłocznie przekazać dowód uiszczenia kary pieniężnej organowi, który ją nałożył.

Od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej przysługuje odwołanie do organu nadrzędnego nad organem, który karę tę nałożył, w terminie 14 dni od dnia wręczenia kontrolowanemu tej decyzji.

Art. 94.

Kary pieniężne stanowią dochody budżetu państwa.

Karę pieniężną uiszcza się w formie gotówkowej bezpośrednio organowi, który ją nałożył, lub przekazuje na rachunek bankowy.

W przypadku uiszczenia kary pieniężnej w formie gotówkowej organ wydaje pokwitowanie na druku ścisłego zarachowania, stanowiące dowód uiszczenia tej kary.

Koszty związane z uiszczeniem kary pieniężnej poprzez przekazanie jej na rachunek bankowy pokrywa wpłacający.

W przypadku uwzględnienia odwołania uiszczona kara pieniężna podlega zwrotowi w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji o zwrocie tej kary.

Art. 95.

Do czasu uiszczenia kary pieniężnej pojazd kieruje się lub usuwa na koszt przedsiębiorcy na najbliższy parking strzeżony, z zastrzeżeniem art. 93 ust. 4.

W zakresie postępowania w związku z usuwaniem pojazdu stosuje się odpowiednio przepisy prawa o ruchu drogowym.

Zwrot pojazdu z parkingu następuje po przedstawieniu przez kontrolowanego organowi, który karę nałożył, dowodu uiszczenia kary pieniężnej oraz usunięcia przyczyny skierowania pojazdu na parking.

Jeżeli kara pieniężna nie zostanie uiszczona i pojazd nie zostanie odebrany z parkingu w ciągu 30 dni od dnia nałożenia kary pieniężnej, stosuje się odpowiednio przepisy działu II rozdziału 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dotyczące egzekucji należności pieniężnych z ruchomości.

Art. 96.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej .

Rozdział 12. Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe

Art. 97.

W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń skreśla się art. 103a.

Art. 98.

W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe w art. 72:

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

dodaje się ust. 2 i ust. 3 w brzmieniu:

Nadawca przesyłki w transporcie drogowym rzeczy odpowiada za wszelkie koszty, jakie mógłby ponieść przewoźnik na skutek nieścisłości lub niedostateczności danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1. 3. Nadawca ponosi także koszty związane z przeładunkiem przesyłki w przypadku, gdy dane dotyczące masy przesyłki, zawarte w liście przewozowym, są niezgodne ze stanem faktycznym.

Art. 99.

W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 13:

ust. 2a otrzymuje brzmienie:

2a. Za przejazd po drogach publicznych pojazdów, o których mowa w ust. 2 pkt 3, bez zezwolenia określonego przepisami Prawa o ruchu drogowym lub niezgodnie z warunkami podanymi w zezwoleniu oraz za nieuiszczenie opłat, o których mowa w ust. 2 pkt 4, pobiera się kary pieniężne.

po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu:

2b. Wysokość kar pieniężnych, o których mowa w ust. 2a, określa załącznik do ustawy.

w ust. 4 skreśla się wyrazy „i ust. 2a”;

2) art. 40a otrzymuje brzmienie:

Art. 40a. 1. Opłaty pochodzące ze źródeł, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2-5, i kary pieniężne określone w art. 13 ust. 2a, a także opłaty i kary pieniężne określone w art. 40 ust. 4 stanowią dochody środków specjalnych zarządów dróg przeznaczonych na utrzymanie dróg. 2. Opłaty za zezwolenia na przejazdy pojazdów wymienionych w art. 13 ust. 2 pkt 3, których trasa przekracza granicę państwa, i kary, o których mowa w art. 13 ust. 2a, dotyczące tych pojazdów, stanowią dochody środka specjalnego Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych przeznaczonego na budowę i utrzymanie dróg krajowych oraz na zakup urządzeń do ważenia pojazdów.

3) w art. 40b:

w ust. 2 dodaje się na końcu wyrazy „i kary pieniężne ustalone zgodnie z art. 13 ust. 2b”,

w ust. 3 dodaje się na końcu wyrazy „i kar pieniężnych”;

4) po art. 40b dodaje się art. 40c w brzmieniu:

Art. 40c. 1. W razie stwierdzenia, że pojazd przekracza dopuszczalną masę, naciski osi, wymiary lub przejazd pojazdu odbywa się bez zezwolenia wymaganego przepisami Prawa o ruchu drogowym, inspektor Inspekcji Transportu Drogowego ma również prawo nakładania i pobierania kary pieniężnej ustalonej zgodnie z art. 13 ust. 2b. 2. Od decyzji o nałożeniu kary, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

5) dodaje się załącznik do ustawy w brzmieniu:

Załącznik do ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (poz. 1371) KARY PIENIĘŻNE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 13 UST. 2A: Lp. Wyszczególnienie Wysokość kary w zł 1 2 3 1 Za przekroczenie dopuszczalnej długości pojazdu, za każdy rozpoczęty 1 m ponad dopuszczalną długość 120 2 Za przekroczenie wysokości pojazdu lub pojazdu z ładunkiem: a) od 4,00 m do 4,50 m włącznie 120 b) dodatkowo za każde rozpoczęte 10 cm ponad 4,50 m 160 3 Za przekroczenie szerokości pojazdu lub pojazdu z ładunkiem: a) od wartości dopuszczalnej do 3,20 m szerokości pojazdu włącznie 160 b) ponad 3,20 do 4,50 m szerokości pojazdu włącznie 360 c) dodatkowo za każdy rozpoczęty 0,50 m ponad 4,50 m 320 4 Za przekroczenie dopuszczalnych nacisków na drogach, gdzie dopuszczalny jest ruch pojazdów o naciskach osi do 80 kN: 1) dla osi pojedynczej: a) ponad 80 kN do 84 kN 480 b) ponad 84 kN do 92 kN 1 320 c) ponad 92 kN do 100 kN 3 120 d) ponad 100 kN do 112 kN 6 600 e) za każde rozpoczęte przekroczenie 8 kN ponad 112 kN, dodatkowo 4 800 2) dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi do 1,20 m: a) ponad 57,5 kN do 60,5 kN 120 b) ponad 60,5 kN do 66 kN 600 c) ponad 66 kN do 72 kN 1 560 d) ponad 72 kN do 80,5 kN 2 880 e) za każde rozpoczęte przekroczenie 6 kN ponad 80,5 kN, dodatkowo 1 440 3) dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi powyżej 1,20 m do 1,30 m: a) ponad 65 kN do 68 kN 240 b) ponad 68 kN do 74,5 kN 1 200 c) ponad 74,5 kN do 81 kN 2 520 d) ponad 81 kN do 91 kN 4 440 e) za każde przekroczenie 6,50 kN ponad 91 kN, dodatkowo 4 680 4) dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi powyżej 1,30 m do 2,00 m: a) ponad 72,5 kN do 76 kN 360 b) ponad 76 kN do 83,5 kN 1 680 c) ponad 83,5 kN do 90,5 kN 3 480 d) ponad 90,5 kN do 101,5 kN 5 640 e) za każde rozpoczęte przekroczenie 7 kN ponad 101,5 kN, dodatkowo 5 880 5 Za przekroczenie dopuszczalnych nacisków osi na drogach, gdzie dopuszczony jest ruch pojazdów o naciskach osi do 100 kN: 1) dla osi pojedynczej: a) ponad 100 kN do 105 kN 720 b) ponad 105 kN do 115 kN 1 560 c) ponad 115 kN do 125 kN 2 880 d) ponad 125 kN do 140 kN 5 040 e) za każde rozpoczęte przekroczenie 10 kN ponad 140 kN, dodatkowo 2 400 2) dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi do 1,10 m: a) ponad 57,5 kN do 60,5 kN 240 b) ponad 60,5 kN do 66 kN 720 c) ponad 66 kN do 72 kN 1 200 d) ponad 72 kN do 80,5 kN 2 760 e) za każde rozpoczęte przekroczenie 6 kN ponad 80,5 kN, dodatkowo 3 600 3) dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi powyżej 1,10 m do 1,20 m: a) ponad 65 kN do 68 kN 1 200 b) ponad 68 kN do 74,5 kN 600 c) ponad 74,5 kN do 81 kN 1 560 d) ponad 81 kN do 91 kN 3 240 e) za każde rozpoczęte przekroczenie 6,5 kN ponad 91 kN, dodatkowo 3 840 4) dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi powyżej 1,20 m do 1,30 m: a) ponad 72,5 kN do 76 kN 1 200 b) ponad 76 kN do 83,5 kN 1 080 c) ponad 83,5 kN do 90,5 kN 2 640 d) ponad 90,5 kN do 101,5 kN 4 920 e) za każde rozpoczęte przekroczenie 7 kN ponad 101,5 kN, dodatkowo 5 040 5) dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi powyżej 1,30 m: a) ponad 80 kN do 84 kN 720 b) ponad 84 kN do 92 kN 2 040 c) ponad 92 kN do 100 kN 4 200 d) ponad 100 kN do 112 kN 7 560 e) za każde przekroczenie 8 kN ponad 112 kN, dodatkowo 6 720 6 Za przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu: 1) pojedynczego: a) do 5 t włącznie 600 b) ponad 5 t do 10 t włącznie 1 440 c) ponad 10 t do 20 t włącznie 2 880 d) za każde rozpoczęte 5 t ponad 20 t, dodatkowo 2 160 2) członowego lub zespołu pojazdów składającego się z pojazdu silnikowego i przyczepy: a) do 10 t włącznie 600 b) ponad 10 t do 24 t włącznie 1 440 c) ponad 24 t do 40 t włączenie 2 880 d) za każde rozpoczęte 10 t ponad 40 t, dodatkowo 4 320 7 Za nieuiszczenie opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach 50”

Art. 100.

W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych wprowadza się następujące zmiany:

1) po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmieniu:

Art. 11a. 1. Podatnikom wykorzystującym środki transportu, o których mowa w art. 8 pkt 1-6, dla wykonywania przewozów w transporcie kombinowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przysługuje zwrot zapłaconego podatku od tych środków. 2. Kwotę zwrotu podatku od środków transportowych, o którym mowa w ust. 1, ustala się, przyjmując za podstawę liczbę jazd z ładunkiem lub bez ładunku wykonanych przez środek transportu w przewozie koleją w danym roku podatkowym w następujący sposób: 1) od 100 jazd i więcej - 100% kwoty rocznego podatku, 2) od 70 do 99 jazd włącznie - 75% kwoty rocznego podatku, 3) od 50 do 69 jazd włącznie - 50% kwoty rocznego podatku, 4) od 20 do 49 jazd włącznie - 25% kwoty rocznego podatku. 3. Zwrotu zapłaconego podatku od środków transportowych na zasadach określonych w ust. 1 i 2 dokonuje organ podatkowy, na rachunek którego uiszczono podatek, na wniosek podatnika złożony nie później niż do dnia 31 marca roku następującego po roku podatkowym. Podstawą sporządzenia wniosku są dane zawarte w dokumentach przewozowych stosowanych przy wykonywaniu przewozów w transporcie kombinowanym, w których dokonano wpisu o wykonaniu przewozu koleją. 4. Zwrot podatku od środków transportowych następuje w gotówce albo na rachunek bankowy podatnika wskazany we wniosku, w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku.

2) w art. 12 w ust. 1 dodaje się pkt 4 w brzmieniu:

4) środki transportowe, o których mowa w art. 8 pkt 1-6, wykorzystywane w dowozie i odwozie na maksymalną odległość w linii prostej do 150 km na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w transporcie kombinowanym. Warunkiem zwolnienia jest przeznaczenie wymienionych pojazdów wyłącznie dla tych przewozów, potwierdzone na podstawie dokumentów określonych w odrębnych przepisach.

Art. 101.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 6 w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

3a) inspektor Inspekcji Transportu Drogowego,

2) w art. 80b w ust. 2 w pkt 2 lit. d) otrzymuje brzmienie:

d) w lit. d) - właściwa jednostka organizacyjna Policji, Inspekcji Transportu Drogowego lub Żandarmerii Wojskowej albo stacja kontroli pojazdów, niezwłocznie po dokonaniu tych czynności,

3) w art. 80c w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

1a) Inspekcji Transportu Drogowego,

4) w art. 100b w ust. 2 w pkt 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

a) w lit. a) - odpowiednio do swoich kompetencji: właściwa jednostka organizacyjna Policji, Inspekcji Transportu Drogowego lub Żandarmerii Wojskowej, organ właściwy w sprawach wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami, prokurator, sąd, kolegium do spraw wykroczeń lub inny organ uprawniony do orzekania w sprawach o wykroczenia w trybie dyscyplinarnym, niezwłocznie po dokonaniu tych czynności,

5) w art. 100c w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

1a) Inspekcji Transportu Drogowego,

6) w art. 100d w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) dla podmiotów, o których mowa w art. 100c ust. 1 i 2 - nieodpłatnie,

7) po art. 129 dodaje się art. 129a w brzmieniu:

Art. 129a. Kontrola ruchu drogowego w stosunku do kierujących pojazdami, którzy wykonują krajowy lub międzynarodowy transport drogowy, należy również do inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego. W tym zakresie inspektorom przysługują uprawnienia określone w art. 129 ust. 2.

8) po art. 134 dodaje się art. 134a w brzmieniu:

Art. 134a. W stosunku do pojazdów wykonujących krajowy lub międzynarodowy transport drogowy, uprawnienia i obowiązki policjantów oraz organów Policji określone w art. 132 ust. 1-3, 5 i 6 oraz w art. 133 wykonują również odpowiednio inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego oraz organy tej inspekcji.

9) w art. 139 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

W stosunku do kierujących pojazdami, którzy wykonują krajowy lub międzynarodowy transport drogowy, uprawnienia i obowiązki policjantów określone w art. 135 ust. 1 i art. 136 ust. 1 wykonują również inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego.

Art. 102.

W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej w art. 27 w ust. 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „Głównym Inspektorem Transportu Drogowego.”

Art. 103.

Przedsiębiorcy prowadzący do dnia wejścia w życie ustawy działalność gospodarczą w zakresie międzynarodowego transportu drogowego obowiązani są w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy spełnić wymagania określone w ustawie do uzyskania licencji na międzynarodowy transport drogowy pod rygorem wygaśnięcia dotychczasowych uprawnień do prowadzenia tej działalności.

Przedsiębiorcy prowadzący do dnia wejścia w życie ustawy działalność gospodarczą w zakresie krajowego drogowego przewozu osób mogą ją nadal wykonywać w dotychczasowym zakresie, na podstawie posiadanych uprawnień, przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy. Nie później niż w terminie 6 miesięcy przed upływem tego okresu przedsiębiorcy ci powinni wystąpić do organu udzielającego licencji z wnioskiem o udzielenie licencji na krajowy transport drogowy osób.

Przedsiębiorcy prowadzący do dnia wejścia w życie ustawy działalność gospodarczą w zakresie krajowego drogowego przewozu rzeczy obowiązani są w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy wystąpić do organu udzielającego licencji z wnioskiem o udzielenie licencji na krajowy transport drogowy rzeczy.

Organ udzielający licencji jest obowiązany udzielić lub odmówić udzielenia licencji w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2 i ust. 3.

Przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 1-3, do czasu uzyskania licencji prowadzą działalność gospodarczą na dotychczasowych warunkach.

Za wymianę uprawnień przewozowych, o których mowa w ust. 1 i ust. 2, gdy nie ulegają zmianie dotychczasowe dane określone w tych uprawnieniach, właściwe organy pobierają opłatę w wysokości 100 zł.

Art. 104.

Zezwolenia na wykonywanie transportu drogowego udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy zachowują moc.

Do postępowań administracyjnych wszczętych, a niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się jej przepisy.

Art. 105.

Świadectwo potwierdzające zdanie egzaminu z zakresu wykonywania krajowego zarobkowego przewozu osób wydane na podstawie dotychczasowych przepisów o warunkach wykonywania krajowego drogowego przewozu osób staje się z mocy prawa certyfikatem kompetencji zawodowych w zakresie krajowego transportu drogowego osób.

Art. 106.

Wysokości minimalnych wymaganych zabezpieczeń, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 lit. a), wynoszą w 2002 r. - 3 000 euro i w 2003 r. - 6 000 euro.

Wysokości minimalnych wymaganych zabezpieczeń, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 lit. b), wynoszą w 2002 r. - 1 000 euro i w 2003 r. - 2 000 euro.

Art. 107.

Z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej do przedsiębiorców zagranicznych z państw członkowskich Unii Europejskiej nie stosuje się przepisów art. 18 ust. 2, art. 19, art. 28 ust. 1 i art. 29.

Art. 108.

W terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, wojewodowie przejmą, z mocy prawa, na własność urządzenia techniczne do ważenia pojazdów, będące we władaniu Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych.

Przekazanie urządzeń, o których mowa w ust. 1, nastąpi w drodze protokołu zdawczo-odbiorczego.

Art. 109.

Tracą moc:

1) ustawa z dnia 2 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu drogowego ,

2) ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania krajowego drogowego przewozu osób .

Przepisy wydane na podstawie ustaw, o których mowa w ust. 1, zachowują moc do czasu wydania przepisów na podstawie niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2002 r., o ile nie są sprzeczne z niniejszą ustawą.

Art. 110.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z tym że rozdział 9 wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2001 r., z wyjątkiem art. 50, art. 68-75 i art. 80-82, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Załącznik


Lp.	Wyszczególnienie	Wyszczególnienie	Wysokość kary w zł
1	2	2	3
1	Za przekroczenie dopuszczalnej długości pojazdu, za każdy rozpoczęty 1 m ponad dopuszczalną długość	Za przekroczenie dopuszczalnej długości pojazdu, za każdy rozpoczęty 1 m ponad dopuszczalną długość	120
2	Za przekroczenie wysokości pojazdu lub pojazdu z ładunkiem:	Za przekroczenie wysokości pojazdu lub pojazdu z ładunkiem:
2		a) od 4,00 m do 4,50 m włącznie	120
2		b) dodatkowo za każde rozpoczęte 10 cm ponad 4,50 m	160
3	Za przekroczenie szerokości pojazdu lub pojazdu z ładunkiem:	Za przekroczenie szerokości pojazdu lub pojazdu z ładunkiem:
3		a) od wartości dopuszczalnej do 3,20 m szerokości pojazdu włącznie	160
3		b) ponad 3,20 do 4,50 m szerokości pojazdu włącznie	360
3		c) dodatkowo za każdy rozpoczęty 0,50 m ponad 4,50 m	320
4	Za przekroczenie dopuszczalnych nacisków na drogach, gdzie dopuszczalny jest ruch pojazdów o naciskach osi do 80 kN:	Za przekroczenie dopuszczalnych nacisków na drogach, gdzie dopuszczalny jest ruch pojazdów o naciskach osi do 80 kN:
4	1)	dla osi pojedynczej:
4		a) ponad 80 kN do 84 kN	480
4		b) ponad 84 kN do 92 kN	1 320
4		c) ponad 92 kN do 100 kN	3 120
4		d) ponad 100 kN do 112 kN	6 600
4		e) za każde rozpoczęte przekroczenie 8 kN ponad 112 kN, dodatkowo	4 800
4	2)	dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi do 1,20 m:
4		a) ponad 57,5 kN do 60,5 kN	120
4		b) ponad 60,5 kN do 66 kN	600
4		c) ponad 66 kN do 72 kN	1 560
4		d) ponad 72 kN do 80,5 kN	2 880
4		e) za każde rozpoczęte przekroczenie 6 kN ponad 80,5 kN, dodatkowo	1 440
4	3)	dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi powyżej 1,20 m do 1,30 m:
4		a) ponad 65 kN do 68 kN	240
4		b) ponad 68 kN do 74,5 kN	1 200
4		c) ponad 74,5 kN do 81 kN	2 520
4		d) ponad 81 kN do 91 kN	4 440
4		e) za każde przekroczenie 6,50 kN ponad 91 kN, dodatkowo	4 680
4	4)	dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi powyżej 1,30 m do 2,00 m:
4		a) ponad 72,5 kN do 76 kN	360
4		b) ponad 76 kN do 83,5 kN	1 680
4		c) ponad 83,5 kN do 90,5 kN	3 480
4		d) ponad 90,5 kN do 101,5 kN	5 640
4		e) za każde rozpoczęte przekroczenie 7 kN ponad 101,5 kN, dodatkowo	5 880
5	Za przekroczenie dopuszczalnych nacisków osi na drogach, gdzie dopuszczony jest ruch pojazdów o naciskach osi do 100 kN:	Za przekroczenie dopuszczalnych nacisków osi na drogach, gdzie dopuszczony jest ruch pojazdów o naciskach osi do 100 kN:
5	1)	dla osi pojedynczej:
5		a) ponad 100 kN do 105 kN	720
5		b) ponad 105 kN do 115 kN	1 560
5		c) ponad 115 kN do 125 kN	2 880
5		d) ponad 125 kN do 140 kN	5 040
5		e) za każde rozpoczęte przekroczenie 10 kN ponad 140 kN, dodatkowo	2 400
5	2)	dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi do 1,10 m:
5		a) ponad 57,5 kN do 60,5 kN	240
5		b) ponad 60,5 kN do 66 kN	720
5		c) ponad 66 kN do 72 kN	1 200
5		d) ponad 72 kN do 80,5 kN	2 760
5		e) za każde rozpoczęte przekroczenie 6 kN ponad 80,5 kN, dodatkowo	3 600
5	3)	dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi powyżej 1,10 m do 1,20 m:
5		a) ponad 65 kN do 68 kN	1 200
5		b) ponad 68 kN do 74,5 kN	600
5		c) ponad 74,5 kN do 81 kN	1 560
5		d) ponad 81 kN do 91 kN	3 240
5		e) za każde rozpoczęte przekroczenie 6,5 kN ponad 91 kN, dodatkowo	3 840
5	4)	dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi powyżej 1,20 m do 1,30 m:
5		a) ponad 72,5 kN do 76 kN	1 200
5		b) ponad 76 kN do 83,5 kN	1 080
5		c) ponad 83,5 kN do 90,5 kN	2 640
5		d) ponad 90,5 kN do 101,5 kN	4 920
5		e) za każde rozpoczęte przekroczenie 7 kN ponad 101,5 kN, dodatkowo	5 040
5	5)	dla osi składowej osi wielokrotnej przy rozstawie osi powyżej 1,30 m:
5		a) ponad 80 kN do 84 kN	720
5		b) ponad 84 kN do 92 kN	2 040
5		c) ponad 92 kN do 100 kN	4 200
5		d) ponad 100 kN do 112 kN	7 560
5		e) za każde przekroczenie 8 kN ponad 112 kN, dodatkowo	6 720
6	Za przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu:	Za przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu:
6	1)	pojedynczego:
6		a) do 5 t włącznie	600
6		b) ponad 5 t do 10 t włącznie	1 440
6		c) ponad 10 t do 20 t włącznie	2 880
6		d) za każde rozpoczęte 5 t ponad 20 t, dodatkowo	2 160
6	2)	członowego lub zespołu pojazdów składającego się z pojazdu silnikowego i przyczepy:
6		a) do 10 t włącznie	600
6		b) ponad 10 t do 24 t włącznie	1 440
6		c) ponad 24 t do 40 t włączenie	2 880
6		d) za każde rozpoczęte 10 t ponad 40 t, dodatkowo	4 320
7	Za nieuiszczenie opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach	Za nieuiszczenie opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach	50”

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.

Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej. Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)