Ustawa z dnia 25 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych, ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej oraz ustawy o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich

Art. 49. 1. Za badania i inne czynności wykonywane przez Inspekcję Weterynaryjną pobiera się opłaty weterynaryjne, z zastrzeżeniem ust. 5. 2. Opłaty weterynaryjne pobiera się za: 1) badanie: a) zwierząt przeznaczonych do obrotu, b) środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego, niejadalnych produktów zwierzęcych, środków żywienia zwierząt oraz materiału biologicznego, w trakcie produkcji i przechowywania, przeznaczonych do obrotu, c) zwierząt rzeźnych i ich mięsa, mięsa zwierząt łownych oraz ryb, 2) szczepienia ochronne zwierząt, 3) kontrolę: a) mięsa przeznaczonego do rozbioru, przetwórstwa i składowania, jeżeli mięso to pochodzi z innego zakładu, b) ryb, skorupiaków i mięczaków, wprowadzanych do zakładów przetwórstwa i składowania, c) mleka w punktach skupu mleka surowego i mleka surowego wprowadzanego do przetwórstwa, 4) czynności związane z: a) pobieraniem prób do badań kontrolnych, b) weterynaryjną kontrolą graniczną, c) kontrolą statków połowowych i statków przetwórni, d) kontrolą towarów, spędów i wystaw zwierząt, 5) ustalanie miejsc kwarantanny albo uboju zwierząt lub miejsc składowania innych towarów sprowadzanych z zagranicy, 6) wpisy do rejestrów, wykazów i list, o których mowa w art. 5, 17 i 31, 7) wystawianie zezwoleń weterynaryjnych, o których mowa w art. 11 - wraz z wystawieniem wymaganych świadectw zdrowia i innych dokumentów weterynaryjnych. 3. Przy kontroli statków do opłaty, o której mowa w ust. 2 pkt 4 lit. c), dolicza się koszty przejazdu i pobytu inspektora przeprowadzającego kontrolę. 4. Opłaty za czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 3, obejmują koszty sprawowania nadzoru nad rozbiorem, przetwórstwem i składowaniem mięsa oraz przetwórstwem ryb i mleka. 5. Nie pobiera się opłat: 1) za badanie, szczepienie, zabiegi dezynfekcyjne oraz inne czynności związane ze zwalczaniem chorób zakaźnych zwierząt wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, z wyjątkiem ochronnego szczepienia przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu i ochronnego szczepienia psów i kotów przeciwko wściekliźnie, 2) za badania kontrolne oraz inne czynności z tym związane w zakresie występowania zakażeń zwierząt, wykonywane według programu określonego przez Głównego Lekarza Weterynarii, 3) za badania laboratoryjne w zakresie występowania pozostałości chemicznych, biologicznych, leków oraz skażeń promieniotwórczych w tkankach zwierząt, mięsie, środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego i niejadalnych produktach zwierzęcych, wykonywane według programu określonego przez Głównego Lekarza Weterynarii, z wyjątkiem przypadków, gdy w wyniku badań stwierdzono obecność niedozwolonych substancji lub przekroczenie maksymalnego dopuszczalnego poziomu pozostałości, 4) za badania i inne czynności związane ze sprawowaniem nadzoru nad: a) przestrzeganiem warunków weterynaryjnych przez podmioty, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 i 3-12 oraz ust. 1a, b) obrotem środkami farmaceutycznymi i materiałami medycznymi przeznaczonymi wyłącznie dla zwierząt - jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszeń warunków weterynaryjnych, sanitarnych i jakościowych, z zastrzeżeniem ust. 6. 6. W przypadku konieczności, w trakcie sprawowania nadzoru, pobrania próbek do badań laboratoryjnych za wykonanie tych badań pobiera się opłaty. 7. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia: 1) ustala wysokość opłat za wykonane czynności, o których mowa w ust. 2, oraz za urzędowe badania laboratoryjne, 2) może odstąpić od pobierania opłat za niektóre czynności określone w ust. 2 - mając na względzie zapewnienie utworzenia zharmonizowanego z prawem Unii Europejskiej systemu pobierania opłat za czynności wykonywane przez Inspekcję Weterynaryjną. 8. Opłaty, o których mowa w ust. 2, nie obejmują kosztów badań laboratoryjnych. 9. Do należności pieniężnych z tytułu opłat, o których mowa w ust. 2, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz przepisy o umarzaniu należności państwowych.

48) dodaje się art. 49a w brzmieniu:

Art. 49a. 1. Wojewódzkie Inspektoraty Weterynarii mogą gromadzić środki finansowe uzyskiwane z opłat za czynności usługowe niewynikające z ustawowych zadań i obowiązków Inspekcji, w tym za usługowe badania laboratoryjne, na wyodrębnionych rachunkach bankowych jako środki specjalne. 2. Środki specjalne uzyskane z opłat za czynności usługowe, o których mowa w ust. 1, mogą być przeznaczone na pokrycie kosztów wykonywanych usług oraz na usprawnienie funkcjonowania Inspekcji Weterynaryjnej. 3. Wysokość opłat za czynności usługowe, o których mowa w ust. 1, ustala Wojewódzki Lekarz Weterynarii.

49) art. 50 otrzymuje brzmienie:

Art. 50. 1. Na terenach jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw obrony narodowej oraz w stosunku do wojsk obcych przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zadania określone w art. 35 dla organów Inspekcji Weterynaryjnej wykonują, wyznaczone w tym celu przez ministra właściwego do spraw obrony narodowej, wojskowe organy weterynaryjne. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw obrony narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, formy współdziałania organów Inspekcji Weterynaryjnej z wojskowymi organami weterynaryjnymi, uwzględniając: 1) sposób przekazywania informacji o stanie bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego, 2) zasady współpracy w zapobieganiu chorobom zakaźnym zwierząt i ich zwalczaniu, 3) zasady współpracy w sprawowaniu nadzoru nad jakością zdrowotną produktów pochodzenia zwierzęcego.

50) dodaje się art. 50a w brzmieniu:

Art. 50a. 1. Główny Lekarz Weterynarii, przy użyciu elektronicznych nośników informacji, utworzy sieci wymiany informacji służących: 1) do kontroli przemieszczania towarów z i do krajów członkowskich Unii Europejskiej oraz 2) prowadzeniu granicznej kontroli weterynaryjnej towarów w obrocie z innymi krajami. 2. Do sieci, o których mowa w ust. 1, podłączone będą jednostki organizacyjne Inspekcji Weterynaryjnej.

51) w art. 51 w ust. 2 dodaje się pkt 4a-4d w brzmieniu:

4a) wprowadza do obrotu zwierzęta nieoznakowane lub bez świadectwa zdrowia lub dokumentu identyfikacyjnego stosownie do przepisów art. 7 ust. 14, 4b) nie dopełnia obowiązku określonego w art. 7 ust. 4, 5, 11, 17, 18, 20 i 21, 4c) nie dopełnia obowiązku określonego w art. 29 ust. 3, 4d) nie dopełnia obowiązku określonego w art. 29 ust. 4,

52) skreśla się art. 63;

53) dotychczasowy załącznik do ustawy oznacza się jako załącznik nr 1 i otrzymuje on brzmienie:

Wykaz chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi zgłaszania i zwalczania: 1) pryszczyca (Foot and mouth disease), 2) pęcherzykowe zapalenie jamy ustnej (Vesicular stomatitis), 3) choroba pęcherzykowa świń (Swine vesicular disease), 4) księgosusz (Rinderpest), 5) pomór małych przeżuwaczy (Peste des petits ruminants), 6) zaraza płucna bydła (Contagious bovine pleuropneumonia), 7) guzowata choroba skóry bydła (Lumpy skin disease), 8) gorączka doliny Rift (Rift valley fever), 9) choroba niebieskiego języka (Bluetongue), 10) ospa owiec i kóz (Sheep and goat pox), 11) afrykański pomór koni (African horse sickness), 12) afrykański pomór świń (African swine fever), 13) klasyczny pomór świń (Clasical swine fever, Hog cholera), 14) influenza ptaków o wysokiej zjadliwości d. pomór drobiu (Highly pathogenic avian influenza d. Fowl plague), 15) rzekomy pomór drobiu (Newcastle disease), 16) enterowirusowe zapalenie mózgu i rdzenia u świń d. choroba cieszyńska i taflańska (Enterovirus encephalomyelitis), 17) zakaźna martwica układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (Infectious haematopoietic necrosis, IHN), 18) wścieklizna (Rabies), 19) wąglik (Anthrax), 20) gruźlica bydła (Bovine tuberculosis), 21) bruceloza bydła (B. Abortus), kóz i owiec (B. Melitensis), świń (B. suis, B. Abortus), owiec (B. ovis), 22) enzootyczna białaczka bydła (Enzootic bovine leucosis), 23) gąbczasta encefalopatia bydła (Bovine spongiform encephalopathy), 24) zgnilec amerykański pszczół (American foulbrood).

54) dodaje się załącznik nr 2 w brzmieniu:

Wykaz chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi rejestracji: 1) paratuberkuloza (Paratuberculosis), 2) listerioza (Listeriosis), 3) toksoplazmoza (Toxoplasmosis), 4) tularemia (Tularaemia), 5) wirusowe zapalenie mózgu i rdzenia koni (Equine encephalomyelitis), 6) nosacizna (Glanders), 7) niedokrwistość zakaźna koni (Equine infectious anaemia), 8) zakaźne zapalenie macicy u klaczy (Contagious equine metritis), 9) wirusowe zapalenie tętnic koni (Equine viral arteritis), 10) zaraza stadnicza (Dourine), 11) zakaźne zapalenie nosa i tchawicy/otręt bydła (Infectious bovine rhinotracheitis/infetious pustular vulvovaginitis), 12) choroba mętwikowa bydła (Bovine genital campylobacterosis), 13) zaraza rzęsistkowa bydła (Trichomonosis), 14) gorączka Q (Q fever), 15) salmonellozy bydła i świń (Salmonellosis of cattles and pigs), 16) wirusowe zapalenie żołądka i jelit u świń (Transmissible gastroenteritis), 17) choroba Aujeszky u świń (Aujeszky's disease), 18) włośnica (Trichinellosis), 19) zakaźna bezmleczność owiec (Contagious agalactia), 20) choroba Maedi Visna (Maedi-visna disease), 21) trzęsawka owiec (Scrapie), 22) gruczolakowatość płuc u owiec ( Ovine pulmonary adenomatosis), 23) zakaźne zapalenia stawów i mózgu kóz (Caprine arthritis/encephalitis), 24) zapalenie gruczołów chłonnych (Lymphadenitis), 25) salmonelloza drobiu (S. Gallinarum, S. Pullorum, S. Enteritidis, S. Typhimurium, S. Arizone) / Avian salmonellosis (S. Gallinarum, S. Pullorum, S. Enteritidis, S. Typhimurium, S. Arizone)/, 26) chlamydioza ptaków (Avian chlamydiosis), 27) zakaźne zapalenie torby Fabrycjusza (choroba Gumboro) /Infectious bursal disease (Gumboro disease)/, 28) choroba Mareka (Marek's disease), 29) choroba Derzsy'ego (Derzsy's disease), 30) mykoplazmozy drobiu (Mycoplasma gallisepticum, M. synoviae, M. meleagridis) / Avian mycoplasmosis (M. gallisepticum, M. synoviae, M. meleagridis)/, 31) wirusowe zapalenie jelit u norek (Mink virus enteritis), 32) choroba Aleucka (Aleution disease), 33) myksomatoza (Myxomatosis), 34) wirusowa krwotoczna choroba królików (Viral hemorrhagenic disease of rabbits), 35) wiosenna wiremia karpi (Spring viraemia of carp), 36) wirusowa posocznica krwotoczna ryb łososiowatych (Viral haemorrhagic septicaemia), 37) bakteryjna choroba nerek ryb łososiowatych (Renibacteriosis), 38) zgnilec europejski (European foulbrood), 39) waroza (Varroosis), 40) choroba roztoczowa (Acariosis of bees), 41) nosówka psów (Dog distemper).

Art. 3.

W ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2:

• pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) drób - ptaki gatunków: kura (Gallus domesticus), kaczka (Anas platyrchynchos, Cairina moschata), gęś (Anser anser), indyk (Meleagris gallopavo), przepiórka (Coturnix coturnix japonica), perlica (Numida meleagris), struś (Struthio camelus),

• pkt 15 otrzymuje brzmienie:

15) zwierzęta gospodarskie: a) koniowate - zwierzęta gatunków: koń lub osioł, b) bydło - zwierzęta gatunków: bydło domowe oraz bawoły (Bubalus bubalis), c) jeleniowate - zwierzęta gatunków: jeleń lub daniel utrzymywane w warunkach fermowych, w celu pozyskania mięsa i skór, d) drób, e) świnie, f) owce, g) kozy, h) pszczoły, i) zwierzęta futerkowe,

• pkt 17 otrzymuje brzmienie:

17) zwierzę hodowlane - zwierzę, które spełnia jeden z następujących warunków: a) zostało wpisane, zarejestrowane lub kwalifikuje się do wpisu, rejestracji w księdze lub rejestrze, b) jego rodzice i dziadkowie zostali wpisani lub zarejestrowani w księdze hodowlanej lub rejestrze tej samej rasy lub ras, c) ich wykorzystanie jest przewidziane w programie hodowlanym prowadzonym dla danej księgi lub rejestru,

• dodaje się pkt 18-25 w brzmieniu:

18) zwierzę hodowlane czystorasowe - zwierzę pochodzące co najmniej od dwóch pokoleń przodków wpisanych do księgi danej rasy, które spełnia wymagania wpisu do księgi; w przypadku koniowatych - z wyjątkiem koni rasy pełnej krwi angielskiej i czystej krwi arabskiej, zwierzę pochodzące co najmniej od dwóch pokoleń przodków wpisanych do księgi danej rasy lub ras biorących udział w doskonaleniu tej rasy, które spełnia wymagania wpisu do księgi, 19) księga zwierząt hodowlanych - książkę, kartotekę lub inny nośnik danych, prowadzone przez upoważniony związek hodowców lub inny podmiot, w którym są wpisywane, a w przypadku koniowatych również są rejestrowane zwierzęta wraz z informacją o ich hodowcach, właścicielach, pochodzeniu oraz wynikach oceny wartości użytkowej lub hodowlanej, 20) rejestr zwierząt hodowlanych - książkę, kartotekę lub inny nośnik danych, prowadzone przez upoważniony związek hodowców lub inny podmiot, w którym są wpisywane zwierzęta wraz z informacją o ich hodowcach, właścicielach, pochodzeniu oraz wynikach oceny wartości użytkowej lub hodowlanej, 21) mieszaniec - wpisane do rejestru zwierzę będące produktem planowego krzyżowania zwierząt: a) różnych ras lub linii, b) będących produktem krzyżowania, c) czystorasowych i zwierząt będących produktem krzyżowania, 22) zawody konne - każde konne współzawodnictwo, łącznie z różnymi formami wyścigów konnych, dyscyplinami sportu konnego, wystawami i pokazami, 23) ocena mieszańców - ocenę wartości użytkowej w ramach krzyżowania, w której na podstawie oceny wyników próby reprezentatywnej ocenia się wartość użytkową produktów końcowych i rodziców ocenianych zwierząt, 24) produkt końcowy - zwierzę pochodzące z krzyżowania, przeznaczone do tuczu albo produkcji jaj, a w przypadku świń także zwierzę przeznaczone do dalszej reprodukcji w celu produkcji zwierząt przeznaczonych do tuczu, 25) punkt kopulacyjny - miejsce, w którym prowadzona jest działalność usługowa polegająca na utrzymywaniu reproduktorów i wykorzystywaniu ich w rozrodzie naturalnym.

2) w art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Przepis ust. 1 nie dotyczy koni, stad rodzicielskich i towarowych drobiu oraz zwierząt futerkowych.

3) w art. 7:

1a) publikowanie wyników oceny wartości użytkowej lub hodowlanej zwierząt,

6) kontrola w zakresie hodowli i rozrodu zwierząt.

4) art. 8 otrzymuje brzmienie:

Art. 8. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa, na wniosek związków hodowców lub innych podmiotów, które uzyskały zgodę na prowadzenie ksiąg, może powierzyć im, w drodze rozporządzenia, prowadzenie zadań, o których mowa w art. 7, biorąc pod uwagę zapewnienie wiarygodności prowadzonej dokumentacji i wyników oceny. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa może, w drodze rozporządzenia, upoważnić inne podmioty do prowadzenia oceny wartości użytkowej lub hodowlanej, o ile mogą one zapewnić wiarygodność wyników, oraz do publikowania wyników tej oceny.

5) dodaje się art. 8a w brzmieniu:

Art. 8a. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze decyzji, upoważnia podmioty do prowadzenia specjalistycznych szkoleń zawodowych dla osób prowadzących ocenę wartości użytkowej, sztucznego unasienniania oraz do wydawania zaświadczeń w tym zakresie.

6) w art. 11 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) ras lub odmian w obrębie rasy oraz płci koni, bydła, świń, owiec i kóz,

7) art. 12 otrzymuje brzmienie:

Art. 12. 1. Księga dzieli się na część główną i część wstępną. 2. Do części głównej księgi mogą być wpisywane świnie, bydło, owce, kozy, stada zwierząt futerkowych, linie drobiu lub linie hodowlane pszczół, które: 1) pochodzą co najmniej od dwóch pokoleń przodków tej samej rasy, odmiany w obrębie rasy, stada lub linii hodowlanej, wpisanych do księgi krajowej lub zagranicznej, 2) mają rodowód odpowiadający warunkom określonym dla danej księgi, 3) zostały zidentyfikowane po urodzeniu według warunków określonych dla księgi, 4) są poddawane ocenie wartości użytkowej. 3. Do części głównej księgi mogą być wpisywane koniowate, które spełniają warunki określone w ust. 2 pkt 2-4, oraz pochodzą co najmniej od dwóch pokoleń przodków tej samej rasy lub ras biorących udział w doskonaleniu tej rasy, z wyjątkiem koni rasy pełnej krwi angielskiej i czystej krwi arabskiej. 4. Dla koni pełnej krwi angielskiej, czystej krwi arabskiej, koni huculskich i koników polskich prowadzi się wyłącznie główną część księgi. 5. Do księgi koni pełnej krwi angielskiej wpisuje się ogiery, klacze i źrebięta pochodzące co najmniej od ośmiu pokoleń przodków wpisanych do polskiej księgi koni pełnej krwi angielskiej lub odpowiedniej księgi zagranicznej, uznanej przez Międzynarodową Komisję Ksiąg Stadnych (ISBC). 6. Do księgi koni arabskich czystej krwi wpisuje się ogiery, klacze i źrebięta pochodzące od rodziców wpisanych do polskiej księgi koni arabskich czystej krwi lub odpowiedniej księgi zagranicznej, uznanej przez Światową Organizację Konia Arabskiego (WAHO). 7. Część główna księgi może być podzielona na rozdziały, do których zwierzęta są wpisywane w zależności od cech użytkowych. 8. Jeżeli część główna księgi jest podzielona na rozdziały, to wpisy o zwierzętach czystorasowych przenoszonych z księgi zagranicznej do krajowej księgi danej rasy są wpisywane do odpowiedniego rozdziału w zależności od swoich cech użytkowych. 9. Samica, z wyjątkiem klaczy czystej krwi arabskiej i pełnej krwi angielskiej, której matka i babka ze strony matki są wpisane do części wstępnej księgi i której ojciec i dziadkowie są wpisani do części głównej księgi, jest zwierzęciem czystorasowym i powinna być wpisana do części głównej księgi. 10. Dla buhajów, knurów, ogierów, tryków ras plennych i mięsnych oraz kozłów ras mięsnych prowadzona jest tylko część główna księgi. 11. Do części wstępnej księgi mogą być wpisywane zwierzęta, stada zwierząt futerkowych lub linie hodowlane, które, z zastrzeżeniem ust. 13: 1) są poddawane ocenie wartości użytkowej, 2) zostały zidentyfikowane według zasad określonych dla księgi, 3) zostały uznane za odpowiadające standardowi hodowlanemu, 4) spełniają minimalne wymagania określone dla danej księgi. 12. Wymagania określone w ust. 11 pkt 3 i 4 mogą być zróżnicowane w zależności od tego, czy zwierzę jest wpisywane do księgi danej rasy pomimo tego, że jego pochodzenie nie jest znane lub jest wynikiem krzyżowania uwzględnionego w programie hodowlanym dla księgi. 13. Do części wstępnej księgi mogą być wpisywane konie, które spełniają wymagania określone w ust. 11 i pochodzą po ojcu co najmniej wpisanym do księgi lub rejestru. 14. Tryki oraz kozły ras niewymienionych w ust. 10 mogą być wpisywane do części wstępnej księgi, jeżeli spełniają wymagania określone w ust. 11 oraz jeżeli wynika to z programu hodowlanego prowadzonego dla danej księgi. 15. Listę owiec ras plennych i mięsnych oraz kóz ras mięsnych ustali, w drodze decyzji administracyjnej, minister właściwy do spraw rolnictwa na wniosek związku hodowców lub innego podmiotu prowadzącego księgę.

8) dodaje się art. 12a i 12b w brzmieniu:

Art. 12a. Koniowate wprowadzane na polski obszar celny powinny być zarejestrowane lub wpisane do odpowiedniej księgi krajowej pod tym samym imieniem ze znakiem inicjałów kraju urodzenia. Do pierwotnego imienia zwierzęcia może być dodane, przed lub po nim, inne imię, pod warunkiem że imię oryginalne przez całe życie zwierzęcia będzie podawane w nawiasie, a kraj jego pochodzenia wskazywany za pomocą inicjałów uznanych przez umowy międzynarodowe. Art. 12b. 1. Koniowate, które zostały wpisane do ksiąg hodowlanych lub zostały w nich zarejestrowane i kandydują do wpisu, zwane dalej «koniowatymi zarejestrowanymi», powinny posiadać dokument identyfikacyjny wydany przez podmiot prowadzący księgę lub rejestr i przy transporcie powinny być zaopatrzone w ten dokument. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu identyfikacyjnego dla koniowatych, informacje, które powinien zawierać, uwzględniając dane dotyczące pochodzenia i opis zwierzęcia.

9) skreśla się art. 13;

10) art. 14-16 otrzymują brzmienie:

Art. 14. 1. Księgi są prowadzone przez związki hodowców lub inne podmioty po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw rolnictwa na ich otwarcie lub prowadzenie, wydanej w drodze decyzji administracyjnej. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa udziela zgody na otwarcie lub prowadzenie określonej księgi, jeżeli związek hodowców lub inny podmiot przedstawi: 1) krajowy program hodowlany, 2) wzorzec rasy, odmiany, stada zwierząt futerkowych lub linii hodowlanej oraz standard hodowlany dla części wstępnej księgi, 3) sposób identyfikacji zwierząt, 4) zakres informacji o zwierzętach wpisywanych do księgi, 5) regulamin wpisu do księgi, 6) minimalne wymagania dotyczące zwierząt wpisywanych do części wstępnej księgi, 7) oświadczenie, że w posiadaniu członków związku hodowców lub innego podmiotu znajduje się dostatecznie duże pogłowie zwierząt danej rasy, odmiany, stada zwierząt futerkowych lub linii hodowlanej, aby można było realizować krajowy program hodowlany. 3. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, dodatkowe wymagania wobec związków hodowców lub innych podmiotów, w szczególności dotyczące warunków i sposobu prowadzenia ksiąg, wiedzy fachowej i sprawności działania tych podmiotów w zakresie prowadzenia ksiąg, procedur rejestracyjnych, zwłaszcza w aspekcie zasady równości członków organizacji, mając na względzie zapewnienie prawidłowości prowadzonej hodowli, w tym wysokiej jakości użytkowej i hodowlanej. Art. 15. Minister właściwy do spraw rolnictwa może odmówić udzielenia zgody na otwarcie lub prowadzenie księgi dla zwierząt określonych gatunków, ras, odmian, linii, płci lub stad, jeżeli księga dla tych zwierząt jest już prowadzona przez związek hodowców lub inny podmiot na podstawie wcześniej wydanej zgody. Art. 16. Minister właściwy do spraw rolnictwa może cofnąć zgodę, jeżeli związek hodowców lub inny podmiot prowadzący księgę narusza przepisy dotyczące jej prowadzenia; w tym przypadku prowadzenie księgi przejmuje jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 6.

11) art. 20 otrzymuje brzmienie:

Art. 20. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa udziela zgody, w drodze decyzji administracyjnej, na otwarcie lub prowadzenie określonego rejestru podmiotom, które: 1) zapewnią, że w realizacji krzyżowniczych programów hodowlanych weźmie udział dostatecznie duże pogłowie zwierząt, 2) przedstawią: a) cel hodowlany, b) programy hodowlane krzyżownicze, c) system identyfikacji zwierząt, d) system rejestracji danych o pochodzeniu zwierząt, e) regulamin prowadzenia rejestru, f) informacje o podmiotach biorących udział w krzyżowniczym programie hodowlanym, w tym nazwę i adres posiadacza zwierząt, dane o liczbie zwierząt uczestniczących w programie, 3) poddadzą zwierzęta ocenie wartości użytkowej, a w przypadku świń i drobiu: a) poddadzą się na własny koszt ocenie mieszańców, co najmniej raz na trzy lata, b) zobowiążą się do publikowania lub udostępniania do publikacji wyników oceny mieszańców. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa może cofnąć zgodę na prowadzenie rejestru, jeżeli podmiot prowadzący rejestr narusza przepisy dotyczące jego prowadzenia. 3. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, dodatkowe wymagania wobec podmiotów ubiegających się o otwarcie lub prowadzenie określonego rejestru, a w szczególności dotyczące warunków i sposobu prowadzenia rejestrów, wiedzy fachowej i sprawności ich działania w zakresie prowadzenia rejestrów, procedur rejestracyjnych oraz liczebności pogłowia zwierząt, mając na względzie zapewnienie prawidłowości prowadzonej hodowli.

12) dodaje się art. 20a i 20b w brzmieniu:

Art. 20a. 1. Prowadzący księgi nie może odmówić wpisu do księgi lub rejestru zwierząt pochodzących z importu, jeżeli spełniają one warunki wpisu. 2. Zwierzęta hodowlane, ich nasienie, komórki jajowe, zarodki i jaja wylęgowe wprowadzane do obrotu powinny być zaopatrzone w zaświadczenia hodowlane. 3. Zaświadczenie hodowlane dla zwierząt hodowlanych powinno zawierać: 1) dane umożliwiające identyfikację zwierzęcia, 2) informacje dotyczące przodków zwierzęcia, 3) wyniki oceny wartości użytkowej lub hodowlanej zwierzęcia oraz jego przodków, 4) wskazanie właściciela lub hodowcy zwierzęcia. 4. Zaświadczenie hodowlane dla nasienia, komórek jajowych i zarodków powinno zawierać informacje o: 1) dawcy lub dawcach materiału biologicznego w zakresie określonym w ust. 3, 2) terminie pobrania lub produkcji, 3) producencie i odbiorcy materiału biologicznego, 4) wyniku badania grup i białek krwi dawcy lub dawców materiału biologicznego, a w przypadku koniowatych wyniku badania grup i białek krwi lub wyniku badania DNA, jeżeli wynika to z regulaminu prowadzenia księgi danej rasy albo rejestru. 5. Zaświadczenie hodowlane dla jaj wylęgowych powinno zawierać informacje o: 1) gatunku drobiu, poziomie reprodukcji stada i liniach, od których pochodzą jaja, 2) terminie ich zniesienia, 3) producencie i odbiorcy. Art. 20b. Za wpis zwierząt do ksiąg i rejestrów pobiera się opłatę, którą ustala prowadzący księgę lub rejestr, uwzględniając koszty wynikające bezpośrednio z prowadzenia ksiąg lub rejestrów.

13) art. 21 otrzymuje brzmienie:

Art. 21. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, zakres niezbędnych informacji zawartych w księgach i rejestrach dla poszczególnych gatunków zwierząt oraz wymagania, jakie powinien spełniać program hodowlany, mając na względzie ujednolicenie warunków prowadzenia ksiąg i rejestrów. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, warunki wystawiania zaświadczeń hodowlanych oraz zakres niezbędnych informacji, jakie powinny zawierać zaświadczenia hodowlane dla zwierząt hodowlanych, nasienia, komórek jajowych, zarodków i jaj wylęgowych, mając na względzie konieczność zapewnienia wiarygodności przekazywanych informacji oraz uznawanie dokumentów polskich w międzynarodowym obrocie zwierzętami hodowlanymi.

14) w art. 22:

1. Reproduktor lub jego nasienie jest dopuszczane do wykorzystania w rozrodzie naturalnym lub w sztucznym unasiennianiu na podstawie wyniku oceny własnych cech użytkowych i jego rozwoju osobniczego lub wartości hodowlanej, a w przypadku bydła po uprzednim przeprowadzeniu identyfikacji za pomocą analiz grup krwi.

1. Nie ogranicza się użycia reproduktorów, z wyjątkiem koniowatych, również ich nasienia: 1) w ilości niezbędnej do przeprowadzenia oceny wartości hodowlanej lub oceny mieszańców w zakresie określonym dla poszczególnych gatunków w programach hodowlanych, 2) jeżeli zostały poddane ocenie wartości hodowlanej lub ocenie mieszańców i na tej podstawie oszacowano ich wartość hodowlaną. 3. Nasienie koniowatych może być używane zgodnie z warunkami określonymi w ust. 2, o ile wynika to z krajowego programu hodowlanego danej rasy lub odmiany w obrębie rasy. 4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, laboratoria uprawnione do przeprowadzania analiz grup krwi, mając na względzie prawidłowość wykonywania analiz.

15) art. 23 otrzymuje brzmienie:

Art. 23. 1. W punkcie kopulacyjnym mogą być wykorzystywane reproduktory: 1) wpisane do księgi albo rejestru, a w przypadku świń również pochodzące od rodziców wpisanych do ksiąg albo rejestrów, 2) spełniające warunki weterynaryjne określone odrębnymi przepisami, 3) dopuszczone do użytkowania w punkcie kopulacyjnym. 2. Starosta, po zasięgnięciu opinii właściwego związku hodowców lub innego podmiotu prowadzącego księgę lub rejestr, wydaje, na wniosek posiadacza reproduktora, na czas określony, decyzję o dopuszczeniu reproduktora do użytkowania w punkcie kopulacyjnym. 3. Do wniosku powinny być załączone: 1) zaświadczenie potwierdzające wpis reproduktora do księgi albo rejestru lub świadectwo pochodzenia reproduktora, 2) świadectwo zdrowia. 4. Od decyzji, o której mowa w ust. 2, przysługuje odwołanie do wojewody.

16) w art. 24 ust. 1 i 3 otrzymują brzmienie:

1. Sztuczne unasiennianie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, może być dokonywane wyłącznie nasieniem reproduktora wpisanego do księgi albo rejestru, a w przypadku świń również pochodzącego od rodziców wpisanych do ksiąg albo rejestrów.

1. Reproduktor lub jego nasienie dopuszczone do wykorzystania w kraju członkowskim Unii Europejskiej może być używane na podstawie zaświadczeń hodowlanych wydanych przez prowadzącego księgę w kraju pochodzenia oraz stację unasienniania uprawnioną do pozyskiwania nasienia.

17) art. 26 otrzymuje brzmienie:

Art. 26. 1. Wprowadzane do obrotu komórki jajowe i zarodki mogą być pobierane, konserwowane oraz przechowywane przez podmioty posiadające zezwolenie. 2. Zezwolenie na prowadzenie działalności określonej w ust. 1 wydaje minister właściwy do spraw rolnictwa, na wniosek podmiotu, jeżeli spełnia on warunki weterynaryjne określone w przepisach o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać: 1) określenie nazwy i siedziby podmiotu, 2) szczegółowy opis przedmiotu wykonywanej działalności. 4. Do wniosku należy dołączyć zaświadczenie o wpisie do rejestru prowadzonego przez powiatowego lekarza weterynarii. 5. Minister właściwy do spraw rolnictwa cofa zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, jeżeli działalność objęta zezwoleniem będzie prowadzona z naruszeniem przepisów, a w szczególności gdy nie zostaną spełnione warunki weterynaryjne określone w przepisach, o których mowa w ust. 2. 6. Minister właściwy do spraw rolnictwa ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi listę podmiotów uprawnionych do pobierania, konserwowania i przechowywania komórek jajowych i zarodków.

18) dodaje się art. 29a w brzmieniu:

Art. 29a. 1. Podmiot posiadający zezwolenie, o którym mowa w art. 29, powinien na żądanie zainteresowanych posiadaczy zwierząt lub podmiotów prowadzących sztuczne unasiennianie dostarczyć nasienie każdego rozpłodnika dopuszczonego do użycia w inseminacji. 2. Ceny za nasienie ustala podmiot, który nasienie wyprodukował lub importował, a opłata za dostawę nasienia nie może być wyższa od kosztów związanych bezpośrednio z jego przechowywaniem i dostarczeniem.

19) art. 31 otrzymuje brzmienie:

Art. 31. Przepisy art. 22, 24, 26, 27 i art. 29 ust. 1 nie dotyczą badań naukowych i prac badawczo-rozwojowych z dziedziny hodowli i rozrodu zwierząt prowadzonych przez jednostki naukowo-badawcze i wyższe szkoły rolnicze.

20) skreśla się art. 34;

21) skreśla się art. 35;

22) w art. 36 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw rolnictwa ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi listę podmiotów, związków hodowców i instytucji państw niebędących członkami Unii Europejskiej, które są uznawane za właściwe do wystawiania dokumentów pochodzenia dla zwierząt i materiału biologicznego oraz jaj wylęgowych.

23) dodaje się rozdziały 4a i 4b w brzmieniu:

Rozdział 4a Kontrola hodowli i rozrodu zwierząt Art. 40a. Jednostka, o której mowa w art. 6, jest uprawniona do kontroli jednostek upoważnionych przez: 1) ministra właściwego do spraw rolnictwa do: a) prowadzenia oceny wartości użytkowej lub hodowlanej, b) publikowania wyników oceny wartości użytkowej lub hodowlanej, c) prowadzenia specjalistycznych szkoleń zawodowych dla osób prowadzących ocenę wartości użytkowej, sztuczne unasiennianie oraz wydawania zaświadczeń w tym zakresie, d) prowadzenia ksiąg, e) prowadzenia rejestrów, f) przeprowadzania analiz grup krwi, g) wykorzystania reproduktorów lub ich nasienia w sztucznym unasiennianiu bydła, h) pobierania, konserwowania, przechowywania oraz wprowadzania do obrotu komórek jajowych i zarodków, i) wydawania świadectw potwierdzających spełnienie warunków dla materiału biologicznego, zwierząt hodowlanych i jaj wylęgowych przywożonych z zagranicy, 2) wojewodę do: a) pozyskiwania, konfekcjonowania, przechowywania i dostarczania nasienia, b) prowadzenia sztucznego wylęgu drobiu, 3) starostę do wykorzystywania reproduktorów w punkcie kopulacyjnym. Art. 40b. Kontrola w zakresie hodowli i rozrodu zwierząt dotyczy w szczególności: 1) przeprowadzania oceny wartości użytkowej i hodowlanej, 2) prowadzenia: a) dokumentacji hodowlanej, b) ksiąg zwierząt hodowlanych i rejestrów, c) sztucznego unasiennienia, d) sztucznego wylęgu drobiu, 3) realizacji: a) krajowych programów hodowlanych, b) programów hodowlanych krzyżowania zwierząt, c) programów oceny i selekcji reproduktorów, 4) wykorzystywania reproduktorów w punktach kopulacyjnych, 5) wydawania świadectw potwierdzających spełnienie warunków dla materiału biologicznego, zwierząt hodowlanych i jaj wylęgowych sprowadzanych z zagranicy, 6) potwierdzania pochodzenia zwierząt w oparciu o badanie grup krwi lub innych markerów genetycznych. Art. 40c. 1. Pracownicy jednostki, o której mowa w art. 6, upoważnieni przez dyrektora tej jednostki do wykonywania czynności kontrolnych, są uprawnieni do: 1) wstępu na grunty, w tym leśne, i do obiektów, w których utrzymywane są zwierzęta, oraz do obiektów, w których jest produkowany i przechowywany materiał biologiczny, 2) oględzin zwierząt, przeprowadzania badań i pobierania próbek krwi oraz próbek materiału biologicznego, 3) kontroli dokumentów hodowlanych i innych niezbędnych dokumentów, 4) żądania pisemnych i ustnych wyjaśnień. 2. Czynności kontrolnych dokonuje się z zachowaniem przepisów sanitarno-weterynaryjnych w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej. 3. Osoba, o której mowa w ust. 2, powinna umożliwić przeprowadzenie kontroli, przedłożyć dokumenty hodowlane oraz inne niezbędne dokumenty, a także doprowadzić zwierzęta. 4. Pracownicy jednostki, o której mowa w art. 6, są obowiązani, podczas wykonywania czynności kontrolnych, posiadać upoważnienie dyrektora tej jednostki. Art. 40d. 1. Z przebiegu kontroli osoba kontrolująca sporządza protokół. 2. W przypadku stwierdzenia uchybień dyrektor jednostki, o której mowa w art. 6, lub osoba przez niego upoważniona wyznacza termin ich usunięcia, nie krótszy niż 7 dni. 3. W przypadku nieusunięcia uchybień w określonym terminie dyrektor jednostki, o której mowa w art. 6, lub osoba przez niego upoważniona występuje z wnioskiem do: 1) ministra właściwego do spraw rolnictwa o cofnięcie zezwoleń, o których mowa w art. 8, art. 8a, art. 14 ust. 1, art. 20 ust. 1, art. 22, art. 24 ust. 2, art. 26 ust. 2 i art. 36 ust. 2, 2) wojewody o cofnięcie zezwoleń, o których mowa w art. 29 ust. 1 i art. 33 ust. 2, 3) starosty o cofnięcie zezwolenia, o którym mowa w art. 23 ust. 2. Art. 40e. W terminie do dnia 31 stycznia dyrektor jednostki, o której mowa w art. 6, składa ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa coroczne sprawozdanie z kontroli przeprowadzonych w roku poprzednim. Rozdział 4b Warunki udziału koniowatych w zawodach Art. 40f. 1. Zawody konne służą ocenie wartości użytkowej koniowatych. 2. Warunki dotyczące zawodów konnych, z zastrzeżeniem ust. 3, nie mogą wprowadzać różnic pomiędzy koniowatymi zarejestrowanymi w Rzeczypospolitej Polskiej a koniowatymi zarejestrowanymi w krajach członkowskich Unii Europejskiej, a w szczególności w odniesieniu do: 1) warunków udziału w zawodach, a zwłaszcza wymagań minimalnych lub maksymalnych, 2) kryteriów sędziowania, 3) nagród pieniężnych lub zysków, które pochodzą z zawodów. 3. Przepisy ust. 2 nie dotyczą: 1) zawodów przeznaczonych dla koniowatych, wpisanych do ksiąg, których organizacja ma na celu ich selekcję, 2) zawodów regionalnych, których celem jest selekcja koniowatych, 3) imprez historycznych lub tradycyjnych. 4. O organizacji zawodów, o których mowa w ust. 3, organizator informuje ministra właściwego do spraw rolnictwa. 5. Organizator zawodów konnych jest obowiązany do niezwłocznego pisemnego powiadomienia posiadacza o przyczynach niedopuszczenia zwierzęcia do udziału w zawodach. 6. Organizator zawodów konnych może przeznaczyć nie więcej niż 20% nagród lub zysków pieniężnych, o których mowa w ust. 2 pkt 3, na ochronę, rozwój lub doskonalenie hodowli koniowatych, informując ministra właściwego do spraw rolnictwa o kryteriach rozdziału tych środków.

24) w art. 41 w ust. 1:

1) wykorzystuje reproduktora w punkcie kopulacyjnym bez decyzji starosty o dopuszczeniu reproduktora do użytkowania,

• w lit. a) wyrazy „Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej” zastępuje się wyrazami „ministra właściwego do spraw rolnictwa”,

• w lit. c) wyrazy „Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej” zastępuje się wyrazem „wojewody”.

Art. 4.

Zwierzęta urodzone przed dniem wejścia w życie przepisów art. 2 pkt 6 podlegają oznakowaniu i zgłoszeniu do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie przepisów dotyczących poszczególnych gatunków zwierząt, a do tego czasu mogą zostać wprowadzone do obrotu na dotychczasowych zasadach.

Art. 5.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, nie dłużej niż do 31 grudnia 2002 r., zachowują moc dotychczasowe przepisy wykonawcze, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

Art. 6.

W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń w art. 118 w § 2 w pkt 2 wyrazy „o ograniczonej przydatności do spożycia” zastępuje się wyrazami „warunkowo zdatne do spożycia”.

Art. 7.

W ustawie z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dodaje się art. 3c w brzmieniu:

Art. 3c. Do zadań Agencji należy prowadzenie rejestru i oznakowanie bydła, owiec, kóz, świń i koni, z wyjątkiem koni wolno żyjących.

Art. 8.

1) art. 2:

2) art. 3:

3) art. 6

• wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

1) pkt 4 w zakresie dotyczącym art. 5 ust. 1a, ust. 3 i 3c w odniesieniu do gospodarstw, w których utrzymywane są zwierzęta gospodarskie,

2) pkt 5 w zakresie dotyczącym art. 6 ust. 1 i 3 w odniesieniu do gospodarstw, w których utrzymywane są zwierzęta gospodarskie,

3) pkt 6 w odniesieniu do owiec, kóz, świń, koni, jeleni i danieli,

4) pkt 19,

5) pkt 24 w zakresie dotyczącym art. 25 ust. 3a i 9,

6) pkt 26 w zakresie dotyczącym art. 27 i art. 29 ust. 4 i 5,

7) pkt 30 w zakresie dotyczącym art. 32 pkt 5,

8) pkt 51 w zakresie dotyczącym art. 51 ust. 2 pkt 4a i 4b w odniesieniu do owiec, kóz, świń i koni oraz pkt 4d

• wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

1) art. 1 pkt 3,

2) art. 2:

3) art. 3:

• wchodzą w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej.

Art. 9.

Przepisy art. 2:

1) pkt 8 w zakresie dotyczącym art. 10 pkt 2,

2) pkt 10 w zakresie dotyczącym art. 11 ust. 1 pkt 5, ust. 2 pkt 4, ust. 3 pkt 4 oraz ust. 4 i 5,

3) pkt 13 w zakresie dotyczącym art. 14 ust. 7

• obowiązują do dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej.