Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Kodeks morski
Art. 1.
Ustawa - Kodeks morski wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Art. 2.
Tracą moc:
1) ustawa z dnia 1 grudnia 1961 r. - Kodeks morski ,
2) ustawa z dnia 1 grudnia 1961 r. - Przepisy wprowadzające kodeks morski ,
3) rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 21 października 1932 r. o warunkach uprawnień do holowania statków w polskich portach morskich .
Art. 3.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie - Kodeks morski zachowują moc dotychczasowe przepisy wykonawcze w zakresie, w jakim nie są sprzeczne z tą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 24 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.
Art. 4.
W Kodeksie postępowania cywilnego w art. 1025 w § 1 w pkt 4 na końcu dodaje się wyrazy „a także należności wynikające z wierzytelności zabezpieczonych hipoteką morską,”.
Art. 5.
W ustawie z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 36:
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
- Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa minimalną i maksymalną szerokość pasa technicznego i ochronnego oraz sposób wyznaczania ich granic, kierując się uwarunkowaniami lokalnymi, rzeźbą terenu, formą jego zabudowy oraz uwzględniając oddziaływanie żywiołu morskiego na brzeg morski.
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
- Dyrektor właściwego urzędu morskiego, w drodze zarządzenia, określa: 1) granice pasa technicznego, po uprzednim zasięgnięciu opinii właściwych rad gmin, a na terenach będących w zarządzie jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej - po zasięgnięciu opinii tych jednostek oraz wyznacza granice pasa technicznego w terenie, 2) granice pasa ochronnego w uzgodnieniu z właściwym wojewodą i właściwymi radami gmin, a na terenach będących w zarządzie jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej - po zasięgnięciu opinii tych jednostek oraz wyznacza granice pasa ochronnego.
2) w art. 42 w ust. 2 w pkt 13 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 14 w brzmieniu:
14) nakładania grzywien w postępowaniu mandatowym za wykroczenia w trybie przewidzianym w przepisach o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.
3) po art. 42 dodaje się art. 42a w brzmieniu:
Art. 42a. 1. Kapitan portu może, na wniosek wierzyciela, zatrzymać tymczasowo na czas nieprzekraczający 72 godzin, z wyłączeniem dni uznanych ustawowo za wolne od pracy: 1) statek w celu zabezpieczenia roszczenia należnego od statku z tytułu opłat portowych, szkód wyrządzonych w urządzeniach portowych, dokach lub drogach żeglugowych oraz z tytułu zanieczyszczenia środowiska, 2) wydobyty wrak i inne przedmioty, które utrudniały żeglugę, w celu zabezpieczenia roszczenia z tytułu ich usunięcia. 2. Tymczasowe zatrzymanie traci moc w razie złożenia odpowiedniego zabezpieczenia lub w razie dokonania zajęcia na podstawie właściwych przepisów. 3. Wierzyciel, o którym mowa w ust. 1, odpowiada za wszelkie szkody wynikłe wskutek nieuzasadnionego zatrzymania. Roszczenie z tego tytułu przedawnia się z upływem roku od dnia jego powstania.
4) w art. 56 po pkt 13 dodaje się przecinek oraz dodaje się pkt 14-18 w brzmieniu:
14) wykracza przeciwko przepisom o prowadzeniu i przechowywaniu na statku dokumentów, 15) wykracza przeciwko przepisom o okazywaniu bądź podnoszeniu bandery, 16) wykracza przeciwko obowiązkowi przedstawiania statku do pomiaru, 17) wykracza przeciwko obowiązkowi zgłoszenia statku lub okoliczności podlegającej wpisowi do rejestru okrętowego albo do rejestracji w urzędzie morskim, 18) wykracza przeciwko obowiązkowi umieszczania na statku oznaczenia nazwy i portu macierzystego
Art. 6.
W sprawach dotyczących:
1) stosowania przepisów ustawy - Kodeks morski do stosunków prawnych powstałych przed dniem jego wejścia w życie,
2) przedawnienia roszczeń
- stosuje się odpowiednio art. XXVI i XXXV Przepisów wprowadzających kodeks cywilny.
Art. 7.
Ustawa wchodzi w życie z dniem wejścia w życie ustawy - Kodeks morski.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.