Ustawa z dnia 2 marca 2001 r. o postępowaniu z substancjami zubożającymi warstwę ozonową

Typ Ustawa
Ogłoszono 2001-03-02
Status expired
Wydawca SEJM
Źródło Dziennik Ustaw
Historia nowelizacji JSON API

Rozdział 1. Przepisy ogólne

Art. 1.

Ustawa ma na celu ograniczanie negatywnego oddziaływania niektórych substancji chemicznych na stratosferyczną warstwę ozonową oraz realizację zobowiązań wynikających z Konwencji wiedeńskiej o ochronie warstwy ozonowej, sporządzonej w Wiedniu dnia 22 marca 1985 r. (Dz. U. z 1992 r. Nr 98, poz. 488), oraz Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, sporządzonego w Montrealu dnia 16 września 1987 r. (Dz. U. z 1992 r. Nr 98, poz. 490 i 491), zwanego dalej Protokołem Montrealskim.

Art. 2.
1.

Wprowadza się kontrolę postępowania z substancjami zubożającymi warstwę ozonową, polegającą na ustanawianiu zakazów i ograniczeń dotyczących ich produkcji, obrotu i użytkowania oraz sprawowaniu nadzoru nad przestrzeganiem tych zakazów. Wykazy substancji zubożających warstwę ozonową stanowią załączniki nr 1-5 do ustawy.

2.

Ustawa reguluje:

1) produkcję substancji zubożających warstwę ozonową,

2) obrót z zagranicą substancjami zubożającymi warstwę ozonową oraz towarami zawierającymi te substancje,

3) wprowadzanie do obrotu krajowego i wykorzystywanie substancji zubożających warstwę ozonową w działalności gospodarczej

oraz wprowadza sankcje za nieprzestrzeganie przepisów ustawy.

Art. 3.

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o:

1) substancji kontrolowanej - rozumie się przez to substancję zubożającą warstwę ozonową lub jej izomery, występujące samodzielnie lub w mieszaninach, z uwzględnieniem substancji pochodzących z odzysku, zarówno nieoczyszczonych, jak i poddanych recyklingowi lub regeneracji, z wyłączeniem:

a)

substancji lub jej izomerów zawartych w wyrobie innym niż pojemnik do ich transportowania lub przechowywania,

b)

nieznacznych ilości substancji powstających w wyniku niezamierzonego bądź przypadkowego wytworzenia tej substancji w procesie produkcyjnym, a także znajdujących się w nieprzereagowanym substracie używanym do produkcji innych substancji, odmiennych w strukturze chemicznej, lub ilości powstających przy zastosowaniu substancji kontrolowanej jako czynnika ułatwiającego niektóre procesy chemiczne, zawartego w innych substancjach chemicznych jako śladowe zanieczyszczenie, oraz emitowanych podczas produkcji wyrobów zawierających substancje kontrolowane i obrotu nimi,

2) współczynniku ODP - rozumie się przez to potencjał niszczenia ozonu, określający zdolność substancji kontrolowanej do zubożania warstwy ozonowej i ustalony odrębnie dla każdej substancji kontrolowanej w umowach międzynarodowych, o których mowa w art. 1,

3) tonie ODP - rozumie się przez to iloczyn jednej tony danej substancji i ustalonego dla niej współczynnika ODP,

4) dozwolonych technologiach - rozumie się przez to technologie, których stosowanie jest dopuszczone na podstawie umów międzynarodowych, o których mowa w art. 1,

5) obrocie z zagranicą - rozumie się przez to przywóz z zagranicy i wywóz za granicę,

6) przywozie z zagranicy - rozumie się przez to wprowadzenie na polski obszar celny, bez względu na przeznaczenie celne, jakie w rozumieniu przepisów prawa celnego nadawane jest towarowi, z wyjątkiem objęcia towaru niekrajowego procedurą tranzytu, w ramach której przemieszczanie ma się zakończyć poza polskim obszarem celnym,

7) wywozie za granicę - rozumie się przez to wyprowadzenie z polskiego obszaru celnego, bez względu na przeznaczenie celne, jakie w rozumieniu przepisów prawa celnego nadawane jest towarowi,

8) zużyciu substancji kontrolowanej - rozumie się przez to wielkość produkcji substancji kontrolowanej powiększoną o wielkość przywozu tej substancji i pomniejszoną o wielkość jej wywozu,

9) odzysku substancji kontrolowanej - rozumie się przez to odzyskiwanie substancji kontrolowanej z maszyn, urządzeń i pojemników, a także innych wyrobów w trakcie obsługi technicznej lub przed unieszkodliwieniem,

10) recyklingu substancji kontrolowanej - rozumie się przez to ponowne użycie odzyskanej substancji kontrolowanej po uprzednim wstępnym oczyszczeniu metodą filtracji lub osuszania, lub inną metodą; w przypadku czynników chłodniczych recykling obejmuje zazwyczaj także powtórne umieszczenie ich w urządzeniu,

11) regeneracji substancji kontrolowanej - rozumie się przez to dokładne oczyszczenie substancji kontrolowanej z wykorzystaniem procesów filtracji, osuszania, destylacji i procesów chemicznych bądź innych procesów, w celu przywrócenia substancji wymaganych parametrów użytkowych,

12) substancji nieodzownego zużycia - rozumie się przez to substancję kontrolowaną, przy zastosowaniu której muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:

a)

jest to konieczne dla zdrowia i bezpieczeństwa ludzi lub ochrony dziedzictwa narodowego,

b)

niedostępne są substytuty, których użycie byłoby uzasadnione z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia, a także byłoby akceptowane ze względu na ochronę zdrowia i środowiska,

c)

brak jest wystarczających ilości substancji pochodzących z istniejących zapasów lub odzysku i podjęte zostały wszelkie dostępne działania dla zminimalizowania emisji substancji kontrolowanej i ochrony środowiska przed konsekwencjami takiej emisji,

13) zabiegach kwarantannowych - rozumie się przez to działania mające na celu zwalczanie szkodników kwarantannowych, prowadzone przy użyciu substancji kontrolowanej wymienionej w załączniku nr 5 do ustawy, zapobiegające wprowadzaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz rozprzestrzenianiu się szkodników kwarantannowych, przy zapewnieniu ich urzędowej kontroli, przy czym:

a)

za urzędową kontrolę uważa się kontrolę prowadzoną przez właściwe organy Inspekcji Ochrony Roślin określone w przepisach o ochronie roślin uprawnych,

b)

za szkodniki kwarantannowe uważa się takie organizmy szkodliwe w rozumieniu przepisów o ochronie roślin uprawnych, które stwarzają potencjalne zagrożenie dla określonych obszarów kraju, nie występowały dotąd na tych obszarach bądź występują na tych obszarach, lecz jeszcze nie są rozprzestrzenione, a podlegają urzędowej kontroli,

14) zabiegach przedwysyłkowych - rozumie się przez to działania mające na celu zwalczanie organizmów szkodliwych w zakresie określonym przepisami o ochronie roślin uprawnych, prowadzone przy użyciu substancji kontrolowanej wymienionej w załączniku nr 5 do ustawy, niebędące zabiegami kwarantannowymi, które wykonuje się w ciągu 21 dni przed wywozem za granicę roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów w rozumieniu przepisów o ochronie roślin uprawnych dla spełnienia urzędowych wymagań kraju przeznaczenia lub wymagań określonych w przepisach o ochronie roślin uprawnych,

15) zastosowaniach krytycznych - rozumie się przez to zastosowanie substancji kontrolowanej w sytuacji konieczności ochrony zdrowia lub życia, zapewnienia bezpieczeństwa ludzi oraz do celów obronnych, w sposób określony w Protokole Montrealskim.

Art. 4.

Wprowadzane ustawą ograniczenia obrotu z zagranicą substancjami kontrolowanymi nie dotyczą obrotu towarami zawierającymi substancje kontrolowane, dokonywanego przez osoby fizyczne dla zaspokojenia potrzeb własnych, niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Art. 5.
1.

Minister właściwy do spraw środowiska, biorąc pod uwagę postanowienia wynikające z umów międzynarodowych, o których mowa w art. 1, oraz wiążące Rzeczpospolitą Polską ustalenia Państw-Stron tych umów, ogłasza w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”:

1) listę państw będących stronami Protokołu Montrealskiego,

2) listę państw będących stronami Protokołu Montrealskiego wraz z jego poprawkami,

3) listę państw będących stronami Protokołu Montrealskiego i Poprawek londyńskich, uznanych za rozwijające się, które mają przyznany 10-letni okres opóźnienia w realizacji zaleceń Protokołu,

4) współczynnik ODP obowiązujący dla poszczególnych substancji kontrolowanych,

5) obowiązujący harmonogram redukcji zużycia poszczególnych substancji kontrolowanych,

6) dozwolony w danym roku poziom zużycia poszczególnych substancji kontrolowanych.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska, biorąc pod uwagę postanowienia wynikające z umów międzynarodowych, o których mowa w art. 1, oraz wiążące Rzeczpospolitą Polską ustalenia Państw-Stron tych umów, może ogłaszać w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”:

1) listę państw niebędących stronami Protokołu Montrealskiego bądź poprawek do niego, które jednak spełniają wszystkie wymagania wynikające z tych umów,

2) listę substancji kontrolowanych uznanych za substancje nieodzownego zużycia dozwolonych do produkcji lub przywozu z zagranicy w danym roku, wraz ze wskazaniem dozwolonej wielkości produkcji lub przywozu w danym roku.

Art. 6.

Minister właściwy do spraw gospodarki, biorąc pod uwagę postanowienia wynikające z umów międzynarodowych, o których mowa w art. 1, oraz wiążące Rzeczpospolitą Polską ustalenia Państw-Stron tych umów, ogłasza w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”:

1) listę dozwolonych technologii niszczenia substancji kontrolowanych oraz warunki stosowania tych technologii,

2) wykaz prac uznawanych za prace laboratoryjne i analityczne, w których mogą być stosowane poszczególne substancje kontrolowane, oraz wymagania dotyczące wprowadzania do obrotu krajowego substancji kontrolowanych używanych do celów laboratoryjnych i analitycznych,

3) szczegółowy wykaz kodów taryfy celnej dla substancji kontrolowanych i zawierających je mieszanin.

Rozdział 2. Zakazy i ograniczenia dotyczące produkcji substancji kontrolowanych

Art. 7.
1.

Zakazuje się produkcji substancji kontrolowanych wymienionych w załącznikach nr 1-5 do ustawy, z wyjątkiem tetrachlorku węgla.

2.

Nie jest uważana za produkcję substancji kontrolowanych działalność polegająca na odzysku zużytych substancji kontrolowanych, ich recyklingu i regeneracji.

Art. 8.
1.

Produkcja tetrachlorku węgla jest dopuszczalna po uzyskaniu pozwolenia.

2.

Pozwolenie na produkcję tetrachlorku węgla może być wydane, jeżeli substancja ta będzie produkowana:

1) wyłącznie w celu eksportu do państw uznanych za rozwijające się, będących stronami Protokołu Montrealskiego i Poprawek londyńskich, które mają przyznany 10-letni okres opóźnienia w realizacji zaleceń Protokołu, z uwzględnieniem ograniczeń wielkości produkcji wynikających z tych umów,

2) w ramach dozwolonej ilości jako substancja nieodzownego zużycia do wykorzystania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej,

3) z przeznaczeniem do prac laboratoryjnych i analitycznych,

4) w celu zastosowania jako substratu do produkcji innych substancji, odmiennych w strukturze chemicznej,

5) w celu zastosowania jako czynnika ułatwiającego niektóre procesy chemiczne,

6) jako substancja nieodzownego zużycia przeznaczona do wywozu za granicę do zastosowania w innym państwie będącym stroną umów międzynarodowych, o których mowa w art. 1, jeśli właściwe władze tego państwa wystąpią z taką prośbą.

3.

Pozwolenie na produkcję tetrachlorku węgla może być udzielone także, gdy w procesie wytwarzania innych substancji chemicznych produkowany jest również tetrachlorek węgla, a producent wykaże, że posiada możliwość zniszczenia całej wyprodukowanej ilości tetrachlorku węgla przy użyciu dozwolonych technologii. W pozwoleniu określa się wówczas termin i sposób zniszczenia wyprodukowanej substancji.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia, określi:

1) ilości tetrachlorku węgla dozwolone do wykorzystania w celu, o którym mowa w ust. 2 pkt 1,

2) listę technologii (procesów chemicznych), w których tetrachlorek węgla może być używany w celu określonym w ust. 2 pkt 5,

3) wzory dokumentów służących do ewidencjonowania produkcji tetrachlorku węgla oraz sposobu jego wykorzystania.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw środowiska może, w drodze rozporządzenia, określić:

1) ilości tetrachlorku węgla dozwolone do wykorzystania dla celów, o których mowa w ust. 2 pkt 3 - 5,

2) wymagania, jakie muszą być spełnione przy stosowaniu tetrachlorku węgla w celu, o którym mowa w ust. 2 pkt 5.

6.

Wydając rozporządzenia, o których mowa w ust. 4 i 5, minister będzie brał pod uwagę:

1) wiążące Rzeczpospolitą Polską ustalenia Państw-Stron umów międzynarodowych, o których mowa w art. 1,

2) konieczność ograniczenia negatywnych skutków użytkowania tetrachlorku węgla dla warstwy ozonowej,

3) potrzebę zapewnienia kompletnej dokumentacji dotyczącej produkcji oraz zakresu i sposobu użytkowania tetrachlorku węgla.

Rozdział 3. Zakazy dotyczące obrotu z zagranicą substancjami kontrolowanymi oraz towarami zawierającymi te substancje

Art. 9.

Zakazuje się obrotu substancjami kontrolowanymi:

1) wymienionymi w załącznikach nr 1, 2 i 4 do ustawy, z państwami, które nie są stronami Protokołu Montrealskiego,

2) wymienionymi w załącznikach nr 2 i 4 do ustawy, z państwami, które nie są stronami Poprawek londyńskich do Protokołu Montrealskiego,

3) wymienionymi w załączniku nr 4 do ustawy, z państwami, które nie są stronami Poprawek kopenhaskich do Protokołu Montrealskiego,

4) wymienionymi w załączniku nr 5 do ustawy, z państwami, które nie są stronami Poprawek montrealskich do Protokołu Montrealskiego

Art. 10.

Zakazuje się przywozu z zagranicy towarów zawierających substancje kontrolowane wymienione w załączniku nr 1 do ustawy z państw niebędących stronami Protokołu Montrealskiego.

Art. 11.
1.

Zakaz, o którym mowa w art. 9, nie dotyczy obrotu substancjami kontrolowanymi, wymienionymi w załącznikach nr 1, 2 i 4 do ustawy, z państwami niebędącymi stronami Protokołu Montrealskiego oraz jego Poprawek, jednakże spełniającymi wszystkie wymagania wynikające z tych umów.

2.

Obrót, o którym mowa w ust. 1, jest dopuszczalny po uzyskaniu pozwolenia.

Art. 12.
1.

Minister właściwy do spraw gospodarki po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółową listę towarów zawierających substancje kontrolowane, wraz z odpowiadającymi im kodami taryfy celnej, podlegających zakazowi przywozu z państw niebędących stronami Protokołu Montrealskiego.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister będzie brał pod uwagę:

1) wymagania wynikające z umów międzynarodowych, o których mowa w art. 1, oraz wiążące Rzeczpospolitą Polską ustalenia Państw-Stron tych umów międzynarodowych,

2) konieczność wyeliminowania stosowania towarów zawierających substancje kontrolowane.

Rozdział 4. Ograniczenia obrotu z zagranicą substancjami kontrolowanymi

Art. 13.
1.

Obrót z zagranicą substancjami kontrolowanymi, wymienionymi w załącznikach nr 3 i 5 do ustawy, jest dopuszczalny po uzyskaniu pozwolenia.

2.

Pozwolenie na obrót tymi substancjami może być wydane, jeśli substancje te pochodzą z odzysku lub w celu ich zastosowania:

1) jako substratu do produkcji innych substancji odmiennych w strukturze chemicznej,

2) jako czynnika ułatwiającego niektóre procesy chemiczne,

3) do prac laboratoryjnych i analitycznych,

4) do zabiegów kwarantannowych i przedwysyłkowych,

a w innych przypadkach tylko wówczas, gdy pozwala na to obowiązujący harmonogram, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5.

Art. 14.
1.

Obrót substancjami kontrolowanymi, wymienionymi w załącznikach nr 1, 2 i 4 do ustawy, z państwami będącymi stronami Protokołu Montrealskiego oraz jego Poprawek jest dopuszczalny po uzyskaniu pozwolenia.

2.

Pozwolenie może być wydane, jeśli zostały spełnione łącznie warunki dla uznania substancji kontrolowanej za substancję nieodzownego zużycia.

3.

Obrót substancjami kontrolowanymi, o których mowa w ust. 1, z państwami będącymi stronami Protokołu Montrealskiego oraz jego Poprawek jest możliwy na podstawie pozwolenia także wówczas, jeżeli substancje takie pochodzą z odzysku lub będą wywożone za granicę bądź przywożone z zagranicy w celu zastosowania:

1) jako substratu do produkcji innych substancji, odmiennych w strukturze chemicznej,

2) jako czynnika ułatwiającego niektóre procesy chemiczne,

3) do prac laboratoryjnych i analitycznych.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, listę technologii (procesów chemicznych), w których substancje wymienione w ust. 1 mogą być stosowane jako czynniki ułatwiające niektóre procesy chemiczne.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw środowiska może, w drodze rozporządzenia, określić:

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.