Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 czerwca 2001 sygn. akt U. 6/2000

Treść wyroku

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Wiesław Johann - przewodniczący,

Zdzisław Czeszejko-Sochacki,

Stefan J. Jaworski - sprawozdawca,

protokolant: Joanna Szymczak,

po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2001 r. na rozprawie wniosku Sejmiku Województwa Lubelskiego, z udziałem umocowanych przedstawicieli uczestników postępowania: wnioskodawcy, Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej oraz Prokuratora Generalnego, o stwierdzenie niezgodności § 4 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 28 lutego 2000 r. w sprawie numeracji i ewidencji dróg oraz obiektów mostowych :

1) z art. 16 ust. 2, art. 163, art. 166 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i z art. 4 ust. 1 Europejskiej Karty Samorządu Terytorialnego (Dz. U. z 1994 r. Nr 124, poz. 607) oraz z art. 2 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 1 i art. 14 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa , polegającej na naruszeniu ustanowionej w tych przepisach zasady nakładania zadań na jednostki samorządu terytorialnego wyłącznie w drodze ustawy;

2) z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych , polegającej na przekroczeniu delegacji ustawowej upoważniającej Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej do określenia sposobu numeracji i określeniu w rozporządzeniu także organów właściwych w tych sprawach;

3) z art. 167 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 9 ust. 1 Europejskiej Karty Samorządu Terytorialnego oraz z art. 67 ust. 3 ustawy o samorządzie województwa, polegającej na nałożeniu na samorząd województwa nowego zadania bez zagwarantowania wystarczających środków finansowych na jego wykonanie,

orzeka:

Przepis § 4 ust. 4 pkt 2 oraz przepis § 4 ust. 5 (w zakresie, w jakim nakłada na zarząd województwa zadanie prowadzenia rejestru nadanych numerów dróg) rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 28 lutego 2000 r. w sprawie numeracji i ewidencji dróg oraz obiektów mostowych są niezgodne z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych oraz z art. 166 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że z przekroczeniem upoważnienia ustawowego nakładają na zarząd województwa nowe zadania publiczne, wkraczając jednocześnie w materię zarezerwowaną do wyłączności ustawy.

Ponadto na podstawie art. 39 ust. 2 w związku z art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym

postanawia:

umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie wobec zbędności orzekania w tym przedmiocie.