LegalizeObwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 października 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie roślin uprawnych
W przypadkach bezpośrednich zagrożeń fitosanitarnych starosta, wójt, burmistrz i prezydent miasta mogą wydać właściwemu organowi Inspekcji polecenie podjęcia działań zmierzających do usunięcia tego zagrożenia.
Uchwała podjęta na podstawie ust. 3 lub polecenie wydane na podstawie ust. 4 nie mogą dotyczyć wykonania konkretnych czynności służbowych ani określać sposobu wykonania zadania przez organy Inspekcji, lecz powinny ustalać przedmiot działania lub wskazywać stan niezgodny z prawem, o którego usunięcie chodzi.
Organ jednostki samorządu terytorialnego niezwłocznie informuje wojewódzkiego inspektora o podjęciu uchwały lub wydaniu polecenia, o których mowa w ust. 3-5.
Art. 49b.
Starosta, wójt, burmistrz i prezydent miasta ponoszą wyłączną odpowiedzialność za treść polecenia wydanego na podstawie art. 49a ust. 4.
Polecenie przekazane ustnie wymaga potwierdzenia na piśmie.
Polecenie podlega niezwłocznemu wykonaniu. Wojewódzki inspektor natychmiast przedkłada sprawę Głównemu Inspektorowi, jeżeli nie jest w stanie wykonać polecenia albo jeżeli polecenie narusza prawo.
Polecenie naruszające prawo jest nieważne. O nieważności polecenia rozstrzyga wojewoda.
Rozdział 6. Odpowiedzialność karna
Art. 50.
Kto:
1) uniemożliwia lub utrudnia Inspekcji wykonywanie czynności urzędowych;
2) wbrew obowiązkowi nie zawiadamia miejscowo właściwego organu Inspekcji lub organu gminy o występowaniu lub podejrzeniu występowania określonych organizmów szkodliwych (art. 3 ust. 2 pkt 1);
3) wbrew obowiązkowi nie zwalcza organizmów szkodliwych charakteryzujących się szczególną szkodliwością (art. 3 ust. 2 pkt 2);
4) wprowadza na polski obszar celny rośliny, produkty roślinne, przedmioty lub organizmy szkodliwe, których wprowadzanie jest zabronione (art. 8 ust. 1);
5) przeładowuje na terenie kraju przewożone rośliny, produkty roślinne i przedmioty, nie zawiadamiając o tym wojewódzkiego inspektora (art. 10 ust. 2);
6) uprawia lub wytwarza albo wprowadza na polski obszar celny określone rośliny, produkty roślinne i przedmioty lub prowadzi nimi obrót bez dopełnienia obowiązków związanych z rejestracją (art. 13a ust. 1 i 2);
7) wprowadza do obrotu rośliny, produkty roślinne i przedmioty niezaopatrzone w paszport, o którym mowa w art. 13f ust. 1;
8) wprowadza do strefy chronionej lub przemieszcza wewnątrz strefy chronionej zabronione organizmy szkodliwe, rośliny, produkty roślinne lub przedmioty, których wprowadzanie i przemieszczanie jest zabronione (art. 13h ust. 3 pkt 2-4);
9) bez wymaganego zezwolenia na dopuszczenie do obrotu i stosowania lub wbrew jego warunkom wprowadza do obrotu lub stosuje środki ochrony roślin (art. 14 ust. 2);
10) wprowadza do obrotu zaprawiony materiał siewny zawierający środki ochrony roślin niedopuszczone do obrotu i stosowania (art. 14 ust. 3);
11) wprowadza do obrotu zaprawiony materiał siewny w opakowaniach nieodpowiadających warunkom, o których mowa w art. 21 ust. 4;
12) bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom prowadzi konfekcjonowanie środków ochrony roślin lub obrót nimi (art. 23 ust. 1);
13) nie prowadzi ewidencji nabywców środków ochrony roślin, zaliczanych do bardzo toksycznych i toksycznych dla ludzi (art. 26 ust. 2);
14) podaje informacje o środkach ochrony roślin w sposób, który wprowadza w błąd co do właściwości tych środków lub sposobu ich stosowania (art. 27 ust. 1 pkt 2);
15) stosuje środki ochrony roślin w sposób niezgodny z etykietą-instrukcją stosowania lub z obowiązującymi zasadami ich stosowania (art. 29 oraz art. 37);
16) stosuje niedozwolone środki ochrony roślin na roślinach uprawnych w strefach ochronnych źródeł, ujęć wody lub na terenach uzdrowisk, otulin parków narodowych, rezerwatów przyrody (art. 30 ust. 1);
17) stosuje materiał siewny zawierający środki ochrony roślin do innych celów niż się w lub sadzenie (art. 30 ust. 3);
18) stosując środki ochrony roślin, nie przestrzega okresów karencji lub okresów prewencji (art. 31);
19) nie prowadzi ewidencji wykonywanych zabiegów przy użyciu środków ochrony roślin (art. 32);
20) stosuje środki ochrony roślin lub uprawia rośliny wbrew zakazom, ograniczeniom lub warunkom określonym przez wojewodę (art. 34);
21) wykonuje zabiegi środkami ochrony roślin nie mając wymaganego dokumentu potwierdzającego ukończenie szkolenia (art. 35 ust. 2);
22) stosuje środki ochrony roślin sprzętem niesprawnym technicznie (art. 35 ust. 1) lub uchyla się od obowiązku przeprowadzania technicznego badania opryskiwaczy (art. 36)
- podlega karze aresztu albo karze grzywny.
(skreślony).
W wypadkach określonych w ust. 1 orzekanie następuje w trybie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.
Rozdział 7. Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 51.
Do obowiązków w zakresie zwalczania organizmów szkodliwych, które wynikają z decyzji administracyjnych wydanych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Termin ważności zezwoleń stałych na dopuszczenie środków ochrony roślin do obrotu, wydanych na podstawie dotychczasowych przepisów - wynosi 10 lat, licząc od dnia wydania zezwolenia, natomiast zezwoleń tymczasowych - 3 lata od dnia wydania zezwolenia.
Środki ochrony roślin, o których mowa w ust. 2, należy zaliczyć do odpowiednich klas toksyczności, zgodnie z art. 20, w terminie jednego roku od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 52.
Przedsiębiorcy, prowadzący w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy konfekcjonowanie i obrót środkami ochrony roślin, tracą prawo do dalszego prowadzenia tej działalności, jeżeli w terminie jednego roku nie wystąpią do właściwego wojewódzkiego inspektora o udzielenie wymaganych koncesji.
Art. 53.
Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych do tego dnia decyzją ostateczną, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
Art. 54.
Wojewódzcy inspektorzy wstępują, z dniem wejścia w życie ustawy, w stosunki prawne odpowiednich wojewódzkich stacji kwarantanny i ochrony roślin.
Mienie stanowiące własność Skarbu Państwa, będące w dniu wejścia w życie ustawy w zarządzie wojewódzkich stacji kwarantanny i ochrony roślin, przechodzi z tym dniem w zarząd wojewódzkich inspektoratów.
Nabycie zarządu mienia określonego w ust. 1 stwierdzają, w drodze decyzji, rejonowe organy rządowej administracji ogólnej.
Do zarządu, o którym mowa w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.
Art. 55.
Pracownicy dotychczasowych wojewódzkich stacji kwarantanny i ochrony roślin oraz inspektoratu kwarantanny roślin stają się pracownikami Inspekcji.
Art. 56-58.
(pominięte).
Art. 59.
Traci moc ustawa z dnia 16 lutego 1961 r. o ochronie roślin uprawnych przed chorobami, szkodnikami i chwastami .
Art. 60.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 23 ust. 1, art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 1, art. 27 ust. 1 pkt 1 lit. a), które wchodzą w życie po upływie roku od dnia ogłoszenia, i art. 36, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)