Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 marca 2003 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o kinematografii
Treść obwieszczenia
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 16 lipca 1987 r. o kinematografii , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1) ustawą z dnia 15 lutego 1989 r. - Prawo dewizowe ,
2) ustawą z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie upoważnień do wydawania aktów wykonawczych ,
3) ustawą z dnia 14 grudnia 1990 r. o zniesieniu i likwidacji niektórych funduszy ,
4) ustawą z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa ,
5) ustawą z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej ,
6) ustawą z dnia 1 marca 2002 r. o zmianach w organizacji i funkcjonowaniu centralnych organów administracji rządowej i jednostek im podporządkowanych oraz o zmianie niektórych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 7 marca 2003 r.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1) art. 59 ust. 3 i 4, art. 60, 61 i art. 62 ustawy z dnia 16 lipca 1987 r. o kinematografii , które stanowią:
Art. 59. 3. Instytucje filmowe, o których mowa w ust. 1, ustalą statuty i swoją organizację, dostosowując je do przepisów ustawy, w ciągu trzech miesięcy od dnia jej wejścia w życie. Statuty podlegają zatwierdzeniu przez Przewodniczącego Komitetu. 4. Jednostki badawczo-rozwojowe, instytucje upowszechniania kultury oraz resortowe ośrodki dokształcania i doskonalenia kadr, prowadzące w dniu wejścia ustawy w życie w całości działalność w zakresie, o którym mowa w art. 14, od tego dnia podlegają nadzorowi Przewodniczącego Komitetu.
Art. 60. Sądy prowadzące w dniu wejścia ustawy w życie rejestr instytucji filmowych, działających dotychczas jako przedsiębiorstwa państwowe, przekażą rejestr tych jednostek oraz związaną z tym dokumentację Przewodniczącemu Komitetu - w ciągu trzech miesięcy od dnia wejścia ustawy w życie. Art. 61. 1. Podmioty obowiązane do uzyskania upoważnienia przewidzianego w art. 51 ust. 2, art. 52 ust. 4 i art. 53 ust. 4, które prowadziły działalność w zakresie produkcji, opracowania, dystrybucji lub rozpowszechniania filmów i zamierzają nadal prowadzić taką działalność, są obowiązane w ciągu miesiąca od dnia wejścia ustawy w życie złożyć wniosek o udzielenie upoważnienia do dalszej działalności. 2. W razie niezłożenia wniosku w czasie określonym w ust. 1, podmioty, o których mowa w powołanym ustępie, są obowiązane do zaprzestania działalności w ciągu trzech miesięcy od dnia wejścia ustawy w życie. 3. Podmioty, o których mowa w ust. 1, które pomimo złożenia wniosku nie uzyskały upoważnienia, są obowiązane do zaprzestania działalności w ciągu trzech miesięcy od dnia doręczenia zawiadomienia o odmowie udzielenia upoważnienia.
Art. 62. Do czasu wydania przepisów przewidzianych w ustawie zachowują moc przepisy wydane na podstawie ustawy wymienionej w art. 63, jeżeli nie są sprzeczne z niniejszą ustawą, nie dłużej niż 6 miesięcy od dnia wejścia tej ustawy w życie.
2) art. 34 ustawy z dnia 15 lutego 1989 r. - Prawo dewizowe , który stanowi:
Art. 34. Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 marca 1989 r.
3) art. 80 i 81 ustawy z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie upoważnień do wydawania aktów wykonawczych , które stanowią:
Art. 80. Przepisy wykonawcze wydane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie upoważnień, o których mowa w art. 1-43 pkt 1 i w art. 44-79, zachowują moc do czasu wydania przepisów na podstawie upoważnień w brzmieniu określonym ustawą. Art. 81. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1989 r.
4) art. 27 ustawy z dnia 14 grudnia 1990 r. o zniesieniu i likwidacji niektórych funduszy , który stanowi:
Art. 27. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1991 r., z wyjątkiem art. 5 i 14, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
5) art. 150 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa , który stanowi:
Art. 150. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt 2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust. 2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23, art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit. a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.
6) art. 100 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej , który stanowi:
Art. 100. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem przepisów art. 4 pkt 3 i 4, rozdziału 5 i 6 oraz art. 89, art. 90 i art. 98 ust. 1 i 2, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, oraz art. 13 w zakresie dotyczącym możliwości realizacji określonych obowiązków za pośrednictwem rachunku w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, art. 79 oraz art. 88 ust. 2 i 3, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
7) art. 81 ustawy z dnia 1 marca 2002 r. o zmianach w organizacji i funkcjonowaniu centralnych organów administracji rządowej i jednostek im podporządkowanych oraz o zmianie niektórych ustaw , który stanowi:
Art. 81. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2002 r., z wyjątkiem: 1) art. 31, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2002 r., 2) art. 52 pkt 12 lit. a), art. 59, art. 62 pkt 1, art. 71 ust. 2 i art. 79, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, 3) art. 1 ust. 1 pkt 1, ust. 5 oraz ust. 6 i art. 10 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 31 marca 2002 r., 4) art. 50 pkt 7, który wchodzi w życie z dniem 6 kwietnia 2002 r., 5) art. 2 ust. 3, art. 25, art. 36 pkt 1, 2 i 4, art. 41, art. 48, art. 52 pkt 5, art. 63 pkt 1 oraz art. 80 ust. 1 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2002 r., 6) art. 27 i art. 52 pkt 13 w zakresie dotyczącym art. 33a ust. 1 pkt 9, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., 7) art. 2 ust. 1, art. 14, art. 33, art. 35, art. 46 pkt 1 i 4, art. 52 pkt 2, art. 54 oraz art. 63 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 16 lipca 1987 r. o kinematografii
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa reguluje działalność związaną z produkcją filmów, obrotem filmami i upowszechnianiem kultury filmowej oraz określa organizację i zasady finansowania kinematografii, gospodarkę finansową instytucji filmowych, a także zasady wykonywania zawodów filmowych.
Art. 2.
Kinematografia obejmuje twórczość filmową i produkcję filmów, obrót filmami, działalność kin, upowszechnianie kultury filmowej, ochronę, gromadzenie, pomnażanie i udostępnianie zasobów sztuki filmowej, badania naukowe i techniczne, uczestnictwo w kształceniu kadr filmowych oraz działalność usługową i handlową na potrzeby filmu.
Art. 3.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) „film” - serię następujących po sobie obrazów z dźwiękiem lub bez dźwięku, utrwalonych na jakimkolwiek nośniku umożliwiającym wielokrotne odtwarzanie, wywołujących wrażenie ruchu i składających się na oryginalną całość, wyrażającą akcję (treść) w indywidualnej formie;
2) „produkcja filmu” - czynności twórcze, techniczne, organizacyjne i ekonomiczne, prowadzące do wytworzenia filmu i obejmujące w szczególności:
rejestrację obrazu, nagrań i przegrań dźwięku na jakimkolwiek nośniku,
obróbkę nośnika,
montaż za pomocą jakiejkolwiek techniki,
wykonywanie kopii na jakimkolwiek nośniku;
3) „opracowanie filmu” - przystosowanie filmu do eksploatacji w wersji językowej innej niż ta, w której został wytworzony;
4) „dystrybucja filmu” - nabycie prawa do eksploatacji filmu i przekazanie tego prawa, obejmującego również wykonywanie kopii i opracowywanie filmu w celu rozpowszechniania;
5) „rozpowszechnianie filmu”:
wyświetlanie filmu w kinie lub innym miejscu publicznym,
wyświetlanie filmu w telewizji,
prowadzenie we własnym imieniu i na własny rachunek działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży kopii filmu, wykonanej za pomocą jakiejkolwiek techniki i na jakimkolwiek nośniku, do użytku kupującego,
wynajem kopii filmu, wykonanej za pomocą jakiejkolwiek techniki i na jakimkolwiek nośniku, do użytku najemcy.
Art. 4.
Przepisów ustawy nie stosuje się do:
1) audiowizualnej rejestracji:
wykonań utworów słownych, muzycznych, słowno-muzycznych i scenicznych,
zdarzeń z życia politycznego, społecznego, kulturalnego, religijnego, gospodarczego i sportowego,
sporządzanej na potrzeby nauki, nauczania, techniki, reklamy, promocji, informacji i instruktażu,
sporządzanej na użytek wewnętrzny kościołów i innych związków wyznaniowych, zawierającej treści religijno-moralne,
zdarzeń z życia prywatnego;
2) wykonywania kopii lub odtwarzania filmu wyłącznie do własnego użytku osobistego.
Przepisów ustawy nie stosuje się również do filmów produkcji jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej oraz ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych lub zlecanych do produkcji przez takie jednostki, przeznaczonych do wykonywania zadań związanych z obronnością i bezpieczeństwem państwa lub porządkiem publicznym, a także do filmów produkcji jednostek organizacyjnych więziennictwa podległych Ministrowi Sprawiedliwości lub zlecanych do produkcji przez takie jednostki, przeznaczonych do wykonywania zadań w zakresie instruktażu oraz działalności ochronnej i resocjalizacyjnej.
Rozdział 2. Zadania organów administracji rządowej w zakresie kinematografii
Art. 5-7.
(skreślone).
Art. 8.
Zadania określone w ustawie realizuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.
Do zakresu działania ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego należy:
1) zapewnianie powszechnego dostępu społeczeństwa do dorobku polskiej i światowej sztuki filmowej;
2) tworzenie warunków do rozwoju wszystkich gatunków i rodzajów twórczości filmowej;
3) projektowanie kierunków realizacji polityki kulturalnej państwa w dziedzinie kinematografii;
4) ustalanie zasad produkcji, opracowywania, dystrybucji i rozpowszechniania filmów;
5) ustalanie zasad ochrony, gromadzenia, pomnażania i udostępniania zasobów sztuki filmowej.
Art. 9.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określa kierunki działalności i rozwoju kinematografii, w szczególności przez:
1) ustalanie we współdziałaniu ze środowiskiem twórców warunków do uprawiania i rozwoju sztuki filmowej oraz zapewnienia uczestnictwa kinematografii w rozwoju szkolnictwa artystycznego w dziedzinie filmu, a także w kształceniu i doskonaleniu kadr na potrzeby filmu i jego rozpowszechniania;
2) ustalanie wytycznych programowych do produkcji, opracowania, dystrybucji i rozpowszechniania filmów oraz upowszechniania kultury filmowej zgodnie z polityką kulturalną państwa;
3) wydawanie instytucjom filmowym wytycznych do prowadzenia produkcji, opracowania, dystrybucji i rozpowszechniania filmów;
4) stwarzanie warunków do rozwoju artystycznego młodych twórców;
5) ustalanie kierunków technicznej i gospodarczej działalności kinematografii, tworzenie warunków do utrzymania w należytym stanie techniczno-eksploatacyjnym bazy kinematografii, jej stałej modernizacji oraz rozwoju w oparciu o najnowsze rozwiązania techniczne;
6) ustalanie preferencji programowych i ekonomicznych w rozpowszechnianiu filmów polskich i szczególnie wartościowych dzieł kinematografii światowej;
7) (skreślony);
8) ustalanie form upowszechniania kultury filmowej i działania na rzecz rozwoju społecznego ruchu filmowego oraz piśmiennictwa filmowego;
9) dokumentację za pomocą audiowizualnej rejestracji dorobku kultury narodowej i zdarzeń z życia społecznego oraz gromadzenie takiej dokumentacji w postaci zbiorów ważnych dla kultury, życia społecznego i historii;
10) określanie organizacji i form ochrony, gromadzenia i pomnażania oraz udostępniania zasobów sztuki filmowej;
11) (skreślony);
12) dokonywanie analiz działalności kinematografii;
13) ustalanie form współpracy kulturalnej z zagranicą w dziedzinie kinematografii;
14) inicjowanie badań naukowych i technicznych w dziedzinie filmu.
Art. 10.
W celu zapewnienia należytych warunków dokumentacji, o której mowa w art. 9 pkt 9, tworzy się Wideotekę Narodową.
Art. 11.
(skreślony).
Wykonując zadania określone w ustawie, minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w szczególności:
1) wydaje decyzje w sprawach programu produkcji, opracowania, dystrybucji oraz rozpowszechniania filmów;
2) określa tryb prowadzenia produkcji, opracowania, dystrybucji oraz rozpowszechniania filmów przez instytucje filmowe;
3) (skreślony);
4) (skreślony);
5) kieruje działalnością polskiej kinematografii za granicą.
Art. 12.
(skreślony).
Art. 13.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określa, w drodze zarządzenia, organizację oraz zakres i tryb działania Wideoteki Narodowej.
Rozdział 3. Jednostki organizacyjne kinematografii
Art. 14.
Jednostki organizacyjne kinematografii prowadzą działalność w zakresie produkcji filmów, obrotu filmami, upowszechniania kultury filmowej, ochrony, gromadzenia i pomnażania zasobów sztuki filmowej, badań naukowych i technicznych oraz działalność usługową i handlową na potrzeby filmu.
Art. 15.
Jednostkami organizacyjnymi kinematografii są:
1) instytucje filmowe;
2) przedsiębiorstwa państwowe, które prowadzą działalność w zakresie, o którym mowa w art. 14;
3) spółki handlowe utworzone przez podmioty, o których mowa w pkt 1 i 2.
(skreślony).
Art. 16.
Organem założycielskim dla państwowych jednostek organizacyjnych kinematografii, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1 i 2, jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.
(skreślony).
Organem założycielskim dla samorządowych jednostek organizacyjnych kinematografii jest zarząd województwa.
Art. 17.
Państwowa instytucja filmowa jest powołana do produkcji i opracowywania filmów.
Samorządowa instytucja filmowa jest powołana do dystrybucji lub rozpowszechniania filmów.
Art. 18.
Instytucję filmową tworzy się po przeprowadzeniu postępowania przygotowawczego w celu zbadania i oceny potrzeby oraz warunków jej utworzenia.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego powołuje zespół przygotowawczy w celu, o którym mowa w ust. 1.
(skreślony).
Art. 18a.
Jednostki samorządu terytorialnego mogą utworzyć samorządową instytucję filmową.
Prowadzenie dystrybucji i rozpowszechniania filmów jest zadaniem własnym jednostki samorządu terytorialnego.
Art. 19.
Akt o utworzeniu instytucji filmowej określa jej nazwę, rodzaj, siedzibę i przedmiot działania.
Art. 20.
Instytucja filmowa prowadzi działalność jako jednostka samodzielna pod względem prawnym, organizacyjnym i ekonomiczno-finansowym.
Załoga instytucji filmowej uczestniczy w zarządzaniu instytucją według zasad określonych w przepisach o samorządzie załogi przedsiębiorstwa państwowego, z zastrzeżeniem art. 25, art. 33 ust. 2 i 3 i art. 39.
Art. 21.
Instytucja filmowa działa na podstawie statutu.
Statut określa w szczególności cele, zadania i strukturę organizacyjną instytucji filmowej oraz jej organy zarządzające.
⋯
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.