Ustawa z dnia 27 kwietnia 2006 r. o zmianie ustawy o nasiennictwie oraz ustawy o ochronie roślin

4) materiał siewny kategorii elitarny roślin rolniczych i warzywnych, a w przypadku koniczyny łąkowej również kategorii kwalifikowany, który nie spełnia określonych dla danej kategorii wymagań dotyczących zdolności kiełkowania;

• dodaje się pkt 5 w brzmieniu:

5) materiał siewny kategorii kwalifikowany roślin rolniczych i warzywnych, który nie spełnia wymagań dotyczących zdolności kiełkowania.

1. Decyzje, o których mowa w ust. 5 pkt 1-3 oraz w pkt 5, minister właściwy do spraw rolnictwa wydaje po uzgodnieniu z Komisją Europejską i państwami członkowskimi.

1. Minister właściwy do spraw rolnictwa może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić zakaz obrotu materiałem siewnym określonych odmian wpisanych do wspólnotowych katalogów, mając na względzie ich nieprzydatność do uprawy w warunkach klimatyczno-glebowych Rzeczypospolitej Polskiej lub konieczność unikania zagrożeń dla środowiska oraz zdrowia ludzi i zwierząt.

44) w art. 59:

1. Materiał siewny znajdujący się w obrocie, z zastrzeżeniem art. 62, powinien być zaopatrzony w etykiety wydawane przez: 1) wojewódzkiego inspektora - dla materiału siewnego wytworzonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo 2) właściwy urząd państwa członkowskiego - dla materiału siewnego wytworzonego na obszarze tego państwa, albo 3) prowadzących obrót.

1a. Etykiety, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, są etykietami urzędowymi.

1. Na etykietach umieszcza się informacje identyfikujące materiał siewny oraz informacje wymagane na podstawie odrębnych przepisów.

1. W celu zabezpieczenia opakowania materiału siewnego mogą być stosowane plomby wydawane przez wojewódzkich inspektorów, zwane dalej „plombami urzędowymi”, lub plomby prowadzących obrót.

1) materiału siewnego kategorii elitarny, kategorii kwalifikowany i kategorii handlowy;

1. Etykiety i plomby prowadzących obrót mogą być stosowane dla materiału siewnego kategorii standard roślin warzywnych oraz dla małych opakowań WE.

1. W przypadku małych opakowań WE etykietę może stanowić trwały nadruk lub stempel umieszczony na tych opakowaniach. 12. Minister właściwy do spraw rolnictwa może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić obowiązek etykietowania małych opakowań WE materiału siewnego buraków etykietami urzędowymi, mając na uwadze usprawnienie kontroli obrotu tym materiałem.

45) art. 60 otrzymuje brzmienie:

Art. 60. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, jakie opakowania materiału siewnego uznaje się za małe opakowania WE, biorąc pod uwagę rodzaj i gatunek roślin, kategorię materiału siewnego oraz masę netto opakowania.

46) po art. 60 dodaje się art. 60a w brzmieniu:

Art. 60a. 1. Materiał siewny roślin rolniczych i warzywnych kategorii elitarny, kategorii kwalifikowany, kategorii handlowy i kategorii standard, znajdujący się w obrocie, może zostać przepakowany i przeetykietowany, pod urzędowym nadzorem, po uzyskaniu pisemnej zgody przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 54 ust. 1: 1) którego numer w rejestrze znajduje się na etykiecie materiału siewnego przed jego przepakowaniem - w przypadku materiału siewnego wyprodukowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) wprowadzającego materiał siewny do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w przypadku materiału siewnego pochodzącego z innego państwa członkowskiego. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, numer partii przepakowanego i przeetykietowanego materiału siewnego pozostaje niezmieniony, a na etykiecie umieszcza się wyrazy „przepakowano i przeetykietowano w... (miejsce przepakowania i przeetykietowania) przez... (firma i numer z rejestru)”.

47) w art. 61 ust. 1-4 otrzymują brzmienie:

1. Etykiety i plomby urzędowe, na wniosek prowadzącego obrót i dostawcy, wydaje odpłatnie wojewódzki inspektor. 2. Wojewódzki inspektor może upoważnić na czas określony prowadzącego obrót i dostawcę do wypełniania etykiet urzędowych, jeżeli: 1) przestrzega on przepisów o nasiennictwie oraz daje gwarancję rzetelnego wypełniania etykiet; 2) będzie rejestrował numery otrzymanych etykiet wydanych dla określonych partii materiału siewnego oraz zniszczonych podczas druku. 3. Prowadzący obrót i dostawca upoważniony do wypełniania etykiet: 1) prowadzi ewidencję etykiet; 2) na etykietach umieszcza swój numer z rejestru, rejestru rolników albo rejestru przedsiębiorców prowadzonego na podstawie przepisów o ochronie roślin. 4. Wojewódzki inspektor sprawuje kontrolę nad prawidłowym wypełnianiem etykiet urzędowych przez prowadzących obrót i dostawców, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, w drodze decyzji, nakazuje ich zniszczenie.

48) po art. 61 dodaje się art. 61 a w brzmieniu:

Art. 61 a. Do każdej partii materiału siewnego niezakwalifikowanego ostatecznie, o którym mowa w art. 57 ust. 1 pkt 12, dołącza się informację o dostarczonym materiale, zwaną dalej „dokumentem towarzyszącym”.

49) w art. 62:

• pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) oznaczenie „jakość WE”;

• pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) napis „Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa”;

• pkt 4 otrzymuje brzmienie:

4) numer w rejestrze przedsiębiorców prowadzonym na podstawie przepisów o ochronie roślin;

3a. Dokument dostawcy dołączony do materiału przeznaczonego dla odbiorców, którzy nie zajmują się zawodowo uprawą roślin sadowniczych, warzywnych lub ozdobnych, może nie zawierać informacji, o której mowa w ust. 3 pkt 6.

1. Dokumentem dostawcy może być paszport roślin, jeżeli będą umieszczone na nim informacje, o których mowa w ust. 3 pkt 1, 3, 10, 12 i 13.

1. Wypis ze świadectwa dołącza się do każdej przesyłki materiału szkółkarskiego zawierającej jedną lub kilka partii tego materiału. 7. Materiał szkółkarski kategorii kwalifikowany oraz materiał rozmnożeniowy winorośli, znajdujący się w obrocie i przeznaczony dla odbiorcy, który nie zajmuje się zawodowo uprawą tych roślin, zaopatruje się wyłącznie w etykietę urzędową. 8. Materiał szkółkarski roślin sadowniczych kategorii elitarny i kategorii kwalifikowany, znajdujący się w obrocie, może być przeetykietowany po uzyskaniu pisemnej zgody dostawcy, którego numer w rejestrze przedsiębiorców, prowadzonym na podstawie przepisów o ochronie roślin, znajduje się na etykiecie materiału szkółkarskiego przed przeetykietowaniem. 9. Dostawca jest obowiązany przechowywać kopie dokumentów dostawcy lub wypisów ze świadectw przez okres 3 lat od dnia ich wydania.

50) w art. 63 w pkt 1 lit. b otrzymuje brzmienie:

b) treści informacji zamieszczanych na etykietach oraz w dokumencie towarzyszącym,

51) uchyla się rozdział 6;

52) w art. 66:

2a. Pobieranie prób urzędowych i ocena, dokonywane przez organ Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa w ramach kontroli, nie podlegają opłacie. 2b. Kontroli materiału siewnego dokonuje się z urzędu lub na uzasadniony wniosek. 2c. Jeżeli w wyniku kontroli partii materiału siewnego zachodzą wątpliwości co do jakości i tożsamości odmianowej tego materiału, przeprowadza się badania genetyczne tego materiału.

1. Jeżeli w wyniku kontroli materiału siewnego stwierdzono, że jedna lub kilka partii nie odpowiada wymaganiom jakości albo wymaganiom obowiązującym przy wytwarzaniu, ocenie, przechowywaniu lub w obrocie tym materiałem, wojewódzki inspektor, w drodze decyzji, może: 1) zakazać prowadzenia obrotu partią materiału siewnego niespełniającą wymagań; 2) nakazać poddanie partii materiału siewnego niespełniającej wymagań zabiegom uniemożliwiającym użycie go do siewu, sadzenia, szczepienia, okulizacji lub tylko do rozmnażania roślin. 4. Decyzje, o których mowa w ust. 3, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

1. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, urzędową metodę przeprowadzania badań genetycznych materiału siewnego, biorąc pod uwagę metody określone w wytycznych OECD dla testów upraw kontrolnych i polowej kontroli upraw nasiennych oraz bezpieczeństwo obrotu materiałem siewnym.

53) po art. 66 dodaje się art. 66a w brzmieniu:

Art. 66a. 1. Z materiału siewnego znajdującego się w obrocie pobiera się kontrolne próby do wspólnotowych testów i doświadczeń porównawczych, w celu sprawdzenia jego jakości oraz harmonizacji metod dokonywania oceny. 2. Główny Inspektor pobiera i przesyła próby materiału siewnego, o których mowa w ust. 1, do odpowiednich jednostek prowadzących wspólnotowe doświadczenia i testy porównawcze, zgodnie z przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi przeprowadzania doświadczeń i testów porównawczych.

54) art. 67 otrzymuje brzmienie:

Art. 67. 1. Kto prowadzi obrót materiałem siewnym niezgodnie z warunkami określonymi w art. 57 ust. 1, 1a, 2a, 3 i 4, jest obowiązany do wniesienia na rachunek urzędu skarbowego, właściwego ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania prowadzącego obrót, opłaty sankcyjnej stanowiącej 300% kwoty należnej za sprzedany lub dostarczony materiał siewny. 2. Stwierdzenie prowadzenia obrotu materiałem siewnym niezgodnie z warunkami określonymi w art. 57 ust. 1, 1a, 2a, 3 i 4, ilość sprzedanego lub dostarczonego materiału siewnego oraz wysokość opłaty sankcyjnej, o której mowa w ust. 1, określa, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor właściwy ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania prowadzącego obrót materiałem siewnym.

55) w art. 70 w ust. 1:

3) prowadzi obrót materiałem siewnym bez wpisu do rejestru rolników,

4a) składa wojewódzkiemu inspektorowi nieprawdziwe informacje dotyczące obrotu materiałem siewnym,

5) nie zaopatruje materiału siewnego w etykiety, nie dołącza dokumentu towarzyszącego lub dokumentu dostawcy, wypisu ze świadectwa, nie stosuje plomb oraz nie zabezpiecza opakowań z materiałem siewnym zgodnie z art. 58 ust. 1, art. 59 ust. 1, art. 61 a lub art. 62 lub podaje na etykietach informacje niezgodne ze świadectwem,

9) nie będąc wpisanym do rejestru albo rejestru rolników, sprzedaje poza terenem powiatu, w którym wytworzył, materiał siewny rozmnożeniowy roślin warzywnych i ozdobnych oraz materiał szkółkarski przeznaczony dla odbiorcy na jego własne, niezarobkowe potrzeby,

11) bez wymaganej zgody prowadzi testy lub doświadczenia polowe odmian roślin rolniczych lub roślin warzywnych, 12) sporządza mieszanki roślin pastewnych przeznaczone na cele pastewne, nie posiadając opracowanej technologii sporządzania tych mieszanek oraz urządzeń niezbędnych do ich sporządzania. 13) sporządza protokół, o którym mowa w art. 46 ust. 3, na formularzu, który nie jest zgodny z wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 4, 14) wydaje świadectwa lub informacje, o których mowa w art. 47 ust. 1-6 i art. 47a ust. 1, lub wypisy ze świadectw na formularzach, które nie są zgodne z wzorami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 47 ust. 10 i art. 47a ust. 3, 15) nie oznacza partii materiału siewnego wytworzonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej numerem utworzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 47b ust. 2, 16) będąc hodowcą wprowadzającym do obrotu materiał siewny kategorii standard roślin warzywnych własnych odmian, nie przechowuje lub nie udostępnia wojewódzkiemu inspektorowi dokumentacji, o której mowa w art. 55a ust. 1 pkt 1, 17) będąc hodowcą, wprowadza do obrotu materiał siewny kategorii standard roślin warzywnych własnych odmian, nie przechowuje lub nie udostępnia wojewódzkiemu inspektorowi lub właściwemu urzędowi innego państwa członkowskiego prób, o których mowa w art. 55a ust. 1 pkt 2, 18) będąc hodowcą wprowadzającym do obrotu materiał siewny kategorii standard roślin warzywnych własnych odmian, nie składa wojewódzkiemu inspektorowi sprawozdania o ilości wprowadzonego do obrotu materiału siewnego, 19) prowadzi obrót materiałem siewnym wymienionym w art. 57 ust. 1 pkt 15 poza okresem, na jaki została udzielona zgoda na prowadzenie testów lub doświadczeń polowych, 20) nie informuje w wymaganym terminie dyrektora Centralnego Ośrodka o ilości wprowadzonego do obrotu materiału siewnego, o którym mowa w art. 57 ust. 2b, 21) nie wykonuje wprowadzonego na podstawie art. 59 ust. 12 obowiązku etykietowania małych opakowań WE materiału siewnego buraków etykietami urzędowymi, 22) dokonuje przepakowania i przeetykietowania materiału siewnego niezgodnie z warunkami określonymi w art. 60a oraz art. 62 ust. 8, 23) nie informuje w terminie wojewódzkiego inspektora o zmianie danych wpisanych do rejestru rolników

56) załączniki do ustawy otrzymują brzmienie określone w załączniku do niniejszej ustawy.

Art. 2.

W ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 13 w ust. 4 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:

5) numer identyfikacji podatkowej (NIP).

2) w art. 18 w ust. 3 dodaje się pkt 12 w brzmieniu:

12) numer identyfikacji podatkowej (NIP).

3) w art. 38 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:

4) został ustalony najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości w środkach spożywczych, których dotyczy zastosowanie tego środka, na podstawie przepisów rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniającego dyrektywę Rady 91/414/ EWG lub przepisów o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia;

4) w art. 44 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:

1. Przepisy ust. 1, 3 i 5 stosuje się odpowiednio w przypadku wyników badań, informacji, danych, ocen oraz dokumentacji, o których mowa w art. 117 ust. 2.

5) w art. 51 w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:

2a) nieprzedłożenia w terminie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 117 ust. 3 wyników badań, informacji, danych, ocen oraz dokumentacji, o których mowa w art. 117 ust. 2;

6) w art. 59 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Czynności związane z wydaniem decyzji w sprawie środków ochrony roślin oraz substancji aktywnych, o których mowa w art. 37 ust. 1, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1, art. 49 ust. 1, art. 52 ust. 2, art. 53 ust. 1, czynności, o których mowa w art. 55 ust. 4, oraz czynności związane ze sprawdzeniem kompletności wyników badań, informacji, danych, ocen oraz dokumentacji, o których mowa w art. 117 ust. 2, podlegają opłacie rejestrowej.

7) w art. 64 w ust. 4:

1) ukończyć szkolenie w zakresie obrotu lub konfekcjonowania środkami ochrony roślin i posiadać aktualne zaświadczenie o ukończeniu tego szkolenia lub

1a) ukończyć szkolenie w zakresie obrotu środkami ochrony roślin w innym państwie członkowskim, spełniające wymagania obowiązujące w tym państwie, i posiadać aktualny dokument potwierdzający ukończenie takiego szkolenia;

8) w art. 75:

1. Szkolenia, o których mowa w art. 64 ust. 4 pkt 1, art. 66 ust. 1 i art. 74, mogą być prowadzone przez jednostki organizacyjne upoważnione przez wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na siedzibę tych jednostek.

D szczegółowe wymagania dla jednostek organizacyjnych prowadzących szkolenia, o których mowa w art. 64 ust. 4 pkt 1, art. 66 ust. 1 i art. 74,

9) w art. 83 po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu:

3a. Kandydatem na stanowisko Głównego Inspektora może być osoba, która zdała egzamin, o którym mowa w art. 91 ust. 2 pkt 3. W razie nieposiadania zaświadczenia potwierdzającego zdanie tego egzaminu, kandydat zdaje egzamin przed komisją konkursową. 3b. Kandydatem na stanowisko zastępcy Głównego Inspektora może być osoba, która zdała egzamin, o którym mowa w art. 91 ust. 2 pkt 3. W razie nieposiadania zaświadczenia potwierdzającego zdanie tego egzaminu, kandydat zdaje egzamin przed Głównym Inspektorem.

10) w art. 85 uchyla się pkt 5;

11) w art. 90:

1. Głównym Inspektorem i jego zastępcą może być osoba, która posiada wyższe wykształcenie rolnicze oraz co najmniej 3-letni staż pracy. 1 a. Wojewódzkim inspektorem i jego zastępcą może być osoba, która posiada wyższe wykształcenie rolnicze oraz co najmniej 2-letni staż pracy.

2a. Kandydatami na stanowiska, o których mowa w ust. 2, mogą być osoby, które zdały egzamin, o którym mowa w art. 91 ust. 2 pkt 3. W razie nieposiadania zaświadczenia potwierdzającego zdanie tego egzaminu, kandydat zdaje egzamin przed Głównym Inspektorem.

Art. 3.

Wpis odmiany do krajowego rejestru, dokonany przed dniem 1 listopada 2000 r., zachowuje ważność do dnia 1 listopada 2010 r.

Art. 4.

Nasiona gatunków roślin, których odmiany nie podlegały obowiązkowi wpisu do krajowego rejestru przed dniem wejścia w życie ustawy, mogą znajdować się w obrocie do wyczerpania ich zapasów, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 2007 r.

Art. 5.

Wymóg, o którym mowa w art. 32 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dotyczy plantacji założonych przed dniem wejścia w życie ustawy.

Art. 6.

Formularze świadectw, informacji i protokołów opracowane według wzorów określonych na podstawie przepisów dotychczasowych mogą być stosowane do wyczerpania ich zapasów, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 7.

1) w zakresie oceny polowej materiału siewnego;

2) w zakresie oceny laboratoryjnej materiału siewnego;

3) próbobiorców.

Art. 8.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 22 ust. 3, art. 36 ust. 2, art. 37 ust. 10, art. 40 ust. 5 i 6, art. 43 ust. 2, art. 45 ust. 7, art. 47 ust. 9, art. 49 ust. 4, art. 52 ust. 7, art. 55 ust. 3 i art. 63 ustawy wymienionej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 22 ust. 3, art. 36 ust. 2, art. 37 ust. 12, art. 40 ust. 7, art. 45b ust. 1, art. 45c, art. 47 ust. 10, art. 47a ust. 2 i 3, art. 49 ust. 6, art. 52 ust. 7, art. 55 ust. 3 i art. 63 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 9.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Załącznik nr 1 - Wykaz gatunków roślin uprawnych, których odmiany wpisuje się do krajowego rejestru oraz których materiał siewny może być wytwarzany i oceniany

Załącznik nr 2 - Wykaz gatunków roślin uprawnych, których materiał siewny może znajdować się w obrocie i podlega kontroli

Załącznik nr 3 - Wykaz gatunków roślin uprawnych, których odmiany wpisuje się do krajowego rejestru po stwierdzeniu ich zadowalającej wartości gospodarczej (WGO)

Załącznik nr 4 - Wykaz gatunków roślin warzywnych i sadowniczych, których wartość gospodarczą odmian (WGO) bada się po wpisaniu ich do krajowego rejestru w celu sporządzenia opisowych list odmian

Załącznik nr 1 - Wykaz gatunków roślin uprawnych, których odmiany wpisuje się do krajowego rejestru oraz których materiał siewny może być wytwarzany i oceniany