Ustawa z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach
Protokół podpisuje osoba kontrolująca oraz kontrolowany podmiot lub kontrolowana osoba fizyczna, którzy mogą wnieść do protokołu zastrzeżenia i uwagi wraz z uzasadnieniem.
W razie odmowy podpisania protokołu przez kierownika kontrolowanego podmiotu lub kontrolowaną osobę fizyczną osoba kontrolująca umieszcza o tym wzmiankę w protokole, a odmawiający podpisu może, w terminie 7 dni, przedstawić swoje stanowisko na piśmie marszałkowi województwa.
Art. 72.
Wojewódzki inspektor ochrony środowiska sporządza i przedkłada Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 15 lutego każdego roku, zbiorczą informację o wynikach kontroli przedsiębiorców wpisanych do rejestru skontrolowanych w poprzednim roku kalendarzowym.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska, na podstawie wyników kontroli, o których mowa w ust. 1, oraz posiadanych danych, w tym danych zawartych w bazie danych, o której mowa w art. 69 ust. 2, sporządza i przedkłada ministrowi właściwemu do spraw środowiska, w terminie do dnia 15 maja roku następującego po roku, którego dotyczy raport, roczny raport o funkcjonowaniu gospodarki bateriami i akumulatorami oraz zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami, w tym informacje na temat osiągniętych poziomów zbierania oraz recyklingu.
Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, zakres i wzór raportu, o którym mowa w ust. 2, kierując się koniecznością określenia danych w celu dokonania oceny funkcjonowania systemu gospodarki bateriami i akumulatorami oraz zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami.
Art. 73.
Kontrolę przestrzegania przez sprzedawców detalicznych i sprzedawców hurtowych przepisów art. 8, art. 9, art. 10 ust. 1, art. 11, art. 31 ust. 3, art. 48-50, art. 53 oraz art. 54 ust. 1 i 2 sprawuje Inspekcja Handlowa.
Rozdział 13. Przepisy karne i kary pieniężne
Art. 74.
Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 1, prowadzi dystrybucję baterii lub akumulatorów niespełniających wymagań określonych w art. 8 lub 9, podlega karze grzywny.
Art. 75.
Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 5, nie wykonuje decyzji o wstrzymaniu dystrybucji baterii lub akumulatorów niespełniających wymagań określonych w art. 8 lub 9, podlega karze grzywny do 10 000 zł.
Art. 76.
Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 6, nie zwraca baterii lub akumulatorów niespełniających wymagań określonych w art. 8 lub 9 do dostawcy lub, w przypadku braku takiej możliwości, nie przekazuje tych baterii lub akumulatorów jako zużytych baterii i zużytych akumulatorów do przetworzenia i recyklingu, podlega karze grzywny do 10 000 zł.
Art. 77.
Kto, wbrew przepisom art. 11 ust. 2 i 3, prowadzi dystrybucję sprzętu, w którym są zamontowane baterie lub akumulatory, bez dołączenia do niego instrukcji, a w przypadku wprowadzania do obrotu na terytorium kraju - bez dołączenia do niego instrukcji w języku polskim, podlega karze grzywny.
Art. 78.
Kto, wbrew przepisowi art. 12, umieszcza zużyte baterie lub zużyte akumulatory razem z innymi odpadami w tym samym pojemniku, podlega karze grzywny.
Art. 79.
Kto, wbrew przepisom art. 18 ust. 1 i 2, art. 21 ust. 1 lub art. 23 ust. 1, nie składa wniosku o wpis do rejestru, wniosku o zmianę wpisu do rejestru lub wniosku o wykreślenie z rejestru, podlega karze grzywny.
Art. 80.
Kto, wbrew przepisowi art. 30, nie umieszcza numeru rejestrowego na dokumentach związanych z obrotem bateriami i akumulatorami, podlega karze grzywny.
Art. 81.
Kto, wbrew przepisom art. 31:
1) nie odbiera od użytkownika końcowego zużytych baterii samochodowych, zużytych akumulatorów samochodowych, zużytych baterii przemysłowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych,
2) nie odbiera na własny koszt od użytkownika końcowego, sprzedawcy detalicznego oraz sprzedawcy hurtowego zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub nie przekazuje ich do przetwarzania i recyklingu,
3) nie dołącza do baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych informacji o warunkach i trybie ich zwrotu oraz o zorganizowanych dla nich punktach zbierania
- podlega karze grzywny.
Art. 82.
Kto, wbrew przepisowi art. 32 ust. 1, nie zawiera umowy w formie pisemnej ze zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory, podlega karze grzywny.
Art. 83.
Kto, wbrew przepisom art. 34:
1) nie prowadzi lub nie przechowuje ewidencji obejmującej informacje o rodzaju, ilości i masie wprowadzanych do obrotu baterii i akumulatorów, lub prowadzi ewidencję nierzetelnie,
2) nie przedkłada rocznego sprawozdania o rodzaju, ilości i masie wprowadzonych do obrotu baterii i akumulatorów, składa je nieterminowo lub składa sprawozdanie nierzetelne
- podlega karze grzywny do 50 000 zł.
Art. 84.
Kto, wbrew przepisowi art. 35 ust. 1, nie przedkłada marszałkowi województwa rocznego sprawozdania o osiągniętych poziomach zbierania wraz z wykazem punktów zbierania prowadzonych przez danego zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory oraz wykazem miejsc odbioru, z których zbierający odbiera zużyte baterie przenośne i zużyte akumulatory przenośne, składa je nieterminowo lub składa sprawozdanie nierzetelne, podlega karze grzywny.
Art. 85.
Kto, wbrew przepisom art. 36:
1) nie zawiera umowy w formie pisemnej z prowadzącym zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,
2) nie przedkłada marszałkowi województwa wykazu zakładów przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, z których prowadzącymi ma zawartą umowę
- podlega karze grzywny.
Art. 86.
Kto, wbrew przepisom art. 48:
1) nie przyjmuje selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych od użytkownika końcowego lub żąda od niego zapłaty za ich przyjęcie,
2) nie przekazuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1, sprzedawcy hurtowemu lub zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory
- podlega karze grzywny.
Art. 87.
Kto, wbrew przepisom art. 49:
1) nie przyjmuje zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych od użytkownika końcowego oraz od sprzedawcy detalicznego, któremu przekazał baterie przenośne lub akumulatory przenośne, lub żąda zapłaty za ich przyjęcie,
2) nie przekazuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1, zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory
- podlega karze grzywny.
Art. 88.
Kto, wbrew przepisom art. 50:
1) nie przyjmuje selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych od użytkownika końcowego lub żąda od niego zapłaty za ich przyjęcie,
2) nie przekazuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1, zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów
- podlega karze grzywny.
Art. 89.
Kto, wbrew przepisom art. 53:
1) nie przyjmuje zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych od użytkownika końcowego,
2) nie umieszcza w punkcie sprzedaży, w widocznym miejscu, informacji o:
warunkach i trybie zwrotu zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1, oraz możliwości zwrotu pobranej opłaty depozytowej w punkcie sprzedaży,
punktach zbierania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1, zorganizowanych przez wprowadzającego baterie lub akumulatory, którego baterie lub akumulatory sprzedaje
- podlega karze grzywny.
Art. 90.
Kto, wbrew przepisom art. 54:
1) nie pobiera od kupującego opłaty depozytowej lub nie potwierdza jej pobrania,
2) w terminie 30 dni od dnia pobrania opłaty depozytowej, nie przyjmuje zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub nie zwraca pobranej opłaty depozytowej wraz z potwierdzeniem jej zwrotu,
3) w terminie 45 dni od dnia sprzedaży, nie przyjmuje od kupującego wprowadzonych przez siebie do obrotu baterii i akumulatorów lub nie zwraca pobranej opłaty depozytowej, lub nie potwierdza jej zwrotu
- podlega karze grzywny.
Art. 91.
Kto, wbrew przepisowi art. 57, nie odbiera zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych od prowadzącego miejsce odbioru, z którym ma zawartą umowę, o której mowa w art. 51 ust. 1, podlega karze grzywny.
Art. 92.
Kto, wbrew przepisom art. 59:
1) nie prowadzi lub nie przechowuje ewidencji obejmującej informacje o masie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych, ogółem i w rozbiciu na poszczególnych wprowadzających baterie lub akumulatory, z którymi ma zawartą umowę, lub prowadzi ewidencję nierzetelnie,
2) nie przedkłada marszałkowi województwa rocznego sprawozdania zawierającego informacje o masie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych, ogółem i w rozbiciu na poszczególnych wprowadzających baterie lub akumulatory, lub przedkłada je nieterminowo
- podlega karze grzywny.
Art. 93.
Kto, wbrew przepisowi art. 60 ust. 2, przetwarza zużyte baterie lub zużyte akumulatory poza zakładem przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, podlega karze grzywny do 100 000 zł.
Art. 94.
Kto, wbrew przepisom art. 61, nie przyjmuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów lub żąda zapłaty za ich przyjęcie, podlega karze grzywny.
Art. 95.
Kto, wbrew przepisom art. 64:
1) nie prowadzi lub nie przechowuje ewidencji obejmującej informacje o rodzaju i masie przyjętych do przetwarzania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, przetworzonych zużytych baterii i zużytych akumulatorów oraz osiągniętych poziomów recyklingu lub prowadzi ewidencję nierzetelnie,
2) nie przedkłada marszałkowi województwa rocznego sprawozdania zawierającego informacje, o których mowa w pkt 1, lub składa je nieterminowo
- podlega karze grzywny.
Art. 96.
Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 74-95, następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Art. 97.
Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 1, wprowadza do obrotu baterie lub akumulatory niespełniające wymagań określonych w art. 8 lub 9, podlega karze pieniężnej od 1 000 zł do 100 000 zł.
Art. 98.
Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 2, nie wycofuje z obrotu baterii lub akumulatorów niespełniających wymagań określonych w art. 8 lub 9, podlega karze pieniężnej od 1 000 zł do 100 000 zł.
Art. 99.
Kto, wbrew przepisom art. 11 ust. 2 i 3, wprowadza do obrotu sprzęt, w którym są zamontowane baterie lub akumulatory, bez dołączenia do niego instrukcji, a w przypadku wprowadzania do obrotu na terytorium kraju - bez dołączenia do niego instrukcji w języku polskim, lub dołącza instrukcję nierzetelną, podlega karze pieniężnej od 1 000 zł do 100 000 zł.
Art. 100.
Kto, wbrew przepisowi art. 37 ust. 1, nie finansuje publicznych kampanii edukacyjnych, podlega karze pieniężnej od 10 000 zł do 100 000 zł.
Art. 101.
Kto, wbrew przepisom art. 58, nie przekazuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów do odpowiedniego prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, podlega karze pieniężnej od 5 000 zł do 100 000 zł.
Art. 102.
Kto, wbrew przepisowi art. 63 ust. 3, nie przekazuje poszczególnych rodzajów posortowanych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów prowadzącemu zakład przetwarzania danego rodzaju zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, podlega karze pieniężnej od 1 000 zł do 100 000 zł.
Art. 103.
Kary pieniężne, o których mowa w art. 97-102, wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor ochrony środowiska.
Ustalając wysokość kar pieniężnych, o których mowa w art. 97-102, uwzględnia się przede wszystkim stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu.
Kary pieniężne, o których mowa w art. 97-102, wnosi się na odrębny rachunek bankowy wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.
W sprawach dotyczących kar pieniężnych, o których mowa w art. 97-102, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska.
Rozdział 14. Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 104.
W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska w art. 2 w ust. 1 po pkt 15d dodaje się pkt 15e w brzmieniu:
15e) kontrola przestrzegania przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach , z wyjątkiem kontroli przestrzegania przez sprzedawców detalicznych i sprzedawców hurtowych przepisów art. 8, art. 9, art. 10 ust. 1, art. 11, art. 31 ust. 3, art. 48-50, art. 53 oraz art. 54 ust. 1 i 2;
Art. 105.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 23 w ust. 1 po pkt 16c dodaje się pkt 16d w brzmieniu:
16d) dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach , z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione wydatki, o których mowa w art. 37 ust. 4, oraz poniesione opłaty, o których mowa w art. 38 ust. 2 tej ustawy,
Art. 106.
W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w art. 16 w ust. 1 po pkt 19c dodaje się pkt 19d w brzmieniu:
19d) dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach , z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione wydatki, o których mowa w art. 37 ust. 4, oraz poniesione opłaty, o których mowa w art. 38 ust. 2 tej ustawy,
Art. 107.
W ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 4 w ust. 2 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie:
a) prowadzenie we wskazanym zakresie selektywnego zbierania i odbierania odpadów komunalnych, w tym powstających w gospodarstwach domowych odpadów niebezpiecznych, odpadów wielkogabarytowych, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, zużytych baterii i zużytych akumulatorów oraz odpadów z remontów,
2) w art. 8 ust. 2b otrzymuje brzmienie:
2b. Przedsiębiorca posiadający zezwolenie na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, obejmujące niesegregowane odpady komunalne, jest obowiązany również do odbierania wszystkich selektywnie zbieranych rodzajów odpadów komunalnych, w tym powstających w gospodarstwach domowych odpadów wielkogabarytowych, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych oraz odpadów z remontów.
Art. 108.
W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej w art. 3 w ust. 1 po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu:
2b) kontrola przestrzegania przez sprzedawców detalicznych i sprzedawców hurtowych przepisów art. 8, art. 9, art. 10 ust. 1, art. 11, art. 31 ust. 3, art. 48-50, art. 53 oraz art. 54 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach ,
Art. 109.
W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach wprowadza się następujące zmiany:
1) uchyla się art. 41;
2) uchyla się art. 74.
Art. 110.
W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 401 po ust. 13d dodaje się ust. 13e i 13f w brzmieniu:
13e. Przychodami Narodowego Funduszu są także wpływy z kar pieniężnych wymierzanych na podstawie art. 97-102 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach . 13f. Wpływy z kar, o których mowa w ust. 13e, Narodowy Fundusz przeznacza na dofinansowanie działań w zakresie: 1) zbierania zużytych baterii i zużytych akumulatorów; 2) przetwarzania i recyklingu zużytych baterii i zużytych akumulatorów; 3) unieszkodliwiania zużytych baterii i zużytych akumulatorów.
2) art. 401b otrzymuje brzmienie:
Art. 401b. Przychody wymienione w art. 401 ust. 2-13 i 13e oraz w art. 401a przeznacza się również na pokrycie kosztów ich obsługi.
3) w art. 402 dodaje się ust. 10 i 11 w brzmieniu:
- Wpływy z kar, o których mowa w art. 401 ust. 13e, wojewódzcy inspektorzy ochrony środowiska przekazują na rachunek bankowy Narodowego Funduszu w terminie do końca następnego miesiąca po upływie każdego kwartału. 11. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska przed przekazaniem na rachunek Narodowego Funduszu wpływów z kar, o których mowa w art. 401 ust. 13e, pomniejsza je o 20%, a kwotę uzyskaną z tytułu pomniejszenia przeznacza na koszty egzekucji ustalonej należnej kary oraz koszty weryfikacji ustalenia jej wysokości.
Art. 111.
W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej wprowadza się następujące zmiany:
1) tytuł ustawy otrzymuje brzmienie: „Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej”;
2) w art. 1:
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
- Ustawa określa obowiązki przedsiębiorców, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej , wprowadzających na terytorium kraju produkty w opakowaniach, których rodzaje określa załącznik nr 1 do ustawy, i produkty wymienione w załączniku nr 3 do ustawy oraz określa zasady ustalania i pobierania opłaty produktowej.
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
- Przepisy ustawy stosuje się również do przedsiębiorcy wprowadzającego na terytorium kraju w drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towary, których częściami składowymi lub przynależnościami są produkty wymienione w załączniku nr 3 do ustawy.
3) w art. 2:
uchyla się pkt 1,
pkt 6 otrzymuje brzmienie:
6) odpadzie poużytkowym - rozumie się przez to odpady powstające z produktów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy;
uchyla się pkt 8,
pkt 9 otrzymuje brzmienie:
9) opłacie produktowej - rozumie się przez to opłatę obliczaną i wpłacaną za opakowania w przypadku wprowadzania na rynek krajowy produktów w opakowaniach, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy, a także opłatę obliczaną i wpłacaną w przypadku wprowadzania na rynek krajowy produktów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy;
uchyla się pkt 13;
4) w art. 3 uchyla się ust. 3a i 3b;
5) w art. 9 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
- Przedsiębiorca rozpoczynający działalność polegającą na wytwarzaniu, imporcie lub wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy, lub produktów, o których mowa w załączniku nr 3 do ustawy, jest obowiązany bez wezwania złożyć zawiadomienie o tym fakcie marszałkowi województwa, w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności. 2. Za dzień rozpoczęcia działalności, o której mowa w ust. 1, uważa się datę pierwszego wprowadzenia na terytorium kraju lub powstania pierwszego długu celnego dla produktu w opakowaniu wymienionym w załączniku nr 1 do ustawy lub produktu wymienionego w załączniku nr 3 do ustawy.
6) w art. 10:
w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
2) odpowiednio masie opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, w których wprowadził na rynek krajowy produkty, lub wprowadzonych na rynek krajowy produktów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, z podziałem na poszczególne ich rodzaje;
w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
3) odpowiednio masie opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, w których przedsiębiorcy wymienieni w wykazie wprowadzili na rynek krajowy produkty, lub wprowadzonych na rynek krajowy przez przedsiębiorców produktów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, z podziałem na poszczególne ich rodzaje;
7) w art. 12 ust. 3-5 otrzymują brzmienie:
- Opłatę produktową oblicza się jako iloczyn stawki opłaty i różnicy pomiędzy wymaganym a osiągniętym poziomem odzysku (recyklingu) przeliczonej na wielkość wyrażoną w masie produktów lub opakowań. 3a. Szczegółowy sposób obliczania opłaty produktowej należnej od przedsiębiorcy lub organizacji z tytułu niewykonania obowiązku odzysku, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, określa załącznik nr 5 do ustawy. 4. Opłatę produktową oblicza się oddzielnie dla każdego rodzaju opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy i produktów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy. 5. Nie wnosi się opłaty produktowej, której łączna roczna wysokość dla opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy oraz produktów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy nie przekracza 50 zł.
8) art. 13 otrzymuje brzmienie:
Art. 13. Podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi masa w kilogramach.
9) w art. 14 w ust. 1 uchyla się pkt 2 i 3;
10) w art. 15 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
2) odpowiednio masie opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, w których przedsiębiorcy wprowadzili na rynek krajowy produkty, lub wprowadzonych na rynek krajowy przez przedsiębiorców produktów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, z podziałem na poszczególne ich rodzaje;
11) uchyla się rozdział 4;
12) art. 25 otrzymuje brzmienie:
Art. 25. Przez marszałka województwa oraz urząd marszałkowski rozumie się odpowiednio marszałka województwa oraz urząd marszałkowski właściwy ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania przedsiębiorcy wprowadzającego na rynek krajowy produkty w opakowaniach wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy lub produkty wymienione w załączniku nr 3 do ustawy oraz organizacji, a w przypadku braku siedziby albo miejsca zamieszkania na terytorium kraju - odpowiednio Marszałka Województwa Mazowieckiego lub Urząd Marszałkowski Województwa Mazowieckiego.
13) uchyla się art. 26;
14) uchyla się art. 30;
15) w art. 37 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
Kto, będąc przedsiębiorcą prowadzącym organizację odzysku lub działalność polegającą na wytwarzaniu, imporcie lub wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach lub produktów określonych w załącznikach nr 1 i 3 do ustawy:
16) uchyla się art. 38 i 39;
17) art. 40 otrzymuje brzmienie:
Art. 40. Orzekanie w sprawach o czyny określone w art. 37-37b następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
18) uchyla się załącznik nr 2 do ustawy;
19) w załączniku nr 4 do ustawy uchyla się poz. 8-13;
20) w załączniku nr 4a do ustawy uchyla się poz. 8-13.
Art. 112.
W ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 21 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
- Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu jest obowiązany do przekazania zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który spełnia wymagania, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1 i w przepisach wydanych na podstawie art. 63 ust. 7 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach .
2) po art. 48 dodaje się art. 48a w brzmieniu:
Art. 48a. Kto, wbrew przepisowi art. 21 ust. 2, nie przekazuje zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, podlega karze grzywny.
Art. 113.
W ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych w art. 22:
1) w ust. 2 pkt 16 otrzymuje brzmienie:
16) z opłat, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym , oraz opłat, o których mowa w art. 20 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach ;
2) w ust. 6a pkt 1 otrzymuje brzmienie:
1) prowadzeniem rejestru, o którym mowa w art. 6 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, oraz bazy danych o sprzęcie i zużytym sprzęcie, o której mowa w art. 15 ust. 3 tej ustawy, jak również prowadzeniem rejestru, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach - w przypadku uzyskiwania dochodów z tytułów wymienionych w ust. 2 pkt 16;
Art. 114.
W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadza się następujące zmiany:
1) po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu:
Art. 1a. W sprawach dotyczących postępowania z bateriami i akumulatorami oraz ze zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami stanowiącymi przynależność albo część składową sprzętu stosuje się przepisy ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach .
2) w art. 4 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 w brzmieniu:
- Przy ustalaniu ilości i masy sprzętu wprowadzonego na terytorium kraju nie uwzględnia się masy baterii i akumulatorów.
3) w art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
- Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób nadawania numeru rejestrowego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zidentyfikowania przedsiębiorców wpisanych do rejestru, zapewnienia spójności i ciągłości numeru rejestrowego z numerem rejestrowym nadawanym zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach oraz wyeliminowania sytuacji, w której przedsiębiorcy będą posługiwać się dwoma numerami rejestrowymi.
4) w art. 31 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
2) w terminie do dnia 15 marca po roku, w którym nastąpiło zebranie lub odzysk, w tym recykling, zużytego sprzętu, sprawozdania o osiągniętych poziomach zbierania, odzysku i recyklingu zużytego sprzętu.
5) w art. 33 w ust. 4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
Wprowadzający sprzęt jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 15 marca każdego roku, wykazu zakładów przetwarzania, z których prowadzącymi zawarł umowę, o której mowa w ust. 1, zawierającego:
6) w art. 47 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
- Prowadzący zakład przetwarzania jest obowiązany do przekazania zużytych baterii i zużytych akumulatorów zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.
7) w art. 56 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
- Prowadzący działalność w zakresie recyklingu oraz prowadzący działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku są obowiązani do sporządzenia i przedłożenia Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 31 lipca za okres od 1 stycznia do 30 czerwca i do dnia 15 marca za okres od 1 lipca do 31 grudnia każdego roku, sprawozdania o masie przyjętych oraz poddanych odpowiednio recyklingowi lub innym niż recykling procesom odzysku odpadów pochodzących ze zużytego sprzętu.
8) w art. 77:
pkt 2 otrzymuje brzmienie:
2) wbrew przepisom art. 47 ust. 1 i 3, nie przekazuje odpadów powstałych w wyniku przetwarzania zużytego sprzętu prowadzącemu działalność w zakresie recyklingu, prowadzącemu działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku lub prowadzącemu działalność w zakresie unieszkodliwiania odpadów,
po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
2a) wbrew przepisowi art. 47 ust. 4, nie przekazuje zużytych baterii i zużytych akumulatorów zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,
9) w załączniku nr 2 do ustawy w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
3) baterie i akumulatory,
Rozdział 15. Przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe
Art. 115.
Przedsiębiorca, który wykonuje działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu baterii lub akumulatorów na terytorium kraju oraz przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, jest obowiązany do złożenia Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska wniosku o wpis do rejestru, w terminie do dnia 30 listopada 2009 r.
Art. 116.
Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych, który nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1 i w przepisach wydanych na podstawie art. 63 ust. 7, jest obowiązany do dostosowania zakładu do tych wymagań oraz uzyskania decyzji zmieniającej posiadane decyzje związane z gospodarką odpadami, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3, jest obowiązany do dostosowania zakładu do tych wymagań oraz uzyskania decyzji zmieniającej posiadane decyzje związane z gospodarką odpadami, w terminie do dnia 26 września 2011 r.
Jeżeli prowadzący zakład, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nie dostosował tego zakładu do wymagań wynikających z ustawy oraz nie uzyskał decyzji zmieniającej posiadane decyzje związane z gospodarką odpadami, właściwy organ, który wydał decyzje w zakresie gospodarki odpadami, stwierdza z urzędu, w drodze decyzji, że decyzje te wygasły bez odszkodowania, odpowiednio w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy albo z dniem 26 września 2011 r.
Art. 117.
Do praw i obowiązków wynikających z ustawy zmienianej w art. 111, w tym do zobowiązań z tytułu opłaty produktowej oraz obowiązków sprawozdawczych, stosuje się przepisy tej ustawy obowiązujące w chwili powstania tych praw i obowiązków.
Środki zgromadzone przed dniem 1 maja 2010 r. na rachunku bankowym, o którym mowa w art. 30 ustawy zmienianej w art. 111, Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej przeznacza na finansowanie działań w zakresie:
1) odzysku i recyklingu odpadów poużytkowych powstałych z akumulatorów niklowo-kadmowych, niklowo-żelazowych, innych akumulatorów elektrycznych oraz ogniw i baterii galwanicznych;
2) edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnego zbierania i recyklingu odpadów poużytkowych z akumulatorów niklowo-kadmowych, niklowo-żelazowych, innych akumulatorów elektrycznych oraz baterii i ogniw galwanicznych;
3) selektywnego zbierania odpadów poużytkowych z akumulatorów niklowo-kadmowych, niklowo-żelazowych, innych akumulatorów elektrycznych oraz baterii i ogniw galwanicznych wykonywanych przez gminy;
4) badań laboratoryjnych na zawartość metali ciężkich w bateriach lub akumulatorach zleconych przez Inspekcję Handlową;
5) wdrażania przez zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów certyfikowanych systemów zarządzania środowiskowego, umożliwiających dobrowolne uczestnictwo we wspólnotowym systemie ekozarządzania i audytu (EMAS).
Art. 118.
Baterie i akumulatory niespełniające wymagań określonych w art. 8 i 9, które zostały wprowadzone do obrotu przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nie podlegają wycofaniu z obrotu.
Ciężar udowodnienia, że wprowadzenie do obrotu baterii lub akumulatorów nastąpiło przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, spoczywa na wprowadzającym baterie lub akumulatory.
Art. 119.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 114 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 114, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 120.
Wprowadzający baterie lub akumulatory przedkłada sprawozdania i wykazy, o których mowa w art. 34 ust. 2, art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 6, art. 41 ust. 3, art. 59 ust. 3 i art. 64 ust. 5, za rok 2010, w terminie do dnia 15 marca 2011 r.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska sporządza i przedkłada ministrowi właściwemu do spraw środowiska roczny raport o funkcjonowaniu gospodarki bateriami i akumulatorami oraz zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami, o którym mowa w art. 72 ust. 2, za rok 2010, w terminie do dnia 15 maja 2011 r.
Art. 121.
Do czasu utworzenia bazy danych, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1 i art. 69 ust. 2, marszałek województwa jest obowiązany do przedłożenia zbiorczego sprawozdania ze sprawozdań, o których mowa w art. 69 ust. 1, Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 15 kwietnia roku, w którym te sprawozdania zostały przekazane.
Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, wzory zbiorczych sprawozdań, o których mowa w ust. 1, oraz sposób ich przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia sprawozdań.
Art. 122.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1) art. 11 ust. 2 i 3, art. 15 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 48, art. 49, art. 77, art. 86, art. 87 i art. 99, które wchodzą w życie w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2) art. 9 ust. 4, który wchodzi w życie z dniem 26 września 2009 r.;
3) art. 17-26 i art. 79, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2009 r.;
4) art. 30, art. 32-43, art. 53-56, art. 65, art. 69, art. 72, art. 80, art. 82-85, art. 89, art. 90, art. 100, art. 104-106, art. 111 pkt 1-13 i 15-20 oraz art. 114 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.;
5) art. 111 pkt 14, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2010 r.;
6) art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3, które wchodzą w życie z dniem 26 września 2011 r.;
7) art. 66-68, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
Załącznik nr 1 - Baterie przemysłowe i akumulatory przemysłowe
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do awaryjnego lub rezerwowego zasilania energetycznego, w tym w szpitalach, na lotniskach i w biurach.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do używania w środkach transportu, w tym w pociągach i w samolotach, na morskich platformach wiertniczych i w latarniach morskich.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone wyłącznie do podręcznych terminali płatniczych, w tym w placówkach handlowych i restauracjach oraz czytników kodów kreskowych w placówkach handlowych.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone wyłącznie do profesjonalnego sprzętu wideo dla stacji telewizyjnych i profesjonalnych studiów.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone wyłącznie do latarek górniczych i latarek dla nurków umieszczonych na kaskach górników i nurków, z wyłączeniem baterii i akumulatorów, o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy.
Rezerwowe baterie i akumulatory, które są przeznaczone do drzwi uruchamianych elektrycznie, zapobiegające ich blokowaniu lub przytrzaśnięciu osób.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do używania w oprzyrządowaniu lub w różnych rodzajach sprzętu pomiarowego i oprzyrządowania, z wyłączeniem baterii i akumulatorów, o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do używania w powiązaniu z płytką ogniwa słonecznego, urządzeniami fotogalwanicznymi i innymi urządzeniami wykorzystującymi energię odnawialną.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do używania w pojazdach z napędem elektrycznym, w szczególności w wyposażonych w napęd elektryczny samochodach, wózkach inwalidzkich, rowerach, pojazdach używanych na lotnisku i pojazdach do transportu automatycznego.
Inne baterie i akumulatory, niewymienione w pkt 1-9 oraz które nie są bateriami przenośnymi i akumulatorami przenośnymi oraz bateriami samochodowymi i akumulatorami samochodowymi.
Załącznik nr 2 - Baterie przenośne i akumulatory przenośne
Baterie jednoogniwowe typu AA i AAA.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do używania w telefonach przenośnych, komputerach przenośnych, elektronarzędziach bezprzewodowych, zabawkach i sprzęcie gospodarstwa domowego.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do używania w gospodarstwach domowych do zwykłych celów.
Inne baterie i akumulatory, niewymienione w pkt 1-3, które mogą być bez trudności przenoszone oraz nie są bateriami samochodowymi i akumulatorami samochodowymi oraz bateriami przemysłowymi i akumulatorami przemysłowymi.
Załącznik nr 3 - Wzór oznakowania baterii i akumulatorów symbolem selektywnego zbierania
Załącznik nr 4 - Wzory oznakowania baterii i akumulatorów symbolem chemicznym rtęci kadmu i ołowiu
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)