Ustawa z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw

Osoby zajmujące kierownicze stanowiska w Ministerstwie Obrony Narodowej, inne niż wymienione w ust. 3, niebędące żołnierzami zawodowymi, które do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy zajmują kwatery funkcyjne w rozumieniu art. 22 ustawy zmienianej w art. 1, tracą prawo do zajmowania tych kwater z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Osoby zajmujące kierownicze stanowiska służbowe w Ministerstwie Obrony Narodowej lub stanowiska dowódcze w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, będące żołnierzami zawodowymi, które do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy zajmują kwatery funkcyjne w rozumieniu art. 22 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują prawo do zajmowania tych kwater przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Członkowie rodziny żołnierza, o których mowa w art. 26 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, którzy w dniu wejścia w życie ustawy zamieszkują w internacie albo kwaterze internatowej, zachowują prawo do dalszego zamieszkiwania do końca okresu na jaki przyznano im prawo do zamieszkiwania, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2012 r.

Przepisy art. 41 ust. 2-7 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio.

Kwatery zastępcze stają się kwaterami internatowymi, chyba że żołnierz w terminie do dnia 31 grudnia 2010 r. złoży wniosek w trybie art. 24 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i wyrazi zgodę na przydział lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 26 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Osoba inna niż żołnierz zawodowy, która zajmuje kwaterę zastępczą, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy traci prawo do jej zajmowania.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, dyrektor oddziału regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej zawiera z osobą, która nie posiada tytułu prawnego do zajmowania innego lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego jednorodzinnego i nie jest uprawniona do lokalu mieszkalnego na podstawie odrębnych przepisów, umowę najmu na czas oznaczony lokalu mieszkalnego:

W przypadku odmowy zawarcia umowy i odmowy opróżnienia kwatery zastępczej przez osobę, o której mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 41 ust. 2-7 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w art. 14 albo art. 15, gdy jest możliwe zakwaterowanie żołnierza zawodowego w kwaterze albo innym lokalu mieszkalnym, dyrektor oddziału regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej informuje o tym żołnierza i za jego zgodą wyrażoną na piśmie przydziela kwaterę albo inny lokal mieszkalny. Przydział kwatery albo innego lokalu mieszkalnego może nastąpić po upływie miesiąca na koniec miesiąca kalendarzowego od dnia poinformowania żołnierza o możliwości zakwaterowania. Termin ten za zgodą żołnierza może zostać skrócony.

Utrata prawa do świadczenia finansowego, o którym mowa w art. 14 albo prawa do zryczałtowanego ekwiwalentu, o którym mowa w art. 15, następuje z dniem:

Osoby, które złożyły wniosek o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z prawa do osobnej kwatery stałej, na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2004 r., który do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie został zakończony zawarciem umowy, zachowują prawo do wypłaty tego ekwiwalentu w terminie roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Osoby uprawnione do ekwiwalentu, o którym mowa w ust. 1, mogą zrzec się przysługującego im prawa przed terminem wskazanym w ust. 1, składając właściwemu dyrektorowi oddziału regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej oświadczenie na piśmie.

W przypadku upływu terminu, o którym mowa w ust. 1, albo złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 2, prawo do wypłaty ekwiwalentu w zamian za rezygnację z prawa do osobnej kwatery stałej staje się prawem do odprawy mieszkaniowej, o której mowa w art. 47 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ostatecznymi decyzjami administracyjnymi lub zawarciem umowy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

Wnioski w sprawie wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym złożone przez dowódców jednostek wojskowych zachowują ważność, chyba że żołnierz złoży w terminie do dnia 31 grudnia 2010 r. oświadczenie o rezygnacji z takiej formy zakwaterowania.

Zryczałtowane koszty, o których mowa w art. 58 ust. 6a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, pozostają w mocy do dnia 31 marca 2011 r.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 7 ust. 2, art. 20 ust. 2, art. 26 ust. 7, art. 36 ust. 5, art. 47 ust. 7, art. 53 ust. 9 i 10 oraz art. 83 ust. 1 i 1a ustawy zmienianej w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 7 ust. 3, art. 20, art. 26 ust. 7, art. 36 ust. 4, art. 45a, art. 47 ust. 7 oraz art. 53 ust. 5 i 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 9 ustawy, zmienianej w art. 5, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ust. 9 ustawy, zmienianej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.