Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 stycznia 2012 r. w sprawie dopuszczalnego obciążenia narciarskiej trasy zjazdowej, sposobu jego obliczania oraz szczegółowych warunków oświetlenia zorganizowanych terenów narciarskich
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 23 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) dopuszczalne obciążenie narciarskiej trasy zjazdowej oraz sposób jego obliczania;
2) szczegółowe warunki oświetlenia zorganizowanych terenów narciarskich.
§ 2.
Dopuszczalne obciążenie narciarskiej trasy zjazdowej przy szczytowej zdolności przewozowej urządzenia transportu linowego lub taśmowego przeznaczonego do przewozu osób wynosi:
1) minimalnie 200 m^2^ na osobę - dla narciarskiej trasy zjazdowej o stopniu trudności A (Bp > 200 m^2^/os.);
2) minimalnie 300 m^2^ na osobę - dla narciarskiej trasy zjazdowej o stopniu trudności B (Bp > 300 m^2^/os.);
3) minimalnie 400 m^2^ na osobę - dla narciarskiej trasy zjazdowej o stopniu trudności C (Bp > 400 m^2^/os.).
Przez szczytową zdolność przewozową, o której mowa w ust. 1, rozumie się liczbę osób, które maksymalnie może przetransportować urządzenie transportu linowego lub taśmowego przeznaczone do przewozu osób, transportując je w górę, w ciągu godziny, przy założeniu poruszania się z maksymalną prędkością.
Obciążenie narciarskiej trasy zjazdowej oblicza się według wzoru:
gdzie:
W celu ustalenia dopuszczalnego obciążenia zorganizowanego terenu narciarskiego, na którego terenie znajduje się więcej niż jedna narciarska trasa zjazdowa lub więcej niż jedno urządzenie transportu linowego lub taśmowego przeznaczone do przewozu osób, ustala się minimalną dopuszczalną powierzchnię trasy zjazdowej przypadającą na osobę, uwzględniając dopuszczalne obciążenie poszczególnych tras na tym terenie zgodnie z wartościami określonymi dla każdego ze stopni trudności, o których mowa w ust. 1.
Obciążenie tras narciarskich na zorganizowanym terenie narciarskim oblicza się według wzoru:
gdzie:
§ 3.
Natężenie oświetlenia na zorganizowanych terenach narciarskich udostępnianych do użytkowania po zmroku:
1) dla narciarskich tras zjazdowych, biegowych i nartostrad stopnia trudności A nie może wynosić mniej niż 10 lx;
2) dla narciarskich tras zjazdowych, biegowych i nartostrad stopnia trudności B nie może wynosić mniej niż 20 lx;
3) dla narciarskich tras zjazdowych, biegowych i nartostrad stopnia trudności C nie może wynosić mniej niż 30 lx;
4) dla parków narciarskich i pólek ćwiczebnych nie może wynosić mniej niż 20 lx.
Natężenie oświetlenia przy oznakowaniu i przeszkodach występujących na zorganizowanych terenach narciarskich nie może wynosić mniej niż 20 lx.
§ 4.
Do dnia 1 czerwca 2012 r. zorganizowane tereny narciarskie udostępnione do użytkowania po zmroku mogą być oświetlone tak, aby natężenie oświetlenia w żadnym punkcie trasy nie było mniejsze niż 10 luksów i zapewniona była możliwość oceny warunków narciarskich oraz czytelność oznakowania i zabezpieczeń.
§ 5.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Treść rozporządzenia
| Bp | - | obciążenie narciarskiej trasy zjazdowej, |
|---|---|---|
| P | - | całkowita powierzchnia dostępnej trasy wyrażona w m^2^, |
| 2,4 m/s | - | współczynnik korygujący uwzględniający faktyczną prędkość urządzenia transportu linowego lub taśmowego, |
| Z | - | liczba osób, które może równocześnie pomieścić urządzenie transportu linowego lub taśmowego przeznaczone do przewozu osób, transportując osoby w górę, |
| Smax | - | maksymalna prędkość jazdy urządzenia transportu linowego lub taśmowego przeznaczonego do transportu osób wyrażona w m/s (wg dokumentacji technicznej). |
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.