Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów

Gliny lekkie, zalegające na utworach zwięźlej szych, z niewielkimi przewarstwieniami piasków luźnych lub słabo gliniastych, zawierające węglany, występujące często na terenach zwałowisk górnictwa odkrywkowego. Poziom próchniczny o miąższości około 30 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, wyraźnie wykształcony, strukturalny. Wierzchnie warstwy gruntu wymagają nawożenia azotem, ale wykazują dobrą zasobność w pozostałe składniki niezbędne do rozwoju roślin uprawnych. Położone na terenach o ułatwionym odpływie wód powierzchniowych. Stosunkowo łatwe w uprawie, ale wymagające wysokiego nawożenia.

Gliny lekkie, całkowite. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, strukturalny. Występują na stokach o nachyleniu 6 - 10° o wystawie północnej lub północno-wschodniej, lub stanowią spągi głębszych wyrobisk.

Gliny średnie, całkowite. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, o strukturze orzechowej. Stosunkowo trudne do uprawy.

Lżejsze odmiany glin średnich, całkowitych. Poziom próchniczny o miąższości 20 - 25 cm, barwy szarobrunatnej lub szarej, dobrze wykształcony, o strukturze orzechowej. Występują na stokach o nachyleniu 6 - 10° o wystawie północnej lub północno-wschodniej, lub stanowią spągi głębszych wyrobisk.

Lżejsze odmiany glin średnich, zalegających poniżej 80 cm na utworach przepuszczalnych, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości 25 - 30 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, o strukturze orzechowej. Położone na terenach o ułatwionym odpływie wód powierzchniowych. Stosunkowo trudne w uprawie, wymagające wysokiego nawożenia.

Lżejsze odmiany glin średnich, zalegających na różnych utworach bardziej zwięzłych, z niewielkimi warstewkami piaskowymi, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości 25-30 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, o strukturze orzechowej. Położone na terenach o ułatwionym odpływie wód powierzchniowych. Stosunkowo trudne w uprawie, wymagające wysokiego nawożenia.

Utwory pyłowe wodnego pochodzenia, całkowite. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, barwy szarej, dobrze wykształcony, strukturalny. Występują na stokach o nachyleniu 6 - 10° o wystawie północnej lub północno-wschodniej, lub stanowią spągi głębszych wyrobisk.

Lessy na przepuszczalnym podłożu, zalegającym na głębokości 80 - 100 cm. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, barwy szarej lub szarożółtej, dobrze wykształcony, strukturalny. Występują na stokach o nachyleniu 6-10° o wystawie północnej lub północno-wschodniej.

Ziemia próchniczna, zalegająca na głębokości 30 - 40 cm na wapnie defekacyjnym. Uziarnienie ziemi próchnicznej: piasek gliniasty mocny, glina lekka, glina lekka pylasta lub utwór pyłowy. Powierzchnia terenu dobrze wyrównana.

Piaski słabo gliniaste, niecałkowite, na glinach. Glina występuje na głębokości 40 - 60 cm. Poziom próchniczny o miąższości 25 - 30 cm, barwy szarej, wykształcony. Występują na terenach płaskich.

Piaski gliniaste lekkie, zalegające na piaskach słabo gliniastych na głębokości 60 - 80 cm. Poziom próchniczny o miąższości odpowiadającej głębokości orki, barwy szarej, wykształcony. Występują na terenach płaskich. Okresowo mogą być za suche.

Piaski gliniaste lekkie, całkowite. Poziom próchniczny o miąższości odpowiadającej głębokości orki, dobrze wykształcony, barwy szarej. Występują na terenach warunkujących dobry stan uwilgotnienia do rozwoju roślin uprawnych. Łatwe w uprawie.

Piaski gliniaste lekkie, niecałkowite, z gliną występującą poniżej 80 cm. Poziom próchniczny o miąższości odpowiadającej głębokości orki, barwy szarej, dobrze wykształcony, słabo strukturalny. Występują na terenach warunkujących dobry stan uwilgotnienia do rozwoju roślin uprawnych. Łatwe w uprawie.

Piaski gliniaste lekkie, przewarstwione cienkimi wkładkami piasku słabo gliniastego lub luźnego. Poziom próchniczny o miąższości odpowiadającej głębokości orki, barwy szarej, dobrze wykształcony. Położone na terenach płaskich, okresowo za suche. Łatwe w uprawie.

Piaski gliniaste lekkie, niecałkowite, na glinach, z gliną występującą poniżej 80 cm. Poziom próchniczny o miąższości odpowiadającej głębokości orki, barwy szarej, dobrze wykształcony. Występują na stokach o nachyleniu 6 - 10°, o wystawie północnej lub północno-wschodniej. Okresowo suche.

Piaski gliniaste, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości odpowiadającej głębokości orki, barwy szarej lub szarożółtej, dobrze wykształcony, strukturalny. Wierzchnie warstwy gruntu wymagają nawożenia azotem, ale wykazują dobrą zasobność w pozostałe składniki niezbędne dla roślin. Położone na terenach warunkujących właściwe uwilgotnienie. Łatwe do uprawy.

Piaski gliniaste, o miąższości 30 - 50 cm, przewarstwione (około 10-20 cm) piaskiem luźnym lub słabo gliniastym, zalegające głębiej na utworach spoistych. Poziom próchniczny o miąższości około 30 cm, dobrze wykształcony, strukturalny. Wierzchnie warstwy gruntu wymagają nawożenia azotem, ale wykazują dobrą zasobność w pozostałe składniki niezbędne do rozwoju roślin. Położone na terenach warunkujących właściwe uwilgotnienie, tylko okresowo mogą być za suche. Łatwe w uprawie.

Piaski gliniaste, na zwięźlejszym podłożu, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości 25-30 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, słabo strukturalny. Wierzchnie warstwy gruntu wymagają nawożenia azotem, ale wykazują dobrą zasobność w pozostałe składniki niezbędne do rozwoju roślin. Położenie na terenach o utrudnionym odpływie wód powierzchniowych. Stosunkowo łatwe w uprawie, ale wymagają wysokiego nawożenia.

Piaski gliniaste, od 30 - 40 cm warstwowane różnymi utworami, z przewagą spoistych, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości około 30 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, strukturalny. Położone na terenach warunkujących właściwe uwilgotnienie. Łatwe w uprawie, ale wymagające wysokiego nawożenia.

Piaski gliniaste mocne, niecałkowite, na glinach. Glina występuje poniżej 100 cm. Poziom próchniczny o miąższości 30 cm, barwy szarej, słabo strukturalny. Położone na terenach płaskich, właściwie uwilgotnione. Przed rekultywacją silnie zakwaszone do głębokości 80 - 100 cm. Po rekultywacji poziom próchniczny ma odczyn obojętny, pod nim warstwa piasku jest silnie zakwaszona.

Gliny lekkie, zalegające od głębokości 60 cm na utworach bardzo lekkich (piaskach luźnych, słabo gliniastych, żwirach piaszczystych), zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości odpowiadającej głębokości orki, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, strukturalny. Położone na terenach warunkujących właściwe uwilgotnienie. Stosunkowo łatwe w uprawie, ale wymagające wysokiego nawożenia.

Gliny lekkie, zalegające poniżej głębokości 60 cm na piaskach gliniastych, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości 25 - 30 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, słabo strukturalny. Położone na terenach płaskich. Stosunkowo łatwe w uprawie, ale wymagające wysokiego nawożenia.

Gliny lekkie, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości 25 - 30 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, o strukturze orzechowej. Położone na terenach o utrudnionym odpływie wód powierzchniowych. Stosunkowo łatwe w uprawie, ale wymagające wysokiego nawożenia.

Gliny lekkie, zalegające na utworach zwięźlej szych, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości 25-30 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, o strukturze orzechowej. Stosunkowo trudne w uprawie, wymagają wysokiego nawożenia.

Gliny lekkie, zalegające na utworach zwięźlej szych, z niewielkimi przewarstwieniami piaskowymi, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości 25 - 30 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, słabo strukturalny. Położone na terenach o utrudnionym odpływie wód powierzchniowych. Stosunkowo trudne w uprawie, wymagające wysokiego nawożenia.

Gliny średnie, zalegające od głębokości 50 - 60 cm na utworach przepuszczalnych, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, o strukturze orzechowej. Położone na terenach warunkujących właściwe uwilgotnienie. Trudne do uprawy, wymagające wysokiego nawożenia.

Lżejsze odmiany glin średnich, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, uzyskany drogą wieloletniej uprawy roślin, o słabo wykształconej strukturze orzechowej. Położone na terenach o utrudnionym odpływie wód powierzchniowych. Trudne w uprawie, wymagające wysokiego nawożenia.

Cięższe odmiany glin średnich, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, o słabo wykształconej strukturze orzechowej. Położone na terenach o ułatwionym odpływie wód powierzchniowych. Bardzo trudne w uprawie, wymagające wysokiego nawożenia.

Gliny średnie, zalegające na warstwowanych utworach zwięzłych, z niewielkimi przewarstwieniami lub kieszeniami utworów bardzo lekkich, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, o słabo wykształconej strukturze orzechowej. Położone na terenach o utrudnionym odpływie wód powierzchniowych. Trudne w uprawie, wymagające wysokiego nawożenia.

Lżejsze odmiany glin ciężkich, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, wyraźnie wykształcony, uzyskany drogą wieloletniej uprawy roślin, o słabo wykształconej strukturze orzechowej. Położone na terenach o ułatwionym odpływie wód powierzchniowych. Trudne w uprawie, wymagające wysokiego nawożenia.

Lżejsze odmiany glin ciężkich, zalegających na utworach zwięzłych, z niewielkimi przewarstwieniami utworów bardzo lekkich, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, słabo strukturalny. Położone na terenach o ułatwionym odpływie wód powierzchniowych. Trudne w uprawie, wymagające wysokiego nawożenia.

Ziemia próchniczna lub ziemia popłuczkowa z gorzelni lub cukrowni, zalegające na głębokości 20 - 30 cm na wapnie defekacyjnym. Uziarnienie ziemi próchnicznej lub popłuczkowej: piasek gliniasty mocny, glina lekka pylasta lub utwór pyłowy. Powierzchnia terenu z nawiezioną ziemią popłuczkową dobrze wyrównana.

Piaski słabo gliniaste, całkowite. Poziom próchniczny o miąższości odpowiadającej głębokości orki, barwy szarej, słabo wykształcony. Występują na terenach płaskich, są korzystnie uwilgotnione.

Piaski słabo gliniaste, niecałkowite, na glinach. Glina występuje na głębokości 60 - 80 cm. Poziom próchniczny o miąższości odpowiadającej głębokości orki, barwy szarej, dobrze wykształcony. Występują na terenach płaskich.

Piaski słabo gliniaste, niecałkowite, na glinach. Glina występuje na głębokości 40-50 cm. Poziom próchniczny o miąższości około 30 cm, barwy szarej, wykształcony. Przed rekultywacją silnie zakwaszone w wierzchnich warstwach. Po rekultywacji poziom próchniczny ma odczyn obojętny, pod nim warstwa piasku jest znacznie zakwaszona. Glina w podłożu może zawierać węglan wapnia. Położone na terenach płaskich. Okresowo za suche.

Piaski słabo gliniaste, zalegające na głębokości 40 - 50 cm na piaskach luźnych, a głębiej (60 - 80 cm) na glinach lekkich lub innych utworach zwięzłych, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości około 30 cm, barwy szarej, dobrze wykształcony, uzyskany drogą wieloletniej uprawy roślin. Położone na terenach płaskich. Okresowo suche.

Piaski słabo gliniaste, zalegające poniżej 40 cm na warstwowanych utworach zwięzłych, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości odpowiadającej głębokości orki, barwy szarej, wykształcony. Okresowo za suche.

Piaski słabo gliniaste, niecałkowite, na glinach. Glina występuje na głębokości 40-50 cm. Poziom próchniczny o miąższości odpowiadającej głębokości orki, barwy szarej, wykształcony. Położone na terenach płaskich. Okresowo za suche.

Piaski gliniaste lekkie, zalegające na głębokości 40 - 60 cm na piaskach słabo gliniastych. Poziom próchniczny o miąższości odpowiadającej głębokości orki, barwy szarej, wykształcony. Występują na terenach płaskich. Okresowo mogą być za suche.

Piaski gliniaste lekkie, zalegające na piaskach słabo gliniastych na głębokości 60 - 80 cm. Poziom próchniczny o miąższości 25 - 30 cm, barwy szarej, słabo wykształcony. Przed rekultywacją silnie zakwaszone do głębokości 50 - 60 cm. Po rekultywacji tylko poziom próchniczny ma odczyn obojętny. Położone na terenach płaskich. Okresowo za suche.

Piaski gliniaste lekkie, zalegające na piaskach słabo gliniastych na głębokości 60 - 80 cm. Poziom próchniczny o miąższości odpowiadającej głębokości orki, barwy szarej, dobrze wykształcony.

Piaski gliniaste lekkie, przewarstwione wkładkami piasku słabo gliniastego lub luźnego. Poziom próchniczny o miąższości odpowiadającej głębokości orki, barwy szarej, wykształcony. Przed rekultywacją silnie zakwaszone do głębokości 50-60 cm. Po rekultywacji tylko poziom próchniczny ma odczyn obojętny. Położone na terenach płaskich, okresowo za suche.

Piaski gliniaste, zalegające na około 40 cm na piasku słabo gliniastym, zawierające węglany, występujące na terenach zwałowisk górnictwa odkrywkowego. Poziom próchniczny o miąższości około 30 cm, dobrze wykształcony, strukturalny. Okresowo za suche. Łatwe w uprawie, ale wymagające wysokiego nawożenia.

Piaski gliniaste, na piaskach słabo gliniastych, z przewarstwieniami utworów zwięzłych, zawierające węglany, występujące na terenach zwałowisk górnictwa odkrywkowego. Poziom próchniczny o miąższości około 30 cm, dobrze wykształcony, uzyskany drogą wieloletniej uprawy roślin, strukturalny. Warstwa piasków gliniastych zasobna, poza azotem, w składniki niezbędne do rozwoju roślin. Okresowo za suche. Łatwe w uprawie, ale wymagające wysokiego nawożenia, szczególnie azotowego.

Gliny lekkie, zalegające od 40 cm na utworach przepuszczalnych, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości odpowiadającej głębokości orki, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, strukturalny. Położone na terenach warunkujących łatwy odpływ wód powierzchniowych. Okresowo za suche. Łatwe w uprawie, ale wymagające wysokiego nawożenia.

Gliny lekkie, zalegające płytko (od głębokości 30 cm) na piaskach luźnych, na warstwie o miąższości około 40 cm, a głębiej na utworach zwięzłych, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości odpowiadającej głębokości orki, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, strukturalny. Położone na terenach o ułatwionym odpływie wód powierzchniowych. Łatwe w uprawie, ale wymagające wysokiego nawożenia.

Gliny lekkie, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, dobrze wykształcony, słabo strukturalny. Położone na terenach płaskich, o wyraźnie zastoiskowym charakterze. Wiosną i po obfitych opadach atmosferycznych na powierzchni utrzymuje się woda. Trudne w uprawie, wymagają regulacji stosunków wodnych.

Gliny lekkie, zawierające węglany, występujące na terenach zwałowisk górnictwa odkrywkowego. Poziom próchniczny o miąższości do 25 cm, słabo wykształcony, uzyskany drogą wieloletniej uprawy roślin, barwy brunatnoszarej, słabo strukturalny. Położone na stokach o nachyleniu do 6°. Trudne w uprawie. Okresowo suche.

Gliny lekkie, zalegające na utworach bardzo zwięzłych, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, uzyskany drogą wieloletniej uprawy roślin, słabo strukturalny. Położone na terenach płaskich o wyraźnie utrudnionym odpływie wód powierzchniowych i krótkotrwałej stagnacji wód na powierzchni. Wymagają regulacji stosunków wodnych. Trudne do uprawy.

Gliny lekkie lub średnie, zawierające węglany, zalegające płytko na utworach bardzo zwięzłych lub silnie kwaśnych. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, uzyskany drogą wieloletniej uprawy roślin, o strukturze orzechowej. Położone na terenach o utrudnionym odpływie wód powierzchniowych. Trudne w uprawie.

Gliny średnie, zalegające od głębokości 30-40 cm na piaskach luźnych, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości 25 - 30 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, o strukturze orzechowej. Okresowo za suche. Trudne w uprawie.

Gliny średnie, zalegające od głębokości 80 cm na utworach przepuszczalnych, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, słabo strukturalny. Położone na terenach płaskich, o wyraźnie utrudnionym odpływie wód powierzchniowych. Wymagają regulacji stosunków wodnych. Bardzo trudne w uprawie.

Gliny średnie w całym profilu glebowym lub zalegające głębiej na innych utworach zwięzłych. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, słabo strukturalny. Położone na terenach płaskich, o wyraźnie utrudnionym odpływie wód powierzchniowych i krótkotrwałej ich stagnacji. Wymagają regulacji stosunków wodnych. Bardzo trudne w uprawie.

Gliny ciężkie lub iły, zalegające na warstwowanych utworach lżejszych (glinach lekkich lub średnich), z wkładkami utworów przepuszczalnych, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości około 20 - 25 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony, uzyskany drogą wieloletniej uprawy roślin. Położone na terenach o utrudnionym odpływie wód powierzchniowych. Bardzo trudne w uprawie.

Gliny ciężkie lub iły w całym profilu glebowym, zawierające węglany. Poziom próchniczny o miąższości około 20 - 25 cm, barwy szarej lub szarobrunatnej, dobrze wykształcony. Położone na terenach o utrudnionym odpływie wód powierzchniowych. Wyjątkowo trudne w uprawie.

Piaski słabo gliniaste, całkowite. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, barwy szarej lub szarożółtej, słabo wykształcony, słabo strukturalny. Położone na terenach płaskich. Trwale lub okresowo suche.

Piaski słabo gliniaste, całkowite. Poziom próchniczny o miąższości około 25 - 30 cm, barwy szarej. Występują na terenach płaskich, warunkujących korzystne uwilgotnienie. Przed rekultywacją silnie zakwaszone w wierzchnich warstwach. Po rekultywacji poziom próchniczny ma odczyn obojętny, pod nim warstwa 30-40 cm znacznie zakwaszona.

Piaski słabo gliniaste, zalegające płytko na piaskach luźnych. Na głębokości 80 - 100 cm występują utwory zwięzłe. Poziom próchniczny o miąższości około 30 cm, dobrze wykształcony, bezstrukturalny. Trwale, rzadziej okresowo, za suche.

Piaski słabo gliniaste, przewarstwione piaskiem luźnym lub żwirem (utwory mieszane). Poziom próchniczny o miąższości 20 - 25 cm, słabo wykształcony. Trwale suche.

Piaski gliniaste lekkie, zalegające na głębokości 40 - 60 cm na piaskach luźnych. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, barwy szarej. Okresowo suche.

Gliny średnie, zalegające płytko na glinach ciężkich lub iłach, zawierające węglany, występujące na terenach zwałowisk górnictwa odkrywkowego. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, słabo wykształcony, bezstrukturalny. Położone na terenach płaskich, zastoiskowych. Wiosną i po obfitych opadach atmosferycznych na powierzchni stagnuje woda. Wymagają regulacji stosunków wodnych. Bardzo trudne w uprawie, dające niskie plony.

Gliny ciężkie lub iły, nie kwaśne lub zawierające węglany, występujące na terenach zwałowisk górnictwa odkrywkowego. Poziom próchniczny o miąższości 20 - 25 cm, słabo wykształcony, bezstrukturalny. Położone na terenach o utrudnionym odpływie wód powierzchniowych. Dające niskie plony, wyjątkowo trudne do uprawy.

Gliny ciężkie lub iły, od powierzchni silnie zakwaszone, występujące na terenach zwałowisk górnictwa odkrywkowego. Poziom próchniczny o miąższości 20 - 25 cm, słabo wykształcony, bezstrukturalny. Dają niskie plony, wyjątkowo trudne do uprawy. Wymagają melioracyjnego wapnowania.

Zrekultywowane osady wapienne po flotacji rud siarkonośnych. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm, dobrze wykształcony. Uwilgotnienie właściwe.

Czarnoziemy wytworzone z lessów całkowitych. Poziom próchniczny o miąższości około 50 cm lub głębszy, o strukturze gruzełkowatej. Poziom wody gruntowej w granicach 20 - 60 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Oglejenie słabo zaznaczone występuje poniżej głębokości 60 cm.

Czarnoziemy namyte, na przepuszczalnym podłożu. Poziom próchniczny o miąższości 100 cm lub głębszy. Struktura wierzchnich warstw gruzełkowata. Węglan wapnia występuje zwykle w profilu glebowym. Poziom wody gruntowej w granicach 60-120 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Oglejenie słabo zaznaczone występuje poniżej głębokości 60 cm.

Czarne ziemie wytworzone z glin marglistych, średnio zwięzłe, przewiewne i przepuszczalne. Poziom próchniczny o miąższości ponad 50 cm, o zabarwieniu matowo-czarnym i strukturze gruzełkowato-ziarnistej. Poziom wody gruntowej w granicach 60 - 120 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Słabe oglejenie występuje poniżej głębokości 60 cm.

Czarne ziemie wytworzone z utworów pyłowych wodnego pochodzenia lub utworów lessowych, lessowatych lub namytych. Poziom próchniczny o miąższości około 50 cm. Inne cechy takie jak u gleb gatunku a w tym oddziale.

Czarne ziemie wytworzone z piasków gliniastych mocnych pylastych, zalegających na podłożu gliniastym, glinach z domieszką piasku lub na utworach pyłowych. Inne cechy takie u jak gleb gatunku a w tym oddziale.

Mady średnie, głównie pyłowe, próchniczne, o miąższości co najmniej 100 cm. Występować w nich mogą cienkie warstewki piasku. Struktura gruzełkowata, przepuszczalność i przewiewność dobra. Poziom próchniczny o miąższości ponad 50 cm, o barwie od czarnej do ciemnobrunatnej. Poziom wody gruntowej w granicach 60 - 120 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Oglejenie słabo zaznaczone występuje w niższych częściach profilu glebowego, poniżej głębokości 60 cm. W podłożu zwykle piasek. Odczyn w częściach powierzchniowych obojętny, a niżej obojętny lub lekko alkaliczny.

Mady średnie, pyłowe, o miąższości ponad 100 cm na podłożu piaszczystym. Poziom próchniczny płytszy niż mad gatunku a w tej klasie, barwy ciemnobrunatnej, ograniczający się do warstwy darniowej. Niżej równomiernie zabarwiony, żółtobrunatny utwór pyłowy od głębokości 60 cm w dół, lekko oglejony. Poziom wody gruntowej w granicach 50 - 100 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Mady lekkie, pyłowe, próchniczne. Inne cechy takie jak u gleb gatunku a w tym oddziale.

Niektóre mady ciężkie, pylaste, próchniczne, strukturalne. Inne cechy takie jak u gleb gatunku a w tym oddziale.

Gleby brunatne wytworzone z glin, lekkie lub średnie, całkowite. Skałę macierzystą tych gleb stanowią najczęściej gliny zwałowe margliste, zasobne w składniki odżywcze. Podłoże jest przepuszczalne. Poziom próchniczny o miąższości około 25-35 cm, dobrze wykształcony, o strukturze gruzełkowatej. Na głębokości 40 - 50 cm występuje oglejenie z rdzawymi plamami. Poziom wody gruntowej w granicach 40-150 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Gleby brunatne wytworzone z glin, lekkie lub średnie, niecałkowite, na utworach pyłowych. Poziom próchniczny o miąższości 25-35 cm, o strukturze gruzełkowatej. Na głębokości 40 - 50 cm występuje oglejenie z rdzawymi plamami. Poziom wody gruntowej w granicach 40-150 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Gleby brunatne pyłowe, wodnego pochodzenia, średnio zwięzłe, całkowite lub niecałkowite, na przepuszczalnych glinach zwałowych, występujące na terenach warunkujących dobry stan uwilgotnienia. Poziom próchniczny o miąższości około 25-35 cm, o strukturze gruzełkowatej. Oglejenie występuje na głębokości 40 - 50 cm.

Gleby brunatne lessowe lub lessowate, całkowite, poziom próchniczny o miąższości 25 - 35 cm, wykazujący gruzełkowatą strukturę. Węglan wapnia znajduje się w górnej lub środkowej części profilu glebowego. Poniżej głębokości 40 - 50 cm występuje oglejenie z rdzawymi plamami. Poziom wody gruntowej w granicach 40-150 cm.

Gleby brunatne lessowe lub lessowate, całkowite, namyte. Inne cechy takie jak u gleb gatunku d w tym oddziale.

Gleby brunatne lessowe lub lessowate, niecałkowite, o miąższości ponad 120 cm, położone w dogodnych warunkach wilgotnościowych na przepuszczalnym podłożu. Poziom próchniczny o miąższości 25-35 cm, dobrze wykształcony. Oglejenie występuje poniżej głębokości 40 cm.

Czarnoziemy wytworzone z lessów, niecałkowite, o miąższości warstwy lessowej 60 - 80 cm, zalegającej na piasku, żwirze lub wapieniu. Poziom próchniczny o miąższości 35 - 50 cm. Poniżej widoczne oglejenie. Poziom wody gruntowej w granicach 40-150 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Czarnoziemy wytworzone z lessów, niecałkowite, zalegające na podłożu z gliny ciężkiej lub iłu. W zależności od przepuszczalności podłoża miąższość warstwy lessowej w granicach 60 - 100 cm. Dolne części lessu, poniżej głębokości 40 cm, są oglejone. Poziom wody gruntowej w granicach 60 - 120 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Czarnoziemy namyte, na mniej przepuszczalnym podłożu niż w klasie I. Poziom próchniczny podobny do poziomu gleb gatunku b w oddziale 1 w rozdziale 1. Poziom wody gruntowej w granicach 40 - 120 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Czarne ziemie lekkie lub średnie, wytworzone z glin całkowitych. Poziom próchniczny o miąższości ponad 40 cm. Poziom wody gruntowej w granicach 40 - 150 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Oglejenie wyraźne z rdzawymi plamami występuje poniżej poziomu próchnicznego.

Czarne ziemie ciężkie, niecałkowite, wytworzone z glin ciężkich lub iłów, zalegających na przepuszczalnym podłożu, znajdującym się nie głębiej niż 100 cm. Poziom wody gruntowej w granicach 60 - 120 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Oglejenie występuje poniżej głębokości 40 cm.

Czarne ziemie wytworzone z utworów pyłowych wodnego pochodzenia lub utworów lessowych, lessowatych lub namytych. Poziom próchniczny o miąższości około 40 cm. Poziom wody gruntowej w granicach 40 - 150 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Oglejenie występuje poniżej głębokości 40 cm.

Czarne ziemie lekkie, niecałkowite, wytworzone z piasków gliniastych zalegających na zwięźlejszym podłożu, występującym nie głębiej niż 100 cm. Poziom wody gruntowej w granicach 40 - 100 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Oglejenie występuje poniżej głębokości 40 cm.

Gleby mułowo-torfowe o warstwie mułowej nie płytszej od 40 cm i uziarnieniu pyłów lub glin lekkich pylastych, zalegające na torfie. Poziom wody gruntowej w granicach 40-100 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Mady średnie, próchniczne takie jak gleby gatunku a w klasie I w oddziale 3, ale poziom wody gruntowej w granicach 40 - 150 cm w ciągu okresu wegetacyjnego, a oglejenie występuje poniżej głębokości 40 cm.

Mady pyłowe, lekkie lub średnie, o miąższości ponad 80 cm, struktura gruzełkowato-ziarnista. Występować w nich mogą cienkie warstwy piasku. Przepuszczalność i przewiewność dobra. Poziom próchniczny o miąższości mniejszej niż 30 cm, o barwie szarobrunatnej lub szarej. Poziom wody gruntowej w granicach 40 - 150 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Oglejenie wyraźne z rdzawymi plamami występuje poniżej głębokości 40 cm. W podłożu zwykle występuje piasek.

Mady ciężkie, strukturalne, o miąższości do 50 cm, zalegające na piasku, jak również mady ciężkie, o miąższości do 80 cm, z przewarstwieniami piaszczystymi, znajdującymi się nie głębiej niż na głębokości 40 cm. Podłoże stanowi żwir, piasek lub glina lekka. Poziom wody gruntowej w granicach 40 - 100 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Oglejenie występuje poniżej głębokości 40 cm.

Mady ciężkie, głębokie, pylaste, strukturalne, inne cechy takie jak u gleb gatunku c w tym oddziale.

Mady próchniczne, ciężkie, głębokie lub średnio głębokie, strukturalne. Poziom wody gruntowej w granicach 40 - 100 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Oglejenie występujące poniżej głębokości 40 cm.

Mady pyłowe, lekkie lub średnie, głębokie, strukturalne. Nie podlegają zalewom, ale są dobrze uwilgotnione. Poziom wody gruntowej w granicach 40 - 100 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Mady próchniczne lub mady brunatne, ciężkie, o dobrze wykształconym, strukturalnym poziomie próchnicznym. Poziom wody gruntowej w granicach 40 - 150 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Mady średnie lub ciężkie, średnio głębokie, na piasku lub torfie. Poziom wody gruntowej w granicach 40 - 100 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Oglejenie strefowe lub całkowite występuje poniżej głębokości 40 cm.

Gleby żwirowe, gliniaste, całkowite, z domieszką części pyłowych. Poziom próchniczny o miąższości nie mniejszej niż 30 cm, wykształcony. Wiosną czasem występują żyzne zalewy. Poziom wody gruntowej wiosną na głębokości 40 cm, latem spada do 120 cm. Oglejenie występuje poniżej głębokości 40 cm.

Gleby żwirowe, gliniaste, niecałkowite, zalegające na glinach przepuszczalnych, występujących na głębokości 80-100 cm. Poziom próchniczny o miąższości około 30 cm. Oglejenie występuje poniżej głębokości 40 cm. Stosunki wodne jak u gleb gatunku a w tym oddziale.

Gleby brunatne wytworzone z piasków słabo gliniastych lub gliniastych, również pylastych, niecałkowite, zalegające na glinach, iłach lub utworach pyłowych (np. less), występujących na głębokości 70-100 cm. Poziom próchniczny o miąższości około 30 cm. Poziom wody gruntowej wiosną na głębokości około 40 cm, latem około 120 cm. Oglejenie poniżej głębokości 40 cm.

Gleby brunatne wytworzone z piasków gliniastych, również pylastych, całkowite. Poziom próchniczny o miąższości około 30 cm. Gleby te znajdują się w podobnych warunkach wilgotnościowych jak gleby gatunku c w tym oddziale.

Gleby brunatne wytworzone z gliny, lekkie lub średnie, całkowite, takie jak gleby gatunku a w rozdziale 2 w oddziale 1, znajdujące się w gorszych warunkach wilgotnościowych, tzn. wiosną za mokro, latem za sucho. Oglejenie występuje poniżej głębokości 40 cm.

Gleby brunatne wytworzone z glin, lekkie lub średnie, niecałkowite, na utworach pyłowych, takie jak gleby gatunku b w rozdziale 2 w oddziale 1, będące w gorszych warunkach wilgotnościowych.

Gleby brunatne pyłowe, wodnego pochodzenia, średnio zwięzłe, całkowite lub niecałkowite, na przepuszczalnych glinach, takie jak gleby gatunku c w rozdziale 2 w oddziale 1, będące w gorszych warunkach wilgotnościowych. Oglejenie wyraźne występuje na głębokości 40 cm.

Gleby brunatne lessowe lub lessowate, całkowite, takie jak gleby gatunku d i e w rozdziale 2 w oddziale 1, będące w gorszych warunkach wilgotnościowych. Oglejenie wyraźne występuje poniżej głębokości 40 cm.

Gleby brunatne lessowe lub lessowate, niecałkowite, takie jak gleby gatunku f w rozdziale 2 w oddziale 1, będące w gorszych warunkach wilgotnościowych. Oglejenie wyraźne występuje poniżej głębokości 40 cm.

Gleby brunatne wytworzone z glin ciężkich lub iłów (również pylastych), całkowite, z dobrze wykształconym poziomem próchnicznym. Poziom wody gruntowej na głębokości 40 - 150 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Oglejenie występuje poniżej głębokości 30 cm.

Gleby brunatne wytworzone z glin ciężkich lub iłów (również pylastych), niecałkowite, zalegające na przepuszczalnym podłożu, występującym na głębokości około 80 - 120 cm. Poziom próchniczny dobrze wykształcony. Poziom wody gruntowej w granicach 40 - 150 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Oglejenie występuje poniżej głębokości 30 cm.

Czarnoziemy wytworzone z lessów, niecałkowite, na iłach. W podłożu występuje ił zwięzły, nieprzepuszczalny, na głębokości 40-80 cm. Próchnica w dolnej części profilu glebowego wykazuje oznaki storfienia. Oglejenie występuje pod poziomem próchnicznym. Poziom wody gruntowej w granicach 40 - 150 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Czarnoziemy namyte, zalegające na trudno przepuszczalnym podłożu, oglejone pod poziomem próchnicznym. Poziom wody gruntowej w granicach 40 - 150 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Czarne ziemie ciężkie, całkowite, wytworzone z glin ciężkich lub iłów. Poziom próchniczny o miąższości około 30 cm, o zabarwieniu czarnym lub ciemnoszarym. Poziom wody gruntowej w granicach 40 - 120 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Poniżej głębokości 40 cm występuje oglejenie z rdzawymi plamami. Uwilgotnienie może być okresowo niewłaściwe (za mokro lub za sucho).

Czarne ziemie ciężkie, niecałkowite, wytworzone z glin ciężkich lub iłów, zalegających na przepuszczalnym podłożu, występującym nie głębiej niż na głębokości 100 cm. Poziom próchniczny i inne cechy takie jak u gleb gatunku a w tym oddziale.

Czarne ziemie wytworzone z utworów pyłowych wodnego pochodzenia lub utworów lessowych, lessowatych lub namytych. Poziom próchniczny o miąższości około 30 cm. Poziom wody gruntowej w granicach 40 - 140 cm w ciągu okresu wegetacyjnego, powoduje okresowo nadmierne uwilgotnienie, innym razem nadmierne wysychanie.

Czarne ziemie całkowite, wytworzone z piasków słabo gliniastych lub gliniastych lekkich. Poziom próchniczny o miąższości około 40 cm. Wyraźne oglejenie występuje od głębokości 40 cm. Poziom wody gruntowej w granicach 40 - 120 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Czarne ziemie lekkie, niecałkowite, wytworzone z piasków słabo gliniastych lub piasków gliniastych lekkich, zalegających na zwięźlejszym podłożu (np. glinie, utworach pyłowych). Inne cechy takie jak u gleb gatunku a w tym oddziale.

Czarne ziemie średnie lub ciężkie, wytworzone z glin lub iłów. Inne cechy takie jak u gleb gatunku a w tym oddziale.

Gleby mułowo-torfowe o warstwie mułowej nie płytszej niż 25 cm, o uziarnieniu piasku gliniastego lub gliny. Poziom wody gruntowej w granicach 30 - 120 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Gleby mułowo-torfowe przeławicone, o różnej miąższości warstwy namułów mineralnych i torfu. Warstwy mineralne szczególnie w górnych częściach profilu glebowego wykazują uziarnienie piasków gliniastych, a w niższych - skład glin lekkich lub średnich, często pylastych. Głębsze warstwy mineralne poniżej głębokości 40 cm wykazują silne oglejenie.

Gleby torfowe wytworzone z torfów torfowisk niskich, dolinowych, silnie zamulonych materiałem mineralnym, o właściwych stosunkach wodnych. Poziom wody gruntowej wiosną nie wyższy niż 30 cm, latem nie niższy niż 100 cm.

Gleby torfowo-mineralne lub torfowo-mułowe na zwięźlej szych podłożach (gliny, utwory pyłowe), o właściwych stosunkach wodnych, równej powierzchni i mocnej darni.

Gleby torfowo-murszowe średnio zmurszałe, wytworzone z torfów szuwarowych głębokich lub średnio głębokich, o właściwych stosunkach wodnych. Poziom wody gruntowej wiosną nie wyższy niż 30 cm, latem nie niższy niż 100 cm. Warstwy torfowe średnio rozłożone.

Gleby torfowo-murszowe wytworzone z torfów płytkich o miąższości 60 - 80 cm zamulonych, średnio zmurszałych, zalegających na pyłowym lub gliniastym podłożu. W dolnej części (poniżej głębokości 30 cm) torf średnio rozłożony. Właściwe stosunki wodne. Poziom darniowy zwarty o równej powierzchni.

Gleby mineralno-murszowe na zwięźlejszym podłożu. Gleby te mają właściwe stosunki wodne.

Gleby murszowate wytworzone z piasków gliniastych na utworach średnio zwięzłych, glin lub utworów pyłowych. Gleby te są dobrze uwilgotnione. Poziom wody gruntowej nie opada poniżej 100 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Mady lekkie, średnio głębokie lub głębokie na piasku. Poziom próchniczny o miąższości 25 - 30 cm, dobrze wykształcony. Okresowo za suche lub za wilgotne. Zalewy powodują niekiedy intensywne zamulenie siana. Oglejenie plamiste występuje poniżej 40 cm.

Mady średnie, pyłowe, o miąższości warstwy pyłowej około 50-60 cm, na piasku luźnym lub słabo gliniastym. Inne cechy takie jak u gleb gatunku a w tym oddziale.

Mady ciężkie, ilaste, płytkie (do głębokości 50 cm), na piasku. Inne cechy takie jak u gleb gatunku a w tym oddziale.

Mady pyłowe, gliniaste lekkie lub średnie, niecałkowite, zalegające na warstwach lżejszych, przepuszczalnych, piaszczystych. Poziom wody gruntowej utrzymuje się wysoko, w granicach 30-60 cm. Oglejenie poniżej głębokości 30 cm. Gleby te są zamulane podczas zalewów.

Mady pyłowe, gliniaste lekkie lub średnie, niecałkowite, zalegające na warstwach cięższych, mniej przepuszczalnych. Inne cechy takie jak u gleb gatunku a w tym oddziale.

Mady ciężkie, słabo strukturalne. Inne cechy takie jak u gleb gatunku a w tym oddziale.

Gleby brunatne wytworzone z piasków słabo gliniastych lub piasków słabo gliniastych pylastych, całkowite, na glinach, iłach lub utworach pyłowych (less). Wymienione w rozdziale 3 w oddziale 1, ale znajdujące się w mniej korzystnym położeniu i warunkach wilgotnościowych. Oglejenie występuje poniżej głębokości 40 cm.

Gleby brunatne wytworzone z glin różnego pochodzenia. Okresowo zbyt suche.

Gleby brunatne wytworzone z ciężkich glin lub iłów, również pylastych, niecałkowite, zalegające na lżejszym, przepuszczalnym podłożu występującym na głębokości ponad 100 cm. Uwilgotnienie zmienne. Mogą być okresowo za suche.

Gleby brunatne pyłowe (również lessowe lub lessowate), całkowite lub niecałkowite, na różnych podłożach. Poziom wód gruntowych zbyt niski.

Gleby brunatne żwirowe, gliniaste, całkowite lub niecałkowite, takie jak wymienione w rozdziale 3 w oddziale 1, znajdujące się w gorszych warunkach wilgotnościowych. Oglejenie występuje poniżej głębokości 30 cm.

Gleby brunatne wytworzone z ciężkich glin lub iłów, również pylaste, całkowite. Poziom próchniczny dobrze wykształcony. Poziom wody gruntowej w granicach 30-100 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Oglejenie występuje poniżej głębokości 25 cm.

Gleby brunatne wytworzone z ciężkich glin lub iłów (również pylastych), niecałkowite, zalegające na lżejszym przepuszczalnym podłożu, występującym na głębokości ponad 100 cm. Poziom próchniczny dobrze wykształcony. Oglejenie występuje poniżej głębokości 25 cm. Gleby za mokre.

Gleby brunatne wytworzone z utworów pyłowych (również lessowe lub lessowate), całkowite lub niecałkowite, na różnych podłożach, znajdujące się na terenach bezodpływowych. Oglejenie występuje poniżej głębokości 25 cm. Poziom wód gruntowych zmienny, na ogół zbyt wysoki.

Czarnoziemy namyte, znajdujące się na terenach bezodpływowych. Oglejenie występuje poniżej poziomu próchniczego. Poziom wody gruntowej w granicach od 25 - 200 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Czarne ziemie wytworzone z piasków gliniastych, zalegających na piaskach luźnych, oglejonych na głębokości 50 cm. Poziom próchniczny o miąższości 25 - 30 cm.

Czarne ziemie wytworzone z piasków luźnych lub słabo gliniastych, całkowite. Poziom próchniczny o miąższości około 40 cm. Poniżej występuje Oglejenie. Poziom wody gruntowej w granicach 25 - 120 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Czarne ziemie wytworzone z piasków luźnych lub piasków słabo gliniastych, niecałkowite, które zalegają od głębokości 90 cm na zwięźlej szych podłożach. Poziom próchniczny o miąższości około 40 cm. Poniżej występuje oglejenie. Poziom wody gruntowej w granicach 25-180 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Czarne ziemie ciężkie, całkowite lub niecałkowite, występujące na terenach bezodpływowych. Poziom próchniczny o miąższości do 30 cm. Poniżej występuje oglejenie strefowe lub całkowite. Poziom wody gruntowej w granicach 30 - 180 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Czarne ziemie murszaste, wytworzone z piasków gliniastych. Poziom próchniczny o miąższości około 40 cm. Poniżej występuje wyraźne oglejenie. Poziom wody gruntowej w granicach 30 - 120 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Gleby mułowo-torfowe o warstwie mułowej około 25 cm i uziarnieniu piasku luźnego lub piasku słabo gliniastego. Poziom wody gruntowej w granicach 40 - 60 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Latem mogą być zbyt suche.

Gleby torfowe wytworzone z głębokich torfów torfowisk niskich, niezamulane materiałem mineralnym, o właściwych stosunkach wodnych. Latem za suche.

Gleby torfowe wytworzone ze średnio głębokich torfów torfowisk niskich. Nie wymagają melioracji lub są zmeliorowane. Powierzchniowe warstwy dobrze rozłożone. Na głębokości około 60 cm występuje słabo rozłożony torf, piasek lub wapno łąkowe. W lecie mogą wykazywać niedobór wilgoci.

Gleby murszowe. Głębokość warstwy zdegradowanej do 30 cm, o strukturze agregatowej (w górnej części bardzo drobnej), niżej torf średnio rozłożony, zadarnienie również słabe. W okresie lata są to gleby zbyt suche.

Gleby murszowe na podłożu mineralnym gliniastym lekkim lub średnim. Poziom próchniczny, murszowy, o miąższości od 30 - 50 cm, o agregatowej strukturze (w górnej części bardzo drobnej). Poziom wody gruntowej w granicach 30 - 120 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Zadarnienie słabe.

Gleby mułowo-organiczne średnio zwięzłe. Namuł przynajmniej do głębokości 50 cm zawiera ponad 20% substancji organicznej. W podłożu poniżej głębokości 50 cm występuje piasek.

Gleby torfowo-murszowe wytworzone z torfów głębokich lub średnio głębokich, silnie zmurszałych, ale nierozpylonych, za suche.

Gleby torfowo-murszowe wytworzone z torfów głębokich słabo zmurszałych, okresowo zbyt silnie uwilgotnione.

Gleby mułowo-murszowe wytworzone z namułów organicznych. W podłożu na głębokości 50 - 60 cm występuje piasek. Oglejenie występuje do głębokości 50 cm.

Gleby murszowe na podłożu mineralnym (mineralno-murszowe). Poziom próchniczny, murszowy, o miąższości ponad 25 cm, nierozpylony. W podłożu utwór pyłowy lub glina lekka.

Gleby murszaste wytworzone z piasków gliniastych. Poziom organiczny o miąższości ponad 25 cm, o gruzełkowatej strukturze. Uwilgotnienie umiarkowane lub zmienne.

Gleby murszowate lub murszaste, wytworzone z utworów pyłowych lub gliniastych, zalegających na piaskach luźnych. Uwilgotnienie zmienne. Okresowo zbyt suche.

Mady lekkie, zalegające na piasku luźnym, występującym na głębokości około 50 - 60 cm, okresowo zalewane. Poziom próchniczny o miąższości 25 - 30 cm. Okresowo za suche. Oglejenie występuje poniżej głębokości 40 cm.

Mady lekkie, zalegające na piasku luźnym na głębokości około 50 - 60 cm, podlegające zalewom. Poziom próchniczny o miąższości 25 - 30 cm. Okresowo za wilgotne. Oglejenie występuje poniżej głębokości 30 cm.

Mady ciężkie zalegające na piasku, występującym na głębokości 50 - 80 cm. W wierzchnich warstwach słabo strukturalne, o wadliwych właściwościach fizycznych, na sucho pękają, na mokro mażą się. Oglejenie występuje poniżej głębokości 25 cm.

Mady glejowe, o gliniastym ciężkim lub ilastym uziarnieniu warstw powierzchniowych, zalegające na lżejszym materiale, lekkie, średnie lub ciężkie, płytkie lub średnio głębokie na piaszczystym podłożu. Okresowo zbyt silnie uwilgotnione. Poziom wody gruntowej w granicach 30 - 50 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Oglejenie występuje poniżej głębokości 25 cm. Zamulenie zbiorów zachodzi podczas każdorazowych wylewów.

Rędziny zwięzłe, występujące na terenach niskich. Poziom próchniczny o miąższości 25 - 30 cm, wykształcony. Twarda skała na głębokości poniżej głębokości 35 cm.

Rędziny namyte, płytkie lub średnio głębokie, na trudno przepuszczalnym podłożu, występujące na terenach warunkujących okresowo nadmierny stan uwilgotnienia.

Gleby brunatne żwirowe, całkowite lub niecałkowite, słabo gliniaste, pozbawione żyznych zalewów, na nieprzepuszczalnych ułożonych nieckowato glinach lub iłach, niemające przez to odpływu wód gruntowych. W okresach obfitujących w opady utrzymuje się wysoki stan wody gruntowej, powodujący podtopienie całego profilu glebowego. W okresach suchych poziom wody gruntowej opada nawet poniżej 120 cm, powodując przesuszanie gleby.

Gleby brunatne wytworzone z ciężkich glin lub iłów, całkowite lub niecałkowite, na różnych podłożach, podmokłe. Oglejenie i konkrecje żelaziste występują bezpośrednio pod płytkim poziomem próchnicznym.

Czarne ziemie wytworzone z piasków luźnych lub słabo gliniastych, całkowite, o stale za wysokim poziomie wód gruntowych. W poziomie próchnicznym występuje storfiała próchnica. Położone w zagłębieniach bezodpływowych. Oglejenie występuje powyżej głębokości 20 cm, wyraźnie zaznaczone. W podłożu występują warstwy rudawca. Gleby te mogą przesychać w lecie.

Czarne ziemie wytworzone z piasków słabo gliniastych, podmokłych, niecałkowite, na glinach lub iłach. Woda gruntowa utrzymuje się na wysokim poziomie w okresach opadów, natomiast w okresach suchych spada poniżej 200 cm. Oglejenie występuje od powierzchni. Stosunki wodne są trudne do uregulowania. W poziomie próchnicznym występuje storfiała próchnica. Gleby te są położone w zagłębieniach bezodpływowych. Oglejenie występuje powyżej głębokości 20 cm, wyraźnie zaznaczone. W podłożu występują warstwy rudawca. Gleby te mogą przesychać w lecie.

Czarne ziemie ciężkie, o wysokim poziomie wody gruntowej sięgającym pod powierzchnię i słabym odpływie. W okresach suchych poziom wody gruntowej spada do głębokości 120 cm.

Gleby mułowo-torfowe o warstwie namułowej ilastej około 50 cm miąższości, oglejonej. Poziom wody gruntowej w granicach 0 - 120 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Gleby mułowo-torfowe. Warstwa mułowa o miąższości około 50 - 80 cm, o uziarnieniu piasku luźnego lub piasku słabo gliniastego. Poziom wody gruntowej w granicach 0-120 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Warstwa mineralnego namułu oglejona z rdzawymi plamami.

Gleby mułowo-murszowe. Warstwa mułowa o miąższości do 50 cm, o uziarnieniu piasku luźnego lub piasku słabo gliniastego, względnie iłu. Poziom wody gruntowej opada w okresach suchych do 120 cm i niżej. Warstwy murszu leżące bezpośrednio pod namułami mineralnymi spękane, o agregatowej strukturze.

Gleby torfowo-mineralne. Storfienie płytsze od głębokości 50 cm w stanie nieodwodnionym. Warstwa torfu słabo rozłożonego, turzycowego, turzycowo-mszystego lub mszystego, zalegająca na mineralnym podłożu. Poziom wody gruntowej wysoki, rzadko spada poniżej warstwy torfowej. Warstwy mineralne są silnie oglejone.

Gleby torfowe płytkie lub średnio głębokie, wytworzone z utworów torfowisk niskich olszynowych, słabo rozłożonych lub turzycowo-mszystych. Poziom wody gruntowej wysoki, rzadko spada poniżej warstwy torfowej. Powierzchnia kępiasta.

Gleby murszowe. Poziom próchniczny, murszowy, o miąższości do 30 cm lub głębszy, o strukturze agregatowe). Niżej spękany, podsuszony torf, rozpadający się w duże bryły kilkudziesięciucentymetrowej średnicy. Poziom wody gruntowej do 100 cm. Powierzchnia często nierówna, kępiasta. Niekiedy występują namulenia węglanowe.

Gleby murszowe na utworach mineralnych. Poziom próchniczny, murszowy, o miąższości do 30 cm, o agregatowej strukturze. Podłoże stanowi piasek lub glina lekka. Powierzchnia nierówna, wywołana obecnością niezupełnie rozłożonych kęp wielkich turzyc. Poziom wody gruntowej spada poniżej głębokości 100 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Gleby murszowe na utworach mineralnych. Poziom próchniczny, murszowy, o miąższości do 30 cm, o drobnoagregatowej strukturze, z domieszką substancji mineralnej. Podłoże stanowi glina średnia lub glina ciężka, często marglista, względnie ił. Poziom wody gruntowej wysoki, utrzymuje się blisko powierzchni. Powierzchnia równa, w latach suchych roślinność wysycha, darń słaba.

Gleby torfowe płytkie lub średnio głębokie, z utworów torfowisk niskich. Poziom wody gruntowy wysoki, rzadko spada poniżej warstwy torfowej.

Gleby torfowo-murszowe płytkie lub średnio głębokie, na różnych podłożach mineralnych, silnie rozłożone, zdegradowane. Na głębokości 25 - 30 lub 30 - 35 cm występuje warstewka koksiku pogarszająca warunki wodne. Poziom wody gruntowej w granicach 30 - 120 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Gleby te są okresowo zbyt suche.

Gleby torfowo-glejowe. Warstwa torfu o miąższości 30 - 50 cm, wytworzone na utworach mineralnych o różnym uziarnieniu. Poziom wody gruntowej wysoki, rzadko spada poniżej warstwy torfowej.

Gleby mułowo-torfowe o warstwowanej budowie. Warstwy mineralne o różnym uziarnieniu, przewarstwione torfem. Poziom wody gruntowej ulega dużym wahaniom, w okresach suchych spada do 100 cm i niżej.

Gleby torfowo-murszowe, słabo zmurszałe, wytworzone z torfów słabo lub średnio rozłożonych. Nadmierne uwilgotnienie tych gleb występuje przeważnie w całym okresie wegetacyjnym.

Gleby torfowo-murszowe o średnim lub nawet wysokim stopniu zmurszenia, wytworzone z różnych torfów turzycowiskowych, szuwarowych, drzewnych o różnym stopniu rozkładu, płytkich lub głębokich. Nadmierne uwilgotnienie występuje głównie wiosną, często do końca maja, a w latach o dużej ilości opadów nawet dłużej. W lecie następuje przeważnie znaczne przesychanie wierzchnich warstw gleby.

Gleby torfowo-glejowe, silne oglejenie od głębokości 30 cm. Poziom wody gruntowej wysoki, w okresach suchych spada poniżej 60 cm.

Gleby murszowo-glejowe. Poziom próchniczny, murszowy, o miąższości do 30 cm. Podłoże stanowi piasek, utwór pyłowy, glina lub ił. Poziom wody gruntowej wysoki, wiosną, często do końca maja, utrzymuje się blisko powierzchni.

Gleby murszowo-glejowe słabo zmurszałe. Poziom próchniczny, murszowy, o miąższości do 30 cm. Głębiej zalega piasek, glina, ił lub utwór pyłowy. Poziom wody gruntowej w granicach 0-100 cm w całym okresie wegetacyjnym.

Gleby murszaste wytworzone z piasków luźnych lub słabo gliniastych, na piasku luźnym. Substancja organiczna nie tworzy trwałych połączeń z mineralną częścią gleby. W podłożu mogą występować warstwy rudawca. Oglejenie może występować bezpośrednio pod poziomem darniowym. Poziom wody gruntowej ulega dużym wahaniom, latem spada poniżej głębokości 150 cm.

Gleby murszaste różniące się od gleb gatunku p w tym oddziale tym, że w podłożu występuje utwór zwięźlejszy (glina, ił lub utwór pyłowy).

Gleby o różnym uziarnieniu. W poziomie darniowym znaczna zawartość substancji organicznej słabo zhumifikowanej. Bezpośrednio pod tym poziomem występuje silne oglejenie. Poziom wody gruntowej wysoki, rzadko spada poniżej głębokości 60 cm.

Mady średnie, pyłowe, płytkie, na piasku luźnym, za suche.

Mady lekkie, piaszczyste, płytkie, na utworach ilastych. Oglejenie występuje w całym profilu glebowym. Poziom wody gruntowej przeważnie wysoki, wiosną sięga powierzchni gleby, a latem spada do głębokości 150 cm.

Mady ciężkie, głębokie, bez przewarstwień, o lżejszym uziarnieniu. Oglejenie występuje powyżej głębokości 20 cm, z rdzawymi plamami. Poziom wody gruntowej w granicach 0 - 80 cm w całym okresie wegetacyjnym. W stanie suchym pękają, a w stanie wilgotnym pęcznieją.

Rędziny wymienione w rozdziale 4 w oddziale 9 oraz rędziny innych formacji geologicznych, będące w gorszych warunkach wilgotnościowych. Poziom próchniczny o miąższości do 25 cm, słabiej wykształcony. Są to gleby szkieletowe.

Rędziny namyte, płytkie, na podłożu trudno przepuszczalnym, podmokłe, wysoko oglejone do głębokości 20 cm.

Gleby brunatne żwirowe, całkowite lub niecałkowite, wymienione w rozdziale 5 w oddziale 1, z kamieniami na powierzchni, trudno dostępne, zakrzaczone.

Gleby piaszczyste. Oglejone w całym profilu glebowym. Poziom wody gruntowej przeważnie wysoki, okresowo do powierzchni.

Gleby brunatne wytworzone z glin ciężkich lub iłów, całkowite lub niecałkowite, wymienione w rozdziale 5 w oddziale 2, trudno dostępne, zakrzaczone.

Czarne ziemie wytworzone z piasków luźnych lub piasków słabo gliniastych, całkowite, o stale za wysokim poziomie wody gruntowej. W poziomie próchnicznym występuje storfiała próchnica. Położone w zagłębieniach bezodpływowych. Oglejenie występuje powyżej głębokości 20 cm, wyraźnie zaznaczone. W podłożu występują warstwy rudawca. Gleby te są trudno dostępne, zakrzaczone.

Czarne ziemie wytworzone z piasków luźnych lub piasków słabo gliniastych, podmokłe, niedostatecznie przewiewne. Poziom próchniczny o miąższości około 25 cm. Oglejenie występuje od powierzchni. Gleby te występują w obniżeniach, a niekiedy na zboczach i stokach o nachyleniu do 10°. Poziom wody gruntowej może być okresowo zmienny.

Gleby torfowe zamulane, takie jak gleby gatunku a w rozdziale 5 w oddziale 4, zakrzaczone, trudno dostępne.

Gleby torfowe zamulone, takie jak gleby gatunku b w rozdziale 5 w oddziale 4, zakrzaczone, trudno dostępne, względnie długo zalane wodą. Trudne do zmeliorowania, trudno dostępne.

Gleby torfowo-mineralne wymienione w rozdziale 5 w oddziale 4, o nierównej, kępiastej powierzchni, zakrzaczone, trudne do zmeliorowania, trudno dostępne.

Gleby torfowe takie jak gleby gatunku e w rozdziale 5 w oddziale 4, zakrzaczone, z dużą ilością mchów, trudno dostępne.

Gleby torfowe wykształcone z torfów torfowisk niskich, o różnej miąższości (trzęsawiska sporadycznie sprzątane, zatopione).

Gleby murszowe takie jak gleby gatunku f w rozdziale 5 w oddziale 4, o bardzo nierównej powierzchni (wysokie kępy obumarłych wielkich turzyc). Zakrzaczenie lub duża ilość dołów potorfowych chaotycznie rozrzuconych, powodujących niedostępność terenu. Niekiedy obecność namuleń węglanowych.

Gleby murszowe na podłożu mineralnym takie jak gleby gatunku g i h w rozdziale 5 w oddziale 4, o zakrzaczonej powierzchni lub trwale obniżonym poziomie wody, przyczyniającym się do zaniku roślinności i powstawania rozpylonych powierzchni obnażonych.

Gleby torfowe wytworzone z torfów torfowisk przejściowych lub wysokich, z typową roślinnością dla wymienionych typów torfowisk.

Mady bardzo lekkie, płytkie, na piasku luźnym lub piaski rzeczne o bardzo zmiennym uwilgotnieniu. Okresowo zbyt suche.

Mady wymienione w rozdziale 5 w oddziale 5, zakrzaczone, trudno dostępne.

Mady piaszczyste, oglejone od powierzchni w całym profilu glebowym. Poziom wody gruntowej wysoki, sięgający do powierzchni. Powierzchnie silnie zakrzaczone, trudno dostępne.

Mady takie jak gleby gatunku a i b w rozdziale 5 w oddziale 5, zakrzaczone, trudno dostępne.

Rędziny takie jak gleby gatunku a w rozdziale 5 w oddziale 7, zakrzaczone, trudno dostępne.

Rędziny występujące na zboczach wzniesień, silnie szkieletowe.

Mady średnie, o miąższości ponad 100 cm, podobne do gleb gatunku a i b w dziale IV w rozdziale 1 w oddziale 3, występujące w dolinach rzek i na obszarze kotlin śródgórskich, położone nie wyżej niż 400 m n.p.m. Poziom wody gruntowej w granicach 60 - 120 cm w całym okresie wegetacyjnym. Oglejenie występuje poniżej głębokości 50 cm.

Mady próchniczne, średnie, głównie pyłowe, głębokie, o miąższości ponad 100 cm, strukturalne, z występującymi w profilu glebowym cienkimi warstwami piasku. Poziom próchniczny o miąższości około 50 cm, barwy czarnej do ciemnobrązowej. Poziom wody gruntowej w granicach 60 - 120 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Poniżej głębokości 60 cm może występować oglejenie plamiste, słabo zaznaczone. W podłożu zwykle piasek. Występują w dolinach rzek.

Mady średnie, pyłowe, o miąższości do 100 cm, poniżej podłoże piaszczyste. Poziom próchniczny o miąższości poniżej 50 cm, barwy ciemnobrunatnej, ograniczonej do warstwy darniowej. Poniżej, od głębokości 60 cm w dół, utwór pyłowy lekko oglejony. Poziom wody gruntowej w granicach 50 - 100 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Występują w dolinach rzek.

Czarne ziemie wytworzone z utworów pyłowych lub glin marglistych, występujące na obszarze kotlin śródgórskich nie wyżej niż 400 m n.p.m. Są to gleby średnio zwięzłe, przewiewne i przepuszczalne. Poziom próchniczny o miąższości ponad 50 cm. Poziom wody gruntowej w granicach 60-100 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Oglejenie plamiste występuje poniżej głębokości 50 cm.

Mady lekkie lub średnie, strukturalne, o miąższości ponad 100 cm, położone powyżej 400 m n.p.m., zawierające domieszkę żwiru lub kamieni. Poziom wody gruntowej w granicach 40 - 120 cm w ciągu okresu wegetacyjnego. Czasem plony niskie z powodu zalewów.

Mady ciężkie, średnio głębokie, z wkładkami żwirowo-kamienistymi, zalegające na luźnym piaszczystym lub żwirowym podłożu. Poziom wody gruntowej w granicach 30 - 100 cm w ciągu okresu wegetacyjnego.

Czarne ziemie podobne do gleb gatunku a w rozdziale 1 w oddziale 2, o gorszych stosunkach wodnych, okresowo zbyt silnie uwilgotnione i silnie oglejone lub czarne ziemie takie jak gleby gatunku a w rozdziale 1 w oddziale 2, położone powyżej 400 m n.p.m.

Gleby brunatne pyłowe lub ilaste pylaste, wytworzone z fliszu. Poziom próchniczny o miąższości około 20 - 25 cm. Podłoże zwięźlejsze, mało przepuszczalne, na głębokości 40 - 50 cm. Położone na wysokości 500 - 950 m n.p.m. na stokach o nachyleniu mniejszym niż 35°.

Mady lekkie, średnie lub ciężkie, o miąższości 40 - 80 cm. Często z otoczakami w profilu glebowym. Poziom próchniczny o miąższości 20 - 25 cm. Wydajność ograniczona na skutek zalewów.

Mady oglejone, o średnim lub ciężkim uziarnieniu, występujące na obszarze kotlin śródlądowych, nie wyżej niż 600 m n.p.m.

Rędziny przeważnie z domieszką obcego materiału, szkieletowe. Należą tu również rędziny wytworzone z iłów wapniowcowych, piaskowców wapnistych lub łupków wapnistych. Skała lita na głębokości 35 - 50 cm. Przeważnie występują na nich pastwiska górskie.

Gleby torfowe wytworzone z torfów torfowisk niskich, są zmeliorowane lub nie wymagają melioracji. Warstwy powierzchniowe dobrze rozłożone. Występują na obszarach kotlin śródgórskich, na wysokości nie wyżej niż 400 m n.p.m.

Gleby słabo wykształcone o różnym uziarnieniu, szkieletowe. Położone na stokach o nachyleniu ponad 35° i nie wyżej niż 800 m n.p.m.

Gleby brunatne ilaste pylaste lub gliniaste, wietrzeniowe, płytkie, często ze znaczną zawartością szkieletu. W podłożu, na głębokości poniżej 40 cm, występuje piaskowiec lub inna skała lita. Położone na stokach o nachyleniu mniejszym niż 35°, występują na wysokościach 750 - 1000 m n.p.m.

Mady górskie, szkieletowe, głębokie, z małą ilością materiału ziemistego. Poziom próchniczny słabo wykształcony.

Mady glejowe (gleby mułowo-bagienne) takie jak gleby gatunku a w rozdziale 3 w oddziale 2, położone powyżej 600 m n.p.m., z porostem turzycowym, wełniankowym, skrzypowym lub podobnym, właściwym młakom górskim, użytkowym.

Rędziny podobne do gleb gatunku b w rozdziale 3 w oddziale 4, położone na stokach o nachyleniach większych od 20° lub mniejszych od 20°, gdy wzniesienie wynosi powyżej 1000 m n.p.m.

Gleby torfowe takie jak gleby gatunku a w rozdziale 3 w oddziale 5, występujące na obszarze kotlin śródgórskich, powyżej 400 m n.p.m., z dużą ilością mchu oraz porostem turzyc i chwastów o charakterze młak w poroście, jednak koszonych na siano i spasanych.

Gleby o niewykształconym profilu glebowym, skaliste oraz szkieletowe, trudno dostępne, zakrzaczone. Położone na stokach o nachyleniu do 20° i powyżej 800 m n.p.m.

Gleby brunatne ilaste pylaste lub gliniaste, wietrzeniowe, często ze znaczną zawartością szkieletu. W podłożu występuje piaskowiec lub inna skała lita. Położone na stokach o nachyleniu do 20° i powyżej 800 m n.p.m.

Rędziny podobne do gleb gatunku b w rozdziale 3 w oddziale 4, występujące na stokach o nachyleniach większych od 20° i powyżej 800 m n.p.m.

Gleby torfowe powstałe z torfów torfowisk przejściowych lub wysokich, występujące na obszarze górskim bez względu na wysokość.

Gleby brunatne właściwe lub wyługowane, wytworzone z lessów, całkowite lub niecałkowite, na glinach, iłach lub marglach, o miąższości co najmniej 120 cm, odpowiadające klasie II, rzadziej III gruntów ornych.

Gleby brunatne właściwe lub wyługowane, wytworzone z utworów pyłowych wodnego pochodzenia, całkowite lub niecałkowite, na glinach, iłach lub marglach, o miąższości utworów pyłowych co najmniej 120 cm, odpowiadające klasie III, rzadziej I lub II gruntów ornych.

Czarnoziemy zdegradowane, wytworzone z lessów, całkowite lub niecałkowite, na glinach, iłach lub wapieniach (margle kredowe), o miąższości warstwy lessowej co najmniej 120 cm, odpowiadające klasie I lub II, rzadziej III gruntów ornych.

Czarne ziemie wytworzone z glin zwałowych zasobnych w węglan wapnia, całkowite lub niecałkowite, na przepuszczalnych iłach, poziom próchniczny z gliną zwałową o łącznej miąższości co najmniej 120 cm, odpowiadające klasie II, rzadziej III gruntów ornych.

Czarne ziemie wytworzone z utworów pyłowych wodnego pochodzenia, całkowite lub niecałkowite, na glinach lub iłach, odpowiadające klasie II, rzadziej III gruntów ornych.

Czarne ziemie wytworzone z iłów pylastych zasobnych w węglan wapnia, słabo oglejone, odpowiadające klasie II, rzadziej III, gruntów ornych.

Gleby bagienne wytworzone z namułów mineralnych lub organicznych, zasobnych w węglan wapnia, biologicznie czynne, słabo oglejone, poziom wody gruntowej w granicach 60 - 100 cm w ciągu okresu wegetacyjnego, odpowiadające klasie II lub III łąk trwałych i pastwisk trwałych.

Mady próchniczne lub mady brunatne, lekkie lub średnie, o słabo zróżnicowanych warstwach, zasobne w składniki mineralne, o miąższości łącznej do piaszczystego podłoża co najmniej 100 cm, słabo oglejone, poziom wody gruntowej do głębokości 50 cm w okresie letnim, odpowiadające klasie III, rzadziej II lub IV gruntów ornych.

Gleby płowe wytworzone z glin zwałowych lekkich, średnich lub ciężkich, głęboko wyługowanych z węglanu wapnia, czasami oglejone, odpowiadające klasie III lub IV gruntów ornych.

Gleby płowe wytworzone z utworów pyłowych wodnego pochodzenia, całkowite lub niecałkowite, na glinach, iłach lub marglach, średnio oglejone, odpowiadające klasie III lub IV gruntów ornych.

Gleby płowe wytworzone z piasków gliniastych mocnych, całkowite lub niecałkowite, zalegające na średnio zwięzłej glinie, niekiedy oglejone, odpowiadające klasie III lub IV gruntów ornych.

Gleby płowe wytworzone z iłów pylastych, średnio oglejonych, odpowiadające klasie III lub IV gruntów ornych.

Gleby płowe wytworzone z lessów, całkowite lub niecałkowite, na glinach, marglach lub iłach, odpowiadające klasie II lub III, rzadziej IV gruntów ornych.

Gleby brunatne właściwe lub wyługowane, wytworzone z ciężkich glin zwałowych lub iłów, całkowite, mało strukturalne, zawierające węglan wapnia w wierzchnich warstwach lub nie głębiej niż 100 cm, odpowiadające klasie III lub IV gruntów ornych.

Gleby brunatne właściwe lub wyługowane, wytworzone z utworów pyłowych wodnego pochodzenia, niecałkowite, zalegające na ciężkich glinach lub iłach, zasobnych w węglan wapnia, odpowiadające klasie III lub IV gruntów ornych.

Gleby brunatne właściwe lub wyługowane, wytworzone z glin zwałowych lekkich, całkowite, strukturalne, odpowiadające klasie III lub IV gruntów ornych.

Gleby brunatne właściwe lub wyługowane, wytworzone z piasków gliniastych lekkich lub mocnych, na glinach, zasobnych w głębszych warstwach w węglan wapnia, odpowiadające klasie III lub IV gruntów ornych.

Gleby brunatne właściwe lub wyługowane, wytworzone z lessów, niecałkowite, na piaskach, żwirach lub wapieniach, warstwa lessowa o miąższości 60-120 cm, odpowiadające klasie II lub III gruntów ornych.

Gleby brunatne właściwe lub wyługowane, wytworzone z lessów namytych, świeżych, przeławiconych, niecałkowite, o miąższości 60 - 120 cm, zalegające na piaskach, żwirach lub wapieniach. W profilu glebowym najczęściej brak węglanu wapnia, odpowiadające klasie II lub III gruntów ornych.

Czarnoziemy zdegradowane, wytworzone z lessów namytych, wykazujących niski stan uwilgotnienia (świeżych), przeławiconych, niecałkowite, zalegające na przepuszczalnym podłożu piaszczystym, żwirowym lub wapniowym, warstwa lessowa o miąższości 60-120 cm, odpowiadające klasie III gruntów ornych.

Czarnoziemy zdegradowane, wytworzone z lessów świeżych, niecałkowite, na piaskach, żwirach lub wapieniach, warstwa lessowa o miąższości 60 - 120 cm, odpowiadające klasie III gruntów ornych.

Czarnoziemy zdegradowane, wytworzone z lessów, niecałkowite, warstwa lessowa o miąższości 60-120 cm, zalegających na podłożu nieprzepuszczalnym, z występującymi w głębszych poziomach profilu glebowego plamami rdzawymi i glejowymi, odpowiadające klasie III gruntów ornych.

Czarne ziemie wytworzone z glin zwałowych ciężkich, słabo przepuszczalnych, całkowite lub niecałkowite, na słabo przepuszczalnych glinach lub iłach, z wyraźnymi cechami oglejenia na głębokości 80 - 100 cm, odpowiadające klasie III lub IV gruntów ornych.

Czarne ziemie wytworzone z utworów pyłowych wodnego pochodzenia, całkowite lub niecałkowite, na glinach lub iłach, z oznakami oglejenia na głębokości 80-100 cm, odpowiadające klasie III lub IV gruntów ornych.

Gleby bagienne wytworzone z namułów mineralnych lub organicznych, poziom wody gruntowej w granicach 50 - 80 cm w ciągu okresu wegetacyjnego, średnio oglejone, odpowiadające klasie III łąk trwałych i pastwisk trwałych.

Mady próchniczne ciężkie lub mady brunatne ciężkie, o wysokim okresowo poziomie wody gruntowej, z wyraźnymi cechami oglejenia na głębokości 80-100 cm, odpowiadające klasie III lub IV gruntów ornych.

Rędziny czyste lub mieszane, wytworzone z glin lub wapieni kredowych, o miąższości zwietrzeliny przekraczającej 50 cm, odpowiadające klasie II lub III gruntów ornych.

Gleby płowe wytworzone z glin zwałowych lekkich, ze znaczną domieszką piasku w wierzchnich warstwach, o kwaśnym odczynie, wykazujące wyraźne cechy zbielicowania, odpowiadające klasie III, częściej IV gruntów ornych.

Gleby płowe wytworzone z utworów pyłowych wodnego pochodzenia, zalegające średnio głęboko (50 - 100 cm) na piaskach, żwirach lub wapieniach, o kwaśnym odczynie w wierzchnich warstwach, odpowiadające klasie IV gruntów ornych.

Gleby płowe wytworzone z lessów, niecałkowite, zalegające średnio głęboko (50 - 100 cm) na piaskach, żwirach lub wapieniach, o kwaśnym odczynie w wierzchnich warstwach, odpowiadające klasie III lub IV gruntów ornych.

Gleby płowe wytworzone z piasków gliniastych lekkich, całkowite lub niecałkowite, na piaskach słabo gliniastych, zalegających poniżej 100 cm, o kwaśnym odczynie w wierzchnich warstwach, odpowiadające klasie IV gruntów ornych.

Gleby płowe wytworzone z piasków gliniastych lekkich lub mocnych, względnie z glin lub pyłów, przewarstwionych piaskiem lub żwirem warstwami do 40 cm grubości, odpowiadające klasie III lub IV gruntów ornych.

Gleby płowe wytworzone z lessów, niecałkowite, erodowane, zalegające średnio głęboko na piaskach, żwirach lub wapieniach, z plamami żelazistymi w profilu glebowym, odpowiadające klasie III lub IV gruntów ornych.

Gleby płowe wytworzone z glin zwałowych, piasków gliniastych mocnych lub lekkich, na glinach, z silnie scementowaną warstwą różnej miąższości i przeważnie występującą na głębokości do 70 cm, odpowiadające klasie IV, rzadziej III, gruntów ornych.