LegalizeRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 2012 r. w sprawie podmiotów uprawnionych do przechowywania oraz zniszczenia w postępowaniu karnym przedmiotów i substancji stwarzających niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 232a § 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) podmioty uprawnione do przechowywania oraz zniszczenia przedmiotów i substancji stwarzających niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia, a w szczególności broni, amunicji, materiałów wybuchowych lub łatwopalnych lub materiałów radioaktywnych, substancji trujących, duszących lub parzących, środków odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów oraz prekursorów kategorii 1, zwanych dalej „przedmiotami i substancjami”, a także ich próbek;
2) szczegółowe warunki, sposób i miejsca przechowywania przedmiotów i substancji oraz ich próbek;
3) warunki i sposób zniszczenia przedmiotów i substancji oraz ich próbek.
§ 2.
Zniszczenie przedmiotów i substancji oraz ich próbek, przez poddanie ich procesom przekształceń biologicznych, fizycznych lub chemicznych, powinno powodować całkowitą i nieodwracalną utratę ich pierwotnych właściwości użytkowych oraz doprowadzić je do stanu niestwarzającego zagrożenia życia lub zdrowia, z zastrzeżeniem ust. 2.
W przypadku przedmiotów i substancji oraz ich podróbek, których nie można poddać procesom powodującym całkowitą i nieodwracalną utratę ich pierwotnych właściwości użytkowych, należy doprowadzić je do stanu niestwarzającego zagrożenia dla życia lub zdrowia.
§ 3.
Zatrzymane na potrzeby postępowania karnego przedmioty i substancje oraz ich próbki należy przechowywać w miejscach, o których mowa w § 5.
Osoby wykonujące czynności związane z transportem, przechowywaniem lub inne, podczas których następuje kontakt z przedmiotami i substancjami oraz ich próbkami, powinny być odpowiednio przeszkolone w zakresie zasad bezpieczeństwa.
Przedmioty i substancje oraz ich próbki przeznaczone do przechowywania pakuje się, jeśli to wynika z ich właściwości fizykochemicznych, oraz oznacza w sposób określony w przepisach regulujących postępowanie z tymi przedmiotami i substancjami oraz regulujących działalność podmiotów, o których mowa w § 4.
§ 4.
Podmiotami uprawnionymi do przechowywania przedmiotów i substancji oraz ich próbek są podmioty gwarantujące bezpieczne ich przechowywanie oraz dysponujące miejscami, o których mowa w § 5 ust. 1, w szczególności:
1) właściwe miejscowo komendy Policji;
2) jednostki organizacyjne Żandarmerii Wojskowej;
3) instytuty badawcze nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej:
Wojskowy Instytut Techniczny Uzbrojenia,
Wojskowy Instytut Techniki Inżynieryjnej;
4) Zakład Unieszkodliwiania Odpadów Promieniotwórczych;
5) przedsiębiorstwa prowadzące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji materiałów łatwopalnych, substancji trujących, duszących i parzących lub obrotu nimi, które posiadają zezwolenie na podstawie odrębnych przepisów;
6) przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, którzy posiadają zezwolenie na podstawie odrębnych przepisów.
§ 5.
Miejscami zapewniającymi bezpieczne przechowywanie przedmiotów i substancji oraz ich próbek mogą być wyłącznie miejsca uwzględniające właściwości danego przedmiotu i substancji oraz zapewniające prawidłowość ich zabezpieczenia na potrzeby postępowania karnego.
Miejscami, o których mowa w ust. 1, są:
1) w odniesieniu do broni i amunicji kalibru do 20 mm - magazyny jednostek organizacyjnych Żandarmerii Wojskowej, w sprawach przez nią prowadzonych, oraz magazyny właściwych miejscowo komend Policji;
2) w odniesieniu do amunicji kalibru powyżej 20 mm oraz materiałów wybuchowych - magazyny Wojskowego Instytutu Technicznego Uzbrojenia lub Wojskowego Instytutu Techniki Inżynieryjnej;
3) w odniesieniu do materiałów łatwopalnych, substancji trujących, duszących lub parzących - magazyny przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w zakresie ich wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji lub obrotu nimi oraz przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, którzy posiadają zezwolenia na podstawie odrębnych przepisów, lub magazyny instytutów badawczych nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej;
4) w odniesieniu do materiałów radioaktywnych - obiekty Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów Promieniotwórczych;
5) w odniesieniu do środków odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów i prekursorów kategorii 1 - magazyny jednostek organizacyjnych Żandarmerii Wojskowej, w sprawach przez nie prowadzonych, oraz magazyny właściwych miejscowo wojewódzkich komend Policji;
6) w odniesieniu do pozostałych przedmiotów i substancji oraz ich próbek - magazyny, składowiska lub inne miejsca spełniające warunki, o których mowa w ust. 1, będące w posiadaniu podmiotów, o których mowa w § 4.
§ 6.
Przekazania na przechowanie przedmiotów i substancji oraz ich próbek dokonuje przedstawiciel organu prowadzącego postępowanie karne.
Przekazania na przechowanie substancji radioaktywnych dokonuje się w uzgodnieniu z Dyrektorem Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów Promieniotwórczych.
W razie potrzeby, dla zapewnienia bezpiecznego i prawidłowego przekazania na przechowanie przedmiotów i substancji oraz ich próbek, przy czynności przekazania mogą uczestniczyć przedstawiciele innych organów lub instytucji wskazanych przez przedstawiciela organu prowadzącego postępowanie karne.
O dokonanym przekazaniu na przechowanie środków odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów lub prekursorów kategorii 1 powiadamia się wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego lub jego przedstawiciela, właściwego ze względu na miejsce prowadzenia postępowania karnego.
§ 7.
Z czynności przekazania na przechowanie przedmiotów lub substancji oraz ich próbek sporządza się protokół, który zawiera:
1) sygnaturę akt sprawy;
2) datę i miejsce sporządzenia protokołu;
3) informacje o rodzaju i ilości przedmiotów i substancji oraz ich próbek przekazanych na przechowanie;
4) oznaczenie organu, do którego dyspozycji pozostają przedmioty i substancje oraz ich próbki, a także - jeśli jest to możliwe - okresu ich przechowywania;
5) oznaczenie miejsca przechowywania;
6) imiona i nazwiska oraz funkcje osób przekazujących i przyjmujących przedmioty i substancje oraz ich próbki na przechowanie oraz innych osób obecnych przy tej czynności;
7) podpisy osób wymienionych w pkt 6.
Protokół sporządza się w dwóch egzemplarzach.
§ 8.
Organ prowadzący postępowanie karne może powierzyć zniszczenie przedmiotów i substancji oraz ich próbek podmiotom wyspecjalizowanym w ich niszczeniu, zapewniającym prawidłowy i sprawny przebieg czynności zniszczenia oraz spełniającym wymogi wynikające z odrębnych przepisów.
Organ prowadzący postępowanie karne, dokonując wyboru podmiotu, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę:
1) posiadanie przez podmiot urządzeń i technologii stosowanych w procesie niszczenia przedmiotów i substancji oraz ich próbek, zapewniających w szczególności nieodwracalną utratę pierwotnych właściwości użytkowych tych przedmiotów i substancji oraz ich próbek oraz doprowadzenie ich do stanu, który nie stwarza zagrożenia dla życia i zdrowia;
2) posiadanie przez podmiot zezwolenia właściwych organów na przeprowadzanie procesów niszczenia przedmiotów i substancji określonego rodzaju;
3) koszty zniszczenia przedmiotów i substancji oraz ich próbek.
Termin zniszczenia przedmiotów i substancji oraz ich próbek określa organ prowadzący postępowanie karne w danej sprawie, po uzgodnieniu z podmiotem mającym dokonać zniszczenia.
O terminie i miejscu zniszczenia środków odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów lub prekursorów kategorii 1 organ prowadzący postępowanie karne zawiadamia wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego.
Przy czynności niszczenia przedmiotów i substancji oraz ich próbek może uczestniczyć przedstawiciel organu prowadzącego postępowanie karne.
§ 9.
Z czynności zniszczenia przedmiotów i substancji oraz ich próbek podmiot dokonujący zniszczenia sporządza niezwłocznie protokół, w którym zamieszcza się:
1) oznaczenie orzeczenia sądu o zniszczeniu przedmiotów lub substancji oraz ich próbek, jeżeli zostało wydane;
2) datę i miejsce sporządzenia protokołu;
3) datę i miejsce dokonania zniszczenia;
4) informację o rodzaju i ilości zniszczonych przedmiotów lub substancji oraz ich próbek;
5) informację o sposobie dokonania zniszczenia;
6) opis odpadów i pozostałości pochodzących ze zniszczenia oraz wskazanie miejsca ich składowania;
7) imiona i nazwiska oraz funkcje osób dokonujących zniszczenia oraz obecnych przy tej czynności;
8) podpisy osób wymienionych w pkt 7.
Protokół sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których jeden przekazuje się organowi prowadzącemu postępowanie karne w sprawie.
§ 10.
Protokoły, o których mowa w § 7 i 9, dołącza się do akt postępowania karnego.
§ 11.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.