Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 stycznia 2012 r. w sprawie Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 43 § 19 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy zarządza się, co następuje:
Rozdział 1. Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) tryb udzielania pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz członkom ich rodzin;
2) tryb udzielania pomocy osobom pozbawionym wolności, zwalnianym z zakładów karnych i aresztów śledczych oraz członkom ich rodzin;
3) warunki i tryb udzielania dotacji z Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, zwanego dalej „Funduszem”, jednostkom niezaliczanym do sektora finansów publicznych i niedziałającym w celu osiągnięcia zysku, w tym stowarzyszeniom, fundacjom, organizacjom i instytucjom, kościołom i innym związkom wyznaniowym;
4) szczegółowe zadania, na które przeznaczane są środki Funduszu;
5) sposób wykorzystywania i rozliczania środków Funduszu, w tym wzór i terminy składania przez podmioty kwartalnych informacji;
6) szczegółowe zasady gospodarki finansowej Funduszu.
§ 2.
Przyznanie dotacji celowych podmiotom, o których mowa w § 1 pkt 3, odbywa się w formie otwartego konkursu ofert.
Ogłoszenie otwartego konkursu ofert powinno zawierać informacje o:
1) rodzaju zadania spośród wskazanych w art. 43 § 8 pkt 1, 3 i 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy, zwanej dalej „ustawą”;
2) wysokości dotacji celowej przeznaczonej na realizację tego zadania;
3) sposobie przyznawania dotacji celowej;
4) terminach i warunkach realizacji zadania;
5) terminie składania ofert;
6) terminie, trybie i kryteriach stosowanych przy dokonywaniu wyboru oferty.
§ 3.
Oferta objęta konkursem ofert powinna określać:
1) sposób realizacji zadania;
2) termin i miejsce realizacji zadania;
3) wysokość wnioskowanej dotacji celowej;
4) informację o wcześniejszej działalności podmiotu składającego ofertę w zakresie, którego zadanie dotyczy;
5) informacje o posiadanych zasobach rzeczowych oraz stanie kadrowym i jego kompetencjach, zapewniających wykonanie zadania, a także wysokości środków finansowych uzyskanych na realizację zadania z innych źródeł.
§ 4.
Oferty składa się pisemnie, na adres dysponenta Funduszu lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej, przy zachowaniu warunków stosowania podpisu elektronicznego.
§ 5.
Minister Sprawiedliwości, zwany dalej „dysponentem Funduszu”, przy rozpatrywaniu ofert ocenia:
1) możliwość realizacji zadania przez podmiot składający ofertę;
2) przedstawioną kalkulację kosztów realizacji zadania;
3) poziom współfinansowania zadania z innych źródeł.
§ 6.
Po rozpoznaniu ofert dysponent Funduszu niezwłocznie opracowuje wykaz podmiotów, na rzecz których zostały przyznane dotacje celowe.
§ 7.
Dysponent Funduszu w terminie do dnia 30 kwietnia każdego roku opracowuje informację o sposobie wykorzystania środków finansowych Funduszu w roku poprzednim, ze szczególnym uwzględnieniem wysokości dotacji przekazanych organizacjom pozarządowym i innym podmiotom sektora pozarządowego.
§ 8.
Ogłoszenie, o którym mowa w § 2 ust. 2, wykaz, o którym mowa w § 6, oraz informacja, o której mowa w § 7, zamieszczane są w Biuletynie Informacji Publicznej.
§ 9.
Dysponent Funduszu, przyznając dotacje celowe podmiotom, o których mowa w § 1 pkt 3, zawiera z nimi umowę.
§ 10.
Przyznane dotacje celowe mogą być przeznaczone wyłącznie na cele wskazane w § 11 i 14.
Rozdział 2. Udzielanie pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz członkom ich rodzin
§ 11.
Środki Funduszu, pochodzące ze źródeł, o których mowa w art. 43 § 7 pkt 1, 4 i 5 ustawy, przeznacza się na udzielanie pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz członkom ich rodzin świadczonej przez podmioty, o których mowa w § 1 pkt 3, poprzez:
1) organizowanie i finansowanie pomocy prawnej;
2) pokrywanie kosztów związanych z psychoterapią lub pomocą psychologiczną;
3) pokrywanie kosztów świadczeń zdrowotnych, wyrobów medycznych, w tym przedmiotów ortopedycznych oraz środków pomocy uprawnionym nieobjętym obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, a także świadczeń nieznajdujących się w wykazach świadczeń gwarantowanych określonych na podstawie art. 31d ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych , jeżeli jest to niezbędne w procesie leczniczym doznanego uszczerbku na zdrowiu wynikającego z przestępstwa lub jego następstw;
4) pokrywanie kosztów związanych z edukacją ogólnokształcącą i zawodową, także na zasadach indywidualnego kształcenia, odpowiednio do wieku i potrzeb edukacyjnych osób uprawnionych;
5) pokrywanie kosztów czasowego zakwaterowania lub udzielania schronienia;
6) finansowanie okresowych dopłat do bieżących zobowiązań czynszowych za lokal mieszkalny, do którego osoba uprawniona posiada tytuł prawny, a lokal mieszkalny nie jest użytkowany przez inne osoby;
7) dostosowanie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego do potrzeb osoby pokrzywdzonej przestępstwem w przypadku, gdy utrata sprawności nastąpiła w wyniku przestępstwa;
8) finansowanie przejazdów środkami komunikacji publicznej lub pokrywanie kosztów transportu związanych z uzyskiwaniem świadczeń i regulowaniem spraw wymienionych w pkt 1-7;
9) pokrywanie kosztów żywności lub bonów żywnościowych.
§ 12.
Środki Funduszu, pochodzące ze źródeł, o których mowa w § 11, w łącznej wysokości nieprzekraczającej 20% sumy tych środków, mogą być przeznaczone na realizację zadań dysponenta i podległych mu jednostek wymiaru sprawiedliwości w zakresie pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz członkom ich rodzin, takich jak:
1) organizowanie oraz przeprowadzanie akcji informacyjnych dotyczących praw osób pokrzywdzonych przestępstwem;
2) organizowanie i zlecanie badań naukowych dotyczących sytuacji oraz potrzeb osób pokrzywdzonych przestępstwem;
3) finansowanie przygotowania, druku oraz kolportażu publikacji i wydawnictw związanych z prawami osób pokrzywdzonych przestępstwem;
4) realizacja zadań służących tworzeniu sieci pomocy ofiarom przestępstw;
5) organizowanie konferencji, seminariów i spotkań poświęconych prawom, sytuacji oraz potrzebom osób pokrzywdzonych przestępstwem;
6) zlecanie organizacji szkoleń w zakresie praw, sytuacji oraz potrzeb osób pokrzywdzonych przestępstwem, w tym w szczególności osób bezpośrednio odpowiedzialnych za udzielanie pomocy pokrzywdzonym przestępstwem.
§ 13.
Pomoc pokrzywdzonym przestępstwem oraz członkom ich rodzin może być udzielona na ich wniosek zgłoszony do podmiotu, o którym mowa w art. 43 § 8 pkt 1 ustawy, lub z własnej inicjatywy tego podmiotu.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać dane wnioskodawcy w zakresie niezbędnym do udzielenia pomocy, dokumenty potwierdzające okoliczności wskazane we wniosku oraz uzasadnienie, a także jego oświadczenie o wyrażeniu zgody na przetwarzanie jego danych osobowych w zakresie niezbędnym do rozpatrzenia wniosku i udzielenia pomocy.
Rozdział 3. Udzielanie pomocy osobom pozbawionym wolności, zwalnianym z zakładów karnych i aresztów śledczych oraz członkom ich rodzin
§ 14.
Środki Funduszu, pochodzące ze źródeł, o których mowa w art. 43 § 7 pkt 2-5 ustawy, przeznacza się na udzielanie pomocy osobom pozbawionym wolności, zwalnianym z zakładów karnych i aresztów śledczych oraz członkom ich rodzin poprzez:
1) pokrywanie kosztów czasowego zakwaterowania lub udzielanie schronienia w ośrodku dla bezdomnych;
2) okresową dopłatę do bieżących zobowiązań czynszowych za lokal mieszkalny, do którego osoba ubiegająca się o pomoc ma tytuł prawny, a lokal mieszkalny nie jest użytkowany przez inne osoby;
3) organizowanie i finansowanie poradnictwa prawnego, promocji zatrudnienia i aktywizacji zawodowej;
4) organizowanie i finansowanie szkoleń i kursów podnoszących kwalifikacje zawodowe oraz pokrywanie kosztów egzaminów potwierdzających kwalifikacje zawodowe;
5) organizowanie i finansowanie programów podnoszących kompetencje społeczne, mających na celu przeciwdziałanie czynnikom kryminogennym, a zwłaszcza agresji i przemocy, w tym przemocy w rodzinie, oraz problemom uzależnień;
6) zakup materiałów, narzędzi, wyposażenia oraz urządzeń, a także odzieży i obuwia ochronnego niezbędnych do realizacji programów, o których mowa w pkt 5, oraz szkoleń i kursów podnoszących kwalifikacje zawodowe, a także wykonywania pracy nieodpłatnej;
7) pokrywanie kosztów związanych ze specjalistycznym leczeniem lub rehabilitacją leczniczą oraz uzyskiwaniem orzeczeń o niepełnosprawności lub niezdolności do pracy;
8) pokrywanie kosztów transportu specjalnego, zgodnie ze wskazaniami lekarskimi, lub przejazdów do miejsca pobytu, nauki, terapii, pracy, zwłaszcza wykonywanej nieodpłatnie;
9) pokrywanie kosztów związanych z uzyskaniem dowodu osobistego oraz innych dokumentów niezbędnych do uzyskania pomocy;
10) pokrywanie kosztów badań specjalistycznych wymaganych przy kwalifikowaniu do udziału w programach, o których mowa w pkt 5, szkoleniach i kursach podnoszących kwalifikacje zawodowe oraz pracy wykonywanej nieodpłatnie;
11) pokrywanie kosztów grupowego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków osób zakwalifikowanych do udziału w szkoleniach i kursach podnoszących kwalifikacje zawodowe, programach wymienionych w pkt 5 oraz pracy nieodpłatnej;
12) promowanie i wspieranie inicjatyw i przedsięwzięć służących skutecznej readaptacji skazanych, działań o charakterze edukacyjnym i informacyjnym, organizowanie i prowadzenie szkoleń, organizowanie i zlecanie badań naukowych dotyczących sytuacji osób skazanych;
13) pokrywanie kosztów związanych z organizacją i udzielaniem pomocy rzeczowej w formie:
żywności lub bonów żywnościowych,
odzieży, bielizny, obuwia, środków czystości i higieny osobistej,
biletów komunikacji publicznej,
leków, środków opatrunkowych i sanitarnych,
wyrobów medycznych, w tym przedmiotów ortopedycznych oraz środków pomocniczych,
pomocy naukowych, dydaktycznych, książek i materiałów biurowych,
niezbędnych przedmiotów wyposażenia domowego lub innych przedmiotów użytku osobistego wspomagających funkcjonowanie społeczne w miejscu zamieszkania lub pobytu, zwłaszcza osobom niepełnosprawnym,
materiałów, narzędzi i wyposażenia niezbędnego do uczestnictwa w szkoleniu zawodowym, wykonywania wyuczonego zawodu albo prowadzenia na własny rachunek działalności gospodarczej;
14) w szczególnie uzasadnionych wypadkach udzielanie świadczeń pieniężnych na cel wskazany przez organ udzielający pomocy.
§ 15.
Pomocy udziela się na wniosek lub z urzędu.
Z wnioskiem o udzielenie pomocy na cele, o których mowa w § 14, może wystąpić osoba uprawniona do jej uzyskania, a także prokurator, obrońca lub pełnomocnik oraz przedstawiciel skazanego, ustanowiony na podstawie art. 42 § 1 ustawy. Wniosek powinien zawierać uzasadnienie odnoszące się do wskazanego zakresu i celu pomocy.
Do wniosku załącza się dokumenty potwierdzające okoliczności wskazane we wniosku. Osoby zwolnione z zakładów karnych lub aresztów śledczych przedstawiają także dokument zwolnienia.
W razie potrzeby, w szczególności gdy wniosek nie zawiera dostatecznego uzasadnienia lub nie odpowiada warunkom określonym w ust. 3, żąda się uzupełnienia wniosku lub dokumentacji. Do czasu uzupełnienia wniosku lub dokumentacji nie podlega on rozpoznaniu.
Osoby pozbawione wolności i zwalniane z zakładów karnych i aresztów śledczych składają wniosek do właściwego dyrektora jednostki penitencjarnej, zaś osoby zwolnione z zakładów karnych i aresztów śledczych i członkowie ich rodzin oraz rodziny osób pozbawionych wolności - do zawodowego kuratora sądowego.
§ 16.
Świadczeń w ramach pomocy udziela się przez okres niezbędny dla zrealizowania celów tej pomocy.
Osobom zwalnianym z zakładów karnych i aresztów śledczych, a także ich rodzinom, pomocy udziela się do czasu otrzymania pomocy na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej , nie dłużej jednak niż przez 3 miesiące od dnia zwolnienia, chyba że konieczność przedłużenia tego okresu do 6 miesięcy wynika ze szczególnych okoliczności, takich jak choroba lub czasowa niezdolność do pracy.
Rodzinom osób pozbawionych wolności pomocy udziela się do czasu otrzymania pomocy na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, nie dłużej jednak niż przez 3 miesiące od dnia osadzenia członka rodziny w zakładzie karnym lub areszcie śledczym, chyba że konieczność przedłużenia tego okresu do 6 miesięcy wynika ze szczególnych okoliczności, takich jak choroba lub czasowa niezdolność do pracy.
Jeżeli pomoc przekazywana jest w transzach, warunkiem uzyskania kolejnej transzy jest potwierdzenie przez osobę otrzymującą pomoc z Funduszu, poprzez złożenie oświadczenia, faktu nieotrzymania pomocy na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.
Pomocy ze środków Funduszu udziela się w trakcie odbywania kary odpowiednio do zdiagnozowanych potrzeb związanych z przygotowaniem do readaptacji społecznej skazanego. Formę pomocy, czas trwania świadczenia oraz warunki jej stosowania na rzecz skazanego ustala się w indywidualnym programie oddziaływania lub programie wolnościowym realizowanym w okresie, o którym mowa w art. 164 § 1 i 2 ustawy. Ustalone świadczenia mogą być stosowane na rzecz uprawnionego skazanego w formie indywidualnej lub grupowej.
Rozdział 4. Szczegółowe zasady gospodarki finansowej Funduszu
§ 17.
Fundusz prowadzi wyodrębniony rachunek bankowy, którym dysponuje dysponent Funduszu.
Obsługę finansowo-księgową Funduszu prowadzi urząd obsługujący dysponenta Funduszu.
§ 18.
Podstawą gospodarki finansowej Funduszu jest roczny plan finansowy, zwany dalej „planem”, sporządzany przez dysponenta Funduszu na każdy rok budżetowy w trybie przepisów wydanych na podstawie art. 138 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych .
Plan obejmuje:
1) stan środków pieniężnych, należności i zobowiązań Funduszu na początek roku budżetowego;
2) przychody Funduszu według źródeł ich pochodzenia określone w art. 43 § 7 ustawy;
3) koszty realizacji zadań Funduszu, w tym: koszty wynagrodzeń i składek naliczanych od wynagrodzeń, zaliczki na koszty egzekucji, o których mowa w art. 43 § 6 ustawy, oraz prowizje i opłaty związane z prowadzeniem rachunku;
4) zadania określone w art. 43 § 8 ustawy, finansowane ze środków Funduszu;
5) stan środków pieniężnych, należności i zobowiązań Funduszu na koniec roku budżetowego.
Dysponent Funduszu zapewnia zgodność projektu planu z projektem ustawy budżetowej. Do czasu zatwierdzenia planu podstawą gospodarki finansowej Funduszu jest projekt planu.
Plan zatwierdza dysponent Funduszu w terminie 21 dni od dnia ogłoszenia ustawy budżetowej.
Plan Funduszu sporządza się z uwzględnieniem wyodrębnienia pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz pomocy postpenitencjarnej.
§ 19.
Środki zgromadzone na rachunku Funduszu pochodzące z nawiązek i świadczeń pieniężnych sądy rejonowe przekazują do sądów okręgowych w terminie do 10 dnia każdego miesiąca za poprzedni miesiąc, sądy okręgowe przekazują do sądów apelacyjnych w terminie do 15 dnia każdego miesiąca za poprzedni miesiąc, a sądy apelacyjne przekazują do dysponenta Funduszu w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za poprzedni miesiąc.
§ 20.
Dysponent Funduszu sporządza sprawozdanie z wykonania planu Funduszu, w terminach i na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, z uwzględnieniem ust. 2-7.
W jednostkach organizacyjnych sądów powszechnych i Służby Więziennej realizujących zadania Funduszu sporządza się kwartalne pomocnicze sprawozdania z wykonania planu Funduszu, zgodnie z wzorem kwartalnego sprawozdania z wykonania planu finansowego państwowego funduszu celowego określonym w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, oznaczone w prawym górnym rogu napisem „do użytku wewnętrznego”, które przekazywane są dysponentowi wyższego stopnia. W sprawozdaniu nie podlegają wypełnieniu kolumny w zakresie planu.
⋯
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.