Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 stycznia 2012 r. w sprawie Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej

Typ Rozporządzenie
Ogłoszono 2012-01-03
Status expired
Wydawca MIN. SPRAWIEDLIWOŚCI
Źródło Dziennik Ustaw
Historia nowelizacji JSON API

Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 43 § 19 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy zarządza się, co następuje:

Rozdział 1. Przepisy ogólne

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) tryb udzielania pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz członkom ich rodzin;

2) tryb udzielania pomocy osobom pozbawionym wolności, zwalnianym z zakładów karnych i aresztów śledczych oraz członkom ich rodzin;

3) warunki i tryb udzielania dotacji z Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, zwanego dalej „Funduszem”, jednostkom niezaliczanym do sektora finansów publicznych i niedziałającym w celu osiągnięcia zysku, w tym stowarzyszeniom, fundacjom, organizacjom i instytucjom, kościołom i innym związkom wyznaniowym;

4) szczegółowe zadania, na które przeznaczane są środki Funduszu;

5) sposób wykorzystywania i rozliczania środków Funduszu, w tym wzór i terminy składania przez podmioty kwartalnych informacji;

6) szczegółowe zasady gospodarki finansowej Funduszu.

§ 2.
1.

Przyznanie dotacji celowych podmiotom, o których mowa w § 1 pkt 3, odbywa się w formie otwartego konkursu ofert.

2.

Ogłoszenie otwartego konkursu ofert powinno zawierać informacje o:

1) rodzaju zadania spośród wskazanych w art. 43 § 8 pkt 1, 3 i 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy, zwanej dalej „ustawą”;

2) wysokości dotacji celowej przeznaczonej na realizację tego zadania;

3) sposobie przyznawania dotacji celowej;

4) terminach i warunkach realizacji zadania;

5) terminie składania ofert;

6) terminie, trybie i kryteriach stosowanych przy dokonywaniu wyboru oferty.

§ 3.

Oferta objęta konkursem ofert powinna określać:

1) sposób realizacji zadania;

2) termin i miejsce realizacji zadania;

3) wysokość wnioskowanej dotacji celowej;

4) informację o wcześniejszej działalności podmiotu składającego ofertę w zakresie, którego zadanie dotyczy;

5) informacje o posiadanych zasobach rzeczowych oraz stanie kadrowym i jego kompetencjach, zapewniających wykonanie zadania, a także wysokości środków finansowych uzyskanych na realizację zadania z innych źródeł.

§ 4.

Oferty składa się pisemnie, na adres dysponenta Funduszu lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej, przy zachowaniu warunków stosowania podpisu elektronicznego.

§ 5.

Minister Sprawiedliwości, zwany dalej „dysponentem Funduszu”, przy rozpatrywaniu ofert ocenia:

1) możliwość realizacji zadania przez podmiot składający ofertę;

2) przedstawioną kalkulację kosztów realizacji zadania;

3) poziom współfinansowania zadania z innych źródeł.

§ 6.

Po rozpoznaniu ofert dysponent Funduszu niezwłocznie opracowuje wykaz podmiotów, na rzecz których zostały przyznane dotacje celowe.

§ 7.

Dysponent Funduszu w terminie do dnia 30 kwietnia każdego roku opracowuje informację o sposobie wykorzystania środków finansowych Funduszu w roku poprzednim, ze szczególnym uwzględnieniem wysokości dotacji przekazanych organizacjom pozarządowym i innym podmiotom sektora pozarządowego.

§ 8.

Ogłoszenie, o którym mowa w § 2 ust. 2, wykaz, o którym mowa w § 6, oraz informacja, o której mowa w § 7, zamieszczane są w Biuletynie Informacji Publicznej.

§ 9.

Dysponent Funduszu, przyznając dotacje celowe podmiotom, o których mowa w § 1 pkt 3, zawiera z nimi umowę.

§ 10.

Przyznane dotacje celowe mogą być przeznaczone wyłącznie na cele wskazane w § 11 i 14.

Rozdział 2. Udzielanie pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz członkom ich rodzin

§ 11.

Środki Funduszu, pochodzące ze źródeł, o których mowa w art. 43 § 7 pkt 1, 4 i 5 ustawy, przeznacza się na udzielanie pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz członkom ich rodzin świadczonej przez podmioty, o których mowa w § 1 pkt 3, poprzez:

1) organizowanie i finansowanie pomocy prawnej;

2) pokrywanie kosztów związanych z psychoterapią lub pomocą psychologiczną;

3) pokrywanie kosztów świadczeń zdrowotnych, wyrobów medycznych, w tym przedmiotów ortopedycznych oraz środków pomocy uprawnionym nieobjętym obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, a także świadczeń nieznajdujących się w wykazach świadczeń gwarantowanych określonych na podstawie art. 31d ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych , jeżeli jest to niezbędne w procesie leczniczym doznanego uszczerbku na zdrowiu wynikającego z przestępstwa lub jego następstw;

4) pokrywanie kosztów związanych z edukacją ogólnokształcącą i zawodową, także na zasadach indywidualnego kształcenia, odpowiednio do wieku i potrzeb edukacyjnych osób uprawnionych;

5) pokrywanie kosztów czasowego zakwaterowania lub udzielania schronienia;

6) finansowanie okresowych dopłat do bieżących zobowiązań czynszowych za lokal mieszkalny, do którego osoba uprawniona posiada tytuł prawny, a lokal mieszkalny nie jest użytkowany przez inne osoby;

7) dostosowanie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego do potrzeb osoby pokrzywdzonej przestępstwem w przypadku, gdy utrata sprawności nastąpiła w wyniku przestępstwa;

8) finansowanie przejazdów środkami komunikacji publicznej lub pokrywanie kosztów transportu związanych z uzyskiwaniem świadczeń i regulowaniem spraw wymienionych w pkt 1-7;

9) pokrywanie kosztów żywności lub bonów żywnościowych.

§ 12.

Środki Funduszu, pochodzące ze źródeł, o których mowa w § 11, w łącznej wysokości nieprzekraczającej 20% sumy tych środków, mogą być przeznaczone na realizację zadań dysponenta i podległych mu jednostek wymiaru sprawiedliwości w zakresie pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz członkom ich rodzin, takich jak:

1) organizowanie oraz przeprowadzanie akcji informacyjnych dotyczących praw osób pokrzywdzonych przestępstwem;

2) organizowanie i zlecanie badań naukowych dotyczących sytuacji oraz potrzeb osób pokrzywdzonych przestępstwem;

3) finansowanie przygotowania, druku oraz kolportażu publikacji i wydawnictw związanych z prawami osób pokrzywdzonych przestępstwem;

4) realizacja zadań służących tworzeniu sieci pomocy ofiarom przestępstw;

5) organizowanie konferencji, seminariów i spotkań poświęconych prawom, sytuacji oraz potrzebom osób pokrzywdzonych przestępstwem;

6) zlecanie organizacji szkoleń w zakresie praw, sytuacji oraz potrzeb osób pokrzywdzonych przestępstwem, w tym w szczególności osób bezpośrednio odpowiedzialnych za udzielanie pomocy pokrzywdzonym przestępstwem.

§ 13.
1.

Pomoc pokrzywdzonym przestępstwem oraz członkom ich rodzin może być udzielona na ich wniosek zgłoszony do podmiotu, o którym mowa w art. 43 § 8 pkt 1 ustawy, lub z własnej inicjatywy tego podmiotu.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać dane wnioskodawcy w zakresie niezbędnym do udzielenia pomocy, dokumenty potwierdzające okoliczności wskazane we wniosku oraz uzasadnienie, a także jego oświadczenie o wyrażeniu zgody na przetwarzanie jego danych osobowych w zakresie niezbędnym do rozpatrzenia wniosku i udzielenia pomocy.

Rozdział 3. Udzielanie pomocy osobom pozbawionym wolności, zwalnianym z zakładów karnych i aresztów śledczych oraz członkom ich rodzin

§ 14.

Środki Funduszu, pochodzące ze źródeł, o których mowa w art. 43 § 7 pkt 2-5 ustawy, przeznacza się na udzielanie pomocy osobom pozbawionym wolności, zwalnianym z zakładów karnych i aresztów śledczych oraz członkom ich rodzin poprzez:

1) pokrywanie kosztów czasowego zakwaterowania lub udzielanie schronienia w ośrodku dla bezdomnych;

2) okresową dopłatę do bieżących zobowiązań czynszowych za lokal mieszkalny, do którego osoba ubiegająca się o pomoc ma tytuł prawny, a lokal mieszkalny nie jest użytkowany przez inne osoby;

3) organizowanie i finansowanie poradnictwa prawnego, promocji zatrudnienia i aktywizacji zawodowej;

4) organizowanie i finansowanie szkoleń i kursów podnoszących kwalifikacje zawodowe oraz pokrywanie kosztów egzaminów potwierdzających kwalifikacje zawodowe;

5) organizowanie i finansowanie programów podnoszących kompetencje społeczne, mających na celu przeciwdziałanie czynnikom kryminogennym, a zwłaszcza agresji i przemocy, w tym przemocy w rodzinie, oraz problemom uzależnień;

6) zakup materiałów, narzędzi, wyposażenia oraz urządzeń, a także odzieży i obuwia ochronnego niezbędnych do realizacji programów, o których mowa w pkt 5, oraz szkoleń i kursów podnoszących kwalifikacje zawodowe, a także wykonywania pracy nieodpłatnej;

7) pokrywanie kosztów związanych ze specjalistycznym leczeniem lub rehabilitacją leczniczą oraz uzyskiwaniem orzeczeń o niepełnosprawności lub niezdolności do pracy;

8) pokrywanie kosztów transportu specjalnego, zgodnie ze wskazaniami lekarskimi, lub przejazdów do miejsca pobytu, nauki, terapii, pracy, zwłaszcza wykonywanej nieodpłatnie;

9) pokrywanie kosztów związanych z uzyskaniem dowodu osobistego oraz innych dokumentów niezbędnych do uzyskania pomocy;

10) pokrywanie kosztów badań specjalistycznych wymaganych przy kwalifikowaniu do udziału w programach, o których mowa w pkt 5, szkoleniach i kursach podnoszących kwalifikacje zawodowe oraz pracy wykonywanej nieodpłatnie;

11) pokrywanie kosztów grupowego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków osób zakwalifikowanych do udziału w szkoleniach i kursach podnoszących kwalifikacje zawodowe, programach wymienionych w pkt 5 oraz pracy nieodpłatnej;

12) promowanie i wspieranie inicjatyw i przedsięwzięć służących skutecznej readaptacji skazanych, działań o charakterze edukacyjnym i informacyjnym, organizowanie i prowadzenie szkoleń, organizowanie i zlecanie badań naukowych dotyczących sytuacji osób skazanych;

13) pokrywanie kosztów związanych z organizacją i udzielaniem pomocy rzeczowej w formie:

a)

żywności lub bonów żywnościowych,

b)

odzieży, bielizny, obuwia, środków czystości i higieny osobistej,

c)

biletów komunikacji publicznej,

d)

leków, środków opatrunkowych i sanitarnych,

e)

wyrobów medycznych, w tym przedmiotów ortopedycznych oraz środków pomocniczych,

f)

pomocy naukowych, dydaktycznych, książek i materiałów biurowych,

g)

niezbędnych przedmiotów wyposażenia domowego lub innych przedmiotów użytku osobistego wspomagających funkcjonowanie społeczne w miejscu zamieszkania lub pobytu, zwłaszcza osobom niepełnosprawnym,

h)

materiałów, narzędzi i wyposażenia niezbędnego do uczestnictwa w szkoleniu zawodowym, wykonywania wyuczonego zawodu albo prowadzenia na własny rachunek działalności gospodarczej;

14) w szczególnie uzasadnionych wypadkach udzielanie świadczeń pieniężnych na cel wskazany przez organ udzielający pomocy.

§ 15.
1.

Pomocy udziela się na wniosek lub z urzędu.

2.

Z wnioskiem o udzielenie pomocy na cele, o których mowa w § 14, może wystąpić osoba uprawniona do jej uzyskania, a także prokurator, obrońca lub pełnomocnik oraz przedstawiciel skazanego, ustanowiony na podstawie art. 42 § 1 ustawy. Wniosek powinien zawierać uzasadnienie odnoszące się do wskazanego zakresu i celu pomocy.

3.

Do wniosku załącza się dokumenty potwierdzające okoliczności wskazane we wniosku. Osoby zwolnione z zakładów karnych lub aresztów śledczych przedstawiają także dokument zwolnienia.

4.

W razie potrzeby, w szczególności gdy wniosek nie zawiera dostatecznego uzasadnienia lub nie odpowiada warunkom określonym w ust. 3, żąda się uzupełnienia wniosku lub dokumentacji. Do czasu uzupełnienia wniosku lub dokumentacji nie podlega on rozpoznaniu.

5.

Osoby pozbawione wolności i zwalniane z zakładów karnych i aresztów śledczych składają wniosek do właściwego dyrektora jednostki penitencjarnej, zaś osoby zwolnione z zakładów karnych i aresztów śledczych i członkowie ich rodzin oraz rodziny osób pozbawionych wolności - do zawodowego kuratora sądowego.

§ 16.
1.

Świadczeń w ramach pomocy udziela się przez okres niezbędny dla zrealizowania celów tej pomocy.

2.

Osobom zwalnianym z zakładów karnych i aresztów śledczych, a także ich rodzinom, pomocy udziela się do czasu otrzymania pomocy na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej , nie dłużej jednak niż przez 3 miesiące od dnia zwolnienia, chyba że konieczność przedłużenia tego okresu do 6 miesięcy wynika ze szczególnych okoliczności, takich jak choroba lub czasowa niezdolność do pracy.

3.

Rodzinom osób pozbawionych wolności pomocy udziela się do czasu otrzymania pomocy na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, nie dłużej jednak niż przez 3 miesiące od dnia osadzenia członka rodziny w zakładzie karnym lub areszcie śledczym, chyba że konieczność przedłużenia tego okresu do 6 miesięcy wynika ze szczególnych okoliczności, takich jak choroba lub czasowa niezdolność do pracy.

4.

Jeżeli pomoc przekazywana jest w transzach, warunkiem uzyskania kolejnej transzy jest potwierdzenie przez osobę otrzymującą pomoc z Funduszu, poprzez złożenie oświadczenia, faktu nieotrzymania pomocy na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.

5.

Pomocy ze środków Funduszu udziela się w trakcie odbywania kary odpowiednio do zdiagnozowanych potrzeb związanych z przygotowaniem do readaptacji społecznej skazanego. Formę pomocy, czas trwania świadczenia oraz warunki jej stosowania na rzecz skazanego ustala się w indywidualnym programie oddziaływania lub programie wolnościowym realizowanym w okresie, o którym mowa w art. 164 § 1 i 2 ustawy. Ustalone świadczenia mogą być stosowane na rzecz uprawnionego skazanego w formie indywidualnej lub grupowej.

Rozdział 4. Szczegółowe zasady gospodarki finansowej Funduszu

§ 17.
1.

Fundusz prowadzi wyodrębniony rachunek bankowy, którym dysponuje dysponent Funduszu.

2.

Obsługę finansowo-księgową Funduszu prowadzi urząd obsługujący dysponenta Funduszu.

§ 18.
1.

Podstawą gospodarki finansowej Funduszu jest roczny plan finansowy, zwany dalej „planem”, sporządzany przez dysponenta Funduszu na każdy rok budżetowy w trybie przepisów wydanych na podstawie art. 138 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych .

2.

Plan obejmuje:

1) stan środków pieniężnych, należności i zobowiązań Funduszu na początek roku budżetowego;

2) przychody Funduszu według źródeł ich pochodzenia określone w art. 43 § 7 ustawy;

3) koszty realizacji zadań Funduszu, w tym: koszty wynagrodzeń i składek naliczanych od wynagrodzeń, zaliczki na koszty egzekucji, o których mowa w art. 43 § 6 ustawy, oraz prowizje i opłaty związane z prowadzeniem rachunku;

4) zadania określone w art. 43 § 8 ustawy, finansowane ze środków Funduszu;

5) stan środków pieniężnych, należności i zobowiązań Funduszu na koniec roku budżetowego.

3.

Dysponent Funduszu zapewnia zgodność projektu planu z projektem ustawy budżetowej. Do czasu zatwierdzenia planu podstawą gospodarki finansowej Funduszu jest projekt planu.

4.

Plan zatwierdza dysponent Funduszu w terminie 21 dni od dnia ogłoszenia ustawy budżetowej.

5.

Plan Funduszu sporządza się z uwzględnieniem wyodrębnienia pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz pomocy postpenitencjarnej.

§ 19.

Środki zgromadzone na rachunku Funduszu pochodzące z nawiązek i świadczeń pieniężnych sądy rejonowe przekazują do sądów okręgowych w terminie do 10 dnia każdego miesiąca za poprzedni miesiąc, sądy okręgowe przekazują do sądów apelacyjnych w terminie do 15 dnia każdego miesiąca za poprzedni miesiąc, a sądy apelacyjne przekazują do dysponenta Funduszu w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za poprzedni miesiąc.

§ 20.
1.

Dysponent Funduszu sporządza sprawozdanie z wykonania planu Funduszu, w terminach i na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, z uwzględnieniem ust. 2-7.

2.

W jednostkach organizacyjnych sądów powszechnych i Służby Więziennej realizujących zadania Funduszu sporządza się kwartalne pomocnicze sprawozdania z wykonania planu Funduszu, zgodnie z wzorem kwartalnego sprawozdania z wykonania planu finansowego państwowego funduszu celowego określonym w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, oznaczone w prawym górnym rogu napisem „do użytku wewnętrznego”, które przekazywane są dysponentowi wyższego stopnia. W sprawozdaniu nie podlegają wypełnieniu kolumny w zakresie planu.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.