LegalizeRozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 2012 r. w sprawie warunków bezpieczeństwa i higieny służby oraz zakresu stosowania przepisów działu dziesiątego Kodeksu pracy w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 56 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa warunki bezpieczeństwa i higieny służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym oraz zakres, w jakim do tych warunków mają zastosowanie przepisy działu dziesiątego Kodeksu pracy.
§ 2.
Za stan bezpieczeństwa i higieny służby w jednostce organizacyjnej Centralnego Biura Antykorupcyjnego, zwanej dalej „jednostką”, odpowiada kierownik tej jednostki.
§ 3.
Kierownik jednostki jest obowiązany zapewnić ochronę życia i zdrowia podległego mu funkcjonariusza Centralnego Biura Antykorupcyjnego, zwanego dalej „funkcjonariuszem”, przez zagwarantowanie bezpiecznych i higienicznych warunków służby, przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki. W szczególności kierownik jednostki ma obowiązek:
1) znać szczególne właściwości lub warunki służby występujące na stanowiskach służbowych w jednostce, określone w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 20 ust. 4b ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin , zwane dalej „szczególnymi właściwościami lub warunkami służby”, oraz znać zasady bezpieczeństwa i higieny służby obowiązujące na tych stanowiskach;
2) organizować służbę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki jej pełnienia;
3) sprawować nadzór nad przestrzeganiem przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny służby w jednostce, wydawać polecenia w celu usunięcia stwierdzonych uchybień oraz kontrolować ich wykonanie;
4) zapewnić wykonanie zaleceń wydanych przez służbę bezpieczeństwa i higieny służby oraz inne uprawnione podmioty.
Obowiązek zagwarantowania funkcjonariuszowi bezpiecznych i higienicznych warunków służby kierownik jednostki realizuje w szczególności przez:
1) podejmowanie działań niezbędnych do właściwego utrzymania budynków, pomieszczeń i stanowisk służby, pojazdów, maszyn, innych urządzeń technicznych oraz instalacji;
2) zapewnienie właściwego na danym stanowisku służbowym uzbrojenia, wyposażenia i innego niezbędnego sprzętu;
3) odpowiednie zabezpieczenie maszyn i innych urządzeń technicznych we właściwe osłony oraz przydzielenie narzędzi i wyposażenia gwarantującego bezpieczne wykonywanie czynności służbowych;
4) zapewnienie odpowiednich urządzeń higieniczno-sanitarnych oraz dostarczenie funkcjonariuszowi niezbędnych środków higieny osobistej;
5) zaopatrzenie funkcjonariusza w niezbędne do wykonywania czynności służbowych środki ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze;
6) podejmowanie przedsięwzięć zabezpieczających funkcjonariusza przed działaniem czynników niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia, w szczególności przed urazami, działaniem czynników fizycznych, biologicznych, substancji toksycznych, chemicznych, rakotwórczych, mutagennych, promieniowaniem jonizującym, jak również zmniejszających uciążliwości służby;
7) zapoznanie funkcjonariusza ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby występującymi na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku, a także z obowiązującymi na nim zasadami i przepisami bezpieczeństwa i higieny służby.
§ 4.
W zakresie profilaktycznej ochrony zdrowia kierownik jednostki ma obowiązek:
1) podejmować działania w celu systematycznego przeprowadzania badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w jednostce;
2) zapewnić i umożliwić stosowanie środków zapobiegających schorzeniom i chorobom związanym ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, a w szczególności utrzymywać w stanie stałej sprawności urządzenia niezbędne do przeciwdziałania czynnikom powodującym te schorzenia i choroby;
3) podejmować działania w celu zapewnienia terminowej realizacji badań lekarskich funkcjonariuszy.
§ 5.
W przypadku stwierdzenia przez lekarza medycyny pracy u funkcjonariusza objawów choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby lub innego schorzenia związanego z warunkami służby, kierownik jednostki ma obowiązek:
1) zbadać w porozumieniu z właściwym organem Państwowej Inspekcji Sanitarnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji przyczyny, charakter i rozmiary zagrożenia powodującego chorobę lub schorzenie;
2) przystąpić niezwłocznie do usunięcia czynników powodujących powstanie choroby lub schorzenia;
3) skierować funkcjonariusza do komisji lekarskiej, o której mowa w przepisach w sprawie orzekania o inwalidztwie funkcjonariuszy oraz emerytów i rencistów Centralnego Biura Antykorupcyjnego.
Jeżeli uzasadniają to wyniki badań lekarskich, funkcjonariusza przenosi się na podstawie orzeczenia lekarskiego, w terminie i na czas określony w orzeczeniu lekarskim, do wykonywania zadań na stanowisku, na którym nie występują czynniki, które wywołały daną chorobę lub schorzenie.
§ 6.
W razie zaistnienia wypadku, podczas lub w związku z wykonywaniem przez funkcjonariusza obowiązków służbowych, kierownik jednostki ma obowiązek podjąć, w granicach dostępnych środków, niezbędne działania eliminujące lub ograniczające zagrożenie, zapewnić udzielenie pierwszej pomocy osobom poszkodowanym, a także niezwłocznie ustalić przyczyny i okoliczności wypadku.
Kierownik jednostki ma obowiązek systematycznie analizować przyczyny wypadków zaistniałych w jednostce i na podstawie wyników tych analiz stosować właściwe środki zapobiegawcze.
W jednostce właściwej w sprawach bezpieczeństwa i higieny służby prowadzi się rejestr wypadków zaistniałych podczas lub w związku z wykonywaniem przez funkcjonariusza obowiązków służbowych.
§ 7.
Programy szkolenia, kształcenia i doskonalenia zawodowego funkcjonariuszy powinny obejmować zagadnienia bezpieczeństwa i higieny służby.
§ 8.
Warunkiem dopuszczenia funkcjonariusza do służby na stanowisku służbowym, na którym występują szczególne właściwości lub warunki służby, jest:
1) orzeczenie przez właściwą komisję lekarską zdolności do pełnienia służby o charakterze wymaganym na tym stanowisku służbowym;
2) brak przeciwwskazań zdrowotnych do pełnienia służby o charakterze wymaganym na tym stanowisku służbowym, poświadczone zaświadczeniem wydanym przez uprawnionego lekarza medycyny pracy;
3) odbycie przeszkolenia w zakresie zasad i przepisów bezpieczeństwa i higieny służby obowiązujących na tym stanowisku służbowym.
Odbycie przeszkolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, funkcjonariusz potwierdza na piśmie.
§ 9.
Funkcjonariusz wykonuje czynności służbowe w ramach posiadanych kwalifikacji i możliwości technicznych, ze szczególnym uwzględnieniem posiadanego uzbrojenia, wyposażenia oraz innego niezbędnego sprzętu.
§ 10.
Funkcjonariusz wykonujący czynności biurowe powinien wykonywać je w obiektach budowlanych i pomieszczeniach, spełniających wymagania i normy bezpieczeństwa i higieny pracy przewidziane dla obiektów budowlanych i pomieszczeń, odpowiednich do rodzaju wykonywanych czynności i liczby funkcjonariuszy.
§ 11.
Funkcjonariusz pełniący służbę na stanowisku, na którym występują szczególne właściwości lub warunki służby, związane z działaniem siły fizycznej maszyn i urządzeń, substancji toksycznych, wysokich lub niskich temperatur, prądu elektrycznego, mikrofal, hałasu i wibracji oraz promieniowania jonizującego, ma obowiązek stosować środki i metody zabezpieczające przed tym działaniem, w szczególności środki ochrony indywidualnej.
§ 12.
Podczas prowadzenia szkolenia strzeleckiego, z użyciem materiałów wybuchowych, zapalających i dymotwórczych, szkolenia w zakresie stosowania środków przymusu bezpośredniego i technik samoobrony, szkolenia wspinaczkowego, nurkowego, spadochronowego, doskonalącego technikę jazdy oraz zajęć wychowania fizycznego, jego organizator ma obowiązek zapewnić:
1) fachową obsługę uzbrojenia, wyposażenia oraz innego sprzętu;
2) bezpieczną realizację poszczególnych elementów ćwiczeń;
3) sprzęt ratunkowy i przeciwpożarowy;
4) zabezpieczenie medyczne;
5) zabezpieczenie terenu ćwiczeń przed dostępem osób postronnych.
§ 13.
Przed przystąpieniem do szkolenia organizator oraz instruktor mają obowiązek sprawdzić miejsce prowadzenia ćwiczenia, uzbrojenie, wyposażenie lub inny sprzęt używany do ćwiczeń oraz poinformować ćwiczących o mogących wystąpić zagrożeniach.
Podczas szkolenia każde ćwiczenie powinno być prowadzone pod nadzorem instruktorów posiadających stosowne uprawnienia i przez taką ich liczbę, która pozwala na sprawowanie bezpośredniego nadzoru nad ćwiczącymi.
Ćwiczenia o większym stopniu trudności i skomplikowania należy wprowadzać do szkolenia, stosując zasadę stopniowania trudności.
§ 14.
Organizator szkolenia i instruktor mają obowiązek:
1) odsunąć od ćwiczeń funkcjonariusza naruszającego postanowienia regulaminów, instrukcji, przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny służby lub nieprzestrzegającego poleceń i wskazówek instruktora, a także funkcjonariusza zgłaszającego zły stan zdrowia;
2) przerwać ćwiczenie w razie stwierdzenia braku niezbędnych warunków bezpieczeństwa lub nieprawidłowego wykonywania ćwiczenia, nadmiernej brawury oraz nieprzestrzegania lub lekceważenia przepisów bezpieczeństwa i higieny służby przez funkcjonariusza.
§ 15.
Funkcjonariusz uczestniczący w szkoleniu ma obowiązek niezwłocznie zgłosić instruktorowi lub organizatorowi szkolenia odniesione kontuzje, urazy i obrażenia.
§ 16.
Przy wykonywaniu czynności dochodzeniowo-śledczych i operacyjno-rozpoznawczych, a także zadań w zakresie ochrony, o których mowa w art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, podczas których może zaistnieć zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, kierownik jednostki ma obowiązek:
1) opracować szczegółowy plan działania podległych funkcjonariuszy;
2) rozpoznać zagrożenia, informować podwładnych funkcjonariuszy o ich występowaniu oraz wydawać polecenia dotyczące właściwego zabezpieczenia ludzi przed ich następstwami;
3) zapewnić odpowiednie uzbrojenie, wyposażenie oraz inny niezbędny sprzęt;
4) ustalić sygnały i środki alarmowe oraz zapewnić możliwość udzielenia wsparcia i pomocy;
5) zapewnić zabezpieczenie medyczne;
6) kontrolować i nadzorować pracę podległych funkcjonariuszy;
7) w razie zaistnienia wypadku lub nagłego bezpośredniego zagrożenia życia natychmiast przystąpić do ratowania poszkodowanych lub zagrożonych;
8) zapewnić odpowiednio częstą wymianę funkcjonariuszy, możliwość ogrzania się, niezbędne posiłki i napoje oraz odpowiedni sprzęt i wyposażenie, jeżeli wykonywanie tych czynności ma charakter długotrwały i odbywa się w niskich lub wysokich temperaturach albo w obecności czynników szkodliwych dla zdrowia.
§ 17.
Funkcjonariusz ma obowiązek przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny służby, obowiązujących na zajmowanym stanowisku służbowym, a w szczególności:
1) znać przepisy i zasady posługiwania się przydzielonym uzbrojeniem, wyposażeniem i innym sprzętem oraz dbać o ich należyty stan;
2) wykonywać zalecenia wydane przez służbę bezpieczeństwa i higieny służby oraz inne uprawnione organy.
§ 18.
Warunkiem dopuszczenia funkcjonariusza do wykonywania czynności służbowych po trwającej dłużej niż 30 dni niezdolności do służby spowodowanej chorobą jest poddanie się przez tego funkcjonariusza kontrolnym badaniom lekarskim i uzyskanie zaświadczenia potwierdzającego zdolność do pełnienia służby na dotychczasowym stanowisku służby.
§ 19.
W czasie wykonywania czynności służbowych, w okolicznościach uzasadnionych stanem wyższej konieczności, funkcjonariusz może odstąpić od zasad bezpieczeństwa i higieny służby, z zachowaniem wszelkich dostępnych w danych warunkach zabezpieczeń, jeżeli w jego ocenie dokonanej w miejscu i czasie wykonywania czynności służbowej istnieje prawdopodobieństwo uratowania życia ludzkiego lub odwrócenia zagrożenia godzącego w bezpieczeństwo państwa, w szczególności gdy:
1) z powodu braku specjalistycznego uzbrojenia, wyposażenia lub innego sprzętu zachodzi konieczność zastosowania środka zastępczego;
2) fizyczne warunki i umiejętności funkcjonariusza mogą zastąpić brak możliwości użycia właściwego uzbrojenia, wyposażenia lub innego sprzętu;
3) funkcjonariusz podejmie wykonanie określonej czynności dobrowolnie.
§ 20.
W zakresie nieuregulowanym rozporządzeniem stosuje się odpowiednio:
1) przepisy art. 207 § 1, § 2 pkt 3-5, § 2^1^, art. 207^1^, art. 208, art. 209^1^ § 1-3, art. 211-227, art. 232-237 i art. 237^3^- 237^11a^ działu dziesiątego ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy oraz wydane na ich podstawie przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy;
2) przepisy art. 229 § 2 zdanie pierwsze, § 3-6 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, a także przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 229 § 8 tej ustawy określające zakres i częstotliwość badań okresowych;
3) przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy wydane na podstawie art. 237^15^ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, jeżeli funkcjonariusz w czasie wykonywania czynności służbowych wykonuje prace, których te przepisy dotyczą.
Przepisy art. 209^2^, 209^3^ i 210 § 1-2^1^ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio, w zakresie, w jakim nie będzie to stanowić zagrożenia dla prawidłowej realizacji przez funkcjonariusza zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1 i art. 30 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym.
§ 21.
Traci moc rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 listopada 2006 r. w sprawie warunków bezpieczeństwa i higieny służby oraz zakresu stosowania przepisów działu dziesiątego Kodeksu pracy w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym .
§ 22.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.