Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przeprowadzania egzaminu radcowskiego

Typ Rozporządzenie
Ogłoszono 2013-12-17
Status Obowiązujący
Wydawca MIN. SPRAWIEDLIWOŚCI
Źródło Dziennik Ustaw
artykuły 21
Historia nowelizacji JSON API

Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 36^1^ ust. 16 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych zarządza się, co następuje:

Rozdział 1. Przepisy ogólne

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) tryb i termin zgłaszania kandydatów na członków komisji egzaminacyjnej do przeprowadzenia egzaminu radcowskiego, zwanej dalej „komisją egzaminacyjną”, oraz powoływania i odwoływania członków komisji egzaminacyjnej;

2) rodzaj dokumentów, o których mowa w art. 36^2^ ust. 4 pkt 3 i 5-9 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych, zwanej dalej „ustawą”;

3) wysokość oraz tryb wypłacania wynagrodzenia przewodniczącego i członków komisji egzaminacyjnej;

4) szczegółowy tryb i sposób przeprowadzania egzaminu radcowskiego, w szczególności:

a)

sposób działania komisji egzaminacyjnej,

b)

czas trwania poszczególnych części egzaminu radcowskiego,

c)

sposób zorganizowania obsługi administracyjnej i technicznej komisji egzaminacyjnej przez okręgowe izby radców prawnych, w tym przekazywania środków, sprawowania nadzoru nad ich wydatkowaniem i rozliczania wydatków związanych z tą obsługą.

Rozdział 2. Tryb i termin zgłaszania kandydatów na członków komisji egzaminacyjnej, powoływania i odwoływania członków komisji egzaminacyjnej oraz wysokość ich wynagrodzenia

§ 2.
1.

Minister Sprawiedliwości powołuje członków komisji egzaminacyjnej nie później niż 2 miesiące przed terminem egzaminu radcowskiego.

2.

Krajowa Rada Radców Prawnych do każdej komisji egzaminacyjnej powoływanej przez Ministra Sprawiedliwości wskazuje czterech radców prawnych jako egzaminatorów w terminie 14 dni od otrzymania informacji, w której Minister Sprawiedliwości występuje o wskazanie kandydatów, jednak nie później niż 7 dni przed upływem terminu powołania członków komisji egzaminacyjnej, o którym mowa w ust. 1.

3.

Wskazując osoby, o których mowa w ust. 2, Krajowa Rada Radców Prawnych określa jednocześnie, z których dziedzin prawa objętych egzaminem radcowskim osoby te są specjalistami, oraz dołącza formularz, którego wzór stanowi załącznik do rozporządzenia.

§ 3.

Minister Sprawiedliwości:

1) odwołuje członka komisji egzaminacyjnej w przypadku, o którym mowa w art. 33^6^ ust. 2 ustawy,

2) może odwołać członka komisji egzaminacyjnej w przypadku, o którym mowa w art. 33^6^ ust. 3 ustawy

  • niezwłocznie po uzyskaniu informacji o zaistnieniu przesłanek wskazanych w tych przepisach, o czym zawiadamia Krajową Radę Radców Prawnych i przewodniczącego właściwej komisji egzaminacyjnej.
§ 4.
1.

Przewodniczący komisji egzaminacyjnej niebędący pracownikiem administracji rządowej z tytułu każdorazowego przeprowadzenia egzaminu radcowskiego otrzymuje wynagrodzenie w łącznej wysokości:

1) przeciętnego wynagrodzenia ogłaszanego na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych za drugi kwartał roku poprzedniego, zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”, wypłacanego jednorazowo w miesiącu rozpoczęcia egzaminu radcowskiego;

2) 3% przeciętnego wynagrodzenia za każdego zdającego, nie mniejszej niż jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia i nie większej niż czterokrotność przeciętnego wynagrodzenia.

2.

W przypadku gdy wniosek o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego na obszarze właściwości komisji egzaminacyjnej złoży mniej niż 50 osób, wysokość wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wynosi 60% przeciętnego wynagrodzenia.

3.

Członek komisji egzaminacyjnej niebędący pracownikiem administracji rządowej, który został wskazany przez Ministra Sprawiedliwości na zastępcę przewodniczącego komisji egzaminacyjnej, z tytułu każdorazowego przeprowadzenia egzaminu radcowskiego otrzymuje wynagrodzenie w łącznej wysokości:

1) 50% wynagrodzenia przysługującego przewodniczącemu komisji egzaminacyjnej, obliczonego na zasadach określonych w ust. 1 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 2, wypłacanego jednorazowo w miesiącu rozpoczęcia egzaminu radcowskiego;

2) 3% przeciętnego wynagrodzenia za każdego zdającego, nie mniejszej niż jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia i nie większej niż czterokrotność przeciętnego wynagrodzenia.

4.

W przypadku gdy wniosek o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego na obszarze właściwości komisji egzaminacyjnej złoży mniej niż 50 osób, wysokość wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, wynosi 30% przeciętnego wynagrodzenia.

5.

Członkowie komisji egzaminacyjnej niebędący pracownikami administracji rządowej z tytułu każdorazowego przeprowadzenia egzaminu radcowskiego otrzymują wynagrodzenie w wysokości 3% przeciętnego wynagrodzenia za każdego zdającego, nie mniejszej niż jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia i nie większej niż czterokrotność przeciętnego wynagrodzenia.

6.

Jeżeli przeciętne wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest niższe od przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonego za drugi kwartał roku poprzedniego, przyjmuje się podstawę ustalenia wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1-5, w dotychczasowej wysokości.

7.

Wynagrodzenia, o których mowa w ust. 1-5, wypłaca się po przeprowadzeniu egzaminu radcowskiego, na pisemny wniosek przewodniczącego komisji egzaminacyjnej lub jego zastępcy dołączony do protokołu przebiegu egzaminu radcowskiego.

Rozdział 3. Dokumenty składane w przypadku przystępowania do egzaminu radcowskiego bez obowiązku odbycia aplikacji radcowskiej

§ 5.
1.

Dokumentem, o którym mowa w art. 36^2^ ust. 4 pkt 3 ustawy, jest:

1) uchwała rady jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 4 pkt 4 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki , o nadaniu stopnia naukowego doktora nauk prawnych;

2) dokument stwierdzający nadanie stopnia naukowego doktora nauk prawnych za granicą oraz jego uwierzytelnione tłumaczenie na język polski - w przypadku uzyskania za granicą stopnia naukowego doktora nauk prawnych, o którym mowa w art. 24 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki;

3) dokument stwierdzający nadanie stopnia naukowego doktora nauk prawnych za granicą uznanego za równoważny z odpowiednim polskim stopniem naukowym na podstawie umowy międzynarodowej, a w przypadku jej braku - w drodze nostryfikacji, oraz uwierzytelnione tłumaczenie tego dokumentu na język polski.

2.

Dokumentem, o którym mowa w art. 36^2^ ust. 4 pkt 5 ustawy, jest świadectwo pracy lub zaświadczenie o zatrudnieniu, stwierdzające co najmniej 4-letni okres:

1) zatrudnienia na stanowisku referendarza sądowego, starszego referendarza sądowego, asystenta sędziego lub asystenta prokuratora;

2) zatrudnienia w Sądzie Najwyższym, Trybunale Konstytucyjnym lub międzynarodowym organie sądowym i wykonywania zadań odpowiadających czynnościom asystenta sędziego.

3.

Dokumentami, o których mowa w art. 36^2^ ust. 4 pkt 6 ustawy, są świadectwo pracy lub zaświadczenie o zatrudnieniu albo umowy cywilnoprawne, stwierdzające co najmniej 4-letni okres wykonywania wymagających wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związanych ze świadczeniem pomocy prawnej przez radcę prawnego lub adwokata w kancelarii radcy prawnego, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, lub w kancelarii adwokackiej, zespole adwokackim, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, o których mowa w art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze , wraz z oświadczeniem, że osoba przystępująca do egzaminu radcowskiego nie zalega z opłacaniem podatków, lub oświadczeniem, że uzyskała przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie lub rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu.

4.

Dokumentem, o którym mowa w art. 36^2^ ust. 4 pkt 7 ustawy, jest świadectwo pracy lub zaświadczenie o zatrudnieniu, stwierdzające co najmniej 4-letni okres zatrudnienia w urzędach organów władzy publicznej i wykonywania wymagających wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związanych ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz tych urzędów.

5.

Jeżeli z dokumentów, o których mowa w ust. 4, nie wynika rodzaj wykonywanych czynności, należy dołączyć zaświadczenie pracodawcy o zakresie obowiązków lub opis stanowiska.

6.

Dokumentem, o którym mowa w art. 36^2^ ust. 4 pkt 7a ustawy, jest zaświadczenie o ukończeniu aplikacji legislacyjnej oraz świadectwo pracy lub zaświadczenie o zatrudnieniu stwierdzające co najmniej 4-letni okres zatrudnienia w urzędach organów władzy publicznej lub w państwowych jednostkach organizacyjnych i wykonywania wymagających wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związanych z tworzeniem projektów ustaw, rozporządzeń lub aktów prawa miejscowego.

7.

Dokumentem, o którym mowa w art. 36^2^ ust. 4 pkt 8 ustawy, jest uchwała, dyplom ukończenia aplikacji lub zaświadczenie, stwierdzające pozytywny wynik egzaminu sędziowskiego, prokuratorskiego, notarialnego lub komorniczego.

8.

Dokumentem, o którym mowa w art. 36^2^ ust. 4 pkt 9 ustawy, jest zaświadczenie o zatrudnieniu na stanowisku radcy lub starszego radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

Rozdział 4. Tryb i sposób przeprowadzania egzaminu radcowskiego

§ 6.
1.

Przewodniczący komisji egzaminacyjnej lub jego zastępca wyznacza miejsce przeprowadzenia egzaminu radcowskiego oraz godziny rejestracji osób przystępujących do egzaminu radcowskiego, zwanych dalej „zdającymi”.

2.

Przewodniczący komisji egzaminacyjnej lub jego zastępca podczas egzaminu radcowskiego może wydawać zarządzenia o charakterze porządkowym lub organizacyjnym.

§ 7.
1.

Egzamin radcowski przeprowadza się w wydzielonej sali w warunkach zapewniających zdającym samodzielną pracę.

2.

Przed rozpoczęciem każdej części egzaminu radcowskiego, przed wejściem na salę, zdający okazuje dokument ze zdjęciem potwierdzający jego tożsamość.

§ 8.
1.

Każda część egzaminu radcowskiego rozpoczyna się w dniu i o godzinie wyznaczonych przez Ministra Sprawiedliwości.

2.

Z chwilą rozpoczęcia każdej części egzaminu radcowskiego następuje otwarcie przesyłki zawierającej zadania dla zdających oraz zadania i opisy istotnych zagadnień przeznaczone dla przewodniczącego komisji egzaminacyjnej lub jego zastępcy.

3.

Przed otwarciem każdej przesyłki przewodniczący komisji egzaminacyjnej lub jego zastępca sprawdza, czy przesyłka nie została uszkodzona w sposób umożliwiający dostęp do zadań i opisów istotnych zagadnień.

4.

Otwarcie każdej przesyłki, o której mowa w ust. 2, następuje w obecności zdających, z wyjątkiem otwarcia kopert zawierających opisy istotnych zagadnień przeznaczone dla przewodniczącego komisji egzaminacyjnej lub jego zastępcy, które następuje po zakończeniu każdej części egzaminu radcowskiego i opuszczeniu sali przez wszystkich zdających.

5.

Po otwarciu przesyłki, o której mowa w ust. 2, w pierwszym dniu egzaminu radcowskiego przewodniczący komisji egzaminacyjnej lub jego zastępca informuje zdających o:

1) sposobie przeprowadzenia egzaminu radcowskiego;

2) przepisach porządkowych obowiązujących w trakcie przeprowadzania egzaminu radcowskiego;

3) zasadach związanych z rozwiązywaniem zadań przy użyciu własnego sprzętu komputerowego;

4) terminie i miejscu przeprowadzenia kolejnych części egzaminu radcowskiego;

5) zasadach dokonywania oceny rozwiązań zadań z egzaminu radcowskiego;

6) sposobie ogłoszenia wyników egzaminu radcowskiego.

6.

Zadania przeznaczone dla przewodniczącego komisji egzaminacyjnej lub jego zastępcy otwiera się w trakcie egzaminu radcowskiego jedynie w uzasadnionych przypadkach.

7.

Z czynności, o których mowa w ust. 4 i 6, sporządza się protokoły, które podpisują wszyscy członkowie komisji egzaminacyjnej obecni podczas danej części egzaminu radcowskiego.

§ 9.
1.

Egzamin radcowski trwa cztery dni.

2.

W pierwszym dniu egzaminu radcowskiego zdający rozwiązuje zadanie z pierwszej części egzaminu radcowskiego z zakresu prawa karnego, w drugim dniu egzaminu radcowskiego - zadanie z drugiej części egzaminu radcowskiego z zakresu prawa cywilnego lub rodzinnego, natomiast w trzecim dniu egzaminu radcowskiego - zadanie z trzeciej części egzaminu radcowskiego z zakresu prawa gospodarczego. Czas na rozwiązanie każdego z tych zadań wynosi 360 minut, liczonych od chwili wskazanej przez przewodniczącego komisji egzaminacyjnej lub jego zastępcę. W czwartym dniu egzaminu radcowskiego zdający rozwiązuje zadanie z czwartej części egzaminu radcowskiego z zakresu prawa administracyjnego oraz zadanie z piątej części egzaminu radcowskiego z zakresu zasad wykonywania zawodu lub zasad etyki. Czas na rozwiązanie tych zadań wynosi łącznie 480 minut, liczonych od chwili wskazanej przez przewodniczącego komisji egzaminacyjnej lub jego zastępcę.

3.

Czas trwania każdej części egzaminu radcowskiego zostaje wydłużony o połowę w stosunku do czasu wskazanego w ust. 2 w przypadku zdającego będącego osobą niepełnosprawną, który wraz z wnioskiem o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego złoży:

1) kopię orzeczenia potwierdzającego niepełnosprawność w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w okresie przeprowadzania egzaminu;

2) zaświadczenie lekarskie stwierdzające wynikające z niepełnosprawności trudności w wykonywaniu w toku egzaminu radcowskiego czynności technicznych, takich jak:

a)

odczytywanie tekstu,

b)

zapisywanie rozwiązań zadań odręcznie lub przy użyciu sprzętu komputerowego,

c)

obsługa sprzętu komputerowego

  • wystawione przez lekarza specjalistę właściwego ze względu na charakter niepełnosprawności;

3) oświadczenie o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych, o których mowa w pkt 1 i 2.

4.

W przypadku spełnienia warunków, o których mowa w ust. 3, przewodniczący komisji egzaminacyjnej wraz z zawiadomieniem, o którym mowa w art. 33^3^ ust. 9 ustawy, przekazuje zdającemu informację o wydłużeniu czasu trwania każdej części egzaminu radcowskiego. O wydłużeniu tym przewodniczący komisji egzaminacyjnej informuje również Ministra Sprawiedliwości.

§ 10.
1.

Zadania z egzaminu radcowskiego są rozwiązywane odręcznie lub przy użyciu własnego sprzętu komputerowego.

2.

Nie później niż 30 dni przed terminem egzaminu radcowskiego przewodniczący komisji egzaminacyjnej lub jego zastępca informuje zdających o wymogach technicznych dotyczących przygotowania i przeprowadzenia egzaminu radcowskiego przy użyciu własnego sprzętu komputerowego oraz o sposobie użycia tego sprzętu przy rozwiązywaniu zadań z egzaminu radcowskiego, uniemożliwiającego przekaz lub odbiór informacji, przez zamieszczenie ogłoszenia na stronach internetowych poszczególnych okręgowych izb radców prawnych lub pisemnie.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.