Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 czerwca 2013 r. w sprawie celi zabezpieczającej i izby izolacyjnej
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 28 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) warunki, jakim powinna odpowiadać cela zabezpieczająca oraz izba izolacyjna, w tym ich budowę i wyposażenie, minimalną powierzchnię pomieszczeń cel i izb oraz warunki lokalizacji tych pomieszczeń;
2) okres przechowywania, sposób archiwizowania lub brakowania dokumentacji dotyczącej osób umieszczonych w celi zabezpieczającej oraz izbie izolacyjnej, a także formy tej dokumentacji;
3) warunki oraz organizację umieszczania osób w celi zabezpieczającej oraz izbie izolacyjnej.
§ 2.
Cela zabezpieczająca jest pomieszczeniem wentylowanym, oświetlonym i ogrzewanym, znajdującym się na terenie zakładu karnego lub aresztu śledczego.
Cela zabezpieczająca powinna być urządzona w sposób uniemożliwiający dokonanie osobie w niej umieszczonej samouszkodzenia.
Cela zabezpieczająca składa się z:
1) pomieszczenia dźwiękochłonnego o powierzchni nie mniejszej niż 4 m^2^;
2) przedsionka.
Pomieszczenie dźwiękochłonne jest objęte monitorowaniem przez wewnętrzny system urządzeń rejestrujących.
Pomieszczenie dźwiękochłonne jest wyposażone w bezpieczną instalację przyzywową oraz sprzęt służący do monitorowania i oświetlenia, zabezpieczony przed dostępem osoby umieszczonej w celi zabezpieczającej.
Wejście do pomieszczenia dźwiękochłonnego jest zabezpieczone drzwiami typu więziennego z wizjerem oraz izolacją dźwiękową.
Przedsionek jest wyposażony w trwale mocowane: stół, taboret, umywalkę i toaletę.
§ 3.
Cela zabezpieczająca powinna znajdować się, w miarę możliwości, w pobliżu miejsca pełnienia służby funkcjonariusza dokonującego kontroli zachowania osoby umieszczonej w celi zabezpieczającej.
§ 4.
Przed umieszczeniem w celi zabezpieczającej osobę pozbawioną wolności poddaje się kontroli osobistej w celu odebrania tej osobie przedmiotów, które mogłyby być niebezpieczne dla życia lub zdrowia tej osoby lub innych osób.
Do utrzymania higieny i spożycia posiłków osoba umieszczana w celi zabezpieczającej, na czas wykonania tych czynności, otrzymuje niezbędne przedmioty osobistego użytku.
Osoba umieszczana w celi zabezpieczającej, na czas pobytu w tej celi, otrzymuje niezbędną odzież i bieliznę oraz pantofle, będące własnością zakładu karnego lub aresztu śledczego, a na czas określony w porządku wewnętrznym na sen - materac, koc, poduszkę i prześcieradło.
Osobie umieszczanej w celi zabezpieczającej należy zapewnić korzystanie z posiłków oraz możliwość zaspokajania potrzeb fizjologicznych.
§ 5.
Dokumentację dotyczącą umieszczenia osoby pozbawionej wolności i jej pobytu w celi zabezpieczającej stanowią notatka oraz nośnik zawierający zapis z urządzeń rejestrujących.
Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, stanowi materiał archiwalny w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach , zwanej dalej „ustawą”, i jest przechowywana w archiwach zakładowych jednostek organizacyjnych Służby Więziennej do czasu przekazania jej do archiwów państwowych, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy. Okres przechowywania, sposób archiwizowania lub brakowania dokumentacji dotyczącej osób umieszczonych w celi zabezpieczającej określają przepisy wydane na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy.
§ 6.
Izba izolacyjna jest pomieszczeniem wentylowanym, ogrzewanym i oświetlonym, o powierzchni co najmniej 4 m^2^, znajdującym się na terenie zakładu poprawczego lub schroniska dla nieletnich.
Izba izolacyjna jest wyposażona w trwale przymocowane do podłogi: stół, krzesło i łóżko.
Izba izolacyjna powinna być urządzona w sposób uniemożliwiający dokonanie przez nieletniego samouszkodzenia.
Izba izolacyjna jest objęta monitorowaniem przez wewnętrzny system urządzeń rejestrujących.
Sprzęt służący do monitorowania i oświetlenia izby izolacyjnej jest zabezpieczony przed dostępem nieletniego umieszczonego w tej izbie.
§ 7.
Izba izolacyjna powinna znajdować się, w miarę możliwości, w pobliżu miejsca pełnienia służby przez pracownika dokonującego kontroli zachowania nieletniego umieszczonego w izbie izolacyjnej.
§ 8.
W izbie izolacyjnej nieletnich umieszcza się pojedynczo.
§ 9.
Przed umieszczeniem w izbie izolacyjnej należy nieletniemu odebrać przedmioty, które mogą być niebezpieczne dla życia lub zdrowia nieletniego lub innych osób, w szczególności przedmioty o ostrych krawędziach, okulary, pas, szelki, sznurowadła i zapałki.
Do utrzymania higieny i spożycia posiłków nieletni, na czas wykonania tych czynności, otrzymuje niezbędne przedmioty osobistego użytku.
Nieletniemu umieszczonemu w izbie izolacyjnej należy zapewnić korzystanie z posiłków oraz możliwość zaspokajania potrzeb fizjologicznych.
§ 10.
Dokumentację dotyczącą umieszczenia nieletniego oraz jego pobytu w izbie izolacyjnej stanowią notatka oraz nośnik zawierający zapis z urządzeń rejestrujących, które dołącza się do akt osobowych nieletniego.
Dokumentację, o której mowa w ust. 1, stanowiącą materiały archiwalne w rozumieniu art. 1 ustawy, przechowuje się w zakładzie poprawczym lub schronisku dla nieletnich do czasu przekazania jej do archiwów państwowych, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Dokumentację, o której mowa w ust. 1, niestanowiącą materiału archiwalnego, zwaną dalej „dokumentacją niearchiwalną”, przechowuje się w archiwum zakładu poprawczego lub schroniska dla nieletnich przez okres przechowywania określony w jednolitym rzeczowym wykazie akt.
§ 11.
Dokumentacja niearchiwalna, po upływie okresu jej przechowywania określonego w jednolitym rzeczowym wykazie akt, podlega brakowaniu.
Brakowanie dokumentacji niearchiwalnej polega na ocenie jej przydatności do celów praktycznych, wydzieleniu dokumentacji nieprzydatnej i przekazaniu jej do zniszczenia.
Brakowania dokumentacji niearchiwalnej dokonuje się nie wcześniej niż po dniu 1 stycznia roku następującego po roku, w którym upływa okres jej przechowywania.
Wybrakowanie dokumentacji niearchiwalnej odnotowuje się we właściwych urządzeniach ewidencyjnych.
Dokumenty dotyczące wybrakowania dokumentacji niearchiwalnej są przechowywane odrębnie i stanowią materiał archiwalny.
§ 12.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 czerwca 2013 r.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.