Protokół o zrównoważonej turystyce do Ramowej Konwencji o ochronie i zrównoważonym rozwoju Karpat

Treść protokołu

Przekład

STRONY NINIEJSZEGO PROTOKOŁU

ZGODNIEze swoimi zadaniami wynikającymi z Ramowej Konwencji o ochronie i zrównoważonym rozwoju Karpat, sporządzonej w Kijowie dnia 22 maja 2003 r., zwanej dalej „Konwencją Karpacką” polegającymi na prowadzeniu wszechstronnej polityki oraz współpracy na rzecz ochrony i zrównoważonego rozwoju Karpat;

ZGODNIEze swoimi zobowiązaniami wynikającymi z art. 9 Konwencji Karpackiej;

ZGODNIEze swoimi zobowiązaniami wynikającymi z Protokołu o ochronie i zrównoważonym użytkowaniu różnorodności biologicznej i krajobrazowej do Konwencji Karpackiej;

BIORĄC POD UWAGĘ,że wszystkie strony Protokołu są stronami Konwencji o różnorodności biologicznej (Rio de Janeiro, 1992), zwanej dalej „KRB”, oraz MAJĄC W PAMIĘCI porozumienie o współpracy pomiędzy Konwencją o różnorodności biologicznej oraz Konwencją Alpejską i Konwencją Karpacką, podpisane w dniu 29 maja 2008 r. w Bonn, a także decyzję nr 11 Drugiej Konferencji Stron Konwencji Karpackiej, zalecającą intensyfikację wysiłków na rzecz realizacji programu prac KRB dotyczącego różnorodności biologicznej obszarów górskich;

MAJĄC W PAMIĘCIdecyzję nr VII/14 Siódmej Konferencji Stron Konwencji o różnorodności biologicznej, która przyjęła Wytyczne w sprawie różnorodności biologicznej i rozwoju turystyki oraz wezwała rządy do uwzględnienia tych Wytycznych w tworzeniu lub ocenie ich strategii i planów rozwoju turystyki;

BIORĄC POD UWAGĘinne stosowne konwencje i porozumienia, a w szczególności Europejską Konwencję Krajobrazową (Florencja, 2000), Konwencję o ochronie światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego (Paryż, 1972), Konwencję o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym (Espoo, 1991) oraz Konwencję o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (Aarhus, 1998);

UZNAJĄCznaczenie regionów górskich, co zostało zapisane w Rozdziale 13 (Zrównoważony rozwój terenów górskich) Deklaracji w sprawie środowiska i rozwoju („Agenda 21”, Rio de Janeiro, 1992);

MAJĄC W PAMIĘCIProgram dalszego wdrażania Deklaracji w sprawie środowiska i rozwoju („Agenda 21”, Rio de Janeiro, 1992), Plan Działań Światowego Szczytu w sprawie Zrównoważonego Rozwoju, a także DOCENIAJĄC wysiłki i osiągnięcia Komisji do spraw zrównoważonego rozwoju, dokonane we współpracy ze Światową Organizacją Turystyki (UNWTO), mające na celu promowanie zrównoważonej turystyki;

UWAŻAJĄC,że wyjątkowa różnorodność biologiczna i kulturowa, a także wspólne dziedzictwo Karpat stanowią ważne środki rozwoju zrównoważonej turystyki;

UZNAJĄCrosnące znaczenie turystyki dla rozwoju społecznego i gospodarczego na poziomie lokalnym, krajowym i regionalnym, a także fakt, że rozwój zrównoważonej turystyki w Karpatach może stanowić szansę na rozwój gospodarczy słabiej rozwiniętych regionów oraz na dywersyfikację lokalnej gospodarki, jak również stanowić znaczny potencjał dla osiągnięcia korzyści w zakresie ochrony różnorodności biologicznej oraz zrównoważonego wykorzystania jej elementów;

UZNAJĄC,że Karpaty stanowią środowisko życia społeczności lokalnych oraz DOCENIAJĄC wkład społeczności lokalnych w zrównoważony rozwój społeczny, kulturalny i gospodarczy oraz w zachowanie tradycyjnej wiedzy w Karpatach;

PRZEKONANE,że działania na rzecz ochrony, utrzymania i zrównoważonego gospodarowania naturalnymi i kulturowymi zasobami Karpat nie mogą być skutecznie podejmowane przez pojedynczy kraj, lecz wymagają współpracy regionalnej oraz ZDECYDOWANE współpracować w dziedzinie rozwoju zrównoważonej turystyki w Karpatach w celu zapewnienia, że turystyka w Karpatach rozwija się w zgodzie z zasadami ochrony środowiska oraz łączy korzyści społeczno-ekonomiczne z ochroną różnorodności biologicznej i kulturowej;

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Rozdział I. CELE, ZAKRES GEOGRAFICZNY I DEFINICJE

Artykuł 1 Cele i zasady ogólne

(a) harmonizować i koordynować wysiłki na rzecz promowania zrównoważonej turystyki w Karpatach, dającej korzyści lokalnym społecznościom i opartej na wyjątkowym dziedzictwie naturalnym, krajobrazowym i kulturowym Karpat oraz umacniać współpracę w tym celu;

(b) realizować politykę zmierzającą do promowania współpracy transgranicznej w celu ułatwiania rozwoju zrównoważonej turystyki, obejmującą m. in. skoordynowane lub wspólne plany dotyczące transgranicznych lub przygranicznych obszarów chronionych i innych miejsc interesujących z turystycznego punktu widzenia.

(a) promocji regionu karpackiego jako regionu zrównoważonej turystyki;

(b) opracowywania, promocji i marketingu usług, produktów i pakietów związanych ze zrównoważoną turystyką w regionie karpackim;

(c) zapewniania wspólnych, wysokich standardów jakości w zakresie rozwoju zrównoważonej turystyki w Karpatach;

(d) umacniania wkładu turystyki w zrównoważony rozwój lokalnych gospodarek Karpat;

(e) zarządzania ruchem turystycznym i kierunkami turystycznymi w Karpatach z korzyścią dla środowiska i zrównoważonego rozwoju gospodarczego słabiej rozwiniętych obszarów;

(f) umacniania wkładu turystyki w ochronę przyrody i zrównoważone wykorzystanie różnorodności biologicznej i krajobrazowej Karpat, zgodnie z celami Europejskiej Konwencji Krajobrazowej;

(g) umacniania wkładu turystyki w zrównoważone rolnictwo w Karpatach;

(h) umacniania wkładu turystyki w zrównoważoną gospodarkę leśną w Karpatach;

(i) planowania zrównoważonego rozwoju transportu turystycznego i infrastruktury turystycznej w Karpatach;

(j) umacniania wkładu turystyki w zachowanie i promocję dziedzictwa kulturowego i tradycyjnej wiedzy lokalnych społeczności Karpat;

(k) umacniania wkładu turystyki w edukację społeczeństwa i budowanie społecznej świadomości zagadnień zrównoważonego rozwoju;

(l) promocji współpracy transgranicznej w zakresie rozwoju zrównoważonej turystyki w Karpatach;

(m) zarządzania oddziaływaniem turystyki na biologiczną i krajobrazową różnorodność Karpat;

(n) zarządzania oddziaływaniem turystyki karpackiej na środowisko;

(o) zarządzania oddziaływaniami społeczno-gospodarczymi i kulturowymi turystyki karpackiej;

(p) monitorowania skuteczności polityki i strategii służących rozwojowi zrównoważonej turystyki w Karpatach.

Artykuł 2 Zakres geograficzny

Artykuł 3 Definicje

Dla celów niniejszego Protokołu:

(a) „Protokół o bioróżnorodności” oznacza Protokół o ochronie i zrównoważonym użytkowaniu różnorodności biologicznej i krajobrazowej do Konwencji Karpackiej, sporządzony w Bukareszcie dnia 19 czerwca 2008 r.;

(b) „Różnorodność biologiczna” oznacza zróżnicowanie organizmów żywych, obejmujące różnorodność wewnątrzgatunkową oraz różnorodność gatunków i ekosystemów;

(c) „Obszar przygraniczny” oznacza obszar podlegający jurysdykcji danej Strony i znajdujący się w pobliżu granicy państwowej z inną Stroną, w którym działania podejmowane po jednej stronie granicy mogą, w zależności od charakteru określonego działania, pośrednio lub bezpośrednio, korzystnie lub niekorzystnie oddziaływać na środowisko po drugiej stronie granicy państwowej;

(d) „Ochrona” oznacza szereg działań niezbędnych dla zachowania korzystnego stanu ochrony naturalnych siedlisk oraz populacji dziko występujących gatunków zwierząt i roślin;

(e) „Konferencja Stron” oznacza Konferencję Stron Konwencji Karpackiej;

(f) „Konwencja Karpacka” oznacza Konwencję o ochronie i zrównoważonym rozwoju Karpat, sporządzoną w Kijowie dnia 22 maja 2003 r.;

(g) „Gatunek zagrożony” oznacza gatunek zagrożony wyginięciem na całym obszarze swojego występowania lub na znacznej części tego obszaru;

(h) „Obcy gatunek inwazyjny” oznacza gatunek nierodzimy, który, wprowadzony celowo lub przypadkowo poza swoimi naturalnymi siedliskami, zadomawia się, mnoży i rozprzestrzenia w sposób szkodliwy dla swojego nowego środowiska;

(i) „Krajobraz” oznacza postrzegany przez ludzi obszar, którego charakter jest wynikiem działania i wzajemnych oddziaływań czynników naturalnych lub ludzkich;

(j) „Różnorodność krajobrazowa” oznacza zróżnicowanie krajobrazów;

(k) „Gatunek rodzimy” oznacza gatunek autochtoniczny dla danego regionu lub ekosystemu;

(l) „Siedlisko naturalne” oznacza lądowy lub wodny obszar o określonych cechach geograficznych, abiotycznych i biotycznych, w którym w sposób naturalny występuje dany gatunek lub populacja;

(m) „Obserwator” oznacza obserwatora zgodnie z definicją zawartą w art. 14 ust. 5 Konwencji Karpackiej;

(n) „Strona” oznacza Stronę niniejszego Protokołu;

(o) „Zainteresowana społeczność” oznacza społeczność, na którą wpływa lub może wpływać rozwój turystyki i związane z nim decyzje, lub która jest zainteresowana rozwojem turystyki i związanymi z nim decyzjami; definicja obejmuje ludy autochtoniczne i społeczności lokalne; dla celów niniejszej definicji za zainteresowane uznaje się organizacje pozarządowe promujące jakiekolwiek aspekty zrównoważonego rozwoju i spełniające wymogi prawa krajowego;

(p) „Obszar chroniony” oznacza geograficznie określony obszar wyznaczony i zarządzany w celu osiągnięcia określonych celów ochrony;

(q) „Odtworzenie” oznacza przywrócenie ekosystemu lub siedliska do pierwotnego stanu pod względem struktury, naturalnego składu gatunkowego i naturalnych funkcji;

(r) „Organ pomocniczy” oznacza organ pomocniczy ustanowiony zgodnie z art. 14 ust. 2 (e) Konwencji, w tym grupy robocze lub komitety;

(s) „Rozwój zrównoważony” oznacza rozwój zaspokajający potrzeby i aspiracje obecnych pokoleń bez uszczerbku dla możliwości zaspokajania potrzeb i aspiracji przyszłych pokoleń;

(t) „Zrównoważona turystyka” oznacza turystykę, która zapewnia zrównoważone korzystanie z zasobów środowiska, zapobiega zagrożeniom dla różnorodności biologicznej i krajobrazowej, od której jest ze swej istoty zależna i minimalizuje niekorzystne oddziaływania środowiskowe, ekologiczne, kulturowe i społeczne; stwarza możliwości edukacyjne, przyczyniając się do wzrostu wiedzy i szacunku dla naturalnych ekosystemów i zasobów biologicznych; szanuje społeczno-kulturową autentyczność społeczności pełniących funkcję gospodarzy, zachowując ich architektoniczne i niematerialne dziedzictwo oraz tradycyjne wartości, przyczynia się do międzykulturowego zrozumienia i tolerancji, przyczynia się do opłacalnej, długofalowej działalności gospodarczej, zapewniając wszystkim zainteresowanym podmiotom sprawiedliwie rozłożone korzyści społeczno-gospodarcze, w tym stabilne perspektywy zatrudnienia i zarobkowania oraz usługi społeczne dla społeczności pełniących funkcję gospodarzy, i przyczyniając się do łagodzenia ubóstwa;

(u) „Zrównoważone użytkowanie” oznacza użytkowanie składników różnorodności biologicznej w sposób i w tempie, które nie powodują w dłuższej perspektywie czasowej spadku różnorodności biologicznej, zachowujące potencjał zaspokajania potrzeb i aspiracji obecnych i przyszłych pokoleń;

(v) „Transgraniczny obszar chroniony” oznacza obszar składający się z dwóch lub więcej obszarów chronionych, położonych w granicach terytoriów dwóch lub więcej Stron, przylegających do granicy państwowej, z których każdy pozostaje pod jurysdykcją właściwej Strony.

Rozdział II. ZOBOWIĄZANIA OGÓLNE

Artykuł 4 Harmonizacja polityki mającej na celu planowanie, rozwój i zarządzanie zrównoważoną turystyką w Karpatach

Artykuł 5 Uwzględnienie celów zrównoważonej turystyki na terenie Karpat w politykach sektorowych

Artykuł 6 Udział władz regionalnych i lokalnych oraz innych zainteresowanych podmiotów

Artykuł 7 Współpraca międzynarodowa

Rozdział III. DZIAŁANIA SPECJALNE

Artykuł 8 Promowanie regionu karpackiego jako kierunku zrównoważonej turystyki

Artykuł 9 Rozwój, promowanie i marketing karpackich regionalnych produktów, usług i pakietów zrównoważonej turystyki

Artykuł 10 Zapewnienie wspólnych wysokich standardów jakościowych zrównoważonej turystyki w Karpatach