Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 grudnia 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym

Treść obwieszczenia

1) ustawą z dnia 16 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym oraz ustawy - Prawo bankowe ,

2) ustawą z dnia 10 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym ,

3) ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym oraz niektórych innych ustaw ,

4) ustawą z dnia 10 czerwca 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw ,

5) ustawą z dnia 30 marca 2012 r. o uchyleniu ustawy o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji oraz o zmianie niektórych innych ustaw ,

6) ustawą z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych oraz niektórych innych ustaw ,

7) ustawą z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym oraz niektórych innych ustaw

oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 27 listopada 2014 r.

1) odnośnika nr 1 oraz art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 16 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym oraz ustawy - Prawo bankowe , które stanowią:

^1)^ Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji dokonuje wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/14/WE z dnia 11 marca 2009 r. zmieniającej dyrektywę 94/19/WE w sprawie systemów gwarancji depozytów w odniesieniu do poziomu gwarancji oraz terminu wypłaty .

Art. 3. 1. Podmioty objęte systemem gwarantowania obowiązane są poinformować w formie pisemnej osoby korzystające z ich usług o informacjach, o których mowa w art. 38b ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie do dnia 31 grudnia 2009 r. 2. Oddziały banków zagranicznych, niebędące podmiotami objętymi obowiązkowym systemem gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, obowiązane są poinformować w formie pisemnej osoby korzystające z ich usług o informacjach, o których mowa w art. 40a ust. 1a i 1b ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie do dnia 31 grudnia 2009 r. 3. Instytucje kredytowe prowadzące działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obowiązane są poinformować w formie pisemnej osoby korzystające z ich usług o informacjach, o których mowa w art. 48o ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie do dnia 31 grudnia 2009 r. Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

2) art. 2 ustawy z dnia 10 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym , który stanowi:

Art. 2. Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia.

3) odnośnika nr 1 oraz art. 6-8 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:

^1)^ Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji dokonuje wdrożenia dyrektywy 2009/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2009 r. zmieniającej dyrektywę 94/19/WE w sprawie systemów gwarancji depozytów w odniesieniu do poziomu gwarancji oraz terminu wypłaty .

Art. 6. Do wypłaty świadczeń pieniężnych, o których mowa w art. 22 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe, jeżeli spełnienie warunku gwarancji nastąpiło przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 7. 1. Podmioty objęte obowiązkowym systemem gwarantowania przeprowadzą pierwszy test systemu wyliczania, o którym mowa w art. 38g ust. 6 ustawy wymienionej w art. 1, nie później niż do dnia 30 czerwca 2011 r. 2. Działanie, o którym mowa w art. 38g ust. 3 oraz art. 38h ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, zostanie podjęte przez Fundusz nie wcześniej niż 1 lipca 2011 r. Art. 8. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

4) art. 5 ustawy z dnia 10 czerwca 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:

Art. 5. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

5) art. 15 ustawy z dnia 30 marca 2012 r. o uchyleniu ustawy o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji oraz o zmianie niektórych innych ustaw , który stanowi:

Art. 15. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

6) art. 9 i art. 11-13 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:

Art. 9. 1. W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, w przypadku zagrożenia płynności spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej Narodowy Bank Polski może udzielić bezpośrednio tej kasie kredytu w celu uzupełnienia jej zasobów pieniężnych. 2. Do kredytu udzielonego zgodnie z ust. 1 stosuje się odpowiednio art. 4 ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom finansowym . 3. Do kredytu udzielonego zgodnie z ust. 1 nie stosuje się przepisów art. 20c ust. 2 ustawy zmienianej w art. 4. 4. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje na wniosek Narodowego Banku Polskiego opinię o sytuacji finansowej spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, w szczególności dotyczącą zdolności spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej do spłaty kredytu, o którym mowa w ust. 1, wraz z odsetkami.

Art. 11. 1. W okresie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie art. 4 pkt 16 ustawy, w zakresie dodawanych art. 38l-38zg oraz 38zj-38zq, termin, o którym mowa w art. 38w ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4, wynosi 10 dni roboczych. 2. Do dnia wejścia w życie art. 4 pkt 16 ustawy, w zakresie dodawanych art. 38l-38zg oraz 38zj-38zq, Bankowy Fundusz Gwarancyjny realizując zadania w zakresie restrukturyzacji spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, w których powstało niebezpieczeństwo niewypłacalności, może: 1) udzielać zwrotnej pomocy finansowej kasom; 2) udzielać wsparcia podmiotom przejmującym kasy, podmiotom przejmującym wybrane prawa majątkowe lub wybrane zobowiązania kas lub nabywcom przedsiębiorstwa kasy w likwidacji, jego zorganizowanej części lub wybranych praw majątkowych; 3) obejmować akcje banku przejmującego oraz nabywać lub obejmować akcje banku, o którym mowa w art. 4 ust. 1h ustawy zmienianej w art. 4; 4) kontrolować prawidłowość wykorzystania pomocy i wsparcia, o których mowa w pkt 1 i 2, w szczególności realizację programu postępowania naprawczego, oraz monitorować sytuację ekonomiczno-finansową i system zarządzania kasy korzystającej z pomocy finansowej oraz podmiotów korzystających ze wsparcia. 3. Do realizacji zadań, o których mowa w ust. 2, stosuje się przepisy rozdziału 3a ustawy zmienianej w art. 4, z zastrzeżeniem ust. 4-6. 4. Kwota pomocy finansowej lub wsparcia Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w przypadku realizacji zadań, o których mowa w ust. 2, określona w art. 20d pkt 3, art. 20g ust. 2 pkt 4 oraz art. 20h pkt 3 ustawy zmienianej w art. 4 jako maksymalna kwota z tytułu gwarancji, nie może przekroczyć kwoty stanowiącej sumę środków pieniężnych zgromadzonych w kasie (łącznie z odsetkami naliczonymi do dnia złożenia wniosku o udzielenie pomocy lub wsparcia, zgodnie z oprocentowaniem wskazanym w umowie niezależnie od terminu ich wymagalności), z wyłączeniem środków wpłaconych tytułem udziałów i wkładów członkowskich w kasie, nie później niż w dniu poprzedzającym dzień złożenia wniosku o udzielenie pomocy lub wsparcia, przez: 1) osoby fizyczne, 2) organizacje pozarządowe w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie , 3) jednostki organizacyjne kościoła lub związku wyznaniowego, jeśli posiadają osobowość prawną, 4) spółdzielnie niebędące spółdzielczą kasą oszczędnościowo-kredytową ani Krajową Spółdzielczą Kasą Oszczędnościowo-Kredytową, 5) związki zawodowe oraz wspólnoty mieszkaniowe - będące stroną umowy imiennego rachunku lub posiadające wynikającą z przeprowadzania przez kasę rozliczeń finansowych wierzytelność do kasy, potwierdzoną wystawianymi przez tę kasę dokumentami imiennymi, oraz osoby, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, o ile ich wierzytelność do kasy stała się wymagalna przed dniem złożenia wniosku o udzielenie pomocy lub wsparcia. 5. Przy wyliczaniu maksymalnej kwoty gwarancji, o której mowa w ust. 4, nie uwzględnia się środków pieniężnych zgromadzonych przez członków zarządu i rady nadzorczej kasy oraz pracowników podlegających bezpośrednio członkom zarządu, osób pełniących funkcje kierowników lub dyrektorów oddziałów tej kasy i ich zastępców, w przypadku gdy osoby te pełniły swoje funkcje w dniu złożenia wniosku o udzielenie pomocy lub wsparcia, bądź w okresie bieżącego roku obrotowego lub roku obrotowego poprzedzającego ten dzień. 6. Sumowaniu, o którym mowa w ust. 4, podlegają środki pieniężne do równowartości w złotych 100 000 euro dla każdego z podmiotów, o których mowa w ust. 4. Do obliczenia równowartości euro w złotych przyjmuje się kurs średni z dnia złożenia wniosku o udzielenie pomocy lub wsparcia ogłaszany przez Narodowy Bank Polski. 7. Do dnia wejścia w życie art. 4 pkt 16 ustawy, w zakresie dodawanych art. 38l-38zg oraz 38zj-38zq, kasa na żądanie Bankowego Funduszu Gwarancyjnego przekazuje dane pozwalające na identyfikację podmiotów, o których mowa w ust. 4, oraz dane o wysokości środków zgromadzonych przez te podmioty w kasie. Funduszowi przysługuje prawo kontroli otrzymanych danych, w tym kontroli w siedzibie kasy. 8. Do dnia wejścia w życie art. 4 pkt 16 ustawy, w zakresie dodawanych art. 38l-38zg oraz 38zj-38zq, roszczenia członków kasy, wobec której Komisja Nadzoru Finansowego podjęła decyzję o zawieszeniu działalności kasy, o której mowa w art. 74k ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, z tytułu zgromadzonych w niej środków pieniężnych, o których mowa w ust. 4-6, wypłacane są z funduszu stabilizacyjnego, o którym mowa w art. 55 ustawy zmienianej w art. 1, do wysokości wolnych środków tego funduszu. 9. Roszczenia, o których mowa w ust. 8, zaspokajane są proporcjonalnie do kwoty roszczenia, do wysokości, o której mowa w ust. 6, na podstawie informacji sporządzonej przez zarządcę komisarycznego kasy w terminie 10 dni roboczych od dnia wydania przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji, o której mowa w art. 74k ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1. 10. Roszczenia, o których mowa w ust. 8, Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa zaspokaja z funduszu stabilizacyjnego, o którym mowa w art. 55 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie 20 dni roboczych od dnia wydania przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji, o której mowa w art. 74k ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1. 11. W przypadku ogłoszenia upadłości kasy posiadającej dobrowolny system ubezpieczania środków pieniężnych członków lub prawomocnego oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości takiej kasy ze względu na to, że jej majątek nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania, niezaspokojone zgodnie z ust. 8-10 roszczenia członków kasy są w pierwszej kolejności zaspokajane w ramach tego systemu. 12. Do dnia wejścia w życie art. 4 pkt 16 ustawy, w zakresie dodawanych art. 38l-38zg oraz 38zj-38zq, w przypadku wyczerpania środków funduszu stabilizacyjnego, o którym mowa w art. 55 ustawy zmienianej w art. 1, i wystąpieniu zagrożenia stabilności systemu spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, Narodowy Bank Polski może udzielić Krajowej Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej kredytu krótkoterminowego na uzupełnienie środków tego funduszu w celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 8 oraz art. 42 ustawy zmienianej w art. 1, pod warunkiem ustanowienia odpowiedniego zabezpieczenia. 13. Do dnia wejścia w życie art. 4 pkt 16 ustawy, w zakresie dodawanych art. 38l-38zg oraz 38zj-38zq, art. 91 ustawy zmienianej w art. 1 nie stosuje się. Art. 12. 1. Opłaty, o których mowa w art. 13c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4, w pierwszym roku obowiązywania niniejszej ustawy wnoszone są za cały rok, nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Rada Bankowego Funduszu Gwarancyjnego określi, po zasięgnięciu opinii Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej, wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, nie później niż w ciągu miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 13. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 1 pkt 11 lit. b-h, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia; 2) art. 1 pkt 18 oraz pkt 24 w zakresie dodawanego art. 61b, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.; 3) art. 4 pkt 4 lit. b oraz pkt 16 w zakresie dodawanych art. 38l-38zg i art. 38zj-38zq, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia; 4) art. 5 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2014 r.

7) art. 7 i art. 8 ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:

Art. 7. Podmioty objęte obowiązkowym systemem gwarantowania są obowiązane do wniesienia po raz pierwszy opłaty ostrożnościowej za rok wejścia w życie ustawy w wysokości określonej w art. 14a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 60 dni od dnia opublikowania uchwały Rady Bankowego Funduszu Gwarancyjnego o wysokości stawki tej opłaty w dwóch dziennikach o zasięgu ogólnokrajowym. Art. 8. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym

Rozdział 1. Przepisy ogólne

Art. 1.

Ustawa określa:

1) zasady tworzenia i funkcjonowania obowiązkowego i umownego systemu gwarantowania środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych lub należnych z tytułu wierzytelności wynikających z czynności bankowych;

2) zasady tworzenia i funkcjonowania obowiązkowego systemu gwarantowania środków pieniężnych zgromadzonych w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, zwanych dalej „kasami”, lub należnych z tytułu przeprowadzania przez kasę rozliczeń finansowych;

3) rodzaje działań, które mogą być podejmowane w celu udzielania podmiotom objętym obowiązkowym systemem gwarantowania środków pieniężnych oraz kasom objętym obowiązkowym systemem gwarantowania pomocy finansowej do wysokości środków gwarantowanych w przypadkach powstania niebezpieczeństwa niewypłacalności;

4) zasady gromadzenia i wykorzystywania informacji o podmiotach objętych systemem gwarantowania oraz o kasach i Krajowej Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej, zwanej dalej „Kasą Krajową”;

5) zasady udzielania wsparcia w celu restrukturyzacji kas, w których powstało niebezpieczeństwo niewypłacalności;

6) źródła finansowania funduszu stabilizacyjnego, rodzaje działań finansowanych ze środków funduszu stabilizacyjnego oraz zasady i tryb wykorzystania środków gromadzonych na tym funduszu.

Art. 2.

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) deponent - osobę fizyczną, osobę prawną, a także jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, o ile posiada ona zdolność prawną, oraz podmioty, o których mowa w art. 49 ust. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe , zwanej dalej „ustawą - Prawo bankowe”, będące stroną umowy imiennego rachunku bankowego lub posiadające wynikającą z czynności bankowych wierzytelność do banku objętego obowiązkowym systemem gwarantowania, oraz osoby, o których mowa w art. 55 ust. 1 oraz art. 56 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, z zastrzeżeniem art. 26q, o ile ich wierzytelność do banku stała się wymagalna przed dniem spełnienia warunku gwarancji, z wyłączeniem: