Legalize / Polska / Oświadczenie

Oświadczenie rządowe z dnia 10 grudnia 2013 r. w sprawie mocy obowiązującej Zmian do Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970 r., przyjętych w Genewie w dniach 27 listopada 2003 r., 16 marca 2006 r. i 20 czerwca 2010 r

Typ Oświadczenie

Ogłoszono 2013-12-10

Status Obowiązujący

Źródło Dziennik Ustaw

artykuły 46

Treść oświadczenia

Podaje się niniejszym do wiadomości, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej dnia 27 listopada 2013 r. ratyfikował Zmiany do Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970 r., przyjęte w Genewie w dniach 27 listopada 2003 r., 16 marca 2006 r. i 20 czerwca 2010 r.

Jednocześnie podaje się do wiadomości, co następuje:

1) przyjęta w Genewie dnia 27 listopada 2003 r. Zmiana nr 4 do Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR) weszła w życie dnia 27 lutego 2004 r. dla wszystkich stron umowy;

2) przyjęta w Genewie dnia 16 marca 2006 r. Zmiana nr 5 do Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR) weszła w życie dnia 16 czerwca 2006 r. dla wszystkich stron umowy;

3) przyjęta w Genewie dnia 20 czerwca 2010 r. Zmiana nr 6 do Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR) weszła w życie dnia 20 września 2010 r. dla wszystkich stron umowy.

Jednocześnie podaje się do wiadomości, że stronami Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR) są wymienione poniżej państwa:

Republika Albanii

Księstwo Andory

Republika Armenii

Republika Austrii

Republika Azerbejdżanu

Królestwo Belgii

Republika Białorusi

Bośnia i Hercegowina

Republika Bułgarii

Republika Chorwacji

Republika Cypryjska

Czarnogóra

Republika Czeska

Królestwo Danii

Republika Estońska

Republika Finlandii

Republika Francuska

Republika Grecka

Gruzja

Królestwo Hiszpanii

Irlandia

Republika Kazachstanu

Księstwo Liechtensteinu

Republika Litewska

Wielkie Księstwo Luksemburga

Republika Łotewska

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii

Republika Malty

Republika Mołdawii

Księstwo Monako

Królestwo Niderlandów

Republika Federalna Niemiec

Królestwo Norwegii

Rzeczpospolita Polska

Republika Portugalska

Federacja Rosyjska

Rumunia

Republika San Marino

Republika Serbii

Republika Słowacka

Republika Słowenii

Konfederacja Szwajcarska

Królestwo Szwecji

Republika Tadżykistanu

Republika Turcji

Turkmenistan

Ukraina

Republika Uzbekistanu

Węgry

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Republika Włoska

Jednocześnie podaje się do wiadomości, że ujednolicony tekst wskazanej wyżej umowy, uwzględniający nowelizacje wprowadzone powyższymi zmianami, ogłasza się w załączniku do niniejszego oświadczenia rządowego.

Załącznik - Umowa Europejska dotycząca pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR) (wersja ujednolicona)

Przekład

Umowa europejska dotycząca pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR)

Umawiające się Strony,

pragnąc popierać rozwój i usprawnienie międzynarodowych przewozów drogowych pasażerów i ładunków, przekonane o potrzebie zwiększenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, uregulowania niektórych przepisów dotyczących warunków zatrudnienia w międzynarodowym transporcie drogowym zgodnie z zasadami Międzynarodowej Organizacji Pracy oraz wspólnego ustalenia niektórych środków dla zapewnienia przestrzegania takiego uregulowania, uzgodniły, co następuje:

Artykuł 1 Określenia

W rozumieniu niniejszej umowy określenie:

(a) „pojazd” oznacza każdy pojazd samochodowy lub przyczepę; określenie to obejmuje zespół pojazdów;

(b) „pojazd samochodowy” oznacza każdy pojazd drogowy napędzany umieszczonym w nim silnikiem, zasilanym z własnego źródła energii, który służy normalnie do przewozu osób lub rzeczy; określenie to nie obejmuje ciągników rolniczych;

(c) „przyczepa” oznacza każdy pojazd przeznaczony do ciągnięcia przez pojazd samochodowy; określenie to obejmuje naczepy;

(d) „naczepa” oznacza każdą przyczepę przeznaczoną do sprzęgania z pojazdem amochodowym w taki sposób, że część naczepy spoczywa na pojeździe samochodowym i że znaczna część masy naczepy i jej ładunku obciąża pojazd samochodowy;

(e) „zespół pojazdów” oznacza sprzężone ze sobą pojazdy, poruszające się po drodze jako całość;

(f) „dopuszczalna masa całkowita” oznacza maksymalną masę pojazdu wraz z ładunkiem, ustaloną jako dopuszczalną przez właściwy organ kraju rejestracji pojazdu;

(g) „przewóz drogowy” oznacza każdą podróż odbywaną w całości lub części po drogach publicznych, z ładunkiem lub bez, pojazdem używanym do przewozu osób lub rzeczy;

(h) „międzynarodowy przewóz drogowy” oznacza przewóz drogowy, w czasie którego następuje przekroczenie przynajmniej jednej granicy;

(i) „usługi regularne” oznacza usługi polegające na przewozie osób z określoną częstotliwością i po określonych trasach, z możliwością wsiadania i wysiadania na ustalonych z góry przystankach.

Przepisy regulujące te usługi lub zastępujące je dokumenty, zatwierdzone przez właściwe organy Umawiających się Stron i opublikowane przez przewoźnika przed ich zastosowaniem, określają warunki przewozu, mianowicie częstotliwość, rozkłady jazdy, taryfy i obowiązek przewozu w takim zakresie, w jakim te warunki nie są ujęte w żadnych przepisach prawnych lub porządkowych.

Za usługi regularne uznaje się również te usługi, które zapewniają przewóz określonych kategorii osób, z wyłączeniem innych podróżnych, w zakresie, w jakim są świadczone na warunkach określonych w pierwszym akapicie niniejszej definicji, niezależnie od tego, kto je organizuje. Usługi tej kategorii, mianowicie zapewniające przewóz pracowników do miejsca pracy oraz z miejsca pracy do ich miejsca zamieszkania lub przewóz uczniów do szkół oraz ze szkół do ich miejsca zamieszkania, będą dalej określane jako „specjalne usługi regularne”;

(j) „kierowca” oznacza każdą osobę, otrzymującą wynagrodzenie lub nie, która prowadzi pojazd nawet w ciągu krótkiego okresu, oraz każdą osobę, która jest przewożona w pojeździe w celu podjęcia, w ramach swoich obowiązków, jego prowadzenia w razie potrzeby;

(k) „członek załogi” oznacza kierowcę lub każdą z niżej wymienionych osób, niezależnie od tego, czy osoba ta otrzymuje wynagrodzenie czy też nie:

konwojenta, tzn. każdą osobę towarzyszącą kierowcy, która pomaga mu w niektórych manewrach, i biorącą zwykle czynny udział w operacjach transportowych, chociaż niebędącą kierowcą w rozumieniu ustępu (j) niniejszego artykułu,

konduktora, tzn. osobę towarzyszącą kierowcy pojazdu samochodowego przeznaczonego do przewozu osób, odpowiedzialną w szczególności za sprzedaż i kontrolowanie biletów lub innych dokumentów upoważniających osoby do podróży tym pojazdem;

(l) „tydzień” oznacza okres zawarty między godziną 00:00 w poniedziałek a godziną 24:00 w niedzielę;

(m) „odpoczynek” oznacza każdy nieprzerwany okres, podczas którego kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem;

(n) „przerwa” oznacza okres, w którym kierowca nie może prowadzić pojazdu ani wykonywać żadnej innej pracy, wykorzystywany wyłącznie do wypoczynku;

(o) „dzienny okres odpoczynku” oznacza dzienny okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje „regularny dzienny okres odpoczynku” oraz „skrócony dzienny okres odpoczynku”:

„regularny dzienny okres odpoczynku” oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 11 godzin. Alternatywnie, regularny dzienny okres odpoczynku można wykorzystać w dwóch częściach, z których pierwsza musi nieprzerwanie trwać co najmniej 3 godziny a druga co najmniej 9 godzin;

„skrócony dzienny okres odpoczynku” oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 9 godzin, ale krócej niż 11 godzin;

(p) „tygodniowy okres odpoczynku” oznacza tygodniowy okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje „regularny tygodniowy okres odpoczynku” oraz „skrócony tygodniowy okres odpoczynku”:

„regularny tygodniowy okres odpoczynku” oznacza odpoczynek trwający co najmniej 45 godzin;

„skrócony tygodniowy okres odpoczynku” oznacza odpoczynek trwający krócej niż 45 godzin, który można, na warunkach ustalonych w artykule 8, ustęp 6 umowy, skrócić do nie mniej niż 24 kolejnych godzin; (q) „inna praca” oznacza wszystkie czynności wykonywane w ramach pracy z wyjątkiem prowadzenia pojazdu, włącznie z wszelką pracą dla tego samego lub innego pracodawcy, w sektorze transportowym lub poza nim. Nie obejmuje ona czasu oczekiwania oraz czasu niepoświęconego prowadzeniu pojazdu, spędzonego w pojeździe będącym w ruchu, na promie lub w pociągu;

(r) „czas prowadzenia pojazdu” oznacza zarejestrowany automatycznie, półautomatycznie lub ręcznie czas trwania czynności prowadzenia pojazdu w warunkach określonych w niniejszej umowie;

(s) „dzienny czas prowadzenia pojazdu” oznacza łączny czas prowadzenia pojazdu od zakończenia jednego dziennego okresu odpoczynku do rozpoczęcia następnego dziennego okresu odpoczynku lub pomiędzy dziennym okresem odpoczynku a tygodniowym okresem odpoczynku;

(t) „tygodniowy czas prowadzenia pojazdu” oznacza łączny czas prowadzenia pojazdu w ciągu tygodnia;

(u) „okres prowadzenia pojazdu” oznacza łączny czas prowadzenia pojazdu od chwili rozpoczęcia przez kierowcę prowadzenia pojazdu po okresie odpoczynku lub przerwie do momentu rozpoczęcia okresu odpoczynku lub przerwy. Okres prowadzenia pojazdu może być ciągły lub przerywany;

(v) „załoga kilkuosobowa” oznacza sytuację, w której w trakcie każdego okresu prowadzenia pojazdu pomiędzy dwoma kolejnymi dziennymi okresami odpoczynku, lub pomiędzy dziennym okresem odpoczynku a tygodniowym okresem odpoczynku, w pojeździe przebywa co najmniej dwóch kierowców w celu prowadzenia pojazdu. Przez pierwszą godzinę obsady kilkuosobowej obecność innego kierowcy lub kierowców jest fakultatywna, ale przez pozostałą część tego okresu jest obowiązkowa;

(w) „przedsiębiorstwo transportowe” oznacza osobę fizyczną, osobę prawną lub związek lub grupę osób nieposiadającą osobowości prawnej, niezależnie od tego, czy działa zarobkowo lub nie, lub jednostkę państwową, niezależnie od tego, czy posiada ona osobowość prawną, czy też podlega organowi posiadającemu osobowość prawną, która zarobkowo lub na potrzeby własne wykonuje przewozy drogowe.

Artykuł 2 Zakres stosowania

Niniejszą umowę stosuje się na terytorium każdej Umawiającej się Strony do każdego międzynarodowego przewozu drogowego wykonywanego pojazdem zarejestrowanym na terytorium tej Umawiającej się Strony lub na terytorium każdej innej Umawiającej się Strony.

Jednakże, o ile Umawiające się Strony, których terytorium jest wykorzystywane, nie uzgodnią inaczej, niniejsza umowa nie ma zastosowania do międzynarodowych przewozów drogowych, wykonywanych przez:

(a) pojazdy przeznaczone do przewozu rzeczy, których dopuszczalna masa całkowita, łącznie z przyczepą lub naczepą, nie przekracza 3,5 tony;

(b) pojazdy przeznaczone do przewozu osób, które ze względu na typ konstrukcyjny i wyposażenie nadają się do przewozu najwyżej dziewięciu osób łącznie z kierowcą i są do tego celu przeznaczone;

(d) pojazdy, których maksymalna prędkość dopuszczalna nie przekracza 40 kilometrów na godzinę;

(e) pojazdy będące własnością lub wynajmowane bez kierowcy przez siły zbrojne, służby obrony cywilnej, straż pożarną i siły odpowiedzialne za utrzymanie porządku publicznego, gdy przewóz wykonywany jest w związku z zadaniami powierzonymi tym służbom i pozostaje pod ich kontrolą;

(f) pojazdy używane w stanach nadzwyczajnych lub przeznaczone do zadań ratownictwa, w tym do niehandlowych przewozów pomocy humanitarnej;

(g) wyspecjalizowane pojazdy przeznaczone do zadań medycznych;

(h) wyspecjalizowane pojazdy pomocy drogowej poruszające się w odległości do 100 kilometrów od swojej bazy;

(i) pojazdy poddawane próbom drogowym w celach ulepszeń technicznych, naprawczych lub utrzymania oraz pojazdy nowe bądź przebudowane, które nie zostały jeszcze dopuszczone do ruchu;

(j) pojazdy, których dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 7,5 tony używane do niehandlowych przewozów rzeczy;

(k) pojazdy użytkowe o statusie pojazdów zabytkowych zgodnie z przepisami Umawiającej się Strony, na terytorium której są użytkowane, wykorzystywane do niehandlowych przewozów osób lub rzeczy.

Artykuł 3 Zastosowanie niektórych postanowień umowy do przewozów drogowych wykonywanych przez pojazdy zarejestrowane na terytorium państw niebędących Stronami niniejszej umowy

Każda Umawiająca się Strona będzie stosować na swym terytorium do międzynarodowego przewozu drogowego wykonywanego jakimkolwiek pojazdem zarejestrowanym na terytorium państwa niebędącego Stroną niniejszej umowy postanowienia nie mniej wymagające niż te, które określone są w artykułach 5, 6, 7, 8, 9 i 10 niniejszej umowy.

(a) Jednakże, każda Umawiająca się Strona, w przypadku pojazdu zarejestrowanego w państwie, które nie jest Stroną niniejszej umowy, będzie mogła zamiast przyrządu kontrolnego, odpowiadającego specyfikacjom załącznika do niniejszej umowy, żądać tylko dziennych wykresówek wypełnianych ręcznie przez każdego członka załogi odnoszących się do okresu od chwili wjazdu na terytorium pierwszej Umawiającej się Strony.

(b) W tym celu każdy członek załogi będzie wpisywał na swoją wykresówkę informacje dotyczące jego czynności zawodowych oraz okresów odpoczynku korzystając z odpowiednich symboli graficznych określonych w artykule 12 załącznika do niniejszej umowy.

Artykuł 4 Zasady ogólne

Każda Umawiająca się Strona może stosować wyższe wielkości minimalne i niższe maksymalne niż ustalone w artykułach 5 do 8 włącznie. Jednakże postanowienia niniejszej umowy będą miały zastosowanie do kierowców wykonujących działalność międzynarodowego transportu drogowego w pojazdach, zarejestrowanych w innym Umawiającym się lub Nieumawiającym się państwie.

Artykuł 5 Załogi

Minimalny wiek kierowców wykonujących przewozy rzeczy ustala się, jak następuje:

(a) dla pojazdów, łącznie, gdy taki przypadek ma miejsce, z przyczepami lub naczepami, o dopuszczalnej masie całkowitej mniejszej lub równej 7,5 t, na ukończone 18 lat;

(b) dla innych pojazdów, na:

21 ukończonych lat, lub

18 ukończonych lat, pod warunkiem że zainteresowany posiada świadectwo kwalifikacji zawodowych uznane przez jedną z Umawiających się Stron, stwierdzające ukończenie szkolenia dla kierowców wykonujących przewóz drogowy rzeczy. Umawiające się Strony będą się wzajemnie informować o minimalnym krajowym poziomie szkolenia obowiązującym w ich państwie i innych stosowanych warunkach, dotyczących kierowców wykonujących międzynarodowy przewóz rzeczy, zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy.

Kierowcy wykonujący przewozy osób muszą mieć ukończone 21 lat.

Kierowcy wykonujący przewozy osób na trasach w promieniu powyżej 50 kilometrów od miejsca normalnej bazy pojazdów muszą również spełniać jeden z następujących warunków:

(a) mieć przepracowany co najmniej jeden rok przy przewozie rzeczy, jako kierowca pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej ponad 3,5 tony;

(b) mieć przepracowany co najmniej jeden rok jako kierowca pojazdów przewożących osoby na trasach nieprzekraczających promienia 50 kilometrów od miejsca normalnej bazy pojazdu lub wykonujący inne rodzaje przewozów osób niepodlegających niniejszej umowie, jeżeli właściwy organ uzna, że w ten sposób zdobył niezbędne doświadczenie;

(c) posiadać świadectwo kwalifikacji zawodowych, uznane przez jedną z Umawiających się Stron, stwierdzające ukończone szkolenie dla kierowców wykonujących przewóz drogowy osób.

Artykuł 6 Okresy prowadzenia

Dzienny czas prowadzenia pojazdu, określony w artykule 1, litera (s) niniejszej umowy, nie może przekroczyć 9 godzin. Czas ten może być przedłużony najwyżej dwukrotnie w każdym tygodniu do maksymalnie 10 godzin.

Tygodniowy czas prowadzenia pojazdu, określony w artykule 1, litera (t) niniejszej umowy, nie może przekroczyć 56 godzin.

Całkowity czas prowadzenia pojazdu w każdym okresie dwóch następujących po sobie tygodni nie może przekroczyć 90 godzin.

Okresy prowadzenia pojazdu obejmować będą wszystkie przypadki prowadzenia pojazdu na terytorium Umawiających się Stron oraz państw niebędących Stronami niniejszej umowy.

Kierowca zapisuje jako inną pracę cały czas określony w artykule 1, litera (q), a także cały czas spędzony na prowadzeniu pojazdu używanego do działalności zarobkowej nieobjętego zakresem stosowania niniejszej umowy oraz zapisuje wszelkie okresy gotowości określone w artykule 12, ustęp 3 litera (c) załącznika do niniejszej umowy.

Zapisu tego dokonuje się ręcznie na wykresówce lub na wydruku lub przy użyciu funkcji ręcznego wprowadzania danych do urządzenia rejestrującego.

Artykuł 7 Przerwy

Po czteroipółgodzinnym okresie prowadzenia pojazdu kierowcy przysługuje co najmniej 45-minutowa przerwa, chyba że zaczyna on okres odpoczynku.

Przerwę tę, określoną w artykule 1 litera (n) niniejszej umowy, może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z postanowieniami ustępu 1.

Dla celów niniejszego artykułu, czas oczekiwania i czas niepoświęcony prowadzeniu pojazdu, spędzony w pojeździe będącym w ruchu, na promie lub w pociągu nie będzie traktowany jako „inna praca” określona w artykule 1, litera (q) niniejszej umowy i będzie mógł być zakwalifikowany jako „przerwa”.

Przerwy przestrzegane na podstawie niniejszego artykułu nie mogą być uznawane za dzienne okresy odpoczynku.

Artykuł 8 Okresy odpoczynku

Kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku, które określone są w artykule 1 litera (o) i (p).

W każdym 24-godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku.

Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24-godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku.

Na zasadzie odstępstwa od postanowień ustępu 2, w ciągu 30 godzin od zakończenia dziennego lub tygodniowego okresu odpoczynku, kierowca należący do kilkuosobowej załogi musi skorzystać z kolejnego dziennego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 9 godzin.

Dzienny okres odpoczynku może zostać przedłużony do rozmiarów regularnego lub skróconego tygodniowego okresu odpoczynku.

Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku.

(a) W ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej: (i) dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku, lub (ii) jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24-godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku.

(b) Na zasadzie odstępstwa od postanowień ustępu 6 litera (a) kierowca samodzielnie wykonujący międzynarodowy przewóz osób, inny niż przewóz regularny, może przełożyć tygodniowy okres odpoczynku przez maksymalnie dwanaście kolejnych okresów 24-godzinnych po poprzednim regularnym tygodniowym okresie odpoczynku, z zastrzeżeniem że:

przewóz trwa co najmniej 24 kolejne godziny na terytorium Umawiającej się Strony lub państwa trzeciego innego niż państwo, w którym przewóz został rozpoczęty, oraz

kierowca po skorzystaniu z odstępstwa wykorzysta:

dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku, lub

jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po zakończeniu okresu odstępstwa,

oraz

po upływie czterech lat od wdrożenia tachografu cyfrowego przez państwo, w którym pojazd jest zarejestrowany, pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodne z wymogami suplementu 1B do załącznika, i

po 1 stycznia 2014 r. w przypadku prowadzenia pojazdu w godzinach od 22:00 do 06:00, pojazd obsługuje załoga kilkuosobowa lub okres prowadzenia, o którym mowa w artykule 7, jest skrócony do trzech godzin.

(c) Na zasadzie odstępstwa od postanowień ustępu 6 litera (a) kierowcy należący do kilkuosobowej załogi w każdym tygodniu wykorzystują regularny tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 45 godzin. Okres ten może być skrócony do co najmniej 24 godzin (skrócony tygodniowy okres odpoczynku). Każde skrócenie należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu.

Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24-godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku.

Odpoczynek wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku wykorzystuje się łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym co najmniej 9 godzin.

Jeżeli kierowca dokona takiego wyboru, dzienne okresy odpoczynku i skrócone tygodniowe okresy odpoczynku poza bazą można wykorzystywać w pojeździe, o ile posiada on odpowiednie miejsce do spania dla każdego kierowcy przewidziane w projekcie konstrukcyjnym i pojazd znajduje się na postoju.

Tygodniowy okres odpoczynku, który przypada na dwa tygodnie można zaliczyć do dowolnego z nich, ale nie obu.

Artykuł 8 bis Odstępstwa od postanowień artykułu 8

Na zasadzie odstępstwa od postanowień artykułu 8, w przypadku gdy kierowca towarzyszy pojazdowi transportowanemu promem lub pociągiem i wykorzystuje regularny dzienny okres odpoczynku, okres ten można przerwać nie więcej niż dwukrotnie innymi czynnościami, z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków:

(a) musi istnieć możliwość spędzenia tej części dziennego okresu odpoczynku, która jest wykorzystywana na lądzie, przed lub po części dziennego okresu odpoczynku odebranej na pokładzie promu lub w pociągu,

(b) okres między dwiema częściami dziennego okresu odpoczynku musi być możliwie jak najkrótszy i w żadnym przypadku nie może przekraczać jednej godziny przed wejściem na pokład lub zejściem z pokładu, przy czym formalności celne włącza się do operacji wejścia lub zejścia z pokładu.

Podczas tego regularnego dziennego okresu odpoczynku kierowca ma do dyspozycji koję lub kuszetkę.

Czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszej umowy lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do odpowiedniego miejsca do spania.

Czas spędzony przez kierowcę kierującego pojazdem nieobjętym zakresem niniejszej umowy do lub z pojazdu objętego zakresem niniejszej umowy, który nie znajduje się w miejscu zamieszkania kierowcy ani w bazie pracodawcy, gdzie kierowca zazwyczaj pracuje, jest traktowany jako „inna praca”.

Artykuł 9 Wyjątki

Pod warunkiem, że nie zagraża to bezpieczeństwu na drodze oraz w celu umożliwienia kierowcy dojazdu do odpowiedniego miejsca postoju, kierowca może odstąpić od postanowień niniejszej umowy w zakresie niezbędnym dla zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu lub jego ładunku. Kierowca podaje rodzaj i powód odstąpienia od tych postanowień na wykresówce lub wydruku z przyrządu kontrolnego lub w swojej karcie dziennej najpóźniej po dojechaniu do odpowiedniego miejsca postoju.

Artykuł 10 Przyrząd kontrolny

Umawiające się Strony zarządzą instalowanie i używanie w pojazdach zarejestrowanych na ich terytorium przyrządu kontrolnego, zgodnie z wymaganiami niniejszej umowy oraz załącznika i jego suplementów.

Przyrząd kontrolny, w rozumieniu niniejszej umowy, powinien, jeśli chodzi o konstrukcję, instalację, działanie i kontrolę, odpowiadać wymaganiom niniejszej umowy, załącznika oraz jego suplementów.

Uznaje się, że przyrząd kontrolny, który w zakresie konstrukcji, instalacji, działania i kontroli odpowiada rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r., spełnia wymagania niniejszej umowy, załącznika oraz jego suplementów.

Artykuł 11 Nadzór ze strony przedsiębiorstwa

Przedsiębiorstwo organizuje przewozy drogowe oraz wydaje odpowiednie polecenia członkom załogi w taki sposób, aby mogli przestrzegać postanowień niniejszej umowy.

Przedsiębiorstwo powinno regularnie kontrolować okresy prowadzenia pojazdu, czas trwania innej pracy oraz okresy odpoczynku, posługując się wszystkimi dokumentami, będącymi w jego dyspozycji, takimi jak indywidualna książeczka kontrolna. W przypadku stwierdzenia naruszeń postanowień niniejszej umowy przedsiębiorstwo powinno bezzwłocznie je usunąć oraz podjąć kroki w celu wyeliminowania ich w przyszłości, na przykład w drodze zmiany godzin pracy oraz tras przejazdu.

Wynagradzanie kierowców, nawet w formie premii lub dodatków do wynagrodzenia, uzależnione od przebytej długości drogi i/lub ilości przewiezionych rzeczy jest zabronione, o ile wypłaty tego rodzaju nie pogorszą bezpieczeństwa na drogach lub nie zachęcą do naruszeń niniejszej umowy.

Przedsiębiorstwo transportowe odpowiada za naruszenia postanowień, których dopuszczają się kierowcy tego przedsiębiorstwa, nawet jeśli naruszenie takie miało miejsce na terytorium innej Umawiającej się Strony lub państwa niebędącego Stroną niniejszej umowy.

Bez uszczerbku dla prawa Umawiających się Stron do pociągnięcia przedsiębiorstw transportowych do pełnej odpowiedzialności, Umawiające się Strony mogą uzależnić pociągnięcie do odpowiedzialności za naruszenia przez przedsiębiorstwo przepisów ustępu 1 i 2. Umawiające się Strony mogą wziąć pod uwagę wszelkie dowody wskazujące na to, że nie jest uzasadnione pociągnięcie przedsiębiorstwa transportowego do odpowiedzialności za popełnione naruszenie.

Przedsiębiorstwa, spedytorzy, nadawcy ładunku, organizatorzy wycieczek, główni wykonawcy, podwykonawcy oraz agencje zatrudniania kierowców zapewnią, aby uzgodnione umownie harmonogramy transportu były zgodne z postanowieniami niniejszej umowy.

Artykuł 12 Środki zapewniające stosowanie umowy

Każda Umawiająca się Strona podejmie właściwe środki, zapewniające przestrzeganie postanowień niniejszej umowy, zwłaszcza poprzez odpowiedni poziom kontroli drogowych i kontroli przeprowadzonych w siedzibach przedsiębiorstw, co roku, obejmujących duży i reprezentatywny odsetek kierowców, przedsiębiorstw i pojazdów wszystkich kategorii transportowych wchodzących w zakres niniejszej umowy.

(a) Kompetentne organy administracyjne Umawiających się Stron organizują kontrole tak, aby:

w ciągu każdego roku kalendarzowego skontrolować minimum 1% dni przepracowanych przez kierowców pojazdów, których dotyczy niniejsza umowa. Od 1 stycznia 2010 r. odsetek ten zostanie zwiększony do co najmniej 2%, a od 1 stycznia 2012 r. do co najmniej 3%.

co najmniej 15% całkowitej liczby kontrolowanych dni skontrolować na drogach oraz co najmniej 25% w siedzibach przedsiębiorstw. Od 1 stycznia 2010 r. co najmniej 30% całkowitej liczby kontrolowanych dni będzie kontrolowanych na drogach oraz co najmniej 50% w siedzibach przedsiębiorstw.

(b) Kontrole drogowe obejmują:

dzienne i tygodniowe okresy prowadzenia pojazdu, przerwy oraz dzienne i tygodniowe okresy odpoczynku;

w razie potrzeby wykresówki z dni poprzednich, które powinny znajdować się w pojeździe i/lub dane zapisane za ten sam okres na karcie kierowcy i/lub w pamięci przyrządu kontrolnego i/lub na wydrukach;

prawidłowe funkcjonowanie przyrządu kontrolnego. Kontrole przeprowadzane będą bez dyskryminowania pojazdów, przedsiębiorstw i kierowców ze względu na kraj pochodzenia, a także bez względu na punkt początkowy lub docelowy podróży albo typ tachografu.

(c) W ramach kontroli w siedzibach przedsiębiorstw, oprócz elementów sprawdzanych w ramach kontroli drogowych oraz zgodności z postanowieniami artykułu 11, ustęp 2 załącznika, sprawdzane będą następujące elementy:

tygodniowe okresy odpoczynku oraz okresy prowadzenia pojazdu pomiędzy tymi okresami odpoczynku;

dwutygodniowe limity godzin prowadzenia pojazdu;

rekompensaty za tygodniowe okresy odpoczynku skrócone zgodnie z artykułem 8, ustęp 6;

używanie wykresówek i/lub danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy i/lub organizacja czasu pracy kierowców.

W ramach wzajemnej pomocy kompetentne organy Umawiających się Stron regularnie przekazują sobie wzajemnie wszelkie dostępne informacje, dotyczące:

naruszeń niniejszej umowy przez cudzoziemców i wszelkich kar nałożonych za te naruszenia;

kar nałożonych przez jedną z Umawiających się Stron na swych obywateli za takie naruszenia popełnione na terytorium innej Umawiającej się Strony.

W przypadku poważnych naruszeń informacja taka powinna zawierać również dane o zastosowanych karach.

Jeżeli wyniki kontroli drogowej wobec kierowcy pojazdu zarejestrowanego na terytorium innej Umawiającej się Strony dają podstawę sądzić, że miały miejsce naruszenia, których podczas kontroli nie można wykryć z powodu braku niezbędnych danych, kompetentne organy zainteresowanych Umawiających się Stron udzielają sobie wzajemnie pomocy dla wyjaśnienia sytuacji. W przypadku kontroli przeprowadzonej, z tym samym rezultatem, przez właściwą Umawiającą się Stronę na terenie przedsiębiorstwa, inna zainteresowana Strona powinna zostać powiadomiona o jej wynikach.

Umawiające się Strony współpracują ze sobą w zakresie organizowania kontroli drogowych.

Europejska Komisja Gospodarcza Organizacji Narodów Zjednoczonych wydaje co dwa lata raport na temat stosowania przez Umawiające się Strony ustępu 1 niniejszego artykułu.

(a) Umawiająca się Strona upoważni jej właściwe organy do nakładania kar na kierowcę za naruszenie niniejszej umowy ujawnione na jej terytorium, za które kara nie została nałożona, nawet gdy naruszenie takie miało miejsce na terytorium innej Umawiającej się Strony lub państwa niebędącego Stroną niniejszej umowy;

(b) Umawiająca się Strona upoważni jej właściwe organy do nakładania kar na przedsiębiorstwo za naruszenie niniejszej umowy ujawnione na jej terytorium, za które kara nie została nałożona, nawet gdy naruszenie takie miało miejsce na terytorium innej Umawiającej się Strony lub państwa niebędącego Stroną niniejszej umowy.

W drodze wyjątku, gdy ujawniono naruszenie, którego dopuściło się przedsiębiorstwo mające siedzibę na terytorium innej Umawiającej się Strony lub państwa niebędącego Stroną niniejszej umowy, nałożenie sankcji będzie zgodne z procedurą ustaloną w dwustronnej umowie dotyczącej przewozów drogowych zawartej między zainteresowanymi stronami. Począwszy od roku 2011 Umawiające się Strony będą sprawdzały możliwość zniesienia wyjątku, o którym mowa w ustępie 6 litera (b), w zależności od gotowości wszystkich Umawiających się Stron.

W przypadku wszczęcia postępowania lub nałożenia kary przez Umawiającą się Stronę za określone naruszenie przepisów, przedstawia się kierowcy na piśmie odpowiednie dowody.

Umawiające się Strony zapewniają funkcjonowanie systemu proporcjonalnych kar, które mogą obejmować kary pieniężne nakładane za naruszenia niniejszej umowy na przedsiębiorstwa lub związanych z nimi spedytorów, nadawców ładunku, organizatorów wycieczek, głównych wykonawców, podwykonawców oraz agencje zatrudnienia kierowców.

Artykuł 12 bis Znormalizowane wzory formularzy

W celu usprawnienia międzynarodowych kontroli drogowych, w załączniku do niniejszej umowy, do którego dołączony zostanie odpowiedni nowy suplement 3, wyprowadzone zostaną znormalizowane wzory formularzy do wykorzystania w razie potrzeby. Formularze te będą wprowadzane lub zmieniane zgodnie z procedurą określoną w artykule 22 ter.

Wzory formularzy przedstawione w suplemencie 3 nie są wiążące. Jeżeli jednak będą wykorzystywane, powinny być zgodne co do określonej treści, zwłaszcza w odniesieniu do numeracji, kolejności i tytułów rubryk.

W celu spełnienia wymogów krajowych i regionalnych Umawiające się Strony mogą uzupełniać te dane informacjami dodatkowymi. W żadnym wypadku takie informacje dodatkowe nie mogą być wymagane w odniesieniu do przewozu rozpoczynającego się na terytorium innej Umawiającej się Strony lub państwa trzeciego. W związku z tym będą one zawarte na formularzu całkowicie oddzielnym od danych określonych dla ruchu międzynarodowego.

Formularze te będą akceptowane w trakcie wszystkich kontroli drogowych przeprowadzanych na terytorium Umawiających się Stron niniejszej umowy.

Artykuł 13 Postanowienia przejściowe

Wszystkie nowe postanowienia niniejszej umowy, w tym jej załącznika oraz jego suplementów 1B oraz 2, odnoszące się do wprowadzenia cyfrowego przyrządu kontrolnego, staną się obowiązkowe dla krajów będących Umawiającymi się Stronami niniejszej umowy najpóźniej po czterech latach od wejścia w życie odpowiednich zmian wynikających z procedury określonej w artykule 21. W związku z tym wszystkie pojazdy objęte niniejszą umową, które po raz pierwszy będą dopuszczone do ruchu po upływie tego okresu, będą wyposażone w przyrząd kontrolny zgodny z tymi nowymi wymaganiami. W trakcie tego czteroletniego okresu Umawiające się Strony, które nie wdrożyły jeszcze tych zmian w swoich krajach, będą przyjmować i kontrolować na swoich terytoriach pojazdy zarejestrowane na terytorium innej Umawiającej się Strony niniejszej umowy już wyposażone w tego typu cyfrowy przyrząd kontrolny.

(a) Umawiające się Strony podejmą niezbędne kroki, aby być w stanie wydać karty kierowcy, o których mowa w załączniku do niniejszej umowy, ze zmianami, najpóźniej na trzy miesiące przed upływem czteroletniego terminu określonego w ustępie 1. Ten minimalny trzymiesięczny okres będzie również przestrzegany w przypadku wdrożenia przez Umawiającą się Stronę postanowień odnoszących się do cyfrowego przyrządu kontrolnego zgodnego z suplementem 1B do tego załącznika przed upływem przedmiotowego czteroletniego terminu. Umawiające się Strony, o których mowa, informują sekretariat Grupy Roboczej ds. Transportu Drogowego Europejskiej Komisji Gospodarczej na temat wdrażania na ich terytoriach cyfrowego przyrządu kontrolnego zgodnego z suplementem 1B niniejszego załącznika.

(b) Do czasu wydania kart, o których mowa w literze (a), przez Umawiające się Strony w odniesieniu do kierowców, którzy będą musieli prowadzić pojazdy wyposażone w cyfrowy przyrząd kontrolny zgodny z suplementem 1B niniejszego załącznika, obowiązują postanowienia artykułu 14 załącznika do niniejszej umowy.

Uznaje się, że dokumenty ratyfikacji lub przystąpienia złożone przez państwo po wejściu w życie zmian, o których mowa w ustępie 1, obowiązują w odniesieniu do umowy ze zmianami, w tym dotyczącymi terminu wdrożenia określonego w ustępie 1.

Jeżeli przystąpienie następuje w terminie krótszym niż dwa lata przed upływem terminu, o którym mowa w ustępie 1, państwo w chwili składania dokumentu ratyfikacji lub przystąpienia poinformuje depozytariusza o terminie, w którym cyfrowy przyrząd kontrolny zostanie skutecznie wdrożony do użytkowania na terytorium tego państwa. Państwu temu przysługuje możliwość skorzystania z okresu przejściowego nie dłuższego niż dwa lata od dnia wejścia w życie umowy w odniesieniu do tego państwa. Depozytariusz poinformuje o tym fakcie wszystkie Umawiające się Strony.

Postanowienia powyższego ustępu obowiązują również w przypadku przystąpienia państwa następującego po upływie czteroletniego terminu na wdrożenie, o którym mowa w ustępie 1.

Artykuł 13 bis Przepisy przejściowe

Postanowienia, o których mowa na końcu artykułu 12, ustęp 7 litera (a) i (b) załącznika do niniejszej umowy, będą obowiązywały po upływie trzech miesięcy od wejścia w życie niniejszej zmiany.

Artykuł 14 Postanowienia końcowe

Niniejsza umowa będzie otwarta do podpisu do dnia 31 marca 1971 r., a po upływie tego terminu będzie otwarta do przystąpienia przez państwa będące członkami Europejskiej Komisji Gospodarczej oraz państwa dopuszczone do tej Komisji z głosem doradczym, zgodnie z ustępem 8 aktu określającego kompetencje tej Komisji.

Niniejsza umowa podlega ratyfikacji.

Dokumenty ratyfikacji lub przystąpienia powinny być złożone Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Niniejsza umowa wejdzie w życie sto osiemdziesiątego dnia po dniu złożenia ósmego dokumentu ratyfikacji lub przystąpienia.

W stosunku do każdego państwa, które ratyfikuje lub przystąpi do niniejszej umowy po złożeniu ósmego dokumentu ratyfikacji lub przystąpienia wymienionego w ustępie 4 niniejszego artykułu, umowa wejdzie w życie sto osiemdziesiątego dnia po złożeniu przez to państwo dokumentu ratyfikacji lub przystąpienia.

Artykuł 15

Każda Umawiająca się Strona może wypowiedzieć niniejszą umowę w drodze notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Wypowiedzenie nabiera mocy po upływie sześciu miesięcy od daty otrzymania przez Sekretarza Generalnego takiej notyfikacji.

Artykuł 16

Niniejsza umowa traci moc, jeżeli w jakimkolwiek okresie kolejnych dwunastu miesięcy po jej wejściu w życie liczba Umawiających się Stron będzie mniejsza niż trzy.

Artykuł 17

Każde państwo podczas podpisywania niniejszej umowy lub składania dokumentu ratyfikacji bądź przystąpienia albo w dowolnym czasie późniejszym może oświadczyć w drodze notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, że obowiązywanie niniejszej umowy rozciąga na wszystkie lub niektóre terytoria, za których stosunki międzynarodowe jest ono odpowiedzialne. Niniejsza umowa będzie stosowana na terytorium lub terytoriach wymienionych w notyfikacji po upływie stu osiemdziesięciu dni od daty otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego lub, jeżeli w tym dniu umowa nie weszła jeszcze w życie, od daty jej wejścia w życie.

Każde państwo, które złożyło oświadczenie zgodnie z poprzednim ustępem o stosowaniu niniejszej umowy na terytorium, za którego stosunki międzynarodowe jest ono odpowiedzialne, może wypowiedzieć tę umowę oddzielnie w stosunku do tego terytorium zgodnie z postanowieniami artykułu 15 niniejszej umowy.

Artykuł 18

Każdy spór między dwiema lub wieloma Umawiającymi się Stronami dotyczący interpretacji lub stosowania niniejszej umowy powinien być w miarę możliwości rozstrzygany w drodze negocjacji między nimi.

Każdy spór, który nie został rozstrzygnięty w drodze negocjacji, powinien być poddany arbitrażowi na żądanie którejkolwiek z Umawiających się Stron będących w sporze oraz stosownie do tego powinien być przekazany jednemu lub kilku arbitrom wybranym w drodze porozumienia między stronami będącymi w sporze. Jeżeli w ciągu trzech miesięcy od daty zażądania arbitrażu strony będące w sporze nie osiągną porozumienia co do wyboru arbitra lub arbitrów, każda z tych stron może zwrócić się do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych o wyznaczenie jednego arbitra, któremu spór zostanie przekazany do rozstrzygnięcia.

Rozstrzygnięcie arbitra lub arbitrów wyznaczonych zgodnie z poprzednim ustępem jest wiążące dla Umawiających się Stron będących w sporze.

Artykuł 19

Każde państwo w czasie podpisywania, ratyfikacji lub przystąpienia do niniejszej umowy może oświadczyć, że nie czuje się związane postanowieniem artykułu 18 ustępy 2 i 3 niniejszej umowy. Inne Umawiające się Strony nie będą związane wymienionymi ustępami w stosunku do każdej Umawiającej się Strony, która wniosła takie zastrzeżenie.

Jeżeli w czasie składania dokumentu ratyfikacji lub przystąpienia jakiekolwiek państwo wniesie zastrzeżenie inne niż przewidziane w ustępie 1 niniejszego artykułu, Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych przekaże to zastrzeżenie państwom, które wcześniej złożyły dokumenty ratyfikacji lub przystąpienia i nie dokonały jeszcze wypowiedzenia niniejszej umowy. Zastrzeżenie będzie uważane za przyjęte, jeżeli żadne z wymienionych państw w ciągu sześciu miesięcy po takim zawiadomieniu nie sprzeciwi się przyjęciu tego zastrzeżenia. W innym przypadku zastrzeżenie nie będzie przyjęte, a jeżeli państwo, które złożyło to zastrzeżenie, nie wycofa go, złożenie przez to państwo dokumentu ratyfikacji lub przystąpienia będzie bezskuteczne. Przy stosowaniu postanowienia niniejszego ustępu sprzeciwy państw, których przystąpienie lub ratyfikacja z mocy niniejszego ustępu są bezskuteczne na skutek wniesionych przez nie zastrzeżeń, będą nieważne.

Każda Umawiająca się Strona, której zastrzeżenie zostało przyjęte w protokole podpisania niniejszej umowy lub która wniosła zastrzeżenie stosownie do ustępu 1 niniejszego artykułu albo złożyła zastrzeżenie, które zostało przyjęte stosownie do ustępu 2 niniejszego artykułu, może w każdym czasie wycofać takie zastrzeżenie w drodze notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego.

Artykuł 20

Po upływie trzech lat od wejścia w życie niniejszej umowy każda Umawiająca się Strona w drodze notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych może zażądać zwołania konferencji w celu rewizji niniejszej umowy. Sekretarz Generalny notyfikuje wszystkim Umawiającym się Stronom to żądanie i zwołuje konferencję rewizyjną, jeżeli nie mniej niż jedna trzecia Umawiających się Stron wyrazi zgodę na to żądanie w ciągu czterech miesięcy od daty notyfikacji dokonanej przez Sekretarza Generalnego.

Jeżeli konferencja została zwołana zgodnie z postanowieniem poprzedniego ustępu, Sekretarz Generalny zawiadomi o tym wszystkie Umawiające się Strony oraz zaprosi je do składania w ciągu trzech miesięcy takich propozycji, których rozpatrzenia na konferencji one sobie życzą. Sekretarz Generalny rozsyła wszystkim Umawiającym się Stronom projekt porządku dziennego konferencji wraz z tekstem takich propozycji nie później niż na trzy miesiące przed datą zwołania konferencji.

Sekretarz Generalny zaprasza na każdą konferencję zwołaną zgodnie z niniejszym artykułem wszystkie państwa wymienione w artykule 14 ustęp 1 niniejszej umowy.

Artykuł 21

Każda Umawiająca się Strona może zaproponować jedną lub więcej zmian do niniejszej umowy. Tekst każdej zaproponowanej zmiany powinien być przekazany Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, który przekazuje go wszystkim Umawiającym się Stronom oraz informuje o tym wszystkie inne państwa wymienione w artykule 14 ustęp 1 niniejszej umowy.

W ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym zaproponowana zmiana została przekazana przez Sekretarza Generalnego, każda Umawiająca się Strona może zawiadomić Sekretarza Generalnego, że:

(a) ma zastrzeżenia do zaproponowanej zmiany, lub

(b) chociaż zamierza przyjąć propozycję, to niezbędne warunki do przyjęcia takiej zmiany nie zostały jeszcze spełnione w jej państwie.

Jeżeli Umawiająca się Strona przekazuje Sekretarzowi Generalnemu zawiadomienie, które zostało przewidziane w ustępie 2 (b) niniejszego artykułu, to może ona, do czasu zawiadomienia Sekretarza Generalnego o swej zgodzie na zaproponowaną zmianę, zgłosić zastrzeżenie do zaproponowanej zmiany w ciągu dziewięciu miesięcy następujących po upływie sześciu miesięcy przewidzianych dla tego zawiadomienia.

Jeżeli zastrzeżenie do proponowanej zmiany zostało dokonane zgodnie z warunkami przewidzianymi w ustępach 2 i 3 niniejszego artykułu, to zmiana będzie uważana za nieprzyjętą i nie uzyska mocy obowiązującej.

Jeżeli żadne zastrzeżenie do zaproponowanej zmiany nie zostanie złożone zgodnie z postanowieniami ustępów 2 i 3 niniejszego artykułu, to zmiana będzie uważana za przyjętą, poczynając od niżej określonej daty:

(a) jeżeli żadna Umawiająca się Strona nie przekazała zawiadomienia Sekretarzowi Generalnemu zgodnie z ustępem 2 (b) niniejszego artykułu: z upływem okresu sześciu miesięcy wymienionego w ustępie 2 niniejszego artykułu;

(b) jeżeli którakolwiek Umawiająca się Strona przekazała zawiadomienie Sekretarzowi Generalnemu zgodnie z ustępem 2 (b) niniejszego artykułu: według wcześniejszej z następujących dwóch dat:

daty, w której wszystkie Umawiające się Strony, które przesłały takie zawiadomienia, zawiadomiły Sekretarza Generalnego o swej zgodzie na propozycję pod warunkiem, że wszystkie te notyfikacje były dokonane przed upływem okresu sześciu miesięcy wymienionego w ustępie 2 niniejszego artykułu, to datę będzie stanowić data upływu wymienionego okresu sześciu miesięcy;

daty upływu okresu dziewięciu miesięcy wymienionego w ustępie 3 niniejszego artykułu.

5 bis. W przypadku kraju, który zostaje Umawiającą się Stroną niniejszej umowy w okresie między datą zawiadomienia o proponowanej zmianie a datą uznania jej za przyjętą, sekretariat Grupy Roboczej ds. Transportu Drogowego Europejskiej Komisji Gospodarczej przekaże nowej Stronie informacje na temat proponowanej zmiany w najkrótszym możliwym terminie. Nowa Umawiająca się Strona może poinformować Sekretarza Generalnego o wszelkich zastrzeżeniach przed upływem sześciu miesięcy od dnia przekazania pierwotnej zmiany wszystkim Umawiającym się Stronom.

Każda zmiana uważana za przyjętą wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od daty, w której została uznana za przyjętą.

Sekretarz Generalny zawiadamia możliwie jak najszybciej wszystkie Umawiające się Strony, czy zastrzeżenie do zaproponowanej zmiany zostało dokonane zgodnie z ustępem 2 (a) niniejszego artykułu oraz czy jedna lub więcej Umawiających się Stron przekazały mu zawiadomienia zgodnie z ustępem 2 (b) niniejszego artykułu. Jeżeli takie zawiadomienie zostało przekazane przez jedną lub więcej Umawiających się Stron, Sekretarz Generalny zawiadamia następnie wszystkie Umawiające się Strony, czy Umawiająca się Strona lub Strony, które przekazały takie zawiadomienie, zgłaszają sprzeciw lub przyjmują zaproponowaną zmianę.

Niezależnie od procedury zmian przewidzianej w ustępach od 1 do 6 niniejszego artykułu, załącznik do niniejszej umowy może być zmieniony w drodze porozumienia między właściwymi organami wszystkich Umawiających się Stron; jeżeli właściwy organ Umawiającej się Strony stwierdził, że zgodnie z ustawodawstwem krajowym jego zgoda jest uzależniona od specjalnego zezwolenia lub aprobaty organu ustawodawczego, to zgoda właściwego organu tej Umawiającej się Strony dotycząca zmiany załącznika nie będzie uważana za udzieloną, dopóki wymieniony organ nie zawiadomi Sekretarza Generalnego o tym, że niezbędne zezwolenie lub aprobata zostały uzyskane. Umowa między właściwymi organami powinna ustalić datę wejścia w życie zmienionego załącznika oraz może przewidywać, że w okresie przejściowym stary załącznik pozostanie w mocy w całości lub w części równocześnie ze zmienionym załącznikiem.

Artykuł 22

Suplementy 1 i 2 do załącznika do niniejszej umowy mogą być modyfikowane za pomocą procedury określonej w niniejszym artykule.

Na prośbę jednej z Umawiających się Stron każda poprawka, zaproponowana do suplementów 1 i 2 do załącznika do niniejszej umowy, będzie rozpatrywana przez Główną Grupę Roboczą Transportu Drogowego Komisji Gospodarczej dla Europy.

Jeżeli poprawka zostanie przyjęta przez większość członków obecnych i głosujących oraz gdy ta większość stanowi również większość obecnych i głosujących Umawiających się Stron, Sekretarz Generalny powiadomi o poprawce kompetentne organy administracyjne wszystkich Umawiających się Stron, w celu jej przyjęcia.

Poprawka będzie przyjęta, jeżeli w terminie sześciu miesięcy od daty powiadomienia mniej niż jedna trzecia kompetentnych organów administracyjnych Umawiających się Stron przekaże Sekretarzowi Generalnemu notyfikację w sprawie sprzeciwu wobec poprawki.

4 bis. W przypadku kraju, który zostaje Stroną niniejszej umowy w okresie między datą zawiadomienia o proponowanej zmianie a datą uznania jej za przyjętą, sekretariat Grupy Roboczej ds. Transportu Drogowego Europejskiej Komisji Gospodarczej przekaże nowej Stronie informacje na temat proponowanej zmiany w najkrótszym możliwym terminie. Nowa Umawiająca się Strona może poinformować Sekretarza Generalnego o wszelkich zastrzeżeniach przed upływem sześciu miesięcy od dnia przekazania pierwotnej zmiany wszystkim Umawiającym się Stronom.

Sekretarz Generalny poda do wiadomości wszystkim Umawiającym się Stronom przyjętą poprawkę, która wejdzie w życie trzy miesiące po dacie tej notyfikacji.

Artykuł 22 bis Procedura modyfikowania suplementu 1B

Suplement 1B do załącznika do niniejszej umowy może być modyfikowany zgodnie z procedurą określoną w niniejszym artykule.

Grupa Robocza ds. Transportu Drogowego Europejskiej Komisji Gospodarczej przyjmuje wszelkie propozycje zmian do artykułów wstępnych suplementu 1B większością głosów oddanych przez obecne i uczestniczące w głosowaniu Umawiające się Strony. Sekretariat grupy Roboczej będzie przekazywał zmiany przyjęte w ten sposób Sekretarzowi Generalnemu, aby zawiadomił o nich wszystkie Umawiające się Strony. Zmiany wchodzą w życie po upływie trzech miesięcy od daty zawiadomienia Umawiających się Stron.

Biorąc pod uwagę fakt, iż suplement 1B przystosowany jest do celów niniejszej umowy z Załącznika IB rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 powoływanego w artykule 10 umowy i bezpośrednio zależy od modyfikacji wprowadzonych do tego Załącznika przez Unię Europejską, wszelkie zmiany wprowadzane do tego Załącznika obowiązują w odniesieniu do suplementu 1B pod warunkiem, że:

sekretariat Grupy Roboczej ds. Transportu Drogowego Europejskiej Komisji Gospodarczej oficjalnie powiadomi właściwe organy Umawiających się Stron o publikacji w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich zmian wprowadzonych do Załącznika IB do Rozporządzenia Rady, a także jednocześnie przekaże tę informację Sekretarzowi Generalnemu wraz z kopią odpowiednich tekstów.

zmiany te wejdą w życie bezpośrednio w odniesieniu do suplementu 1B w ciągu trzech miesięcy od daty przekazania informacji Umawiającym się Stronom.

Jeżeli propozycja zmiany załącznika do niniejszej umowy obejmuje również zmianę suplementu 1B, zmiany dotyczące suplementu mogą wejść w życie dopiero po wejściu w życie zmian dotyczących załącznika. Jeżeli w związku z tym zmiany do suplementu 1B zostają zaprezentowane w tym samym czasie co zmiany do załącznika, ich dzień wejścia w życie jest zgodny z datą wynikającą z zastosowania procedur określonych w artykule 21.

Artykuł 22 ter Procedura zmiany suplementu 3

Zmiany do suplementu 3 do załącznika do niniejszej umowy wprowadza się zgodnie z następującą procedurą.

Propozycje dotyczące wprowadzenia do suplementu 3 wzorów formularzy zgodnych z artykułem 12 bis niniejszej umowy lub zmian istniejących formularzy przedkłada się Grupie Roboczej ds. Transportu Drogowego Europejskiej Komisji Gospodarczej do akceptacji. Propozycję uznaje się za przyjętą, jeżeli zostanie przyjęta przez większość Umawiających się Stron obecnych i głosujących.

Sekretariat Europejskiej Komisji Gospodarczej oficjalnie powiadomi właściwe organy wszystkich Umawiających się Stron niniejszej umowy o wszelkich zmianach wprowadzonych w ten sposób, a także jednocześnie przekaże tę informację Sekretarzowi Generalnemu wraz z kopią odpowiednich tekstów.

Wzór formularza przyjęty w ten sposób może być wykorzystany po upływie trzech miesięcy od daty przekazania informacji Umawiającym się Stronom niniejszej umowy.

Artykuł 23

W uzupełnieniu do notyfikacji, o których mowa w artykułach 20 i 21 niniejszej umowy, Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych zawiadomi państwa, o których mowa w ustępie 1 artykułu 14 niniejszej umowy, o:

(a) ratyfikacjach i przystąpieniach, na podstawie artykułu 14 niniejszej umowy;

(b) datach wejścia w życie niniejszej umowy, zgodnie z artykułem 14;

(d) wygaśnięciu niniejszej umowy, zgodnie z artykułem 16;

(e) notyfikacjach otrzymanych na podstawie artykułu 17 niniejszej umowy;

(f) oświadczeniach i notyfikacjach otrzymanych na podstawie artykułu 19 niniejszej umowy;

(g) wejściu w życie każdej zmiany, zgodnie z artykułem 21 niniejszej umowy.

Artykuł 24

Protokół podpisania niniejszej umowy ma tę samą moc, ważność i czas obowiązywania jak sama umowa, za której część integralną jest uważany.

Artykuł 25

Po dniu 31 marca 1971 r. oryginał niniejszej umowy zostanie złożony do depozytu Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, który przekaże jej kopie należycie uwierzytelnione każdemu z państw wymienionych w artykule 14 ustęp 1 niniejszej umowy.

Artykuł 1

W rozumieniu niniejszego załącznika określenie „przyrząd kontrolny” oznacza „przyrząd kontrolny lub jego komponenty”.

Każdy wniosek w sprawie zatwierdzenia typu przyrządu kontrolnego, wykresówki lub karty pamięci jest zgłaszany do Umawiającej się Strony, razem z odpowiednimi specyfikacjami, przez producenta lub jego przedstawiciela. Dla takiego samego typu przyrządu kontrolnego, wykresówki lub karty pamięci można zgłosić wniosek tylko do jednej Umawiającej się Strony.

Artykuł 2

Każda Umawiająca się Strona zatwierdza typ każdego przyrządu kontrolnego, wzoru wykresówki lub karty pamięci, jeżeli odpowiadają przepisom suplementu 1 lub 1B do tego załącznika i jeżeli Umawiająca się Strona jest w stanie nadzorować zgodność produkcji z zatwierdzonym typem przyrządu.

Wydanie zatwierdzenia typu na przyrząd kontrolny określony w suplemencie 1B może nastąpić jedynie wtedy, gdy cały system (przyrząd kontrolny, karta kierowcy oraz elektryczne połączenia skrzyni biegów) wyklucza możliwość sfałszowania lub zmiany danych dotyczących czasu prowadzenia pojazdu. Odpowiednie testy sprawdzające tę informację przeprowadzają biegli znający współczesne techniki fałszowania.

Wszelkie modyfikacje lub uzupełnienia do zatwierdzonego wzoru muszą otrzymać dodatkowe zatwierdzenie od tej Umawiającej się Strony, która pierwotnie zatwierdziła typ przyrządu.

Artykuł 3

Umawiające się Strony wydają ubiegającemu się znak zatwierdzenia typu zgodny ze wzorem zamieszczonym w suplemencie 2 dla każdego typu przyrządu kontrolnego lub wykresówki lub karty pamięci, które zostały zatwierdzone stosownie do artykułu 2.

Artykuł 4

Właściwe organy Umawiającej się Strony, którym przedłożono wniosek w sprawie zatwierdzenia typu, przesyłają w ciągu miesiąca właściwym organom innych Umawiających się Stron kopię decyzji o zatwierdzeniu typu wraz z kopią niezbędnych specyfikacji bądź powiadamiają je o odmowie zatwierdzenia typu dla każdego typu przyrządu kontrolnego lub wykresówki lub karty pamięci, które zatwierdzają lub którym odmawiają zatwierdzenia typu; w razie odmowy powiadamiają również o przyczynach swojej decyzji.

Artykuł 5

Jeżeli Umawiająca się Strona, która zatwierdziła typ zgodnie z artykułem 2, stwierdzi, że przyrząd kontrolny lub wykresówka lub karta pamięci, mające nadany przez nią znak zatwierdzenia typu, nie są zgodne z zatwierdzonym typem, powinna podjąć niezbędne kroki dla zapewnienia zgodności produkcji z zatwierdzonym typem. Podjęte kroki mogą, w razie konieczności, prowadzić do cofnięcia zatwierdzenia typu.

Umawiająca się Strona, która zatwierdziła typ, musi stwierdzić wygaśnięcie decyzji o zatwierdzeniu typu, jeżeli zatwierdzony przyrząd kontrolny lub zatwierdzona wykresówka lub zatwierdzona karta pamięci są niezgodne z niniejszym załącznikiem, łącznie z suplementami do niego, bądź wykazują w użyciu jakąś ogólną wadę powodującą, że nie nadają się do celu, do którego są przeznaczone.

Jeżeli Umawiająca się Strona, która zatwierdziła typ, zostanie zawiadomiona przez inną Umawiającą się Stronę o zaistnieniu jednego z przypadków, o których mowa w ustępach 1 i 2, również powinna podjąć, w porozumieniu ze Stroną zawiadamiającą, kroki przewidziane w tych ustępach, z zastrzeżeniem ustępu 5.

Umawiająca się Strona, która stwierdziła, że miał miejsce jeden z przypadków, wymienionych w ustępie 2, może zabronić, do czasu nowego powiadomienia, wprowadzania do obrotu lub użytkowania przyrządów kontrolnych lub wykresówek lub kart pamięci. To samo stosuje się w przypadkach wymienionych w ustępie 1 w odniesieniu do przyrządów kontrolnych lub wykresówek lub kart pamięci, które zostały zwolnione z uwierzytelnienia pierwotnego, jeżeli producent, po ostrzeżeniu, nie doprowadzi do ich zgodności z zatwierdzonym typem lub z wymaganiami niniejszego załącznika.

W każdym wypadku właściwe organy Umawiających się Stron powiadamiają się wzajemnie, w okresie jednego miesiąca, o cofnięciu zatwierdzenia typu i innych krokach podjętych zgodnie z ustępami 1, 2 i 3 oraz o powodach uzasadniających te kroki.

Jeżeli Umawiająca się Strona, która zatwierdziła typ, kwestionuje zaistnienie jakiegoś przypadku wyszczególnionego w ustępach 1 lub 2, o których została powiadomiona, zainteresowane Umawiające się Strony będą dążyły do rozstrzygnięcia spornej kwestii.

Artykuł 6

Ubiegający się o zatwierdzenie typu dla wzoru wykresówki musi określić w swoim wniosku typ lub typy przyrządu kontrolnego, w których dana wykresówka ma być używana, oraz musi dostarczyć, w celu przeprowadzenia badań tej wykresówki, odpowiedni przyrząd właściwego typu lub typów.

Właściwe organy każdej Umawiającej się Strony określają w decyzji zatwierdzenia typu wzór wykresówki, typ lub typy przyrządu kontrolnego, w których ten wzór wykresówki może być używany.

Artykuł 7

Żadna Umawiająca się Strona nie może odmówić zarejestrowania bądź zabronić wprowadzenia do ruchu lub używania pojazdów, wyposażonych w przyrząd kontrolny, z powodów związanych z takim wyposażeniem, jeżeli przyrząd posiada znak zatwierdzenia typu, o którym mowa w artykule 3, i tabliczkę pomiarową, o której mowa w artykule 9.

Artykuł 8

Każda decyzja, dotycząca odmowy lub cofnięcia zatwierdzenia typu przyrządu kontrolnego lub wzoru wykresówki lub karty pamięci, podjęta na podstawie niniejszego załącznika, musi być szczegółowo umotywowana. O takiej decyzji należy powiadomić Stronę zainteresowaną,

ze wskazaniem środków odwoławczych, zgodnie z ustawodawstwem obowiązującym na terytoriach Umawiających się Stron, oraz terminów, w których można wnieść odwołanie.

Instalacja i kontrola

Artykuł 9

Przyrząd kontrolny może być instalowany lub naprawiany wyłącznie przez instalatorów lub warsztaty uprawnione przez właściwe organy Umawiających się Stron po zasięgnięciu, o ile uznają to za stosowne, opinii producentów danego typu przyrządu.

Administracyjny okres ważności kart uprawnionego warsztatu oraz instalatora nie powinien przekraczać jednego roku.

W przypadku, gdy karta wydana uprawnionemu warsztatowi lub instalatorowi ma zostać przedłużona, bądź jest zniszczona, działa wadliwie, została zgubiona lub skradziona, organy wydają kartę zastępczą w ciągu pięciu dni roboczych od dnia otrzymania szczegółowego wniosku o jej wydanie.

W przypadku, gdy stara karta zostaje zastąpiona nową, nowa karta ma ten sam numer informacyjny „warsztatu”, ale indeks będzie zwiększony o jeden. Organy wydające kartę prowadzą rejestr kart zagubionych, skradzionych i uszkodzonych.

Umawiające się Strony podejmują wszelkie niezbędne działania, aby zabezpieczyć karty przekazywane uprawnionym instalatorom i warsztatom przed możliwością ich sfałszowania.

Uprawniony instalator lub warsztat umieszczają specjalny znak na zakładanych przez siebie zabezpieczeniach, i ponadto wprowadzają do przyrządu kontrolnego zgodnego z suplementem 1B, elektroniczne dane zabezpieczające, w szczególności w celu przeprowadzania kontroli ich tożsamości. Właściwe organy każdej Umawiającej się Strony prowadzą rejestr używanych znaków oraz elektronicznych zabezpieczeń, a także kart wydanych uprawnionym warsztatom oraz instalatorom.

Właściwe organy Umawiających się Stron przekazują sobie wzajemnie informacje na temat listy upoważnionych instalatorów lub warsztatów oraz kopie używanych znaków i inne niezbędne informacje dotyczące użytych elektronicznych zabezpieczeń.

Zgodność instalacji przyrządu kontrolnego z wymaganiami niniejszego załącznika jest poświadczona przez tabliczkę pomiarową, przymocowaną zgodnie z warunkami przewidzianymi w suplemencie 1 lub 1B.

Plomby mogą być zdejmowane przez instalatorów lub warsztaty uprawnione przez właściwe organy, zgodnie z postanowieniami ustępu 1 niniejszego artykułu lub w okolicznościach określonych w suplemencie 1 lub 1B do niniejszego załącznika.

Użytkowanie przyrządów kontrolnych

Artykuł 10

Pracodawca i kierowcy zapewniają prawidłowe funkcjonowanie i właściwe użytkowanie, z jednej strony, przyrządu kontrolnego, a z drugiej strony, karty kierowcy, w przypadku, gdy kierowca zobowiązany jest prowadzić pojazd wyposażony w przyrząd kontrolny zgodny z załącznikiem 1B.

Artykuł 11

Pracodawca wyda wystarczającą liczbę wykresówek kierowcom pojazdów wyposażonych w przyrządy kontrolne zgodne z suplementem 1, mając na uwadze długość okresu pracy, osobisty charakter wykresówki i możliwość zaistnienia konieczności ich wymiany w przypadku, gdy są zniszczone lub zatrzymane przez upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Pracodawca wydaje kierowcom tylko te wykresówki, które są zgodne z zatwierdzonym wzorem i właściwe do użycia w przyrządzie kontrolnym zainstalowanym w pojeździe.

W przypadku gdy pojazd wyposażony jest w przyrząd kontrolny zgodny z suplementem 1B, pracodawca i kierowca zapewniają, biorąc pod uwagę długość okresu pracy, poprawne wykonanie drukowania na żądanie określone w suplemencie 1B w przypadku przeprowadzenia kontroli.

(a) Przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki i wydruki, w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z artykułem 12 ustęp 1, w porządku chronologicznym oraz czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje ich kopie zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek. Przedsiębiorstwo wydaje także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych wczytanych z kart kierowców oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych.

(b) Przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszej umowy i wyposażonych w przyrząd kontrolny zgodny z suplementem 1B do niniejszego załącznika:

zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Umawiającą się Stronę oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego,

zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej 12 miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz, na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa.

Do celów niniejszego punktu pojęcie „wczytanie danych” jest rozumiane zgodnie z definicją określoną w suplemencie 1B, rozdział I, litera (s).

Karta kierowcy określona w suplemencie 1B jest wydawana na wniosek kierowcy przez właściwe organy Umawiającej się Strony, w której kierowca posiada swoje miejsce normalnego zamieszkania.

Umawiająca się Strona może wymagać posiadania karty kierowcy od każdego kierowcy podlegającego przepisom niniejszej umowy oraz posiadającego miejsce normalnego zamieszkania na jej terytorium.

(a) Do celów niniejszej umowy „miejsce normalnego zamieszkania” oznacza miejsce, w którym osoba fizyczna przebywa co najmniej 185 dni w każdym roku kalendarzowym, ze względu na swoje więzi osobiste i zawodowe, lub w przypadku osoby niezwiązanej z tym miejscem zawodowo, ze względu na osobiste powiązania, które wskazują na istnienie ścisłych więzi między tą osobą a miejscem, w którym mieszka.

Jednakże za miejsce normalnego zamieszkania osoby, której więzi zawodowe są w innym miejscu niż więzi osobiste i która konsekwentnie mieszka na przemian w różnych miejscach położonych na terytorium dwóch lub więcej Umawiających się Stron, uznaje się miejsce jej więzi osobistych, pod warunkiem, że ta osoba powraca tam regularnie. Ten ostatni warunek nie musi być spełniony w przypadku, gdy osoba ta przebywa na terytorium jednej z Umawiających się Stron w celu realizacji umowy zawartej na czas określony.

(b) Kierowcy przedstawiają dowód potwierdzający ich miejsce normalnego zamieszkania w odpowiedni sposób, np. dowód tożsamości lub inny ważny dokument.

(c) W przypadku gdy właściwe organy Umawiającej się Strony wystawiające kartę kierowcy mają wątpliwość dotyczącą prawdziwości twierdzenia dotyczącego miejsca normalnego zamieszkania określonego w literze (b), lub do celów szczególnych kontroli, mogą zażądać dodatkowych informacji i dowodów.

(d) Właściwe organy Umawiającej się Strony wystawiające kartę kierowcy sprawdzają, w miarę możliwości, czy osoba ubiegająca się o kartę kierowcy nie jest posiadaczem innej ważnej karty kierowcy.

(a) Właściwe organy Umawiającej się Strony dokonają personalizacji karty kierowcy zgodnie z zasadami określonymi w suplemencie 1B.

Do celów administracyjnych okres ważności wydanej karty kierowcy nie może przekraczać pięciu lat.

Kierowca może posiadać tylko jedną ważną kartę kierowcy. Kierowca uprawniony jest do posługiwania się jedynie swoją własną imienną kartą kierowcy. Kierowca nie będzie posługiwać się kartą uszkodzoną lub kartą, której okres ważności upłynął.

W przypadku, gdy stara karta zostaje zastąpiona nową, nowa karta zawierać będzie ten sam numer, ale indeks będzie zwiększony o jeden. Organy wydające kartę prowadzą rejestr kart skradzionych, zagubionych lub uszkodzonych w okresie odpowiadającym przynajmniej okresowi ich ważności administracyjnej. W przypadku gdy karta jest zniszczona, działa wadliwie, została zgubiona lub skradziona, organy wydają kartę zastępczą w ciągu pięciu dni roboczych od dnia otrzymania szczegółowego wniosku o jej wydanie.

W przypadku złożenia wniosku o odnowienie karty, której okres ważności zbliża się ku końcowi, organy wydają nową kartę przed dniem upływu okresu ważności starej, pod warunkiem, że wniosek został przesłany w terminie ustanowionym w artykule 12 ustęp 1 akapit czwarty.

(b) Karty kierowców wydaje się jedynie takim osobom ubiegającym się o jej wydanie, które podlegają postanowieniom niniejszej umowy.

(c) Karta kierowcy jest imienna. Karta kierowcy nie może, w okresie swojej ważności, zostać cofnięta ani zawieszona z żadnego powodu, chyba że zostanie uznana przez właściwe organy Umawiającej się Strony za sfałszowaną lub gdy kierowca korzysta z karty, której nie jest posiadaczem, lub gdy zatrzymana karta została wydana na podstawie fałszywych oświadczeń i/lub sfałszowanych dokumentów. Jeżeli takie zawieszenie lub cofnięcie karty dokonane jest przez Umawiającą się Stronę inną niż Umawiająca się Strona, która wydała kartę, Umawiająca się Strona, która zawiesiła lub cofnęła kartę zwróci ją organom Umawiającej się Strony, które wydały kartę oraz wskaże powody jej zwrócenia.

(d) Karty kierowców wydawane przez Umawiające się Strony są wzajemnie uznawane.

W przypadku gdy posiadacz ważnej karty kierowcy wydanej przez Umawiającą się Stronę wybrał swoje miejsce normalnego zamieszkania na terytorium innej Umawiającej się Strony, może ubiegać się o wymianę karty na jej odpowiednik; Umawiająca się Strona, która dokonuje wymiany, ponosi odpowiedzialność za sprawdzenie, w razie potrzeby, czy przedstawiona karta jest nadal ważna.

Umawiające się Strony dokonujące wymiany zwrócą starą kartę organom Umawiającej się Strony, na terytorium której karta została wydana oraz wskażą powody tego zwrotu.

(e) W przypadku gdy Umawiająca się Strona dokonuje zastąpienia albo wymiany karty kierowcy, zastąpienie lub wymiana i inne dalsze zastąpienia lub odnowienia są rejestrowane na terytorium tej Umawiającej się Strony.

(f) Umawiające się Strony podejmują wszelkie konieczne działania w celu zapobieżenia możliwości fałszowania kart kierowców.

Umawiające się Strony zapewnią, aby potrzebne do monitorowania zgodności z niniejszą umową dane rejestrowane i przechowywane przez przyrządy kontrolne zgodne

z suplementem 1B do niniejszego załącznika były przechowywane przez przynajmniej 365 dni od daty ich zarejestrowania oraz aby dane te były udostępnione w warunkach gwarantujących ich bezpieczeństwo i dokładność.

Umawiające się Strony podejmują wszelkie niezbędne środki, aby odsprzedaż lub wycofanie z eksploatacji przyrządów kontrolnych nie zaszkodziła, w szczególności, skutecznemu stosowaniu niniejszego ustępu.

Artykuł 12

Kierowcy nie mogą używać brudnych lub uszkodzonych wykresówek lub karty kierowcy. W związku z tym wykresówki lub karta kierowcy muszą być zabezpieczone w odpowiedni sposób.

W przypadku uszkodzenia wykresówki lub karty kierowcy, na których znajdują się zapisy, kierowcy dołączają uszkodzoną wykresówkę lub kartę kierowcy do zastępującej ją wykresówki rezerwowej lub odpowiedniej.

W przypadku gdy karta jest zniszczona, działa wadliwie lub została zgubiona lub skradziona, kierowca powinien, w terminie 7 dni kalendarzowych, zwrócić się o jej duplikat do właściwych organów Umawiającej się Strony, na terytorium której posiada miejsce normalnego zamieszkania

W przypadku gdy kierowca pragnie odnowić swoją kartę, zgłasza się do właściwych organów Umawiającej się Strony, na terytorium której posiada miejsce normalnego zamieszkania, nie później niż na 15 dni roboczych przed upływem okresu ważności karty.

(a) Kierowcy stosują wykresówki każdego dnia, w którym kierują pojazdem, począwszy od chwili przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki lub karty kierowcy przed końcem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innego powodu. Żadna wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który została przeznaczona.

Jeśli pojazdem wyposażonym w przyrząd kontrolny zgodny z suplementem 1B jedzie więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci upewniają się, że ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie otwory tachografu.

(b) W przypadku gdy kierowca pozostaje z dala od pojazdu i z tego powodu nie może używać przyrządu zainstalowanego w pojeździe, okresy czasu, o których mowa w ustępie 3 tiret drugi litera b), c) i d) poniżej:

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.

Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej. Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)