Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 2014 r. w sprawie wprowadzenia "Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus)" na lata 2014-2016
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt zarządza się, co następuje:
§ 1.
Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wprowadza się „Krajowy program zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus)” na lata 2014-2016, stanowiący załącznik do rozporządzenia.
§ 2.
Program, o którym mowa w § 1, stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
§ 3.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
Załącznik - „Krajowy program zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus)” na lata 2014-2016
Część A
1) SalmonellaEnteritidis,
2) SalmonellaTyphimurium, w tym jednofazowej SalmonellaTyphimurium o wzorze antygenowym 1,4,[5],12:i:- zwanych dalej „serotypami Salmonellaobjętymi programem”.
1) piskląt jednodniowych;
2) drobiu:
na 2 tygodnie przed rozpoczęciem składania jaj lub przeniesieniem do jednostki produkcyjnej,
w okresie nieśności przynajmniej co piętnaście tygodni.
1) danych oraz adresu hodowcy;
2) numeru lub oznaczenia stada oraz weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego gospodarstwa;
3) liczby próbek oraz rodzaju pobranego materiału;
4) daty i godziny pobrania próbek oraz wysłania do laboratorium;
5) rodzaju zastosowanej szczepionki w stadzie kur niosek oraz terminu jej podania;
6) stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych;
7) danych osoby pobierającej próbki.
1) w próbce nr... niewykryto pałeczek z rodzaju Salmonella;
2) w próbce nr... wykryto 1 lub kilka serotypów Salmonellaobjętych programem... (podać nazwę serotypu);
3) w próbce nr... niewykryto serotypu Salmonellaobjętego programem, natomiast stwierdzono obecność Salmonella...(podać nazwę serotypu);
4) w próbce nr... wykryto efekt hamujący wzrost bakterii.
1) pismo przewodnie dołączone do próbek kierowanych do badania laboratoryjnego nie zawierało co najmniej informacji wymaganych zgodnie z niniejszym ustępem lub niedołączono dodatkowych informacji, o których mowa w niniejszym ustępie,
2) ilość lub rodzaj materiału do badań niespełnia wymogów ustanowionych w załączniku do rozporządzenia nr 517/2011,
3) warunki transportu próbek do laboratorium niespełniają wymagań ustanowionych w ust. 3.1 załącznika do rozporządzenia nr 517/2011
1) u piskląt jednodniowych w trakcie rozładunku ze środka transportu przed umieszczeniem piskląt w kurniku, zgodnie z następującymi zasadami:
próbki wyściółki wraz z mekonium z 10 pojemników transportowych z każdej dostawy (po 25 g z pojemnika) lub
wymazy powierzchniowe z dna 10 pojemników (pulowane w laboratorium w 1 próbkę), w przypadku pojemników bez wyściółki, lub
pisklęta padłe (w tym również w czasie transportu), nie więcej niż 20 sztuk - pulowane w laboratorium w 1 próbkę;
2) u drobiu, zgodnie z wymaganiami określonymi w ust. 2.1 załącznika do rozporządzenia nr 517/2011, na 2 tygodnie przed rozpoczęciem składania jaj lub przed przeniesieniem do jednostki nieśnej;
3) w okresie nieśności, zgodnie z wymaganiami określonymi w ust. 2.1 załącznika do rozporządzenia nr 517/2011, przynajmniej co 15 tygodni, przy czym pierwsze pobranie próbek powinno nastąpić między 22 a 26 tygodniem życia drobiu.
1) stada (liczba sztuk kur niosek, wiek);
2) rodzaju próbek, daty i godziny pobrania próbek;
3) danych osoby pobierającej próbki;
4) daty i godziny wysłania próbek do laboratorium;
5) nazwy i adresu laboratorium;
6) wyników badań laboratoryjnych próbek pobranych w ramach programu.
1) koszt badania laboratoryjnego w wysokości określonej w poz. 7 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie sposobu ustalania i wysokości opłat za czynności wykonywane przez Inspekcję Weterynaryjną, sposobu i miejsc pobierania tych opłat oraz sposobu przekazywania informacji w tym zakresie Komisji Europejskiej (Dz. U. z 2013 r. poz. 388);
2) koszt dojazdu związanego z pobraniem próbek i koszty dowozu próbek do laboratorium, wg stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu ustalonych zgodnie z przepisami w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy;
3) koszt użytych wyrobów medycznych stosowanych w medycynie weterynaryjnej.
1) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych, jakie muszą spełniać gospodarstwa w przypadku, gdy zwierzęta lub środki spożywcze pochodzenia zwierzęcego pochodzące z tych gospodarstw są wprowadzane na rynek (Dz. U. Nr 168, poz. 1643), oraz
2) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 lutego 2010 r. w sprawie wymagań i sposobu postępowania przy utrzymywaniu gatunków zwierząt gospodarskich, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 56, poz. 344, z późn. zm.).
1) wydzielone miejsca do składowania środków odkażających, zabezpieczone przed dostępem osób postronnych;
2) wydzielone miejsce do składowania obornika;
3) miejsce zapewniające właściwe warunki do przetrzymywania produktów leczniczych weterynaryjnych, zabezpieczone przed dostępem osób postronnych;
4) odzież i obuwie przeznaczone tylko do obowiązkowego użycia w gospodarstwie;
5) maty odkażające nasączone środkiem odkażającym przed wjazdem na teren gospodarstwa oraz przed wejściami do poszczególnych kurników;
6) środki odkażające w ilości niezbędnej do przeprowadzenia doraźnego odkażania.
1) stosowaniu zasady „cały kurnik pełen lub cały kurnik pusty”;
2) zapewnieniu odpowiednich warunków utrzymania w zakresie temperatury, wilgotności, wymiany powietrza, dostępu światła;
3) stosowaniu prawidłowej obsady kurnika;
4) utrzymywaniu w jednym kurniku, w obrębie jednego stada, drobiu w jednakowym wieku;
5) izolacji poszczególnych kurników przez zapewnienie osobnej obsługi, żywienia, narzędzi;
6) stosowaniu pasz kruszonych w żywieniu drobiu;
7) zabezpieczeniu paszy przed dostępem gryzoni i dzikich ptaków;
8) rejestrowaniu wejść osób postronnych na teren gospodarstwa;
9) odkażaniu kół pojazdów wjeżdżających na teren gospodarstwa;
10) regularnym aktualizowaniu planu zabezpieczenia gospodarstwa przed gryzoniami;
11) rejestrowaniu prowadzonych regularnie czynności odkażania, dezynsekcji i deratyzacji.
1) zabezpieczone przed dostępem zwierząt innych niż utrzymywane w gospodarstwie;
2) utrzymywane w czystości;
3) oznakowane tablicą z napisem „Osobom nieupoważnionym wstęp wzbroniony”.
1) stosować odzież ochroną, oddzielną do pracy przy każdym stadzie w kurniku;
2) posiadać aktualne badania na nosicielstwo pałeczek Salmonella;
3) zostać przeszkolone w zakresie higieny osobistej oraz możliwych dróg przenoszenia zakażenia za pośrednictwem odzieży oraz sprzętu.
1) drób powinien być przewożony zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2013 r. poz. 856) oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniającego dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97 (Dz. Urz. UE L 3 z 05.01.2005, str. 1, z późn. zm.);
2) transport do gospodarstwa powinien odbywać się w pojazdach oraz w kontenerach lub pojemnikach transportowych, które zostały dokładnie oczyszczone i odkażone przed załadunkiem drobiu przy użyciu dopuszczonego do obrotu środka odkażającego w stężeniu umożliwiającym inaktywację pałeczek Salmonella;
3) bezpośrednio po rozładunku drobiu w gospodarstwie albo w rzeźni pojazdy oraz kontenery lub pojemniki transportowe powinny być oczyszczone i odkażone przy użyciu dopuszczonego do obrotu środka odkażającego w stężeniu umożliwiającym inaktywację pałeczek Salmonella.
1) nakazującą usunięcie uchybień w określonym terminie;
2) nakazującą wstrzymanie działalności do czasu usunięcia uchybień;
3) zakazującą umieszczania na rynku zwierząt lub handlu zwierzętami będącymi przedmiotem działalności albo zakazującą produkcji, umieszczania na rynku lub handlu określonymi produktami, wytwarzanymi przy prowadzeniu tej działalności.
1) informacje na temat metod chowu drobiu, określając w odniesieniu do każdej stosowanej metody chowu:
datę umieszczenia drobiu w kurniku, wiek niosek gatunku kura (Gallus gallus)w tym dniu oraz ich liczbę,
datę uboju oraz liczbę poddanych ubojowi niosek gatunku kura (Gallus gallus),
dzienną produkcję jaj,
liczbę lub masę jaj sprzedanych lub dostarczonych w inny sposób każdego dnia oraz
nazwy i adresy kupujących;
2) w przypadkach gdy na jajach klasy „A” i ich opakowaniach jest podana informacja na temat sposobu żywienia niosek gatunku kura (Gallus gallus),producenci, bez uszczerbku dla wymagań określonych w części A.III załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004 r., str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 319), ewidencjonują dla każdego sposobu żywienia:
ilość oraz rodzaj dostarczonych pasz gotowych lub mieszanych na miejscu,
datę dostawy paszy.
1) rozporządzeniem Komisji (WE) nr 599/2004 z dnia 30 marca 2004 r. dotyczącym przyjęcia zharmonizowanego wzoru świadectwa i sprawozdania z kontroli związanych z wewnątrzwspólnotowym handlem zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego (Dz. Urz. UE L 94 z 31.03.2004, str. 44; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 43, str. 354);
2) rozporządzeniem Komisji (WE) nr 798/2008 z dnia 8 sierpnia 2008 r. ustanawiającym wykaz państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Wspólnoty drobiu i produktów drobiowych oraz wymogów dotyczących świadectw weterynaryjnych (Dz. Urz. UE L 226 z 23.08.2008, str. 1, z późn. zm.);
3) ustawą z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej (Dz. U. Nr 165, poz. 1590, z późn. zm.);
4) ustawą z dnia 10 grudnia 2003 r. o kontroli weterynaryjnej w handlu (Dz. U. z 2004 r. Nr 16, poz.145, z późn. zm.);
5) ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.
Część B
1) SalmonellaEnteritidis;
2) SalmonellaTyphimurium, w tym jednofazowej SalmonellaTyphimurium o wzorze antygenowym 1,4,[5],12:i:-.
1) w 2014 r. nie więcej niż 69 stad niosek gatunku kura (Gallus gallus)zakażonych serotypem Salmonellaobjętym programem;
2) w 2015 r. nie więcej niż 63 stada niosek gatunku kura (Gallus gallus)zakażonych serotypem Salmonellaobjętym programem;
3) w 2016 r. nie więcej niż 60 stad niosek gatunku kura (Gallus gallus)zakażonych serotypem Salmonellaobjętym programem.
1) likwidację zakażonego stada przez poddanie ubojowi lub zabicie drobiu;
2) unieszkodliwienie zwłok drobiu padłego lub zabitego;
3) zniszczenie lub poddanie obróbce jaj konsumpcyjnych;
4) zniszczenie lub zagospodarowanie pasz, w przypadku gdy w badaniu laboratoryjnym próbek paszy uzyskano wynik dodatni w kierunku serotypu Salmonellaobjętego programem;
5) zniszczenie lub zagospodarowanie ściółki, odchodów i innych przedmiotów, które mogły ulec skażeniu;
6) przeprowadzenie oczyszczania i odkażania.
1) niezwłocznego zawiadomienia o tym fakcie powiatowego lekarza weterynarii;
2) pozostawienia drobiu w miejscu jego stałego przebywania i niewprowadzania tam innego drobiu;
3) uniemożliwienia osobom postronnym dostępu do kurnika lub miejsc, w których znajduje się drób podejrzany o zakażenie serotypem Salmonellaobjętym programem lub w którym znajdują się jego zwłoki;
4) wstrzymania się od wywożenia, wynoszenia i zbywania mięsa oraz produktów pochodzących od drobiu, jego zwłok, paszy, ściółki, odchodów pochodzących od tego drobiu oraz innych przedmiotów znajdujących się w miejscu utrzymywania drobiu;
5) udostępnienia organom Inspekcji Weterynaryjnej drobiu do badań i zabiegów weterynaryjnych, a także udzielania pomocy przy wykonywaniu tych badań i zabiegów;
6) udzielania powiatowemu lekarzowi weterynarii wyjaśnień i informacji, które mogą mieć znaczenie dla wykrycia choroby i źródeł zakażenia lub zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby lub zakażenia;
7) udostępnienia powiatowemu lekarzowi weterynarii dokumentacji dotyczącej stada, w szczególności dokumentacji potwierdzającej zakup piskląt, ściółki, paszy, sprzedaży drobiu i jaj oraz dokumentacji związanej z ewidencją leczenia;
8) zwiększenia standardów zoohigienicznych.
1) przeprowadza dochodzenie epizootyczne, zgodnie z art. 42 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt;
2) pobiera próbki do badań laboratoryjnych we wszystkich stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus)w gospodarstwie w sposób, który jest określony w załączniku do rozporządzenia nr 517/2011;
3) w celu ustalenia źródła zakażenia stada serotypami Salmonellaobjętymi programem przeprowadza badania laboratoryjne:
paszy,
wody z ujęć własnych gospodarstwa;
4) nakazuje, w drodze decyzji administracyjnej:
izolację drobiu znajdującego się w gospodarstwie w poszczególnych kurnikach, w których drób jest utrzymywany,
zastosowanie właściwych produktów biobójczych przed wejściami do kurnika i wyjściami z niego, jak również wjazdami na teren gospodarstwa i wyjazdami z tego gospodarstwa,
przetrzymywanie jaj w warunkach uniemożliwiających rozprzestrzenienie zakażenia; jeżeli nie istnieje możliwość przetrzymywania jaj w magazynie gospodarstwa, to powiatowy lekarz weterynarii informuje hodowcę o możliwości skierowania jaj do przetworzenia przy zastosowaniu obróbki cieplnej; przemieszczenie jaj odbywa się za zgodą powiatowego lekarza weterynarii wydanej w porozumieniu z powiatowym lekarzem weterynarii sprawującym nadzór nad zakładem, w którym jaja te będą przetworzone; sposób postępowania z jajami jest określony w ust. 2 w części D załącznika II do rozporządzenia nr 2160/2003;
5) zakazuje, w drodze decyzji administracyjnej:
wywożenia jaj z gospodarstwa z wyłączeniem przemieszczania bezpośrednio do zakładu wytwarzającego lub przetwarzającego produkty jajeczne, o którym mowa w przepisach o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego; sposób postępowania z jajami jest określony w ust. 2 części D załącznika II do rozporządzenia nr 2160/2003,
stosowania produktów biobójczych, produktów leczniczych weterynaryjnych i innych środków utrudniających izolację pałeczek Salmonellaw stadzie przed pobraniem próbek przez powiatowego lekarza weterynarii,
wywożenia z gospodarstwa, bez jego zgody, mięsa, zwłok drobiu, paszy, ściółki, odchodów pochodzących od tego drobiu oraz innych przedmiotów znajdujących się w miejscu utrzymywania drobiu,
przemieszczania drobiu z gospodarstwa i do gospodarstwa oraz ze stada i do stada w obrębie gospodarstwa, chyba że drób, na wniosek hodowcy, zostanie przemieszczony do rzeźni, w celu poddania ubojowi; w przypadku przemieszczania drobiu do uboju w rzeźni, w świadectwie zdrowia należy zaznaczyć, że nioski gatunku kura (Gallus gallus)pochodzą ze stada, w którym w wyniku badania próbek pobranych z inicjatywy hodowcy uzyskano dodatni wynik w kierunku serotypu Salmonellaobjętego programem lub w próbkach pobranych z inicjatywy hodowcy wykryto efekt hamujący wzrost bakterii.
1) nakazuje:
niezwłoczny ubój wszystkich sztuk drobiu ze stada zakażonego lub
zabicie wszystkich sztuk drobiu ze stada zakażonego,
zabicie wszystkich sztuk drobiu wykazującego objawy kliniczne,
unieszkodliwienie zwłok wszystkich sztuk drobiu padłego i zabitego zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 1069/2009”, oraz środkami wykonawczymi przyjętymi zgodnie z art. 40 tego rozporządzenia,
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.