Protokół dodatkowy do Prawnokarnej konwencji o korupcji, sporządzony w Strasburgu dnia 15 maja 2003 r

termin „arbiter”rozumiany jest poprzez odwołanie do prawa krajowego państw stron protokołu, ale w każdym wypadku oznacza również osobę, która na podstawie umowy o arbitraż jest powołana do wydania prawnie wiążącej decyzji w sporze przekazanym jej/jemu przez strony umowy.

termin „umowa o arbitraż”oznacza umowę uznaną w prawie krajowym, na mocy której strony zgodziły się przekazać spór do rozstrzygnięcia przez arbitra.

termin „członek ławy przysięgłych”rozumiany jest poprzez odwołanie do prawa krajowego państw stron protokołu, ale w każdym wypadku oznacza również ławnika działającego jako członek organu kolegialnego, do kompetencji którego należy podejmowanie decyzji w przedmiocie winy osoby oskarżonej w ramach postępowania karnego.

W przypadku postępowania dotyczącego zagranicznego arbitra i członka ławy przysięgłych, państwo ścigania może stosować definicje arbitra i członka ławy przysięgłych w takim zakresie, w jakim definicja ta jest zgodna z prawem krajowym tego państwa.

Między państwami Stronami postanowienia art. 2 do 6 protokołu są uważane za przepisy dodatkowe do konwencji.

Postanowienia konwencji mają zastosowanie w takim zakresie, w jakim są one zgodne z postanowieniami protokołu.

Jeśli Strona złożyła oświadczenie zgodnie z artykułem 36 konwencji, może ona w momencie podpisywania lub składania dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, złożyć podobne oświadczenie dotyczące art. 4 i 6 protokołu.

Jeśli Strona złożyła zastrzeżenie zgodnie z artykułem 37 ust. 1 konwencji ograniczające zakres przestępstw biernego przekupstwa określonych w art. 5 konwencji, może ona w momencie podpisywania lub składania dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia złożyć podobne zastrzeżenie dotyczące art. 4 i 6 protokołu. Jakiekolwiek inne zastrzeżenie złożone przez Stronę zgodnie z art. 37 konwencji ma zastosowanie również do protokołu, chyba że Strona oświadczyła odmiennie w momencie podpisywania lub składania dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia.

Żadne inne zastrzeżenie nie jest możliwe.

Protokół jest otwarty do podpisu dla państw, które podpisały konwencję. Państwa te mogą wyrazić zgodę na związanie się poprzez:

Dokumenty ratyfikacyjny, przyjęcia lub zatwierdzenia składane są Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy.

Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od dnia, w którym pięć państw wyrazi zgodę na związanie się protokołem zgodnie z postanowieniami ustępów 1 i 2, i tylko po wejściu w życie konwencji.

W stosunku do państwa sygnatariusza, który później wyrazi zgodę na związanie się protokołem, protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od dnia, w którym wyraziło ono zgodę na związanie się protokołem zgodnie z postanowieniami ustępów 1 i 2.

Państwo sygnatariusz nie może ratyfikować, przyjąć lub zatwierdzić protokołu bez jednoczesnego lub wcześniejszego wyrażenia zgody na związanie się konwencją.

Każde państwo lub Wspólnota Europejska, które przystąpiły do konwencji, może przystąpić do protokołu po jego wejściu w życie.

W stosunku do każdego państwa lub Wspólnoty Europejskiej przystępujących do protokołu, wchodzi on w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od dnia złożenia dokumentu przystąpienia Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy.

Każde państwo lub Wspólnota Europejska mogą, w chwili podpisania lub złożenia dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, wskazać terytorium lub terytoria, na których protokół będzie stosowany.

Każda Strona może, w jakimkolwiek późniejszym terminie, poprzez oświadczenia adresowane do Sekretarza Generalnego Rady Europy, rozszerzyć zastosowanie protokołu na jakiekolwiek inne terytorium lub terytoria wskazane w tym oświadczeniu i dla których jest ona odpowiedzialna za międzynarodowe stosunki lub w imieniu których jest uprawniona do podejmowania zobowiązań. W odniesieniu do takiego terytorium protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od dnia otrzymania oświadczenia przez Sekretarza Generalnego.

Każde oświadczenie złożone zgodnie z dwoma poprzedzającymi ustępami może być wycofane - w stosunku do jakiegokolwiek terytorium wskazanego w takim oświadczeniu -w drodze notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Rady Europy. Wycofanie staje się skuteczne pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od dnia otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego.

Każda Strona może w dowolnym czasie wypowiedzieć protokół w drodze notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Rady Europy.

Wypowiedzenie staje się skuteczne pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od dnia otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego.

Wypowiedzenie konwencji pociąga za sobą automatycznie wypowiedzenie protokołu.