Ustawa z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych

1. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres informacji zawartych w raporcie oraz sposób jego wprowadzania do Krajowej bazy, kierując się potrzebą zapewnienia sprawnego funkcjonowania Krajowej bazy oraz jednolitości danych zawartych w tej bazie.

6) po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu:

Art. 7a. 1. Informacje i dane zawarte w raportach, o których mowa w art. 7 ust. 1, są dostępne dla Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, a także dla właściwego ze względu na miejsce korzystania ze środowiska wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, w trybie połączenia z siecią teleinformatyczną, po zalogowaniu się do konta w Krajowej bazie, za pomocą identyfikatora i hasła dostępu. 2. Identyfikator i hasło dostępu nadawane są przez Krajowy ośrodek na wniosek organów Inspekcji Ochrony Środowiska, o których mowa w ust. 1. 3. Realizacja dostępu, o którym mowa w ust. 1, następuje z wykorzystaniem bezpiecznej transmisji danych w sposób gwarantujący ich nienaruszalność. 4. Dostęp, o którym mowa w ust. 1, jest nieodpłatny.

7) art. 8 otrzymuje brzmienie:

Art. 8. 1. Krajowy ośrodek przeprowadza analizę informacji zawartych w raportach wprowadzonych przez podmiot korzystający ze środowiska do Krajowej bazy. 2. W przypadku wątpliwości dotyczących prawidłowości podanych w raporcie informacji Krajowy ośrodek występuje do podmiotu korzystającego ze środowiska o udzielenie wyjaśnień lub dokonanie korekty raportu. 3. Podmiot korzystający ze środowiska w terminie 14 dni od dnia otrzymania wystąpienia, o którym mowa w ust. 2, udziela wyjaśnień lub dokonuje korekty raportu. 4. Jeżeli podmiot korzystający ze środowiska, który eksploatuje: 1) instalację wymagającą pozwolenia zintegrowanego lub 2) instalację wymagającą pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, lub 3) źródło spalania paliw, o którym mowa w art. 157a ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW - nie dopełni obowiązku, o którym mowa w ust. 3, Krajowy ośrodek może zawiadomić o tym wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska w terminie do dnia 15 września. 5. W przypadku podmiotu korzystającego ze środowiska, o którym mowa w ust. 4 pkt 1 lub 2, wojewódzki inspektor ochrony środowiska dokonuje sprawdzenia informacji zawartych w raporcie, w zakresie objętym wystąpieniem, o którym mowa w ust. 2. 6. Wyniki sprawdzenia, o którym mowa w ust. 5, wojewódzki inspektor ochrony środowiska przekazuje Krajowemu ośrodkowi i podmiotowi korzystającemu ze środowiska. 7. Jeżeli ze sprawdzenia informacji zawartych w raporcie wynika potrzeba korekty raportu, podmiot korzystający ze środowiska dokonuje korekty raportu w terminie 14 dni od dnia otrzymania wyników sprawdzenia.

8) w art. 9:

• pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:

2) zaopatrzenia w ciepło; 3) górnictwa i wydobycia;

• pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie:

5) produkcji żelaza i stali; 6) produkcji metali nieżelaznych;

• w pkt 17 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 18 w brzmieniu:

18) przemysłu spożywczego.

1a. Prognozy zmian aktywności, o których mowa w ust. 1, zawierają informację o politykach i działaniach prowadzących do redukcji emisji gazów cieplarnianych lub zwiększenia pochłaniania dwutlenku węgla w wyniku działalności, o której mowa w art. 2 pkt 11.

9) w art. 10 w ust. 2 uchyla się pkt 2;

10) po art. 11 dodaje się art. 11a i art. 11b w brzmieniu:

Art. 11a. 1. Krajowy ośrodek przygotowuje i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska, na 30 dni przed terminami wynikającymi z przepisów prawa Unii Europejskiej dotyczących ochrony środowiska, sprawozdania, o których mowa art. 6 decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/406/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwo członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych , zwanej dalej „decyzją nr 2009/406/WE”, zgodnie z wymaganiami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i unijnym, mających znaczenie dla zmian klimatu, oraz uchylającego decyzję 280/2004/WE , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 525/2013”. 2. Minister właściwy do spraw środowiska uzgadnia sprawozdania, o których mowa w ust. 1, z członkami Rady Ministrów i przedstawia do akceptacji Radzie Ministrów. 3. Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, dotyczą: 1) krajowej rocznej emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji; 2) poziomu wykorzystania, podziału geograficznego, rodzajów i przyjętych kryteriów jakościowych wykorzystanych jednostek poświadczonej redukcji emisji i jednostek redukcji emisji; 3) przewidywanych postępów w realizacji decyzji z uwzględnieniem krajowych polityk, działań i prognoz; 4) planowanych dodatkowych krajowych polityk i działań mających na celu dalszą redukcję emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji ponad to, co wynika z decyzji nr 2009/406/WE. 4. Jeżeli do rozliczenia krajowej rocznej emisji gazów cieplarnianych wykorzystano jednostki poświadczonej redukcji emisji lub jednostki redukcji emisji, o których mowa w art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, w sprawozdaniu, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, zamieszcza się uzasadnienie dotyczące wykorzystania tych jednostek. 5. Na podstawie sprawozdań, o których mowa w ust. 1, i sprawozdania, o którym mowa w art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, minister właściwy do spraw środowiska przygotowuje sprawozdanie, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia nr 525/2013, i przedstawia w terminie do dnia 31 lipca każdego roku Komisji Europejskiej. 6. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 5, minister właściwy do spraw środowiska ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra. Art. 11b. 1. Krajowy ośrodek przygotowuje projekty raportów w zakresie wypełniania zobowiązań wynikających z Konwencji Klimatycznej i Protokołu z Kioto zgodnie z wymogami zawartymi w wytycznych określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej lub umowach międzynarodowych. 2. Projekty raportów, o których mowa w ust. 1, sporządza się w szczególności na podstawie informacji, danych i analiz przekazywanych przez organy administracji publicznej, informacji i danych zawartych w Krajowej bazie, informacji zawartych w prognozach zmian aktywności, o których mowa w art. 9 ust. 1, oraz innych informacji i danych udostępnianych przez organizacje samorządu gospodarczego i organizacje pracodawców, a także fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej. 3. Informacje, dane i analizy, o których mowa w ust. 2, obejmują w szczególności: 1) krótkookresowe i długookresowe prognozy makroekonomiczne; 2) krajowe i sektorowe polityki i strategie gospodarcze; 3) informacje dotyczące: a) podejmowanych działań przyczyniających się do ograniczania lub redukcji emisji, b) rodzajów stosowanych instrumentów prawnych, ekonomicznych i administracyjnych wspomagających redukcję emisji, c) oceny stanu jakości środowiska wykonywanych w ramach państwowego monitoringu środowiska. 4. Na wniosek Krajowego ośrodka organy administracji publicznej przekazują dane, informacje lub analizy niezbędne do sporządzenia projektów raportów, o których mowa w ust. 1. 5. Krajowy ośrodek, realizując zadania, o których mowa w ust. 1, może występować o udostępnienie niezbędnych danych, informacji lub analiz do organizacji samorządu gospodarczego, organizacji pracodawców lub funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej.

11) w art. 12 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Prognozy wielkości emisji obejmują okres 20 lat i są aktualizowane po upływie 5 lat.

12) w art. 13 w ust. 2:

5) zarządzanie krajowym limitem emisji gazów cieplarnianych i obrót jednostkami rocznych limitów emisji.

13) art. 14 otrzymuje brzmienie:

Art. 14. 1. Realizacja programów i projektów związanych z ochroną środowiska, ograniczaniem lub unikaniem emisji gazów cieplarnianych, pochłanianiem oraz sekwestracją dwutlenku węgla (CO2) może odbywać się w szczególności w ramach: 1) Krajowego systemu zielonych inwestycji; 2) projektów wspólnych wdrożeń; 3) projektów mechanizmu czystego rozwoju; 4) projektów redukcji emisji gazów cieplarnianych poza systemem handlu uprawnieniami do emisji. 2. Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, sposób realizacji oraz wydawania uprawnień do emisji lub jednostek z tytułu realizacji projektów, o których mowa w ust. 1 pkt 4, uwzględniając wymagania dotyczące projektów zmniejszających emisje gazów cieplarnianych nieobjętych systemem wspólnotowym i wydawania uprawnień lub jednostek na te projekty, wynikające z przepisów Unii Europejskiej.

14) w art. 16 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

2a. Sektorowy plan redukcji emisji może zawierać także: 1) działania prowadzące do ograniczenia emisji z transportu; 2) działania zmierzające do zmiany rodzaju lub jakości paliw dopuszczonych do obrotu gospodarczego; 3) działania zmierzające do ograniczenia niskiej, rozproszonej emisji komunalno-bytowej; 4) inne działania zmierzające do ograniczania krajowych emisji.

15) uchyla się rozdział 5;

16) po art. 18 dodaje się art. 18a w brzmieniu:

Art. 18a. 1. Jednostki Kioto, jednostki rocznych limitów emisji, długoterminowe jednostki poświadczonej redukcji emisji, tymczasowe jednostki poświadczonej redukcji emisji są utrzymywane na odpowiednich rachunkach w rejestrze Unii, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych. 2. Jednostki Kioto, jednostki rocznych limitów emisji, długoterminowe jednostki poświadczonej redukcji emisji, tymczasowe jednostki poświadczonej redukcji emisji należące do Skarbu Państwa są utrzymywane na krajowych rachunkach posiadania w rejestrze Unii. 3. Uprawnienia do emisji lub jednostki Kioto pozostające na zamykanym rachunku w rejestrze Unii, w przypadku braku innej dyspozycji posiadacza tego rachunku, są przenoszone na krajowy rachunek posiadania w tym rejestrze.

17) art. 19a otrzymuje brzmienie:

Art. 19a. Wpływy pochodzące ze sprzedaży jednostek Kioto są przekazywane na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, zwanego dalej „Narodowym Funduszem”, lub na wyodrębnione subkonto tego rachunku, jeżeli wynika to z zawartej umowy sprzedaży jednostek Kioto.

18) po rozdziale 6 dodaje się rozdział 6a w brzmieniu:

Rozdział 6a Zarządzanie krajowym limitem emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji Art. 21a. 1. Krajowy limit emisji gazów cieplarnianych, zwany dalej „krajowym limitem”, oznacza poziom emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji, o którym mowa w ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, wyznaczony dla każdego roku w decyzji Komisji nr 2013/162/UE z dnia 26 marca 2013 r. określającej roczne limity emisji państw członkowskich na lata 2013-2020 zgodnie z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE . Krajowy limit wyrażony jest w jednostkach rocznych limitów emisji. 2. Rozliczanie emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji polega na równoważeniu krajowej rocznej emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji jednostkami rocznych limitów emisji lub jednostkami, o których mowa w art. 21b, lub jednostkami, o których mowa w art. 21c ust. 1. 3. Jeżeli ze sprawozdania, o którym mowa w art. 11a ust. 3 pkt 1, wynika, że wynik rozliczenia emisji, o którym mowa w ust. 2, jest ujemny, minister właściwy do spraw środowiska może: 1) pobrać część krajowego limitu przyznanego na kolejny rok w ilości nie większej niż 5% krajowego limitu przewidzianego na rok, którego dotyczy sprawozdanie, lub 2) nabyć jednostki rocznych limitów emisji od innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. 4. Jeżeli ze sprawozdania, o którym mowa w art. 11a ust. 3 pkt 1, wynika, że wynik rozliczenia emisji, o którym mowa w ust. 2, jest dodatni, nadwyżka krajowego limitu jest przenoszona na kolejny rok, z uwzględnieniem ust. 5. 5. Jeżeli ze sprawozdania, o którym mowa w art. 11a ust. 3 pkt 1, wynika, że wynik rozliczenia emisji, o którym mowa w ust. 2, jest dodatni, minister właściwy do spraw środowiska może zbyć nadwyżkę krajowego limitu innemu państwu członkowskiemu Unii Europejskiej. Art. 21b. Minister właściwy do spraw środowiska może nabyć jednostki rocznych limitów emisji od innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej w innych przypadkach niż określone w art. 21a ust. 3 pkt 2, kierując się ważnym gospodarczym interesem państwa. Art. 21c. 1. Do rozliczenia emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji można wykorzystywać także: 1) jednostki lub uprawnienia z projektów, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 4; 2) tymczasowe jednostki poświadczonej redukcji emisji i długoterminowe jednostki poświadczonej redukcji emisji; 3) podlegające wymianie zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych: a) jednostki redukcji emisji i jednostki poświadczonej redukcji emisji wydane za redukcje emisji osiągnięte do końca 2012 r., b) jednostki redukcji emisji i jednostki poświadczonej redukcji emisji wydane za redukcje emisji osiągnięte od 2013 r., ale z projektów zarejestrowanych przed 2013 r., c) jednostki poświadczonej redukcji emisji wydane w odniesieniu do redukcji emisji osiągniętej w krajach najsłabiej rozwiniętych do czasu ratyfikacji przez te kraje porozumienia z Unią Europejską lub do 2020 r., w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej. 2. Kraje najsłabiej rozwinięte, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. c, oznaczają kraje znajdujące się na liście zatwierdzonej przez Radę Gospodarczą i Społeczną Organizacji Narodów Zjednoczonych. 3. W przypadku wykorzystania jednostek, o których mowa w ust. 1 pkt 2, minister właściwy do spraw środowiska zastępuje je, przed datą ich wygaśnięcia, innymi tymczasowymi jednostkami poświadczonej redukcji emisji i długoterminowymi jednostkami poświadczonej redukcji emisji lub innymi jednostkami Kioto. 4. Wykorzystanie jednostek, o których mowa w ust. 1 pkt 2, jest ograniczone do limitu określonego w art. 5 ust. 4 decyzji nr 2009/406/WE. 5. Niewykorzystany w danym roku limit, o którym mowa w ust. 4, może zostać przeniesiony na kolejne lata do 2020 r. lub zbyty na rzecz innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej z zachowaniem limitu określonego na podstawie art. 5 ust. 6 decyzji nr 2009/406/WE. Decyzję o przeniesieniu lub zbyciu tego limitu podejmuje minister właściwy do spraw środowiska. Art. 21d. 1. Minister właściwy do spraw środowiska wykonuje uprawnienia, o których mowa w art. 21a ust. 3 i 5 oraz art. 21c ust. 5, kierując się strategią zarządzania krajowym limitem. 2. Strategię zarządzania krajowym limitem opracowuje minister właściwy do spraw środowiska i uzgadnia ją z członkami Rady Ministrów. Rada Ministrów zatwierdza strategię w drodze uchwały. 3. Strategia zawiera w szczególności założenia i wytyczne metodyki rozliczania i prognozowania emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji z uwzględnieniem: 1) rzeczywistych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji w danym roku w Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwach członkowskich Unii Europejskiej; 2) prognozowanych w kolejnych latach krajowych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji w Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwach członkowskich Unii Europejskiej; 3) ceny jednostek Kioto, jednostek rocznych limitów emisji, tymczasowych jednostek poświadczonej redukcji emisji i długoterminowych jednostek poświadczonej redukcji emisji; 4) rozkładu geograficznego projektów, z których pochodzą jednostki, o których mowa w pkt 3; 5) wielkości popytu i podaży jednostek na rynku unijnym i międzynarodowym; 6) tendencji w zakresie przemieszczania emisji gazów cieplarnianych objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji poza ten system. 4. Strategia zarządzania krajowym limitem nie jest dokumentem planistycznym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju . Art. 21e. 1. Wpływy ze zbycia jednostek rocznych limitów emisji lub niewykorzystanego w danym roku limitu, o którym mowa w art. 21c ust. 4, stanowią dochód budżetu państwa. 2. Nabycie jednostek rocznych limitów emisji, o których mowa w art. 21a ust. 3 pkt 2 oraz art. 21b oraz jednostek, o których mowa w art. 21c ust. 1, lub niewykorzystanego w danym roku przez inne państwa członkowskie Unii Europejskiej limitu, o którym mowa w art. 5 ust. 6 decyzji nr 2009/406/WE, następuje ze środków budżetu państwa. 3. Do zbycia lub nabycia jednostek rocznych limitów emisji oraz jednostek, o których mowa w art. 21c ust. 1, lub niewykorzystanego w danym roku limitu, o którym mowa w art. 21c ust. 4, przepisy art. 19 stosuje się odpowiednio. Art. 21f. 1. Jeżeli mimo podjęcia działań, o których mowa w art. 21a ust. 3 i art. 21b, wynik rozliczenia emisji, o którym mowa w art. 21a ust. 2, pozostaje ujemny, minister właściwy do spraw środowiska poleca Krajowemu ośrodkowi opracowanie planu działań korygujących. Polecenie w sprawie opracowania planu działań korygujących wydaje się w terminie 7 dni od zakończenia czteromiesięcznego okresu, o którym mowa w art. 19 ust. 7 rozporządzenia nr 525/2013. 2. Plan działań korygujących opracowuje się bez uszczerbku dla obowiązku zastosowania środków korygujących określonych w art. 7 ust. 1 lit. a i c decyzji nr 406/2009/WE. 3. Plan działań korygujących opracowuje się w szczególności na podstawie informacji, danych i analiz przekazywanych przez organy administracji publicznej, informacji i danych zawartych w Krajowej bazie, informacji zawartych w prognozach zmian aktywności, o których mowa w art. 9 ust. 1, oraz innych informacji i danych udostępnianych przez organizacje samorządu gospodarczego i organizacje pracodawców, a także fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej. 4. Informacje, dane i analizy, o których mowa w ust. 3, obejmują w szczególności: 1) krótkookresowe i długookresowe prognozy makroekonomiczne; 2) krajowe i sektorowe polityki i strategie gospodarcze; 3) informacje dotyczące: a) podejmowanych działań przyczyniających się do ograniczania lub redukcji emisji, b) rodzajów stosowanych instrumentów prawnych, ekonomicznych i administracyjnych wspomagających redukcję emisji, c) oceny stanu jakości środowiska wykonywanych w ramach państwowego monitoringu środowiska. 5. Na wniosek Krajowego ośrodka organy administracji publicznej przekazują dane, informacje lub analizy niezbędne do sporządzenia projektów planów, o których mowa w ust. 1. 6. Krajowy ośrodek, przygotowując projekt planu działań korygujących, może występować o udostępnienie niezbędnych danych, informacji lub analiz do organizacji samorządu gospodarczego, organizacji pracodawców lub funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej. 7. Plan działań korygujących, o którym mowa w ust. 1, określa: 1) działania, jakie zostaną wdrożone w celu wypełnienia krajowego limitu; 2) harmonogram wdrożenia działań, o których mowa w pkt 1. 8. Projekt planu działań korygujących opracowuje się w terminie nie krótszym niż 3 miesiące od dnia wydania polecenia, o którym mowa w ust. 1, i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska. Minister właściwy do spraw środowiska uzgadnia plan działań korygujących z członkami Rady Ministrów i przedstawia go do akceptacji Radzie Ministrów. 9. Zaakceptowany przez Radę Ministrów plan działań korygujących minister właściwy do spraw środowiska przekazuje Komisji Europejskiej nie później niż w terminie 3 miesięcy po zamknięciu rachunku zgodności, o którym mowa w art. 31 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) 389/2013.

19) w art. 30 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw środowiska, biorąc pod uwagę wyniki naboru, o którym mowa w art. 29 ust. 1, oraz opinię Rady Konsultacyjnej, akceptuje poszczególne programy i projekty umieszczone na liście, o której mowa w ust. 2, lub odmawia akceptacji, w drodze decyzji, poszczególnych programów i projektów.

20) w art. 38:

1. Realizacja projektu wspólnych wdrożeń, niezależnie od wybranej ścieżki, wymaga uzyskania listu popierającego, a następnie listu zatwierdzającego, wydawanego przez ministra właściwego do spraw środowiska.

1. Minister właściwy do spraw środowiska wydaje list popierający i list zatwierdzający, w drodze decyzji, każdy po uzyskaniu opinii Krajowego ośrodka, jeżeli projekt spełnia warunki określone w art. 39.

1. Krajowy ośrodek wydaje opinię, w drodze postanowienia, w terminie: 1) 30 dni od dnia doręczenia wniosku w przypadku listu popierającego; 2) 45 dni od dnia doręczenia wniosku w przypadku listu zatwierdzającego. 4. Minister właściwy do spraw środowiska wydaje list popierający oraz list zatwierdzający albo odmawia ich wydania, w terminie 30 dni od dnia otrzymania opinii Krajowego ośrodka.

1. Kopię decyzji stwierdzającej wygaśnięcie listu popierającego minister właściwy do spraw środowiska przekazuje Krajowemu ośrodkowi w terminie 14 dni od dnia jej wydania.

21) w art. 39 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) nie wpływa na obniżenie emisji gazów cieplarnianych objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji z instalacji uczestniczącej w systemie handlu uprawnieniami do emisji;

22) w art. 40:

1) oświadczenie zgłaszającego, że projekt nie będzie wpływał na obniżenie emisji gazów cieplarnianych z instalacji objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych; 2) raport akredytowanej niezależnej jednostki lub jednostki uprawnionej potwierdzający, że projekt nie będzie wpływał na obniżenie emisji gazów cieplarnianych objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji z instalacji uczestniczącej w systemie handlu uprawnieniami do emisji.

23) w art. 42 w ust. 1 uchyla się pkt 5a i 5b;

24) w art. 45:

1. Okres sprawozdawczy nie może być dłuższy niż rok.

1. Raport z weryfikacji, o którym mowa w ust. 6, określa liczbę jednostek redukcji emisji uzyskanych w wyniku realizacji projektu wspólnych wdrożeń w danym okresie sprawozdawczym, z podziałem na lata kalendarzowe.

25) w art. 50:

26) załącznik do ustawy otrzymuje brzmienie:

Załącznik do ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. Wykaz gazów cieplarnianych i innych substancji wprowadzanych do powietrza objętych systemem zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji Lp. Substancje Nr CAS^1)^ 1 2 3 Gazy cieplarniane 1 Dwutlenek węgla (Ditlenek węgla CO2) 124-38-9 2 Metan (CH4) 74-82-8 3 Podtlenek azotu (N2O) 10024-97-2 4 Heksafluorek siarki (SF6) 2551-62-4 5 Trifluorek azotu (NF3) 7783-54-2 6 Fluorowęglowodory (HFCs) 6.1 HFC-23 (CHF3) 75-46-7 6.2 HFC-32 (CH2F2) 75-10-5 6.3 HFC-41 (CH3F) 593-53-3 6.4 HFC-125 (C2HF5) 354-33-6 6.5 HFC-134 (C2H2F4) 359-35-3 6.6 HFC-134a(C2H2F4) 811-97-2 6.7 HFC-143 (C2H3F3) 430-66-0 6.8 HFC-143a (C2H3F3) 420-46-2 6.9 HFC-152 (C2H4F2) 624-72-6 6.10 HFC-152a(C2H4F2) 75-37-6 6.11 HFC-161 (C2H5F) 353-36-6 6.12 HFC-227ea (C3HF7) 431-89-0 6.13 HFC-236cb (C3H2F6) 677-56-5 6.14 HFC-236ea (C3H2F6) 431-63-0 6.15 HFC-236fa (C3H2F6) 690-39-1 6.16 HFC-245fa (C3H3F5) 460-73-1 6.17 HFC-245ca (C3H3F5) 679-86-7 6.18 HFC-365mfc (C4H5F5) 406-58-6 6.19 HFC-43-10mee (C5H2F10) 138495-42-8 7 Perfluorowęglowodory (PFCs) 7.1 PFC-14, Perfluorometan, (CF4) 75-73-0 7.2 PFC-116, Perfluoroetan, (C2F6) 76-16-4 7.3 PFC-218, Perfluoropropan, (C3F8) 76-19-7 7.4 PFC-318, Perfluorocyklobutan, (c-C4F8) 115-25-3 7.5 Perfluorocyklopropan, (c- C3F6) 931-91-9 7.6 PFC-3-1-10, Perfluorobutan, (C4F10) 355-25-9 7.7 PFC-4-1-12, Perfluoropentan, (C5F12) 678-26-2 7.8 PFC-5-1-14, Perfluoroheksan, (C6F14) 355-42-0 7.9 PFC-9-1-18, Perfluorodekalina (C10F18) 306-94-5 Inne substancje 8 Akrylonitryl 107-13-1 9 Aldryna 309-00-2 10 Amoniak (NH3) 7664-41-7 11 Antracen 120-12-7 12 Arsen i jego związki (jako As)^2)^ 13 Azbest 1332-21-4 14 Benzen 71-43-2 15 Benzo(a)piren 50-32-8 16 Bizmut i jego związki (jako Bi)^2)^ 17 Cer i jego związki (jako Ce)^2)^ 18 Chlor i jego związki nieorganiczne (jako HCl) 19 Chlordan 57-74-9 20 Chlordekon 143-50-0 21 Chlorek winylu 75-01-4 22 ChlorofLuorowęglowodory (CFCs)^3)^ 23 Chrom i jego związki (jako Cr)^2)^ 24 Cyjanowodór (HCN) 74-90-8 25 Cyna i jej związki (jako Sn)^2)^ 26 Cynk i jego związki (jako Zn)^2)^ 27 Dichlorodifenylotrichloroetan (DDT) 50-29-3 28 Dichlorometan (DCM) 75-09-2 29 Dieldryna 60-57-1 30 Disiarczek węgla 75-15-0 31 Di-(2-etyloheksylo)ftalan (DEHP) 117-81-7 32 Endryna 72-20-8 33 Fluor i jego związki nieorganiczne (jako HF) 34 Halony^4)^ 35 Heksabromobifenyl 36355-1-8 36 Heksachlorobenzen (HCB) 118-74-1 37 Heksachlorocykloheksan (HCH) 608-73-1 38 Heptachlor 76-44-8 39 Kadm i jego związki (jako Cd)^2)^ 40 Kobalt i jego związki (jako Co)^2)^ 41 Lindan 58-89-9 42 Mangan i jego związki (jako Mn)^2)^ 43 Miedź i jej związki (jako Cu)^2)^ 44 Mirex 2385-85-5 45 Molibden i jego związki (jako Mo) 46 Naftalen 91-20-3 47 Niemetanowe lotne związki organiczne (NMLZO) ^5)^ 48 Nikiel i jego związki (jako Ni)^2)^ 49 Ołów i jego związki (jako Pb)^2)^ 50 Pentachlorobenzen 608-93-5 51 Pentachlorofenol (PCP) 87-86-5 52 Pierwiastki metaliczne i ich związki^2)^ z wyjątkiem wymienionych w innych pozycjach 53 Pierwiastki niemetaliczne z wyjątkiem wymienionych w innych pozycjach 54 Polichlorodibenzodioksyny i polichlorodibenzofurany [PCDD + PCDF, dioksyny + furany] (jako Teq)^6)^ 55 Polichlorowane bifenyle (PCB) 1336-36-3 56 Pył całkowity 57 Pył PM 10 58 Pył PM2,5 59 Rtęć i jej związki (jako Hg)^2)^ 60 Substancje organiczne^7)^ 61 Tetrachloroetylen (PER) 127-18-4 62 Tetrachlorometan (TCM) 56-23-5 63 Tlenek etylenu 75-21-8 64 Tlenek węgla (CO) 630-08-0 65 Tlenki azotu (NOx/NO2) 66 Tlenki siarki (SOx/SO2) 67 Toksafen 8001-35-2 68 Trichlorobenzeny [wszystkie izomery] (TCB) 12002-48-1 69 Trichloroetylen 79-01-6 70 Trichlorometan 67-66-3 71 Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA) zgłaszane jako suma benzo(b)fluorantenu, benzo(k)fluorantenu i indeno(l,2,3-cd)pirenu 72 Wodorochlorofluorowęglowodory (HCFCs)^8)^ 73 Związki nieorganiczne z wyjątkiem wymienionych w innych pozycjach 74 Związki organiczne z wyjątkiem wymienionych w innych pozycjach 75 1,1,1 -trichloroetan 71-55-6 76 1,1,2,2-tetrachloroetan 79-34-5 77 1,2-dichloroetan (EDC) 107-06-2 Objaśnienia: ^1)^Oznaczenie numeryczne substancji według Chemical Abstracts Service. ^2)^ Wszystkie metale jako masa całkowita tego pierwiastka we wszystkich formach chemicznych obecnych w emisji. ^3)^ Masa całkowita substancji, w tym ich izomerów, wymienionych w grupach I i II załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1005/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową , zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1005/2009”. ^4)^ Masa całkowita substancji, w tym ich izomerów, wymienionych w grupach III i VI załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1005/2009. ^5)^NMLZO - niemetanowe lotne związki organiczne - związki organiczne, z wyjątkiem metanu, oraz frakcja kreozotu, mające w temperaturze 293,15 K prężność par nie mniejszą niż 0,01 kPa, względnie posiadające analogiczną lotność w szczególnych warunkach użytkowania; z wyjątkiem wymienionych w pozycjach 6-8, 14, 21, 22, 28, 34, 61-63, 68-70, 72, 75-77. ^6)^ Wyrażone jako I-TEQ. ^7)^ Substancje organiczne w postaci gazów i par, w tym lotne związki organiczne, w przeliczeniu na całkowity węgiel organiczny oznaczany metodą ciągłej detekcji płomieniowo-jonizacyjnej; dotyczy instalacji spalania i współspalania odpadów oraz instalacji, w których stosowane są rozpuszczalniki organiczne, objętych standardami emisyjnymi. ^8)^Masa całkowita substancji, w tym ich izomerów, wymienionych w grupie VIII załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1005/2009.

Rozdział 16. Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 124.

1) rachunki posiadania operatora, rachunki posiadania operatora statku powietrznego, osobiste rachunki posiadania i krajowy rachunek posiadania, o których mowa w art. 8 ustawy wymienionej w art. 151, stają się odpowiednio rachunkami posiadania operatora, rachunkami posiadania operatora statków powietrznych, osobistymi rachunkami posiadania oraz krajowym rachunkiem posiadania w rejestrze Unii w rozumieniu niniejszej ustawy;

2) uprawnienia do emisji przyznane na podstawie ustawy wymienionej w art. 151, stają się uprawnieniami do emisji w rozumieniu niniejszej ustawy, z tym że uprawnienia do emisji przyznane instalacji stają się uprawnieniami do emisji ogólnych, a uprawnienia przyznane operatorom statków powietrznych stają się uprawnieniami do emisji lotniczych;

3) uprawnienia do emisji powstałe przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na skutek wymiany, o której mowa w art. 60 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) 389/2013, stają się uprawnieniami do emisji lotniczych albo uprawnieniami do emisji ogólnych w rozumieniu art. 3 pkt 7 i 8 tego rozporządzenia;

4) zezwolenia wydane na podstawie art. 33 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji i art. 40 ustawy wymienionej w art. 151, stają się zezwoleniami w rozumieniu niniejszej ustawy;

5) decyzje zatwierdzające plany monitorowania wielkości emisji oraz plany monitorowania liczby tonokilometrów pochodzących z wykonywanych operacji lotniczych, o których mowa w art. 53 ustawy wymienionej w art. 151, stają się decyzjami zatwierdzającymi plany monitorowania, o których mowa w art. 74;

6) decyzje w sprawie zatwierdzenia raportów z udoskonalenia metodyki monitorowania, wydane przez organ właściwy do wydania zezwolenia w celu wykonania art. 69 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012, stają się decyzjami zatwierdzającymi, o których mowa w art. 79 ust. 2.

Art. 125.

Art. 126.

Art. 127.

Art. 128.

Art. 129.

Art. 130.

Projekt wykazu instalacji objętych systemem w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013 r. wraz z przyznaną im liczbą uprawnień do emisji, o którym mowa w art. 21 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 151, przekazany Komisji Europejskiej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy staje się wykazem, o którym mowa w art. 23 ust. 5.

Art. 131.

Art. 132.

Art. 133.

1) zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych wydane prowadzącemu instalację na podstawie przepisów dotychczasowych wygasło na skutek upływu terminu, na jaki zostało wydane, albo

2) wydano decyzję ostateczną stwierdzającą wygaśnięcie zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych

• uprawnienia do emisji wydane na rachunki posiadania operatora w rejestrze Unii po roku, w którym zezwolenie wygasło, a przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, podlegają zwrotowi.

Art. 134.

1) imię i nazwisko albo nazwę prowadzącego instalację, zamieszkania albo siedziby;

2) liczbę uprawnień do emisji podlegających zwrotowi.

złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w dniu poprzedzającym dzień wydania decyzji.

Art. 135.

Art. 136.

Art. 137.

Art. 138.

Art. 139.

Minister właściwy do spraw środowiska ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra liczbę uprawnień do emisji lotniczych, o którą zostanie zmniejszona pula uprawnień do emisji przeznaczona do sprzedaży w drodze aukcji zgodnie z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 377/2013/UE z dnia 24 kwietnia 2013 r. wprowadzającą tymczasowe odstępstwo od dyrektywy 2003/87/WE ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie .

Art. 140.

Art. 141.

1) rozpoczynających się lub kończących na lotniskach znajdujących się na terytorium państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego wykonywanych do i z państw spoza tego obszaru,

2) wykonywanych między lotniskiem znajdującym się w regionie najbardziej oddalonym w rozumieniu art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej a lotniskiem znajdującym się w innym regionie Europejskiego Obszaru Gospodarczego

• wykonywanych w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2016 r.

Art. 142.

Wykonywanie czynności weryfikacji przez jednostki uprawnione w rozumieniu przepisów ustawy wymienionej w art. 151 wymaga uzyskania akredytacji w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (UE) nr 600/2012.

Art. 143.

Art. 144.

Art. 145.

Przychody, o których mowa w art. 401 ust. 7 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 115 w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, oraz wpływy z opłat, o których mowa w art. 25 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji, należnych przed dniem wejścia w życie ustawy wymienionej w art. 151, są uwzględniane przy ustalaniu wysokości zobowiązania określonego w art. 401c ust. 8 ustawy zmienianej w art. 115, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 146.

1) art. 25 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji,

2) art. 27 ustawy wymienionej w art. 151

• stosuje się przepisy obowiązujące w czasie, w którym powstał obowiązek ich uiszczenia.

Art. 147.

Art. 148.

Spółki prowadzące rynek regulowany oraz firmy inwestycyjne opracują i wdrożą procedurę przeciwdziałania i ujawniania przypadków manipulacji w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 149.

Art. 150.

1) 2015 r. - 18 751 140 zł;

2) 2016 r. - 25 786 034 zł;

3) 2017 r. - 29 509 578 zł;

4) 2018 r. - 25 028 884 zł;

5) 2019 r. - 35 267 728 zł;

6) 2020 r. - 35 544 890 zł;

7) 2021 r. - 32 037 469 zł;

8) 2022 r. - 22 037 469 zł;

9) 2023 r. - 22 566 368 zł;

10) 2024 r. - 23 085 395 zł.

1) po pierwszym kwartale - co najmniej o 15%,

2) po dwóch kwartałach - co najmniej o 10%,

3) po trzech kwartałach - co najmniej o 5%

• minister właściwy do spraw środowiska stosuje mechanizm korygujący polegający na wstrzymaniu wydatków.

Art. 151.

Traci moc ustawa z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych .

Art. 152.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Załącznik nr 1 - Rodzaje działań prowadzonych w instalacjach wraz z wartościami progowymi odniesionymi do zdolności produkcyjnych tych instalacji i gazy cieplarniane przyporządkowane danemu działaniu

Objaśnienia:

^1)^ Ilość energii wprowadzonej do instalacji w paliwie w jednostce czasu przy jej nominalnym obciążeniu.

^2)^ Maksymalna ilość wyrobu lub wyrobów, która może być wytworzona w jednostce czasu w normalnych warunkach pracy instalacji.

^3)^ Produkcja lub obróbka metali żelaznych obejmuje w szczególności walcownie, piece do ponownego podgrzewania, piece do wyżarzania, kuźnie, odlewnie oraz instalacje służące do powlekania i wytrawiania metali.

^4)^ Produkcja wyrobów ceramicznych za pomocą wypalania obejmuje w szczególności produkcję dachówek, cegieł, cegieł ognioodpornych, kafelków, wyrobów kamionkowych i porcelany.

Załącznik nr 2 - Wskaźniki zgodności, służące wykazaniu, że zadania inwestycyjne są realizowane zgodnie z zasadami określonymi w komunikacie Komisji nr 2011/C99/03

1) rodzaj zastosowanego paliwa podstawowego (węgiel kamienny, węgiel brunatny, gaz ziemny systemowy, gaz ziemny ze złóż lokalnych, olej ciężki, olej lekki, biomasa, metan z odmetanowienia kopalń); w przypadku współspalania: rodzaj zastosowanego paliwa współspalania oraz średni udział współspalania [%] oraz

2) redukcja emisyjności w wyniku realizacji zadania inwestycyjnego [Mg CO2/MWh].

1) rodzaj zastosowanego paliwa podstawowego (węgiel kamienny, węgiel brunatny, gaz ziemny systemowy, gaz ziemny ze złóż lokalnych, olej ciężki, olej lekki, biomasa, metan z odmetanowienia kopalń), w przypadku współspalania: rodzaj zastosowanego paliwa współspalania oraz średni udział współspalania [%] oraz

2) moc osiągalna [MWe], oraz

3) emisyjność w wyniku realizacji zadania inwestycyjnego [Mg CO2/MWh].

1) długość powstałych bądź zmodernizowanych linii (z uwzględnieniem podziału na sieci NN, SN, WN i nn) [km] lub

2) liczba odcinków powstałych bądź zmodernizowanych linii (z uwzględnieniem podziału na sieci NN, SN, WN i nn) [szt.], lub

3) liczba nowych lub zmodernizowanych stacji elektroenergetycznych [szt.], lub

4) liczba nowych lub zmodernizowanych pojedynczych elementów wyposażenia stacji elektroenergetycznych (np. jednostek transformatorowych, pól liniowych) [szt.], lub

5) redukcja strat w przesyle albo dystrybucji [%], lub

6) redukcja strat transformatorów [%], lub

7) wzrost przepustowości istniejących linii [%].

1) redukcja strat ciepła [%] lub

2) ilość energii elektrycznej z kogeneracji wprowadzona do sieci elektroenergetycznej [MWh/rok], lub

3) ilość energii cieplnej z kogeneracji wprowadzona do sieci ciepłowniczej [GJ/rok].

Załącznik nr 1 - Rodzaje działań prowadzonych w instalacjach wraz z wartościami progowymi odniesionymi do zdolności produkcyjnych tych instalacji i gazy cieplarniane przyporządkowane danemu działaniu

	Lp.	Rodzaje działań	Gazy cieplarniane	Gazy cieplarniane
	1	Spalanie paliw w instalacjach o całkowitej nominalnej mocy cieplnej przekraczającej 20 MW^1)^	CO2
	2	Rafinowanie olejów mineralnych	CO2
	3	Produkcja koksu	CO2
	4	Prażenie lub spiekanie rud metalu, w tym rudy siarczkowej	CO2
	5	Produkcja surówki odlewniczej lub stali (pierwotny i wtórny wytop), łącznie z odlewaniem stałym, z wydajnością powyżej 2,5 Mg na godzinę^2)^	CO2
	6	Produkcja lub obróbka metali żelaznych (w tym stopów żelaznych), w której wykorzystywane są jednostki spalania o całkowitej nominalnej mocy cieplnej przekraczającej 20 MW^3)^	CO2
	7	Produkcja pierwotnego aluminium	CO2	PFCs
	8	Produkcja wtórnego aluminium, w której wykorzystywane są jednostki spalania o całkowitej nominalnej mocy cieplnej przekraczającej 20 MW	CO2
	9	Produkcja lub obróbka metali nieżelaznych, w tym produkcja stopów, rafinacja, odlewnictwo itp., w której wykorzystywane są jednostki spalania o całkowitej nominalnej mocy cieplnej (w tym paliwa wykorzystywane jako czynniki redukujące) przekraczającej 20 MW	CO2
	10	Produkcja klinkieru cementowego w piecach obrotowych o zdolności produkcyjnej przekraczającej 500 Mg dziennie lub innych piecach o zdolności produkcyjnej powyżej 50 Mg na dobę	CO2
	11	Produkcja wapna lub kalcynacja dolomitu lub magnezytu w piecach obrotowych lub innych piecach o zdolności produkcyjnej przekraczającej 50 Mg na dobę	CO2
	12	Osuszanie lub kalcynacja gipsu lub produkcja płyt gipsowo-kartonowych i innych wyrobów gipsowych, jeżeli wykorzystywane są instalacje spalania o łącznej nominalnej mocy cieplnej przekraczającej 20 MW	CO2
	13	Wytwarzanie szkła, łącznie z włóknem szklanym, z wydajnością przetopu przekraczającą 20 Mg na dobę	CO2
	14	Produkcja wyrobów ceramicznych przez wypalanie, o wydajności powyżej 75 Mg na dobę^4)^	CO2
	15	Wytwarzanie materiałów izolacyjnych z wełny mineralnej z wykorzystaniem szkła, surowców skalnych lub żużlu przy użyciu zdolności produkcyjnej przekraczającej 20 Mg na dobę	CO2
	16	Produkcja pulpy drzewnej lub innych materiałów włóknistych	CO2
	17	Produkcja papieru lub tektury o wydajności przekraczającej 20 Mg na dobę	CO2
	18	Produkcja sadzy, w tym karbonizacja substancji organicznych, takich jak oleje mineralne, smoły, pozostałości krakowania i destylacji, jeżeli wykorzystywane są jednostki spalania o całkowitej nominalnej mocy cieplnej przekraczającej 20 MW	CO2
	19	Produkcja kwasu azotowego	CO2	N2O
	20	Produkcja kwasu adypinowego	CO2	N2O
	21	Produkcja kwasu glioksalowego i glioksylowego	CO2	N2O
	22	Produkcja amoniaku	CO2
	23	Produkcja chemikaliów organicznych luzem poprzez krakowanie, reformowanie, częściowe lub pełne utlenianie albo poprzez podobne procesy, przy zdolności produkcyjnej przekraczającej 100 Mg na dobę	CO2
	24	Produkcja wodoru (H2) i gazu do syntezy w drodze reformowania lub częściowego utleniania, przy zdolności produkcyjnej przekraczającej 25 Mg na dobę	CO2
	25	Produkcja węglanu sodu (Na2CO3) oraz wodorowęglanu sodu (NaHCO3)	CO2
	26	Wychwytywanie dwutlenku węgla z instalacji objętej systemem handlu uprawnieniami do emisji, w celu jego przesyłania i podziemnego składowania w celu przeprowadzenia projektu demonstracyjnego wychwytu i składowania dwutlenku węgla w rozumieniu art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2015 r. poz. 196)	CO2
	27	Przesyłanie dwutlenku węgla przeznaczonego do podziemnego składowania w celu przeprowadzenia projektu demonstracyjnego wychwytu i składowania dwutlenku węgla w rozumieniu art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze z wykorzystaniem sieci transportowej dwutlenku węgla	CO2
	28	Podziemne składowanie dwutlenku węgla w celu przeprowadzenia projektu demonstracyjnego wychwytu i składowania dwutlenku węgla w rozumieniu art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze	CO2