LegalizeUmowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, oraz towarzyszące Uzgodnienia Końcowe, podpisane w Warszawie dnia 7 października 2014 r
Treść umowy
W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
PREZYDENT RZECZYPOSPOLiTEJ POLSKIEJ
podaje do powszechnej wiadomości:
Dnia 7 października 2014 r. w Warszawie zostały podpisane Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem stanów zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, oraz towarzyszące Uzgodnienia końcowe, w następującym brzmieniu:
Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej
a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki
w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz
wdrożenia ustawodawstwa FATCA
Mając na uwadze, że Rząd Rzeczypospolitej Polskiej oraz Rząd Stanów Zjednoczonych Ameryki (każde zwane dalej „Stroną” oraz łącznie zwane dalej „Stronami”) pragną zawrzeć umowę w celu poprawy wypełniania obowiązków podatkowych poprzez wzajemną pomoc w sprawach podatkowych, opartą na efektywnej infrastrukturze automatycznej wymiany informacji;
Mając na względzie, że artykuł 23 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (zwanej dalej „Konwencją o unikaniu podwójnego opodatkowania”), oraz Konwencja o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych, sporządzona w Strasburgu dnia 25 stycznia 1998 r. (zwana dalej „Konwencją o wzajemnej pomocy”), umożliwiają wymianę informacji dla celów podatkowych, włączając automatyczną wymianę informacji (dalej wyrażenie „Konwencje” odnosi się Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz Konwencji o wzajemnej pomocy oraz do wszystkich zmian w tych Konwencjach lub do umów, które obowiązują obydwie Strony i zastąpią te Konwencje);
Mając na uwadze, że Stany Zjednoczone Ameryki wprowadziły regulacje, określane powszechnie jako ustawa o wypełnianiu obowiązków podatkowych w stosunku do rachunków posiadanych za granicą (dalej zwana „FATCA”), wprowadzające zasady przekazywania informacji przez instytucje finansowe na temat niektórych rachunków;
Mając na uwadze, że Rząd Rzeczypospolitej Polskiej wspiera cele realizowane przez FATCA, nakierowane na poprawę wypełniania obowiązków podatkowych;
Mając na uwadze, że FATCA wywołała wiele wątpliwości, dotyczących między innymi zdolności polskich instytucji finansowych do prowadzenia działalności w zgodzie z niektórymi wymogami FATCA, biorąc pod uwagę ograniczenia wynikające z prawa krajowego;
Mając na względzie, że Rząd Stanów Zjednoczonych Ameryki gromadzi informacje dotyczące niektórych rachunków posiadanych w amerykańskich instytucjach finansowych przez osoby mające miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce oraz deklaruje gotowość do przekazywania tych informacji Rządowi Rzeczypospolitej Polskiej oraz dążenie do osiągnięcia porównywalnych standardów wymiany informacji, pod warunkiem iż zapewnione zostały odpowiednie środki ochrony tych informacji oraz infrastruktura niezbędna dla prowadzenia wymiany;
Mając na uwadze, że Strony zobowiązują się do długofalowej współpracy w celu osiągnięcia jednolitych standardów sprawozdawczości i procedur sprawdzających dla instytucji finansowych;
Mając na uwadze, że Rząd Stanów Zjednoczonych Ameryki uznaje potrzebę skoordynowania obowiązków sprawozdawczych wynikających z FATCA z innymi obowiązkami sprawozdawczymi polskich instytucji finansowych wykonywanymi w Stanach Zjednoczonych dla celów podatkowych, tak aby unikać podwójnego raportowania;
Mając na uwadze, że koncepcja wdrożenia FATCA w drodze umowy międzyrządowej mogłaby stanowić podstawę do rozwiązania problemów prawnych oraz ograniczenia nakładów ponoszonych przez polskie instytucje finansowe;
Mając na uwadze, że Strony pragną zawrzeć umowę w celu poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz umożliwiającą wdrożenie ustawodawstwa FATCA w oparciu o przekazywanie informacji na poziomie krajowym oraz automatyczną wymianę informacji podatkowych zgodnie z Konwencjami i w zgodzie z regułami poufności oraz innymi gwarancjami w nich przewidzianymi, włączając postanowienia dotyczące ograniczeń w wykorzystywaniu informacji wymienianych na podstawie Konwencji;
Strony ustalają, co następuje:
Artykuł 1 Definicje
Dla celów niniejszej umowy oraz wszelkich załączników do niej (zwanych dalej łącznie „Umową”) następujące określenia otrzymują znaczenie, jak wskazano poniżej:
określenie „Stany Zjednoczone”oznacza Stany Zjednoczone Ameryki, włączając poszczególne stany, jednakże określenie to nie zawiera Terytoriów Stanów Zjednoczonych. Jakiekolwiek odwołanie do „Stanów”, jako części Stanów Zjednoczonych, obejmuje Dystrykt Kolumbii;
określenie „Terytoria Stanów Zjednoczonych”oznacza Samoa Amerykańskie, Wspólnotę Marianów Północnych, Guam, Wspólnotę Puerto Rico oraz Amerykańskie Wyspy Dziewicze;
określenie „IRS”oznacza Urząd Skarbowy Stanów Zjednoczonych;
określenie „Polska”oznacza Rzeczpospolitą Polską;
określenie „jurysdykcja partnerska”oznacza państwo, z którym Stany Zjednoczone związane są umową wspierającą wdrożenie przepisów FATCA. Listę jurysdykcji partnerskich opublikuje IRS;
określenie „właściwa władza”oznacza:
w przypadku Stanów Zjednoczonych, Sekretarza Skarbu lub upoważnioną przez niego osobę;
w przypadku Polski, Ministra Finansów lub upoważnioną przez niego osobę;
określenie „instytucja finansowa”oznacza instytucję powierniczą, instytucję depozytową, podmiot inwestujący lub zakład ubezpieczeń;
określenie „instytucja powiernicza”oznacza każdy podmiot, dla którego istotną część działalności gospodarczej stanowi przyjmowanie aktywów finansowych na rachunek innych osób. Uważa się, że przyjmowanie aktywów finansowych na rachunek innych osób stanowi istotną część działalności gospodarczej podmiotu, jeżeli jego przychody związane z przyjmowaniem aktywów finansowych oraz świadczeniem usług z tym związanych stanowią co najmniej 20% przychodów brutto tego podmiotu w krótszym z następujących okresów: (i) okresie trzech lat, kończącym się 31 grudnia (lub ostatniego dnia roku obrachunkowego, jeżeli nie są one tożsame), poprzedzającym rok, w którym ustalenie tego udziału jest dokonywane, albo (ii) okresie, w którym podmiot ten prowadzi działalność;
określenie „instytucja depozytowa”oznacza każdy podmiot, którego przedmiotem działalności jest przyjmowanie wkładów pieniężnych w ramach prowadzonej działalności bankowej lub podobnej;
określenie „podmiot inwestujący”oznacza każdy podmiot, który prowadzi działalność (lub jest zarządzany przez podmiot prowadzący działalność) w zakresie jednej lub większej liczby następujących czynności lub operacji wykonywanych na rzecz lub w imieniu klienta:
obrót instrumentami rynku pieniężnego (czekami, wekslami, certyfikatami depozytowymi, derywatami lub podobnymi instrumentami), obrót walutą, instrumentami odzwierciedlającymi kurs walut, wartość indeksów giełdowych lub stóp procentowych, obrót zbywalnymi papierami wartościowymi lub kontraktami na wartość surowców; lub
zarządzanie indywidualnym lub zbiorowym portfelem aktywów; lub
inne formy inwestowania, zarządzania lub dysponowania środkami pieniężnymi lub niepieniężnymi w imieniu innych osób.
Postanowienia ustępu 1 litera j) powinny być interpretowane w sposób spójny z określeniami użytymi dla celów definicji „instytucji finansowej” użytej w Rekomendacjach Grupy do Spraw Działań Finansowych (Financial Action Task Force);
określenie „zakład ubezpieczeń”oznacza każdy podmiot, który jest zakładem ubezpieczeń (lub podmiot dominujący zakładu ubezpieczeń) i zawiera lub jest zobowiązany do wypłaty odszkodowań i świadczeń z tytułu pieniężnej umowy ubezpieczenia lub umowy renty;
określenie „polska instytucja finansowa”oznacza: (i) każdą instytucję finansową z siedzibą w Polsce, z wyłączeniem oddziałów tej instytucji finansowej zlokalizowanych poza Polską, oraz (ii) każdy oddział instytucji finansowej niemającej siedziby w Polsce, jeżeli taki oddział zlokalizowano w Polsce;
określenie „instytucja finansowa jurysdykcji partnerskiej”oznacza: (i) każdą instytucję finansową z siedzibą w jurysdykcji partnerskiej, z wyłączeniem oddziałów tej instytucji finansowej zlokalizowanych poza jurysdykcją partnerską, oraz (ii) każdy oddział instytucji finansowej, niemającej siedziby w jurysdykcji partnerskiej, jeżeli taki oddział zlokalizowano w jurysdykcji partnerskiej;
określenie „raportująca instytucja finansowa”oznacza raportującą polską instytucję finansową lub raportującą amerykańską instytucję finansową, w zależności od kontekstu;
określenie „raportująca polska instytucja finansowa”oznacza każdą polską instytucję finansową, która nie jest nieraportującą polską instytucją finansową;
określenie „raportująca amerykańska instytucja finansowa”oznacza: (i) każdą instytucję finansową z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, z wyłączeniem oddziałów tej instytucji finansowej zlokalizowanych poza Stanami Zjednoczonymi, oraz (ii) każdy oddział instytucji finansowej niemającej siedziby w Stanach Zjednoczonych, jeżeli taki oddział zlokalizowano w Stanach Zjednoczonych, pod warunkiem że instytucja finansowa lub oddział posiada, otrzymuje lub przechowuje dochody, w stosunku do których wystąpiono o udzielenie informacji zgodnie z artykułem 2 ustęp 2 litera b) Umowy;
określenie „nieraportująca polska instytucja finansowa”oznacza każdą polską instytucję finansową lub inny podmiot z siedzibą w Polsce, który wskazano w Załączniku II jako nieraportująca polską instytucję finansową lub instytucję, która została uznana za współpracującą zagraniczną instytucję finansową lub za zwolnionego uprawnionego odbiorcę zgodnie z odpowiednimi przepisami Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych;
określenie „wyłączona instytucja finansowa”oznacza wyłączoną zagraniczną instytucję finansową, w rozumieniu odpowiednich przepisów Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych, lecz nie zawiera ono polskich instytucji finansowych lub innych instytucji finansowych jurysdykcji partnerskiej, innych niż instytucje finansowe uznane za wyłączone instytucje finansowe zgodnie z artykułem 5 ustęp 2 litera b) niniejszej Umowy lub w odpowiednich postanowieniach umowy zawartej pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a jurysdykcją partnerską;
określenie „rachunek finansowy”oznacza rachunek prowadzony przez instytucję finansową i dotyczy:
w przypadku instytucji finansowej, która uzyskała ten status wyłącznie ze względu na bycie podmiotem inwestującym - jakiegokolwiek udziału w kapitale lub w wierzytelnościach tej instytucji finansowej (innych niż te, które są przedmiotem obrotu na uznanych giełdach wierzytelności);
w przypadku instytucji finansowej niewymienionej w punkcie 1, jakiegokolwiek udziału w kapitale lub w wierzytelnościach tej instytucji finansowej (innych niż wierzytelności, które są przedmiotem obrotu na uznanej giełdzie papierów wartościowych), jeżeli: (i) wartość udziału w kapitale lub wierzytelnościach jest ustalana, pośrednio lub bezpośrednio, przede wszystkim poprzez odwołanie do aktywów, które mogą podlegać amerykańskiemu podatkowi, i (ii) rodzaj udziałów został ustalony tak, aby celowo uniknąć przekazywania informacji zgodnie z niniejszą Umową; oraz
jakichkolwiek pieniężnych umów ubezpieczenia oraz jakichkolwiek umów renty, zawartych lub prowadzonych przez instytucję finansową, innych niż niezwiązana z inwestowaniem, nieprzenoszalna umowa renty zawierana z osobą fizyczną, powodująca wypłatę emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, zawarta w związku z rachunkiem, produktem lub umową, określonymi w Załączniku II jako wyłączone z definicji rachunku finansowego.
Bez względu na poprzednie postanowienia określenie „rachunek finansowy” nie obejmuje żadnych rachunków określonych w Załączniku II jako wyłączone z definicji rachunku finansowego. Dla celów niniejszej Umowy udziały są przedmiotem regularnego obrotu, jeżeli w stosunku do nich stale występuje znaczący wolumen obrotu, a uznana giełda papierów wartościowych oznacza giełdę, która jest oficjalnie uznawana i nadzorowana przez władze państwa, w którym się znajduje, i która ma w ujęciu rocznym znaczącą wartość akcji będących przedmiotem obrotu na niej. Dla celów niniejszego ustępu 1 litera s) udział w instytucji finansowej nie jest przedmiotem regularnego obrotu i powinien być traktowany jako rachunek finansowy, jeżeli posiadacz udziału (inny niż instytucja finansowa działająca w charakterze pośrednika) został zarejestrowany w księgach tej instytucji finansowej. Poprzednie zdanie nie będzie miało zastosowania do udziałów zarejestrowanych po raz pierwszy przed 1 lipca 2014 r., a w odniesieniu do udziałów zarejestrowanych w księgach takiej instytucji finansowej w dniu 1 lipca 2014 r. lub po tym dniu, instytucja finansowa nie jest zobowiązania do stosowania poprzedniego zdania przed 1 stycznia 2016 r.;
określenie „rachunek depozytowy”oznacza jakikolwiek rachunek prowadzony w celach komercyjnych, rachunek rozliczeniowy, oszczędnościowo-rozliczeniowy, terminowy lub oszczędnościowy lub rachunek, potwierdzeniem którego jest certyfikat depozytowy, certyfikat oszczędnościowy, certyfikat inwestycyjny, certyfikat zadłużeniowy lub inny podobny instrument prowadzony przez instytucję finansową w związku z wykonywaną działalnością bankową lub podobną. Rachunek depozytowy obejmuje także kwoty przekazywane zakładowi ubezpieczeń na podstawie gwarantowanej umowy inwestycyjnej lub podobnej umowy zobowiązującej do wypłaty lub uznania odsetek;
określenie „rachunek powierniczy”oznacza rachunek (inny niż umowa ubezpieczenia lub umowa renty) prowadzony na rzecz innej osoby lub podmiotu, obejmujący jakikolwiek instrument finansowy lub umowę zawartą w celach inwestycyjnych (włączając, lecz nie ograniczając się do udziałów lub akcji spółek, not, obligacji, skryptów dłużnych lub innych zaświadczeń o zadłużeniu, transakcji na walutach lub surowcach, kontraktów ubezpieczających niewypłacalność dłużnika, kontraktów zamiennych opartych o wskaźniki niefinansowe, kontraktów na sumy nominalne, umów ubezpieczenia, umów renty oraz jakiejkolwiek opcji lub instrumentu pochodnego);
określenie „udział w kapitale”oznacza, w przypadku spółki osobowej będącej instytucją finansową, udział w zyskach lub kapitale spółki. W przypadku trustu, będącego instytucją finansową, udział w kapitale będzie uważany za udział posiadany przez osobę, traktowaną jako założyciel lub beneficjent całości lub części majątku trustu, lub jakąkolwiek inną osobę fizyczną sprawującą pełną i efektywną kontrolę nad trustem. Szczególna osoba amerykańska będzie traktowana jako beneficjent zagranicznego trustu, jeżeli taka szczególna osoba amerykańska posiada prawo do otrzymywania pośrednio (na przykład przez pełnomocnika) lub bezpośrednio obowiązkowej wypłaty z trustu lub może otrzymywać pośrednio lub bezpośrednio wypłaty uznaniowe z trustu;
określenie „umowa ubezpieczenia”oznacza umowę (inną niż umowa renty), zgodnie z którą wystawca zobowiązuje się do wypłacania świadczenia na wypadek zajścia określonego zdarzenia losowego w postaci śmierci, choroby, wypadku, powstania odpowiedzialności cywilnej lub majątkowej;
określenie „umowa renty”oznacza umowę, zgodnie z którą wystawca zobowiązuje się do wypłacania świadczeń pieniężnych w danym okresie czasu, ustalonym w całości lub w części poprzez odniesienie się do oczekiwanej długości życia jednej lub większej liczby osób fizycznych. Określenie to oznacza także umowę, na mocy której wystawca zobowiązuje się do wypłacania świadczeń pieniężnych w okresie przekraczającym jeden rok, jeżeli prawo lub praktyka państwa, w którym została ona zawarta, określa ją jako umowę renty;
określenie „pieniężna umowa ubezpieczenia”oznacza umowę ubezpieczenia (inną niż umowa reasekuracji zawarta pomiędzy dwoma zakładami ubezpieczeń), której wartość pieniężna jest większa niż 50 000 USD;
określenie „wartość pieniężna”oznacza większą z następujących wartości:
kwotę świadczenia, do uzyskania której ubezpieczający jest upoważniony w momencie dokonania wykupu lub wypowiedzenia umowy (określoną bez dokonywania potrąceń z tytułu wcześniejszej rezygnacji z umowy lub związanych z udzieleniem ubezpieczonemu pożyczki przez ubezpieczyciela), (ii) kwotę, którą ubezpieczający może pożyczyć zgodnie lub w związku z umową ubezpieczenia. Bez względu na powyższe postanowienia określenie „wartość pieniężna” nie obejmuje kwoty należnej na podstawie umowy ubezpieczenia jako:
⋯
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.