Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

Typ Ustawa
Ogłoszono 2015-09-11
Status Obowiązujący
Wydawca SEJM
Źródło Dziennik Ustaw
artykuły 142
Historia nowelizacji JSON API
1.

Audyt jest przeprowadzany przez akredytowanego weryfikatora środowiskowego, o którym mowa w przepisach rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylającego rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji 2001/681/WE i 2006/193/WE .

2.

Audytora wybiera organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego albo prowadzący zakład przetwarzania.

3.

Koszty przeprowadzenia audytu obciążają organizację odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego albo prowadzącego zakład przetwarzania.

Art. 68.

1.

Celem audytu jest sprawdzenie zgodności z przepisami prawa w zakresie ochrony środowiska działalności organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz prowadzącego zakład przetwarzania, w szczególności w zakresie gospodarowania zużytym sprzętem, w tym procesów przetwarzania prowadzonych przez prowadzącego zakład przetwarzania.

2.

Audyt organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego obejmuje kontrolę, w szczególności:

1) zakresu działalności prowadzonej przez organizację odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego;

2) spełniania wymagań dotyczących akcjonariusza organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego;

3) umów z prowadzącym zakład przetwarzania;

4) zaświadczeń o zużytym sprzęcie wystawionych przez prowadzących zakłady przetwarzania;

5) złożonych sprawozdań i terminowości ich złożenia.

3.

Audyt prowadzącego zakład przetwarzania obejmuje kontrolę, w szczególności:

1) spełniania wymagań wynikających z niniejszej ustawy oraz z ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, w szczególności zgodności posiadanych decyzji w zakresie gospodarki odpadami z prowadzonym procesem przetwarzania;

2) możliwości technicznych, w tym mocy przerobowych instalacji służących do przetwarzania, w szczególności umożliwiających demontaż oraz przygotowanie do ponownego użycia zebranego zużytego sprzętu, który powstał ze sprzętu wprowadzonego do obrotu przez wprowadzających sprzęt, z którymi zawarł umowy, oraz odpadów powstałych po demontażu zużytego sprzętu;

3) zgodności informacji zawartych w zaświadczeniu o zużytym sprzęcie wystawionym przez prowadzącego zakład przetwarzania ze stanem faktycznym.

Art. 69.

Na podstawie zebranych dokumentów i dowodów audytor sporządza pisemne sprawozdanie z przeprowadzonego audytu.

Art. 70.

1.

Audytor przekazuje organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz prowadzącemu zakład przetwarzania sprawozdanie z przeprowadzonego audytu wraz z dokumentacją audytu.

2.

Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz prowadzący zakład przetwarzania przekazują właściwemu wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz marszałkowi województwa uwierzytelnioną kopię sprawozdania z przeprowadzonego audytu niezwłocznie, nie później niż w terminie do dnia 15 maja roku następującego po roku kalendarzowym, którego audyt dotyczy.

3.

Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz prowadzący zakład przetwarzania są obowiązani do przechowywania sprawozdania z przeprowadzonego audytu wraz z dokumentacją audytu przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego audyt dotyczy.

Art. 71.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy zakres i sposób przeprowadzania audytu,

2) szczegółowy zakres sprawozdania z przeprowadzonego audytu

  • kierując się potrzebą sprawdzenia wiarygodności informacji zawartych w dokumentach objętych audytem oraz ujednolicenia sprawozdań z przeprowadzonego audytu.

Rozdział 10. Opłata produktowa

Art. 72.

1.

Rozliczenie wykonania obowiązku osiągnięcia minimalnego rocznego poziomu zbierania zużytego sprzętu, poziomu odzysku oraz poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu następuje na koniec roku kalendarzowego.

2.

Wprowadzający sprzęt, który nie wykonał obowiązku osiągnięcia minimalnego rocznego poziomu zbierania zużytego sprzętu, poziomu odzysku lub poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu, jest obowiązany do wniesienia opłaty produktowej, obliczanej oddzielnie dla każdej grupy sprzętu, w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu:

1) zbierania;

2) odzysku;

3) przygotowania do ponownego użycia i recyklingu.

3.

Rozliczenie wykonania obowiązku osiągnięcia minimalnego rocznego poziomu zbierania zużytego sprzętu, poziomu odzysku oraz poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu wprowadzającego sprzęt, który wniósł zabezpieczenie finansowe na dany rok kalendarzowy, następuje zgodnie z art. 33.

4.

W przypadku gdy należna opłata produktowa za nieosiągnięcie wymaganego minimalnego rocznego poziomu zbierania zużytego sprzętu, poziomu odzysku oraz poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu jest wyższa niż zabezpieczenie finansowe, wprowadzający sprzęt jest obowiązany do wniesienia różnicy pomiędzy należną opłatą produktową a zabezpieczeniem finansowym.

Art. 73.

1.

Podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi masa w kilogramach zużytego sprzętu.

2.

Należną opłatę produktową oblicza się jako iloczyn stawki opłaty produktowej i różnicy pomiędzy odpowiednio wymaganym a osiągniętym minimalnym rocznym poziomem zbierania zużytego sprzętu, poziomem odzysku oraz poziomem przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu.

Art. 74.

1.

Stawka opłaty produktowej wynosi dla:

1) grupy sprzętu nr 3 określonej w załączniku nr 1 do ustawy - od 4 zł do 8 zł za 1 kg;

2) innych grup sprzętu niż grupa wskazana w pkt 1 - od 0 zł do 2 zł za 1 kg.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe stawki opłaty produktowej, kierując się kosztami zbierania, przygotowania do ponownego użycia i recyklingu oraz innych niż recykling procesów odzysku zużytego sprzętu dla poszczególnych grup sprzętu.

Art. 75.

1.

Opłata produktowa jest obliczana na koniec roku kalendarzowego.

2.

Opłata produktowa jest wnoszona bez wezwania na odrębny rachunek bankowy właściwego urzędu marszałkowskiego w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku kalendarzowym, którego opłata dotyczy.

3.

W przypadku gdy wysokość opłaty produktowej za daną grupę sprzętu nie przekracza 50 zł, opłaty produktowej nie wnosi się.

4.

Wpływy z tytułu opłaty produktowej oraz dodatkowej opłaty produktowej, powiększone o wysokość dochodów z oprocentowania rachunków bankowych i pomniejszone o wysokość dochodów, o których mowa w ust. 5, marszałek województwa przekazuje, w terminie 30 dni po upływie każdego kwartału, na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

5.

Wpływy z tytułu opłaty produktowej oraz dodatkowej opłaty produktowej w wysokości 10% stanowią dochody budżetu samorządu województwa z przeznaczeniem na koszty egzekucji należności z tytułu opłaty produktowej oraz dodatkowej opłaty produktowej i obsługę administracyjną systemu tych opłat.

Art. 76.

1.

Wprowadzającego sprzęt, który wprowadza do obrotu:

1) małogabarytowy sprzęt, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 50 cm, o łącznej średniorocznej masie sprzętu nieprzekraczającej 100 kg,

2) wielkogabarytowy sprzęt, którego którykolwiek z zewnętrznych wymiarów przekracza 50 cm, o łącznej średniorocznej masie sprzętu nieprzekraczającej 1000 kg

  • zwalnia się z opłaty produktowej.
2.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie, jeżeli:

1) wprowadzający sprzęt złoży marszałkowi województwa, w terminie do dnia 15 marca każdego roku:

a)

zaświadczenia lub oświadczenie o pomocy de minimis w zakresie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej,

b)

informacje, których zakres został określony w przepisach wydanych na podstawie art. 37 ust. 2a ustawy, o której mowa w lit. a;

2) w odniesieniu do wprowadzającego sprzęt są spełnione warunki dopuszczalności pomocy de minimis określone w obowiązujących przepisach prawa Unii Europejskiej w zakresie pomocy de minimis i pomocy de minimis w rolnictwie.

3.

Wartość pomocy de minimis odpowiada wartości zwolnienia z opłaty produktowej za nieosiągnięcie wymaganego poziomu zbierania.

4.

Zaświadczenia, oświadczenie oraz informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1, mogą być przekazywane za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.

Art. 77.

1.

W przypadku nieuiszczenia opłaty produktowej albo wniesienia opłaty niższej od należnej marszałek województwa określa, w drodze decyzji, wysokość zobowiązania z tytułu opłaty produktowej.

2.

W przypadku niewykonania decyzji, o której mowa w ust. 1, marszałek województwa ustala, w drodze decyzji, dodatkową opłatę produktową w wysokości odpowiadającej 50% kwoty niewniesionej opłaty produktowej.

3.

Termin uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 2, wynosi 14 dni od dnia, w którym decyzja ustalająca jej wysokość stała się ostateczna. Opłata, o której mowa w ust. 2, jest wnoszona na odrębny rachunek bankowy właściwego urzędu marszałkowskiego.

4.

Ulgi i zwolnienia z danin publicznych udzielone na podstawie odrębnych ustaw nie mają zastosowania do opłaty produktowej.

5.

W przypadku braku dodatkowej ewidencji, o której mowa w art. 22 ust. 1, lub prowadzenia jej wsposób nierzetelnyinformacje o masie wprowadzonego do obrotu sprzętu marszałek województwa określa w drodze oszacowania.

6.

Oszacowanie masy sprzętu wprowadzonego do obrotu następuje metodą:

1) porównawczą wewnętrzną - polegającą na porównaniu masy sprzętu wprowadzonego do obrotu przez wprowadzającego sprzęt w poprzednich okresach, dla których jest znana wielkość tej masy;

2) porównawczą zewnętrzną - polegającą na porównaniu masy sprzętu wprowadzonego do obrotu przez wprowadzającego sprzęt innego niż wskazany w pkt 1, który prowadzi działalność gospodarczą o podobnej skali.

7.

Jeżeli w toku postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania z tytułu opłaty produktowej na podstawie dowodów innych niż dodatkowa ewidencja można określić masę sprzętu wprowadzonego do obrotu, odstępuje się od oszacowania tej masy.

Art. 78.

Do należności z tytułu opłat produktowych oraz dodatkowych opłat produktowych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi województwa.

Rozdział 11. Przemieszczanie używanego sprzętu oraz zużytego sprzętu

Art. 79.

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o przemieszczaniu, należy przez to rozumieć przewóz używanego sprzętu, w tym sprzętu wadliwego wysyłanego do naprawy gwarancyjnej, odbywający się z terytorium kraju na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego lub państwa niebędącego państwem członkowskim.

Art. 80.

1.

W przypadku przemieszczania używanego sprzętu, co do którego zachodzi podejrzenie, w szczególności z uwagi na jego funkcjonalność, że jest on zużytym sprzętem, posiadacz używanego sprzętu organizujący jego przemieszczanie jest obowiązany do wykazania, że używany sprzęt nie jest zużytym sprzętem.

2.

W celu wykazania, że przemieszczany używany sprzęt nie jest zużytym sprzętem, posiadacz używanego sprzętu organizujący jego przemieszczanie:

1) jest obowiązany do udostępnienia:

a)

kopii dokumentu nabycia używanego sprzętu, w szczególności faktury i umowy sprzedaży, potwierdzającego funkcjonalność oraz przeznaczenie do bezpośredniego ponownego użycia używanego sprzętu,

b)

dowodów oceny lub badań w postaci kopii dokumentacji (certyfikat badań lub dowód sprawności funkcjonalnej) dla każdego używanego sprzętu znajdującego się w przesyłce oraz protokołu wyszczególniającego dokumentację, o której mowa w pkt 2 lit. b,

c)

oświadczenia posiadacza używanego sprzętu, organizującego jego przemieszczanie, że używany sprzęt oraz przewożone z nim rzeczy nie są odpadem, oraz wskazującego na zakres jego odpowiedzialności związanej z przemieszczaniem używanego sprzętu,

d)

dokumentu transportowego, w szczególności listu przewozowego;

2) zapewnia:

a)

przeprowadzenie badania używanego sprzętu polegającego na ocenie:

  • jego funkcjonalności,
  • obecności w nim niebezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych,
b)

sporządzenie przez podmiot przeprowadzający badanie, o którym mowa w lit. a, dokumentacji badania zawierającej:

  • numer i nazwę grupy i rodzaj używanego sprzętu,
  • numer identyfikacyjny używanego sprzętu (numer typu), jeżeli został nadany,
  • rok produkcji używanego sprzętu, jeżeli jest znany,
  • wynik, rodzaj i datę przeprowadzenia badania oraz imię i nazwisko lub nazwę oraz adres lub siedzibę podmiotu, który je przeprowadził.
3.

Posiadacz przemieszczanego używanego sprzętu jest obowiązany do umieszczenia na nim, a w przypadku gdy używany sprzęt jest opakowany - na jego opakowaniu, dokumentacji, o której mowa w ust. 2 pkt 2 lit. b.

4.

Dokumentację, o której mowa w ust. 2 pkt 2 lit. b, umieszcza się w sposób:

1) bezpieczny, ale nietrwały;

2) pozwalający na jej odczytanie bez konieczności rozpakowania używanego sprzętu, jeżeli używany sprzęt jest opakowany.

Art. 81.

Posiadacz używanego sprzętu, w tym sprzętu, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1, organizujący jego przemieszczanie jest obowiązany do:

1) jego zabezpieczenia przed uszkodzeniem w czasie przemieszczania, załadunku i rozładunku, w szczególności przez jego odpowiednie opakowanie i rozmieszczenie;

2) przekazania podmiotowi dokonującemu jego przemieszczania dokumentów, o których mowa odpowiednio w art. 80 ust. 2 pkt 1 albo art. 82 ust. 2.

Art. 82.

1.

Przepisów art. 80, z wyłączeniem ust. 2 pkt 1 lit. c i d, nie stosuje się do odbywającego się w ramach transakcji B2B przemieszczania:

1) sprzętu, który jako wadliwy jest wysyłany do naprawy gwarancyjnej z zamiarem jego ponownego użycia lub

2) używanego sprzętu przeznaczonego do użytku profesjonalnego, wysyłanego do regeneracji lub naprawy do krajów, do których mają zastosowanie wydawane przez Radę Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) przepisy dotyczące kontroli transgranicznego przemieszczania odpadów przeznaczonych do odzysku z zamiarem ponownego użycia, lub

3) wadliwego używanego sprzętu przeznaczonego do użytku profesjonalnego, w szczególności wyrobu medycznego lub jego części, który jest wysyłany w celu przeprowadzenia analizy przyczyn usterki - w przypadku gdy taką analizę może przeprowadzić wyłącznie wytwórca tego sprzętu lub działająca w jego imieniu osoba trzecia.

2.

W czasie przemieszczania sprzętu lub używanego sprzętu odbywającego się w ramach transakcji B2B, o której mowa w ust. 1, podmiot dokonujący jego przemieszczania jest obowiązany do posiadania:

1) dokumentu transportowego, w szczególności listu przewozowego;

2) oświadczenia posiadacza organizującego przemieszczanie sprzętu lub używanego sprzętu wskazującego na zakres jego odpowiedzialności związanej z przemieszczaniem tego sprzętu lub używanego sprzętu.

3.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska wykaz krajów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

Art. 83.

1.

Używany sprzęt, w tym sprzęt, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1, uznaje się za zużyty sprzęt, a jego przemieszczanie za nielegalne przemieszczanie w rozumieniu art. 2 pkt 35 rozporządzenia nr 1013/2006:

1) jeżeli odpowiednio z dokumentacji i dokumentów, o których mowa w art. 80 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. b, nie wynika, że nie jest on zużytym sprzętem;

2) w przypadku braku odpowiednio dokumentacji, o której mowa w art. 80 ust. 2 pkt 2 lit. b, albo dokumentów, o których mowa w art. 82 ust. 2;

3) jeżeli nie jest on odpowiednio zabezpieczony przed uszkodzeniem podczas przemieszczania, załadunku i rozładunku, w szczególności odpowiednio opakowany oraz rozmieszczony.

2.

Do nielegalnego przemieszczania używanego sprzętu stosuje się przepisy art. 24 i art. 25 rozporządzenia nr 1013/2006 oraz przepisy ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów .

Rozdział 12. Rejestr i sprawozdawczość

Art. 84.

Podmiot będący:

1) wprowadzającym sprzęt,

2) autoryzowanym przedstawicielem,

3) zbierającym zużyty sprzęt,

4) prowadzącym zakład przetwarzania,

5) prowadzącym działalność w zakresie recyklingu,

6) prowadzącym działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku,

7) organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego

  • podlega wpisowi do rejestru na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

Art. 85.

Podmiot będący:

1) wprowadzającym sprzęt,

2) autoryzowanym przedstawicielem,

3) zbierającym zużyty sprzęt,

4) prowadzącym zakład przetwarzania,

5) prowadzącym działalność w zakresie recyklingu,

6) prowadzącym działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku,

7) organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego

  • jest obowiązany do sporządzenia rocznego sprawozdania na zasadach i w trybie określonych w dziale V rozdziale 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

Rozdział 13. Obowiązki organów administracji publicznej

Art. 86.

1.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska co najmniej raz w roku przeprowadza kontrolę zakładu przetwarzania.

2.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska sporządza i przekazuje Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 15 lutego za poprzedni rok kalendarzowy, zbiorczą informację o wynikach kontroli przeprowadzonych w poprzednim roku kalendarzowym.

Art. 87.

Kontrolę przestrzegania przez dystrybutorów przepisów art. 37 i art. 39 sprawuje Inspekcja Handlowa, działając na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej .

Art. 88.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska sporządza i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska, w terminie do dnia 30 lipca każdego roku, roczny raport o funkcjonowaniu systemu gospodarki zużytym sprzętem w poprzednim roku kalendarzowym.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zakres i wzór rocznego raportu o funkcjonowaniu systemu gospodarki zużytym sprzętem, kierując się potrzebą oceny funkcjonowania systemu gospodarki zużytym sprzętem.

Art. 89.

1.

Minister właściwy do spraw środowiska sporządza i przekazuje Komisji Europejskiej sprawozdanie z wykonywania przepisów ustawy zawierające w szczególności informacje o:

1) masie sprzętu wprowadzonego do obrotu wraz z nazwą grupy sprzętu;

2) masie zebranego zużytego sprzętu;

3) masie zużytego sprzętu przygotowanego do ponownego użycia i poddanego recyklingowi oraz innym niż recykling procesom odzysku;

4) masie wywiezionych z terytorium kraju odpadów powstałych ze zużytego sprzętu.

2.

Sprawozdanie jest przekazywane Komisji Europejskiej co 3 lata, w terminie 9 miesięcy, licząc od końca trzyletniego okresu, którego dotyczy.

Art. 90.

1.

Minister właściwy do spraw środowiska, organy inspekcji ochrony środowiska, organy inspekcji handlowej oraz marszałkowie województw współpracują z właściwymi organami innych niż Rzeczpospolita Polska państw członkowskich w sprawach dotyczących sprzętu i zużytego sprzętu, w szczególności w celu ustanowienia odpowiedniego przepływu informacji, gwarantującego przestrzeganie przez producentów i wprowadzających sprzęt przepisów z tego zakresu, oraz w odpowiednich przypadkach udostępniają sobie nawzajem i Komisji Europejskiej informacje, tak aby ułatwiać prawidłowe wykonanie tych przepisów. Współpraca administracyjna i wymiana informacji, w szczególności pomiędzy krajowymi rejestrami zawierającymi informacje o producentach i wprowadzających sprzęt, odbywa się z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej.

2.

Współpraca, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności dostęp do odpowiednich dokumentów i informacji, uwzględniających wyniki kontroli, z zastrzeżeniem przepisów dotyczących ochrony danych.

Rozdział 14. Administracyjne kary pieniężne i przepisy karne

Art. 91.

Administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto:

1) będąc do tego obowiązanym na podstawie art. 7 ust. 2 nie stosuje przy projektowaniu sprzętu wymagań dotyczących ekoprojektu ułatwiających ponowne użycie i przetwarzanie zużytego sprzętu, zgodnie z tym przepisem;

2) wbrew przepisowi art. 7 ust. 3 uniemożliwia ponowne użycie zużytego sprzętu przez stosowanie specyficznych rozwiązań projektowych lub procesów produkcyjnych;

3) wbrew przepisowi art. 12 ust. 1 nie umieszcza numeru rejestrowego na fakturze i innych dokumentach sporządzanych w związku z wprowadzaniem do obrotu sprzętu;

4) wbrew przepisowi art. 13 ust. 1 nie dołącza do sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych informacji wskazanych w tym przepisie;

5) wbrew przepisowi art. 13 ust. 2 pkt 1 nie informuje o systemie zbierania, w tym zwrotu, zużytego sprzętu;

6) wbrew przepisowi art. 13 ust. 2 pkt 2 nie informuje o roli, jaką gospodarstwo domowe spełnia w przyczynianiu się do ponownego użycia i odzysku, w tym recyklingu, zużytego sprzętu;

7) wbrew przepisowi art. 14 ust. 1 nie oznakowuje sprzętu symbolem selektywnego zbierania;

8) wbrew przepisowi art. 14 ust. 2 nie umieszcza w sposób wyraźny, czytelny i trwały oznakowania, o którym mowa w art. 14 ust. 1, na sprzęcie, opakowaniu lub dokumentach dołączonych do sprzętu;

9) wbrew przepisom art. 15 ust. 3 nie przeznacza na publiczne kampanie edukacyjne lub nie wnosi na odrębny rachunek bankowy właściwego urzędu marszałkowskiego łącznie co najmniej 0,1% przychodów netto z tytułu wprowadzonego do obrotu sprzętu osiągniętych w poprzednim roku kalendarzowym albo nie rozlicza wykonania tych obowiązków w terminie, o którym mowa w art. 15 ust. 5;

10) wbrew przepisowi art. 16 ust. 2 nie informuje nabywców sprzętu o wysokości kosztów gospodarowania odpadami;

11) wbrew przepisowi art. 17 ust. 1 nie opracowuje informacji dotyczącej ponownego użycia i przetwarzania zużytego sprzętu, zawierającej w szczególności wskazanie poszczególnych części składowych oraz materiałów zawartych w sprzęcie, a także umiejscowienia w sprzęcie niebezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych;

12) wbrew przepisowi art. 17 ust. 3 nie przekazuje bezpłatnie informacji, o której mowa w art. 17 ust. 1;

13) wbrew przepisowi art. 18 ust. 1 nie organizuje i nie finansuje odbierania od zbierających zużyty sprzęt oraz przetwarzania zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych;

14) wbrew przepisowi art. 19 ust. 1 nie organizuje i nie finansuje zbierania oraz przetwarzania zużytego sprzętu pochodzącego od użytkowników innych niż gospodarstwa domowe;

15) wbrew przepisowi art. 22 ust. 1 nie prowadzi dodatkowej ewidencji obejmującej informacje o masie wprowadzonego do obrotu sprzętu albo prowadzi ją niezgodnie ze stanem rzeczywistym;

16) wbrew przepisowi art. 22 ust. 3 nie przechowuje dodatkowej ewidencji oraz zaświadczeń o zużytym sprzęcie;

17) wbrew przepisom art. 23 nie zawiera umowy z prowadzącym zakład przetwarzania;

18) wbrew przepisowi art. 26 ust. 2 nie wyznacza autoryzowanego przedstawiciela;

19) wbrew przepisowi art. 26 ust. 5 nie wykonuje obowiązków określonych ustawą dla wprowadzającego sprzęt za pośrednictwem organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego;

20) wbrew przepisom art. 27 ust. 1 i art. 28 ust. 1 i 3 nie wnosi zabezpieczenia finansowego albo nie wnosi go w terminie;

21) wbrew zakazowi określonemu w art. 35 ust. 1 zbiera niekompletny zużyty sprzęt lub części pochodzące ze zużytego sprzętu;

22) wbrew przepisowi art. 37 ust. 1 nie odbiera nieodpłatnie zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży;

23) wbrew przepisowi art. 37 ust. 2 nie odbiera nieodpłatnie zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy sprzętu;

24) wbrew przepisowi art. 37 ust. 3 nie przyjmuje nieodpłatnie zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych;

25) wbrew przepisowi art. 37 ust. 4 nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1-3, lub kto udostępniając na rynku sprzęt za pomocą środków porozumiewania się na odległość nie przekazuje tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu;

26) wbrew przepisom art. 39:

a)

udostępnia na rynku sprzęt niezgodnie z art. 39 pkt 1 lit. a,

b)

udostępnia na rynku sprzęt nieoznakowany zgodnie z art. 14 ust. 1,

c)

nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość - nie przekazuje tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu,

d)

udostępnia na rynku sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych bez dołączonych do niego informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1;

27) wbrew przepisowi art. 40 ust. 1 nie przyjmuje nieodpłatnie zużytego sprzętu pomimo, że zużyty sprzęt nie stwarza zagrożenia, o którym mowa w art. 41 ust. 1;

28) wbrew przepisom art. 40 ust. 2 i 3 nie umieszcza w punkcie serwisowym informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu oraz informacji o możliwości nieodpłatnego przyjęcia zużytego sprzętu;

29) wbrew przepisom art. 43 nie wyposaża miejsc, w których jest magazynowany zużyty sprzęt, zgodnie z tymi przepisami;

30) wbrew przepisom art. 44 ust. 1 nie przekazuje zebranego zużytego sprzętu prowadzącemu zakład przetwarzania posiadającemu decyzję w zakresie gospodarki odpadami zezwalającą na przetwarzanie zużytego sprzętu powstałego ze sprzętu należącego do grupy sprzętu określonej w załączniku nr 1 do ustawy;

31) wbrew przepisowi art. 44 ust. 4 nie zapewnia zbierania i transportu zużytego sprzętu w warunkach optymalnych do przygotowania go do ponownego użycia, recyklingu oraz innych niż recykling procesów odzysku, w tym ograniczenia rozprzestrzeniania się niebezpiecznych substancji;

32) wbrew przepisom art. 45 nie przekazuje wójtowi, burmistrzowi albo prezydentowi miasta informacji, o których mowa w tych przepisach;

33) wbrew przepisom art. 46:

a)

prowadzi demontaż zużytego sprzętu lub przygotowuje do ponownego użycia zużyty sprzęt oraz odpady powstałe po demontażu zużytego sprzętu poza zakładem przetwarzania,

b)

nie prowadzi demontażu zużytego sprzętu, procesów recyklingu i innych niż recykling procesów odzysku, z wyjątkiem przygotowania do ponownego użycia, obejmujących przynajmniej usunięcie ze zużytego sprzętu płynów oraz postępowanie, o którym mowa w art. 46 ust. 2;

34) wbrew przepisowi art. 47 unieszkodliwia zużyty sprzęt przed poddaniem go przetwarzaniu, o którym mowa w art. 46;

35) wbrew przepisowi art. 49 nie przyjmuje co najmniej nieodpłatnie zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych od zbierającego zużyty sprzęt;

36) wbrew przepisom art. 50 nie wyposaża miejsc, w których jest magazynowany zużyty sprzęt przed poddaniem go przetwarzaniu, zgodnie z tymi przepisami;

37) wbrew przepisom art. 51 ust. 1 nie wyposaża zakładu przetwarzania zgodnie z tymi przepisami;

38) wbrew przepisowi art. 51 ust. 2 przyjmuje zużyty sprzęt do zakładu przetwarzania, który nie jest wyposażony zgodnie z art. 51 ust. 1;

39) wbrew przepisom art. 52 ust. 1 lub 2 nie przekazuje odpadów powstałych po demontażu zużytego sprzętu prowadzącemu działalność w zakresie recyklingu lub prowadzącemu działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku, wpisanym do rejestru, albo prowadzącemu działalność w zakresie unieszkodliwiania odpadów;

40) wbrew przepisowi art. 52 ust. 6 nie przekazuje zużytych baterii i zużytych akumulatorów zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa w ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach;

41) wbrew przepisom art. 53 ust. 1 i 4 nie wydaje wprowadzającemu sprzęt albo nie przekazuje marszałkowi województwa zaświadczenia o zużytym sprzęcie albo sporządza zaświadczenie niezgodnie ze stanem rzeczywistym;

42) wbrew przepisom art. 54, art. 56 i art. 58 nie przechowuje:

a)

zaświadczeń o zużytym sprzęcie,

b)

zaświadczeń potwierdzających recykling,

c)

zaświadczeń potwierdzających inne niż recykling procesy odzysku;

43) wbrew przepisom art. 55 ust. 1 i 4 oraz art. 57 ust. 1 i 4 nie wydaje prowadzącemu zakład przetwarzania albo nie przekazuje marszałkowi województwa zaświadczenia potwierdzającego recykling albo zaświadczenia potwierdzającego inne niż recykling procesy odzysku albo sporządza zaświadczenia niezgodnie ze stanem rzeczywistym;

44) wbrew przepisom art. 62 ust. 2 albo 3 nie przeznacza na publiczne kampanie edukacyjne co najmniej 5% przychodów netto uzyskanych w poprzednim albo danym roku kalendarzowym albo nie rozlicza wykonania tego obowiązku w terminie, o którym mowa w art. 62 ust. 4;

45) wbrew przepisom art. 64 nie przedstawia marszałkowi województwa dokumentów, o których mowa w tych przepisach;

46) wbrew przepisom art. 66 nie przeprowadza audytu albo nie przeprowadza go w terminie;

47) wbrew przepisowi art. 70 ust. 2 nie przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz marszałkowi województwa uwierzytelnionej kopii sprawozdania z przeprowadzonego audytu albo nie przekazuje go niezwłocznie, nie później niż w terminie do dnia 15 maja roku następującego po roku kalendarzowym, którego audyt dotyczy;

48) wbrew przepisowi art. 70 ust. 3 nie przechowuje sprawozdania z przeprowadzonego audytu wraz z dokumentacją audytu przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego audyt dotyczy.

Art. 92.

Administracyjne kary pieniężne wynoszą:

1) w przypadkach, o których mowa w art. 91 pkt 4-10, 22-24, 26, 29, 30, 35, 39 i 40 - od 5000 zł do 500 000 zł;

2) w przypadkach, o których mowa w art. 91 pkt 1-3, 12-14, 17-21, 33, 34, 36-38, 41 i 46 - od 10 000 zł do 500 000 zł;

3) w przypadkach, o których mowa w art. 91 pkt 11, 15, 16, 25, 27, 28, 31, 32, 42, 43, 45, 47 i 48 - od 5000 zł do 300 000 zł;

4) w przypadku, o którym mowa w art. 91 pkt 44 - od 10 000 zł do 1 000 000 zł.

Art. 93.

1.

Administracyjne kary pieniężne za naruszenia przepisów, o których mowa w art. 91 pkt 1-21 i 27-48, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

2.

Administracyjne kary pieniężne za naruszenia przepisów, o których mowa w art. 91 pkt 22-26, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor inspekcji handlowej.

3.

Przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględnia się stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu.

4.

Jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, organ nie wszczyna postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza.

5.

W przypadku stwierdzenia w czasie jednego postępowania kilku naruszeń wyczerpujących znamiona naruszeń określonych w art. 91 orzeka się jedną karę za wszystkie naruszenia, której wysokość nie może przekraczać najwyższej kary przewidzianej za dane naruszenia.

6.

Administracyjną karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej stała się ostateczna, na odrębny rachunek bankowy odpowiednio właściwego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska albo właściwego wojewódzkiego inspektora inspekcji handlowej.

7.

Należności z tytułu administracyjnych kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

Art. 94.

W sprawach dotyczących administracyjnych kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują odpowiednio wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska albo wojewódzkiemu inspektorowi inspekcji handlowej.

Art. 95.

Kto wbrew zakazowi określonemu w art. 34 umieszcza zużyty sprzęt łącznie z innymi odpadami, podlega karze grzywny.

Art. 96.

Kto wbrew przepisowi art. 36 nie przekazuje zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych zbierającemu zużyty sprzęt lub podmiotowi uprawnionemu do zbierania zużytego sprzętu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, podlega karze grzywny.

Art. 97.

1.

Kto wbrew przepisowi art. 42 ust. 1 nie przyjmuje przekazywanego do niego zużytego sprzętu, podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega, kto, wbrew przepisowi art. 42 ust. 1, przyjmuje odpłatnie zużyty sprzęt pochodzący z gospodarstw domowych.

Art. 98.

1.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 95-97, następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia .

2.

Za wykroczenia, o których mowa w art. 95-97, odpowiada jak sprawca także ten, kto na podstawie przepisu prawa, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania zajmuje się sprawami gospodarczymi osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, której odrębne przepisy przyznają zdolność prawną, w zakresie wprowadzania do obrotu sprzętu lub gospodarowania zużytym sprzętem.

Rozdział 15. Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 99.

W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska w art. 2 w ust. 1 w pkt 1 lit. j otrzymuje brzmienie:

j) przestrzegania przepisów o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, z wyjątkiem przepisów art. 37 i art. 39 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym ,

Art. 100.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 23 w ust. 1 pkt 16c otrzymuje brzmienie:

16c) dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 77 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym , z tym że kosztem uzyskania przychodów jest poniesiona opłata, o której mowa w art. 72 ust. 2 tej ustawy;

Art. 101.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w art. 16 w ust. 1 pkt 19c otrzymuje brzmienie:

19c) dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 77 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym , z tym że kosztem uzyskania przychodów jest poniesiona opłata, o której mowa w art. 72 ust. 2 tej ustawy;

Art. 102.

W ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3 w ust. 2 w pkt 9 w lit. e wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

zbierających zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny pochodzący z gospodarstw domowych, o których mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym , zawierające:

2) w art. 9e po ust. 1a dodaje się ust. 1b i 1c w brzmieniu:

1b. Dopuszcza się przekazywanie zmieszanych odpadów komunalnych niezbędnych do przeprowadzenia rozruchu instalacji do spalarni odpadów określonej w wojewódzkim planie gospodarki odpadami jako regionalna instalacja do przetwarzania odpadów komunalnych albo jako ponadregionalna instalacja do przetwarzania odpadów komunalnych, przed uwzględnieniem tej instalacji w uchwale w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami. 1c. Dopuszcza się przekazywanie zmieszanych odpadów komunalnych lub odpadów zielonych za pośrednictwem stacji przeładunkowej, o której mowa w art. 23 ust. 10 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

3) w art. 9j w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie:

4) stwierdzono, że przedsiębiorca po raz drugi przekazuje zmieszane odpady komunalne lub odpady zielone do instalacji innych niż regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych, z zastrzeżeniem art. 9e ust. 1a-1c oraz art. 9l ust. 2;

4) w art. 9k pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) po raz drugi przekazuje zmieszane odpady komunalne lub odpady zielone do instalacji innych niż regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych, z zastrzeżeniem art. 9e ust. 1a-1c oraz art. 9l ust. 2;

5) w art. 9x w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) nie przekazuje, z zastrzeżeniem art. 9e ust. 1a-1c, odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych albo w przypadkach, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, do instalacji przewidzianych do zastępczej obsługi tego regionu - podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 2000 zł za pierwszy ujawniony przypadek;

6) w art. 9y w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) nie przekazuje, z zastrzeżeniem art. 9e ust. 1a-1c, odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych albo w przypadkach, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, do instalacji przewidzianych do zastępczej obsługi tego regionu - podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 2000 zł za pierwszy ujawniony przypadek;

Art. 103.

W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej w art. 3 w ust. 1 pkt 2a otrzymuje brzmienie:

2a) kontrola przestrzegania przez dystrybutorów przepisów art. 37 i art. 39 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym ;

Art. 104.

W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 400k:

a)

w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

5) sporządzanie i przekazywanie ministrowi właściwemu do spraw środowiska zbiorczej informacji o zgromadzonych wpływach z tytułu środków, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 2, art. 62 ust. 6 oraz wpływach z tytułu opłat, o których mowa w art. 72 ust. 2 i art. 77 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym , w terminie do dnia 30 czerwca następnego roku za poprzedni rok kalendarzowy.

b)

w ust. 3 w pkt 1 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 2,

c)

ust. 7 otrzymuje brzmienie:

  1. Minister właściwy do spraw środowiska, kierując się potrzebą ujednolicenia informacji, określi, w drodze rozporządzenia, sposób przekazywania i wzory informacji, o których mowa w ust. 2 pkt 3-5.

2) w art. 401:

a)

w ust. 7 pkt 10 i 11 otrzymują brzmienie:

10) wpływy z opłat, o których mowa w art. 72 ust. 2 i art. 77 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym; 11) wpływy z tytułu środków, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 2 oraz art. 62 ust. 6 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym z wykonania obowiązku prowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych;

b)

w ust. 8 uchyla się pkt 1;

3) w art. 402 uchyla się ust. 8.

Art. 105.

W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej po art. 84ab dodaje się art. 84ac w brzmieniu:

Art. 84ac. Przepisów art. 79, art. 80a, art. 82 i art. 83 nie stosuje się w odniesieniu do kontroli działalności w zakresie zbierania i przetwarzania zużytego sprzętu oraz recyklingu i innych niż recykling procesów odzysku odpadów powstałych ze zużytego sprzętu dokonywanej przez Inspekcję Ochrony Środowiska, marszałka województwa oraz starostę w związku z kontrolą przestrzegania przepisów dotyczących gospodarowania zużytym sprzętem.

Art. 106.

W ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w art. 16 w ust. 1 w pkt 11:

1) lit. b otrzymuje brzmienie:

b) zabezpieczeniu finansowym, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym ,

2) w lit. c kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. d w brzmieniu:

d) wysokości wnoszonych opłat produktowych i środków przeznaczanych na publiczne kampanie edukacyjne.

Art. 107.

W ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 6 pkt 16 otrzymuje brzmienie:

16) sprzęt - sprzęt w rozumieniu art. 4 pkt 13 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym , który jest w całości albo w części zasilany bateriami lub akumulatorami lub jest przystosowany do tego rodzaju zasilania;

2) w art. 59 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

  1. Przez masę zużytych baterii i zużytych akumulatorów należy rozumieć odpowiednio masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów zebranych bezpośrednio od użytkowników końcowych, z miejsc odbioru oraz zakładów przetwarzania w rozumieniu art. 4 pkt 22 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym i przekazanych bezpośrednio prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.

Art. 108.

W ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach wprowadza się następujące zmiany:

1) w odnośniku nr 2:

a)

uchyla się pkt 9,

b)

w pkt 13 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 14 w brzmieniu:

14) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE) .

2) w art. 20 dodaje się ust. 11 w brzmieniu:

  1. Przepis ust. 10 stosuje także się w przypadku przekazywania zmieszanych odpadów komunalnych niezbędnych do przeprowadzenia rozruchu spalarni określonej jako ponadregionalna instalacja do obsługi danego regionu w wojewódzkim planie gospodarki odpadami.

3) w art. 23 dodaje się ust. 10 i 11 w brzmieniu:

  1. Zakazu, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się do zbierania odpadów, o których mowa w ust. 2 pkt 5 i 6, w stacji przeładunkowej prowadzonej przez podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości lub przez prowadzącego regionalną instalację przetwarzania odpadów komunalnych lub prowadzącego ponadregionalną instalację przetwarzania odpadów komunalnych. 11. Zakazu, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się do zbierania odpadów zielonych przez prowadzącego punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych.

4) po art. 41 dodaje się art. 41a w brzmieniu:

Art. 41a. 1. Zezwolenie na przetwarzanie odpadów oraz pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające przetwarzanie odpadów są wydawane po przeprowadzeniu przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska z udziałem przedstawiciela właściwego organu kontroli instalacji, obiektu budowlanego lub jego części, w których ma być prowadzone przetwarzanie odpadów, w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach ochrony środowiska. 2. Do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli występuje właściwy organ. 3. Po przeprowadzeniu kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska niezwłocznie wydaje postanowienie w przedmiocie spełnienia wymagań określonych w przepisach ochrony środowiska. Na postanowienie nie służy zażalenie. 4. W przypadku postanowienia wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska negatywnie opiniującego spełnienie wymagań określonych w przepisach ochrony środowiska właściwy organ może odmówić wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego przetwarzanie odpadów. 5. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku gdy zezwolenie na przetwarzanie odpadów dotyczy odzysku poza instalacjami i urządzeniami lub przygotowania do ponownego użycia. 6. W przypadku istotnej zmiany zezwolenia na przetwarzanie odpadów oraz pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego przetwarzanie odpadów właściwy organ może wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska przed wydaniem decyzji w sprawie zmiany.

5) w art. 49:

a)

w ust. 7:

  • pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) warunkach umowy, jaką wprowadzający sprzęt w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym , zwany dalej „wprowadzającym sprzęt”, albo autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 26 tej ustawy, zwany dalej „autoryzowanym przedstawicielem”, zawarł z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego;

  • pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) rodzaju i wysokości zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

b)

dodaje się ust. 8 w brzmieniu:

  1. Rejestr zawiera linki do rejestrów prowadzonych w innych niż Rzeczpospolita Polska państwach członkowskich w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym w celu ułatwienia rejestracji w nich.

6) w art. 50:

a)

w ust. 1 w pkt 3:

  • wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

z zakresu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym:

  • lit. a otrzymuje brzmienie:

a) wprowadzających sprzęt lub autoryzowanych przedstawicieli,

b)

dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:

  1. Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się do wprowadzającego sprzęt, który korzysta z uprawnienia określonego w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. 5. Autoryzowany przedstawiciel jest obowiązany zamieścić w rejestrze wykaz wprowadzających sprzęt, którzy przekazali mu informacje, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

7) w art. 52 w ust. 1:

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby, a w przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela - również kod pocztowy, miejscowość, nazwę i numer ulicy, kraj, numer telefonu i faksu, e-mail oraz osobę do kontaktu, a także imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby producenta w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, zwanego dalej „producentem sprzętu”, który go wyznaczył;

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz europejski numer identyfikacji podatkowej, o ile został nadany;

c)

w pkt 6:

  • wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

z zakresu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym w odniesieniu do:

  • w lit. a:
  • wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

wprowadzającego sprzęt lub autoryzowanego przedstawiciela:

  • tiret drugie i trzecie otrzymują brzmienie:
  • nazwę marki sprzętu, numer i nazwę grupy sprzętu, typ sprzętu (sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych lub sprzęt inny niż przeznaczony dla gospodarstw domowych), - informację o umowie z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, o której mowa w art. 11 ust. 3 tej ustawy, a w przypadku wprowadzającego sprzęt, który wprowadził do obrotu sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, który nie zawarł umowy z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego - informację o masie sprzętu, który zamierza wprowadzić do obrotu w danym roku kalendarzowym, zaliczonego do poszczególnych grup sprzętu oraz o formie i wysokości zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 27 ust. 1 tej ustawy,
  • dodaje się tiret czwarte i piąte w brzmieniu:
  • informację o stosowanej technice sprzedaży sprzętu, - wykaz producentów sprzętu, z którymi autoryzowany przedstawiciel zawarł umowę, o której mowa w art. 26 ust. 3 tej ustawy, zawierający ich imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby - w przypadku autoryzowanego przedstawiciela,
  • w lit. b tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:
  • numer i nazwę grupy sprzętu, z której powstał zebrany przez niego zużyty sprzęt,
  • w lit. c tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:
  • numer i nazwę grupy sprzętu, z której powstał przyjmowany przez niego zużyty sprzęt,
  • w lit. f tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:
  • wykaz autoryzowanych przedstawicieli z informacją o imieniu i nazwisku lub nazwie oraz adresie zamieszkania lub siedziby producentów sprzętu, którzy ich wyznaczyli, lub wykaz wprowadzających sprzęt, z którymi organizacja zawarła umowy, o których mowa w art. 11 ust. 3 tej ustawy, zawierający firmy przedsiębiorców oraz oznaczenia ich siedzib i numery rejestrowe,

8) w art. 53:

a)

uchyla się ust. 4,

b)

w ust. 5 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby, a w przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela - również kod pocztowy, miejscowość, nazwa i numer ulicy, kraj, numer telefonu i faksu, e-mail oraz osobę do kontaktu, a także szczegółowe dane producenta sprzętu, który go wyznaczył, obejmujące informację o imieniu i nazwisku lub nazwie oraz adresie zamieszkania lub siedziby oraz wykaz wprowadzających sprzęt, którzy mogą korzystać z uprawnienia, o którym mowa w art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym,

c)

w ust. 7:

  • w pkt 2:
  • wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

w przypadku wprowadzającego sprzęt lub autoryzowanego przedstawiciela:

  • lit. b otrzymuje brzmienie:

b) dokument potwierdzający wniesienie zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, o ile zabezpieczenie finansowe jest wymagane,

  • dodaje się lit. c w brzmieniu:

c) uwierzytelnioną kopię umowy, o której mowa w art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym - w przypadku autoryzowanego przedstawiciela;

  • pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) w przypadku organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, o której mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym - zaświadczenie wydane przez bank prowadzący rachunek lub lokatę terminową organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego o wpłacie kwoty równej wysokości kapitału zakładowego organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego na pokrycie tego kapitału albo oświadczenie o wpłacie tej kwoty;

9) w art. 57 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) wprowadzających sprzęt i autoryzowanych przedstawicieli,

10) w art. 60 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

1a. W przypadku wyznaczenia przez producenta sprzętu autoryzowanego przedstawiciela zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym i posiadania przez tego autoryzowanego przedstawiciela wpisu do rejestru, wprowadzający sprzęt wprowadzający do obrotu sprzęt pochodzący od tego producenta sprzętu może złożyć marszałkowi województwa wniosek o wykreślenie z rejestru.

11) w art. 62 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:

2) będący wprowadzającym sprzęt, który wprowadza do obrotu sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, nie wniósł w wymaganej wysokości zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym; 3) będący organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego nie wpłacił na rachunek bankowy w banku prowadzącym rachunek tej organizacji kapitału zakładowego w wymaganej wysokości, o której mowa w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym;

12) w art. 64 w ust. 1:

a)

pkt 4 otrzymuje brzmienie:

4) stwierdzenia rażących nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych w przepisach ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej, ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym;

b)

pkt 6 i 7 otrzymują brzmienie:

6) niewniesienia w wymaganej wysokości zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym - w przypadku wprowadzającego sprzęt, który wprowadził do obrotu sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych; 7) niezłożenia zaświadczenia albo dokumentu potwierdzającego wysokość gwarancji bankowej lub gwarancji ubezpieczeniowej, o których mowa w art. 64 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym;

13) w art. 70 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) dla zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego - przedsiębiorca prowadzący zakład przetwarzania w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym prowadzi kartę ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego;

14) w art. 73:

a)

w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

5) wprowadzający sprzęt lub autoryzowany przedstawiciel;

b)

w ust. 2:

  • pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) w zakresie produktów wymienionych w załączniku nr 4a do ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej, z podziałem na określone w tym załączniku rodzaje produktów, informacje o: a) masie produktów wprowadzonych na terytorium kraju, b) masie poddanych odzyskowi i recyklingowi odpadów poużytkowych, c) osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu odpadów poużytkowych, d) wysokości należnej opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie dla poszczególnych produktów wymienionych w załączniku nr 4a do tej ustawy - w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu odzysku i recyklingu;

  • w pkt 5:
  • wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

w zakresie sprzętu oraz zużytego sprzętu w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym:

  • lit. a otrzymuje brzmienie:

a) informacje o: - masie sprzętu wprowadzonego do obrotu, z podziałem na grupy sprzętu, - masie zużytego sprzętu zebranego, masie zużytego sprzętu poddanego demontażowi oraz masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu poddanych recyklingowi, innym niż recykling procesom odzysku oraz unieszkodliwianiu, - masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu wywiezionych z terytorium kraju w celu poddania ich recyklingowi, innym niż recykling procesom odzysku oraz unieszkodliwianiu, - osiągniętym minimalnym rocznym poziomie zbierania zużytego sprzętu, poziomie odzysku oraz poziomie przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu, - wysokości należnej opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie, dla poszczególnych grup sprzętu - w przypadku nieosiągnięcia wymaganego minimalnego rocznego poziomu zbierania zużytego sprzętu, poziomu odzysku lub poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu,

  • w lit. b:
    • wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

wykaz zakładów przetwarzania, z których prowadzącymi wprowadzający sprzęt lub autoryzowany przedstawiciel ma zawartą umowę, o której mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, zawierający:

    • tiret piąte otrzymuje brzmienie:
  • numer i nazwę grupy sprzętu, z którego powstał przyjmowany przez prowadzącego zakład przetwarzania zużyty sprzęt,
  • lit. c otrzymuje brzmienie:

c) informacje o przeprowadzonych publicznych kampaniach edukacyjnych wraz ze wskazaniem wysokości środków przeznaczonych na ten cel lub wysokości należnych środków, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym;

c)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

  1. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, w przypadku wprowadzającego sprzęt, o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, nie zawiera informacji, o których mowa w ust. 2 pkt 5 lit. a tiret drugie, trzecie i czwarte, oraz wykazu zakładów przetwarzania, o którym mowa w ust. 2 pkt 5 lit. b.

15) w art. 74:

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) obowiązki wprowadzającego sprzęt określone w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

1a. W przypadku autoryzowanego przedstawiciela sprawozdanie, o którym mowa w art. 73 ust. 1, sporządza organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, o której mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym; do sprawozdania dołącza się wykaz wprowadzających sprzęt, o którym w art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

c)

w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) art. 73 ust. 2 pkt 5 oraz wykaz przedsiębiorców, w odniesieniu do których organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego wykonywała obowiązki określone w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym - w przypadku organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego.

d)

uchyla się ust. 4 i 5,

e)

ust. 6 otrzymuje brzmienie:

  1. Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, o której mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, przedkłada sprawozdanie obejmujące informacje, o których mowa w art. 73 ust. 2 pkt 5, oddzielnie dla każdego wprowadzającego sprzęt i autoryzowanego przedstawiciela, dla których wykonywała obowiązki określone w tej ustawie.

16) po art. 74 dodaje się art. 74a w brzmieniu:

Art. 74a. Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, o której mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, jest obowiązana do sporządzania rocznego sprawozdania o: 1) wprowadzających sprzęt, z którymi organizacja zawarła umowy, o których mowa w art. 11 ust. 3 tej ustawy, zawierający firmy przedsiębiorców oraz oznaczenia ich siedzib i numery rejestrowe; 2) masie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego zebranego, poddanego przetwarzaniu w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, odzyskowi, w tym recyklingowi, oraz unieszkodliwianiu; 3) osiągniętych poziomach zbierania, odzysku oraz przygotowaniu do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego; 4) przeprowadzonych przez nią publicznych kampaniach edukacyjnych wraz ze wskazaniem wysokości środków przeznaczonych na ten cel, o których mowa w art. 62 ust. 2 albo 3 tej ustawy;

17) w art. 75 w ust. 2:

a)

w pkt 6 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

w przypadku zbierającego zużyty sprzęt w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym - informacje o:

b)

pkt 7 i 8 otrzymują brzmienie:

7) w przypadku prowadzącego zakład przetwarzania w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym - informacje o: a) adresie zakładu przetwarzania, b) masie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego przyjętego przez prowadzącego zakład przetwarzania wraz z podaniem numeru i nazwy grupy sprzętu, z którego powstał ten zużyty sprzęt, c) kodzie, rodzaju i masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu, przekazanych prowadzącemu działalność w zakresie recyklingu, innych niż recykling procesów odzysku lub unieszkodliwiania, oraz o masie zużytego sprzętu, a także o kodzie i masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu przygotowanych do ponownego użycia wraz z podaniem typu procesu zastosowanego w zakładzie przetwarzania, d) kodzie, rodzaju i masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu wywiezionych z terytorium kraju w celu poddania recyklingowi, innym niż recykling procesom odzysku lub unieszkodliwianiu; 8) w przypadku prowadzącego działalność w zakresie recyklingu oraz prowadzącego działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku, o których mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym - informacje o kodzie i masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu przyjętych oraz poddanych odpowiednio recyklingowi lub innym niż recykling procesom odzysku wraz z podaniem typu procesu;

18) w art. 76:

a)

w ust. 1:

  • wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

Podmioty obowiązane do sporządzenia sprawozdań, o których mowa w art. 73, art. 74a i art. 75, składają je w terminie do dnia 15 marca za poprzedni rok kalendarzowy marszałkowi województwa właściwemu ze względu na:

  • pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) siedzibę lub miejsce zamieszkania przedsiębiorcy - w przypadku sprawozdania o produktach, opakowaniach i o gospodarowaniu odpadami z nich powstającymi oraz sprawozdania o przeprowadzonych publicznych kampaniach edukacyjnych; w przypadku braku siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej właściwy miejscowo jest Marszałek Województwa Mazowieckiego;

b)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

  1. W przypadku trwałego zaprzestania wykonywania działalności przedsiębiorca sporządza i składa sprawozdania, o których mowa w art. 73, art. 74a i art. 75, w terminie 7 dni od dnia zaprzestania wykonywania tej działalności. 4. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory formularzy sprawozdań, o których mowa w art. 73, art. 74a i art. 75, mając na uwadze potrzebę zróżnicowania treści sprawozdań w zależności od rodzaju działalności prowadzonej przez przedsiębiorcę, ułatwienia przekazywania danych marszałkowi województwa oraz konieczność sprawnego i terminowego wprowadzania informacji do Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami.

19) w art. 77 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  1. Marszałek województwa weryfikuje informacje zawarte w sprawozdaniach, o których mowa w art. 73, art. 74a i art. 75, za poprzedni rok kalendarzowy, w terminie do dnia 30 września następnego roku, z tym że w zakresie sprawozdania, o którym mowa w art. 73 ust. 2 pkt 6 oraz art. 75 ust. 2 pkt 9 i 10 - w terminie do dnia 15 kwietnia następnego roku.

20) w art. 79 w ust. 2 w pkt 4 lit. c otrzymuje brzmienie:

c) zbierania, odzysku, przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego,

21) w art. 80 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) rocznych sprawozdań, o których mowa w art. 73, art. 74a i art. 75;

22) art. 84 otrzymuje brzmienie:

Art. 84. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia: 1) adres strony internetowej rejestru umożliwiającej dostęp do indywidualnego konta w BDO, 2) zakres uprawnień dla poszczególnych użytkowników - mając na uwadze zapewnienie sprawnego przetwarzania informacji zgodnie z wymaganiami informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, a także zakres zadań publicznych realizowanych przez użytkowników;

23) art. 179 otrzymuje brzmienie:

Art. 179. Kto wbrew przepisom art. 50 ust. 1, art. 59 ust. 1 oraz art. 60 ust. 1 nie składa wniosku o wpis do rejestru, o zmianę wpisu do rejestru lub o wykreślenie z rejestru albo składa wniosek niezgodny ze stanem faktycznym, podlega karze aresztu albo grzywny.

24) po art. 180 dodaje się art. 180a w brzmieniu:

Art. 180a. Kto, wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 76, nie składa sprawozdania, podlega karze grzywny.

25) uchyla się art. 200;

26) uchyla się art. 204 i art. 205;

27) w art. 234:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  1. Rejestr, o którym mowa w art. 49 ust. 1, tworzy się łącznie z BDO.
b)

ust. 9 otrzymuje brzmienie:

  1. Po upływie 6 miesięcy od dnia utworzenia rejestru lub z dniem uzyskania wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, przez podmiot, o którym mowa w ust. 2-4, wygasają wpisy do rejestru prowadzonego na podstawie przepisów dotychczasowych odpowiednio przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska lub przez starostę.
c)

ust. 11 otrzymuje brzmienie:

  1. Do czasu utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, stosuje się art. 13 ustawy, o której mowa w art. 213, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

28) po art. 237 dodaje się art. 237a-237c w brzmieniu:

Art. 237a. 1. Podmioty, o których mowa w art. 73 i art. 75, obowiązane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do sporządzania i składania: 1) zbiorczych zestawień danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów - na podstawie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy, o której mowa w art. 252, 2) sprawozdań - na podstawie art. 15 ust. 1, art. 30 ust. 1 i art. 38 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, 3) sprawozdań - na podstawie art. 24 ust. 1, art. 31 ust. 1, art. 40, art. 51 ust. 1, art. 56 ust. 1 i art. 67 ust. 1 oraz wykazu zakładów przetwarzania, o którym mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, 4) sprawozdań - na podstawie art. 34 ust. 2, art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 6, art. 41 ust. 3, art. 59 ust. 3 i art. 64 ust. 5 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach - sporządzają i składają je, za rok 2015 i za rok 2016, stosując przepisy dotychczasowe, z tym że ten, kto wbrew obowiązkowi, nie sporządza i nie przekazuje tych zbiorczych zestawień danych, sprawozdań lub wykazu zakładów przetwarzania lub wykonuje ten obowiązek nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym podlega karze grzywny, o której mowa w art. 180a. 2. Do złożonych zbiorczych zestawień danych i sprawozdań, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe. Art. 237b. 1. Przedsiębiorcy, o których mowa w art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi , składają sprawozdania za rok 2015 i za rok 2016 zawierające w szczególności: 1) dane identyfikujące podmiot: a) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby, b) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile został nadany, a w przypadku wprowadzającego baterie lub akumulatory - także europejski numer identyfikacji podatkowej, o ile został nadany, c) numer REGON, o ile został nadany; 2) w zależności od rodzaju działalności odpowiednio: a) masie wytworzonych i przywiezionych z zagranicy opakowań według rodzajów materiałów, z jakich zostały wykonane, w tym: - o opakowaniach wielokrotnego użytku, - o przestrzeganiu ograniczeń wynikających z art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, b) masie opakowań, w których zostały wprowadzone do obrotu produkty, z podziałem na poszczególne ich rodzaje, c) masie poddanych odzyskowi i recyklingowi odpadów opakowaniowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje oraz z uwzględnieniem podziału na odpady pochodzące z gospodarstw domowych i z innych źródeł niż gospodarstwa domowe, a także według sposobu ich odzysku i recyklingu, d) osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje, e) wysokości należnej opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie, z podziałem na poszczególne rodzaje opakowań - w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu odzysku lub recyklingu, f) masie wywiezionych za granicę opakowań, według rodzajów materiałów, z jakich zostały wykonane, z wyszczególnieniem opakowań wielokrotnego użytku - w przypadku przedsiębiorcy, który eksportuje lub dokonuje wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań lub produktów w opakowaniach, g) informacje o sposobie wykonania obowiązku prowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych, a w przypadku samodzielnego wykonania tego obowiązku - także o przeprowadzonych przez przedsiębiorcę publicznych kampaniach edukacyjnych wraz ze wskazaniem poniesionych na ten cel kosztów. 2. W przypadku gdy obowiązek określony w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi wykonuje organizacja odzysku opakowań, roczne sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, w zakresie realizacji tych obowiązków sporządza ta organizacja. 3. Sprawozdanie składane przez organizację odzysku opakowań zawiera informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, a także informacje określone w ust. 1 pkt 2 lit. a-f. 4. Sprawozdanie organizacji odzysku opakowań zawiera dodatkowo: 1) wykaz przedsiębiorców, od których organizacja odzysku opakowań przejęła obowiązek określony w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi; 2) informacje o przeprowadzonych przez organizację odzysku opakowań publicznych kampanii edukacyjnych wraz ze wskazaniem poniesionych na ten cel kosztów; 3) wykaz posiadaczy odpadów, którym organizacja odzysku opakowań zleciła w roku kalendarzowym, którego dotyczy sprawozdanie, wykonanie czynności określonych w art. 17 ust. 7 tej ustawy, obejmujący: a) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby posiadacza odpadów, b) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów, o ile został nadany, c) numer REGON posiadacza odpadów, o ile został nadany, d) określenie czynności, które zostały zlecone posiadaczowi odpadów w zakresie gospodarowania odpadami opakowaniowymi, e) określenie rodzajów odpadów opakowaniowych, w odniesieniu do których posiadaczowi odpadów zostało zlecone wykonanie czynności z zakresu gospodarowania odpadami opakowaniowymi, f) określenie okresu, na który zawarto umowę zlecającą posiadaczowi odpadów wykonanie czynności w zakresie gospodarowania odpadami opakowaniowymi. 5. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca lub organizacja odzysku opakowań składają w terminie do 15 marca za poprzedni rok kalendarzowy marszałkowi województwa, o którym mowa w art. 8 pkt 7 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. 6. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę ujednolicenia zakresu danych przekazywanych przez przedsiębiorców oraz ułatwienia przekazywania danych do marszałka województwa. Art. 237c. 1. Marszałek województwa jest obowiązany do przesyłania ministrowi właściwemu do spraw środowiska oraz Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej zbiorczego sprawozdania zawierającego informacje, o których mowa w art. 237b ust. 1 pkt 2 lit. a-f w terminie do dnia 30 kwietnia roku kalendarzowego następującego po roku, którego dotyczy sprawozdanie. 2. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę ujednolicenia sprawozdań.

29) w art. 238:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  1. BDO tworzy się najpóźniej do dnia 24 stycznia 2018 r.
b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

  1. Dane zawarte w centralnej i wojewódzkich bazach danych, o których mowa w art. 37 ust. 6 i 10 ustawy, o której mowa w art. 252, w bazie danych, o której mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, oraz w bazie danych, o której mowa w art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, przenosi się do BDO w terminie nie dłuższym niż rok od dnia utworzenia BDO.

30) w art. 251 ust. 1-3 otrzymują brzmienie:

  1. W latach 2016-2025 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będący skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi w: 1) 2016 r. - 1000 tys. zł; 2) 2017 r. - 1053 tys. zł; 3) 2018 r. - 1080 tys. zł; 4) 2019 r. - 1107 tys. zł; 5) 2020 r. - 1135 tys. zł; 6) 2021 r. - 1163 tys. zł; 7) 2022 r. - 1192 tys. zł; 8) 2023 r. - 1222 tys. zł; 9) 2024 r. - 1252 tys. zł; 10) 2025 r. - 1283 tys. zł. 2. W latach 2016-2025 maksymalny limit wydatków budżetów samorządów województw będący skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi w: 1) 2016 r. - 0 zł; 2) 2017 r. - 0 zł; 3) 2018 r. - 3115 tys. zł; 4) 2019 r. - 3115 tys. zł; 5) 2020 r. - 3115 tys. zł; 6) 2021 r. - 3115 tys. zł; 7) 2022 r. - 3115 tys. zł; 8) 2023 r. - 3115 tys. zł; 9) 2024 r. - 3115 tys. zł; 10) 2025 r. - 3115 tys. zł. 3. W latach 2016-2025 maksymalny limit wydatków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej będący skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi w: 1) 2016 r. - 5500 tys. zł; 2) 2017 r. - 3000 tys. zł; 3) 2018 r. - 1000 tys. zł; 4) 2019 r. - 500 tys. zł; 5) 2020 r. - 0 zł; 6) 2021 r. - 0 zł; 7) 2022 r. - 2000 tys. zł; 8) 2023 r. - 0 zł; 9) 2024 r. - 0 zł; 10) 2025 r. - 0 zł.

31) w art. 253 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) art. 178, art. 179, art. 194 ust. 1 pkt 5, art. 213 pkt 8, które wchodzą w życie po upływie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, z tym że wymienione przepisy stosuje się od daty utworzenia BDO ogłoszonej w komunikacie, o którym mowa w art. 238 ust. 2.

Art. 109.

W ustawie z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi w art. 7:

1) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  1. Przepis art. 6 ust. 3 ma zastosowanie, jeżeli: 1) przedsiębiorca złoży marszałkowi województwa w terminie do dnia 15 marca każdego roku: a) zaświadczenia lub oświadczenie o pomocy de minimis w zakresie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej , b) informacje, których zakres został określony w przepisach wydanych na podstawie art. 37 ust. 2a ustawy, o której mowa w pkt 1; 2) spełnione są dla przedsiębiorcy warunki dopuszczalności pomocy de minimis określone w obowiązujących przepisach prawa Unii Europejskiej w zakresie pomocy de minimis i pomocy de minimis w rolnictwie.

2) uchyla się ust. 3;

3) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

  1. Zaświadczenia lub oświadczenie, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, oraz informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, mogą być przekazywane za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.

Art. 110.

W ustawie z dnia 24 kwietnia 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem narzędzi ochrony krajobrazu w art. 9 w pkt 7 w art. 23a ust. 5 otrzymuje brzmienie:

  1. Projekt uchwały, o której mowa w ust. 1, w części dotyczącej wprowadzenia zakazów, wymienionych w art. 24 ust. 1a, wymaga uzgodnienia z właściwą miejscowo radą gminy.

Art. 111.

W ustawie z dnia 27 maja 2015 r. o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz niektórych innych ustaw wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 5 w pkt 2 lit. b otrzymuje brzmienie:

b) pkt 4 otrzymuje brzmienie: „ 4) sporządzanie i przekazywanie ministrowi właściwemu do spraw środowiska, w terminie do dnia 30 czerwca następnego roku za poprzedni rok kalendarzowy, zbiorczej informacji o: a) zgromadzonych wpływach z tytułu opłat, o których mowa w art. 14 ust. 1 oraz art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, b) gminach, które uzyskały dofinansowanie w zakresie zbierania porzuconych pojazdów wycofanych z eksploatacji, c) powiatach, które uzyskały dofinansowanie w zakresie zbierania pojazdów wycofanych z eksploatacji;”; ” ;

2) w art. 7 uchyla się pkt 7;

3) art. 13 otrzymuje brzmienie:

Art. 13. Do udzielenia, przekazywania i finansowania dopłat do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji za rok 2015 stosuje się przepisy dotychczasowe.

4) uchyla się art. 14;

5) w art. 24 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) art. 1 pkt 27, który wchodzi w życie z dniem utworzenia Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 238 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 7.

Rozdział 16. Przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe

Art. 112.

1.

Do dnia 31 grudnia 2017 r. przepisy ustawy stosuje się do sprzętu należącego do jednej z grup sprzętu określonych w załączniku nr 6 do ustawy.

2.

Numery i nazwy grup sprzętu oraz przykładowe rodzaje sprzętu należącego do tych grup określa załącznik nr 6 do ustawy.

Art. 113.

Od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. wprowadzający sprzęt jest obowiązany do osiągania minimalnych rocznych poziomów zbierania zużytego sprzętu, które wynoszą nie mniej niż 40% średniorocznej masy sprzętu wprowadzonego do obrotu, a w przypadku sprzętu należącego do grupy sprzętu nr 5 określonej w załączniku nr 6 do ustawy, z wyjątkiem opraw oświetleniowych do lamp fluorescencyjnych oraz pozostałego sprzętu oświetleniowego do celów rozprowadzania lub regulacji światła, nie mniej niż 50% średniorocznej masy sprzętu wprowadzonego do obrotu.

Art. 114.

1.

Do dnia 31 grudnia 2017 r. stawka opłaty produktowej wynosi dla:

1) sprzętu należącego do grupy sprzętu nr 5 określonej w załączniku nr 6 do ustawy, z wyjątkiem opraw oświetleniowych do lamp fluorescencyjnych oraz pozostałego sprzętu oświetleniowego do celów rozprowadzenia lub regulacji światła - od 4 zł do 8 zł za 1 kg;

2) grup sprzętu innych niż wskazane w pkt 1, określonych w załączniku nr 6 do ustawy - od 0 zł do 2 zł za 1 kg.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe stawki opłaty produktowej, kierując się kosztami zbierania, przygotowania do ponownego użycia i recyklingu oraz innych niż recykling procesów odzysku zużytego sprzętu dla poszczególnych grup sprzętu.

Art. 115.

1.

Od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. wprowadzający sprzęt jest obowiązany osiągnąć następujące poziomy:

1) dla zużytego sprzętu powstałego ze sprzętu należącego do grup sprzętu nr 1 i 10 określonych w załączniku nr 6 do ustawy:

a)

odzysku - 85% masy zużytego sprzętu oraz

b)

przygotowania do ponownego użycia i recyklingu - 80% masy zużytego sprzętu;

2) dla zużytego sprzętu powstałego ze sprzętu należącego do grup sprzętu nr 3 i 4 określonych w załączniku nr 6 do ustawy:

a)

odzysku - 80% masy zużytego sprzętu oraz

b)

przygotowania do ponownego użycia i recyklingu - 70% masy zużytego sprzętu;

3) dla zużytego sprzętu powstałego ze sprzętu należącego do grup sprzętu nr 2 i 5-9 określonych w załączniku nr 6 do ustawy:

a)

odzysku - 75% masy zużytego sprzętu oraz

b)

przygotowania do ponownego użycia i recyklingu - 55% masy zużytego sprzętu;

4) dla zużytych gazowych lamp wyładowczych - recyklingu zużytych lamp wyładowczych w wysokości 80% masy tych zużytych lamp.

2.

Do dnia 31 grudnia 2017 r. poziom odzysku oraz poziom recyklingu, w przypadku zużytego sprzętu należącego do grupy sprzętu nr 5 określonej w załączniku nr 6 do ustawy, oblicza się odrębnie dla lamp i opraw oświetleniowych.

Art. 116.

1.

Do czasu utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ustawy zmienianej w art. 108, Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi rejestr autoryzowanych przedstawicieli.

2.

Autoryzowany przedstawiciel przed rozpoczęciem działalności jest obowiązany do złożenia do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wniosku o wpis do rejestru autoryzowanych przedstawicieli.

3.

Wniosek o wpis do rejestru autoryzowanych przedstawicieli zawiera:

1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby;

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile został nadany;

3) numer REGON, o ile został nadany;

4) numer i nazwę grupy sprzętu;

5) informację o umowie z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, o której mowa w art. 11 ust. 3;

6) wykaz producentów, z którymi autoryzowany przedstawiciel zawarł umowę, o której mowa w art. 26 ust. 3.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.

Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej. Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)